Artur Gnat zmajstrował sondaż "prezydencki" w któr

[zaczepialski]

ym wygrywa kandydat niezależny z a drugi jest tzw. niezależny SLD-owiec. Ciekawe jaki wpływ na wyniki ma fakt iz p. Gnat to Dyrektor Strategiczny Agencji Reklamowej AT - agencji AT w której praktykował swego czasu p.Nabieralski wicek z SLD.

oto źródło informacji:

[zaczepialski]

www.glosszczecinski.com.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20040508/MAIN/40508010

[Gość: Pismak]

Nie jest dyrektorem strategicznym już od ponad roku. Nie ma już nic wspólnego z
AT, choć zapewne sporo z SLD. A ten sondaż jest zmanipulowany, ale akurat chyba
niekoniecznie w lewą stronę.
Natomiast co do doświadczenia w prowadzeniu kampanii wyborczych Artura G. i
jego firmy - to jest ono dokładnie zerowe. Oprócz marginalnego udziału w
przygotowaniu spotu telewizyjnego SLD w kampanii parlamentarnej w 2001 (tym o
żaglowcu). Zna tylko teorię i w zasadzie lepiej by było, gdyby przy niej
pozostał. To mu wychodzi najlepiej. Bo wpieprzy się w coś, czego nie obejmuje.
Ale już chyba za późno.

drogi pismaku dzięki za aktualizację informacji o

[zaczepialski]

w/w panu :-)))

Uderz w stół, a Pismak się odezwie

[Gość: nożyce]

Gość portalu: Pismak napisał(a):

> Nie jest dyrektorem strategicznym już od ponad roku. Nie ma już nic wspólnego
z
>
> AT, choć zapewne sporo z SLD. A ten sondaż jest zmanipulowany, ale akurat
chyba
>
> niekoniecznie w lewą stronę.
> Natomiast co do doświadczenia w prowadzeniu kampanii wyborczych Artura G. i
> jego firmy - to jest ono dokładnie zerowe. Oprócz marginalnego udziału w
> przygotowaniu spotu telewizyjnego SLD w kampanii parlamentarnej w 2001 (tym o
> żaglowcu). Zna tylko teorię i w zasadzie lepiej by było, gdyby przy niej
> pozostał. To mu wychodzi najlepiej. Bo wpieprzy się w coś, czego nie
obejmuje.
> Ale już chyba za późno.


Ładnie to tak, Pismaczku, obsrywać kogoś bezinteresownie, zza węgła, anonimowo
i bez podania przyczyn? Jaki masz w tym cel? Może kolega Gnat wygryzł cię z
jakiejś fuszki i teraz się odgryzasz? Tak czy inaczej - niskie to.

hej nożyce - "zza węgła"

[absztyfikant]

Swoja droga te wlasnie fraze "zza wegla" zawsze z upodobaniem wykorzystywala
radna MJW.

[Gość: student]

zero komentarzy do wyników przeprowadzonego sondażu
za to atak na doskonałego fachowca w swojej dziedzinie Artura Gnata
oczywiście atak ze strony aparatczyków wszelkich opcji bo nie w smak im wyniki
sondażu
a sondaż jasno wskazuje na niechęć ludzi do kłótni politycznych
proponuję niezależnego Trzosa na prezydenta
poprze go SLD bo za jego plecami będzie mogło robić to co za plecami Mariana
a i reszta aparatu jakoś się urządzi

o o o

[absztyfikant]

Zwroccie uwage na reakcje studenta, przeczytajcie jeszcze raz te sondaze,
wyciagnijcie sami wnioski. Ja trzymam gebe na klodke. Pismaku pozdrawiam:))

[Gość: Artur Gnat]

nie od dziś dowiaduję się że kogoś bardzo "bolę". Przywykłem. Sorry, ale
emocjonalny ton niektórych uwag "pismaka" pozostawię bez komentarzy.
Korzystając z okazji chciałbym tylko sprostować kilka faktów:
- niezbyt dobre świadectwo wystawia sobie pismak przytaczając inforamcje
nieprawdziwe: pierwszy raz z wyborami miałem do czynienia troche wcześniej niz
w 2001, ale rzeczywiście, z wszystkich moich doświadczeń (tych wcześniejszych i
późniejszych)w wybory parlamentarne roku 2001 angazowałem się w mniejszym
zakresie niż w inne - ale drogi pismaku akurat najmniej w realizację spotu tv
który był głównie auorstwa osób ze sztabu SLD i Stefana F (znanego operatora
filmowego),
- rzeczywiście, Głos publikując wyniki badań (tak na
marginesie "zmajstrowanych" w wyniku solidnej pracy dwóch ankieterów, a nie
tylko mojej :) )popełnił parę błędów redakcyjnych (poprawne dwie kategorie
odpowiedzi na pytanie o oczekiwane pochodzenie polityczne prezydenta to: NIE
WIEM 19%, NIEZALEŻNY 33%, a w pytaniu o chęć wzięcia udziału w wyborach NIE
WIEM 17,56%, NIE 35,56%, TAK 46,89%) - poprawne wyniki opublikowała sobotania
GAZETA (choć troche nadinterpretowała pytanie).
- Od roku 2002 nie pracuję już w agencji AT choc miło ten okres doświadczeń
wspominam,
- Grzegorz Napieralski nigdy nie praktykował w AT,
Służę dodatkowymi informacjami: [e-mail]
i pozdrawiam tych z lewa, centrum i prawa. Pismaka też.

[Gość: Lucy]

Uderz w stół, a nożyce się odezwą

kiedyś przeczytane

[absztyfikant]

Bardzo się można było zdziwić, gdy w pierwszej połowie roku rankingi polityków
zniknęły z serwisów TVP. Powód był prosty - notowania SLD i rządu spadały.
Kiedy później poszły w górę, natychmiast poinformowano o tym naród. O
przedwyborczych manipulacjach sondażami opinii publicznej pisze Roman Murski.

Powszechnie wiadomo, że bez solidnych sondaży opinii niemożliwe jest
prowadzenie skutecznej walki politycznej. Jak twierdzi amerykański socjolog
Herbert Asher, "sondaże są teraz integralną częścią politycznego i społecznego
krajobrazu i prawdopodobnie staną się jeszcze bardziej prominentne w
przyszłości" (cyt. za Markiem Mazurem, "Marketing polityczny"). Jednakże -
dodaje Asher - "sondaże mogą wprowadzać w błąd i być niedokładne (...), mogą
przyczynić się do większego wpływu obywateli, jak również mogą służyć
manipulacji publicznością".

Dlatego z pewnym niepokojem obserwuję metody badania i sposoby prezentacji
preferencji wyborczych przed zbliżającymi się wyborami samorządowymi. Uważam
bowiem, że ośrodki rankingowe stają się - myślę, iż bezwiednie - źródłem
dezinformowania opinii, a przez to niekorzystnie wpływają na ostateczne wyniki
wyborów i tym samym na postrzeganie przez Polaków zasad rządzących demokracją.
Dzieje się tak, gdyż ośrodki poszły na łatwiznę, kopiując rozwiązania
przetestowane w wyborach samorządowych 1998 r. Nie wyciągnęły jednak wszystkich
wniosków z tamtych doświadczeń i nie wzięły pod uwagę dodatkowych komplikacji,
których w tym roku dostarczyli im politycy.

Prawybory i inne patenty

Nasi politycy stosunkowo szybko nauczyli się doceniać siłę badań
socjologicznych. Wiedzą, że jest to niezbędne narzędzie pracy do przygotowania
i realizacji strategii kampanii wyborczej. Mają również świadomość wpływu badań
opinii na zachowania wyborców. Wiele osób pamięta wypowiedź Ryszarda Bugaja,
który w 1993 r. o porażkę kierowanej przezeń Unii Pracy obwinił "Gazetę", gdyż
ta w przeddzień głosowania opublikowała sondaż niekorzystny dla jego partii.

Politycy wiedzą też, że sondaży można używać w sposób "kreatywny" - i nieźle
opanowali tę sztukę. Do najpopularniejszych technik należy zamawianie własnych
badań przez poszczególne sztaby wyborcze i organizowanie przecieków na temat
uzyskanych wyników (z reguły korzystnych dla danego sztabu). Takimi wynikami
można się pochwalić w zaprzyjaźnionych gazetach, biuletynach czy stacjach
radiowych.

Inna metoda to eksponowanie rankingów w kategoriach, w których dane ugrupowanie
czy kandydat wygrywa z konkurencją (np. zajmuje trzecie miejsce w odpowiedzi na
pytanie: "Na kogo będziesz głosował?", ale pierwsze przy pytaniu: "Kto
najwięcej zrobił dla twojej gminy?"). Albo rankingi zamieszczane w internecie,
a także manipulacje towarzyszące organizowaniu rozmaitych prawyborów, w tym -
co szczególnie niestosowne - w szkołach średnich.

Na poziomie ogólnopolskim komitety nierzadko wykorzystują własne sondaże w celu
pognębienia rywali, którzy ocierają się o próg wyborczy - politycy wyszkoleni
przez socjologów wiedzą, że ludzie nie lubią stawiać na przegranego
(głosują "taktycznie"). Wiedzą też, że spora grupa wyborców (na ogół przyjmuje
się, że ok. 20 proc.) swoje decyzje podejmuje w ostatnich dwóch tygodniach
kampanii. I to wówczas sondaże odgrywają ważną rolę. Stąd hasło: "Nie marnuj
głosu, głosuj na silniejszego!" jest w Polsce dość popularne. Wykorzystała je
np. Unia Demokratyczna w kampanii parlamentarnej 1993 r.

Media to kupią...

Jeszcze inny problem to sposób prezentacji sondaży przez media. Półtora roku
temu polityczny światek zatrząsł się ze śmiechu po opublikowaniu przez Ludowy
Ośrodek Badania Opinii Publicznej efektów własnej pracy, z których wynikało, że
PSL (w którego siedzibie działał ów ośrodek) stało się drugim ugrupowaniem w
kraju. Zdecydowanie mniej śmiechu wywołało natomiast podanie tych informacji
przez media publiczne, jako noszących znamiona rzetelności i wiarygodności.

Inny przypadek. W ostatniej kampanii parlamentarnej najbardziej znane pracownie
socjologiczne zdezawuowały Ośrodek Badań Wyborczych, popularną wówczas firmę
rankingową, która była - wespół z publicznym radiem i telewizją oraz redakcjami
kilku poważnych gazet - współorganizatorem głośnych na całą Polskę prawyborów.
Okazało się, że za wynikami podawanymi przez tę firmę nie stoją żadne badania,
lecz dowolnie wymyślane liczby, siedzibą firmy zaś jest prywatne mieszkanie, a
jedynym telefonem - komórka właściciela. Wydawało się, że po takiej lekcji
media będą ostrożne. Nic podobnego - w tegorocznej kampanii samorządowej
Ośrodek Badań Wyborczych został wynajęty przez "Życie Warszawy", które
regularnie prezentuje jego sondaże. W ślad za gazetą informują o nich
np. "Fakty" TVN i "Wiadomości" TVP.

Media ogólnopolskie - zwłaszcza telewizja i radio - przyzwyczaiły nas do
prezentowania wyników sondaży kilku głównych pracowni. Jakież więc było moje
zdziwienie, gdy w pierwszej połowie roku rankingi zniknęły z serwisów
informacyjnych TVP. Powód był prosty - notowania SLD i rządu spadały. Gdy na
przełomie sierpnia i września poszły w górę, natychmiast poinformowano o tym
naród. Decydenci telewizyjni bowiem wiedzą doskonale, jakie znaczenie posiada
komunikat, że od kilku miesięcy poparcie dla rządu spada lub rośnie. Warto
dodać, że TVP jest właścicielem ponad 40 proc. udziałów w renomowanym Ośrodku
Badania Opinii Publicznej i zapewne łoży pieniądze na sondaże preferencji
partyjnych prowadzone przez OBOP co dwa tygodnie.

Od podobnych gier nie są wolne również media komercyjne. Przytoczmy
za "Rzeczpospolitą" (Filip Gawryś, Michał Majewski, "Życie po »Życiu «", 21-22
września) opis manipulacji zastosowanej przez prawicowy
dziennik "Życie": "Niedługo potem gazeta zaczęła puszczać oko do powstającej
Platformy Obywatelskiej. Tuż po założeniu ugrupowania Pracownia Badań
Społecznych na zlecenie »Rzeczpospolitej « zapytała w telefonicznej sondzie,
czy Polacy chcieliby poprzeć Platformę. Nie było to jednak badanie preferencji,
w którym pyta się także o inne partie. Wynik jak na politycznego oseska był
bardzo dobry - 25 proc. Polaków wyraziło zainteresowanie nowym ruchem. Kilka
dni później »Życie « opublikowało wyniki standardowego badania opinii
publicznej, w którym respondenci dostają listę ze wszystkimi partiami. Wynik
Platformy - owe 25 proc. - umieściło obok »słupków « SLD i AWS. Wbrew wszelkim
zasadom metodologii badawczej".

Od siebie dodam, że ów "sondaż" znalazł się w serwisach informacyjnych wielu
mediów, a wyczyn "Życia" nie spotkał się z jakąkolwiek reakcją PBS
czy "Rzeczpospolitej".

Długo można dyskutować na temat skuteczności owych przedsięwzięć, ale jedno nie
podlega dyskusji - stały się one trwałym elementem naszej demokracji. Nie dziwi
więc, że główne instytuty badania opinii publicznej starają się przeciwdziałać
tym zjawiskom. Ale i one nie ułatwiają nam życia. Używają różnych metodologii
(np. jedne uwzględniają niezdecydowanych w sumowaniu punktów procentowych
poparcia, inne nie), operują różnymi próbami respondentów i czasami te próby
zmieniają (np. OBOP od pewnego czasu bada grupę respondentów powyżej 15. roku
życia, podczas gdy wcześniej badał dorosłych Polaków). Otrzymują więc odmienne
wyniki i ogłaszają je bez wyjaśnienia zaistniałych różnic. Wszystko to sprawia,
że do notowań wkrada się chaos.

Złe rozpoznanie, przedwczesne wnioski

Po reformie samorządowej z 1998 r. po raz pierwszy wybieraliśmy radnych do
sejmików wojewódzkich. Wybory te stanowiły ogromne wyzwanie dla wszystkich -
polityków, mediów, socjologów. Po pierwsze bowiem, o ile w głosowaniu na
radnych gmin i powiatów Polacy zwracają uwagę głównie na walory osobiste
kandydatów, to w głosowaniu na radnych wojewódzkich kierują się preferencjami
partyjnymi. Po drugie, dla partii politycznej osi

kiedyś przeczytane - cd.

[absztyfikant]

Złe rozpoznanie, przedwczesne wnioski

Po reformie samorządowej z 1998 r. po raz pierwszy wybieraliśmy radnych do
sejmików wojewódzkich. Wybory te stanowiły ogromne wyzwanie dla wszystkich -
polityków, mediów, socjologów. Po pierwsze bowiem, o ile w głosowaniu na
radnych gmin i powiatów Polacy zwracają uwagę głównie na walory osobiste
kandydatów, to w głosowaniu na radnych wojewódzkich kierują się preferencjami
partyjnymi. Po drugie, dla partii politycznej osiągnięcie określonej pozycji w
sejmikach wojewódzkich przekłada się bezpośrednio na jej siłę organizacyjną i
wpływy w poszczególnych regionach. Po trzecie, ordynacja sejmikowa powiela
wiele rozwiązań z ordynacji parlamentarnej (m.in. próg wyborczy oraz czas
antenowy w publicznym radiu i telewizji dla komitetów ogólnopolskich).

Pracownie rankingowe ruszyły więc do pracy i zaczęły informować o preferencjach
wyborczych. Sytuacja była o tyle prosta, że na scenie politycznej panował
względny porządek - pomimo zarejestrowania blisko dziesięciu komitetów
ogólnopolskich w walce o sejmiki wojewódzkie liczyły się tylko cztery
ugrupowania: AWS, SLD, UW i PSL. One też zgarnęły całą pulę (z wyjątkiem
województwa podkarpackiego, gdzie przeszli reprezentanci jednego z komitetów
prawicowych). W miastach powyżej 100 tys. mieszkańców prezydentami zostawali
kandydaci trzech pierwszych ugrupowań.

W powiatach ziemskich i gminach ich dominacja również była zauważalna, ale
wielką rolę odgrywały komitety lokalne, których w całym kraju powstało ponad 38
tys. Z tego właśnie powodu badania preferencji w powiatach i gminach (na
ogólnopolskiej próbie ok. tysiąca respondentów) były raczej sygnalizacją
pewnych tendencji niż realną prognozą. Jak bowiem - przy takiej liczbie
komitetów lokalnych - zapewniać, że błąd statystyczny nie przekracza 3 proc.?

W tym roku sytuacja jest znacznie bardziej skomplikowana. Do rywalizacji obok
ugrupowań parlamentarnych przystępuje wiele komitetów regionalnych i lokalnych -
przede wszystkim wskutek dużego rozbicia na prawicy i w centrum. Ośrodki
badawcze zdają się przechodzić nad tym faktem do porządku dziennego. Kilka
miesięcy temu zaczęły publikować sondaże poparcia dla partii i koalicji, które
ogłosiły zamiar startu w wyborach samorządowych. Dziś wiadomo, że wykaz owych
partii i koalicji nie jest ani kompletny, ani ostateczny. Faktyczny spis
komitetów wyborczych poznamy dopiero po zarejestrowaniu list kandydatów.

Dość wspomnieć rozpad Frontu Demokratycznego (koalicji UW, SKL i Ruchu
Społecznego) czy konflikty w łonie Ligi Polskich Rodzin. Rozbicie nie ominęło
też najpoważniejszej próby jednoczenia formacji prawicowych - koalicji POPiS.
Nic więc dziwnego, że wszystkie sondaże odnotowują spore poparcie dla komitetów
określanych mianem lokalnych lub niezrzeszonych.

Tak zatem socjolodzy, media i politycy formułują swe wnioski w oparciu o złe
rozpoznanie sytuacji przedwyborczej. W "Rzeczpospolitej" (18 września) znalazło
się omówienie najnowszego sondażu sopockiej PBS opatrzone tytułem "Prawica
odrabia straty". Redakcja doszła do takiego wniosku na podstawie danych, z
których wynika, że w porównaniu z badaniem sprzed miesiąca poparcie dla
koalicji SLD-UP w wyborach do sejmików wojewódzkich zmalało o 1 proc.,
natomiast notowania koalicji POPiS wzrosły z 14 do 18 proc. Gazeta
podkreśla: "18 punktów to jednak jeszcze nie tyle, ile obie partie uzyskują w
badaniu preferencji partyjnych. We wrześniu PO i PiS - każde z osobna - mogą
liczyć na 11 proc. głosów". Jak rozumiem, dziennik oparł swe wywody na
wnioskach przedstawionych przez PBS.

Otóż wywody te budzą poważne wątpliwości. Zważmy bowiem, że POPiS wystawi
wspólne listy tylko w 14 województwach. Na Mazowszu obie partie startują
osobno, prowadzone przez swoich liderów walczących o prezydenturę Warszawy. W
województwie podkarpackim natomiast startują w szerszej koalicji. Biorąc pod
uwagę liczbę mieszkańców oraz dotychczasowe preferencje wyborcze ludności obu
tych województw, można powiedzieć, że koalicja POPiS traci około 17-20 proc.
swoich wyborców, czyli około 3,5 pkt. proc. w całości elektoratu. I o tyle też
należałoby pomniejszyć prognozę jej wyniku wyborczego. Jak zatem mówić o
odrabianiu strat przez prawicę? Niby sprawy elementarne, ale żadna - powtarzam:
żadna - pracownia nie uwzględniła dotychczas tego faktu. Co najwyżej jak OBOP
przypomina, że w dwóch województwach POPiS startuje inaczej.

Preferencje w wyborach do sejmików i badane równolegle preferencje w wyborach
parlamentarnych różnią się dość zasadniczo (z wyjątkiem SLD-UP oraz PSL).
Czasem te różnice sięgają nawet 70-80 proc. poparcia dla danego ugrupowania.
Rodzą się pytania o przyczyny tych odmienności, ich wpływ na decyzje obywateli
oraz o to, czy w lokalach wyborczych ludzie będą się jednak kierowali
sympatiami samorządowymi, czy też parlamentarnymi?

Tyle uwag do tzw. suchej statystyki. Ale problemy na tym się nie kończą. W myśl
ordynacji komitetowi wyborczemu, który zarejestrował swe listy we wszystkich
województwach, przysługuje wspólny numer na listach w całym kraju oraz
bezpłatny czas antenowy w publicznym radiu i telewizji dla własnych audycji
wyborczych. Takich komitetów jest siedem: LPR, Samoobrona, SLD-UP, Unia
Samorządowa, Alternatywa Partia Pracy, PSL i UPR. POPiS, podobnie jak kilka
innych komitetów prawicowych, będzie tych przywilejów pozbawiony. Jego liderzy
zdają się tym specjalnie nie przejmować - i chyba słusznie, bo oglądalność tzw.
bloków wyborczych z wyborów na wybory spada, osiągając obecnie 3-6 proc.
widowni.

Jednakże zdecydowanie większe znaczenie mają tzw. własne audycje wyborcze
poszczególnych stacji telewizyjnych i radiowych (mam na myśli np. programy
emitowane zamiast "Forum" czy "Tygodnika Politycznego Jedynki") oraz
prezentacja kampanii wyborczych w serwisach informacyjnych. Czy i w tych
programach zabraknie miejsca dla komitetów, które nie zarejestrowały list we
wszystkich województwach? Każdy, kto prowadził lub analizował kampanie
wyborcze, wie, że ich wpływ na wizerunek danego ugrupowania - i tym samym na
decyzje wyborców - jest niebagatelny.

Każda partia swój towar chwali

Nie przeceniam znaczenia sondaży. Ludzie nie dają się manipulować do tego
stopnia, by uwierzyli, że czarne jest białe, a białe czarne. Mogą się sugerować
preferencjami innych, ale ostatecznie zagłosują według własnych przekonań i
wyobrażeń o konkretnym polityku i konkretnej partii.

Dlatego w kampanii wyborczej każdy powinien odgrywać właściwą sobie rolę.
Partie chwalą swój towar, kreują rzeczywistość pod własne potrzeby. I posługują
się w tym celu różnymi narzędziami współczesnej cywilizacji.

Inna jest rola firm socjologicznych. Te powinny się ograniczyć do rejestrowania
rzeczywistości, jak ognia unikając podejrzeń o brak profesjonalizmu czy chęć
manipulowania preferencjami wyborców. Dotyczy to także mediów. Nie można bowiem
lekceważyć takich głosów jak Andrzeja Kaczmarka, który w "Tygodniku
Powszechnym" (22 września) opisał swą reakcję na podanie w radiu jednego z
sondaży sejmikowych: "Lektor dorzucił jeszcze średnią frekwencję w kraju. Otóż
z takiej informacji nic nie wynika. Dotyczy ona bowiem wyborów samorządowych, a
nie parlamentarnych - tymczasem nie podano preferencji i frekwencji w
poszczególnych województwach. Autor serwisu nabił słuchaczy w butelkę, podając
im zamiast przyzwoitej informacji zwykły humbug".

Kaczmarek solidnie skrytykował polityków za częste zmiany ordynacji wyborczych,
mające na celu "dopasowanie" ustawy do aktualnych sondaży, i za bezpardonową
walkę o stołki w miejsce autentycznej dbałości o sprawy swoich gmin i
województw. Ale to temat na osobną opowieść.

[Gość: Pismak]

Miałem nie zabierać już głosu w tej sprawie, ale z uwagi na obecność Pana
Artura na forum sobie jeszcze pozwolę.

Dzięki za pozdrowienia. Pozdrowienia zwrotne są bardziej przyjazne, niż się
Panu wydaje.

Effective Image to marka zupełnie nowa i nikomu nieznana. Naród przecierał oczy
ze zdzwinienia, zanim "Głos" podał, kto sondaż firmuje nazwiskiem. "Wyborowa"
napisała, że firma badawcza realizuje kampanie wyborcze. Cóż, przypuszczam, że
żadnej jeszcze nie ma na koncie. Trzeba uważać w jaki sposób się promuje -
szczególnie w specyficznym szczecińskim środowisku, gdzie jest dość gęsto i
wszyscy wszystkich znają. Piszę to z sympatii, ku przestrodze. Bo albo się
firma promuje jako niezależny ośrodek badawczy, którzy przygotowuje rzetelne
sondaże, albo jako firma, które prowadzi kampanie, więc sondaże są z założenia
zmanipulowane.

Druga uwaga odnośnie końcówki mojego postu. Rzucanie takiego sondażu na rynek w
celu zaistnienia i przyciągnięcia ewentualnych zleceniodawców, to chybiony
strzał. A tak to właśnie odbieram i nie ja jeden zresztą. Już teraz wielu
uważa, że sondaż został zamówiony. Tylko na tym forum podano już dwóch
potencjalnych zleceniodawców. Marna to promocja nowej marki, raczej gol
samobójczy - podważa wiarygodność na starcie. Znamionuje też pewien brak
rozeznania w mieście, bo nie w ten sposób zyskuje się zleceniodawców. Jest na
zachodniopomorskim rynku wiele miejsca na niezależną firmę badającą preferencje
wyborcze. Gdybym był politykiem, chętnie korzystałbym z jej usług - nie
zamawiając sobie sondaż, w którym wygrywam, lecz rzetelną informację na temat
tego, co chcą od polityków wyborcy. Natomiast jeśli chodzi o zlecenie na
prowadzenie kampanii wyborczej, to w tym mieście dostaje się to tylko po
układzie. A kiedy się nie ma układów, to sondaż w "Głosie" lub "Wyborowej" nie
pomoże.

Reasumując - z sympatii to piszę - proponuję ostrożność. Krzywdę sobie
Effective Image robi, jak dotąd. A nam taki sondaż wiele nie mówi. Proszę więc
zdecydować, czym się firma będzie zajmować i może zafundować nam rzetelny
sondaż z konkretnymi nazwiskami potencjalnych kandydatów na prezydenta
Szczecina spośród wszystkich, o których się mówi. Przed referendum takie dane
bardzo nam się przydadzą.

Pozdrawiam
[e-mail]

[Gość: Artur Gnat]

>Marna to promocja nowej marki, raczej gol
samobójczy - podważa wiarygodność na starcie. Znamionuje też pewien brak
rozeznania w mieście, bo nie w ten sposób zyskuje się zleceniodawców.
Natomiast jeśli chodzi o zlecenie na prowadzenie kampanii wyborczej, to w tym
mieście dostaje się to tylko po
układzie. A kiedy się nie ma układów, to sondaż w "Głosie" lub "Wyborowej" nie
pomoże.



każdy ocenia rzeczywistość według własnych doświadczeń :) Ja nie roszczę sobie
pretensji do wiedzy absolutnej na temat sposobów istnienia na rynku politycznym
Szczecina. Ta którą posiadam, jak na razie mi wystarcza, aby pozyskiwać
zlecenia...

[Gość: student]

Artur Gnat jest niezależny i dlatego wzbudził wściekłość kilku piszących na
forum aparatczyków
to nie ważne że przeprowadzono solidne badania na dużej próbie
ważne jest to że nie wygrało jakieś ugrupowanie
a najgorsze jest to że szczecinianie nie chcą popierać SLDowców
aparatczyki rzuciły się więc na forum i ujadają
a niejaki pismak naczelny obrońca aparatu obecnej władzy krajowej SLD oraz
lokalanej SLD plus Jurczyk udaje że dokonuje głębokiej analizy merytorycznej
utrzymanej zresztą w stylu nowomowy pismaków
nie mylić z dziennikarzami
zero wierszówkowe poucza fachowca
zabawne

Obserwuję zmagania Gnata z rzeczywistością

[Gość: Olej]

po tym jak odszedł (?) z AT.
Aktualne zajęcie Artura to typowe bicie piany w celu autokreacji.
Jak się nie ma osiągnięć, pieniędzy i jest się po prostu nikim, za to ma się
przerost ambicji, to zaczepia się drażliwe tematy i wymądrza na różnych łamach,
(korzystając z układów wypracowanych w AT) w sposób nie do końca przemyśłany i
odpowiedzialny. Miał być dumny DOM MARKI,a została marna ALTANKA i to made in
Szczecin.

Artur to idealny materiał na średniego polityka, albo marnego dziennikarzynę.

[Gość: Artur Gnat]

Mam świadomośc, że może być trochę osób których moja skromna osoba przyprawia o
rozstrój żołądka, ale nie spodziewałem się, że mogę budzić aż takie emocje.

Życzyłbym wszystkim takiej "altanki" (zainteresowanych odsyłam: www.mvj.pl).

Przyjacielu, choć jak czytam, musisz mnie znać (co dla mnie nie jest powodem do
dumy, bo nie trawię takich strachem i żółcią podszytych gości) to zupełne pudło
z prognozami na przyszłość. Tak się składa, ze dosyć precyzyjnie realizuję
swoje plany, a nie ma w nich miejsca na dziennikarstwo i politykę.

Pozostałe uwagi są trudne do ustosunkowania się bez wystarczającej wiedzy na
temat objawów osobowości neurotycznej...

[Gość: Olej]

Twój elokwentny wymiot dowodzi mych racji.

nawiasem www.mjv.pl oceniam na dostateczny - obiektywnie.
Za dużo tam pozerstwa, gwiazdorstwa i samouwielbienia.
Co należało udowodnić.

Twoja osoba nie budzi żądnych ekstremalnych emocji - NIE OSZUKUJ SIĘ.
To po prostu niesmak.

Już szarpią się spadkobiercy. Za wcześnie

[wesolyromek2004]

Jeszcze nie wiadomo czy chory umrze, jeszcze nie spisał testamentu, jeszcze
lekarze widzą nadzieję a już spadkobiercy dzielą nieistniejący spadek

spadku nie będzie

[Gość: antyknajak]

Chory zdecydowanie nie umrze. Nie będzie minimalnej ilości głosujących
uczestników referendum. Najczęstsze uliczne stwierdzenie brzmi:
" a mi jest obojetne kto tam kradnie" :-(((

Nie wiadomo czy spadek będzie czy nie będzie

[wesolyromek2004]

Gość portalu: antyknajak napisał(a):

> Chory zdecydowanie nie umrze. Nie będzie minimalnej ilości głosujących
> uczestników referendum. Najczęstsze uliczne stwierdzenie brzmi:
> " a mi jest obojetne kto tam kradnie" :-(((
Nigdy nie należy mówic nigdy. Wszytsko zależy od lekarzy jaka będzie ich
diagnoza.