Tragiczne pomylki w kuchni

[the_ladybird]

Tego chyba jeszcze nie było :)

To przygoda mężczyzny mojego życia - przeważnie gotuje on bardzo dobrze...

Jako że ja miałam wtedy mnóstwo zarwanych nocek za sobą, po przyjściu do domu
postanowiłam pozwolić sobie na popołudniową drzemkę. Usłyszałam cudowną
zapowiedź - Ty sobie śpij, a ja zrobię obiad :)
Postanowił zrobić pizzę, na cieście drożdżowym - wiedział, że drożdże trzeba
rozpuścić w ciepłym mleku. No to wstawił mleko na gaz i jak się zagotowało - to
zalał nim drożdże....
I ciasto za nic w świecie nie chciało urosnąć. W ogóle nic :)

Cóż wtedy zrobił mój ukochany? Zagotował następną porcję mleka i zalał nim
następną porcję drożdży :) znowu nic... mówił mi później, że był szczęśliwy, bo
(siłą woli chyba :D) wywołał pojawienie się jednego bąbelka w cieście...

Po trzeciej nieudanej próbie postanowił mnie obudzić:
- słuchaj, te drożdże to jakieś zepsute - ciasto nie rośnie - oznajmił.

Dojść nie mogliśmy, co się stało - aż kazałam mu krok po kroku odtworzyć
wszystkie czynności. Dopiero kiedy zobaczyłam, jak wrzątkiem traktuje kostkę
drożdży, wszystko stało się jasne :)
Długo nazywałam go drożdżowym mordercą :D :D
__

Z moich grzechów najlepiej pamiętam frytki z dzieciństwa. Otóż obrałam
ziemniaki, pokroiłam je w piękne słupki i wrzuciłam do... zimnego oleju :)
Później jeszcze poprawiłam mieszając to wszystko energicznie....
Wyszła "apetyczna inaczej" ziemniaczana super tłusta klucha :(

[kasia_57]

Rewelacyjny wątek:))
Ja także miałam wpadkę. O, żeby to jedną. Ta, o której piszę, miała miejsce
podczas świętowania 50 rocznicy ślubu rodziców mojego Najmilszego. Poniewż
postanowiliśmy wszyscy zrobić toę uroczystość Rodzicom w domu, a jest nas
dzieci prawdziwych i wżenionych sporo, więc podzieliliśmy zadania między
siebie. Na mnie padło zrobienie sałatki z kurczaka i z czegośtam jescze. Ja się
generalnie migam od kuchni, jestem generalnie leworęczna i lewonożna do takiej
roboty. Ale mus-to-mus.
POjechaliśmy po zakupym bo echow lodówce było straszne (dzieciaki były w
okresie dojrzewania i żarły za brygadę całą). Kupiliśmy jakies kurczęce piersi,
pakowane w folii na tackach styropianowych, jakieś inne ingrediencje do tej
sałatki kurczacznej, poczem rzuciliśmy to wszystko na stół i polecieliśmy po
ciąg dalszy zakupów.
A - mamy kota. Panienkę bardzo rozpieszczoną, teraz ma prawie 14 lat a wtedy -
chyba z 11 miała. Dystyngowana, śliczna. Słowem na codzień wersal.
Wracamy my do domu w galopie strasznym, wieczór już był a na drugi dzień od
rana - do Mamy na tę rocznicę... A tu po podłodze walają się tacki
styropianowe, biusty kurczaczne rozwółoczne, niczym padlina po bitwie... Ale
nie zjedzone a nadgryzione, każdy biust nadgryziony i porzucony. Kot siedział
na schodach z kamienną mordką i usiechem kota z Cheshire na pysku.
Rzuciłam się do zbierania piersi, mąż dostał ataku śmiechu, chłopaki orzekli,
że kicha, nie będzie sałatki...
POleciałam do sąsiadki, bo sklepy były pozoamykane już o tej porze. A sąsiadka
na to spokojnie: Kot szczepiony?
ja: "szczepiony"
"ODrobaczony?"
"Odrobaczony"
"Zdrowy?"
"Jak bydlę"
"To dawj to biusty" - ugotowałyśmy te nieszczęsne nagryzione biusty kurzęce,
zrobiłyśmy sałatkę - bo ja tego wtedy nie umiałam(...). Efekt końcowy był
śliczny (no ta moja sąsiadka wspaniale gotuje i pięknie potrafi "ubrać"
potrawę).
zAbrałam michę, i nazajutrz zawiozłam do Mamy. Mamie się przyznałam, Mama z
błsykiem w oku kazała postawić na stole i milczeć, zastanawiali się potem tylko
wszyscy, że obie z Mamą móiłyśmy "miauuuuu", jak ktoś sięgał po sałatkę...
Zjedliśmy ją całą... BYła pyszna...

[Gość: Zołza]

Tu mi się przypomina, jak pies porwał kiełasę z tacki koło grilla, a mój tata
dzielnie wyrwał jej to z pyska i miejsce ugryzienia dezyffekował, polewając
wódką ;-D

[Gość: Tashi]

Nie moge sie opanowac, zeby nie dopisac poczynan kulinarnych mojego brata,
kiedy mial jakies 4 lata :)
Pewnego dnia mama gotowala grochowke. Zabraklo jej czegostam i musiala wyjsc do
sklepu, zostawiajac braciszka samego w domu mowiac mu "pilnuj zupki". Braciszek
pilnowal, owszem nawet udoskonalil. Kiedy mama zaserwowala obiadek, okazalo
sie, ze grochowka jest.... slodka. Braciszek z mina aniolka, stwierdzil, ze
mama powiedziala, ze to grochowka... wiec on wsypal do niej groszki :))))
Oczywiscie gar zupki poszedl do zlewu, bo eksperymenty kulinarne mojego brata
raczej nie przypadly nikomu do gustu. A tak na marginesie, to po latach brat
skonczyl technikum gastronomiczne. I nikt sie nie dziwil, skoro juz w tak
mlodym wieku wykazywal niezwykla inwencje tworcza w kuchni. Na szczescie wiecej
grochowki z groszkow nie gotowal :)

[Gość: Eva]

wątek suuuper!!! to i ja cos dopiszę.
Generalnie nie mam problemów w kuchni, wiadomo czasami sie zdarzy, że tego za
mało a tego za dużo i czasem cos sie nie uda, ale poza tym:
1. Moj tata (b.dobrze gotuje) postanowił zrobić karmel do pączków, niby taka
innowacja. Rozpuścił cukier, dolał wody - wychodzi fajnie, polał pączki i
odstawił,zeby wystygło na okno. Karmel zastygł i na pączkach powstała twarda
skorupa, która trzeba było "zdrapywać", zeby dostać sie do środka.
2. Kolega miał flaszkę 12-letniego Chivas Regal, nie lubi tego typu trunków,
ale chciał go jakoś spożytkować. Dolewał go do makaronu i jajecznicy.
3. Moja siostra (kompletnie rozkojarzona w kuchni) postanowila zrobic ciasto.
Pyta mamy co musi zrobić. Mama jej mówi: weź jajka, cukier, mąkę ect.ect. Moja
siostrzyczka wzięła wszystko na raz władowała do garnka i wyrobila mikserem.
Potem sie dziwiła czemu nie wyszło, przecież robiła dobrze.
4. Wiadomo, ze przed Wigilią jest huk roboty. Było to u mojej ciotki
mieszkającej w starym budownictwie. Ciast pełen asortyment został ustawiony na
kredensie. O dziwo! na drugi dzień wszystko co mialo na sobie polewę było w
piekny deseń mysich łapek. Nastapiła konsternacja... Zdrapaliśmy polewę i było
bez polewy, bo juz czasu nie bylo, a ciasto nie bylo ponadgryzane.
5. Nienawidzę flaków, za to moj małżonek moze je jeść na okrągło. Pewnego razu
zostalam zmuszona do ugotowania całego garu. Powiedzialam, ze w życiu tego nie
spróbuję, a byłam sama w domu. Wiedzialam co i jak po kolei i tak robilam.
Warzywka, przyprawy itd. I nie spróbowalam. Mąż stwierdził, że takie dobre to
tylko u swojej mamy jadł i nie chciał mi wierzyc, ze ani razu nie wzięłam
łyzki do ust.
6. Moj mlodszy brat w poszukiwaniu cukierków trafił na kostki maggi (bez
tekturowego pudelka). Powiedzial ze nigdy nie jadł takich niedobrych
cukierków. Mial poza tym manię wyjadania wszystkiego w proszku co jest słodkie
(galaretki, kakao, mleko w proszku) czego nie wolno mu bylo robic, więc kiedyś
cichcem w kuchni zaczął szukać czegoś słodkiego. Usłyszal, ze idzie mama -
złapał za pierwszą z brzegu torebkę, sypnął hojnie na dłoń i łyknął... proszku
do pieczenia. Odchorował to zdrowo i mu przeszło...

[Gość: moramslawno]

wierzę ci z tym niepróbowaniem,to kwestia taktyki.Ja nigdy nie próbuję flaków
rosołu i sosów bo ich nie znoszę,ale trening czyni mistrza

[Gość: nulka]

Mój tata zostawiony sam w kuchni postanowił zwiększyć kaloryczność grochówki i
ugotował grochówkę z makaronem.Mama po powrocie podnoiosła pokrywkę i zaraz
odrzuciła ją z wrzaskiem. Makaron się rozkleił i pomyślała, że w zupie zalęgły
się jakieś robale.
Dopier wczoraj odkryłam ten wątek. Tak się śmiałam, że nie mogłam zamknąć
komputera - przez łzy nie widziałam strzałki

[Gość: mc_gee]

Dlaczego nie jadam salatki jarzynowej

Salatka jarzynowa jest u nas kultowym daniem, szczegolnie w okresie okolo-
Wielkanocnym. Wiadomo, ze idzie do niej zawsze full majonezu. W okresie o
ktorym mowa, moj wujek pracowal w firmie produkujacej kosmetyki i przynosil
babci (wykonawczyni salatki) kremy w slojach po majonezie. Babcia, zeby ta
wielka ilosc kremu jej sie nie zepsula, trzymala taki sloik w lodowce. Reszty
mozecie sie wymyslic. Nasmieszniejsze jest to, ze przy jedzeniu tylko tata i ja
cos poczulismy, za co natychmiast zostalismy zrugani przez reszte rodziny (ze
salatka jest pyyyszna a my to takie francuskie pieski, ktore zawsze do czegos
musza sie przyczepic).

[liza24]

eh super wątek :)
moje pomylki kuchenne zaczęly się bardzo wczesnie, bo juz za mlodu garnelam sie
do kuchni, robilam wsrod kolezanek w klasie za eksperta, zwykle pichcilysmy u
A., ktora miala psa (co sie przydawalo - np, jak nalesniki, to z podrzutem -
ale pies sie nażarł.... co spadlo to jego) kiedyś postanowilysmy wyprobowac
prodiż, ja przepis mamy, gdzie pisalo - 1 proszek do pieczenie, no to buch
caly, wyszedl taki podly zakalec, że nawet rzeczony pies nie chcial... okazalo
sie, że przepis mama pisala w czasch gdy w sprzedazy byly takie jednorazowe
proszki do pieczenia, 2 łyżeczki :)
moje totalne roztargnienie kuchenne (za duzo, za malo itp) mam chyba po tacie,
który jako swiezy malzonek umial zagotowac tylko wode na herbate. kiedys tata
gotowal jajka na twardo i zapomnial o nich, gotowaly sie, gotowaly, az cala
woda wyparowala, mama uslyszala jekies trzaski, skojarzyla te nastawione jajka
i zawolala "jaja ci pękają!" tata łaps za hmm..... krocze i z
przerazeniem "gdzie?!"

[Gość: Tess]

Ciesze sie ,ze temat wszystkim przypadl do !smaku!.

Wasze pomylki czyta sie naprawde,a zwlaszcza do porannej kawy
na rospoczecie pieknego dnia.

Zycze Wam Swiat Wielkanocnych udanych w kuchni,bez zadnych pomylek.
Przyjemnej atmosfery przy sniadaniu Wielkanocnym,
mokrego smingusa - dyngusa ,ale bez powodzi.

Pozdrawiam Wielkanocnie Wszystkich ,,,,Tess

[Gość: m]

czytam, czytam i nie moge znalezc wypadku typowego dla akademików: gotowania
jajek w pustym garnku, tzn. dlugo po wygotowaniu sie wody. Nastepuje eksplozja
i jajka laduja na suficie. szczegolnie ladnie opisala to pani Michalowska,
autorka scenariusza do wojny domowej w ksiazce, ktorej tytulu nie pamietam, ale
kazdy, kto chocby bywal w akademikach na zasadzie goscia, musial sie z tym
zetknac.
ja natomiast gotowalam raz rosol w zbyt pelnym szybkowarze. nadmiar usunal sie
sam przez zawor bezpieczenstwa robiac prysznic po calej kuchni. zdolalam sie
uchylic i tylko dlatego nie oberwalam.

[rearden]

Jajka przypomniały mi historie, które mój tato opowiadał o pobycie w Finlandii.
Pod koniec komuny dostał półroczną pracę na uniwerku w Oulu plus mieszkanko do
użytku. W mieszkanku nowość - mikrofalówka! Tato nie ma specjalnie zapału do
gotowania, więc co się dało to w mikrofali grzał.
kiedyś stwierdził że sprawdzi czy da się jajka ugotować w mikrofalówce. włożył
dwa jajka na talerzyku, dał pełną moc i patrzy. Po minucie jajka wybuchły.
Zeskrobywanie i czyszczenie mikrofali trwało kilka godzin.
Innym razem chciał zrobić spaghetti. Kupił makaron, sos w proszku. W Finlandii
jako miary objętości najczęściej używa się centylitrów (cl = 10ml) ale
staruszek jeszcze tego nie wiedział. Ponieważ literka c jest mała, to uznał, że
tam muszą być LITRY! zamiast szklanki sosu miał 2 litry rzadkiego roztworu
pomidorowego...

Mnie z kolei zdażyło się niedawno robić u przyszłej teściowej (szczęściem
kobieta z poczuciem humoru) tiramisu. Wszystko według przepisu, pięknie,
ślicznie. Masa puchata i pyszna. Przepis mowi "dodaj trzy łyżki Marsali".
Marsali nie było, to wlałam na oko pięć łyżek Tokaja i dalej mieszam (przyszła
teściowa nie ma miksera). A tu nagle robią się grudki. Nad grudkami zaczyna
wydzielać się jakaś ciecz! więc ja żeby ratować mieszam mocniej. Po godzinie
ręka mi odpadła i zamiast tiramisu mieliśmy... pyszny krem do tortu... Dopiero
moja mama po powrocie wytłumaczyła mi, że z alkoholem to zawsze trzeba uważać,
bo może się coś zważyć...

[Gość: Chirec]

Jeśli ktoś pragnie poczytać o pomyłkach akademików, to chętnie służę. Mój ojciec (prof.) miał w
dawniejszych czasach zwaczaj parzenie herbaty według rytuału: woda do czajnika i na gaz, płukanie
czajniczka gotującą wodą, wsypanie dokładnie odnierzonej ilości herbaty ŁYŻECZKĄ do czajniczka,
spłukanie łyżeczki wrzątkiem,zalanie wrzątkiem herbaty i ustawienie na parę minut na czajniku do
zaparzenie. Pewnego dnia przygotowywał herbatę ściśle według rytuału, tyle że zamiat łyżeczki użył do
wsypania herbaty do czajniczka własnego palca. Następnie dokładnie spłukał palec gotującą wodą i
..oprzytomniał.

[mouchi]

liza24 napisała:

> eh super wątek :)
> moje pomylki kuchenne zaczęly się bardzo wczesnie, bo juz za mlodu garnelam
sie
>
> do kuchni, robilam wsrod kolezanek w klasie za eksperta, zwykle pichcilysmy u
> A., ktora miala psa (co sie przydawalo - np, jak nalesniki, to z podrzutem -
> ale pies sie nażarł.... co spadlo to jego) kiedyś postanowilysmy wyprobowac
> prodiż, ja przepis mamy, gdzie pisalo - 1 proszek do pieczenie, no to buch
> caly, wyszedl taki podly zakalec, że nawet rzeczony pies nie chcial...
okazalo
> sie, że przepis mama pisala w czasch gdy w sprzedazy byly takie jednorazowe
> proszki do pieczenia, 2 łyżeczki :)
> moje totalne roztargnienie kuchenne (za duzo, za malo itp) mam chyba po
tacie,
> który jako swiezy malzonek umial zagotowac tylko wode na herbate. kiedys tata
> gotowal jajka na twardo i zapomnial o nich, gotowaly sie, gotowaly, az cala
> woda wyparowala, mama uslyszala jekies trzaski, skojarzyla te nastawione
jajka
> i zawolala "jaja ci pękają!" tata łaps za hmm..... krocze i z
> przerazeniem "gdzie?!"

oj, popłakałam się :))))

[Gość: nulka]

Z gotowanymi jajkami, o których wszyscy zapomnieli (i wyszli z domu!) mieliśmy
w domu dwie przygody:za pierwszym razem czarne jajka "wbiły się" w sufit, a za
drugim po wejściu do kuchni zobaczyliśmy...pusty garnek. Po dokładniejszym
rozejrzeniu się po kuchni spostrzegliśmy jakieś dziwne paprochy na podłodze i
meblach. To były sproszkowane jajka...

[Gość: serwal]

Robiłam z koleżanką wafle czekoladowe na pracach ręcznych. Dolewała sie do nich
trochę alkoholu. No i dolałyśmy raz, próbujemy i nie smakuje. Dolałyśmy drugi
raz, też niedobrze. Chlupnęłyśmy tak ok. pół litra czystego 100%
spirytusiku.Mmmm...nasze wafle miały ogromne zięcie wśród kolegów z klasy.

[u_]

ostatnio nocowalam u kolezanki, a ze jestem zalezna od odbierania mnie do domu,
wiec spedzalam i caly nastepny dzien. rano na sniadanie jej maz zrobil
nalesniki z dzemem, a potem poszli razem z dziecmi do kosciola. ja miala
pilnowac gotujacego sie barszczu... podczas kapieli zastanawialam sie co tak
pieknie pachnie owocami, doszlam do wniosku, ze to pewnie dzem jest tak
swietny. potem sprobowalam barszczu, byl "inny", ale dla mnie calkiem
nienajgorszy... wylaczylam go, potem przyszlam kolezanka i wylala barszcz do
zlewu. nie powiem, ze sie nie zdziwilam. okazalo sie, ze dolala do wywaru
koncentrat z burakow, sprobowala i stwierdzila, ze jest jeszcze za slaby, wiec
chwycila za nastepna butelke, i do srodka... a potem przeczytala etykiete - sok
malinowy...

[Gość: mada]

raz, jak robilam kurczaka to zamiast papryki uzylam cynamonu, a moj 6 latek
uzyl papryki zamiast cynamonu do budyniu. Zly byl jak cholera!!

[Gość: Larwus]

Moja babcia zrobiła kiedyś miksturę - mrówki (takie wielkie czerwone) zalane
spirytusem, tzw. spirytus mrówczany własnej roboty. Stało to coś w słoiku.
Mrówki puściły "sok" i wszystko wyglądało jak sok z jagodami.
A mój dziadek uwielbiał wszystko co słodkie, dżemy, soki, cukierki - nie
przeszedł obok obojetnie ;-). Wpadł kiedyś do domu i bach za słoik z jagodami,
jednym łykiem wypił pół słoika.....tylko że tych mrówek. Udał, że nic nie
poczuł i czmychnął z domu...myślałam, że umrę ze śmiechu.

Do tej pory wspominamy. A dziadek nigdy się nie przyznał do tych mrówek...
Babcia też nigdy nie miała tulipanów w ogrodzie...ginęły cebulki (też sprawka
dziadka) :-)

Pozdrawiam
Wnuczka "Mrówkojada"

[Gość: faworka]

Fantastyczny temat !

Moi koledzy wyjechali na stypendium do Hiszpanii (udało im się, szczęściarze!).
Budzet mieli skąpy - wiadomo. Stać ich było na zakupy w najtańszym markecie -
na bułki i coś co przypominało im białą, polską pasztetową w "serdelkach". Dla
poprawy smaku, bo podobno smakowało trochę (;-)) dziwinie kladli na pasztetową
grubą warstwę kechupu.
Po 2 miesiącach standardowego menu, dowiedzieli się, że biała pasztetowa, to
surowe ciasto na faworki.

z cyklu "Polak potrafi"...

[Gość: osa]

Dawno temu smażyłyśmy z siostrą faworki wg przepisu z telewizji. Powiedzieli
tam, że faworki wkładać do tłuszczu kiedy pojawią się na nim bąbelki.
Czekałyśmy na te bąbelki, aż w kuchni zrobiło się czarno od dymu, wtedy
chwyciłam garnek z rozgrzanym tłuszczem ,wybiegłam na dwór a tam olej stanął w
ogniu. Nie pamiętam czy kontunuowałyśmy pracę.

[Gość: anni]

o jezu to jest najlepsze z tego calego watku !!! nie moge pekam ze smiechu
dobrze ze im te faworki nie wyrosly w brzuchu

[the_ladybird]

a mi się przypomniała jeszcze moja pierwsza masa kajmakowa.

Ktoś mi powiedział, rób ze skondensowanego mleka, będziesz miała kajmak lekko
łatwo i przyjemnie. No to kupiłam dwie puszki mleka, wsadziłam do wody i
gotowałam, jak bardziej doświadczeni kazali.
Upłynęły trzy i pół godziny, wyciągnęłam puszki, ostudziłam, otwieram, a tam...
mleko takie jak było. no może nieco bardziej brązowe. Niesmaczne takie, że hoho!
No to co? Łapię za telefon, dzwonię do mojego słodyczowego autorytetu,
pretensje, reklamacja, przecież NIE WYSZŁO!
Usłyszałam jedno tylko pytanie: a to mleko, co je gotowałaś, to aby na pewno
było słodzone? :D :D
Cała para ze mnie uszła...

[sunsilk]

mi kiedys zachcialo sie szybko jajek na miekko, a ze do kuchni mialam daleko
(mieszkalam w akademiku) to wsadzialm je do czajnika elektrycznego
wspolokatorki. niestety calkiem popekaly i oblepily cala grzalke. ale byla zla!

[Gość: elask]

pociągam, może coś zdarzyło się śmiesznego od czasu ostatniego postu.

Tragiczne pomylki w kuchni

[Gość: aankaa]

(jeszcze z czasów kiedy "wypiekałam")
kasza manna - zamiast mąki - w cieście
nawet gołębie tego zeżreć nie chciały :(

[Gość: marxx]

Moja kolezanka chciala ugotowac sobie serdelki, wiec z lodowki wziela dwie
sztuki i bach do gara z woda, potem okazalo sie ze to byla pasztetowa.

[wedrowiec2]

Historia wydarzyła sie w latach 80. W sklepach pustki, a do znajomych na
Wielkanoc mieli przyjechać goście z Kanady. Zobowiązałam się upiec sernik. Taki
z wielką ilością żółtek, bakaliami, przyprawami itd. Oczywiście upiekłam i
wyglądał pieknie. W całości został dostarczony do znajomych. Goście z
Kanady "rzucaja się" na niego z radością (już kiedyś próbowali serniki)
zaczynaja jeść, jedzą, jedzą... tylko coraz wolniej. Widząc ich reakcję ja
biorę się do jedzenia. A w smaku jest to pieczony czosnek, na słodko, ze skórka
pomarańczową... Po chwili przypomniałam sobie, że sernik piekłam po upieczeniu
pieczeni wołowej szpikowanej czosnkiem. Goście zjedli i jako osoby dobrze
wychowane stwierdzili, że smak był bardzo interesujący.

[Gość: lola]

Pamietam jak przygotowywałam szybko dla gosci tzatziki, jak wiele razy:
starłam ogóreczek, zgniotłam czosneczek, sól, przyprawy i to wszystko do
michy, dodałąm 2 opakowania serka homogenizowanego. Po schłodzeniu wjechały na
stół i...konsternacja, bo wyszły słodkie. W opakowaniach serka naturalnego był
serek waniliowy!

W 90 roku kiedy dorabiałam na wakacjach w sklepie szef przywiózł jakies
kolorowe bajecznie torebki z makaronem z przyprawami jak to okreslił,
postanowiłam ugoscic ta "nowinke zagraniczna"kolezanke która wpadła w
odwiedziny. Instrukcji po polsku nie było, same obrazki, wiec wrzuciłam ten
makaron na wzratek, po 3 min. na talerz i posypałam tymi przyprawawi co były w
srodku. Kolezanka grzecznie zjadła, ja tez robiłam dobra mine. Dopiero po paru
latach kiedy na dobre ten towar wszedł na rynek zrozumiałam ze były to zupki
chinskie, a nie zaden zachodni rarytas. Fuj!!!

Kolejna przygoda juz nie stricto kulinarna ale kuchenna, majac jakies 10 lat
suszyłam kalosze przy kuchence gazowej. Po 2 godz. została z nich
trudnousuwalna plama (swadu nie czułam bo znajdowałąm sie z dala od kuchni).

Moj maz z kolei ugotował "barszcz" na wodzie jaka została po gotowaniu całych
buraków na ćwikłe, sam jadł i upierał sie ze mu smakuje...

Albo przypadek jak kiedys podmywał(sorry ze na forum kulinarnym, ale
wybaczcie, to malutkie dziecko) nasza córcie jak miała pare
miesiecy...zaparzona mieta, zamiast rumiankiem i nie wiedział czemu mała tak
wrzeszczy.Ale to nic w porównaniu z jego mamą która to samo zrobiła płynem do
prania, który wlała do pojemnika na mydło i cos jej sie pomyliło.

[Gość: zaba]

wiecie, przeczytalam wszystkie wpisy! Ale sie usmialam! Super watek!

[Gość: Lobelia]

Dopiero teraz przeczytałam - genialny wątek.
Najpierw moja własna wpadka - robiłam kruche ciasto.
Posiekałam drobniutko masło z mąką i zaczęłam zagniatać,
zapomniawszy, że w kruchym cieście jest jakby jeszcze
parę składników. Trochę trudno mi się gniotło, ale
wreszcie wielkim wysiłkiem się udało... Dobrze, że w tym
momencie weszła do kuchni moja mamusia i dostrzegła
leżące na blacie nie wykorzystane jajka...
Co do kilkakrotnie opisywanego tu odcedzania do zlewu
rosołu zamiast ziemniaków gotujących się obok, to chyba
jest to jedna z częstszych wpadek kuchennych - w mojej
rodzinie zaliczyły ją babcia i ciotka...
A o najlepszej wpadce opowiadała mi koleżanka. Matka jej
kumpla (chłopa wówczas dwudziestoparoletniego) gdzieś
wyjechała i zostawiła mężowi i synowi w lodówce obiadki z
zaleceniem, zeby sobie podgrzali i do tego ziemniaków
ugotowali. No i koleś się skarży mojej koleżance, że od
trzech dni usiłują z ojcem te ziemniaki ugotować i udało
im się juz spalić trzy garnki. Na to koleżanka "Może
wlewacie za mało wody?" A koleś ciężko zdizwiony "Jakiej
wody????" Dwóch dorosłych facetów nie wiedziało, że
ziemniaki się w wodzie gotuje - wrzucali do gara i
stawiali na gazie...
Z przygód mało śmiesznych to mój kolega smażył sobie
kiedyś frytki na patelni, olej się zapalił, a on patelnię
wrzucił do zlewu i polał wodą z kranu... Spaliła się cała
kuchnia i pół przedpokoju. On miał dużo szczęścia, że nie
oberwał tym wrzącym olejem po twarzy, tylko po klatce
piersiowej, ale w szpitalu się przeleżał...

[Gość: babazgaga]

Moja największa wpadka miała miejsce gdzieś tak w okolicach końca
ogólniaka/początka studiów. Moi starzy długo pracowali, ja przychodziłam
wcześnie do domu i gotowałam obiad. Ostrzegam że bęzdie drastycznie.
Rodzice zażyczyli sobie na obiad zupki pomidorowej, takiej z pomidorków
przecieranych podsmażanych na masełku itp. Pomidorki zakupiłam, uusiłam z
cebulką, przetarłam, przyprawiłam jak trzeba, dałam smietanki, ugotowałam ryż,
zupka wyszła palce lizać, dobra jak wyjątkowo kiedy. Zjadłam całą wielką michę
i poszłam, nie pamiętam gdzie. Wracam do domu i wołam od progu: I jak, dobra
zupka była???? A moi rodzice z miną dziwną na to, czy ja sie nabijam czy co i
czego ja do niej dodałam. Okazało się że jak przyszli, i odkryli zupkę, po
powierzchni pływały już tylko siłą woli ładnie ugotowane robaczki czarne o
średnicy ok. 2 mm w ilościach olbrzymich. Znaczy się wypłynęły. Śledztwo
wykazało że robaczki się zalęgły w papryce.
A ja do dziś nie wiem czy zupka była wyjątkowo dobra bo mi się akurat taka
udała, czy ma to związek z robaczkami.

TRAGICZNE pomyłki w kuchni

[lunatica]

właśnie dobrnęłam do końca. fantastyczny wątek.w taki razie teraz moja kolej:
1. płonący garnek z olejem na frytki, z którym zbiegłam (chyba wszoku :-)) z
czwratego piętra wprost do piaskownicy, żeby ja prawdziwy strażak ugasić ten
słup ognia.

2. miałam może 7 lat. zostałam w domu. mama zostawiła zupę na gazie z
poleceniem, jej (zupy) wyłączenia po określonym czasie. po upływie tego czasu
zajrzałam do kuchni i stwierdziłam, że zupa, a jakże, gotuje się... i tu moja
ciekawośc sięgnęła zenitu: zadałam sobie pytanie: JAKĄ TEMPERATURĘ MA GOTUJĄCA
SIĘ ZUPA? nie wiele myśląc sięgnęłam do apteczki. wyciągnęłam stamtąd lekarski
termometr i wsadziłam go do garnka. termometr wybuchł, a rtęć była wszędzie.
ja nie wiele mysląc :-) odcedziłam gotujące się warzywa. wrzuciłam je
spowrotem do garnka, zalałam wodą i postawiłam na gazie. troszkę się pobawiłam
kuleczkami rtęci. tak fajnie się rozchodziły pod palcami :-). zupa się
ugotowała. mama wróciła do domu. a ja nic. jakby nic się nie stało. nie wiem
jakim cudem CHYBA OPATRZNOŚĆ BOSKA MA MNIE W SWOJEJ OPIECE wpadłam na pomysł,
żeby jednak mamie powiedzieć ile stopni ma (a raczej ilu nie ma) gotująca się
zupa.

3. kolejna przygoda, może nie wiąże się z kuchnią... bardziej z trunkami.
mając już dobre - naście lat wybierałyśmy się z ptzyjaciółką na urodziny do
kolegi. kupiłyśmy prezet i przed imprezą umówiłyśmy się u mnie, żeby go
zapakować. pakowanie szło nam opornie, tak więc postanowiłyśmy rozkręcić się
trochę przed imprezą... nalałyśmy sobie po szklance wódki (smirnoff) i
sączyłyśmy. mooocne było pieroństwo, że hej. ale my byłyśmy twarde: widocznie
smirnoff ma tek smakować. pakowanie poszło jak z płatka :-) bardzo fantazyjne.
późniejsza impreza też należała do udanych... minął jakiś czas. skaleczyłam
się w rękę i usilnie szukałam w domu siprytusu, którym mogłabym odkazić ranę.
jakże ogromne było moje zdziwienie, kiedy mama na moje pytanie: gdzie jest
spirytus? odpowiedziała: w butelce po smirnoff'ie.

4. i na koniec, sposób ojca mojego kolegi na członków rodziny podpijających mu
herbatkę... wsypywał do niej po kryjomu łyżkę soli. po jakimś czasie nikogo
nie korciło, żeby wypić choćby łyka z tatusiowej szklanki :-)

pozdrawiam. L.

[Gość: Ilona]

Wątek do góry!!!


A przy okazji: ostatnio kolega odcedzał makaron i tak jakoś niefortunnie
wymsknęła mu się pokrywka i znajomi jedli spaghetti z "Ludwikiem" (jakby ktoś
nie wiedział to płyn do mycia naczyń).

Pozdrawiam

[lunatica]

wracając do wątku... może nie do końca kulinarnie, ale zawsze...
na ostatnim spotakniu rodzinnym babcia wyjawiła nam jeden z sekretów swojego
dzieciństwa. w czasach gdy była małą dziewczynką, dostawała od swojego taty
tygodniówkę... zaoszczędzone przez jakiś czas pieniądze postanowiła wydać na
słodycze. wybrała się do rynku. znalazła odpowiedni sklep z przecudną wystawą.
wystawą mieniącą się kolorami. jej uwagę przyuło coś dużego, okrągłego w
złotym papierze. zdecydowała się, że kupi sobie kawałek tego ciasta. weszła
poprosiła o kawałek cuda z wystawy za wszytskie pieniądze, które ze sobą
miała. w zamian dostała dość spory złoty pakunek. wybiegła ze sklepu jak
strzała. w najbliższej bramie pakunek rozpakowała. wbiła w niego swe zęby
i ... roczarowanie. to był żółty ser :-).
babcia nie moła przełknąć nawet kawałak. całe zawiniątko wylądowało w koszu. a
szkoda, bo ponoć pradziadek był amatorem żółtego sera.

ps. teraz zdecydowanie więcej osób zna tajemnicę mojej babci :-)

L.

[Gość: nulka]

Nie będzie o pomyłce, ale też z jedzeniem związana historia. Jeden ze starszych
krewnych opowiadał, że przed wojną bardzo rygorystycznie przestrzegano ścisłego
postu w Wielki Piątek do tego stopnia, że matka nigdy nie dawała na obiad tego,
co lubią domownicy, bo trzeba się umartwiać.A ponieważ on uwielbiał śledzie, na
długo przed Wielkanocą płakał, jęczał i wybrzydzał, że znowu dadzą mu to
obrzydlistwo. no i w Wielki Piątek matka dokładał mu tych śledzi i dokładała,
żeby porządnie odpokutował..

[cebulka_dymka]

Zrobiłam kiedyś serniczek.Przy wyciąganiu z piekarnika
zleciał mi na ziemię.Tak bardzo byłam rozżalona,że
pozbierałam leżący na ziemi ser i poupychałam z powrotem
na blaszkę.Następnie całość polałam polewą czekoladową i
oczywiście do niczego się nie przyznałam.Wyglądało
naprawdę artystycznie.Wszystkim bardzo smakował.Innym
razem zrobiłam sałatkę i okropnie ją
przesoliłam.Wrzuciłam ją na sitko, przepłukałam
kranówą,doprawiłam ponownie i podałam gościom do jedzenia.

Śmietana

[Gość: Ksiki]

Ubiłam śmietanę z proszkiem do pieczenia (zamiast cukru waniliowego-miały
prawie identyczne opakowania) i przełozyłam tym paskudztwem ciasto... Fuj!

[Gość: kohol]

W akademiku była podobno taki zwyczaj, że jak ktoś zostawił czajnik z gwizdkiem
w kuchni i zapomniał, że nastawił wodę, a czajnik wył i wył, to najbliżej
mieszkający studenci wsypywali tam do środka kisiel... Nie muszę tłumaczyć, jak
trudne jest czyszczenie czajnika z gwizdkiem po kisielu.

Robiłam kiedyś sałatkę warstwową z tuńczykiem, jajkami, serem. Niestety moja
siostra postanowiła mi pomóc i - zamieszała ją. Też była pyszna, ale dużo
straciła na imidżu ;)

Z tą samą siostrą: babcia zrobiła nam twarożek, z tym że zapomniała, że siostra
lubi na słodko i zrobiła z czosnkiem. Siostra stwierdziła, że to naprawi i go
posłodziła. Nie wiem, jak mogła to jeść, smakował jak mydło. Ble.

Jak miałam z 5 lat, postanowiłam zrobić sobie kogel-mogel. Nie wiedziałam
jednak, że robi się go z _samych_ żółtek. Rodzice zwrócili mi uwagę, ale
uniosłam się honorem i powiedziałam im, że i tak go zjem. Był obrzydliwy i
wylałam tę breję do zlewu. Rodzicom natomiast powiedziałam, że go zjadłam i że
był smaczniejszy nawet niż ten normalny. Mała kłamczucha!

Z koleżanką (miałyśmy po 6-7 lat) wymyśliłyśmy przepis na pyszny ser "a la guma
do żucia": kawałek żóltego sera kładłyśmy na końcu noża i podgrzewałyśmy nad
zapalonym gazem. Mama była w szoku, gdy weszła do kuchni - pół kuchenki
oblepione było kawałkami ciągnącego się bądź zwęglonego sera (trochę nam tego
pospadało...).

Super wątek!

[pepa_ac]

Usmialam sie jak nigdy, swietny watek :)

Z (nie tylko) wlasnych doswiadczen:
- przygotowujac w wieku lat 10 bita smietane w proszku potraktowalam 1/8 litra
mleka jako blad drukarski :) Dodalam 1,8 litra mleka.... do dzisiaj rodzina
komentuje jakies niebardzo udane kuchenne wyczyny moim owczesnym tekstem, ze to
jest "swietne, tylko troche rzadkie"
- moj brat ugotowal kluski lane z maki ziemniaczanej.. dziwil sie, ze jakies
takie przezroczyste :)
- ten sam pan postanowil mi pomoc przy przygotowywaniu szarlotki.. poprosilam
go, zeby udusil potarte jablka. Wzial to doslownie. Bardzo. Zaczal je mocno
sciskac :)
- moja mama nie potrafi zrobic lukru... taki antytalent, wszystko inne wyjdzie,
lukier w zyciu. Kiedys jak polukrowwala babe to trzeba ja byla odbijac ze
srodka :) Po polaniu czekolada nie bylo widac, ze zostala wydlubana z lukrowej
foremki.
- wszystkim eksperymentatorkom - nie wsypuje sie sody oczyszczonej do wrzacego
miodu... po prostu nie :)
- w zeszlym roku sama produkowalam ogorki konserwowe. Za rada mamy postanowilam
dolac ocet jak juz woda ostygnie, zeby mocno nie parowal. I oczywiscie
zapomnialam. Mialam pieknie przechowane ogorki bez smaku...

Wiele roznych rzeczy sie zdazalo, ale to umyka :P

Pozdrawiam
Ag

[Gość: ecik]

Teraz moja kolej - w końcuprzebrnęłam przez 150-kilka postów :)
1. rodzice kazali kupić makaron - a że innego nie było - zakupiłam taki
chiński - cieniutki przeźroczysty. Gotowałam go jak zwykły - oczywiście 20
minut. Jedynie tata pokusił się o konsumpcję ;)
2. gotowałam kiedyś z mężem ogórkową. A że raz była za mało ogórkowa, raz za
bardzo to dodawaliśmy to ogórków, to wody - wyszedł z tego taki gar, że
jedliśmy to przez 5 dni z rzędu. Do tej pory nie odważyłam się powtórzyć
eksperymentu.
3. za czasów radosnego ustroju - mama zostawiła ojca z nami i zostawiła mu
przepisy na zupy - na kilka dni. pierwsza była pomidorowa - z ryżem. Przyznaję -
pyszna. Następnego dnia miała być kartoflanka. Żeby się nie rozdrabniać mam
napisała - jak wyżej ale bez pomidorów + ziemniaki. Gdy jadła - dziwnie się
patrzyła, bo choć zupka była pyszna, to jednak pływał w niej i ryż i ziemniaki.
4. koleżanka zaś miała katar i robiła szarlotkę - nie patrząc sięgnęła po
cynamon. Jej chłopak odmówił spożycia, bo okazało się, że to była papryka
ostra :)

[Gość: siostra]

Siostra robiła pierwszy raz ogórki kiszone.Zamiast 1łyżkę soli na 1litr wody,dała
1łyżkę na słoik.Jadł je tylko jej mąż,który uwielbia przesolone,całe 30
słoików!!!!!!!!

[ewiesia1]

Wszystko o jedzeniu...no tak...a o niebezpieczeństwach czyhających w kuchni to
gdzie? A tymczasem na blacie straszy ostrzem
nóż , w kacie czai się podstępny mikser, na płycie niewinną udaje zdradziecko
gorąca patelnia współpracująca zresztą z jeszcze
gorszym piekarnikiem... U mnie w kuchni rządzi mafia AGD.
Jeśli ktoś nie wierzy to niech poczyta o tym jakie zasadzki przygotowały na
mnie te nikczemne urządzenia w ostatnim czasie.

Pamiętam pewną gofrownicę, za sprawą której przez dwa tygodnie nie mogłam się
myć. A było to tak: gofrownica stała na środku blatu kuchennego, po prawej
stronie naczynie z ciastem na gofry, a w nim chochla do nalewania tegoż ciasta.
Cykl produkcyjny wyglądał następująco: lewą ręką natłuszczałam gofrownicę,
prawą sięgałam po chochlę i wlewałam ciasto, lewą zamykałam pokrywę i
tak w kółko aż popadłam w rutynę. Moje rutyniarstwo zostało wykorzystanie przez
niecne urządzenie -mianowicie po kolejnym wlaniu ciasta, zanim zdążyłam usunąć
rękę spod pokrywy ta się zatrzasnęła, zapiekając skórę na moim przedramieniu w
elegancką krateczkę....

Niewiele mniej podstępny był mikser - kumpel gofrownicy z jednej szafki.
Podczas kręcenia ciasta na placek skusił mnie do tego bym się nachyliła nad nim
z rozpuszczonymi włosami i-wyobraźcie sobie- od razu złapał je i wkręcił w te
swoje zawijane macki , mało tego- nie poprzestał na włosach, bo to byłoby zbyt
łatwe- w jednej chwili wkręcił też moje lewe ucho i zabrał się za
zrywanie skalpu. Wolną ręką wyrwałam wtyczkę z gniazdka i jakoś część skalpu i
włosów udało mi się uratować. Niestety wyplątanie włosów okazało się niemożliwe-
po jednej stronie trzeba było je wyciąć, a naderwana skóra tak bolała ,że
czesanie głowy (tj. pozostałych włosów) przez jakieś dwa tygodnie w ogóle nie
wchodziło w rachubę.

Kilkukrotnie napadła na mnie krajalnica: przy okazji krojenia na plasterki
końcówek wędlin lub warzyw zwykle udaje jej się odkroić mi plasterek jakiegoś
palca. W przypadku krojenia ogórka odróżnienie materiału podstawowego od
zdobytego dzięki nadgorliwości krajalnicy jest dość proste, w przypadku wędlin
różnie to bywa. Dlatego nigdy nie jestem pewna czy na śniadanie nie zjemy
kanapki z plasterkiem palca wskazującego.

Krewni krajalnicy, zwykłe noże- ileż to razy wysuwały mi się z dłoni tak by
choć trochę przeciąć skórę i dorwać się do krwi!
Te noże to mają wtyki nawet wśród mebli kuchennych. Kiedyś nóż do obierania
ziemniaków chciał chyba podwyższyć swoją pozycję społeczną i zachował się jak
tasak- wbił mi się w dłoń w brawurowej próbie odrąbania kciuka. Krew mi tak
trysnęła ,że z wrażenia straciłam na chwilę przytomność i osunęłam się na
podłogę. Wtedy szafka kuchenna podstawiła mi się pod nogę i upadając skręciłam
kostkę.

Patelnia - ta z kolei współpracuje z paroma łyżkami i łopatką plastikową .
Często udaje im się przygotować nad na mnie- wykorzystują każdą chwilkę
nieuwagi. Zwykle w momencie gdy się odwrócę od palników łyżka lub łopatka albo
opiera się o gorącą krawędź patelni, albo wręcz wsadza swój trzonek
bezpośrednio do palnika i tylko czeka aż uchwycę ją goła ręką. W przypadku
łyżek drewnianych jest to niegroźne, ale a plastikowa łopatka potrafiła mi się
roztopić w ogniu i przykleić do ręki, wtopić w skórę dłoni!

A ostatnio, w obecności koleżanki chciałam zrobić kawę capucinno w niejakim
Thermomixie. Wykorzystał skubaniec moje zaaferowanie i skusił do wsadzenia do
swego wnętrza "motylka" do ubijania piany. A kiedy litr kawy o temperaturze
wrzątku zamiast wymieszać zaczęłam ubijać, ten chlusnął na mnie. Dobrze , że po
poprzednich doświadczeniach z patelnią i łopatką zawsze pod ręką mam Pantenol.

No i apteczka jest u mnie w kuchni.

[Gość: Tess]

,,Ewiesiu,,,,
Niezmiernie Ci wspolczuje,
zastanawiam sie, czy jeszcze masz odwage przebywania w kuchni
po tylu "nieszczesciach",to straszne....
Moze, nalezych do tych ludzi,co musza dokladnie na sobie wyprobowac dzialania
roznych przyzadow kuchennych.
Powodzenia jednak zycze i mniej prob "doslownych technicznych"
Pozdrawiam cieplutko,,,,Tess

Opowieść ewiesi

[inika]

To chyba najlepszy wątek na forum. :)
Opowieśźć rewelacyjna! Nie życzę Tobie więcej wypadków w kuchni, ale gdyby
co... To koniecznie pisz! ;)

Z czasów studenckich :)

[white.falcon]

W akademiku mieszkałyśmy we trzy i koleżanka wstawiła do "wygotowania się"
bieliznę osobistą. Garnek sobie kipiał, a ona poszła sobie gdzieś na chwilę. Z
miasta - przeraźliwie głodna - wróciła koleżanka i nie zaglądając do garnka,
wrzuciła makaron. Okazało się, że wcześniej - przed wyjściem, ugotowała rosół,
który zostawiła na kuchence w identycznym garnku. Koleżanka "od majtek" zaś
schowała go do lodówki i nastawiła swój garnek. Jak domyślacie się, makaron
ugotowany na mydlinach i bieliźnie osobistej nie został przez nikogo zjedzony.

Pozdrv.:)

[Gość: manja]

Świetnie napisane :D

[Gość: hektor]

Wiem że wątek jest już od dwóch lat, ja jednak trafiłam na niego dopiero
dzisiaj.Przez ostatnią godzinę płaczę przy monitorze(ze śmiechu oczywiście).
Mam dwie rzeczy do dorzucenia:
1) Jak miałam jakieś 10 lat postanowiłyśmy z koleżanką zrobić jajecznicę, ale
nie taką zwykłą, tylko udoskonaloną. Moja koleżanka powiedziała mi że świetna
będzie z różnymi warzywami- no i dodałyśmy szczypior, ziemniaki i na koniec
rzodkiewkę. Do tej pory nie mogę uwierzyć że rzodkiewka jest taka łatwopalna-
cała patelnia stanęła w ogniu.
2) Mój obecny mąż na naszym pierwszym wyjeżdzie postanowił zachować się jak
prawdziwy mężczyzna i podać mi śniadanie do łóżka. Ugotował parówki. W
foliowych osłonkach. Nie muszę mówić jak ciężko zdjąć przyklejoną folię z
paróweczki. Minęło już 5 lat a On nadal nie da sie namówić na ugotowanie
parówek.

[Gość: J@rek]

z życia świeżego małżonka (mój ojciec) :

akurat wrócił z pracy,babcia wychodząc nalała mu zupy, na drugie ": mięso masz
w rondlu,kartofli weź ile chcesz ,a w tym garnku jest czerwona kapusta, jak
będzie mało ostra w młynku jest pieprz,to sobie dopraw"
...i ojciec doprawił , wsypując szufladkę pieprzu ,bo myślał , że babcia
naszykowała akurat odpowednią porcję !
ponoć jadł tą kapustę jeszcze kilka dni dzielnie sam , bez łezki w oku !
...taki z niego Eastwood !

[Gość: mamadwojga]

A mój mąż wcale nie umie gotować i jak jest sam to je byle co. Kiedy poszłam
do szpitala rodzić on został w domu z czteroletnią córką. W pierwszy dzień po
porodzie moja latorośl opowiadała mi przez telefon że umie sama robić kanapki
(!!!) a później przychodziła do mnie w odwiedziny i wyjadała mój szpitalny
obiad i kolację. Bardzo jej smakowało. Efekt był taki że zamiast dochodzić do
siebie po porodzie - głodowałam.

[Gość: irena]

to bylo na obozie harcerskim w bardzo dawnych czsach:
zachcialo sie nam paczkow na niedziele.
Mialysmy amerykanska make i tluszcz[nazywalismy go malpim smalcem]
ciasto zostalo zrobione po poludniu,smazenie rozpoczelo sie pod wieczor,
mialysmy juz pelne wszystkie garnki,kartony a surowe ciasto wciaz bylo.
smazenie skonczylo sie juz rano.w niedziele na sniadanie ,obiad i kolacje byly
paczki,starczylo ich tez dla wszystkich gosci.
paczki byly bardzo dobre,nie wiedzialysmy,ze amerykanska maka jest inna niz
nasza.

[nikka00]

Boże jaką musisz być biedną kobietą!!!! Jesteś pewna że twój mąż to jeest homo
sapiens? Bo mnie się zdaje że takie jednostki mają jakoś rozwinięte poczucie
instynktu ojcowskiego i mężowskiego, twój jak widać wcale. Naprawdę chylę głowę
nad twym nieszczęściem. Podejrzewam równiez że jeśli w obecności twego męża
dziecko spadnie z kanapy na podłogę to jedyna jego reakcją na sytuacje będzie
donośne zawołanie ciebie żebyś coś z "tym" zrobiła.