wychowanie 3,5 latka

[gala-1984]

Witam serdecznie, mam 29 lat i jestem mama 3 cudownych , kochanych córeczek- 3,5 letnich blizniat i 1,5 rocznej lenki. Moj problem polega na tym, ze wiekszosc czasu spedzam z dziecmi sama i nie wiem czy dobrze je wychowuje.[ dziewczynki sa bardzo madre, grzeczne i naprawde duzo rozumieja] wydaje mi sie, ze nauczyłam je sporo, znaja kolory, umieja liczyc, same sie ubieraja, zasypiaja, ładnie jedza itp- - pewnie sie zastanawiacie - to gdzie ten problem, otóż od jakiegos czasu zaczeły sie buntowac, szczegolnie Zuzia, strasznie pyskuje, na kazde pytanie, na kazde ale ma odpowiedz, czasami pokazuje , ze jest zła, wtedy krzyczy i robi na złosc, wogóle nie chce słuchać( jezeli chce, to słucha, a jezeli nie to nie). Nie wiem skad takie zachowanie, staram sie duzo rozmawiac i poswiecac im czasu, buntuje sie kiedy trzeba posprzatac zabawki itp, chociaz do tej pory nie miała(y) z tym problemu, Sama nie wiem juz co robic, naprawde sa bardzo madre, moze to ja mam problem???? PODAM PRZYKLAD OSTATNIEJ ROZMOWY, KTÓRA BARDZO MNIE ZASKOCZYŁA, ZAWSZE UCZYMY DZIECI, ZE RODZICOW I SIEBIE TRZEBA NAWZAJEM SZANOWAC " Mamusiu, tatus powiedzial, ze mame trzeba szanowac.., ja na to: tak, ale i tausia i siostrzyczki tez trzeba szanować.. a ona na to : mamusiu, ale ty tez mnie szanuj....Zuziu, ja ciebie bardzo szanuje i kocham...- to dlaczego na mnie krzyczysz?? Kochanie, ja nie krzycze tylko podnosze głos, wtedy kiedy mnie nie słuchasz......" tak , wlasnie wygladala ta rozmowa, ktora bardzo mnie zaskoczyła, prosze pomozcie mi, bo jest mi bardzo cięzko samej rozwiazac temn problem. z powazaniem .ANNA

[verdana]

Albo jesteś trollem, albo ja czegoś nie rozumiem...

[sop.hie]

Eeeee. No bardzo przytomna dziewczynka i jak najbardziej normalna rozmowa. Ale w czym lezy problem, bo nie rozumiem?

[joshima]

gala-1984 napisał(a):

> " Mamusiu, tatus powiedzial, ze mame trzeba szanowac.., ja na to: tak, ale
> i tausia i siostrzyczki tez trzeba szanować.. a ona na to : mamusiu, ale ty te
> z mnie szanuj....Zuziu, ja ciebie bardzo szanuje i kocham...- to dlaczego na mn
> ie krzyczysz?? Kochanie, ja nie krzycze tylko podnosze głos, wtedy kiedy mnie n
> ie słuchasz......" tak , wlasnie wygladala ta rozmowa
Wybacz, ale Twoja córka miała rację. Reprezentujesz moralność Kalego. Poczytaj sobie np blog W świecie żyrafy. Może pomoże Ci to znaleźć inne sposoby na dotarcie do córki a nie krzyk, z którego sama się potem rozgrzeszasz.

[aqua48]

Słuchaj dziecka i nie podnoś na nie głosu. Szanować trzeba wszystkich.

[Gość: domza2]

Dziecko powiedziało Ci, że skoro krzyczysz na nie to go nie szanujesz. Jeśli wymagasz szacunku od wszystkich w rodzinie to wymagaj go także a może przede wszystkim raczej (bo dzieci uczą się przez naśladownictwo) od samej siebie. Nie krzycz na dzieci. Poczytaj książki zaproponowane w wątku przyszpilonym u góry i pogódź się z tym, że dzieci przechodzą okresy buntu, kiedy przestają się słuchać rodziców... Jest to konieczność rozwojowa.

[yu_ko]

p
> ogódź się z tym, że dzieci przechodzą okresy buntu, kiedy przestają się słuchać
> rodziców... Jest to konieczność rozwojowa.

Zgadzam sie z poprzedniczka,

mysle ze autorke postu uderzylo to tak bardzo, poniewaz jak sama pisala ma "bardzo grzeczne dzieci" tzn,? pojecie wzgledne, dla mnie w tym przypadku dzieci zupelnie dostosowane pod dyktando rodzicow.
To co powiedziala ci corka, swiadczy ze jest spostrzegawczym i madrym dzieckiem, a nie ze chce ci zrobic na zlosc i przesyla komunikat, jestem takim samym czlowiekiem jak Ty, mam te same prawa min wyrazania opini.
Twoje dziecko dorasta, nie jest juz niemowlakiem chociaz te takze potrafia wysylac komunikat i nie mozna im nic narzucac.