dziesięciolatek i (nie)samodzielne spanie

[konwalka]

Witam
prosze o pomoc i polecenie dobrego psychologa dzieciecego w
Szczecinie.
Mój syn - 10 lat, pomimo moich wszelkich wysiłkow nie potrafi sam
być w nocy w pokoju.
Przez 9 lat nie miał własnego pokoju, przyzwyczaił się do mojej
stałej obecności.
Od ponad półtora roku ma swój pokój, dobrze się w nim czuje, urządza
go. Niestety, przychodzi noc i koniec. Boi się. Różnych rzeczy -
duchów, włamania.
Próbowałam wszytskiego- zapalonych lampek, spkojnego usypiania,
wyciszania, rytuałów, wszytsko na nic. Siedze z nim aż zaśnie,
jednak co noc budzi sie i przyuchodzi do mojej sypialni. Nie ma tego
problemu, jesli nocuje u niego kolega.
Ponieważ trwa to ponad póltora roku, myślę, że sami sobie nie
poradzimy.
Proszę o namiar na dobrego psychologa, chętnie też porozmawiam
zrodzicami, ktorzy mieli podobny problem.
Dziękuje i pozdrawiam

[verdana]

Ja mialam podobny problem. Mimo, ze od piątego roku życia spalam w
oddzielnym pokoju. Gdzieś mając 10-11 lat obejrzalam calkowicie
niewinny film, po czym zaczęłam się bać. Okropnie.
Przychodzilam do pokoju mamy, potem lezalam samotnie i balam się.
Nie wiem, czy nie lepiej zamias psychologa na dwa-trzy
miesiące "odpuscić", zapomniec o całej sprawie i spać w pokoju syna.
Mnie minęło - moze gdy nie bedzie zachecany, zmuszany, a poczuje się
po prostu bezpiecznie, będzie miał pewność, że mama będzie z nim w
nocy - to samo minie?
Bo tak, codziennie wie, ze nadejdzie ta okropna noc, sam
się "nakręca".

[deela]

a ja bym poszla z mlodym do sklepu wybrala wypasionego super mega mega robota
czy inne cos co dzieci uwiielbiaja, uroczyscie pasowala go z synem na obronce
niewinnych od wlaman potworow i innych ustrojstw i pozwolil mu wpakowac go pod
lozko czy skad tam sie najlepiej broni :)

[konwalka]

deela - pomysł ok, ale raczej do realizacji u mlodszego dziecka
tu jest jakas inna jazda, nie wyobraźnia po bajkach, ale może brak
poczucia bezpieczeństwa, nie wiem zresztą
verdana- od paru miesiecy śpię z nim całe noce- po prostu zasypiam i
budzę się dopiero nad ranem
jesli zdarzy mi się obudzić np. ok 2-3 i megacicho wstać, młody
natychmiast budzi sie i zrywa na równe nogi
tak, jakby spał czuwając
to nie jest normalne
wierze, że "gdy znajdzie sie przyczyna, zniknie skutek", stąd prosba
o polecenie dobrego psychologa

[verdana]

Nie musisz znaleźć przyczyny... niestety. Tzn. samo dziecko może nie
znać przyczyny.
Ja rozumiem, ze Ty z nim spisz, ale na zasadzie "wymuszenia" - tzn.
stałych negocjacji, czy dzis tez będziesz spała, czy na pewno, czy
nastepnej nocy. A ja proponuję wprowadzenie tego na pewien czas jako
pewnika "Nie boj się, bede tu w nocy przy Tobie, nie myśl o tym".
Zapomnienie na pewien czas o tym, ze w ogole istnieje problem
spania.

[yuka66]

Bardzo mi sie podoba ta rada, tez bym tak zrobila. Sama mam 10-
letnia corke.

[konwalka]

dzieki, sprobuję, jednak obawiam sie, że to nie pomoże
strach jest zbyt silny

ponawiam prośbę o namiar na psychologa

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Na odległość bardzo trudno stwierdzić z jakiego powodu Pani synek
woli łóżko mamy od swojego i dlaczego pani usilne starania nie
działają.
Rozumiem, że jest Pani już męczona tą sytuacją i dlatego pomysł z
wizytą u specjalisty uważam za jak najbardziej sensowny. Psycholog
powinien pomóc odnaleźć wam przyczynę i ustalić najlepszy sposób
rozwiązania problemu.
Niestety nie jestem w stanie polecić pani psychologa ze Szczecina ;(
proszę popytać jeszcze inne mamy.
Dobrym pomysłem do czasu wizyty u specjalisty jest zaprzestanie prób
zmiany tej sytuacji – proszę spróbować nie reagować w żaden sposób
na zachowanie syna. Dzieci czasem zmieniają swoje zachowanie w
momencie gdy zauważą, że dorosłym przestaje zależeć na zmianie i
decyzje mogą podjąć same :)
Pozdrawiam
E U-Z