ciagle na rekach

[asmina]

witam
mam 10 miesiczna coreczke ,ktora ciagle domaga sie zebymja nosila ,
co dziwne tylko ja , nie moge nawet iscdo wc bo jest placz,Domaga
sie dosc mocno ,poniewaz strasznym placzem az czsami tak placze ze
brakuje jej tchu.Czuje sie z tym zle bo z jedej strony szkoda mi jej
jak placze a z drugiej nic ie moge zrobic w domu bo ona chodzi za
mna i ryczy .Najgorzej jest rano kiedy musze sie ubrac i pzygotowac
do wyjscia oraz przygotowac starsza corke do przedszkola.Dodam
jeszcze ze jest co raz gorzej , mala wprowadzila jakie terror,Co
robic zeby to zmieniac?prosze o rade.

[gacusia1]

Na pewno nie nosic na rekach!Znajdz jakis srodek zastepczy-
fotelik,krzeselko do karmienia,chodzik...cokolwiek.Spokojnie do niej
mow i uprzedzaj zanim cos zrobisz.Powiedz np. Kasiu/Zosiu...teraz
musze pojsc do toalety,wezme cie ze soba i chwilke pobawisz sie
kaczuszka..." albo "Kasiu,Marysia idzie juz do szkoly i musi zjesc
sniadanie,usiadziesz przy stole i poczekasz a potem poczytam ci
ksiazeczke". Chodzi o to,by traktowac ja powaznie.Ona ma potrzebe
bliskosci,ogromna potrzebe.Powinna czuc sie pewnie i bezpiecznie
wtedy Ty bedziesz miala troszke luzu.Moj synek ma juz 2,5 roku a
nadal lubi byc ze mna w lazience albo w kuchni.Tyle,ze teraz to juz
ze mna "gotuje" albo sprzata...Od poczatku angazowalam go w
moje "sprawy".Dostawal swoje garnki i gotowal albo szczotke i czesal
sie gdy ja robilam makijaz.Siedzial w koszu na bielizne,gdy ja
dzielilam pranie.Tez mial okres "apa"(na rece),bralam na
chwilke,ukochalam,pocalowalam,powiedzialam ze teraz mam cos do
zrobienia i potrzebuje rece.Przyzwyczail sie.

[annakate]

Zacznij ją wychowywać. wychowywanie polega w duzym uproszczeniu na tym, że pewne
zachowania uznajemy za akceptowalne i je premiujemy, inne sa dla nas z
rozmaitych powodów niepożądane i albo im zapobiegamy (chowamy noże, żeby się nie
bawiło) albo ignorujemy (jak wrzeszczy). Ja wiem, że to początkowo będzie dla
ciebie bardzo trudne, ale córka musi zrozumieć, że świat nie działa wyłącznie w
celu jej uszczęśliwiania. jesli musisz zająć się w danym momencie czyms innym
nie zważając na jej protesty zrób to zostawiając ją w bezpiecznym miejscu- w
końcu córka zrozumie, że wydzieranie się nie przynosi efektu, choć na pewno nie
będzie to za pierwszym razem. Jesli teraz dasz się skutecznie terroryzować to
potem będzie juz tylko gorzej, bo mała będzie coraz bardziej wiedziała, czego
chce i jak to uzyskać.

[asmina]

dzieki za rady cos musze z tym zrobic bo tak sie juz dluzej nie da ,
mam starsza coreczke ma ponad 4 latka i nie bylo takiego problemu
jak z mlodsza .

[Gość: polpotworek]

Moze i ja sie wtrące. Nigy nie powinno sie ignorowac prawdziwego
placzu dziecka. Co innego tzw placz wymuszany jak ja to nazywam...
jesli sie wsluchamy w dziecko i jego placz zauwazymy ze kiedy jest
niepsokojne lub nie moze sie uspokoic albo poprostu cos mu niepasuje
zaczyna od pojekiwania i takiego wymuszanego poplakiwania, w pewnym
momencie placz ten wyraźnie przecjhowdzi w wyzszą tonacje i staje
się szybszy i nie mozna go juz pomylic z wymuszanym placzem. Takiego
placzu "prawdziwego" nie nalezy ignorowac nigdy! bowiem jedyne co
mozemy tym osiagnac to utrate zaufania i to ze dzieck przestanie w
pewnym momencie plakac dlatego ze zrozumie ze jego potrzeby
czy "krzywdy" nas nie interesują.
Jak najwiecej rozmawiac z dzieckiem i wsluchiwac sie w jego placz by
wiedziec kiedy zareagowac ale napewno nie ognorowac!

[oldzinka]

Zgadzam się, ale jednego nie rozumiem. Przecież dla dziecka jest
PRAWDZIWĄ "tragedią" to, że mama nie chce zrobić, tego co ono akurat
chce. Na początku często jest płacz wymuszany, który potem prawie
zawsze przybiera na sile, gdy dziecko jest ignorowane. Dla dziecka
każdy płacz jest prawdziwy. Ma tylko różne natężenie.

[Gość: polpotworek]

Ale dopiero ignorowanie niewymuszanego placzu, wtedy gdy dziecko
przestaje juz kontrolowac swoje emocje rodzi poczucie krzywdy które
napewno zawazy na relacjach rodzic- dziecko. Wczesniej poprostu
dajemy sygnal ze to mama i tata wyznaczaja pewne zasady w domu
(rzadzenie to mozim zdaniem nieodpowiednie slowo). :)

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Zastanawiam się czy nie jest to troszkę spóźniony „kryzys 8
miesiąca” - czy córcia akceptuje Pani nieobecność np. w pokoju?