Koszmary senne u 4-latka

[aggu]

Witam! Moj synek skonczy 4 latka za 2 tygodnie. Od paru miesiecy
nocami przezywamy koszmary, maly niewyspany, ja w pracy chodze jak
zombie... Bylam z tym nawet u pani psycholog, ktora stwierdzila, ze
25% dzieci pomiedzy 2 a 6 rokiem zycia ma koszmary nocne i po prostu
musze sie przyzwyczaic, ze mam taki egzemplarz.

Rzecz w tym, ze maly po kilka-kilkanascie razy w nocy drze sie na
caly dom, krzyczy, kopie, nie da sie przytulic ani uspokoic. W koncu
go wybudzamy, staramy nawiazac kontakt, a on niby otwiera oczy, ale
ewidentnie jest w innej rzeczywistosci, krzyczy teksty z innej bajki
w stylu "bo na tym parkingu jest za duzo samochodow!!!" Takie cos
powtarza sie czasem nawet po 10 raz w ciagu jednej nocy, watek za
kazdym razem inny. Nie jestesmy w stanie wziac go na rece i
przytulic, bo sie wyrywa i kopie.

A za sciana spi 2,5-letnia coreczka, ktora przesypia cala noc bez
jekniecia...

Ja wiem, ze maz czesto wyjezdza, ma taka prace. Ja wrocilam pol roku
temu do pracy (3 lata bylam z dziecmi w domu), ale maly uwielbia
chodzic do przedszkola i ciezko go stamtad odebrac... mimo, ze rano
przezywa, ze ja ide do pracy i chcialby, zebym nie szla.

Czy ktos przezyl cos takiego? Mozna jakos takiemu dziecku pomoc? I
kiedy to mija...?

Bede wdzieczna za wszelkie pomocne odpowiedzi;)
pozdrawiam.

[Gość: justcam]

witam mam podobny problem
córka ma 4 lata od ok 1,5 miesiaca ma koszmary w nocy- bardzo
krzyczy strasznie trudno ją wybudzić. z tym ze u nas gdzies raz na
tydzien i po wybudzeniu spi juz cala noc.
Niestety ostatnio tez dochadzą do tego awantury w ciągu dnia o nic
poprostu wygląda to jakby szukała powodu aby wyrzucić z siebie emocje
z którymi sobie nie radzi.Sama już nie wiem jak reagować w tych
sytuacjach aby jej pomóc. U nas nie było zmian typu powrót
mójdopracy.
ale amelka chodzi na zajecia przedszkolne na 2,5 które średnio lubi
mam wrażenie że tam biera te emocje , które potem wyladowuje...

[zarzycka.anna]

Witam,
NIestety tak jak Pani opisała w przypadku koszmarów sennych, które
charakteryzują się tym, że dziecko co prawda coś krzyczy czasem
zrywa się, siada, ma otwarte oczy ale nie ma kontaktu z otoczeniem,
są podobne z opisu do lunatykowania, choć lunatykowaniem nie są,
niezbyt wiele można zrobić. Przede wszystkim występują w fazie snu
głębokiego i dlatego nie budzą dziecka. To, co można zrobić to
zapalić światło, ale budzenie dziecka, przytulanie zazwyczaj
przedłuża i pogarsza sytuację. Może to być przerażające dla
rodziców, dziecko natomiast nic nie pamięta. Takie ataki strachu z
nieznanej przyczyny najczęściej zdarzają się u chłopców powyżej 4
roku życia i wszyscy z tego wyrastają. Można próbować ograniczyć też
bodźce, ekscytację przed snem, próbować wyciszać synka przed snem,
zwiększyć rytunę; jednak to zależy też od tego jak Pani postrzega i
czy widzi Pani ewentualne przyczyny.
Pozdrawiam A.Z.