18 latek ciągle śpi

[stronax]

Mam powazny problem z 18 letnim synem.
Nie widzi konieczności wstawania rano.To nic ze szkola,ze trzeba coś załatwić,że jest umówiony.Nie wstanie i już.
Pracuję w systemie dzień pracy-dzień wolnego-dzień pracy...z tym że kiedy pracuję to nie ma mnie 16 godz.Kiedy pracuję syn przesypia całe dnie.Kiedy jestem w domu koszmarne awantury od samego rana aby wstał i poszedł do szkoły.
Przez nieobecności prawdopodobnie zawali klasę maturalną.
Jest niesamowicie zdolny,sama obecność na lekcjach wystarcza mu aby napisać sprawdzian czy odpowiedzić na 3-4.To opinie nauczycieli.
Niestety nieobecności ma najwięcej w klasie.
Problem trwa ok.2 lat.
Wcześniej funkcjonował normalnie,ale ja również pracowałam na innych zasadach i miałam nad nim większą kontrolę.
Oprócz syna mam jeszcze dwójkę młodszych dzieci,które są bardzo obowiązkowe i poukładane.Wstają rano na budzik ,po powrocie ze szkoły wykonują domowe obowiązki,dbają o swoje ciuchy-sami piorą i prasują,pilnują zajęć pozaszkolnych.
Oni próbują budzić najstarszego rano gdy mnie nie ma,ale bez rezultatu,
Naobiecuje,że zaraz wstanie i pójdzie,młodsi wychodzą a najstarszy śpi.
W domu nie poczuwa się też do żadnych obowiązków.Cokolwiek od niego wyegzekwować to kupa nerwów i ciągłe awantury.
Co ja mam z nim robić? Przecież nie będzie spał całe życie.
Wizyt u specjalistów odmawia kategorycznie,
Zrobiłam mu badania łącznie z testami na obecność narkotyków.Testy negatywne,badania w normie.
Czy jest możliwe ,że przejął w genach takie podejście do życia?
Dzieci wychowuję sama,ich ojciec też ciągle spał.
Prowadził własną działalność,więc albo wstał do pracy albo nie.W domu również nie poczuwał się do żadnych obowiązków.Uważał że dom i dzieci to sprawa wyłącznie kobiety.
Rozstaliśmy się kiedy najstarszy miał 14 lat.

Jak trafić do mojego syna? Opcja wyrzucenia go z domu aby otrzeżwiał nie wchodzi w grę.
Proszę,jeśli macie jakieś pomysły doradżcie.

[sebalda]

Dla mnie nie ma cienia wątpliwości, że przejął wzorzec od ojca. Rozstaliście się w najtrudniejszym dla syna momencie i na etapie buntu nastolatka syn się zatrzymał. Jak syn wspomina ojca, jaki miał z nim kontakt? Czy oni utrzymują kontakty?
Czy obsługujesz syna? Pierzesz mu, prasujesz? Obiady pewnie gotujesz dla wszystkich, a co ze śniadaniami i kolacjami?
Czy syn ma kolegów? Jak funkcjonuje w swoim środowisku? Czy dajesz mu pieniądze? Ile? Czy wyciągasz jakieś konsekwencje z jego zachowań?

[edittt]

wyłączaj na noc wifi w domu, odcięty od netu pewnie zacznie trochę lepiej sypiać wtedy kiedy powinien:)

[stronax]

Jak to wifi wyłączyć? Ja laik komputerowy

[nammkha]

W twojej wypowiedzi brakuje mi jednej rzeczy, a mianowicie brak mi tu zwykłej próby wczucia się w emocje twojego syna, empatii.
Zastanów się kiedy, w jakich okolicznościach ty najchętniej byś się położyła do łóżka i spała?
Odpowiedź jest prosta - kiedy jesteś chora lub zmęczona, kiedy nic ci się nie chce, kiedy chcesz czegoś uniknąć - łatwiej nie wstawać z łóżka, łatwiej przespać trudności. Udawać że nie ma nas w życiu, udawać że to wszystko nas nie dotyczy. Ludzie nie wstają z łóżka do codziennych spraw - nie chcą w nich uczestniczyć, a dlaczego? To już można tłumaczyć indywidualnie.

Twój syn zachowuje się tak jakby miał depresję. Twój mąż także się tak zachowywał. Raczej nie wydaje mi się aby to było związane z genami. Raczej z wychowaniem, z wartościami i stylem życia jaki mu przekazaliście.

Jeśli twój syn nie chce iść do specjalisty, nie chce nic zmieniac to ty spróbuj zmienic coś w sobie.
Przede wszystki spróbuj z nim porozmawiac. Zapytaj się go jak się czuje, czy jest szczęśliwy, jakie ma trudności w życiu, jakie ma zarzuty w stosunku do ciebie, do twojego byłego. Powiedz mu że się o niego martwisz, że nie wiesz co się dzieje, powiedz mu co czujesz. Pokaż mu swoją postawą, że ci na nim zależy, ale także masz wymagania w stosunku do niego. Nie kłóć się z nim, tylko rozmawiaj.

[triss_merigold6]

Albo jest patologicznie leniwy.
Brat koleżanki tak miał, w liceum przestawił się na spanie w dzień i perspektywa zawalenia szkoły specjalnie go nie mobilizowała. Jakoś maturę zdał, potem zawalił studia i kolejne, ze 4 podejścia robił. Niezłą pracę załatwiła mu matka, popracował trochę i zawalił - nie dawał rady dojeżdżać ani na 8 rano, ani na 10, ani nawet w południe (bo nawet taką elastyczność dopuszczano). Kolejną pracę dostał i też zawalił okres próbny. Teraz jest po 30-tce, łapie jakieś fuchy i tak sobie funkcjonuje z dnia na dzień.
Rodzina pełna, oboje rodzice pracowali, matka na emeryturze nadal pracuje, siostra normalna, żadnych patologii.

[verdana]

Patologicznie leniwy może nie iść do szkoły, ale nie będzie po prostu spał, bo organizm zdrowego człowieka tyle snu nie potrzebuje. Chyba, ze siedzi całe noce. Ale jeśli nie - to nie jest po prostu lenistwo.

[paris-texas-warsaw]

Na pocieszenie Ci napiszę, że znam takiego faceta, który jako chłopak w podstawówce/liceum/na studiach tak umiał spać w weekendy/ w dni wolne. Do 16-17 h. Wszyscy się wtedy zastanawiali, jak on kiedyś będzie funkcjonowała w życiu dorosłym - z własnym domem, dziećmi, pracą, etc. Teraz jako dorosły człowiek radzi sobie fantastycznie, pozazdrościć zresztą smykałki do interesów:) Jego sytuacja była jednak trochę inna - spał tylko w dni wolne / wakacje i nigdy nie zawalał obowiązków związanych z nauką (no, może nie ze sprzątaniem pokoju, ale to wg mnie dotyczy większości normalnych facetów:)). Więc jestem w stanie zrozumieć, że ktoś faktycznie tak kocha spanie/odpoczynek, bo sama widziałam taki przypadek:)
Ale jeśli chłopak zawala obowiązki, to bym się zainteresowała, czy jednak nie ma jakiejś przyczyny zdrowotnej - namówiłabym na badania u internisty, może neurologa (albo specjalisty od spania - wiem, że w Warszawie jest nawet taki specjalistyczny ośrodek) - czy to nie jakaś odmiana narkolepsji czy czegoś w tym stylu, psychiatry - może to jakiś objaw depresji, zaburzeń adaptacyjnych etc. Dziwny jest aż taki spadek motywacji życiowej - nie wiem, czy "lenistwem" albo "wzorcem ojca" można to faktycznie tłumaczyć...

[paris-texas-warsaw]

Chodziło mi o jakąś odmianę dyssomnii, a nie narkolepsji. Dyssomnia obejmuje m.in. narkolepsję, ale dotyczy wszelkich zaburzeń snu, z tego co w internecie wyczytałam;)

[mapewoj]

a ja bym zrobila jedno, badanie na cukier, czy nie ma cukrzycy.
Potem odcinamy internet na miesiac co najmniej. kolejne, to nie pierzemy ciuchow niech sie sam obsluguje..

[tully.makker]

Niestety, mam w domu taki sam okaz. Teraz wreszcie (20 lat, 2 rok studiow dziennych + praca na pol etatu) troche sie ogarnal. W szkole mial rekordowe nieobecnosci, zwlaszcza na pierwszych lekcjach. Dodam, ze jego ojciec jako nastolatek mial tak samo, jak wynika z relacji tesciowej, potem dopiero sie ogarnal.
Troche to kwestia indywidualnych preferencji - nie moze zasnac wieczorem i nie moze sie obudzic rano. troche braku dyscypliny - odciecie internetu u nas nie pomagalo, bo raz ze ma netbooka i internet mobilny, a 2 ze duzo czyta i jak nie korzysta do pozna z netu to po prostu czytal.

Moja metoda na to bylo nieustanne, codzinne ciosanie kolko w na glowie. Po 5 latach zaczynam widziec pewne rezultaty, ale i tak, jak nie ma motywacji do wstania ( szkola, praca turniej, trujaca matka) to bedzie spal do 16.

[paris-texas-warsaw]

Chyba chłopaki dłużej mogą spać niż dziewczyny, bo nawet jak maja wieczorem randkę, to w pół godziny się wyszukują, a dziewczyny już koło 14 h zaczynają szykować się na wieczór;)

[tully.makker]

A co ty. Jak wchodzi do lazienki, to rodzine ogarnia zgroza, bo juz wiadomo, ze nikt tam nie wejdzie przez najblizsze 2 godziny., Szczesciem mamy toalete osobno.

[stronax]

Bardzo dziękuję za wpisy wszystkim
Trochę mnie pocieszyłaś.Mój syn nie jedyny z taką przypadłoscią.
Ale brakuje mi już cierpliwości.Najgorsze jest to że on zawala w ten sposób b.wiele ważnych spraw-szkoła,praca.Bo pracę też sobie znalazł weekendową.Ale od godz.9 więc nigdy nie dojechał na czas.Podziękowali i tyle.
Nie wiem ,pozostaje mieć nadzieję i czekać na "przebudzenie".
Ale nadzieja też coraz słabsza.

Wcześniej odpowiedziałam Sebaldzie.Niestety nie wiem dlaczego post się nie pojawił.
Więc w skrócie: wywiozłam z domu komp na 2 mies. nic, nie doładowywuję telefonu - nic,nie piorę i nie prasuję- nic,pieniędzy nie daję tylko na podstawowe potrzeby typu fryzjer,bilet na autobus,jedzenia nie podaję.Je przeważnie w nocy gdy wszyscy śpią.
Syn wszystko przyjmuje ze stoickim spokojem i dalej robi swoje.
Rozmawiamy o tym ,on nie lubi rozmów na niewygodne tematy:ja mówię do ściany on się nawet nie odezwie.
Ojciec nie zainteresowany życiem syna.Syn w stosunku do ojca bardzo krytyczny.Do kontaktów żaden nie dąży.
Badania w kierunku cukrzycy robione.To nie to.

[verdana]

A depresja?

[alpepe]

na hashimoto chorują też mężczyźni.

[tully.makker]

> Rozmawiamy o tym ,on nie lubi rozmów na niewygodne tematy:ja mówię do ściany on
> się nawet nie odezwie.

To tez jak moj syn. Wlasciwie jedyna okazja kiedy sie otwiera, to jak jedziemy razem samochodem - wiec jak musze przeprowadzic z nim rozmowe, to udaje, ze gdzies musi ze mna pojechac, laduje do ;pojazdu i nie moze mi uciec ;-)

Syn moze nie chce rozmawiac, ale slyszy, co mowisz, i jakos tam to wsiaka, choc efekty mozesz zobaczyc dopiero po latach. Wie uwazaj, zebyscie nie popadli we wrogosc, o to latwo, wiec cos o tym. Ale to nie rozwiaze problemu.

[nabakier]

Mój starszy (20) ma ksywkę "śpioch". Zgadnij, dlaczego? ;) W dzień wolny potrafi spać do 15. Fakt, zasypia późno (net odcięty o 22.30), ale czyta. Na pierwszych lekcjach było mnóstwo spóźnień, a jak dotarł ... i tak spał.
Teraz pracuje. Czasem wieziemy go do pracy "na szybko", bo zaspał, ale coraz rzadziej (tak raz w miesiącu). Powoli się reguluje, chyba przestał rosnąć, bo i je mniej. Mam wrażenie, że dopiero teraz zaczyna panować nad swoim ciałem ( i psyche jako skutkiem też).

[domza2]

MIałam taką śpiącą koleżankę. Cały dzień w swoim pokoju z zasłoniętymi kotarami. Miała silną nerwicę (bała się przebywać w skupiskach ludzi, m.in. w klasie, ale także w autobusie, no po prostu wszędzie, gdzie są ludzie - tzw. fobię społeczną) i depresję. Wyjechała do Stanów, tam na kilka lat zupełnie się zmieniła, po czym choroba wróciła. Z tym, że ona szukała pomocy, u wielu specjalistów, niestety bez skutku.
Syna trzeba zaprowadzić do psychologa/psychiatry. Nie ma tak, że ma geny po ojcu i śpi. To jakiś stan chorobowy. Zgadzam się też z wypowiedziami, że aby syn Ci zaufał, powinnaś wczuć się w jego położenie, spróbować go zrozumieć, rozmawiać z nim. Może wtedy zgodzi się na wizytę u specjalisty. Żadnych krzyków, wymówek, żądań. Syn nie jest idiotą. Zapewne wie, co robi. Zapewne także wcale nie jest z tym szczęśliwy.

[muszkabezskrzydelek]

Ja tez tak mam tzn.jestem spiochem.Potrafie polozyc sie spac zalozmy o 12ej,przespac pol dnia az do wieczora pozniej cala noc,pozniej caly dzien i wieczorem wstane(zjem cos)i znow poloze sie spac,by przespac kolejna noc.Jestem nisko-cisnieniowcem.Ale spraw takich jak praca czy szkola,to nie zawalam.Jestem punktualna.Mam brata,ktory jest spiochem(nie takim jak ja)ale tez mu obojetna jest szkola-technikum(wstaje do szkoly 20min przed wyjsciem z domu)uczy sie na ostatnia chwile itp.Nasze gadanie do niego nie pomaga.

[bielunka]

A niech śpi, tylko nie rób koło niego.

lub zapytaj go o przyczynę tego spania?

Ciągłe awantury i ględzenie, dają odwrotny efekt zawsze, wprowadzają jeszcze większy bunt.

Jeśli nie chce chodzić do szkoły niech chodzi do pracy i płaci za swoje mieszkanie w Twoim domu za jedzenie itd, niech pierze i sprząta po sobie.

Możesz też powiedzieć, żeby spał jak mu tak dobrze i nie musi chodzić do szkoły.

[basina1979]

18 latka nie namówisz na wizytę u specjalisty. Sama poszukaj pomocy, porozmawiaj z kimś doświadczonym. Ja też miałam taki problem z synem. Też ciągle spał, nie wychodził nawet na imprezy, nie wagarował - po prostu zostawał często w domu.. a jak się pytałam dlaczego to czasami odpowiedział ze jest zmęczony ale zazwyczaj od razu była kłótnia tak jak u Ciebie. Koleżanka poddała mi pomysł z tą poradnia. Zaczęłam przeglądać poradnie w panoramie firm z mojej okolicy ( bo pracuje i nie mam czasu za bardzo nigdzie dojeżdżać) i się okazało że jest tego mnóstwo. Użytkownicy polecali tam szczególnie jedną i dałam się namówić. Na szczęście w moim przypadku okazało się że syn ma tylko lekkie problemy zdrowotne i faktycznie może być ciągle przemęczony i mieć gorszy humor. Zaczął brać takie specjalnie dobrane witaminy i jest coraz lepiej. Nawet zaczyna już ze mną normalnie rozmawiać. Spróbuj na prawdę poszukać jakiegoś dobrego specjalisty u siebie, może okaże się że też znajdzie się jakieś bardzo proste rozwiązanie...

[marina2]

bg.cm.umk.pl/scripts/splendor/expert4e.exe?KAT=c%3A\splendor\bib\par\&FST=data.fst&FDT=data.fdt&ekran=ISO&lnkmsk=2&cond=AND&mask=2&F_00=02&V_00=Pracki+Tadeusz+
jeśli chcesz merytorycznej pomocy zgłoś się do tego człowieka.córka miała z nim zajęcia w ubieglym semestrze. odjechany naukowiec,pasjonat pracy i bardzo normalny jako człowiek.na pewno znajdzie dla Ciebie czas. ciekawa postac i ciekawe badania prowadzi.komunikatywny.

[paul_ina]

Syn ćpa. Zaopatrz się w kilka Multitestów w aptece i porób mu znienacka prze kilka dni.