Rodzina !!!

[aniawdowa]

Chciałam zapytac jakie są wasze stosunki z tesciami, ja z przykroscią musze
stwierdzic ze u mnie chyba coraz gorzej to wygląda.
Zawsze miałam z nimi dobry kontakt ( wspomnę o tym ze z moimi rodzicami nie
mam prawie kontaktu ale to inna bajka) co do rodziny męza to zaraz po wypadku
było dobrze zapewnienia " zawsze bedziesz nasza rodzina Ty i dzieci musimy sie
wspierać" i faktycznie na poczatku tak było jednak od kilku miesiecy jest
coraz to gorzej z jednym szwagrem i jego zona nie mam juz prawie wcale
kontaktu ich stwierdzenie to ja jestem dziwna cały czas buntuja moja tesciowa
przeciwko mnie. Od jakiegos czasu jest podobnie z szwagierka tez ma jakies
pretensje kiedy tesciowa jedzie do mnie nie do niej.
Podjełam pewna decyzje wczesniej sama starałam sie aby nasze stosunki były
dobre zapraszałam ich do siebie ( kilkakrotnie odmawiali) brałam udział w
kazdych urodzinach czy imprezach rodzinnych zeby nie było ze sie izoluje.
Wydaje mi sie to pewna zazdrosc chodzi o to ze są zli ze tescie zamiast do
nich wola przyjechac do mnie.
Obawiam sie bo jednak gdyż sa to ich dzieci ze w uda im sie doprowadzic do
tego ze moje stosunki z tesciami ogranicza sie do minimum, a ja uznaje zasade
nic na siłe.
Jest mi z tym zle myslałam ze bedzie to wygladac inaczej gdyby zył Paweł
pewnie nadal wszystko byłoby super.
Jestem silna i dam rade nawet jesli wszyscy sie odemnie odwrócą mam przyjaciół
na których zawsze moge liczyć.
Ale to smutne bo nie zasłuzyłam sobie na takie traktowanie.
Chciałabym wiedziec jak to wygląda u was z niektórych waszych postów wynika ze
tez u niektórych bywa podobnie.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie
Ania

[agama30]

Aniu masz rację nic na siłę. Tak to jest ( chociaż są liczne wyjątki na tym
forum) że najpierw są zapewnienia o pomocy, o rodzinie, a później
rozczarowanie. Ja nie miałam złudzeń, bo tych zapewnień nie było. Jedyne
rozczarowanie spotkało pewnie mojego męża, który zawsze chętnie pomagał swojej
rodzinie i który zawsze zapewniał mnie, że gdybym potrzebowała pomocy to jego
rodzina, szczególnie brat, na pewno mi jej udzielą. Mój mąż rzadko się mylił,
ale tym razem nie miał racji. A zazdrość jest rzeczą ludzką, niestety
wynikającą z bardzo niskich pobudek. Nie patrz na rodzinę męża, nie nadskakuj,
bo to przyniesie odwrotny skutek, wiem że to trudne, bo człowiek potrzebuje
rodziny. Ale potzrbuje rodziny, na której może polegać, która będzie otaczać
cię bezinteresowną opieką i miłością. Żyj tak jak podpowiada Ci serce i rozum.
Wszystko inne się nie liczy. Aga

[violag]

Mój Mąż zawsze powtarzał: Rodzina to TY i JA, nie było nas więcej... zostałam
sama... niesamotna, bo wiem, że jest ze mną!!!
Teściowa, w dniu śmierci mi wykrzyczała, że już po rodzinie...
Dużo potrafię wybaczyć, ale nie zapominam....

[hope13]

W tym temacie chyba najtrudniej mają wdowy bezdzietne. Często sytuacja wygląda
tak jak w przypadku violag. Bo po pierwsze - nie ma wnuków więc tak naprawdę
nic nas nie łączy. Po drugie - sprawy spadkowe - koszmar, który często nie
pozwala godnie i spokojnie przeżyć żałoby. Jeśli nie ma dzieci to rodzina
małżonka dziedziczy nawet ze wspólnego dorobku małżonków. Takie jest prawo. OK.
Ale oni i tak nie mogą przeżyć, że ta "obca" osoba cokolwiek dostanie.

[violag]

Przykre ale prawdziwe. Mało było, że choroba zabrała mi męża, rodzina zabrała mi
Moje Szczęście w swoje rodzinne strony, bo byliśmy tylko 9 m-cy po ślubie, nic
nie znaczy że w chorobie przy Nim była tylko ja, tego mi nie odbiorą. Teraz mam
daleko, nie mogę nawet codziennie u Niego być... Prawo po mojej stronie było,
ale to nie czas i miejsce... Danuś na pewno nie chciał żadnych przepychanek...
Gdzie jest, o którym mowią że taki sprawiedliwy!!!!

[inquisitive]

Stosunki moje z tescuami sa dobre, ale da sie zauwazyc, ze coraz bardziej
oddalamy sie od siebie. No coz taka chyba jest kolej rzeczy. Fakt, ze ja
mieszkam w Berlinie a oni w anglii nie ulatwia sprawy. Ostatni raz widzialam
ich prawie rok temu. Oni, ze wzgledu na wiek i zdrowie nie moga za bardzo
podrozowac a u mnie jest to glownie zwiazane z brakiem czasu i funduszy.
Zreszta bedac u nich zawsze czuje sie troche jak piate kolo u wozu. Rozmawiamy
ze soba telefonicznie, ale i to staje sie coraz rzadsze.
Z tesciami zawsze mialam dobre stosunki i po smierci meza stwierdzili, ze
wszystkie finanse powinny nalezec sie mnie i dziecku ( choc nie bylo tego zbyt
wiele), ale ja za to pokrylam wszelkie koszty zwiazane z pogrzebem i
transportem ciala z francji do anglii. Dzieki bogu meza zaklad pracy pokryl
tego wieksza czesc, bo sam transport ciala z kostnicy na lotnisko kosztowal
ponad 2 tys euro.
Z meza siostrami nie mam prawie wogole kontaktu, jedynie wiem co sie u nich
dzieje z tego co mi powie tesciowa. Wydaje mi sie, ze gdyby nie dzielila nas
taka duza odleglosc zapewne wszystko potoczylo by sie innaczej.

Pozdrawiam goraco ( choc w Berlinie zimno i deszczowo)

Edyta

[aniawdowa]

Tak mysle ze u mnie jest to takie stopniowe oddalanie sie od siebie, w sumie i
tak w kazdej sprawie zwiazanej z wypadkiem zawsze musiałam radzic sobie sama oni
zawsze na wszystko rozkładali rece.
Ale samo to ze mogłam z nimi porozmawiac duzo mi dawało czy tez zajeli sie
dziecmi kiedy ja musiałam gdzies wyjechać.
Narazie z tesciami jeszcze mam kontakt ale mysle ze przez te buntowanie przez
szawgra nasz kontakt sie osłabi zreszta to juz chyba taka kolej rzeczy.
Mój mąz tez zawsze twierdził ze rodzina to On Ja i dzieci i to jest
najwazniejsze teraz jestem Ja i dzieci i to najbardziej sie dla mnie liczy.
Nic juz na siłe nadskakiwanie komus nie ma sensu.
Trzeba byc silnym
Sciskam was
Ania

[magdatysz]

Ja nie narzekam. Mieszkam z teściami w domu. I jakoś tak zawsze u mnie i u
Rafała było że Rodzina to nie tylko my tzn. ja, on, Łukasz. Nie. Rodzina to
rodzice, rodzeńsktwo, ciotki, wujkowie, kuzyni, kuzynki, ich dzieci... pomimo
ze z częscią z nich widuję sie bardzo rzadko, pomimo ze dziela nas setki
kilometrów to oni są i zawsze pomogą. Mam ta swiadomosć i wiem ze czasami ktoś
mnie wkurzy, czasami nie mam ochoty z kimś rozmawiać ale to nie oznacza
zerwania kontaktu. Mogę pojechać do nich i zostanę przywitana z radością.
Powiem nawet że od śmierci Rafała mam dużo lepszy kontakt z jego kuzynem i jego
(kuzyna) żoną. Wcześniej prawie się nie spotykaliśmy choć mieszkaliśmy w jednym
mieście. I może dlatego mogę jasno powiedziec - rodzina mojego męża jest tez
moja rodziną i nie wyobrażam sobie że mogłoby byc inaczej.

[aniawdowa]

Ja tez spotykam sie z kuzynostwem Pawła i naprawde mamy dobry kontakt z ciotkami
tak samo. Problem zaczyna byc z ta najblizsza rodzina tak jak napisałam
najgorzej szwagier gdyby nie on i jego zona nie byłoby zadnego problemu.
Wczesniej wszystko było dobrze.
Mam nadzieje ze wszystko moze skonczy sie jeszcze dobrze i bedzie tak jak dawniej.
Pozdrawiam
Ania

[magdatysz]

i tego ci życze - dobrych kontaktów bo wkońcu to dziadkowie twoich dzieci, a
dla dzieci dziadkowie sa ważni

[dryfujacabezcelu]

U mnie sytuacja jest taka... teściowie są po rozwodzie już ze 20 lat, teściowa
ma swoją rodzinę... z nią nie utrzymywaliśmy jakiś dobrych stosunków, ot telefo
od czasu do czasu, kartka na święta itp. Zawsze była w naszym życiu ale gdzieś
daleko... teściu natomiast to jeszcze gorsza 'bajka'. Przez 10 lat naszej
znajomości nie było między nami żadnego kontaktu, no chyba, że był konieczny
(choć nie powiem, że się starałam). Po ślubie jak zamieszkaliśmy razem to w
ogóle się nie interesował jak nam się wiedzie, czy czegoś nam nie trzeba, czy
nie pomóc w remoncie... ani razu nie zadzwonił zapytać co u nas słychać! Teraz
jest bez zmian... przez te 4 miesiące ani razu nie zapytał jak się czuję, jak
daję sobie radę zarówno psychicznie i finansowo... jak się czuję w ciąży...
NIC! Gdyby nie szwagier to bym nie wiedziala, że ktoś tam w ogóle istnieje...
bo szwagier jest pod tym względem cudowny...nie wiem co będzie za dłuższy czas,
ale na razie jest ok... nie wiem jak teść będzie się zachowywał jak pojawi się
już Liwia na świecie - ale nie spodziewam się niczego.... natomiast wielka
zmiana jest ze strony teściowej... chyba czuje się, że musi mi jakoś
wynagrodzić brak Marka.. bardzo mi pomogła, nawet psychologa załatwiła, woziła
na każde spotkanie itp. i fakt, że cały czas prawie codziennie dzwoniła zapytać
jak się czuję, jak daję radę..... mam nadzieję, że tak już zostanie....

[nata721]

U mnie natomiast relacje z teściami są na prawdę bardzo dobre , moje
dziewczynki są w tej chwili właśnie u nich na wakacjach do piątku razem z
kuzynami - dziećmi brata Krzysia.Mogę nawet powiedzieć ,że są chyba lepsze niż
przed wypadkiem . Tak samo jest ze szwagrem i jego rodziną ale czuję jest tak
przez to ,że moi rodzice już nie żyją i oni czują się odpowiedzialni za
nas ,głównie dziewczynki i nie wyobrażam sobie żeby mogło być inaczej.Za to
stosunki z bratem i bratową od pewnego czasu oziębiły się.