Wybór Julii

Wybór Julii

[zawszemagda]

Nie chciałabym w życiu, aby ktoś taki był moją matką. Immie ma szczęście, że
trafiła do dobrej kobiety, która została jej matką. Biedna Julia opowiada
teraz za wielkie pieniądze, jak to stała jej się krzywda. Bezduszna, podła
baba. nie powinna miec żadnych dzieci. te, które nie spełniają jej oczekiwań,
mają szansę na uduszenie poduszką, lub na to, że "mamusia" roztrzaska im
główkę o ścianę.

Wybór Julii

[85morfeusz]

Czysta nieodpowiedzialność i nic więcej. Wszystkie Panie będące za
Panią Julią , są ludźmi "płytkymi" z tego względu, iż życie jest
życiem. Nie zawsze dzieje się to co chcemy. Za to co robimy ponosmy
odpowiedzialność, albo zacznijmy myśleć, co stanie się gdy...
Wszystko można przewidzieć w mniejszym lub większym stopniu. A gdy
przydarzy się coś "złego" należy to przyjąć, a nie uciekać przed
światem jak małe dziecko.

[hermina5]

Jak widzę to ponoszenei odpowiedzialnosci ma znów dotyczyć tylko
kobiet, męzczyzni sa wyłączeni z takich obowiązków...

[cailith_18]

Jaka nieodpowiedzialność? Zastanów się - nieodpowiedzialnością byłoby, gdyby od
razu oddała dziecko - a nawet nie nieodpowiedzialnością, tylko tchórzostwem. Ta
kobieta próbowała przez rok poradzić sobie z opieką nad ciężko upośledzoną córką
i ze świadomością, że to dziecko prawdopodobnie nigdy nawet się do niej nie
uśmiechnie.
I nie, nie jestem płytka, ja wiem, że nie zawsze dzieje się tak, jak byśmy
chcieli, ale uważam, że potępianie tej kobiety za to, że po roku próbowania
pogodzenia się z sytuacją oddała dziecko zamiast zrealizować impulsywne myśli i
udusić je poduszką jest po prostu zwykłym chamstwem i kompletnym brakiem empatii.
Nikt tu nie "uciekał przed światem jak małe dziecko", ale jeżeli tego nie
widzisz, to nie mamy o czym rozmawiać.

Wybór Julii

[mamaronja]

Ja też mam niepełnosprawną córkę. Jestem w kontakcie z innymi
rodzicami niepełnosprawnych dzieci. Ta kobieta to potwór.
Niestety, tak dziś jest, że ludzie napatrzą się na reklamy ...
serków itp i czekają na dziecko IDEALNE. A gdy rodzi sie Maleństwo
odbiegające od norm przedstawianych w kolorowych pismach to myślą o
tym, jak je uśmiercić.
Wiele znanych mi mam to ciche bohaterki - mają bardzo chore i
cierpiace dzieci, nieraz dwoje niepełnosprawnych, lata w szpitalach,
harówka 24godziny na dobę i kurcze, nie zarobią na napisaniu książki
i nie obnoszą się ze swoim życiem. Dlaczego ? Bo kochają swoje
dziecko.
Ta kobieta to potwór. Taką mamy kulturę - niedługo jakiś
zwyrodnialec-morderca napisze wspomnienia, stanie się gwiazdą i
wywoła dyskusje pt. "Morderca - kat czy ofiara?". To jest chore,
Kobieta zrobiła coś KARYGODNEGO. Czy to tak trudno zrozumieć ?

[gordon30]

Kulture mamy zla? Skoro tak uwazasz pocztaj moze troche, zajmij sie historia
wtedy moze do ciebie dotrze ze nasza wspolczesna kultura wcale nie jest taka zla.
Skoro masz niepelnosprawna corke i zyjesz opiekujac sie nia-dobrze ale nie
oceniaj innych, ktorzy tego nie potrafili zrobic. W mojej rodzinie jest
malzenstwo w tej chwili juz 60-letnich ludzi ktorzy opiekuja sie swoim synem
roslina. On nie chodzi, nie mowi, nie mysli. Nie zdecydowali sie na drugie
dziecko ze strachu. Zdajesz sobie sprawe jak im teraz jest ciezko? Ten mezczyzna
dziecko wazy 90 kilo. Trzeba go umyc, wyprowadzic na spacer na wozku, nakarmic.
Jedyne co on robi to slini sie. Czy wiesz co sie z nim stanie kiedy umra? TRAFI
DO DOMU OPIEKI. Czesto sie zastanawialam czy nie lepiej dla nich bylo oddac go
juz wczesniej skoro i tak i tak bedzie tam zyl. Nie podziwiam ich ani troche.

Wybór Julii

[livy1]

"Ważne", że pani Hollander potrafiła jeszcze na tym zarobić
sprzedając swoją historię. Brawo! Co za hipokryzja.
A dla dziecka lepiej, że nie ona się nim opiekowała i dała szanse
córce na bycie kochaną.

A uzaleznianie miłości do dziecka od tego, czy jest "kłopotliwe",
czy też nie... brak słów.

nie jest powiedziane, czy na tym zarabia

[hypate]

może oddaje dochód na cele charytatywne. może w ogóle wydała własnym kosztem - jest bogata w końcu. napisała, bo miała coś do powiedzenia, przekazania innym ludziom. każdy może się mądrzyć, jak nie ma takiego dziecka. jeśli miała dziecko nienawidzić, to chyba lepiej, że je oddała. nie każdy musi być bohaterem.

Wybór Julii- ja to rozumiem

[nerwowa10]

Nareszcie zdroworozsądko0wo myśląca kobieta, a nie nawiedzona matka-Polka,
która to poświęci nie tylko siebie, ale i mężźa, małżeństwo i jeszcze zdrowe
dziecko dla tego kalekiego. Dlaczego nikt się nie zastanawia, że skupiając się
na dziecku chorym krzywdzimy naszych najbliższych, szczególnie, dzieci, jeśli
je mamy. Te zdrowe dzieci idą "w odstawkę" - bo sobie poradzą. A tak nie jest.
One sobie nie radzą z sytuacją odstawienia na boczny tor. I dzięki takiemu
skupieniu na chorym dziecku, matki, moim zdaniem, powodują rozpad rodziny. Mąż
z czasem znajdzie sobie inną kobiete, która zacznie zwracać uwagę nie tylko na
kalekę, ale i na niego (toż to zdrowy chłop!), a dziecko zdrowe, kiedy
dorośnie może mieć pretensje do rodziców, że się nim nie zajmowali tak jak
powinni. Życie jest okrutne- stawia nas czesto przed koniecznością wyboru. I
moim zdaniem wybór tej kobiety jest ze wszech miar słuszny, a na pewno nie był
łatwy. trudny był również i ze względu na was MATKI, na opinię społeczeństwa,
które nie wiem dlaczego neguje takie postawy. W naturze panuje prosta zasada:
przetrwać mają jednostki zdrowe i silne. jest to zasada tyleż okrutna, co
mądra. Gwarantuje, że gatunek się nie degeneruje.

Wybór Julii

[alowiec]

Szkoda, że wcześniej nie oddałaś macicy na złom...

[nerwowa10]

O- a przyjmują macice na złom? Myślałam, że tam tylko przedmioty metalowe, mój
ty mądry forumowiczu, przymują. Twoja wypowiedź tylko potwierdza moją tezę:
jednostki tzw. półmózgowców natura powinna eliminować. Ciebie zostawiła- i jaki
jest tego efekt?

Wybór Julii

[tamarata]

Mam wrażenie, że nie sposób oceniać decyzji Julii. Nawet wtedy, gdy
jesteśmy w podobnej sytuacji. Każdy z nas jest inny. Nie
zapominajmy, że Julia miała już dziecko, na które negatywnie (tak
wynika z artykułu) wpływała sytuacja z młodszą siostrą. Być może
jest poprostu tak jak mówi p. Timy, nie każdy potrafi zaopiekować
się nawet własnym dzieckiem, bo z każdym dniem kochałby je mniej,
inny ma tyle siły, że zajmuje się adoptowanym dzieckiem i to daje mu
radość w życiu. Co jest LEPSZE? Nie wiem... Ważne przecież, że chore
dziecko jest szczęśliwe...

Wybór Julii

[nickieva]

38lat i 1. dziecko. Zdrowe. Drugie już pewnie po 40. roku życia. i oddała. A na
dokładkę -trzecie i dziwi się kobita, ze dziecko może być niezdrowe?! Tania
bardzo dobra kobieta. Świetna. Julia...niedojrzała nieco. i nie dlatego że
oddała dziecko, bynajmniej. Ostatnie zdanie w artykule nasunęło mi się już na
początku-oddanie Imme Tani było najlepszym wyjściem.

Wybór Julii

[pinola]

Szczerze współczuję kobiecie, że musiała dokonywać takiego wyboru.
Podziwiam, że przyznała sie publicznie do swojej decyzji.
Nie oceniam.

a ja podziwiam jej odwagę że nie zamknęła się

[macarthur]

ze swoim problemem tyko potrafiła się przyznać do bezradności i to
publicznie

No i w czym problem?

[naprawdetrzezwy]

Każdy katolik, który ma mordę pełną frazesów o ochronie życia poczętego
chętnie przygarnie tę, niewinną niczego, istotę, a reszta złoźy się na jej
utrzymanie.

Np. Rydzyk czy Glemp dadzą znaczące sumy, tak samo jak Ratzinger zatrudniony
na stanowisku papieża...

[paralela1]

Naprawdętrzeźwy powiedz to głosno: Sendlerowa z gębą pełną frazesów zachowywała
sie nieracjonalnie jak przystało na bredzącego o religii katola.

nie, to nie tak.

[hypate]

zdrowe dziecko kobieta może oddać do adopcji, jakaś porządna katolicka rodzina je wychowa, a nie na ten przykład biologiczna matka, która może być na przykład puszczalską nastolatką.

chore, to co innego. skoro już takie urodziła, to powinna je wychować. widać bozia chciała ją tak doświaczyć.

ach, ci katolicy ze swoją skłonnością zmuszania bliźnich do heroizmu.

Wybór Julii

[paralela1]

Możecie mi odpowiedzieć na pytanie czy ludzie którzy wraz z Ireną Sendlerową
ratowali dzieci z getta, zachowywali się racjonalnie? Ryzykowali nie tylko
komfortem rodziny (jak bohaterka art.) ale życiem swoim a często swoich
zdrowych dzieci. Takie zachowanie z ich strony było nieracjonalne?

Wybór Julii

[erin32]

Straszne :/
Jak można dać się zaszantażować facetowi i pozbyć własnego dziecka?
Okropność. Ale w sumie Angole to drętwusy, którzy często nie są
zdolni do wyższych uczuć. Aż dziwne, że w ogóle odwiedzają swoją
córkę. Może sumienie za mocno gryzie.

[fryderyk2007]

Oby tobie sie takie nieszczescie przytrafilo - zobaczymy wtedy jaka heroiczna
postawa zaprezentujesz swiatu. Nie doswiadczylas, nie masz prawa do opinii.

[mansuba]

Nawet nie chce komentowac wyboru tej kobiety.

Zastanawiam sie tylko czy ta hedonistyczna gnida postapila by tak samo gdyby jej
corce zdarzyl sie wypadek i stala sie niepelnosprawna np w 10 roku zycia?

[fryderyk2007]

Kochajaca, religijna, samotna matka mojej kolezanki dokonala takiego samego
wyboru kiedy moja kolezanka zostala warzywem po wypadku samochodowym. To
potworna sytuacja i straszliwy wybor, ktorych nikomu nie zycze. Nikt nie mzoe
wiedziec jak by sie zachowal w takiej sytuacji, NIKT! Bez podobnego
doswiadczenia nie macie prawa do moralizowania, takze najlepiej jak ci wszyscy
'lepsi' od Julii zamkna mordy.

[mansuba]

Widzisz, sam napisales - SAMOTNA

Ta miala kasy jak lodu. Wystarczylo zrezygnowac z paru swiecidelek aby wynajac
profesjonalna opieke do corki. Ale nie, - ona wolala oddac dziecko, pozwolic aby
zylo za marne grosze a sama zarabiac na opisaniu zbrodni przeciwko wlasnemu
dziecku...

Wybór Julii

[pyziulka]

To na pewno nie była łatwa decyzja. Współczuję Julii ale też podziwiam że była w
stanie podjąć taką decyzję ratując swoja rodzinę (przede wszystkim starsza
córkę) nie zważając na to co powie dalsza rodzina i społeczeństwo. Nie uważam
tego za porzucenie dziecka, dla mnie to zrobienie wszystkiego aby miało kogoś
kto je pokocha i zaopiekuje tak jak na to zasługuje.

a dla to głupia pin-da

[minasz]

wiadomo ze pierwsze lata dla dziecka sa najwazniejsze- dziewczynka nie była w
pełni sprawna ale jednak robi progres- jaki by zrobiła progres na łonie
kochajacej rodziny???????????????

dziecko urodziło sie 2 tyg wczesniej - pytanie czy przyczyna nie było
odpowiednie zycie matki ktora mogła spedzac mocno rozrywkowo czas - takie
gwiazdeczki tak do tego podchodza

[marta_monika]

Wiekszosc osob, ktora tu pisze wyobraza sobie Imme tylko jako
malutka dziewczynke patrzaca ufnie wielkimi oczami. Ale ona kiedys
urosnie, moze bedzie sie tylko kiwac ale moze bedzie agresywna wobec
rodzenstwa i rodzicow i nawet nie bedzie sobie z tego zdawala sprawy
i nie bedzie jej tego mozna wytlumaczyc, poprosic czy ukarac. Tego
nikt nie wie.
Przez wiele lat obserwowalam dramat swojej najblizszej przyjaciolki
wychowujacej samotnie (tak, ojciec dziecka zrobil to co wspomniane
gdzies wczesniej 75% ojcow czyli uciekl) gleboko uposledzonego syna
i mlodsza zdrowa coreczke. Podjela decyzje o oddaniu go do
specjalistycznego osrodka gdy mial 14 lat i gdy zlamal jej reke gdy
probowala go ubrac a siostre popchnal w zlosci tak mocno ze
wyladowala w szpitalu z wstarzsneniem mozgu. Oczywiscie, ze nie
zrobil tego specjalnie! Nie zdawal sobie sprawy ze swojej sily, nie
rozumial slowa nie, zaczynaly buzowac w nim hormony. Absolutnie nie
mozna go winic. Moja kolezanka podjela decyzje o ratowaniu doslownie
zycia swojego i swojej mlodszej corki. Czy mozna ja za to potepiac?
Inna mysl: znajomi Amerykanie grubo po 40 adoptowali dwie
uposledzone dziewczynki z Gwatemali. Zadna z nich nigdy nie bedzie
samodzielna, jedna wogole nie chodzi. Wszyscy sie rozplywaja nad ich
wielkim sercem a mnie przez glowe przemknela mysl - co sie stanie z
tymi dziecmi gdy rodzice umra? Kto zaopiekuje sie 30 lub 40 letnimi
niepelnosprawnymi kobietami?

[meg303]

Taa...jeśli matka rodzi niepełnosprawne dziecko to na pewno jej wina. Na pewno
ostro imprezowała.
Moja córka też urodziła się o dwa tygodnie za wcześnie, ma 15 lat świetnie sie
uczy, mówi biegle po angielsku.
Widzisz tu jakąś zależność?

Wybór Julii

[a_lucka]

To po co ja miala? Nie majac dla niej czasu czy oddajac ja, wyrzadza
jej krzywde psychiczna.

Wybór Julii

[mahadeva]

Zawsze jest ryzyko, ze dziecko nie bedzie wspaniale. Dlatego, ja za
bardzo nie chce miec dzieci. Ale jesli ta pani chciala sie tak
stresowac i jeszcze zameczac innych swoimi wyrzutami sumienia, to
jej sprawa. Dziwne, ze nie postarala sie o porzadny porod.

[psychidae]

Bóg daje życie i je odbiera - tyle razy to słyszymy - dzięki nowoczesnej
medycynie jesteśmy w stanie przedłużać życie - ale czy nie jest to wbrew woli
Boga??? bo przecież te osoby bez kabelek i rurek już dawno by nie żyli, a ich
życie to tylko cierpienie

Wyrzucić jak zepsuta zabawke...

[dodeni]

A miało być tak pieknie... ale zabawka sie zepsuła wiec trzeba wyrzucić. Znieczulica...

[psychidae]

Ty jesteś tak głupia, że nie rozumiesz, że to dziecko niszczyło ją???

bijmydzieci.pl - dopiszcie sie koniecznie

[1492007gazeta]

Jesli zgadzasz sie z trescia Antyakcji Bijmydzieci.pl dopisz sie koniecznie:
bijmydzieci.pl

Wybór Julii

[artea13]

to, że ktoś jest świetnie wykształcony, nie oznacza, że jest w pełni
człowiekiem. o człowieczeństwie decyduje umiejętność kochania. bohaterka
artykułu nie ma pojęcia o tym, co to jest miłość, jej mąż także nie.
współczuję im sytuacji w jakiej się znaleźli i tego, że ich przerosła. ale nie
potępiam, to trudne sprawy. kiedy zorientowałam się, że mój synek ma adhd,
kiedy zaczął przeklinać na ulicy budząc zgorszenie wszystkich przechodniów,
byłam w rozpaczy. ale zaakceptowałam go w końcu takiego jakim jest.. i kocham
bardzo. gdyby był niepełnosprawny też bym kochała i nie dbała o to, czy
zaspokaja moje ambicje czy jest inteligentny czy nie.
Julia może nie umiała zajmować się chorym dzieckiem, ale przecież stać ich
było na opiekunkę, kogoś, kto mógłby zamieszkać z nimi. żal tej rodziny bo ich
relacje będę zaburzone już na zawsze, na razie żyją w zakłamaniu wobec siebie,
ale to się kiedyś zemści.

[hermina5]

Wybacz, ale porównywanie ADHD i braku połowy mózgu to tak jakby
porównywać złamaną rękę i paraliz ogólny z mozliwoscią poruszania
powieąka ...

[czar-na32]

hermina5 napisała:

> Wybacz, ale porównywanie ADHD i braku połowy mózgu to tak jakby
> porównywać złamaną rękę i paraliz ogólny z mozliwoscią poruszania
> powieąka ...
popieram, nie ma co porównywać....zresztą osoby piszące w tym watku i
posiadajace dzieci niepełnosprawne i plujace na te kobietę nie posiadają dziecka
o TAKIM stopniu niepełnosprawności , a te co miały podobna sytuacje lub sie z
nia zetknęly jakos nie potepiaja bo wiedza jak to jest

[psychidae]

Ty idi*otko porównujesz ADHD do braku połowy mózgu??

to tak jakbyś porównywała dziecko chore na grypę do dziecka bez połowy mózgu

[psychidae]

to się nie zemści - no i co z opiekunki

mówisz o miłości, ale czy Ty kochasz każdego faceta, który kocha Ciebie??

kochałabyś takie dziecko pl.wikipedia.org/wiki/P%C5%82%C3%B3d_arlekin

[de_la_hoya]

Ja uważam, że lepiej oddać takie dziecko.
I tak dobrze postąpili, bo mogli zabić dziecko albo zaniedbywać je lub znęcać
się nad nim.
Swoją drogą co to za życie, taka wegetacja (o dziecku piszę).

Wybór Julii

[kmkasia]

NIe mam odwagi osądzać jej decyzji dotyczącej córki..., ale to, że
pisze o tym kisążke i zarabia na niej miliony dolarów (wzbudzając
podziw części czytelników), a obca kobieta utrzymuje jej
niepełnosprawne dziecko za 560 funtów tygodniowo jest delikatnie
mówiąc NIEMORALNE

[czar-na32]

napisała książke , ktos ją wydał, z racji tego ,ze ksiazka jest kontrowersyjna
pewnie cieszy sie duzym powodzeniem zarówno zwolenników decyzji jak i
przeciwników, a przy takiej popularnosci książki trudno aby była nie dochodowa
jej sprzedaż, to mam pytanie ma nie przyjmować tych pieniędzy czy jak ? ...
Może część dochodu własnie przeznacza na pomoc dla TAKICH własnie dzieci, nie
wiem... i z tego co piszą inni którzy przeczytali artykuły z prasy brytujskiej
wynika iz, pomagaja w opiece Tani... i nie wymazali z zycia istnienia
uposledzonego dziecka

[czar-na32]

idąc dalej tym tropem należy zlinczować wydawnictwo ,ze ja wydało i tez pewnie
czerpie zyski i to tez jest niezrozumiałe?

Wybór Julii

[hapaxa]

To dobrze, że ta pani oddała dziecko do adopcji. Tyle, że nie rozumiem w czym
tkwi jej bohaterstwo. Dziecko nie spełniło jej oczekiwań, więc to jest problem
dziecka? Dziecko jest tym, kim jest - ma być kochane za to, a nie za to, że
pięknie gra na fortepianie, jest supersportowcem czy noblistą. Rozumiem, że w
świecie konsumpcji, gdzie się wszystko ma ot tak, nie jest popularne, aby
przyjąć taki dramat na swoje barki. Kobieta z artykułu nie powinna być
potępiona, bo reprezentuje typowe podejście współczesnych społeczeństw
europejskich.
Odwagę rzeczywiście mają Ci, którzy nad 'takim' dzieckiem podejmują opiekę i
walczą dzień za dniem o jeden uśmiech, o jedną oznakę, że docierają do niego
sygnały z zewnątrz.

Szokujące są wypowiedzi niektórych, że oznaką miłosierdzia byłoby osobę
upośledzoną fizycznie lub umysłowo uśmiercić. Jakim prawem oceniacie
przydatność kogoś do życia? Jakim prawem sądzicie, że wasze życie jest lepsze,
bo macie 4 kończyny, inteligencję i społecznie akceptowalne odbicie w lustrze?
Nikt z czytających ten tekst nie widział świata z perspektywy osoby
niepełnosprawnej umysłowo, więc pytam - jakim prawem? Chyba dżungli - jesteśmy
piękniejsi, inteligentniejsi, szczęśliwsi, więc chcemy wam ulżyć (i przy
okazji pozbawić się kłopotu - niedogodności, szpetoty, patrzenia na cierpienie).
Jeśli ktoś uważa, że gloryfikuje cierpienie, to chyba żyje w świecie
cukierkowych reklam telewizyjnych - tam jest łatwo, lekko i przyjemnie.
Cierpienie jest częścią życia - nie jest pożądane, ale JEST, bo taka jest
nasza ludzka kondycja. Trzeba go unikać, ale nie można go przemilczać.

Nie wiem, co bym zrobiła w podobnej sytuacji. Ale naciąganie decyzji tej panie
do jakiegoś odważnego wyczynu, to manipulacja.
Cieszę się, że udało się z tej sytuacji wyjść bez ofiar - że Imogen została
otoczona miłością na którą zasługuje, a rodzice biologiczni mimo wszystko
pozostają z nią w kontakcie.

[bubster]

nie chodzi o to, że pani jest bohaterką, bo dziecko oddała
tylko że się przyznała - jestem słaba, nie dałam rady
a nie próbowała grać rolę super - kobiety a to że nie dała sobie
rady zepchnąć pod dywan

a jeżeli pytasz jakim prawem, to też Ci zadam takie pytanie

Jakim prawem stawiasz wyżej 3 osoby nad jedną?
Jakim prawem oceniasz, że rodzina, ich zdrowie psychczne i szczęście
jest mniej warte niż opiekowanie się na siłę Imogen (nie napisałam
szczęścia Imogen, bo czy ona potrafi rozróżnić, kto się nią
opiekuje? czy ona zdaje sobie sprawę że zamiast matki robi to za nią
opłacana opiekunka?)

[hapaxa]

Z tego co wyczytałam życia trzech osób nie było zagrożone, a życie Imogen tak.
Nigdy bym się nie podjęła takiej matematyki, że życie jednej osoby jest równe
równowadze psychicznej trzech innych.
Sam napisałeś, że kobieta przyznała się, że jest słaba - napisałam, że wybrnęła
z tej sytuacji - bo nie zamordowała swojego dziecka.
Będę się powtarzać, ale jej decyzję traktuję jako wykwit myślenia
konsumpcyjnego, więc jest to dla niej okoliczność łagodząca - bo jak widać wiele
osób myśli, że dziecko powinno zaspokajać ich zachciankę "mania dziecka".
Tylko, że dziecko nie jest własnością rodzica - on tylko sprawuje nad nim
opiekę, wychowuje i kocha. Podstawowe prawo do życia nie obejmuje takiego
warunku "o ile nie rozczaruje swoich rodziców". Faktycznie - dramat tej rodziny
się nie skończył Tabu pozostało, bo nikt ze starszą córką nie porozmawiał na
temat dlaczego jej siostra nie mieszka z rodziną.

bubster napisała:

> nie chodzi o to, że pani jest bohaterką, bo dziecko oddała
> tylko że się przyznała - jestem słaba, nie dałam rady
> a nie próbowała grać rolę super - kobiety a to że nie dała sobie
> rady zepchnąć pod dywan
>
> a jeżeli pytasz jakim prawem, to też Ci zadam takie pytanie
>
> Jakim prawem stawiasz wyżej 3 osoby nad jedną?
> Jakim prawem oceniasz, że rodzina, ich zdrowie psychczne i szczęście
> jest mniej warte niż opiekowanie się na siłę Imogen (nie napisałam
> szczęścia Imogen, bo czy ona potrafi rozróżnić, kto się nią
> opiekuje? czy ona zdaje sobie sprawę że zamiast matki robi to za nią
> opłacana opiekunka?)

[bubster]

nie wiem jak oddanie części praw rodzicielskich opiekunce wpływa na
zagrożenie życia Imogen?