piykne konski

[laband]

"”Ze gałyńzi twojygo syrca,
łodlecioł fogel(1) mojygo miłowania,
co wszystko chcioł som dlo siybie
i wiyncyj czekać niy umioł.
Ino luft (2) godo coś jak by twoje miano (3),
ale żech niy suchoł,
bo żech go już niy potrzebowoł”."

to szkryfnou jedyn Francik

[laband]

"Mój śniczek o Ślónsku

Staro chałpa, choć góralsko,
tako blisko mi sie zdała
Starzik siod se przi niyj sielsko
jakoś koza zabeczała
W kuchni gorków gro łorkiestra
Strwiónż do Przymszy, niy do Dniestra
chnet obrócił rychtung

I tyn zapach taki znany
jakbych nosił go ze sobóm
cołki żywot kajś schowany
tam głymboko, bliższy grobom
aniżeli światu tymu,
co spomniyniu nojgłymbszymu
zowdy koże milczeć

Mruża oczy... chnet ta bryła
gór co korzyń mój przijyły
kontur bliskich hołd wyryła
pod powiekom... Skond sie wziyły
downych przeżyć mych korale...
Niy przeszkadzołżech im wcale
oplyść duszyczki stynstknionyj

Tam kaj jo żech piyrwyj miyszkoł
stoł familok, ajncla jedna,
była siyń z ausgusym w środku
i somsiodka była wredna
co ze szmatom mie goniła...
W piosku dziołszka sie bawiła
łyżkom w zymfcioku fyrlała.

Kajżeś dzisiej jest, ma Frelko?!
Toć żdżało już i dzieciato
Może jak elefant wielko
lub puklato i szczyrbato,
ale przeca tako miło...
aże serce mi zabiło
jakech dzisiej spomnioł Ciebie!

Teroz tyn bajtlowski mój raj
obrósł już zielonom trowóm
a somsiodka jest już tam kaj
chmurki wysoko nad głowóm
Furt duszyczka jyj leciała
stamtond szmatom mi machała
furgajonc radośnie

Było rano, ćwierć na ósmo
z betów zerwołżech sie żywo
Toć do szkoły! ...Starzik luz mo
ino w łokno wejrzoł krziwo
„zaś gołymbie wroble goniom!”
Machnyłżech, wychodzonc, dłoniom
Chciołbych mieć takie strapiynia

Furman wjechoł do ajnfartu
„kartofle, kartofleee” – woło
Jo szykuja sie do startu
bo niy bydzie mi wesoło
jak zaś rechtór mie prziłapie
na spóźniyniu – w mocnyj łapie
ucho moje trzimoł bydzie...

Leca, tchu niy mogonc złapać
prujonc bez tyn dywan liści
Już mie w gardle zaczoł drapać
dym polonych wszyndy liści
tych kadzideł mszy jesiynnyj
dlo myj duszy tak zbawiynnyj
bo wsze troski wyń kojóncyj

Jużech usiod w zadnij ławce
Kożdy coś blajsztiftym kryśli
Jo zaś sie prziglondom kawce
co tyż łona sobie myśli?...
szwarnie z gałynzi ślatujonc
kaj pośniodac je nojlepij...

Łoroz zrywo mie tyn dzwónek
„piynć minut wolności styknie!”
głosi wszystkim jak skowronek
ale kiej łon ino milknie
jo sie budza gupi blank
Skond sie wziyno żdrzadło, szrank?...
Przeca żech na Ślónsku był!

Adam Szary z Bieszczadów
(kerymu sie sam za Ślónskiym festelnie cni...)"

Lesnic 24 kwieciyn 1843

[laband]

Piesn o strasznem nieszczesciu przez pozar
miasta i koscioua farnego w Lesnicy
dnia 24go Kwietnia roku panskiego 1843

W miesiacu Kwietnia cztery dwudziestego
Coz sie niestalo juz miesiaca tego?
Prawie osmy dzien po wielkanocy;
Nieskoro wieczor bo i dokna w nocy.

tak sie zaczyno tyn dosc dugi konsek. Mom skisz tego jedne pytanie - niywiy
sam kerys(keros) bez cufal kto to szkryfnou?

[Gość: Adolf]

www.opolweb.pl/herb13.html

[laband]

Wielkie nieszczescie i straszna nowina,
Gdy jedenasta uderza godzina.
Ludzie poszli spac i juz sa na swobodzie
i zaden niemysli o takowej szkodzie.

Nim sie pokladli, jeszcze wszystko majoa.
A tu w krotkiej chwili wszystko utracaja.
Domy, bogactwa, cale swoje mienie
utracili to to wnet w kilku godzinie.

[laband]

Pewnie Pan Steiner do spania sie bierze,
Gdy wieczorne odmawia pacierze.
I tak do snu szykuje sumienie,
A tu w tem widzi jak wybuchly plomienie.

Wyskoczy predko, niewie co ma czynic,
Czy na ludzi wolac, czy w dzwony dzwonic.
Biezal co tchu do swego sasiada przekniony,
kszyczec niemogl dokna,
Tylko piesciami powybijal okna.

[laband]

Sasiad sie przelakl, co za znak dziwacki?
Predko wyskoczyl pan Josef Glowacki.
Biegna w predzej do brata swego
I wielkim glosem krzyczy na niego.

Bracie Francku, wstan i nielez w piezynie!
Predko wybiegaj, bo juz miasta ginie!
Tam panienka imie Filipina,
Ktora to byla corka jego jedyna.

[laband]

Wola na ojca: Wstancie, bo krzycza na dworze!
Podobno ze miasto goreje, moj Boze!
I ten w tem tak przelekniety
wybiegl w strachu nic nieobleczony.

Dopadl swa trabe i trabi po miescie!
Ludzie wstawajcie, nielezcie a co macie wynoscie!
I gdy tak alarmuje ten to pan Glowacki,
Budza sie ludzie i zandarm pan Spatzke.

[laband]

Ten nietwardo spi o dobsze zawsze czuje,
Wyskoczy co predzej i strasznie alarmuje.
Na boku rynku w tej drugiej ulicy
Pani w pologu i dziecie jej krzyczy.

Ta utrapiona, gdy jeszcze niespala,
Rychlo na meza swego zawolala:
Patsz jeno, cos zlego sie dzieje!
Slysze, ze ktos krzyczy i w izbie jasnieje.

[laband]

Tak mnie strach zdjol i tak mnie sie zdaje,
Jak gdyby to w bliskosci goreje.
Maciej Piwowarski, imie meza tego,
Wybiega na dwor i juz widzac cos zlego.

Mowi do zony: wstan a nielekaj sie!
Bierz nasze dziecie a umykaj znim!
Zlekla sie pani, gdy to uslyszala,
Od wielkiego strachuaz zaraz zemdlala.

[laband]

A on od zalu az uplakuje;
Biezy do dzwonow, gwaltownie szturmuje.
Gdy ludzie slysza, ze tak sturmuja,
Od wielkiego strachu z schodow spadaja.

Ten ogien wyszedl u pewnego pana,
U jednego farbierza Thielmana.
Tam plomien bije, bronic nieporada,
Predko sie chwyta u jego sasiada.

[Gość: Alojz]

ty kurwo niemiecka sam ze soba gadasz - to jest debil

[laband]

Lud z wszystkich stron tu biezy,
Bo juz sie topia i dzwony na wiezy.
Ci co sa pszelozeni od Kosciola
leca nan, zaledwie wlezli w polowe.

Juz musza na dol, ledwo ze uciekli,
Bo by sie byli nieomal w ogniu upiekli.
I majster kominiarz ten sie wybil na dach,
Gdy dzwony spadly, w tem go ogarnal strach.

[laband]

Juz odkryl sobie ogien miejsce do spadnienia
I pszepada z dachu az do sklepienia.
Smutni kaplani kosciola sie lituja;
z wielkiego zalu rece zalamuja.

Do kosciola spiesza obaj w parze,
Prosza dla Boga, wynoscie oltarze!
Spieszy pospolstwo, spiesza rozny pany,
Bronia co moga, targaja organy.

[laband]

Mowi ksiadz faraz: Spieszcie sie dzieci!
A uciekajcie, bo juz wieza leci!
Zmartwiony ksiadz faraz juz od zalu mdleje,
Bo co jest do fary ze wszystkim goreje.

Mowi: Ach Boze, juzem nieszczesliwy,
Juz fara gore i spichrze i hlewy.
Juz sie zas chwyta i farska stodola
I w bok kosciola juz sie pali szkola.

[laband]

Tam pan Rektor w strachu niepodobnym,
Gdyz jego zona w czasie niesposobnym.
Ta smutna zona wielce lamentuje
I rozespale dziatki z lozek wytarguje.

Ci to ludzie co do fary wpadli,
Jedni wiernie bronili, inni zas kradli.
Ci co szerego serca, to wiernie bronili.
Ci zas zlodzieje, to kradli i roznosili.

[laband]

I tak pan baron Jegomosc z dworu lesnickiego,
Gdy ujrzal ogien, odbiegl on wszystkiego.
Z calem swem dworem pobiegl bronic
I ksiedza fa<raza w niedoli pocieszyc.

Mowi: Wielebny ksieze farazu!
Gdyscie dozyli tak smutnego razu,
Niesmuccie sie, Bog wam zas pomoze!
Tymczasem bedziemy obaj mieszkac w moim dworze.

[laband]

W tem wielkim nieszczesciu i tak wielkiej biedzie
Hwytaja sie domy, ogien dalej idzie.
Wiatr pedzi ogien i pozary spore,
Wtem to momencie juz i folwark gore.

Wracaj sie do domu: Mosci panie baronie!
Bo gore owczarnia, hlewy i sypanie!
Juz pelno ognia wszedzie do kola
I nic nie zostalo tylko jedna stodola.

[laband]

Gdy ten pan z pania sa w takiem frasunku,
Ani tez niemaja zadnego ratunku,
Biegaja obaj i placza rzewliwie,
Gdy im wszystko gore i bydlo we hlewie.

Tu jest do placzu, do politowania.
Lud zewszad biezy od pierwszego spania.
Kszyca ojcowie, placza Matki
I wywlocza z lozek rozspale dziatki.

[laband]

U Mokrauera wielkie dziwa byly.
W posrodku ognia jego dom szczesliwy,
Ten nic nie utracil, ten ma pokoj wszedzie
Az we dworze, w placu i arendzie.

Tam na tysiac talarow szkody sie zrobilo,
W arendzie, w dworze wiele sie spalilo.
I nikt nie powetuje tej tak wielkiej szkody,
Czego w dlugie lata zostana dowody.

[laband]

Smutna zona pani Mokrauerka,
Takze jej szekara dobra pszyjaciolka,
Szukaja w nocy wszedzie pana swego,
myslac - czy nie wpadl do ognia takiego.

Pan Kowolik imieniem Ignacy,
Rowniez pan Steiner, obaj nieboracy,
Co innych domow tak dzielnie bronili,
Pszy tem swe domy obaj utracili.

[laband]

Po wszystkich gminach nocni stroze
Kszyca do okien i burza na drzwierze.
Ludzie wstawajcie! bo sie strasznie dzieje!
Najblisze miasto Lesnica goreje!

Gminy, panstwa bez wszelkiej wymowki
I wszedzie gdzie maja ogniowe sikawki,
Tak tego jada, tak sie spiechaja,
Ze az konie na drodze padaja.

[laband]

Gdy zabraklo juz wody strumienie,
Zucaja w ogien bloto i drobne kamienie.
Ci pszy sikawkach ciagna i ciezko pracuja,
Od wielkiego gwaltu sikawki sie psuja.

Dla kogoz teraz ciezej w miescie,
Gdy sie oto dzieje tak wielkie nieszczescie,
Jak dla pana Burmistrza, ktory tak zwatpiony,
Nie wie, co ma czynic, do ktoryby strony?

[laband]

Lud najpierwiej komenderowac?
Jezeliby w przod miasta bronic
czyli kosciola i fary,
czyliby Ksiezejwsi, ktorej polowa gore?

Ale tu wszyscy hlopy i mieszczanie
Tobie dziejuja, ty najwyzszy panie,
Zes ich tak dalece uratowal,
Hociaz w nocy w ogniu byli, zaden z nich niezgoral!

[laband]

Tobie tez dzieki, ty strozu aniele,
Zes ich zachowal zdrowemi na ciele!
Ze hociaz i prawie w ogniu byli,
Wszyscy zostali zdrow, zaden niezgineli.

Niech sobie kazdy z tego przyklad wezmie,
Jak tszeba postepowac z ogniem ostroznie.
Ze to potem zbyt wiele kosztuje,
Slawna zwierzchnosc tez ma surbacye.

[laband]

Miasta, wsi tez to upatruja
I najjasniejszemu krolowi dziekuja,
Ze tak madrze ludem swym kieruje,
Za kazdy moze byc wspomagan s ogniowej bonifikacji.

Tych ktorych spotka ogniowe nieszczescie,
Sa wspomagani jak w wsi tak i w miescie,
Byle tylko wszyscy na to wczesnie dbaja,
Ze sie pszed szkoda ognia zabezpieczyc daja.

Koniec

[laband]

hoity cyrkus angykoumyn szoun
a jouch se piontka do kabzy wzioun
sztrajchecli, fajfka, tabaka
a untern arm harmounika.

an der kasy angekoumyn szoun
a uon se piontka uody mie wzioun,
dou mi bilet galeri
a jouch se stanou wele drzwi

Marika ibern rajfyn szprinkt
was di poiacy ham mitgebrinkt.
a jouch se myislou, Marika,
kebyis ti wzyiyna wazecha.

A beizdzyn mieli robota
A na wieczor piyli harbata.
a dali juz nie wiam nic,
bo pojechali do Mysuowic.