TAK TO SOBIE

[jutta_t]

[jutta_t]

Zmuszali kobiety do prostytucji. Główny oskarżony to obywatel Syrii
52-letni obywatel Syrii został oskarżony o stosowanie przemocy wobec jednej z kobiet. Mohammad A. chciał w ten sposób zmusić pokrzywdzoną do świadczenia usług seksualnych. Oprócz niego zarzuty usłyszało również dziesięć innych osób.
23
72
127
162
Groził, bo miała za mało klientów
Groził, bo miała za mało klientów (Fotolia)
Do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli trafił akt oskarżenia przeciwko 11 osobom: sutenerom oraz kuplerom (osoba, która ułatwia innej uprawianie prostytucji). Wśród nich obywatele polscy i ukraińscy, zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Sprawa dotyczy działalności czterech agencji towarzyskich przy czterech ulicach Pańskiej, Chmielnej, Dzielnej oraz Bukowińskiej.

Głównym oskarżonym jest Mohammad A., 52-letni obywatel Syrii. Usłyszał zarzuty stosowania przemocy wobec jednej z kobiet, by zmusić ją do świadczenia usług seksualnych. Mohammad A. groził, że skrzywdzi ją lub kogoś z jej rodziny. - Powodami było to, że kobieta miała zbyt mało klientów oraz to, że oddaliła się ona z agencji bez zezwolenia mężczyzny - mówi Marcin Saduś, rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej Warszawa-Praga w rozmowie z tvnwarszawa.pl


Mężczyzna mieszka w Polsce od 20 lat. Był już wcześnie wielokrotnie karany. W przeszłości usłyszał zarzuty o podobne przestępstwa. Mohamedowi A. grozi do 10 lat, pozostałym oskarżonym siedem i pół roku więzienia.

Jak podaje warszawska prokuratura, do przestępstw we wspomnianych agencjach towarzyskich dochodziło w latach 2010-2017. Ofiarami było co najmniej 15 kobiet. Poszkodowanymi są Polki oraz obywatelki z krajów wschodnich.

ZOBACZ WIDEO: Seksbiznes Czekolindy. Tak działała agencja Rasputin


Jesteś świadkiem zdarzenia w Warszawie, które jest dla Ciebie ważne? Widzisz coś ciekawego? Skontaktuj się z nami przez Facebooka lub na [e-mail].

[jutta_t]

„Problem Parku Skaryszewskiego” - tak nosił tytuł list, który warszawski radny Marek Borkowski otrzymał od jednego z mieszkańców. Z zawiadomienia wynikało, że w jednym ze stołecznych parków dochodzi do „homoseksualnej prostytucji”, która ma odbywać się na oczach przechodniów. „Musiałem zareagować” - mówi nam radny. Zobacz nasz materiał wideo.

[jutta_t]

Dobre wspomnienia z Wrocławia będzie miał Julian (8 l.), lemur z zoo w Borysewie (Łódzkie). To za sprawą lekarzy z Uniwersytetu Przyrodniczego, dzięki którym mały zwierzak pochodzący z Madagaskaru znów będzie chodził! Julian zachorował kilka tygodni temu. Pewnego dnia okazało się, że ma niedowład w tylnich łapkach i poruszanie się sprawia mu ogromne problemy.

[jutta_t]

Anna Krysiewicz była pierwszą osobą, która weszła na miejsce zbrodni. Przeżyła szok, gdy zobaczyła zmasakrowane ciało swojej ukochanej mamy. Były narodowiec remontujący mieszkanie jej rodziców, Marcin K. bestialsko zatłukł młotkiem starsze małżeństwo. Powodem miało być obrażanie patriotów oraz "inteligentna uwaga, której nie zrozumiał". Pani Anna wspominając ten dzień, nie może powstrzymać łez.

[jutta_t]

Wojna szpiegów, która zadecydowała o losach świata. Skrywane tajemnice wywiadów
Gdyby na podstawie ”Tajnej wojny” nakręcić film, byłby on komedią pomyłek. Hastings opisuje historię szpiegostwa w okresie II wojny światowej z olbrzymim rozmachem, ale jeszcze większą ironią. Bo – jak wynika z książki – cała ta rozbudowana do karykaturalnych rozmiarów gra wywiadów była tyleż kosztowną, co spektakularną porażką

[jerzy_55]

[jerzy_55]

Nasz mózg uwielbia dobre historie. Prezentowane na małym ekranie zmuszają do większej uważności, są odbierane pozytywnie i stwarzają poczucie wspólnoty z innymi użytkownikami. Skąd to wiemy? Naukowcy odkryli, jak reagujemy na wyświetlaną w smartfonie reklamę wideo.

To, w jaki sposób ludzie odbierają reklamy wideo oglądane na smartfonach, a w jaki te widziane w telewizji, zbadała amerykańska agencja neuromarketingowa SalesBrains. Naukowcy monitorowali reakcję mózgu i układu nerwowego odbiorcy. Co się okazało? Mniejszy rozmiar ekranu sprawia, że treści wyświetlane w telefonie bardziej przyciągają uwagę, wywołują pozytywne emocje i – w niektórych przypadkach – potrafią nakłonić oglądającego do większego zaangażowania

[jerzy_55]

W swoim artykule na stronie Gazeta.ua o stosunku UPA do kobiet, zarówno cywilnych jak członków organizacji Hawryszko stwierdza: Zdrowie kobiet-członkiń UPA było dokładnie sprawdzane. Badania lekarskie były organizowane przez pracowników ukraińskiego Czerwonego Krzyża. Były również wszczynane przez dowódców oddziałów, zwłaszcza w obliczu epidemii tyfusu lub kiły. Kobiety z chorobami wenerycznymi były rozstrzeliwane.Historyk wskazuje dwa powody tego działania – braku leków i wykwalifikowanych lekarzy oraz strachu, że chora była sowiecką agentką z rozkazem zarażenia jak największej liczby upowców, przez co zmniejszenia zdolność bojowej organizacji.

[jerzy_55]

Noc z 27 na 28 listopada 1947 r. Przedział pełen żołnierzy Armii Czerwonej, a wśród nich ona - 21-letnia Zofia Rojuk. Mąż sprzedał ją żołnierzom, wieźli ją jak trofeum. Kobieta jednak miała niezwykłe szczęście - w jej obronie stanął najpierw zwykły pasażer, a później kolejarze, milicjant, a w końcu żołnierze Wojska Polskiego. Ponieśli za to jednak wysoką cenę, niektórzy swoją odwagę przypłacili życiem. - Nie ma takiej drugiej historii. To przykład niezwykłej współpracy - mówi Krzysztof M. Kaźmierczak, dziennikarz, który od kilkunastu lat odkrywa kolejne karty tej historii.

[jerzy_55]

C.d....Feliks Lis, od którego wszystko się zaczęło, został skazany na długoletnie więzienie. Podobny los spotkał milicjanta, Zygmunta Handke. Kilku żołnierzy, w tym Jerzego Przerwę, skazano na karę śmierci. Później jeden wyrok zmieniono na więzienie. Najprawdopodobniej zakulisowo ustalono, że ponieważ zginęło trzech żołnierzy Armii Sowieckiej, powinno się stracić trzech żołnierzy Wojska Polskiego. Łącznie skazano ośmiu żołnierzy - resztą na karę pozbawienia wolności. Co ciekawe, byli wśród nich tacy, którzy nie oddali ani jednego strzału. Sam podporucznik Przerwa też nie brał udziału w walce, bo rozmawiał w tym czasie z dowódcą czerwonoarmistów. Myślę, że skazując żołnierzy, wybierano tych, których uznano za nieprzychylnie nastawionych do władz PRL. Podporucznika skazano zaś dla przykładu, uznając, że dowódca jest odpowiedzialny za to, co robią jego żołnierze.

Jak wyglądało wykonanie kar śmierci?

Możemy się tylko domyślać. Protokoły egzekucji podpisał Jan Młynarek, oficer UB, który osobiście wykonywał wyroki. O tym, jak pracował Młynarek, mówią relacje, np. byłego kapelana więziennego ks. Hieronima Lewandowskiego. Kapłan ten opisywał, że Młynarek robił to metodą katyńską. Wcześniej wykopywano w lesie, gdzieś na odludziu, doły gdzie wywożono skazanych. Z reguły pojedynczo. W pobliżu przygotowanego dołu Młynarek strzelał im w tył głowy, a gdy było trzeba - dobijał. Wiele wskazuje na to, że tak to wyglądało również w przypadku skazanych za pomoc Zofii żołnierzy.

Czy ktoś próbował ich ocalić?

Wystąpiono o ułaskawienie do ówczesnego prezydenta Bolesława Bieruta. Jednemu żołnierzowi anulowano karę więzienia, a jeden z wyroków śmierci zmieniono na karę więzienia. Ten, który w ostateczności uniknął jakiejkolwiek kary, wyraził skruchę. Mówił, że źle się stało, że strzelali do czerwonoarmistów. I prawdopodobnie dzięki temu go oszczędzono.

[jerzy_55]

A co się stało z Zofią?

Przez długi czas było to zagadką. Po długich wysiłkach udało mi się ustalić, że żyje jej córka i dotrzeć do niej. Kiedy zabrano ją matce, miała zaledwie roczek. Czego się dowiedziałem? Zofia nie trafiła z powrotem w ręce żołnierzy Armii Sowieckiej. Nie mam wątpliwości, że interwencja Polaków ocaliła jej życie. Kobieta padłaby ofiarą gwałtów, a może nawet zostałaby zamordowana. Po potyczce została jednak aresztowana i zesłana na Syberię. Jej córkę wychowywał ojciec, który wywołał całą tę tragiczną historię. Kobieta długie lata żyła w przekonaniu, że jej matką jest kolejna żona taty.

W latach 60. do córki Zofii trafił list z Czerwonego Krzyża, z którego dowiedziała się, kto jest jej prawdziwą matką. Kobieta, która przeżyła zsyłkę, miała w Związku Sowieckim zakaz wyjazdu za granice, nie mogła przyjechać do Polski. Po kilku latach matka i córka spotkały się na Ukrainie, wtedy będącej częścią Związku Sowieckiego. Zofia wyszła tam ponownie za mąż. Założyła rodzinę, pracowała jako bileterka w kinie. Niestety, nigdy nie opowiedziała swojej córce całej historii - myślę, że Zofia po prostu się bała. O wielu okolicznościach sprawy i postępowaniu jej ojca kobieta dowiedziała się dopiero ode mnie.

Próbowałeś się skontaktować z byłym mężem Zofii.

Tak, ale nie udało mi się z nim spotkać. Rozmawiałem z jego żoną. Były mąż Zofii ciężko chorował, kontakt z nim był utrudniony i podobno nie pamiętał już tamtych wydarzeń. Mężczyzna dożył sędziwego wieku. Zmarł zaledwie trzy lata temu.

[jerzy_55]

[jerzy_55]

Historia, której poświęciłeś kilkanaście lat swojego życia, jest doskonałym materiałem na film. A główną bohaterką jest Zofia Rojuk.

To była młoda, piękną kobieta. Pochodziła z polskich kresów. Urodziła się w Baranowiczach, na terenie obecnej Białorusi. Jej mężowi, z którym zamieszkała po wojnie na Pomorzu, nie podobało się to, że Zofia nie garnie się do pracy w polu i na gospodarstwie. Postanowił się więc jej pozbyć.

Jak?

Prawdopodobnie dogadał się z funkcjonariuszami miejscowego Urzędu Bezpieczeństwa. Wspólnie uknuli, że kobietę zabiorą sowieccy żołnierze. W zamian mąż dostał butelkę wódki, tak przynajmniej opowiadała o tym sama Zofia.

[jerzy_55]

Sadzac po nazwisku maz to...Ukrainiec.

[jerzy_55]

Nie żyje co najmniej 13 osób, w zdecydowanej większości byli to wędkarze. Na pokładzie dużej łodzi znajdowało się 20 spragnionych dużej ryby turystów i dwóch członków załogi. Służby ratunkowe poinformowały, że traktują kapitana jednostki i jego pomocnika jak zaginionych. Siedem uratowanych osób odniosło obrażenia i jest mocno wychłodzonych.
Łódź Seonchang-1 przewróciła się do góry dnem po zderzeniu z tankowcem. Według niektórych relacji katastrofa wydarzyła się, gdy obie jednostki przepływały pod mostem. Świadkowie opowiadają, że łódź uderzyła w 336-tonowy tankowiec 10 minut po odbiciu od brzegu w mieście Inczon

[jutta_t]

[jutta_t]

Grecki Żyd, Marcel Nadjari, ukrył na terenie obozu koncentracyjnego 13 stron notatek o przerażającej codzienności w Auschwitz
Zapiski zostały znalezione przez polskiego studenta w 1980 roku. Wilgoć sprawiła, że stały się one zupełnie nieczytelne
Rosyjscy specjaliści po latach odszyfrowali przerażający "list" Marcela Nadjari
W odnalezionych notatkach można przeczytać, jak tysiące ludzi każdego dnia było zapędzanych do komór gazowych.

"Często myślałem o tym, żeby wejść do środka ze wszystkimi i z tym skończyć" - pisał autor zapisków. Jako członek sonderkommando musiał on odprowadzać ludzi do komór, zbierać wszystkie cenne przedmioty i palić ciała w piecach krematoryjnych. - "Zawsze jednak żądza zemsty powstrzymywała mnie. Chciałem pomścić śmierć taty, mamy i mojej małej siostry".

"Krematorium to duży budynek z szerokim kominem i 15 piecami" - opisywał. "Poniżej ogrodem są dwie potężne piwnice. W jednej ludzie się rozbierają, a druga to komora śmierci. Ludzie wchodzą tam nago i kiedy 3000 tysiące osób jest w środku, zamykają i wpuszczają gaz. Po sześciu, siedmiu minutach cierpienia umierają."

Grek pisał, że gaz zawsze był dostarczany przez SS-manów, którzy przyjeżdżali w samochodach z oznaczeniami Czerwonego Krzyża. Zanotował także, że prochy po skremowaniu jednego dorosłego ważyły średnio 640 gramów. Bardzo celnie oszacował on na podstawie własnych obserwacji liczbę ofiar obozu - około 1,4 miliona ludzi.

Nadjari przewidywał, że nie uniknie losu pozostałych. Dlatego swoje notatki ukrył w termosie i zakopał w pobliżu krematorium nr III. Jak się jednak okazało, przeżył on wojnę i wyemigrował do Nowego Jorku, gdzie założył rodzinę.

Zapiski zostały znalezione przypadkiem przez polskiego studenta w 1980 roku, dziewięć lat po śmierci ich autora. Stan listu był bardzo zły i stał się one niemal zupełnie nieczytelny.

Odczytaniem notatek zajął się rosyjski naukowiec, Paweł Polian i informatyk Aleksander Nikitajew. Komputerowa obróbka tekstu zajęła im około roku.

[seremine]

[seremine]

[seremine]

[seremine]

[seremine]

[seremine]

Gwałcicielski biznes w średniowieczu. Kobiety porywano i zniewalano, by przejąć ich majątek, tytuły, a nawet korony
Zgodnie z germańską tradycją gwałt stanowił jedną z trzech obowiązujących form ślubu. Nawet Kościół oswajał się z ideą, że każdą porwaną i sponiewieraną dziewczynę należy zmusić do małżeństwa z oprawcą.

[seremine]

[seremine]

O porwaniach rozpisywali się rozliczni juryści. Fakt, że do sprawy wracano przez całe stulecia, potwierdza tylko, że zjawisko nie zniknęło, a może nawet przybrało na sile. Ślubu przez gwałt nie dopuszczali się przecież wyłącznie sadystyczni desperaci, ale też wyrachowane cwaniaczki marzące o majątku posiadanym przez wdowę po zamożnym właścicielu ziemskim albo o tytułach dziedziczonych przez wypatrzoną pannę młodą.

Jeśli coś uległo zmianie, to skala protestu. Eksperci od prawa kościelnego oswajali się z problemem. I stopniowo coraz mniej zgłaszali obiekcji. Iwo z Chartres, wybitny francuski kanonista tworzący na przełomie stuleci XI i XII, wykonał wreszcie woltę o 180 stopni. Doszedł do wniosku, że w przypadku porwania nie tylko nie należy odmawiać ślubu, ale wręcz… trzeba przymusić obie strony do sformalizowania już skonsumowanego związku!

[seremine]

Osobiście mam nadzieję, że to będzie oznaczać, że Harry zacznie się trzymać z dala od mojej lodówki, bo przez kilka lat wykradał z niej moje jedzenie - podsumował książę.

Zobacz t

[seremine]

Jean d'Ormesson nie żyje. Był jednym z najbardziej znanych francuskich pisarzy
W wieku 92 lat zmarł na atak serca członek Akademii Francuskiej Jean d'Ormesson. Przez lata był redaktorem naczelnym dziennika "Le Figaro". Odszedł w Neuilly-sur-Seine na przedmieściach Paryża.

[seremine]

Napisał około 40 książek, w tym "Chwały Cesarstwa", "Przegrana miłość", "My, z łaski Boga", "Historia Żyda Wiecznego Tułacza" oraz "Raport Gabriela".

[seremine]

Eksperci biją na alarm. "Czeka nas oceaniczny armagedon"
"Musimy zrozumieć, że jeśli zabijamy oceany, to zabijamy samych siebie" - podkreśla zastępca sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

[seremine]

Stoimy w obliczu armagedonu. Co roku wyrzucamy co najmniej 8 milionów ton tworzyw sztucznych do naszych oceanów - podkreśla Erik Solheim.

Do kenijskiej stolicy przyjechali nie tylko politycy. Między delegatami znalazła się amerykańska astronautka Mae Jemison, która w 1992 poleciała w kosmos. Jest także lekarzem i naukowcem.

[seremine]

Ostatni król Rumunii Michał I zmarł dziś w swej rezydencji w Aubonne w Szwajcarii w wieku 96 lat – poinformował w oświadczeniu dwór byłego monarchy.

[seremine]

Michał wycofał się z życia publicznego w 2016 roku z powodu choroby nowotworowej i przekazał swe obowiązki najstarszej córce Margarecie.

Urodzony w 1921 roku w zamku Peles w Karpatach monarcha był członkiem dynastii Hohenzollern-Sigmaringen i kuzynem królowej brytyjskiej Elżbiety II. Był królem w latach 1927–1930 oraz 1940–1947. W 1944 roku uczestniczył w puczu, który spowodował obalenie proniemieckiej dyktatury marszałka Iona Antonescu i przejście Rumunii do antyhitlerowskiej koalicji. W 1947 roku został zmuszony przez komunistów do abdykacji.

Po upadku komunizmu w 1989 roku nowe rumuńskie władze przez dłuższy czas blokowały podejmowane przez Michała próby powrotu do ojczyzny, obawiając się politycznej konkurencji z jego strony.

Były król mógł odwiedzić Rumunię dopiero w 1992 roku, a pięć lat później rząd przywrócił mu rumuńskie obywatelstwo. Swój czas dzielił potem między Szwajcarię i kraj ojczysty, gdzie miał dwie rezydencje, przysługujące mu na mocy decyzji parlamentu jako dawnej głowie państwa.

Michał cieszył się sympatią wielu Rumunów, ale idea przywrócenia monarchii nie ma większego poparcia społecznego.