Będę musieć

[randybvain]

Mówiąc o przyszłości mamy zwykle do wyboru między będę z bezokolicznikiem a będę z imiesłowem przeszłym:
będę pisać - będę pisał(a)
Zaintrygowało mnie, że nie jest tak w przypadku musieć, to znaczy, że nie używa się wyrażenia będę musieć coś zrobić, ale tylko będę musiał(a) coś zrobić.

Czy są inne czasowniki ograniczone w ten sposób?

[efedra]

Będę chciała włączyć się w dyskusję.

[keekees]

randybvain napisał:

> Mówiąc o przyszłości mamy zwykle do wyboru między będę z bezokolicznikie
> m a będę z imiesłowem przeszłym:
> będę pisać - będę pisał(a)
> Zaintrygowało mnie, że nie jest tak w przypadku musieć, to znaczy, że ni
> e używa się wyrażenia będę musieć coś zrobić, ale tylko będę musiał(a
> ) coś zrobić.
>
> Czy są inne czasowniki ograniczone w ten sposób?

Ogólnie w polskim w czasie przyszłym złożonym częściej są stosowane formy z "ł/ł/li/ły" na końcu niż z "ć", to dotyczy wszystkich czasowników, nie tylko "musieć". Taka natura języka.

[stefan4]

randybvain:
> Czy są inne czasowniki ograniczone w ten sposób?

Wszystkie modalne?
Bo ich dopuszczenie w bezokoliczniku nawarstwiałoby zbyt dużo okolicznikow w zdaniu:
,,

[keekees]

stefan4 napisał:

> randybvain:
> > Czy są inne czasowniki ograniczone w ten sposób?
>
> Wszystkie modalne?
> Bo ich dopuszczenie w bezokoliczniku nawarstwiałoby zbyt dużo okolicznikow w zd
> aniu:
> ,,

[stefan4]

keekees:
> "Na pewno będę to lubił robić", nie "Na pewno będę to lubić robić" ("lubić" nie
> jest modalne).

Definicja czasownika modalnego wg Wikipedii jest taka:
Czasownik modalny – czasownik, który konotuje (wymusza obecność) innego czasownika w bezokoliczniku.
Gdyby traktować ją dosłownie, to lubić jest modalny albo nie, zależnie od tego, czy stosujemy go do czasownika czy rzeczownika:
    * lubię to robić

[keekees]

stefan4 napisał:

> keekees:
> > "Na pewno będę to lubił robić", nie "Na pewno będę to lubić robić" ("lubi
> ć" nie
> > jest modalne).
>
> Definicja czasownika modalnego wg Wikipedii jest taka:
> Czasownik modalny – czasownik, który konotuje (wymusza obecność) inne
> go czasownika w bezokoliczniku.
> Gdyby traktować ją dosłownie, to lubić jest modalny albo nie, zależnie o
> d tego, czy stosujemy go do czasownika czy rzeczownika:
>     * lubię to robić

[horpyna4]

Przypomniał mi się przy okazji powyższych rozważań o gromadzeniu bezokoliczników stary żydowski dowcip o pewnym gościu, który za popełnienie jakiegoś wykroczenia został skazany na odsiadkę, ale więzienie było w innym mieście. Idącego na stację kolejową zobaczył znajomy i zawołał:

- Moniek, dokąd idziesz?

- Idę jechać siedzieć.

[suender]

horpyna4 15.06.17, 17:00

> - Idę jechać siedzieć.

A od mego taty z ausdrucków:

"Już nie byłem w stanie przejechać (na rowerze) tej kałuży i zostałem stać!"

Pozdr.

[stefan4]

suender:
> "[...] zostałem stać!"

No, ale to nie ma nic wspólnego z bezokolicznikami w czasie przyszłym, ani z nagromadzeniem bezokolicznikow. Ot, taka sobie kalka z niemieckiego...

- Stefan

[kalllka]

Chyba dwoja! /z niemieckiego/

[keekees]

horpyna4 napisała:

> Przypomniał mi się przy okazji powyższych rozważań o gromadzeniu bezokolicznikó
> w stary żydowski dowcip o pewnym gościu, który za popełnienie jakiegoś wykrocze
> nia został skazany na odsiadkę, ale więzienie było w innym mieście. Idącego na
> stację kolejową zobaczył znajomy i zawołał:
>
> - Moniek, dokąd idziesz?
>
> - Idę jechać siedzieć.

Fajne

[horpyna4]

Przyszła mi do głowy inna sytuacja z zastosowaniem podobnej konstrukcji.

Grupa dzieci bawi się na podwórku, jedno z nich jest wezwane do domu przez wychylającą się oknem matkę. Rusza i wyjaśnia kolegom:

- Idę dostać jeść.

Maksymalna liczba (ilość) bezokoliczników

[keekees]

horpyna4 napisała:

> Przyszła mi do głowy inna sytuacja z zastosowaniem podobnej konstrukcji.
>
> Grupa dzieci bawi się na podwórku, jedno z nich jest wezwane do domu przez wych
> ylającą się oknem matkę. Rusza i wyjaśnia kolegom:
>
> - Idę dostać jeść.

A jego kolega odpowiada: "Ja też chcę iść dostać jeść" - tu są 3 bezokoliczniki.
A następny: "Jak można chcieć iść dostać jeść?" - tu są 4. Nie znam przykładu na 5.

[greenpoints]

Czy należy chcieć móc iść dostać jeść?

[keekees]

greenpoints napisał:

> Czy należy chcieć móc iść dostać jeść?

Chcieć móc? A co to? Zapomniałem dodać, ze ma być z sensem!

[horpyna4]

Jest z sensem. Ktoś sparaliżowany może chcieć móc iść.

[randybvain]

No tak, ale w przypadku Idę kupić chleb bezokolicznik odpowiada na pytanie po co?, a w przypadku Lubię kupować chleb odpowiada na pytanie co?