Jak regionalnie ludzie zwracają się do siebie w PL

[kotulina]

Skąd się wzięły zwroty per pan, pani, państwo? Na Śląsku - z tego co wiem - dawniej mówiło się per "wy" a do starszej osoby per "oni".

Jeśli poszukacie w Google zwrotu "szanowne obywatelstwo", to zobaczycie, że był on używany w przedwojennych gazetach, ale na ziemiach zachodnich.

Podobno Powstańcy Wielkopolscy (ci z 1918 r.) mówili do siebie per "ty" niezależnie od statusu społecznego.

Podejrzewam, że - swoja drogą elegancki - zwrot per "pan" jest pamiątką po feudalizmie i że pochodzi ze wschodu.

Jak historycznie ludzie zwracali się do siebie w Waszych regionach?

[arana]

kotulina napisała:

> Skąd się wzięły zwroty per pan, pani, państwo?

Wiem tyle, co w sieci:
tu
oraz
tu.



> Na Śląsku - z tego co wiem - dawniej mówiło się per "wy" a do starszej osoby per "oni".


Raport ze środka kraju.

Wszystkie powyższe zwroty znam z literatury różnych epok i jak przez mgłę... czasem... z najdawniejszego dzieciństwa. Generalnie były w użyciu pan, pani, państwo. Aż do czasów internetowych i coraz powszechniejszego ty. Które witam z przyjemnością.

[kotulina]

Dziękuję @arano.

A jednak mi żal etapizacji preszpanu.

[dar61]

{Arana}:
...Które witam z przyjemnością...

Zgadzam się z Jeremim P., jaki onego czasu opowiadał, że całego życia czasem nie starczało, by z jakąś jejmością przejść w dalszy etap komitywy, by etapy Pani Szanowna/ Pani Krystyno/ Pani Krysiu/ Krystyno/ Krysiu/ Kryśka/ Krycha/ kryska zwieńczyły dzieło.
Twierdził, że właśnie ze swym najlepszym przyjacielem, Panem A., jest z tych względów na etapie perpanowym, preszpanowym - jak mawiał, Proszę Pani {Arany}.

Nawet tu, w Forum - i w komentarzach podartykułowych - ustopniowanie zażyłości nadałoby konwersacjom smaczek, informowało, dookreślało dystanse, anse i konwenanse.
Niestety, tylko milczenie tu wionie chłodem, a jak dojdzie do wojenek słownych, to trzeba zatrudniać jakichś Rozjemców, szafujących Koszem.
I komu te etapy przeszkadzały...

zamiast...

[arana]

dar61 napisał:


> Niestety, tylko milczenie tu wionie chłodem...

A czy miny pól stylistycznych nie nasycają tutejszek konwersacji dostatecznym ładunkiem emocjonalnym?

Wielopole, monopole, dyspole

[dar61]

...czy miny pól stylistycznych nie nasycają tutejszej konwersacji dostatecznym ładunkiem emocjonalnym...

Ależ oczywiście nasycają. Niedopowodzeniem dającym pożywkę różnym [...]
Nawet słowo potrafi tu dopiec, brak - mniej. Kpinkę tego czy owego forumianina można zbyć, zbić - lub być ponad.*

Zwykle jednak forum i agora nie mają przeznaczenia minotwórczego - stylistyka kapkę je rozbroi, byle dobrana pozą, polem a fortelem.
Jednak tu fora się odludniają i to grozi odcięciem od swego żywiciela-właściciela, widać przecież to po sąsiedzku.

Jednym z plusów dodatnich jest zaniechanie oceniania wpisów w forum.
Ich balast bywa zwodniczy.

*/ Ścisłacy zapewne orzekliby, że ładunek rozbraja kontrładunek, inaczej całość osiągałaby niebezpieczną swą bezwzględną moc, a kolaps wzbudziłby wręcz moce tajemne.

[kalllka]

Noo opronca zawrzeć mysi znaleść sie.

Jak opcjonalnie ludzie zwracali się do Nich

[dar61]

Ludzie jak ludzie, ale warto przypomnieć {Kotulinie} o tym, ze pono Pan ma w słowniku Słowian pochodzenie boskie, nadnaturalne, imaginacyjne. Jeszcze z etapów pobytu z praindoeuropejczykami - gdzieś na stepach nadczarnomorskich, może i etapów postoju w Persji - pochodzi.
Nie każdy więc początkowo na zwanie Panem zasługiwał. Ale nawet skorzy do demokracji członkowie wieców presejmowych czuli, że z siebie, z grona swego, wybrać kogoś mogą na wojewodę, ale zwać go Panem nie mogą.
Zwali tak za to przybyłych w swe okolice dowódców awarskich, scytyjskich, bułgarskich, czując do nich poddańcza miętę. Nadnaturalną ich władzę czując, potęgę, nieskończoność.

Z czasem odwzorowania tychże na drewnianych totemach Słowianie rzezali - może i na wzór takich, niezachowanych, jakie zwieńczały wielkie kurhany wschodnie - a z czasem swą prymitywną tę rzeźbę zwać zaczęli jakimś Dadźbogiem, Swarożycem czy Świętowitem, zapominając modela.
Albowiem gość awarski w dom to bóg w dom, choć po nim czasem jeno popiół, zgroza a kajdany...

- Tak, tak, Dziadku, ale tymczasem Dziadkowi podpłomyk stygnie.
- Ale wiesz, Wnusiu, że ja tylko kaszkę już... [...]