pani Disney

[pluskat]

witam
malzenstwo Francuzow o nazwisku zakonczonym na -ey jedzie do Polski. Mowie im,
ze nazwisko pana sie odmienia. A co z pania?

[kaj.ka]

Disnejowa, oczywiście. A może nieco archaiczny regionalizm, ale
zręczny: Disnejka.
Disnejow-a, -ej, -ą; -ę(?)
Disnejk-a, -i, Disnejc-e, -ę

[phlora]

He, he!

[pluskat]

dzieki! tego sie spodziewalam
ale, serio, nigdzie sie o paniach nie pisze. a przynajmniej ja sie nie natknelam.

[phlora]

Jeśli to francuskie [] nazwisko czyta się z angielska *), czyli z jot na
końcu, to można je odmieniać jak polskie nazwisko znanego pięściarza "Kulej".
Pan Kulej(pani Kulej), pana Kuleja (pani Kulej), panu Kulejowi(pani Kulej), pana
Kuleja(pani Kulej), z panem Kulejem (z panią Kulej), o panu Kuleju (o pani Kulej).
Pani Kulejowa, panna Kulejówna trącą myszką, lecz są poprawne. Czasem kobiety o
krótkim nazwisku, albo takim które jest za ostre, za męskie dla kobiety -
zwłaszcza artystki, dorzucają sobie -ówna, -anka, rzadziej -owa. I tak mamy
nazwiska Kraftówna, Czubówna, Rysiówna, Królówna, Skarżanka, zamiast Kraft,
Czub, Ryś, Król, Skarga . Trochę zabawne jest, że panie te zostawiają owo -ówna,
nawet jak już zmieniły stan cywilny. Jest więc tradycja, ale nie do końca

[phlora]

Zapomniałam o *).
Bo nazwiska o niefrancuskim pochodzeniu mogą być przez francuzów wymawiane
różnie, tak jak u nas nazwiska pochodzenia niepolskiego.

[pluskat]

dzieki! ale beda sie dziwic, ze pan sie odmienia, a pani nie!

[migni]

> I tak mamy
> nazwiska Kraftówna, (...)

KraFFtówna.

Dla kompletności przykładów dorzucę z "-owa": Irena Sendler/Sendlerowa i biegaczka Genowefa Błaszak/Błaszakowa. A przy okazji, też ze sportu, świetne w latach 80. alpejki, bliźniaczki Tlałkówny - czyli Dorota i Małgorzata Tlałka - tu chyba nie tyle one same dorzucały "-ównę", ile panowie sprawozdawcy sportowi... Ale już po wyjściu za mąż za braci Francuzów Mogore zaczęło się o nich mówić oficjalnym "Tłałka-Mogore"; zapewne nie bez znaczenia była zmiana barw drużynowych na "obce"...