Czy to prawda?

[kropkaaga]

Witam.Panie Pawle mam pytanie.
Czy to prawda,że na prawdę dobry rehabilitant ćwiczy z dzieckiem tak,że ani
razu nie zapłacze?
Czytałam na forum wątek w tym temacie a jestem ciekawa co Pan na to?
Rehabilitantka mojego dziecka uważa,że to nie możliwe.Ja jednak mam
nadzieję,że tak może być.Tym bardziej,że teraz jeździmy dodatkowo na
rehabilitację do innego rehabilitanta i tam moje dziecko ćwiczy zupełnie
inaczej.Ten pan po prostu bawi się z nim ćwicząc lub odwrotnie-ćwiczy,bawiąc
się:)I nie wiem czy to kwestia podejścia do dziecka,profesjonalizmu czy też
może(o zgrozo!)zapłaty.Druga rehabilitacja jest prywatna.
Ciekawa jestem Pana opinii,na którą z niecierpliwością czekam:)
Pozdrawiam

[baby00179]

Tak to jest możliwe (pożądane), że dziecko nie płacze w trakcie terapii i do
tego powinni dążyć wszyscy terapeuci. Nie jest jednak to zależne od tego czy
chodzi państwowo czy terapia wymaga zapłaty!! To dziwne rozumowanie. Od
podejścia jest zależne i owszem od profesjonalizmu, czy dziecko płacze czy nie-
nie jest jednak to twarda reguła, gdyż dzieci są dziećmi i różnią się między
sobą , chociażby pod względem historii okołoporodowej i bagażu doświadczeń.
Dzieci czasem zdarza się , że w trakcie terapii mogą czuć dyskomfort i czasem
płaczą lub marudzą.W tym momencie rożne rzeczy mogą być powodem a nie
koniecznie zawsze musi być winne podejście lub poziom profesjonalizmu terapeuty.
Zdarzało mi się czasem dziecko, które płakało na pierwszej wizycie a potem już
nigdy. Większość dzieci czasem tylko marudzi trochę, niektóre nie płaczą wcale a
niektóre śmieją się aż do łez. Niektóre nie płakały nigdy wcześniej ale np kiedy
miały kolki, lub ząbkowały lub byłe nieco zmęczone zdarzało się płakały nagle w
niektórych sesjach terapeutycznych. Trudno zawsze obwiniać konkretną osobę o to
albo wskazać na jedną przyczynę.
Jeśli Pani czuje się komfortowo na państwowej terapii a kojarzy płacz dziecka z
zapłatą pieniędzy proszę zostać przy państwowej a zrezygnować z płatnej. Jednak
nie kojarzyłabym płacz , ani z zapłatą ani z podejściem ani z profesjonalizmem,
jako jedyną wiadomą przyczyną.
Pozdrawiam

[baby00179]

Poprawka: chyba zrozumiałam dopiero teraz, że Pani dziecko nie płacze na
prywatnej rehabilitacji...tak?
Tak czy inaczej zmienia to jedynie to co napisałam na samym końcu mojej
wypowiedzi: czyli z której terapii mogłaby Pani zrezygnować, jeśli czuje Pani
dyskomfort, bo dziecko płacze.
Reszta mojego rozumowania nadal bez zmian.
Pozdrawiam

[aga.n.f]

Jako mama dziecka rehabilitowanego od kilku miesięcy moge napisać, że dużo
zależy zapewne też i od metody rehabilitacji. Nie wyobrażam sobie Vojty bez
płaczu dziecka..:( U nas 5 mies intensywnej rehabilitacji met. Vojty
doprowadziło do tego, ze dziecko na dźwięk głosu rehabilitanta...wymiotowało ze
stresu...:( Chwała Bogu teraz jest era bobatowania.

[kj-78]

To potworne i wstrzasajace, co piszesz! I Ty jako matka moglas na to
patrzec przez 5 miesiecy? Przepraszam, nie chce nikogo oceniac, ale
jestem w glebokim szoku... Zdecydowanie wolalbym, zeby moje dziecko
rozwijalo sie nawet duzo wolniej od rowiesnikow , niz zeby moj
bezbronny maluszek mial byc torturowany w ten sposob. Pisze to jako
matka dziecka z 34tc, ktore ma prawie 11 miesiecy ur i jeszcze nie
pelza, choc staje ostatnio na czworaczki - bez rehabilitacji, bo w
kraju w ktorym mieszkam nie uwazaja, ze nie przemieszczajacy sie 11
miesieczniak to wskazanie do reh... Wspolczuje goraco przezyc :(

[stefa66]

...u nas 5 mies intensywnej rehabilitacji met. Vojty
doprowadziło do tego, ze dziecko na dźwięk głosu rehabilitanta...wymiotowało ze stresu

....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!...

[kropkaaga]

U nas nie jest tak źle.Matko to straszne co przeczytałam.Mój synek jest
rehabilitowany bobathem.Nie tyle co ryczy tylko jest znudzony.Fakt,popłakuje
czasem.Ale u tego drugiego rehabilitanta,cały czas się śmieje.Ten pan ani na
chwilę nie daje Mu odczuć dyskomfortu.Wygłupia się z Nim.Dlatego po tym mam
wrażenie,że jednak jest możliwa taka rehabilitacja bez płaczu.Wiem,że bobath to
łagodna rehabilitacja ale tam w tym wątku na forum-rehabilitacja,była mowa o
tym,że nawet metodą Vojty dobry rehabilitant potrafi ćwiczyć bez
płaczu.Oczywiście rozgorzała tam dyskusja.Jedni byli za tym,że rehabilitacja to
rehabilitacja a nie przyjemność i dziecko musi płakać a drudzy pisali właśnie,że
dobry rehabilitant nie ważne jaka metodą ćwiczy,to sprawi,że dziecko nie
zapłacze.Dlatego taka jestem ciekawa co Pan Paweł o tym sądzi.W końcu jest
fizjoterapeutą i na pewno ma na ten temat zdanie.
A tak na marginesie to ja bym moje dziecko zabrała od takiego rehabilitanta,na
którego widok lub głos moje dziecko wymiotuje,już po paru pierwszych
ćwiczeniach.Nie wyobrażam sobie takiej męki.To jakiś sadysta chyba...

[pawel.zawitkowski]

Witam,
wielokroć już wypowiadałem się na ten temat.
zasadą jakichkolwiek działań "pedagogicznych" - uczenie, niezależnie czy chodzi
o język angielski, czy ruch jest aktywne uczestniczenie dziecka i co najmniej
jego akceptacja tego co się dzieje.
Nawet noworodek może akceptować i aktywnie uczestniczyć.

Tak naprawdę odpowiedziała Pani sama na swoje pytanie. Rehabilitacja bez
dyskomfortu dziecka jest możliwa. I wskazana.

Argument, ze "rehabilitacja to rehabilitacja, a nie przyjemność" to jakieś
kuriozum. Podobnie jak twierdzenia, ze jeżeli płacze to lepsze są efekty terapii.
Niestety, nie ma gwarancji, że 100% dzieci nie będzie płakało, ponieważ przyczyn
płaczu jest co niemiara. Ale dyskomfort i płacz to ma być wyjątkowy wyjątek, a
nie zasada.
Podobnie jak z błędami w medycynie, ktoś kto twierdzi, że nie popełnił żadnego,
niech pierwszy rzuci kamieniem :(

Reasumując,
oczywiście, priorytetem są postępy w rehabilitacji, ale można ją prowadzić bez
powodowania dyskomfortu dziecka. I trzeba się o to starać za każdą cenę.
Pozdrawiam
Paweł Zawitkowski

[moonik1]

Nie tylko metoda jest wazna, ale i samo dziecko. Moje było rehabilitowane metodą
Bobath przez 4 mce - najpierw panstwowo, potem prywatnie. Mlody się darł, az
dostawał plam na całym ciele, krztusił się i zachłystywał łzami i sliną, nie
moglam tego zniesć, zachowywał się jak na torturach. Nie mogę narzekac na
rehabilitantów, bo (szczególnie druga Pani) bardzo się starali. W koncu prywatna
rehabilitantka siępoddałą i powiedziała, ze to pierwsze dziecko, ktorego jej się
nie udało oswoic, mlody jest nadwrazliwy i lepiej dajmy mu spokój, bo nic
dobrego z tego nie wyniknie. Na szczescie wtedy zaczynał juz się przemieszczac i
to symetrycznie, wiec na to przystalismy.
Metoda Bobath nie jest gwarancją, ze dziecko nie będzie płakać, niestety. Są
dzieci, które nie tolerują zadnej rehabilitacji i co wtedy ma zrobić rodzic? :(

[klarci]

dziwię się Tobie. ok, rehabilitacja jest ważna, ale w takich
sytuacjach szuka się alternatywy/innego rahabilitanta.
dorośli czasami zapominają, co oni czuliby. gdyby ktoś
ich 'torturował', a dziecku jest o tyle trudniej, że musi mieć pełne
zaufanie do dorosłych i jest bezbronne.........

nie rozumiem tego, 5 miesięcy ..... :/

[domi_33]

myślę, że mało dzieci w ogóle nie zapłacze na rehabilitacji.
chociażby dlatego, że 'oddaje' się dziecko w ręce kogoś obcego. a to
już może być pierwszy powód do płaczu. tak jak z ćwiczeniami, jedne
się dziecku spodoba a drugie mniej i wtedy swoje niezadowolenie
wyrazi przez płacz. ze swoim synkiem odbyliśmy 20 zajęć
rehabilitacyjnych. nie żadną ciężko i bolesną metodą. o prostu pani
brała synka, mówiła do niego i sobie ćwiczyli. uśmiechał się do
niej, gaworzył, no ale zdarzało mu się zapłakać. cudów nie ma. no
ale traumy o ćwiczeniach nie ma. a znacząco przysieszył. na koniec
ćwiczeń sam siadł a po ostatnich zajęciach stanął przy łóżku. potem
już nie ćwiczyliśmy a on ruszył jak burza. w do 8 miesiąca tylko w
pozycji leżąco-pełzającej funkcjonował. także warto ćwiczyć, no ale
oczywiście bez zbytniego stresu dla dziecka. tylko ten stres to też
sprawa bardzo indywidualna. w naszej przychodni wszystkie dzieci
ćwiczyły w zasadzie tak samo. a jedne się darły jakby je ze skóry
obdzierano a inne znosiły to z całkowitym spokojem.

[kj-78]

w do 8 miesiąca tylko w
> pozycji leżąco-pełzającej funkcjonował.

Uwazasz to za cos dziwnego? Mam nadzieje, ze nie byl to jedyny powod
rehabilitacji, bo to az smutne... Moja ponad 10 miesiecy i jeszcze
nie raczkuje, lekarze jak na razie nie wspominaja o rehabilitacji.
Po prostu rozwija sie swoim tempem.

[domi_33]

nie, nie uważam tego za coś złego bo każde dziecko ma swój czas, ale
skoro to już przydało by się żeby dziecko 'ruszyło' to poleciłabym
rozćwiczenie przez rehabilitanta na ćwiczeniach. ale to oczywiście
pod warunkiem, że dziecko nie będzie miało przez to zbyt dużego
stresu. no i konsultowałabym to z lekarzem. napisałam tak bo
oczywiście też niby wiedziałam że każde dziecko ma swój czas, ale u
nas na forum kwietniowym dużo dzieci już raczkowało, siadało,
stawało i nawet zaczynało chodzić a mój tylko leżał, pełzał i się
obracał i wiadomo, że jak człowiek czyta to się nakręca. a potem jak
ruszył to zaczął chodzić przed niektórymi dziećmi, które kilka
miesięcy dłużej od niego raczkowały! :) to nie ma co się nakręcać
tylko zapytać lekarza, wspomagać ćwiczeniami (jeśli np. dziecko źle
bardzo znosi pracę z rehabilitantem to ja bym poszła na solidne
przeszkolenie i ćwiczyła sama z dzieckiem w domu!). jeśli dalej nie
wiadomo co to umówić się do pana Pawła na wizytę, jeśli nie
mieszkacie zbyt daleko. ja byłam jak nam wmawiali napięcia wszelakie
i znacznie mnie to uspokoiło. pan Paweł potrafi koić mamine nerwy. :)

[kj-78]

Ja sie nie nakrecam i nie porownuje, widze, ze moja jest ze 2
miesiace do tylu. Lekarz nie widzi problemu, wiec i ja sie nie
przejmuje. Jak zacznie raczkowac majac roczek, to widocznie tyle
czasu potrzebowala. Jestem za tym, zeby dzieci same dochodzily do
swoich umiejetnosci, jesli nie maja ewidentnych problemow
neurologicznych. Czego zycze wszystkim mamom filozoficznych i
umiarkowanie ciekawych swiata szkrabow :)

[mmala6]

a ja się zastanawiam skąd w Polsce ta mania rehabilitacji? mam
koleżanki za granicą (Anglia, Niemcy, Czechy) i tam w ogóle się o tym
nie mówi. Na forach mamy z innych krajów piszą, że dziecko ma ileś tam
m-cy a nie chodzi, nie raczkuje etc i nikt się tym faktem nie
niepokoi. Dlaczego w PL roczne dziecko, które nie raczkuje z miejsca
zostałoby wysłane na rehabilitację? pomijam dzieci naprawdę chore dla
których Vojta to jedyna metoda dojścia do względnej sprawności.
Czy wiedza nt schorzeń neurologicznych jest w PL większa niż w innych
krajach europejskich, czy mamy więcej wykształconych rehabilitantów,
czy może nasze państwo jest takie pro-dzieciowe?;-)a może nasz dzieci
są bardziej asymetryczne, z problemami napięcia mięśniowego i
dysfunkcyjne??
Mam znajomą z Niemiec, której syn zaczął chodzić jak miał niecałe 2
lata. W Polsce na pewno przerobiłby Vojtę, Bobathy i zaliczył kilka
wizyt w różnych ośrodkach. Tam zwykły pediatra stwierdził, żeby
czekać. No i w końcu poszedł.
Żeby nie było, zaliczyłam szereg wizyt ze starszym synem. Poraziła
mnie pani od Vojty kiedy zajrzała w tabelkę i stwierdziła, że syn ma 3
m-ce i 2 tyg a jego podpór jest na 2 m-ce i 3 tyg! 'Pani syn
jest'opóźniony' o TRZY tygodnie'. Oczywiście latałam potem po
specjalistach, ćwiczyłam Vojtę (bo jak nie, to ....i tu szereg
dolegliwości na jakie napotka się w przyszłości mój syn) ale po kilku
akcjach zaprzestałam. Ryk nie z tej ziemi. Ćwiczyliśmy trochę Bobath
ale też często płakał, daliśmy sobie spokój. Teraz syn ma 5 lat i
pewnie znalazłoby się coś do poprawy;-) ale jak powiedziała najlepsza
pani neurolog w naszym mieście 'nobody's perfect';-)
Drugi synek oczywista ma te same dolegliwości co młodszy. Nie
zamierzam go ani przez chwilę rehabilitować. Jedyne co to poproszę
fizjoterapeutę o pokazanie ćwiczeń jakie mogę sama w domu z małym
robić. Ćwiczeń w formie zabawy.

[kj-78]

Zgadzam sie calkowicie! Ja tez nie mieszkam w Pl, pewnie tylko
dlatego moje nie raczkujace i nie siedzace calkiem stabilnie 11-
miesieczne dziecko nie wzbudza zadnych emocji u lekarzy :)