wystarczyło mi kilka słów z kobietką i wiem, że będzie miał wspaniały, kochający domek,
i jeszcze lepiej, to pani jest z miasta, gdzie pracuje mój mąż, dojeżdża, niby nic nie znaczy, ale jakoś mam poczucie, że wydarzenia w życiu naszym tworzą logiczną całość
Domek ma już kotkę, roczną. Wcześniej były dwa koty, jeden zmarł w chorobie nerek. A drugi nie pamiętam, chyba przez okno uchylne
ale panią nauczyło to doświadczenie. Założyła moskitierę i planuje osiatkować balkon (duży +), w domu jest już "urobiony" mąż, decyzja wszystkich członków rodziny, dzieci - dwie córki, jedna 17 lat, druga 13. Zorruś ma być prezentem na urodziny dla 13-latki. Starsza córka dostała rok temu koteczkę rezydentkę. Pani karmi kotkę suchym royalem, mokre kupuje chyba z dolnej półki i ma świadomość, że to zawiera mało % mięska, pytała, czy Zorrek lubi mięsko, najchętniej by gotowała. Ja go nie przyzwyczajałam do takiego menu, bo zwyczajnie nie mam czasu na gotowanie. Pani świadoma, powiedziałam, że kupuję Animodę, bo to ma 90% mięska, wysłałam jej linka do sklepu w necie, gdzie robię zakupy. Teraz robią remont, za tydzień jak się nie rozmyśli i wszystko się ułoży zawieziemy Zorka do nowego domku. Bardzo się wzruszyłam, jak rozmawiałam o adopcji. Cholernie cierpię, ale właśnie muszę dać szansę innym, niech się cieszą wspaniałym małym serduszkiem <3. Zostanie Pumka, faworytka męża. Mówię mu, przeżyjesz adopcję Pumki, bo mam nadzieję, że jej też znajdziemy domek - mówię mu popłaczesz, i ci przejdzie (strasznie przeżyłam rozstanie z Felkiem)....
