Taka naszła mnie refleksja

[salimis]

Tak myślałam i myślałam przez te święta,dużo czasu wolnego to i zebrało się na
myślenie,że gdyby nie mój nieznośny siostrzeniec to pewnie nie miałabym
Melki.Nie wierzę w przeznaczenie ale to wszystko jakoś tak nagle i dziwnie się
potoczyło.Jak pamiętacie opisywałam wcześniej jak to siostrzeniec chciał się
pozbyć kota.Kot a raczej śliczna kotka została przejęta i znalazła się w domu
tymczasowym.Pod wpływem tejże kotki zaczęłam robić badania Miśce które okazały
się pomyślne,celem adopcji koteczka.No i w tym samym czasie poznałam Melę
która była w trakcie leczenia z kociego kataru..Już byłam umówiona z koleżanką
z którą całą akcję zabrania koteczki przeprowadziłam,aby jechać do DT i zabrać
siostrzeńcowego kota do siebie gdy w dosłownie na dwie godziny przed zadzwonił
nie kto inny tylko ... siostrzeniec.Zagotowało się we mnie,bo raz daje a za
kilka dni dzwoni że chce kota z powrotem.Spotkałyście się z czymś takim ? Znam
chłopaka na wskroś i wiedziałam że coś kręci tak więc zaczęłam robić prywatne
dochodzenie i wniosek wysunął się jeden.Nie tak jemu zależało na kotce jak
dziewczynie z którą mieszka.Byłysmy z koleżanką okrutne i wzięłyśmy ich na
przetrzymanie aby wiedzieli że jeśli podejmują jakąś decyzję to muszą liczyć
się z jej konsekwencjami.Trwało to ponad tydzień (trzymanie w niepewności)
wreszcie dziewczyna sama przyznała że to jej zależy na kotce gdyż zdążyła się
do niej przywiązać i strasznie jej brak.Mój siostrzeniec miał przez dwa
tygodnie ciosane kołki na głowie przez swoją lubą a my z premedytacją na to
pozwoliłysmy odwlekając zwrócenie kotki.W końcu koteczka wróciła tam skąd
przyszła.U mnie natomiast kilka dni pożniej pojawiła się Mela dla której
koleżanka szukała domu.Kotka siostrzeńca jest "wynoszona pod niebiosa" przez
stęsknioną panią zaś Melka znalazła dom i kumpelkę Miśkę z którą nie zawsze
się dogaduje (no cóż Miśka to już stateczna dama natomiast Mela to smarkula)
ale nie narzekają na siebie.Gdyby nie ta cała historia z siostrzeńcem pewnie
nigdy nie zrobiłabym badań i też nigdy nie zagościłby w naszym domu drugi
koteczek.Może tak miało być ?

[foxie777]

Salimis, ja mam podobne refleksje czasami bo moje Kocia tez u mnie
znalazly sie przypadkowo.Po prostu los pokierowal ich zyciem i
wygraly {moim}zdaniem los na loteri.Ja oczywiscie tez.
Nie bylo zadnych planow, a teraz kochamy je do upadlego.
Czasami te wlasnie nieoczekiwane zdarzenia sa najwspanialsze.
pozdr Noworocznie

[gacusia1]

Wszystko w rekach opatrznosci. My przeciez wszyscy alergicy w domu.
Na koty w szczegolnosci. Jesli juz rozpatrywalismy kwestie
posiadania zwierzecia,bylby to pies. No i co? Dzis mamy dwa koty.
Buddy mial wtedy jakies 4 m-ce. Blakal sie kolo naszego domu od
wczesnego rana. Pozna noca,gdy wystawialismy smieci,ciagle byl.
Podszedl,lasil sie,miauczal....Na to sasiad sie napatoczyl i
zachecil.Pozyczyl kuwete i jedzonko po swoim niedawno zmarlym kocie.
Buddy mial zostac na jedna noc.No i jest z nami juz ponad poltora
roku.
Nasza alergia jakos dziwnie zniknela...Tylko wiosna i latem
pokichamy sobie,no ale to przeciez nie przez koty ,-))))

[mary4]

Kibicowałam bardzo Twoim działaniom, ciesze się że tak pozytywnie
wszystko sie poukładało
super że koteczki zdrowe
wszystkiego dobrego życzymy

[annb]

wszystko co nas spotyka, dzieje sie "po cos"
tak jak srebek
ja go tylko wiozlam z dworca do dt
a pozniej, po tygodniu po niego wrocilam-ze "niby" na dt tylko
nie dal sie wyadoptowac
wrocil do mnie
i dobrze bo po pol roku objawila sie jego astma
nie wiem czy ktos mialby taka do niego cierpliwosc
a tak
radzimy sobie
wieczorem domaga sie tabletek
i nawet nie protestuje jak zakladam mu aerokata na pysia
tak wiec wszystko jest w jakims celu

[salimis]

Wiecie co dziewczyny,jesteście wszystkie super.Gdy rozpoczęłam ten wątek to nie
ukrywam że miałam obawy z tym związane.Oczyma wyobrażni widziałam jak spadają na
mnie gromy z jasnego nieba że oddałam tamtą koteczkę z powrotem.Powiem wam tak
na wytłumaczenie się że to była trudna decyzja,ani ja ani koleżanka nie
wiedziałyśmy co z tym wszystkim zrobić.Mój siostrzeniec niemal codziennie
wydzwaniał do mnie kiedy zwrócimy kotkę,bo jak się wyraził ma dość zrzędzenia
swojej dziewczyny.Próbował odkręcić całą sprawę czego mu nie ułatwiałyśmy.Na
moje pytanie komu w końcu zależy na kocie i odpowiedzi że lubej,powiedziałam :
to niech w takim razie osoba zainteresowana zadzwoni.No i zadzwoniła.Kto wie
może była im potrzebna taka lekcja a przy okazji przysłużyli się i mnie.Ale tego
już im nie powiem.

[wladziac]

w życiu każdego człowieka pojawiają się wątpliwości jak postąpić
żeby było dobrze a szczególnie trudne są decyzje w przypadku żywego
stworzenia,tak mi się nasuneło na myśl że siostrzeniec może był
lekko zazdrosny o koteczkę której dziewczyna poświęcała czas i
chciał się jej pozbyć,kto wie co siedzi w drugi człowieku,po takim
doświadczeniu jakie przeszli będzie dobrze dla wszystkich czego
życzę w Nowym Roku Wam i Koteczkom,pozdrawiam

[esimona]

Patrząc na moją kotkę często myślę, co by z nią było gdyby ....
pewnego sierpniowego wieczoru nie zjawiła się u mnie sąsiadka z
malutkim koteczkiem i pytaniem, czy nie mogłabym go przenocować.
Zbliżała się noc a koteczek cały dzień siedział w jednym miejscu,
na kogoś czekał i nikt po niego nie przychodził.
Przyjęłam kotka na 1 nocleg. Był bardzo głodny, zjadł dużo suchej
karmy, napił się wody i skorzystał z kuwety zrobionej pospiesznie z
pudełka na buty. Moje mieszkanie nie jest przystosowane do pobytu
kota - wręcz przeciwnie, mnóstwo drobiazgów i różnych przedmoitów.
Trochę się bałam. Ale kotek był bardzo grzeczny i taki miły. Nikt
go nie szukał - pewnie ktoś wyjeżdżał na wakacje. Po 2 dniach
bezskutecznego szukania właścicieli zapadła decyzja, że kotek
zostanie.
Kotka jest wspaniała; prystosowała się do domowych obyczajów, jest
pełnoprawnym domownikiem nie znosi opuszczania domu, nie lubi też
przychodzących gości z wyjątkiem kilku wybranych osób.
Sama pewnie nie zdecydowałabym się na wzięcie kota, zawsze myślałam
o psie, ale odkładałam realizację na później z powodu pracy (częste
wyjazdy).
Dar losu i w podtekście drobna intryga. Inna sąsiadka zmobilizowała
moją sąsiadkę do "wklejenia" mi kotka na nocleg, bo widziała, że
opiekowałam się bezdomnymi kotami; wierzyła też, że zatrzymam kotkę
po tym noclegu. Powiedziała mi o tym po kilku tygodniach.
Nie wyobrażam sobie teraz mojego domu bez kotki, byłoby okropnie
pusto.
Wszystkiego dobrego w Nowym Roku kotom i ich opiekunom

[salimis]

esimona ja gdy dostałam pierwszą kotkę to nie miałam żadnego doświadczenia z
kotami,jedynie z psami.Byłam zielona jak liść na wiosnę.Przyznam że bardziej mi
kociaka wciśnięto niż sama chciałam.Włosy ze strachu to nawet stanęły mi pod
pachami czy sobie poradzę a raczej poradzimy.Chociaż mężowskie zaangażowanie
opierało się jedynie na głaskaniu,cała reszta a więc żywienie,wizyty u weta
spadło na mnie.Byłam obłożona ksiązkami aby jak najwięcej się dowiedzieć o życiu
kotów.Nie miałam wtedy pojęcia ze w internecie znajdę fora kociolubne.Tak więc
byłam zdana na siebie w podejmowaniu decyzji."Gorsza połowa kobiety" w ogóle się
nie angażowała twierdząc że w końcu i tak ja mam decydujący głos a poza tym w
ksiązeczce widnieję jako włascicielka.
Teraz po ponad dziewięciu latach mieszkania z kotami jakoś nie wyobrażam sobie
życia bez nich.Tak jak ty esimonko marzyłam o psie a mam koty których nawet nie
brałam pod uwagę.
I cieszę się że je mam

Wszystkim kotom,koteczkom,kociakom oraz ich opiekunom,poddanym i służącym
wszystkiego najlepszego,jak najwięcej radości i obopólnego zadowolenia w roku 2009
składam ja czyli Małgosia

[esimona]

Salimis, po prawie 3 latach mieszkania z kotką ciągle mam niedosyt
wiedzy o kotach. Moje mieszkanie niezauważalnie zmienia siępod
kątem potrzeb mojej kotki. Półka z książkami o kotach, półka w
szafce w kuchni z jedzeniem dla kotki, tapicerka krzeseł ze
śliskiej tkaniny, drukarka przykryta dużym pudełkiem, bo na nim
kotka lubi leżeć, parapety ze zredukowanymi kwiatami, bo kotka
patrzy przez wszystkie okna, firanki rozcięte, żeby łatwiej dostać
się do szyby, "platforma" na balkonie do obserwacji terenu .... to
tylko część zmian, które przyszły mi do głowy. W istocie jest ich
znacznie więcej. Ale co to za życie bez kota?
Opieka nad kotką należy domnir, tylko do mnie. Wszystkie decyzje
jej dotyczące też. Mężczyzna jest do głaskania i przemiawiania do
kotki, no i do fotografowania też.

[mist3]

ja mojego pierwszego (i jak na razie ostatniego domowego, bo inne niedomowe też
są) dostałam od eksa. Wiedział, że szukam kotka dla wujka na wieś, pewnego dnia
zadzwonił o 22 - wiozę ci kota. Z głupia się zgodziłam (jeszcze jakieś uczucia
się tliły), z postanowieniem - jutro jedzie na wieś. Wtedy bowiem po pierwsze
rodzice byli przeciw, po drugie nie wiedziałam, że koty mogą być niewychodzące
(a w mojej okolicy wychodzące być nie mogą). Okazało się że kicia była poważnie
chora, na dodatek ogromnie znerwicowana (nadal jest taka) - wiedziałam, że nie
przeżyła by na wsi. I tak kotka miała zostać 'dopóki nie wyzdrowieje' ale
wszyscy ją pokochali i została na zawsze.
I tak utrzymywanie przyjaznych kontaktów z eksem zaowocowało poznaniem miłości
mojego życia - mojej Kici ))

[salimis]

Czyli tak jak annb napisała "wszystko jest w jakimś celu"

[szarania]

Mając już dwa koty, znalazłam trzeciego. Był w bardzo złym stanie,
zmaltretowany przez ludzi. Niestety, nie udało się go uratować. Jego
śmierć i dwugodzinny raptem pobyt u nas sprawiły jednak, że mąż
zgodził się na trzeciego kota. To było bardzo nieoczekiwane. Trzy
tygodnie później pomogliśmy pewnemu biednemu persikowi, który jest
teraz z nami. Gdyby nie tamten kocurek, mój mąż nie zgodziłby się na
kolejne futerko i persik być może nie znalazłby kochającego domku.

[salimis]

Z tego co widzę to dużo jest takich nieprzewidzianych sytuacji które w
konsekwencji prowadzą do czegoś czego byśmy nigdy się nie spodziewali lub nawet
przypuszczali że kiedyś może coś takiego nastąpić.Oby jak najwięcej dobrych
zakończeń

[ashton]

I jak się ma kociątko w nowym-starym domu? Siostrzeniec dojrzewa?

[salimis]

Z tego co wiem koteczka ma się dobrze a siostrzeniec no cóż ma całe życie żeby
dojrzeć.Podobno człowiek na błędach się uczy tak więc zobaczymy czy ta lekcja na
coś mu się przydała.Natomiast u nas kompletny szał.Melka terroryzuje
Miśkę,biedna czasami nie może nawet spokojnie iść do miski czy kuwety bo ta mała
pchła leci za nią i zaczepia ją.Niejednokrotnie muszę interweniować i brać Melę
siłą na ręce aby starsza kotka mogła spokojnie skorzystać ze stołówki czy
kociego WC.Pod kołdrę tez Misia nie może wejsć bo gdy tylko się tam
znajdzie,smarkula niczym terminator namierza ją i przypuszcza atak skacząc po
kołdrze.Tak więc są dni spokojne ale są też wręcz wariackie.Zaczynam powoli
zastanawiać się nad kupnem Feliweya mając na względzie Misię.Żaden kot który
swego czasu znalazł się tymczasowo w naszym domu nie dał tak popalić jak obecnie
młoda.Mam nadzieję że z czasem Mela się trochę ustatkuje.