dziennik Brygadiera Wąsa; w pogoni za szrapnelem

[moostank]

kalorie: 77777( chyba... )
papierosy: 17 i jedna siódma
volty: 220
amunicja: jak na razie full
Wyładowali nas na jakimś pustkowiu. Pełno piachu (zresztą od jakiegoś czasu
nic innego nie widzę) aż zamek w moim dzielmym pistolecie Berylu szczęka ze
zgrzytem. Kazali się okopać tylko ten piach taki jakiś sypki i osuwa się na
dół dołka i nic nie można wykopać. Na chełmie mam antenę kierunkową, niby że
jak bym chciał się z bazą tego ... to mam się obrócić w kierunku Warszawy i
zacząć nadawać. Wroga jeszczenie widzieliśmy ale w moim plutonie jest jeden
co się chwali, że widział w telewizji, że to jakieś obdartusy. Ci ze sztabu
też mówią, że niema się czego bać. Chyba nie jestem zbyt naiwny... do
zobaczenia dzienniczku. Ku chwale matczyzny!!!

[meteor2017]

Kopiemy tak juz drugi tydzien, Starszy szeregowy Józek zartuje, ze
przyjechalismy tu nie po to by walczyc, tylko w czynie spolecznym wykopac
Biełomor Kanał. Idiota z tego Józka, gdzie Morze Białe, a gdzie pustynia, na
moje wyczucie... a nos mam dobry - po zapachu gnojowicy juz za drugim niuchem
poznaje sklad gatunkowy zagrody. No wiec na moj nos kopiemy kanal Kair-Kapsztad.
Po drodze wykopalismy troche ruder, a nawet calych miast - nic dziwnego ze
podupadly, co za imbecyl buduje miasta posrodku pustyni przed rekultywacja. Od
nas byu sie uczyli, tak pieknie zrekultywowalismy Pustynie Bledowska i tym
czarnuchom arabom moglibysmy pomoc... A moze wlasnie to robimy? Moze to nie
kanal, a system irygacyjny kopiemy?
W kazdym razie znaleziony budulec wykorzystujemy do wzmacniania okopu, cegly sa
co prawda marne i co druga w rekach sie rozsypuje, ale troche kamienia tez bylo.
Na niektorych ktos narysowal komiks. Kreska prymitywna, tresc taka ze ja bym
lepsza wymyslil, ale chlopaki sie nudza siedzac w okopie, to i taki chlam
czytaja. Jak to mawiaja, na pustyni i skorpion ryba.

dziennik Brygadiera Wąsa; w pogoni za szrapnelem

[moostank]

kalorie: 34256
papierosy: 52 i dwadzieścia osiem sześćdziesiątych piątych
volty: 110~220
amunicja: jakoś kurwa mniej...
No, ale się działo, boski wiatr nie ma przebacz! Jak się z okopu wychyliłem
żeby ze sztabem się połączyć to normalnie zobaczyłem jakiegoś ałtoktona jak się
gramoli przez ten piach normalnie. Myślę: a jak to terrorysta jakiś... w sumie
już blisko jest... ja się tu będę z bazą kontaktował a on mi okop wysadzi...jak
pomyślałem tak zrobiłem: jeden granat, drugi i poprawić z pancerzownicy, i
huzia pruć do niego z dzielnego Beryla.
Amunicja się skończyła, patrzę a ten sobie w najleprze idzie ku mnie...
podchodzi i słyszę po polsku: "Tato kazali spytać czy wody nie przynieść bo
trochę słoneczko przypieka..."
Się okazało, że to dzieciak jakiegoś studenta Szkoły Filmowej w Łodzi co tam
sie normalnie uczył w latach osiemdziesiątych. A bezczelny swoją drogą tak na
ostrzał nie reagować. Ci w sztabie coś o kagańcu oświaty mówili... już my im
taki kaganiec założymy, że niebędą wiedzieli którędy do szkoły...a co...

dziennik Brygadiera Wąsa; w pogoni za szrapnelem

[meteor2017]

1 kg ziemniaków
3 kg pomarańczy
0.5 kg kwaszonej kapusty
zgrzewka piwa
wiadro amunicji
papier do dupy
mydło do rąk
gwóźdź

dziennik Brygadiera Wąsa?

[h8red]

A dlasze odcinki? No? Kolega się opuszcza. Uuuuu, nie dobrze, baaaardzo nie
dobrze :>

pociągniemy kolegę

[szprota]

do odpowiedzialności. za wąsa!

[vauban]

Niniejszym melduję, że Brygadier Wąs nic nie napisze sam, z powodu mianowicie że
poległ ku chwale i nie żyje.
A to było tak: brygadier i ja (kapral Zezol, na rozkaz) byliśmy na patrolu.
Patrol to taki grill - bar w sąsiedniej oazie, to się tam z chłopakami ze służby
urywamy na kiełbaski (z goryla są, z szympansa, a ze świni nie ma. Dlaczego ?) i
piwko, niby nie wolno, ale Pan Kapitan nie widzi, to można. No i już wracaliśmy,
kiedy pan brygadier chciał na chwilę za wydmę, bo po paru piwach to goni, i
tylko co się wychylił, to wziuut ! I tylko kurz zobaczyłem, i hełm pana
brygadiera, jak leci w powietrzu. Aż się antenka wygła.
Bo za wydmą, to nie było już wcale pustyni, tylko nowa autostrada, i TIR jak
jechał, to mu pan brygadier prosto pod koła się zatoczył. My niezwyczajni, u
nas, jak budują autostradę, to latami, a tutejsze dzikusy to nic nie uszanują,
wieczorem spokój, piaseczek, palma czasem odbija, a rano - autostrada. I jak tu
się ustrzec od wypadku ? Na unitarce i na BHP nic nie mówili. Tylko, żeby nie
łapać trypra i żeby po jedzeniu umyć ręce.
Jak ja do pana brygadiera doskoczyłem, wyciągnąłem na piasek, to dychał jeszcze,
i mówi, ale tak cicho, słabo, jak nie on, bo na codzień to głos zawsze pan
brygadier miał jak dzwon, jak krzyknął "pobudka, kurwa, wstawać, chuje !" - to
każdy wstawał, a teraz cichutko do mnie powiedział: "Zyzol, ku..." I umarł pan
brygadier, tak zupełnie na śmierć. Ja rozumiem, że chciał powiedzieć "ku chwale
matczyzny", tylko nie zdążył. No, to w bazie zameldowałem, że poległ, bo ku
chwale to się polega, a nie TIR-em, nie ?
Mam teraz trochę czasu, bo niewinnie mnie zaraz Pan Kapitan kazał zamknąć w
areszcie, to może trochę napiszę, jak tu u nas fajnie.
Kapral Zyzol.

[huann]

vauban napisał:

(z goryla są, z szympansa, a ze świni nie ma. Dlaczego ?)

(bo to nieludzkie ostatnio mieć coś wspólnego z małpami, w przeciwieństwie do świń)

[vauban]

Ku chwale, to jest, to znowu ja, kapral Zezol.
Kochana Mamo ! (Bo może Mama też przeczyta), więc: Kochana Mamo !
Tu u nas jest wszystko dobrze i w zupełnym porządku. Najpierw, to straszyli, że
na misji to nam będzie źle i niebezpiecznie, ale na miejscu okazało się, że nie
jest tak źle, jak straszyli. Misjonarzy tu jest trzech. Jeden taki chudy, nie za
sympatyczny, nic innego nie robi, tylko chodzi po bazie i pacierze klepie. Z nim
się ani nie pogada, ani piwa napije, bo on ciągle swoje i swoje. A to, że ziemia
płaska, a to, żeby nie wierzyć w Darwina, nikt go nie słucha, bo nie wiadomo, o
czym gada. Żeby tak o RGPpanc, albo o WKM, a on tylko o tajemnicach chwalebnych
i tajemnicach serdecznych. O tajemnicy wojskowej ja wiem, żeby nie mówić nikomu,
ile mamy haubic (a nie mamy ani jednej), ale o chwalebnej ?
Drugi jest taki bardziej do ludzi, gruby i piwo lubi. Z nim jest tylko taki
kłopot, że mu wieczorem strasznie na dziewuchy chce się, i trzeba pilnować kóz
transportowych, bo jak się raz jeden dostał do zagrody, to na drugi dzień wody z
oazy nie było na czym przywieźć, bo wszystkie obolałe były. To teraz pilnujemy,
by do koziej zagrody go nie puszczać, zwłaszcza, gdy wstawiony. A pić potrafi,
jak nie przymierzając świętej pamięci organista z Pipulkowa, tylko się namyślam,
czy czasem kiedyś nie napije się jak tamten czystej wody. To jest chyba straszna
śmierć, tak się utopić, i w dodatku na pustyni.
Tego trzeciego, to mało kto widział, jeden mówi: wysoki, drugi, że niski - nie
wiadomo. U Pana Kapitana cięgiem siedzi i coś z nim omawia. Najważniejsze, że
podobno to on rozkazy wydaje, i, jak mówią, Pan Kapitan we wszystkich sprawach
się go słucha. Mszę odprawia ten pierwszy, i jest wtedy fajnie, bo szarże
słuchają go, a my, prości żołnierze, palimy sobie za wydmą. Zanim skończy, to
musimy saperkami pety odgarniać, boby zasypało.
Jeść nam dają dosyć, gotujemy sobie zresztą obierki za barakiem, amunicji trochę
przymało, bo każdy chce mieć naszyjnik z łusek. Ostatnio od kucharza odkupiłem
za dwie paczki fajek trochę łusek z karpia, co z Wigilii zostały, i ja teraz też
mam piękną chustę rezerwisty. Co prawda, ja jestem niby zawodowy, ale chłopaki
robią, to ja też chciałem mieć, bo mundur się zdziera i w czymś trzeba chodzić.
W takiej chuście to przewiewniej i mniej się odróżniamy od tubylców, co chodzą
cali pozawijani w prześcieradła. (Mamo, jakby Mama miała jakieś stare
prześcieradła, to niech Mama przyśle na pocztę polową, tu świetnie idą i za dwa
można mieć pół wielbłąda. Jak za cztery, to całego, ale składanego z dwóch
półtusz, na takiego na chodzie to trzeba najmniej pięć, i czasami wkleją starego
po remoncie, więc trzeba uważać).
Wczoraj żeśmy budowali bunkier dla dowództwa, to fajnie było, bo dało radę
cement i deski sprzedać miejscowym za bimber. Bunkier nawet wyszedł, z tego,
cośmy nie dali już rady sprzedać, ścianki ma z tych starych cegieł dla
niepoznaki betonem pomazanych, ale stoi ! Martwię się tylko, co będzie, jak ktoś
się zorientuje, że ten beton w ścianach to sam prawie piasek i trochę gipsu (bo
cement sprzedaliśmy calutki. I bimbru jest na tydzień jeszcze, to nie jest źle).
Ja na razie kończył będę, bo od chwili, kiedy z aresztu wyszedłem, to mnie
strażnicy, com ich zapoznał, ciągle na karty namawiają. Buty jeszcze mi zostały,
to się odegram.
Pozdrawiam -
kapral Zyzol.

[vauban]

Niom, niom, ziomy, tu jA, czYli szErEgowy MatusiŃszczak !
Kapral lerzy pjany, to ja sie do ląptopa dorwaŁem, i Wysyłam Papatki do RodzinY,
a zwuaszcza Marjolki, Mamy i Taty !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
u nas disiaj Balanga bo kapitan wygrał w totka piontke i wszystkim stawia wienc
na bazie dzisiaj Balanga !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
A te araby to z daktyli bimber robiom taki ze nawet szwagroszczak nie robi
takiego powieccioe mu ze jest zlamas i bagnet mu w DUPE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
I huj pozdroffki szeregowy matusiak..........................................!!!

[vauban]

Oj... ojojojoj... Pooobuuuudkaa... Moja głowa !
To znowu ja, kapral Zezol. Ale balanga była - kto mi narzygał do butów ?
Matusiak ? Dziesięć dni aresztu, a za papatki dodatkowo dziesięć dni szorowania
latryny !
A z tym bimbrem z daktyli, to racja. Jak dolalim paliwa rakietowego, to się
nawet pić da, tylko że rakiety ziemia - ziemia to już raczej nie odpalimy, gdyby
co - nie poleci, nie ma na czym, he he he !
Teraz zaganiam kompanię do sprzątania, bo Pan Kapitan w tajemnicy powiedział, że
jutro ma być niespodziewana inspekcja. Chłopaki szorują, czyszczą, aż miło
popatrzeć. Jak skończą, to każę jeszcze umyć puszki po konserwach ze śmietnika,
ustawimy w magazynie, z wierzchu postawię te trzy pełne, co je zakamuflowałem
pod łóżkiem polowym, i jakby się inspekcja pytała, to wszystkie pełne i nic
żeśmy nie przehandlowali !
Amunicji do czyszczenia nie dam, bo znowu wszystko wystrzelają do skorpionów, a
ja chcę sobie złapać jakiegoś większego, żeby mi w namiocie stróżował. Pan
Kapitan ma u siebie na smyczy takiego jak dwie dłonie, nikt poza Księdzem
Borowikiem nie wchodzi do jego namiotu, bo się boją. Ksiądz może, bo skorpion
jego się boi, zwłaszcza po tym, jak ksiądz czytał mu "Nasz Dziennik" na głos. To
teraz jak go widzi, od razu się pod łóżko chowa. Ja bym swojego najprzód
ogłuszył, albo mu "Nie" poczytał...
O, zauważyłem przez służbową lornetkę, że z "Patrolu" wraca jakichś dwóch
dezerterów ! Ja im dam, jeśli mi nie niosą kiełbasek (te z szympansa są lepsze).

[vauban]

Kiełbaski były niestety znowu z goryla...
No, i po inspekcji i po strachu. Nabrali się na te puszki, he he ! Tylko, jak
jakiś pułkownik zapytał magazyniera Śrutkę o stan amunicji, tożem się spocił -
chociaż w tym klimacie pocę się ciągle, jakby kto wiadrem lał - bo zapomniałem
schować łuski pod kuchnią, wtedy jakby kto pytał, to z ryb na Wigiliję. A że
Wigiliji nie było jeszcze u nas na jednostce, to co ? Zima idzie, to i Wigiliją
będzie. A z tą amunicją, to było tak, że chłopaki jak napisałem, do skorpionów
walą - i w żaden sposób wytłumaczyć im nie idzie, że państwowa, a ja się mam
rozliczyć. Nawet taką tablicę postawiłem, dwa dni malowałem, a na niej napis, że
w Bagdadzie widać "czy wiesz, ile kosztuje jeden pocisk ?" - a pod spodem
etykiety z fabryki, a te dranie nic, ino by strzelali i strzelali. Zabiorę im te
karabiny, i tyle.
Nawet już kazałem warcie pozabierać im magazynki, ale cwaniaki ładują od razu do
komory i co mam im zrobić...
Najważniejsze, że z tymi konserwami się udało ! Zamówiłem u Księdza Borowika
mszę dziękczynną, ale na wszelki wypadek nie powiedziałem mu, za co. I tak mam
wrażenie, że czegoś się domyśla. Kawał chujka, jak wszystkie klechy. No, ale do
Pana Boga ma możność powiedzieć, to ja z nim żyć w zgodzie muszę, nawet, jak
mnie nie pasuje.
Ku chwale matczyzny i ministrów, cześć !

[vauban]

W imię Ojca Borowika, i syna Ojca Borowika... tfu, coś nie tak - jeszcze raz:
Ku Chwale Matczyzny melduje się na rozkaz !
Ostatnio na bazie niewiele się dzieje, tylko kucharz się otruł, jak spróbował
obiadu, co go właśnie nagotował, i musieliśmy go na sygnale pancerką do szpitala
powiatowego w oazie odwieźć. A mówiłem, żeby nie sypał do kotła tych przypraw z
bazaru, to mnie słuchać nie chciał. I po kocówie też nie przestał. To ma za
swoje, drań jeden uparty.
Rozchód konserw w normie, rozchód amunicji = zero (w końcu pozabierałem
chłopakom karabiny), cisza u nas i spokój. Tylko mnie myśl taka męczy, że skoro
taki spokój tutaj, to po co tu siedzimy ? I co u innych brygad, co na odcinku
stoją, może tam coś się dzieje - bo inaczej byśmy chyba tu nie siedzieli po
pępki w piachu, no nie ?
Znajomy kapral z zaopatrzenia po poufnemu mnie powiedział, że szykuje się wielka
ofensywa przeciwko wrogowi. On nie wiedział, co i jak, ale obiecał się
dowiedzieć. Wierz tu pijanemu. Trzy dni, i ciągle nic nie wiemy.
Ale trwamy, jak przykazali, na posterunku !!!

[vauban]

Czuwaj !
Awantura na jednostce była, ale po kolei.
Poszło najprzód o kota. Kilku szeregowców, same Warszawiaki, przygarnęło
bezdomnego kota i ze skromnego żołdu karmili go. Taki kotek - maskotek. Ale jak
mu do pary kotkę chcieli przygruchać, to gruchnęło. Pan Kapitan zabronił, i
tamtego kota też wyrzucił własnoręcznie, że niby do charakteru jednostki nie pasuje.
Chłopaki się buntować zaczeli, że im kota zabierają, i poszli na skargę do
Kapitana. Tak marudzili, że w końcu pozwolił kota wziąść z powrotem, ale tylko
jednego. Jak kot zdechnie sam, wolno by im było drugiego wziąść.
Ale niezadowolenie zostało w szeregach, bo na froncie sami ochotnicy, a tu nawet
kota mieć nie można. Kapral, co się Pana Kapitana pytał, jak to jest, bo w końcu
my za demokrację niby się bijemy, to usłyszał, że żadnej demokracji nie będzie,
tylko ma szereg równać, żołnierzy musztrować, a jakby który coś narzekał, od
razu do paki. Porządek musi być. Chyba, że nie chce być kapralem.
No, dobra. Ale teraz inni kaprale szemrać zaczęli, że nazwa brygady nie taka, że
nie mówi im się całej prawdy, że dowodzić im nie dają... To ich Pan Kapitan do
porządku przywoływał, ale oni swoje.
W końcu Pan Kapitan westchnął, i do wszystkich kaprali nas powiedział tak: mnie
rozkazuje Pan Pułkownik, jemu Pan Generał, a jemu znowu Sztab Generalny. I jak
mi Pan Pułkownik mówi, że na jednostce ma być porządek, to ja wam mówię, że ma
być. Rozkazów nie podważać, dowództwa autorytetu nie szargać. I żadnego
frater... nizjowania się z szeregowcami ma od dzisiaj nie być, co mówią w
okopach słuchać, ale nie potakiwać, jak który narzeka - od razu mąciciela - do paki.
Tak powiedział, i teraz jest spokojnie. Ale ja to sobie myślę, że jak się
zaciągałem, to myślałem, że za wolność, i żeby wszystkim dobrze było, a tu kota
nie dadzą żołnierzom trzymać...

[lavinka]

Pytanie czy warto ginąć za kota?
Markietanka lavinka ;-))))

jeśli za kogokolwiek

[szprota]

to właśnie za kota :)

[lavinka]

A tak zapomniałam. A co dopiero za dwa koty :)

nie licząc psa

[szprota]

a właściwie psówy moich rodziców, spadku po babuni.

Nie licząc hot-doga

[czlowiek.paroovka]

... jak za kogos warto ginac, to za hot-doga poki jeszcze cieply.

[vauban]

czy Śledzisz ?

pogoń za szrapnelem? owszem

[szprota]

i kręcisz się na GG, tak.

[huann]

i kit-kata :]

[vauban]

Baaczność !
Na ramię, bruń ! Do nogi, bruń ! Spocznij. Kompania, wolno palić !
Dawno nas nie było. Na naszym odcinku, znaczy, nic się nie wydarzyło. Nawet
wroga artyleria strzelała dobre kilka kilometrów od nas. Się nawet dziwiliśmy,
bo to zupełnie puste pole, a te głupie chuje zaorali je równo. Sadzić tam pewno
nic nie będą.
Były pewne problemy z umundurowaniem. Ale teraz, po zdobyciu przez drugi
batalion nieprzyjacielskiego magazynu, wszyscy mamy śliczne granatowe, znaczy,
wojskowe, dresy. Takie z tszema paskami, i napisem Najk na pierwsi.
Nudzimy się. Podobno front przesunął się o czterysta kilometrów w przód.
Czyścimy fuzje, żremy remanenty, ogólnie stoimy na straży. Jakoś to będzie, a i
żaden z chłopaków nie narzeka. Żołd płacą. W sumie, to nawet nieźle być na
tyłach. Jeszcze, żeby kuchnia działała...

[lavinka]

To co jecie?

[vauban]

Przecież mówię wyraźnie i po żołnierskiemu: remanenty. Znaczy, to, co się zostało.

[vauban]

Przyszła poczta, gazety i najnowsze wiadomości. Na spadochronie nam zrzucili, bo
okazuje się, że front naprawdę się przesunął, ale nie 400 kilometrów w przód,
tylko 600 kilometrów w tył, i podobno jesteśmy odcięci.
W zasadzie, to nic się przez to nie zmieniło. Remanenty się kończą, więc
wysłałem paru chłopaków, żeby zapolowali. Dałem im karabiny z magazynu, ale bez
naboi, bo jeszcze sobie albo komuś krzywdę by zrobili.
W poczcie i w gazetach o tym, że się rzund zmienił. Może nas ktoś wreszcie do
domu stąd zabierze ? Ale, kto wtedy będzie trwać ku chwale ?
Pobiłem kucharza i rekord: cztery szczury na godzinę. Kucharz chciał z nich
zrobić zupę, dlatego go pobiłem. Niech sobie sam nałapie, a potem gotuje,
cwaniaczek.

[lavinka]

Ach szczury... biedne zwierzątka... to już nie było kaloszy?

[vauban]

Oj, lavinko... Będzie jeszcze gorzej, jak wytępią szczury. Zauważ, że dziarscy
wojacy są na pustyni: z lewej ruchliwa autostrada, z prawej jeszcze nie wiem,
ale chyba tory superszybkiej kolei, a oni pomiędzy... Skąd mają wziąść kalosze ?

[vauban]

Mam nawet niezły pomysł na cykl opowiadań, ale nie mogę go jakoś nazwać. Nawet
nie pamiętam jak pierwotnie chciałem to zrobić, jakieś niejasne przebłyski w
stylu "Msza za miasto Arras". Miałem na myśli raczej "Rzeź zwiniętym arrasem",
ale, to nie to samo. O, Allach, któż przywróci mi moje błądzące myśli,
Insz'Allach, Bismillach ! (Opowieść wschodnia również wchodzi w grę).

[lavinka]

Kalosze bierze się z przydziału :)

Mila arrasowa?