Osiecka

[frida2]

Pisarka, poetka, tekściarka, urodzona 9 października 1936 roku w Warszawie.
Osiecka mawiała, że jej związek z piosenką miał być romansem obliczonym na studenckie wakacje, a okazał się małżeństwem na całe życie. "Małżeństwo" to zaowocowało dwoma tysiącami piosenek.
Jej teksty śpiewały największe gwiazdy polskiej muzyki rozrywkowej: Maryla Rodowicz, Edyta Geppert, Sława Przybylska, Seweryn Krajewski.
W środę mija 10 rocznica jej śmierci.

[fedorczyk4]

Njdziwniejsze dla mnie jest to że, od lat mam poczucie że ona odeszła znacznie
dawniej. Oczywiście to jest totalnie subiektywne.

[ciotkamatylda]

fedorczyk4 napisała:

> Njdziwniejsze dla mnie jest to że, od lat mam poczucie że ona odeszła
znacznie
> dawniej. Oczywiście to jest totalnie subiektywne.
A u mnie odwrotnie- gdyby ktoś mnie zapytał powiedziałabym, że niedawno. Frida
mnie zaskoczyła.

[skiela1]

Ona dlugo chorowala.
moze dlatego niektorym sie wydaje,ze to bylo wieki temu..
a niektorym,ze niedawno

[fedorczyk4]

Może to jest tak że jają kojarzę z epoką która dawno przemineła, w znaczeniu
środowiskowym ogólnie. Długo mnie tu nie było, nie miałam styczności z jej
twórczością i życiem. Po powrocie miałam poczucie że przemineła jako osoba, ale
nie jako artystka, płynnie podczas mojego snu. Jak się obudziłam to była tylko
legenda, teksty, wizerunek. A teraz czasami córeczka ktorej zupelnie nie trawię.

[ygloo]

Kochana moja,
jaka ty jesteś kochana. O wszystkim musisz pamietać, a Ja, co Ja? Tyle co
kot napłakał. Wczoraj rzeczywiście popadłam w alfonserkę. Zaczęło sie od
ponczowych ciastek z A.M., ale po tych idiotycznych ponczkach tak się pić
chce, że Mnie zaprowadziło do "Forum". Prosiłam o tonik, ale mieli tylko dżin
czy odwrotnie. Dżyn, dżyn, dżyn, hajda trojka snieg Puszistyj.
Pamietasz: "Buria mgłoju niebo krojet, wichry snieżnyje krutia" ? O Matko
Święta, jeszcze nie jest ze mną dobrze. Szkoda, że pani przy tym nie było.
Poncz bez ciebie jest tylko ponczem. Sącz bez ciebie jest tylko Sączem, nie
pomaga alkohol i tytoń, choć od rana cinzano sącze i wesoła jestem nibyto.
Skończyło się z jakimś Arabem, który okazał się Chińczykiem. Malutka moja, to
sie już nigdy więcej nie powtórzy. Nawet kiedy się puszczam, to ciebie nie
opuszczam.
A.Osiecka "Biała Bluzka"

Pierwszy raz spotkałem się z ta powieścią mając 13 lat i............. wpadłem.
Do dnia dzisiejszego to moja ulubiona powieść! Myslę, że w jakiś sposób
ukształtowała mój przyszły obraz świata.
W niedługim czasie na podstawie tej powieści niejaka Krystyna J. wystawiła
monodram wcielając się w rolę Elżbiety (rok 1988).
Hmmmmm, na samą myśl jakoś łezka sie w oku kręci .... chciałoby się rzec: do
łezki łezka aż będę ...niebieski???

: Osiecka dotrzymała słowa

[skiela1]

"
Pamiętam film Grażyny Pieczuro, w którym Agnieszka Osiecka, patrząc w niebo,
mówi do Seweryna Krajewskiego: "Jak już będę tam na górze, to czasem tu do was
zejdę". Dziś mija dziesięć lat od jej śmierci i wiem, że dotrzymała słowa. Jest
stale obecna w naszej świadomości.



Magda Umer, pytana, o czym dziś pisałaby Osiecka, głosi, że poetka nie
znalazłaby siły, by obecną rzeczywistość ubrać w metaforę, że przerzuciłaby się
na dziennikarstwo. Teza śmiała, ale chyba nieprawdziwa. Osiecka stroniła w swych
utworach od doraźności i polityki. Może dlatego nie miała kłopotów z cenzurą.
Jedyny znany wyjątek dotyczył "Okularników". Kiedy cenzor zakwestionował słowa
"potem żyją gdzieś na mieście / za te polskie tysiąc dwieście", uważając, że
podana kwota jest zbyt niska, poetka napisała (i tak zostało):

"Potem wiążą koniec z końcem /za te polskie dwa tysiące".

Więc raczej nie udałoby się jej namówić na pisanie o IV RP. Bo do polityki
podchodziła bardzo ostrożnie. Jej "Orszaki, dworaki", będące reakcją na śmierć
Grzegorza Przemyka, wybiegły daleko poza to jednostkowe, tragiczne wydarzenie. I
stały się uniwersalnym przesłaniem skierowanym do polityków.

Autorka "Remedium" i "Małgośki" pisała bardzo dużo o miłości, tej rozkwitającej
i tej nieszczęśliwej. I tak by było do dziś, choć doszedłby pewnie nowy rodzaj
uczucia. Miłości wśród internautów zalogowanej na całe życie.
Jan Bończa-Szabłowski""

[sibeliuss]

Szkoda tylko, że była fatalną matką.

[e._]

Ale Jej córka, Agata, razem z Jej bliska przyjaciółką, Hanną Bakułą, były na
odsłonięciu pomnika Agnieszki, bardzo zresztą ładnego i nastrojowego, w zespole
szkół którego Osiecka jest patronką, na ul. Stanów Zjednoczonych. Córka
wyrażała sie o Mamie bardzo ciepło, widać patrzy już na swoje niełatwe
dzieciństwo z innej perspektywy.
A pomnik stoi w holu szkoły, można sobie go obejrzeć: Agnieszka Osiecka siedzi
zamyślona przy okrągłym kawiarnianym stoliku.