oskarżam Cię...

[jeremy27]

"..o łez strumienie, osamotnienie, zdradę i gniew:
oskarżam Cie o to cierpienie, wojen płomienie, przelaną krew..."
Właśnie skończył sie ten utwór Trójce...
oskarżacie czesto kogoś za coś...?
czy dusicie w sobie żale i pretensje...?

[sloggi]

Nie mam pretensji, mój żal łka we mnie po cichu, a płaczę do poduszki.
Nie wstydzę się moich łez, ale nie lubię wzbudzać litości.

[jeremy27]

ja nie lubie plakać/chyba nie umiem - chociaż czasem mam ochotę))...a
płacząc przy kims czułbym sie bezbronny jak dziecko...

[sloggi]

Skrzywdzony, reaguję jak 5 latek.

[jeremy27]

ja zamykam sie w sobie...i nikt nie wie jak sie czuje...jak typowy introwertyk
wszystko zatrzymuje dla siebie...
p.s.
Gdzie sa inni:Frunze, Krestator, Kolczatka...nie wiesz co się z nimi dzieje?

[sloggi]

Widzę, że rano się znaleźli
Introwertyk musi znaleźć kogoś do wytarcia tych łez.

[ceper_pepper]

jeremy27 napisał:

> ja nie lubie plakać/chyba nie umiem - chociaż czasem mam ochotę))...a
> płacząc przy kims czułbym sie bezbronny jak dziecko...

Mogę podpisać się pod tymi słowami.

[geograf]

a ja nie hamuje łez. nie umiem. wole się wypłakać, wydusić emocje.
ostatnio..no dobvrze..jakiś czas temu...przez wspominanie, wyrzuty..zebrało mi
się na płacz...i leciały..strużką...w towarzystwie kilkudziesięciu osób, ukryty
za czymkolwiek...

dlaczego mężczyźni częściej umierają na nerwice, wrzody i zawały od kobiet?
bo tłumią emocje, złaszcza te złe..

[sloggi]

...

[geograf]

ech.......

[sloggi]

geograf napisał:

> ech.......
>
niestety...

[geograf]

...

[sloggi]

[api3]

Mocno przeżywam żal, staram się tego nie okazywać, zwijam się w kłębek, zanim
poruszę temat długo myślę, analizuję co powiedzieć, nie chcę odpłacać tym
samym...

[al-ki]

Razdko wyrzucam z siebie. Ale to niedobrze. Tak chyba nie powinno być. Staram
się to zmienić, a nuż może uda sie coś wyjaśnić.

[frunze]

Prawie nigdy nie oskarżam, ale od niedawna staram się, choćby na siłę i wbrew
sobie, mówić co mi leży na sercu, z czego jestem niezadowolona. Przychodzi mi
to z wielkim, ogromnym trudem. Przez 23 lata wszystko, w każdej sytuacji,
tłumiłam w sobie. Uważałam, że tak lepiej, bo po co kogoś ranić, po rozpoczynać
niekończące się dyskusje, nierzadko przechodzące w kłótnie. Niedawno
uświadomiłam sobie, że przecież jak nie powiem to druga osoba nie domyśli się o
co mam żal, czy co bym chciała. Więc mówię, z trudem, ale mówię. F.

[anahella]

jeremy27 napisał:

> czy dusicie w sobie żale i pretensje...?

Oj mnostwo mam takich zlych emocji w sobie. Gdybym tylko umiala je z siebie
wyrzucic

[altu]

Wydaje mi sie że wiele osób może się utożsamiać z tą piosenką... w końcu są po
to pisane, żeby wielu z nas pomyślało "cholerka, to tak jak ja... ja tez tak
mam". i na tym polega komeercja...

a żal?
każdy o coś ma żal... okazje niewykorzystane, zbyt dużo słów, zbyt wiele
czynów...
nikt nie jest idealny...

[kreskator]

najpierw staram się przeanalizowac sytuacje pod kątem:czy to aby nie ja mogę
mieć sobie do zarzucenia
chyba najlepiej jeżeli na zimno rozłożę przed soba karty na stole i dokonam
przeglądu....ale to sytuacja idealna
czasem po prostu nie mam siły stłamszony dokonywać przegladu i wtedy zamykam
drzwi i zapadam się w sobie
ale z zasady wiem że szczere rozmowy są najlepszym antidotum
tylę że do takowych trzeba mieć partnera który również uważa że trzeba poważnie
rozmawiać -nie tylko poważnie ale szczerze i otwarcie, bez ansów urojonych itp

[gacus2]

Staram sie nie zwalac na kogoś tego, zę coś mis ie nie udało, ale z drugiej
strony zobaczcie jak trudno jest odwazyć sie i przyzyanć do własnego błędu...
Jeśli jestem skrzywdzony- próbuję bagatelizować (że niby nic się nie stało i
włąściwie to mnie to nie obchodzi) Czasem jednak to sie nie udaje- wtedy
płaczę- albo z własnej bezsilności albo z głupoty...

[hm`]

Hm, zawsze latwiej jest oskarzac kogos, nizli szukac przyczyn przykrych
zdarzen w sobie samym, w swych cechach charakteru, w swym postepowaniu.
Coz, oskarzanie kogos daje nam uroczy, jako tako lechcacy nasze odczucia stan.
Taki sam stan przezywal bodaj Tomasz Sawyer gdy dostal od jakiejs ciotki w
tylek, choc byl niewinny. Pograzal sie wtedy, a nawet lubowal w swych lzach i
smutku.
pozdr. hm`

[kreskator]

rzeczywiście można się doprowadzić do takiego stanu że jedzenie własnego
cierpienia jest komunią......

a na marginesie: ludzie wolą gdy mówi się im że nie wiedzieli wszystkiego niż
to że popełniają błędy...ot taka ułomnośc czysto ludzka
zawsze można powiedziec ze nie miąło się dobrego view na kwestię

[martuha]

umiem przyznawac sie do bledu, jesli jestem przekonana, ze wina lezy po mojej
stronie, potrafie przeprosic i staram sie drugi raz nie zranic w ten sam sposob.
jednakze, zwykle, wina nie lezy tylko po jednej ze stron. sek w tym, zeby
obydwie daly sobie szanse szczerej rozmowy i chcialy problem rozwiazca, poniewaz
problem nierozwiazany narasta. oczywiscie, latwiej jest udawac, ze nic sie nie
stalo, unikac dyskusji, tyle, ze takie postepowanie do niczego nie prowadzi.
miewam zal do ludzi, w szczegolnosci do tych, ktorzy zawiedli moje zaufanie,
ktorzy mnie zranili w ten czy inny sposob. staram sie zal trzymac w sobie,
zwykle placze w poduszke, ale nie wstydze sie lez wsrod bliskich mi osob. nie
sadze, zeby lzy wylane na ramieniu przyjaciolki byly oznaka slabosci. placz jest
ludzka rzecza, tak samo jak zal, smutek, rozgoryczenie. z wlasnego doswiadczenia
wiem, ze negatywne emocje musza znalezc ujscie, nie mozna dusic wszystkiego w
sobie, bo potem cala ta mieszanina eksploduje w najmniej oczekiwanym momencie.

[gacus2]

Na tym polega psychiczna dorosłość- umieć przyznać sie do błędu....
takie proste a takie trudne.
Jeednocześnie rozpamietywanie krzywd ew. błedów jest dla wielu z nas sposobem
na zycie (popatrzcie na historie i nieśmiertelne Gloria Victis)

[kreskator]

no nie wiem czy tylko na tym polega dorosłośc--raczej między innymi
znam ludzi którzy z taką łatwością przyznają sie do błędu...nie robi im różnicy
co kto pomyśli na ten temat
raczej to że rozumie się swój bład jest oznaką jakiejs doroślości

[hm`]

Teoria sobie, zycie sobie..
pozdr. hm`

[kalina28]

jeremy27 napisał:

> "..o łez strumienie, osamotnienie, zdradę i gniew:
>
O to oskarżam. A najbardziej wtedy gdy ktos tchórzy i nie chce o tych emocjach
rozmawiac.

[jeremy27]

rozmawiać czy drążyc?...bo jesli to rozmowa a nie monolog to ok...ale czasem
mozna uderzać jak o sciane i nic nie trafia...

[kalina28]

własnie bo w tej chwili to tylko monolog. I jak groczem o ściane . Ciągle to
samo i nic z tego nie wynika.

[jeremy27]

czasami lepiej przestac oskarzać...i cos zmienić...?

[kalina28]

Masz racje , pracuje nad tym. Oskarżanie wywołuje we mnie negatywne emocje, a
tych ostatnio mam za dużo.

[jeremy27]

czasami łatwo sie mówi cięzej to robi)))...ale negatywne emocje warto jakos
rozładowywać...może na ringu jak w teledysku do TESTOSTEREonU))))

[kalina28]

Nie wiem czy to jest akurat dobre wyjscie. Teraz tak wyładować emocje mogłabym
zrobic tylko jak ktos nie widzi. Kiedys dałam upust emocjom w taki sposób i
teraz żałuje. I w jakis sposób oskarżam także i siebie.

[jeremy27]

ALE JAKOS TRZEBA...BO INACZEJ ROZNYCH CHOROB MOZNA SIE NABAWIC)))))

[kalina28]

tylko jak. Na razie nie znam dobrych sposobów. Szukam ich.

[ma_ta]

Niestety duszę w sobie i żale i pretensje, nie potrafię wyrzucić z siebie
negatywnych odczuć. Czasami je "wypisuję", ale to na pewno nie jest dobry
sposób.

[kalina28]

Ja sowje żale też spisuje. To jedyny sposób jaki na razie znam aby było mi lżej.

[js72]

doły w szoł byznesie PIERD..A DEKADENCJA Teraz Kayah przedtem Kowalska, O.N.A.,
Stankiewicz i ta co była przed Stankiewicz w Various Manx. A Rynkowski i
Urszula? Mają wąską specjalizację: słuchają ich 40-latkowie którzy przerypali
swoje życie.