Jak to jest z pseudonimem?

[tracja4]

Wysyłam tekst do wydawnictwa podpisany pseudonimem, tylko na kopercie i w
liście podaję swoje dane? Czy może podpisuję się normalnie, tylko w liście
zaznaczam, że chcę wydać pod pseudonimem? Jak to jest?

[autumna]

W momencie wysyłania do oceny pseudonim do niczego nie jest potrzebny. Dopiero jak Ci zaproponują wydanie, musisz sobie zastrzec w umowie, że chcesz wydać pod pseudonimem i że wydawnictwo bez Twojej zgody nie ma prawa ujawniać prawdziwego nazwiska.

[tracja4]

Dziękuję za odpowiedź, mam jednak jeszcze jedno pytanie:) W razie gdybym w
przyszłości chciała udowodnić, że to moja książka, to w jaki sposób? Muszą mi
wierzyć na słowo honoru?:)

[autumna]

Metoda fachowa i pewna: złożyć u notariusza
Metoda niefachowa: wysłać tekst (wydruk lub płyta CD) na swój adres listem poleconym i nie otwierając przechowywać razem z dowodem nadania - datownik swiadczy, że w takim to a takim czasie byłaś już posiadaczką danego tekstu.
Metoda trudna do osiągnięcia: postarać się o publikację fragmentów choćby w lokalnym pisemku literackim.

[senseeko]

autumna napisała:

> W momencie wysyłania do oceny pseudonim do niczego nie jest potrzebny.
Dopiero
> jak Ci zaproponują wydanie, musisz sobie zastrzec w umowie, że chcesz wydać
pod
> pseudonimem i że wydawnictwo bez Twojej zgody nie ma prawa ujawniać
prawdziweg
> o nazwiska.

No dobrze, a nie lepiej od razu wysyłać pod pseudonimem, a dopiero jak się
zdecydują wydać ujawnić prawdziwe nazwisko?
W końcu wysyłasz do ilus tam wydawnictw i po co wszystkie mają wiedzieć, że tak
naprawdę to wcale się nie nazywasz Bolesław Prus, tylko Aleksander Głowacki?
A potem książka wyjdzie a i tak wszyscy wydawcy będą wiedzieć czyja to ksiązka?
Dlaczego uważasz, że lepiej podawać od razu wszystkie swoje dane?

[rekwizytornia]

A jak chcesz w takim razie udowodnić, że Gucio von Dupensztangiel to ty? :-)
Mało tego, większość wydawców nie zawraca sobie nawet głowy tekstami
przysyłanymi anonimowo czy pod pseudonimem. To zazwyczaj poważni ludzie są.

Autumna ma rację - lepiej wysyłać pod własnym nazwiskiem, a chęć wydawania pod
pseudonimem wyrazić dobitnie w momencie sporządzania umowy. I wtedy działa art.
8 p. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, cytuję: "Dopóki twórca
nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go
producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego
zarządzania prawami autorskimi". Koniec cytatu. Co to znaczy? A to, że twoje
prawdziwe dane osobowe są TAJEMNICĄ ZAWODOWĄ i wydawca ma obowiązek prawny
chronić je przed ujawnieniem. Jeżeli ty, jako autor, dochodzisz do wniosku, że
oto po odniesieniu spektakularnego sukcesu pragniesz się ujawnić, musisz
wydawcy wręczyć odpowiedni dokument, który znosi poprzednią umowę w odpowiednim
punkcie. Inaczej wydawca sobie może, ale nie powiem co... ;-)

Żeby nie było, iż to pic na wodę fotomontaż - wiesz, jak się naprawdę nazywa
Joanna Chmielewska? Wiesz w ogóle, że to pseudonim? :-) Przez dziesięciolecia
kryła się za nim, i to bardzo skutecznie. Przydatna rzecz.

I tak na koniec: naprawdę sądzisz, że wszyscy wydawcy w tym kraju śledzą w
napięciu pojawiające się nowości i porównują pieczołowicie z tym, co otrzymali?
Marne szanse ;-) Skoro odrzucili jakiś tekst, nie ich sprawa, co się z nim
potem dzieje, a poza tym to twój wydawca ma się martwić, żeby nie ujawniono
prawdziwych danych autora piszącego dlań pod pseudonimem. Jak wyżej.

Pozdrawiam
Rekwizytornia

[czarnaba]

Po co pseudonim, skoro wydawca może zaproponować w umowie taki paragraf :
"Autor zobowiązuje się do nieodpłatnego udziału w akcjach promocyjnych
organizowanych przez Wydawcę w związku z rozpowszechnianiem egzemplarzy utworu.
Koszta związane z udziałem w tych akcjach (przejazdy, wyżywienie) pokryje
Wydawca."
I nici z zatajenia swojej tożsamości, prawda?
Swoją drogą, czy incognito autora nie jest objawem słabości jego charakteru
albo jego niepewności, że to co robi - robi dobrze?
Pozdrawiam Cię Rekwizytornio. Skończyłaś już tę powieść-fantasy?

[rekwizytornia]

Ech, w marzeniach chyba... Przez ostatnie dwa miesiące nawet literki nie
postawiłam. Dopiero od jakichś 2-3 dni powoli, acz konsekwentnie, wraca mi coś
w rodzaju natchnienia.
Incognito nie zawsze musi świadczyć o słabości czy strachu autora. Owszem,
zdarzają się np. światli pracownicy naukowi, wydający pod pseudonimem
powieścidła kryminalno-erotyczne, których bardzo się wstydzą przed kolegami
tudzież bracią studencką, ale też nie każdy ma medialne nazwisko. Moje na
okładkę się nie nadaje, wystarczy, że się dzieci w przedszkolu śmiały. Więc
jeśli już dotknie mnie palec boży i zdołam spłodzić coś godnego wydania przez
pożądną oficynę, nad tytułem pojawi się pseudonim. Bywa i tak.
A udział w "akcjach promocyjnych" to jest cyrk rodem ze starożytnego Rzymu.
Kiedyś z koleżanką musiałyśmy przez trzy godziny zabawiać autora pogawędką
pseudointelektualną, bo nikt do niego nie przyszedł, a szanowna dyrekcja miała
Bóg wie jakie wyobrażenie o tego typu rozrywkach... Upokarzające, bez dwóch
zdań.

Pozdrawiam
Rekwizytornia

[czarnaba]

Pisz, pisz! Te kawałki, które kiedyś nam pokazywałaś są naprawdę dobre! Ja
wróżę Ci wielką przyszłość :))

[rekwizytornia]

Matko i córko, ty mnie nie naciskaj, bo się w sobie zamknę! ;-)
Na wszelki wypadek nie podziękuję, żeby nie zapeszyć. Ale te dwie strony
dzisiaj popełniłam, w przerwach między ganianiem kota w gipsie, próbującego
wskoczyć na parapet...

Pozdrawiam
Rekwizytornia

[czarnaba]

Jezu! Zwariowana dziewczyno, przystopuj trochę! Ganiasz kalekę? Jaki znów kot?
I dlaczego w gipsie?
:))

[rekwizytornia]

Stefan, gdyż tak się zwierzak nazywa, jest jednym z czterech kotów moich
sąsiadów. Pod ich nieobecność wydłubał sobie jeden z drucików, którymi była
przymocowana do balkonu siatka ochronna, po czym wyszedł na zewnątrz. A że
sąsiedzi mieszkają na tym samym piętrze co ja, czyli na piątym, rezultat można
sobie wyobrazić. A kto odkrył, że w mieszkaniu są trzy, nie zaś cztery koty? No
jasne, że ja, któż inny ma klucze do cudzego mieszkania. Wrzasku narobiłam na
pół osiedla, gdyby nie ta siatka, leżałabym na dole na trawniku. Opatrzność
czuwała nad chudzielcem - po drodze zaczepił o JEDYNĄ w pionie skrzynkę z
kwiatami, wyhamował, nie trafił w beton i przeżył. Pęknięte podniebienie i
płuco się zrosły, ale przednie łapy ma w gipsie.
A że sąsiedzi pracują po 10-12 godzin dziennie, ja zaś mam wakacje i robię
zlecenia na laptopie, całe dnie spędzam w ich mieszkaniu ze Stefanem,
Ryszardem, Czesławem i Janem, który to Jan wielbi mnie nad życie :-) Ja jego
również. Jesteśmy sobie przeznaczeni, hih. Zresztą wszystkie - prócz Cześka -
to straszne pieszczochy, więc co chwila muszę kogoś głaskać, tulić i zdejmować
sobie z głowy.
Krótko mówiąc, w pięć minut postarzałam się o 10 lat, prawie dostałam zawału, a
teraz zostałam kocią mamą. I dobrze mi z tym, trochę łatwiej po śmierci
jamniora.

Pozdrawiam
Rekwizytornia

[czarnaba]

Opis cacuszko, uśmiałam się do łez podczas czytania :)) Pamiętasz, pisałam Ci
kiedyś, żebyś od czasu do czasu porzuciła pisanie o zamierzchłych dziejach i
napisała też coś współczesnego :))
Specjalne pozdrowienia dla Jana :))

[rekwizytornia]

Kiedy ja wolę dzieje zamierzchłe od współczesnych :-) Nie twierdzę, że nigdy
takowej historyi nie popełnię, chwilowo jednakże pozostanę przy swoim malutkim,
fantastycznym poletku. A zresztą co stoi na przeszkodzie, by takie opisy
wplatać gdzie popadnie?
Jan z pewnością się ucieszy. Dzisiaj wlazł mi na kolana, objął mnie przednimi
łapami za szyję i włączył mruczando :-) I jak tu pisać, kiedy całość mej
osobistości zajęta jest kotem?

[rekwizytornia]

Chciałam się pokajać publicznie, jako że za "pożądną" (pożądaną raczej...)
należy obciąć mi ręce, wydłubać oczka i zesłać na Sybir. Nawet ta 7:52 mnie nie
usprawiedliwia. Idę wymierzyć sobie sprawiedliwość. Będzie bolało.

Pozdrawiam
Rekwizytornia, której trzy dni bez czytania zlasowały mózg tudzież musk ;-)

[czarnaba]

Nie przesadzaj :))) I oczka i ręce bardzo Ci się jeszcze przydadzą!

[senseeko]

rekwizytornia napisała:

> A jak chcesz w takim razie udowodnić, że Gucio von Dupensztangiel to ty? :-)
> Mało tego, większość wydawców nie zawraca sobie nawet głowy tekstami
> przysyłanymi anonimowo czy pod pseudonimem. To zazwyczaj poważni ludzie są.
>
A skąd będą wiedzieli, że to pseudonim jeśli jest adres? (prawdziwy)
Przecież im wszystko jedno czy tekst przysłał Bolesław Prus zamieszkały na
ulicy Zielnej 1 czy Aleksander Głowacki zamieszkały tamże?
jasnowidzami nie są przecież?

[czarnaba]

Nie rozumiem dlaczego miałabyś bawić się z wydawnictwem w ciuciubabkę? Jeżeli
książka jest wyjątkowym gniotem przeżyjesz, jeżeli Ci o tym napiszą. Ale z
zasady nie piszą tego tak wprost, tylko grzecznie dziękują, a autor-maniak
dalej robi swoje. I bywa, że praktyka czyni mistrza :))

[rekwizytornia]

Adres o niczym nie świadczy. W jednym mieszkaniu możesz mieć dziesięciu
lokatorów o dziesięciu różnych nazwiskach. Głowacki to Głowacki, Prus to Prus.
Nawet listonosz widzi różnicę, przesyłka dla Sienkiewicza, nie dla
Konopnickiej, niech więc Henio dyga na pocztę.
Żeby zakończyć dyskusję, bo raczej do niczego nie prowadzi - pseudonim
literacki, z wyjątkiem konkursów, gdzie takowy jest wymagany z wiadomych
względów, zwykle służy ukryciu prawdziwych danych autora przed czytelnikami,
cenzurą itd., a nie przed wydawcą. On chce wiedzieć, z kim ma przyjemność, i to
najlepiej od początku, nie zaś od końca, coby weselej było.
Naprawdę nie rozumiem, dlaczego ktoś miałby rozsyłać swoje teksty jako Maciej
Boryna, a potem robić "akuku, ja sem Janko Muzykant, tylko se jaja robię". Po
co ta konspiracja? Dobry tekst sam się obroni - przynajmniej tak głosi teoria
oraz tzw. pobożne życzenie.

Pozdrawiam & nurkuję w pierzynę
Rekwizytornia

inne

[moony7]

Pomijając wyżej wymienione uwarunkowania, czyli psychologiczne, logistyczne i
marketingowe, nie zapominajcie Panie, że wydawca zobowiązany jest do
odptowadzenia części Waszego honorarium do Urzędu Skarbowego. Tu już nic się
nie da ukryć, musi być imię i nazwisko autora (nie pseudonim!), jego numer PIT,
adres zgodny z tymże, imiona rodziców etc. Jeśli wydawnictwo przelewa
honorarium na konto (które też nie mogło zostać zarejestrowane pod
pseudonimem), to mały dopisek, jakiego dzieła przelew dotyczy likwiduje
płacenie koszmarnych pieniędzy notariuszowi. Przetrzymanie przez kilka (chyba 6
lat) pewnego tekstu u notariusza kosztowało mnie w zeszlym roku ponad 1000 PLN,
więc widzicie, że gra jest niewarta świeczki.
Tak więc pseudonim tak - udowandniać raczej nikomu nie będzie trzeba, że Prus
to Głowacki, prędzej czy później samo się wyda.
Z poważaniem
m7

[rekwizytornia]

Matko i córko, to są jakieś honoraria? A ja myślałam, że w tym wspaniałym kraju
autorzy piszą sobie a Muzom... Zaraz umrę z wrażenia.

Pozdrawiam serdecznie
Rekwizytornia, która właśnie znęca się niemiłosiernie nad fabułą

o honorariach

[moony7]

A jakże, oprócz zaliczki od 5 do 10% wartości książki brutto. Ja za swoją
(obecnie w sprzedaży) dostanę 1,59 za sprzedany egzemplarz. Minus podatek
dochodowy oczywiście.
Natomiast co do fabuły - to pieść ją raczej. To daje lepsze rezultaty.
Pozdrawiam.

[rekwizytornia]

Wychodzę z założenia, że na pieszczoty zawsze będzie czas, a krytyczne
spojrzenie pt. "Jezu, co ja tu napisałam, musiałam być pijana" może wyjść
fabule tylko na dobre. Trza przecież wyłapać pomyłki, nieścisłości i
najzwyklejsze debilizmy, nieprawdaż?
Aż 1,59? Rozumiem, że procent, bo jeśli złotych, to biorę się za kopanie
rowów :-) Rzuć może jakieś namiary na swoje książki, a nuż znajdziesz we mnie
wierną czytelniczkę?

Pozdrawiam
Rekwizytornia

no mercy!

[moony7]

Pobłażanie sobie nie daje dobrych rezultatów.
Z matematyką chyba u Ciebie nie tego. Oczywiście, że płacą 1,59 PLN, gdyby to
miały być procenty, to dostawałaby, raptem 0,42 PLN, czyli już zupełna kicha...
To jest zdaje się 6% z 26,5 PLN.
A oto namiar. Raczej nie Twoje klimaty. Pozdrawiam.

www.rdc.pl/index.php?ID=1001900&artykul_id=1580801

[rekwizytornia]

Z matematyką to u mnie bardziej niż nie tego. Mój umysł broni się przed nią jak
może, ale za to uwielbiam dodawać słupki. Taki szmergiel.
Czy to 1,59 PLN, czy 1,59% - kicha i tak, zwłaszcza gdy porównać dochód autora
z dochodem całej reszty. Przy typowym nakładzie rzędu 2000 egzemplarzy,
zakładając, że sprzedadzą się wszystkie jak leci, dla autora zostaje wtedy 3180
zł, oczywiście bez podatku. A mało kto pisze książkę w miesiąc, prawda?
Kiedy nadejdą te wspaniałe czasy, że polski autor popełni dobrą książkę, wyda
ją i sprzeda, ustawiając się na jeśli nie całe, to chociaż pół życia?... Pal
licho Grochola, Pilch i Sapkowski, co z resztą? LEPSZĄ resztą?
Wychodzi na to, że jednak biorę się za kopanie rowów...

Pozdrawiam
Rekwizytornia

kuracja odchudzająca

[moony7]

Lepsza reszta zdaje się zawsze przymierała głodem. Ja pracuję "gdzie indziej".
I nie upadam na duchu ;))) A kopanie rowów zostaw raczej specjalistom. Też
muszą z czegoś żyć.

[rekwizytornia]

I tak trzymać, szanowna Małgorzato!
Na głód nie narzekam, bo należę do tych mało i rzadko jedzących, więc
przymierać mogę, ale skąd tu na książki brać, wszak to towar pierwszej
potrzeby... Kopanie rowów odpada, zieleń miejska również - bom alergik pełną
gębą - więc cóż mi pozostaje? Cholera jasna, wychodzi na to, że jednak praca
umysłowa. Byle nie w rachunkowości ;-)

Pozdrawiam
Rekwizytornia

[dysgrafia]

moony7 napisała:

> Lepsza reszta zdaje się zawsze przymierała głodem. Ja pracuję "gdzie
indziej".
> I nie upadam na duchu ;))) A kopanie rowów zostaw raczej specjalistom. Też
> muszą z czegoś żyć.

Ale jak pracujesz "gdzie indziej" to kiedy masz czas na pisanie?

czas jest rozciągliwy

[moony7]

Mam nie tylko pracę "gdzie indziej", ale też rodzinę i psa do obsłużenia. Lecz
nie o to chodzi, aby mieć mnóstwo wolnego czasu. Raczej o to, aby mieć coś do
powiedzenia. Nie twierdzę, że ja akurat mam, ale uwielbiam gadać ;))))
Zresztą pisze się w znacznej mierze w głowie, a przelewanie tego na papier
naprawdę nie zabiera aż tak wiele czasu. Jednym slowem: daj mi pomysł, a ja już
go opiszę ;)))

[tracja4]

Ja jednak nie przed wydawnictwem chcę się kryć, ale przed czytelnikami:)
Historia jest z mojego życia wzięta, każdy kto ją przeczyta i dotrze do ludzi,
którzy mnie wtedy znali mógłby potwuierdzić jej autentyczność, a tym samym
nieźle mi kiedyś (być może) zaszkodzić. Stąd wolę wydać ją pod pseudonimem.

prawda a fikcja

[moony7]

Zrobisz jak zechcesz. Powiem z własnego doświadczenia: nawet jesli napiszesz
powieść, która będzie rozgrywała się na Księżyc, a jej bohaterami będą ufoludki
i tak czytelnicy będą się domyślać, że jest o Tobie i pytać na spotkaniach
autorskich, jakie wątki autobiograficzne w niej zawarłaś.

[donetta]

Pseudo czy nazwisko? To twoja sprawa i twój wybór.Ja najczęściej wysyłam na
pseudo i nie widzę w tym niczego złego ,oczywiście gdyby doszło do konkretnych
rozmów trzeba ujawnić nazwisko. Normalna rzecz.