Tabu.

[fedorczyk4]

Tematy tabu, słowa tabu. Wydaje mi się (podkreślam że być może tylko
tak mi sie wydaje)że dla mnie nie istnieją. Jedyna rzecz do której
bronię dostępu, ale to nie jest tabu, to moje własne "cierpienia".
Specjalnie użyłam cudzuysłowu (cudzysłowia?), bo to co dla mnie może
być cierpieniem, dla kogoś innego może być pestką, miętą z bubrem i
pewnie całkiem słusznie.
Bardzo nie lubię tego pojęcia i tego co za nim idzie (ciągnie się) w
naszej kulturze.
I dodam że znam etymologię pojęcia i nie o nią mi chodzi. Chodzi mi
o to co my zrobilismy z nim w naszej judeochrześcijańskiej kulturze.

[marguyu]

eeeee od czasu gdy na Tahiti co dwadziescia metrow natykalam sie na
tabliczke TABU (po ichniemu "to je moje, nie wchodzic"), to mi
europejskie pojecie tabu kompletnie z glowy wyparowalo.

Mozna mowic o wszystkim, tylko trzeba wiedziec z kim.
Ot cala tajemnica.

[fedorczyk4]

Chyba Ci odgryzę ucho Przecież wyraźnie (a może nie) napisałam że
właśnie nie o to mi chodzi! Znam to z Nowej Zelandii i Australii
(nie ukrywam że nie z autopsji, a jedynie z literatury wszelakiej)
chodzi mi jedynie o nasze własne tubylcze tabu.

[marguyu]

No wiem przeciez! Ale mi sie slowo we wszystkich jezykach i krajach
zdewaluowalo

[mammaja]

Fed, dla mnie kazdy ma jakies swoje tabu - czyli nietykalny
kawalek. O ktorym ani nie chce sie rozmawiac, ani nie podlega
dykusji. Natomiast nie uznaje jakichs "ogolnoludzkich" tabów.
Natomiast potrafie uszanowac cudze.

[jutka1]

No i tutaj, Mammajko, wytłumaczyłaś wspólny punkt: "tabu"= "moje, własne, nie
ruszać i wara". )))

[foxie777]

Ja tez sie pod Mammajka podpisuje.Sa tematy o ktorych sie nie mowi,i
trzeba to uszanowac.
Fed,czy masz jakies konkretne tabu o ktorym myslisz?.
Czy jest np jakies polskie tabu?Ciekawe.
pozdrawiam tropikalnie

[ewelina10]

Dla mnie wyznacznikiem Tabu jest tylko i wyłącznie osoba, z którą rozmawiam na dany temat. A to zależy od cech jej charakteru, czy umie słuchać, zachować dla siebie to o czym rozmawiamy. Nie musi się ze mną zgadzać, ale ważne jest to, czy nie jest zbyt "draźliwa" na pewne tematy i swoje racje wykłada na rozsądne argumenty

[luiza-w-ogrodzie]

Jak napisaly Ewelina i Mammmaja, zgadzam sie ze tabu jest pojeciem wzglednym
zwiazanych z osoba rozmowcy. Np z przyjaciolka moge rozmawiac o moim zyciu
seksualnym, z corka nie :o)

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>¸¸.
Australia-uzyteczne linki

[fedorczyk4]

A ja nie mogą z córką rozmawiac o jej życiu seksualnym

[foxie777]

Ja tez nie moge z moim synem o tym gadac,ale czy to jest Tabu,czy
po prostu glupio,lub niezrecznie?.
pozdrawiam

[mammaja]

Mnie tez sie nie udawalo, oni nie chca z nami o tym rozmawiac, nie
wiem czy to jest "ich tabu" w stosunku do rodzicow?

[fedorczyk4]

Moja dziecinka nie miała zahamowań, to ja cienkim głosem
protestowałam, wprawdzie nauczyłam ją że to nie jest temat tabu, to
jednak sama zostałam wychowana inaczej i nie łatwo jest mi to
pokonać. Seks jako taki był w mojej szeroko pojętej rodzinie tematem
tabu!
Poza prababcią, która niech jej ziemia lekką będzie, radośnie
obdarzała nas kawałkami o paradziadku na łódce w trzcinach, i
niedogodnościach wynikających z kołysania, albo w łazience 1 klasy w
wagonie pullmanowskim. Najchętniej w trakcie obiadów i spędów
ogólnorodzinnych. Ach jakie ja miałam dzięki niej piękne
dzieciństwo ))))))

[chochlik5]

Słowo "tabu" miało kiedyś przed wielu laty w mojej rodzinie
konkretne znaczenie. Gdy moja wówczas mała siostrzyczka miała 3
lata, pchała gdzie można swoje paluszki słyszała stanowczym głosem
początkowo tylko ojcowskim wypowiadane magiczne słowo TABU
natychmiast rezygnowała z akcji. Pamiętam jak kiedyś, chcąc
zorientować się czy może dotknąć czegoś nieznanego pytała tabu? i
rozglądała się badając reakcję otoczenia.

[mammaja]

No i w gruncie rzeczy o to chodzi, zeby nie pchac paluchow w
nieodpowiednie miejsca ))))

[kan_z_oz]

Zgadzam sie z Mamaja,Luiza, Ewelina - nie ma tabu. Sa miejsca boloce
indywidualnie, gdzie sie nie pcham, bo wiem, ze bola innych i mnie.

Sama tez mam 'tabu', ktore moje kochanie systematycznie narusza. W
sumie to slusznie; ja wiem, on wie - co to za tabu? przywiazanie do
punktu aby mnie omijac jak jakas krowe swieta?

Moim tabu jest porywnywanie mnie do mojej mamy - a jestem podobna
haha i jaka ulga, ze moge to napisac...

Kan

Ha!!!!

[fedorczyk4]

Polskie tabu. Starość naszych najbliższych. Domy spokojnej
starości, hospicja, domy starców. temat tabu. Ludzie którzy sami
dla siebie sie na nie decydują, nikomu o tym nie mówia żeby na ich
rodziny nie spało społeczne odium. Dzieci które są do tego zmuszone
przez warunki życiowe, przeżywają to jak własną zdradę wobec
rodziców.
Matka mojej U.P. sama cięzko chora, oddała mężą po trzecim wylewie
do domu opieki. Została za to serdecznie opluta, tak przez rodzinę
(oczywiściwe nie przez U.P.) jak przez krewnych i znajomych
Królika.
Wszyscy wieszali na niej psy. Twierdzili że zrobiła to z egoizmu i
wygody. Po czym kobita umarła rok później, a mąż żył w
nieświadomości tego i wszystkiego innego, jeszcze przez 6 lat.
Dla tych którzy wieszali na niej psy, to jest do dzisiaj temat tabu.

[fettinia]

Dokladnie-polskie tabu.
W DE nie ma czegos takiego.Tu dziadkowie i babcie wrecz sami chca w takich
domach mieszkac.Zamiast kawalerki i samotnosci maja dobra opieke
lekarska,pielegniarki i mnostwo innych staruszkow wokol siebie.Maja specjalne
zajecia przerozne-yoga,spotkania z dziecmi z przedszkola czy szkoly i wspolne
"bastlowanie",jakies zajecia muzyczne itd itd.
Faktem jest,ze tu inaczej to wyglada.Pokoje przewaznie jedno-ewentualnie
dwuosobowe.Widok z okna na park i staw,w ktorym plywaja kolorowe ryby,specjalne
wozeczki dla tych ktorym trudno chodzic
www.senioren-onlineshop.de/images/2004-07-12_01.04.28_11-031.jpg
moga sobie wyjsc na spacer czy do sklepu.
Mam taki wlasnie dom obok naszego bloku.
I maja wokol siebie ludzi w podobnym wieku o podobnych zainteresowaniach.
I to nie tylko domy prywatne ale i panstwowe.
Niestety..dopoki w PL Domy Spokojnej Starosci beda dalej funkcjonowac jak
umieralnia tego tabu sie nie da przeskoczyc

[jan.kran]

Ja pracuję w Domu Swawolnej Starości w Oslo.
I jest tak jak Fetti pisze o DE.
Wiem jak są finansowane takie domy w Niemczech i Norwegii.
Może tu leży problem?

[chochlik5]

Ja taki dom zwiedzałam w Wiedniu. Samodzielne pokoje z ubikacja i
natryskiem, Maleńki hol z kredensem a na nim kuchenka elektryczna
wyłączająca się automatycznie, a a w drzwiach od kotytarza okienko
zamykane od zewnątrz na klucz. Przez to okienko obsluga mogła
wstawiać obiad czy kolację, a mieszkaniec mógł sobie taki posilek
podgrzewać w dowolnej porze. Mieszkańcy przychodzili do wspólnej
jadalni obowiazkowo na śniadanie i podwieczorek i na tablicy
kontrolnej wieszali numerek pokoju. To była taka lista obecności.
Jeżeli mieszkaniec nie pojawił się na na kontrolowanym posiłku to w
pokoju odwiedzała go pielęgniarka. Były też apartamenty dwupokojowe
dla małżeństw. Na najwyższym pietrze był dział nepełnosprawnych,
oblożnie chorych. Opieka jak w szpitalu.