Jezyki obce

[verbena1]

Jan Kran napisala w ktoryms watku - "cudzoziemcy przyjezdzaja do
Norwegii,ucza sie blyskawicznie jezyka i znajduja szybko prace".
Zaciekawilo mnie to - ucza sie blyskawicznie. Chcialabym znac metode tak
blyskawicznej nauki jezyka.
Mieszkam tu ladnych pare lat, zrobilam dwuletni kurs jezykowy ale nie moge
powiedziec ,ze potrafie dobrze i z latwoscia poslugiwac sie holenderskim.
Rozumiem co do mnie mowia,potrafie odpowiedziec w miare poprawnie ale w
daleko mi do plynnej konwersacji i to mnie martwi.
Pytanie do tych ,ktorzy znaja jezyki obce.
Jak szybko mozna nauczyc sie obcego zupelnie jezyka. Co jest podstawa,
mozolne uczenie sie slowek, rozmowa, talent?

[omeri]

Motywacja, motywacja, motywacja.

[dado11]

Motywacja, trochę talentu i na pewno najlepszy sposób, brak alternatywy
Ja mając szkolne podstawy, wylądowalam w Anglii i nie rozumiałam prawie nic.
Po miesiącu mieszkania z angielską rodziną i codziennym półgodzinnym musztrowaniu w języku przez
panią domu, mówiłam płynnie. Ale poza nimi nie miałam do kogo gęby otworzyć, i to było to
No i miałam 20 lat...
D.

[fedorczyk4]

Przyjeżdżając do Francji miałam dosyć blade pojecie o języku. Miałam francuski
i w liceum i na lekcjach prywatnych, ale byłam leniwa i odporna na wiedzę. Za
to w ramach miłosnych porywów świetnie mówiłam po rosyjsku. Wracając do
francuskiego, można powiedziec że miałam jakieś podstawy, ale przede wszystkim
znalazłam sie w tak ciężkiej sytuacji, że nie zbrakło mi motywacji. Na kursy
ani pieniędzy ani czasu nie miałam, więc lektura, telewizor kupiony za pierwszą
wypłatę i ciągłe słuchanie cudzych rozmów. Rezultaty dalo bardzo szybko, ale
nie koniecznie takie jakich oczekiwałam. Pracowałam w fabryce na taśmie i
intensywnie konwersowałam z towarzyszkami pracy. Pewnego dnia zostałam zabrana
na prywatny wernisaż u jednej hrabiny i nie bardzo mogłam pojąć dlaczego
wszyscy patrzą na mnie jak na UFO, a przyjaciel który mnie ze soba zabrał wije
się z radości. Dopiero na schodach powiedział mi że kontrast pomiędzy
osobą,zachowaniem, stylem i treścią a formą wypowiedzi był zabijajaący. Ponoć
bardzo dystyngowanie posługiwałałam się najgorszym żargonem arabskich przemieść
Paryża

[verbena1]

Znaczy sie ,jestem za stara na uczenie sie czegokolwiek )))
Moja australijska wnuczka ma 8 lat i zna trzy jezyki. Po polsku rozmawia tylko
z mama i czasem brakuje jej slow. Podziwiam ja z jaka latwoscia bedac w
Polsce zapamietuje nowe slowa.
No ale ona ma jeszcze duzo wolnego miejsca na swoim "twardym dysku" a ja
zapelniony zupelnie))

[mammaja]

Sprawa wieku jest nie bez znaczenia! Nie znaczy to, ze w "starszym" nie mozna
nauczyc sie jezyka, ale te wbite w glowe w dziecinstwie i mlodosci znacznie
lepiej sie jej trzymaja!Przez trzy lata studiowali ze mna koledzy z Francji a
poniewaz jako - tako (prywatne lekcje, matura) mialam pojecie o tym jezyku -
sila rzeczy gadali glownie ze mna. Byla to najlepsza szkola nauki jezyka -
chociaz doprowadzila potem do sytuacji podobnej jak opisala Fed. - tyle,ze byl
to "zargon studencki"!

[ibiskus45]

... my nie znamy obcych języków ...
lecz obce języki znaja nas ... )

[skrzydlate]

wprawa czyni mistrza, dzieci nastawione sa na uczenie sie i maja w tym wprawę,
Ty jesli bedziesz trenowala swoj umysl w tym kierunku tez opanujesz wiele
umiejetnosci, wiecej niz Ci sie wydaje

podobno opanowywanie pamieciowe roznych rzeczy to najlepsza profilaktyka na
choroby podeszlego wieku zwiazne z pamiecia i tak dalej...

[skrzydlate]

wazne sa nie komorki w mozgu, a polaczenia miedzy nimi podobno, a te mozna
tworzyc cale zycia

[szfedka]

Wez poprawke na to "blyskawicznie".
Sa jednostki ktore ucza sie blyskawicznie ale to tylko jednostki. Z drugiej
strony to moznaby bylo sie zapytac jak dobrze znaja jezyk po tej blyskawicznej
nauce.
Oczywiscie ze predyspozycje sa waznym elementem ale rowniez "przebywanie" z
jezykiem na codzien, czytanie itd. Ale i w jakim wieku zaczeto sie uczyc.
Niektorzy nigdy nie dojda do poziomu plynnej konwersacji.
Ale...to raczej jest kilka lat albo i kilkanascie

[skrzydlate]

tak, duzo mowic, ja sie uczylam jako dziecko za granica, potem dlugo nic, i
teraz kiedy jakis cudoziemiec zapyta mnie o cokolwiek na ulicy czy w sklepie,
jestem w stanie sie dogadac, chociaz to juz ponad 30 lat minelo, slowek brak,
ale bieglosc w obracaniu jezykiem nabyta kiedy mialam kilkanascie lat zostala

[byfauch]

Ja mieszkam od piętnastu lat w Niemczech i jeśli ktoś pyta się mnie skąd
jestem, nie chodzi mu bynajmniej o region Niemiec.
A powiem nieskromnie, że uważam się za zdolnego językowo.

[rzepicha5]

sa chyba talenty. Moj ojciec mówi i pisze płynnie po niemiecku, którego nauczył
się w czasie okupacji, doskonale radzi sobie we francuskim, którego uczył sie
przez rok w szkole powszechnej, a gdy brakuje mu jakiegoś słówka pomaga sobie
łaciną. Zawsze się dogaduje i co najwazniejsze, nie wstydzi sie i nie boi mówic.
Francuskiego uczyłam się w liceum, wiec we Francji szybko opanowałam go na tyle,
że uchodziłam tam za rodowita Francuske, zero akcentu.
Za to angielski! pozal sie boze! i do tego z francuskim akcentem

[jutka1]

ostatnim z 3 obcych, ktorych sie nauczylam, a ktorymi wladam, byl francuski
po lektoracie na studiach umialam... hmmm... niewiele

zaczelam od kursow
plus otoczenie, sklepy etc.

ale dopiero kiedy eks malzonek nie walnal piescia w stol i nie zapowiedzial, ze
od teraz w domu mowimy TYLKO po francusku, zrobilam prawdziwe postepy
(ps. pierwsze trzy dni nic sie nie odzywalam... ))

[kornikuno]

Jutka
moj malzonek (Wloch) piescia nie walnal, ale tez powiedzial moze
zaczniemy rozmawiac w j.francuskim (?) a ja mu na to: a moze
tak po polsku sobie pogadamy????))))))))))
I na tym sie skonczylo to francuskie gadanie ( z nim)!

A tak powaznie to nie jest to latwy jezyk nawet na osobe znajaca wloski,
pisownia to dokladnie koszmar (jak dla mnie), ale powoli powoli
jakos to idzie....
IzaBella

[jutka1]

Korniczku, swinta prowda ortzam

Bez bicia przyznaje, ze francuski jest jedna z trzech rzeczy, za ktore jestem
eksowi dozgonnie wdzieczna. Druga jest fakt, ze stal sie eksem. Trzeciej nie
zdradze, ale nie ma nic wspolnego z pieniedzmi, bo kazde zatrzymalo swoje bez
klotni i bitew )))))

Obawiam sie jednak, ze francuski nieuzywany zacznie zanikac ;-(
Ogladam codziennie TV5 i Arte, i staram sie raz na pare miesiecy do Paryza
sie wybrac.
A teraz hit sezonu: 3 wsie dalej mieszka ... Francuz, paryzanin, emeryt, ktory
za ekologia tu podobno przywedrowal. Jeszcze go nie poznalam, ale juz knuje

[kornikuno]

Knuj, knuj))))))))
Gdyby nie MMZ i RaiUno via cavo, to tez bym knula z jakims
Wlochem dla jezyka rzecz jasna!
IzaBella

[rzepicha5]

Bez bicia przyznaje, ze francuski jest jedna z trzech rzeczy, za ktore jestem
> eksowi dozgonnie wdzieczna. Druga jest fakt, ze stal sie eksem. Trzeciej nie
> zdradze, ale nie ma nic wspolnego z pieniedzmi, bo kazde zatrzymalo swoje bez
> klotni i bitew )))))
>
no to widze Jutko, że mamy troche podobny życiorys

[fedorczyk4]

A to ja niestety eksowi jedynie wrzod zoladka zawdzieczam, ale wielkiej
milosci rosyjski, no a w domu uprawiam lektury po francusku i klotnie z le
mezem,z dziecmi rozmawiam po naszemu.

[kornikuno]

))))))))))
Nad rozmowa o moim ex malzonku to raczej wole "stendere il velo pietoso".....
pomimo okazyjnych telefonow - okazyjnych , bo ciagle czegos potrzebuje
w zwiazku z praca ( dzialmy w tej samej branzy), ale temat exow to chyba na
inne forum
IzaBella

[fedorczyk4]

No cos Ty dlaczego, tylko moze nie ten watek, bo fakt ciut skrecamy

[jutka1]

Zakladam niniejszym le Club: l'ex femme )))

Na razie mamy Fed. i Rzepiche oraz yours truly, a jako czlonkinie honorowa
Kornika - mimo, ze nie z Francuzem sie z-eksila ), to mieszka tam teraz, a
to wystarczy ))

Tylko chyba musialybysmy zalozyc osobny watek, coby tego nie skrecac )))))

[mantra1]

Czy, zeby dostac karte wstepu trzeba sie z-eksic zagranicznie, czy wystarczy
ojczyscie?
Mantra - zywo zainteresowana

[fedorczyk4]

Mam nadzieje ze tak, bo moj eksio jest calkiem ojczysty, i ojczyscie meczacy,
bo mamy wspolne dziecko, juz nie dziecko ale doroslego faceta.

P.S;

[fedorczyk4]

Ktora rzuca sie na glebiny i otwiera?

[mantra1]

W cyferkach sie gubie, nie jestem "zmyslowa do handlu", odrzuca mnie od
mrowczych prac badawczo-naukowych, nauki przyrodnicze, poza miloscia do zwierzat
i ulubieniem pieknych landszaftow tez raczej nie dla mnie, fizyka z chemia
zostaly programowo odrzucone juz dawno, na przekor rodzicom-fizykom...Tak wiec
talentow, z ktorych moglabym zyc Bozia mi chyba poskapila. No moze poza tym
jednym wlasnie - do jezykow obcych. To jedyna rzecz, ktora przychodzi mi z
latwoscia, ktora uwielbiam i w ktorej chyba jestem niezla. Dlatego tez slowem
obracam, slowem sie bawie i ze slowa zyje. Poza italskim, ktory daje mi chleb
powszedni, jestem w stanie swobodnie czytac i ogladac filmy po francusku i
tlumaczyc slowo pisane z i na ten jezyk. Gorzej z gadaniem - rozumiem, ale nie
wiem, czy jestem rozumiana, bo akcent mam pewnie taki, ze zeby bola. Za malo
kontaktow i za krotkie pobyty we Francji. Z angielskim sobie radze, chociaz
uczylam sie go tylko pare lat w podstawowce i teraz, niedawno u emerytowanego
oficera US Navy z Florydy, przez net. Facet nie znal ani slowa po polsku, wiec
stukalismy godzinami po angielsku i gadalismy na voice chat i bylo pieknie,
smiesznie i ciekawie. Pamietam, ze nawet o maoizmie sobie podyskutowalismy
kiedys. A jak mi sie potem trafila hamerykanska milosc - bylo jeszcze piekniej,
bo poznalam calkiem nowa terminologie i mialam wieksza motywacje.
Po rusku sie tez dogadam, a lacine mialam dopiero na studiach jako "musztarde po
obiedzie", kiedy juz wloski i francuski mialam dosc opanowane, tak wiec teraz,
jak musze, to tlumacze lacine przez wloski, a nie odwrotnie i malo pamietam,
poza ulubionymi sentencjami.
No to sie pochwalilam ) Ale za to nie umiem szyc, prasowac meskich koszul i
nie odrozniam calki od rozniczki (chyba, ze z nazwy, po wlosku)

[verbena1]

Mantro, zazdroszcze Ci az mnie skreca )) Tez chcialabym mowic plynnie w tym
potwornie gulgoczacym holenderskim.
Maz robi blad nie poprawiajac mojej wymowy a ja mysle ,ze mowie zupelnie
dobrze. Dopiero w rozmowie z obcymi wychodza smieszne historie ,kiedy
zaakcentuje nie w tym miejscu lub wymawiam miekko to ich strrasznie chrapliwe g.

[mantra1]

Rucaj sie, Fed, bo pomyslodawczynie chyba chwilowo wcielo

Ex mezowie i ex zony co im zawdzieczamy?

[fedorczyk4]

Tytul gladki, bo nie kazdy zionie do eksa, co mamy przeciw nim jest zazwyczaj
jasno sformulowane we wniosku rozwodowym, ale iles tam lat , miesiecy
spedzilismy z. I teraz moze juz potrafimy spojrzec na ten czas i jego
konsekwencje inaczej. A moze nie?

[fedorczyk4]

No i zamist zaczac dokumentnie skrecilam a przeniesc nie umiem. Durnam dzisiaj
do spodu. Przepraszam, ciezki mialam dzien

[skiela1]

Mieszkam w Kanadzie 23 lata i caly czas sie ucze....jezyka)

[foxal]

Dla mnie najwieksza pomoca byla lacina, ktorej uczylem sie w szkole sredniej, w
ktorej rowniez uczylem sie francuskiego. Nastepnie koniecznosc mowienia po
hiszpansku w pracy. Potrafilem szybko zapamietywac poszczegolne slowa i
kojarzyc cale zdania, ktorych zrodloslowy sa z laciny. Najwazniejsze to odwaga
mowienia, bez romiencow na twarzy. Wiekszosc ludzi obcych ale miejscowych
naogol pomaga bez szydzenia z naszej zlej wymowy. Kiedy znalazlem sie W
Kanadzie nie znalem ani jednego slowa. {pierwszej lekcji jezyka angielskiego
udzielil mi lekarz w szpitalu, kiedy zmuszony bylem tam sie znalesc. Kiedy
uslyszal, ze nic nie mowie po angielsku, wzial mnie za reke zaprowdzil do
swojego gabinetu, wzial olowek do reki i powiedzial: this is a pensil -
remember that, OK. Ja powtorzylem i powiedzialem OK. I tak zostalo do dzis.
Lacina miala najwiekszy wplyw na jako pomoc osobista w znajomosci jezykow. W
pewnym okresie mowilem 6 jezykami a pisac potrafilem w 4 - w tym oczywiscie
polski.A teraz?? hmmm. W kazdym razie znajomosc jezykow zawsze poplaca i daje
wielka satysfakcje.

[jan.kran]

Mówiąc o błyskawicznej nauce języka miałam na myśli konkretnie filipińskie
pielęgniarki. Mi buty z nóg zdejmuje jak one po 3-4 miesiącach są w stanie bez
problemu i poprawnie gramatycznie skomunikować sie po norwesku i to często w
sprawach ważnych i trudnych. Biorąc pod uwagę różnicę między norweskim a
filipińskim jest to naprawde imponujące.
Choć i wśród nich widzę takie , ktore potrzebują więcej czasu, czyli zdolności
językowe odgrywają rolę.

Motywacja jest bardzo istotna. Ja jestem tego dobrym przykładem. Przez sześć lat
pobytu w Norwegii udało mi sie prawie nie mowić w tym języku )))
Ni czułam się tu dobrze, wszystko mnie irytowało ,telewizję ogladałam w każdym
języku tylko nie po norwesku.
W momencie jak poszłam do pracy poczułam się jak niemowa i dośc szybko mi ten
norweski przyszedł do głowy , bo nie miałam innego wyjścia.

Myślę jednak , że wiek odgrywa sporą rolę. Mi się po prostu już nie chce szarpać
z norweskim i jak mogę to go unikam. Komórke mam ustawioną po niemiecku, nie
czytam po norwesku ,nie mam norweskiej telewizji.
Łacina na pewno bardzo mi pomogła. Jest to wielka podpora w nauce języków obcych.
Kran.

[no_no]

Jakich to ja jenzyków opcych się nie uczyłem)?
No, już nawet nie pamiętam, bo mi jedynie łacina się
z tych nauk ostała( (to skutek uczestnictwa w mszach),
nooooo i trochę francuski w praktyce)( a to już skutek grzeszenia)

no_no - pali glota kuźwa od siedmiu boleści