Obraz Polski za granicą

[rudakitka]

Ciekawe jak odbierają nas w Europie,a jak na innych kontynentach.Wielu z Was jezdzi i zwiedza,wielu mieszka POZA,chyba Wasza wiedza na ten temat jest pełniejsza niz moja,która pochodzi tylko z mediów.
dzis.dziennik.krakow.pl/?2003/12.29/Kraj/05/05.html

[ewelina10]

Nienajlepsze, a czasami opinia jest lekceważąca i taką uważam za najgorszą.
Krążą kawały o Polakach jak u nas o policjantach. Zmienia się, ale jeszcze
sporo czasu upłynie, ażeby tę opinię zmienić.
Więcej może czas znajdę pomojej pracy - jestem teraz zajęta.
Pozdrawiam - temat ciekawy.

[marialudwika]

Nie spotkalam sie tutaj z jakims negatywnym opisem Polski.POlacy,ktorzy
przyjezdzaja tutaj do prac sezonowych,niektorzy legalnie maja opinie dobrych
pracownikow natomiast byl artykul potepiajacy wykorzystywanie ich przez
holenderskich pracodawcow!!Informatycy z Polski przyjezdzaja tu na kilkuletnie
kontrakty,m.in. dwie moje mlode znajome.Pozdrawiam
ml

[foxal]

Mnie sie wydaje, ze jest raczej obraz Polaka(ki) za granica, a nie Polski jako
kraju. Ostanio znaja nas z tytulu pochodzenia ostatniego Papieza - Polaka.
Inne opinie zwykle zaleza od srodowiska i jaki Polak w tym srodowisku sie
obraca. Ogolnie to jest tak, jak w tym porzekadle: jak nas widza tak nas pisza.

W USA jest duzo zlych dowcipow o Polakach i Polsce rozsiewanych przez ludzi
pokrewnych nam w wierze, czyli przez przemysl Holocaustu i tego, ze Polacy
zgotowali im ten Holocaust jako, ze Oswiecim to jest 'Niby" nasz, bo lezy w
Polsce. czesto taka opinia przechodzi granice i podobne slyszy sie w kanadzie
rowniez. Niektore nasze organizacje z tym walcza, ale zla wiesc szybciej sie
rozchodzi miz dobra i jej obrona. Gazety np pisza paszkwile na pierwszej
stronie, a ewentualne sprostowanie na 10 i to bardzo drobnym druczkiem, wiec
skutki sa oczywiste.

My ogolnie to nie potrafimy szerzyc dobrej opinii o sobie i jej bronic. To jest
temat dla niektorych bardzo drazliwy - zwlaszcza dla tych co siedza na
parkanie, przechylajac sie raz w jedna raz w druga strone. Brak zdecydowanego
frontu jednosci obrony naszych wartosci jesli jeszcze jakies sa wynika z
ogolnej postawy Polakow mieszkajacych w Kraju - to promieniuje, jak morowe
powietrze.

[rudakitka]

Poruszył Foxal bardzo ważna sprawę,czyli jak nasi "starsi bracia w wierze" przedstawiają nas w krajach swojego aktualnego pobytu,a zwłaszcza w USA.Temat jest baaaaaaaaaaardzo śliski i delikatny.I ludzie kulturalni omijaja go szerokim łukiem jakby wcale nie istniał.Wychowana zostałam w szacunku do Żydów i bardzo im współczułam.Ojciec mój uważał,ze to bardzo zdolni ludzie,a mama mieszkała z nimi na jednej ulicy,wielu z nich bardzo lubiła ,a z jedną(z niewielu którzy przeżyli)utrzymuje kontakty do dzisiaj.Każdy z nas przeżył pewno bardzo wizytę w Oświęcimiu i niektóre obrazy chyba do końca życia pozostana w naszej pamięci.Nigdy też przed rokiem 90-tym nie spotkałam osobiście nikogo mówiącego zle o Żydach,pamietamże nawet zakonnica ucząca mnie religii mówiła z uśmiechem,ze ONI czekaja nadal na Mesjasza,wiec niech sobie czekają.Moze akurat miałam szczęście przebywać wsród ludzi NORMALNYCH i dlatego tak było?Teraz jednak cos sie zmieniłoi wiem,ze ludzie troszke maja żal do Żydów,o to że wypominaja nam(pewnio tez zawinione wobec nich) grzechy ale jakoś CICHUTKO o tym,ze przeciez było im u nas lepiej niż w innych krajach Europy.O Niemcach mówia lepiej niż o nas(czyzby to tylko sprawa rekompensat finansowych),wielu tych którzy wrócili z USA mówią ,ze to właśnie Żydzi "przyprawiają nam gębę".Moze moje rozważania nie sa na temat i moze nie powinnam o tym pisać?Ale ja też czasami myslę o kimś"o Żyd" i chociaż staram się myśleć o nim pozytywnie,to przecież nie powinnam sie "starać"tylko po prostu myślec jak o bliznim,a jednak czasami.... .

[alfredka1]

Dziękuję

[felinecaline]

Jaki jest obraz Polski i Polakow? w ciagu bez mala 20 lat mieszkajac poza
krajem i zyjac glownie wsrod "autochtonow" (dlaczego? o tym potem) mialam
okazje zaobserwowac, jak ten obraz sie zmienia rownolegle, choc z niejakim
opoznieniem do zmian zachodzacych w Polsce i samych Polakach.
Kiedy przyjechalam do Francji panowala "moda" na Polske w duchu martyrologii,
tradycji Polaka biednego, ale zawsze gotowego do walki w imie idei (inna rzecz,
ze nie zawsze swoich wlasnych i nie zawsze slusznych, a tu historia jak sie
okazuje toczy sie kolem).
Mnie osobiscie rzadko w towarzystwie brano za Polke - nie wskazywalo przeciez
na to nazwisko, a ze jezyk znalam w stopniu znacznie przewyzszajacym jego
znajomosc u "przecietnego" Francuza (to nie czcza przechwalka, ale opinia
owych "przecietnych Francuzow). to i z tego, jak sie wygladam, jak sie "pisze"
czy wyslawiam trudno im bylo dociec "moich korzeni". moze tym bardziej szczerze
wyrazali sie wiec w mojej obecnosci o innych znanych im Polakach.
A tak sie sklada, ze przedtem nim ja to "nastalam" jak i inni emigranci mniej
lub bardziej "czystej wody solidarnosciowej" historia regionu znala dwie inne
fale polskiej emigracji: jedna z lat 1918-23 i druga z lat 1939-45
(przejsciowo, jak juz pisalam na www Angers bylo nawet przez krotki
czas "stolica Polski" a w kazdym razie siedziba najwyzszych polskich wladz na
wygnaniu.
Znali wiec Francuzi tak Polakow - robotnikow najemnych, wiesniakow, jak i
zolnierzy i dyplomatow.
Znali tez, niestety, tradycyjny "leitmotif" Polaka skorego do wypitki i do
bitki, nie zastanawiajac sie nawet, skad sie wzielo znane od czasow
napoleonskich powiedzenie "ivre comme un Polonais".
Polak byl tez jeszcze oczywiscie pobozny. Natomiast wbrew temu, co zapewne
przypuszczacie malo slyszalam i coraz mniej slysze zachwytow Papiezem -
Polakiem; entuzjazm do dosc niedawna rozbudzaly jeszcze tylko conieco jego
wizytu we Francji.
Byl jeszcze i jest ow standartowy Polak jeszcze pracowity (okoliczni hodowcy
winorosli i wytworcy wina bardzo chetnie przyjmowali do pracy przy zbiorach
winorosli przyjezdnych sezonowych robotnikow z Polski), acz ...nie zawsze
uczciwy. Tu wslawili sie niestety niechlubnie ci "rodacy", ktorzy przyjezdzali
do Francji na zakupy w hypermarketach i nie zawsze pamietali, ze droga do
wyjscia prowadzi przez ...kase. Na takie "ewenementy" az nader lasa byla zawsze
francuska prasa, nie omieszkajaca nigdy zamiescic wzmianki o procesie
zlodziejaszkow z Polski.
Od kilku lat obraz Polski i Polaka zmienia sie jednak, na szczescie, tak, jak
zmienia sie sytuacja w Polsce i jak zmieniaja sie Polacy w kraju. Od lat jest
zakaz przyjmowania robotnikow sezonowych, na szczescie przyjezdza coraz wiecej
Polakow na staze kwalifikacyjne do przedsiebiorstw, ktore otworzyly swoje filie
w Polsce (od nas chocby Bosch pod Wroclawiem, Thompson w Piasecznie i
Warszawie, ze juz nie wspomne o Carrefourach czy innych Leroy-Merlinach.
przyjezdzaja na staze nasi pracownicy naukowi, studenci w ramach
programu "Socrates" czy "Erasmus", lub chocby tylko na wakacyjne praktyki inne
niz dawniej typowe "fille au pair" z widokiem na zamescie.
Coraz czesciej tez Francuzi jezdza do polski w celach innych niz standardowa
wycieczka na trasie: Warszawa - Zelazowa Wola - Czestochowa. Jezdza do pracy w
wyzej wspomnianych przedsiebiorstwach kooperanckich, na studia, w charakterze
wykladowcow na polskie uczelnie. I przywoza obraz Polaka takiego jakim jest np
kazdy z was z tego forum.
A jeszcze kilka lat temu (jesienia 1997) jedna z wspoluczestniczek delegacji, z
ktora jechalam na podpisanie umowy partnerskiej "miast blizniaczych" nie mogla
sie nadziwic ze "tu jest zupeeeeeeelnie inaczej niz w Rumunii" (ktora widziala
z pozycji uczestnika konwoju humanitarnego po upadku rezimu Caucescu....

[marialudwika]

Bylam wiele lat temu,jako mloda/bardzo/ dziewczyna w szoku,gdy moja
przyjaciolka Holenderka stwierdzila,ze Holocaust byl w duzej czesci wina
Polakow!!Przeczytala wlasnie owa slynna ksiazke.Stwierdzila,ze Polacy
denuncjowali Zydow i nie bez powodu w Polsce byla wiekszosc obozow
koncentracyjnych etc.Oczywiscie "odparowalam" te ataki,w mojej rodzinie
prechoawywaly sie dwie Zydowki,uciekinierki ze Lwowa.Zreszta to historia niemal
na scenariusz filmowy.Powiedzialam jej,ze w kazdym narodzie zdarzaja sie
jednostki podle etc.,etc.Moje owczesne wiadomosci wtedy byly niewielkie,ale
oburzenie owszem.Co do reszty ma racje Foxal..
Pozdrawiam
ml

[jej_maz]

Poruszone sa tutaj dwie sprawy; nasz obraz poza granicami i stosunki Polsko-
Zydowskie. W pierwszym temacie, aby uzupelnic wypowiedz Foxala potwierdze,
ze... nie jest zle. Mamy opinie bardzo pracowitych, uczciwych grzecznych i
kulturalnych ludzi, ale wlasnie te cechy, ktore nota bene sa krancowo przeciwne
do mentalnosci amerykanow, powoduja, ze ci ostatni uwazaja nas za przegrancow
zyciowych i troche sie nabijaja. Tak; w dzisiejszych czasach grzecznosc jest
uwazana za slabosc. Niemniej jednak, generalizujac, polscy lekarze,
inzynierowie, mechanicy, sprzataczki td itp sa cenieni za lojalnosc, wiedze
i "caloksztalt". Nie zapomnijmy tez, ze w kazdym narodzie sa ludzie i ludziska.

Drugi temat jest drazliwy - tu moim zdaniem - z jednego powodu; kazde slowo za
lub przeciw, nawet powiedziane w najlepszej wierze i intencji, jest
interpretowane jako objaw ekstremalnego stanowiska. Cos w rodzaju; komentarz ze
czarne buty nie bardzo pasuja do brazowego ubrania odbierany jest jako rasizm
przeciw ludnosci afro-amerykanskiej. Moim zdaniem wielu - i to po obu stronach -
zapomina, ze jest sie traktowany tak jak sie traktuje innych, a uwaga Foxala o
tym sporostowaniu na dziesiatej stronie malym drukiem jest niezwykle trafna.

[mammaja]

A jednak - no obozie mlodziezowym ,na ktorym bylam z grupa rowiesnikow mojej
corki jakies 10 lat temu w Niemczech,zdazyl sie taki incydent: na ognisko kazda
grupa przygotywywala instenizacje - jeden z punktow programu byl o przyjazni
miedzy dziecmi roznych narodow i okazalo sie ze "dziewczynka z Polski" w
instenizacji niemieckich dzieci byla bosa (sic),w jakiejs marnej
sukienczynie,chusteczce i przybrudzona na buzi.Szok dla moich dzieciakow byl
straszny. Niektore dziewczynki z placzem polecialy do namiotu i chcialy
wyjezdzac,tak poczuly sie dotkniete. Tlumaczenia - ze przeciez my tak nie
wygladamy - mamy takie same dzinsy ,adidasy itd - (dzieci dzieciom tak
tlumaczyly) nie do konca przekonaly - no bo wy jestescie z Warszawy ,a gdzies
na wsi...Nie bardzo wierzyly,ze na wsi w Polsce dzieci tez nie chodza boso i
ubrudzone.Byl to "maly incydent" ,ale dal wiele do myslenia...
Natomiast o "rozczarowaniach na plus" w Polsce tez mozna by wiele
napisac.Mysle,ze ten obraz zmienia sie z roku na rok na korzysc.

[bodzio49]

Prawdopodobnie osoby chcące zobrazować Polskę czy Polaków na takich i podobnych
przedstawieniach świadomie pokazują skrajności żeby jakoś wyróżnić od
pozostałych. Często na zasadzie : niemiec z kuflem piwa, francuz z żabim
udkiem, amerykanin z koltem itd. Wśród ludzi wykształconych, podróżujących juz
chyba takie stereotypy nie funkcjonują.

[omeri]

Obraz jest taki, jakie kto ma z nami badz z Polska doświadczenia. A jak
obiektywne są informacje w mediach to sami wiecie.

[kalifornian]

Nie zgodze sie z Toba tak do konca ze Amerykanie uwazaja nas za przegrancow itp.
Ten obraz powoli sie zmienia. Widze to mieszkajac od kilku lat w Kalifornii.
Czesto gdy ludzie sie dowiaduja ze jestem Polakiem przypominaja sobie swoje
wlasne korzenie wywodzace sie z Polski. I o dziwo jest ich calkiem sporo. Drugie
o dziwo mowia o tym z duma. Czesto rowniez wspominaja ze to wlasnie Polska jako
pierwsza zrzucila jarzmo komunizmu.
Rowniez nie uwazam zeby grzecznosc byla uwazana za slabosc. Amerykanie sa bardzo
grzeczni czego o Polakach bym nie powiedzial...

Kiedys gdy mieszkalem w Kanadzie rozmawialem z Kanadyjczykiem, superintendentem
w wielkim bloku. Bardzo dobrze wyrazal sie o Polakach ktorzy sa czysci, dbajacy
o wyglad itp. Byl zaskoczony ze Polacy pierwsze co robia to remontuja mieszkania
a potem utrzymuja je w czystosci. Kiedys inny Kanadyjczyk powiedzial mi ze
najlepiej bawi sie na polskich imprezach.
Obraz Polaka tak w Kanadzie jak i USA sie zmienia na lepsze.

[lablafox]

POLACY W BITWIE O ANGLIĘ


Wiedza, która łagodzi wstyd



Nowa angielska książka na temat Dywizjonu 303 pokazuje nadzwyczajną odwagę i
profesjonalizm polskich lotników. Dzięki takim publikacjom możemy oddać choć
drobną przysługę narodowi, który zdradziliśmy w czasie wojny - pisze brytyjski
recenzent Montagu Curzon.


MONTAGU CURZON


6.12.2003


R E K L A M A czytaj dalej








Polska znów jest ważnym sojusznikiem Zachodu, członkiem NATO; ma tysiące
żołnierzy w Iraku, po przejęciu z wielką pompą od Amerykanów pokojowej
kontroli nad sporą częścią tego kraju.

To zaskakujący obrót spraw dla pokolenia, któremu polskie wojsko kojarzy się z
oschłym generałem w ciemnych okularach, trzymającym w karbach ów niezbyt
słoneczny kraj, z dowódcą czołgu produkcji radzieckiej, gniewnie spoglądającym
ze swej wieżyczki, gnębiącym własny naród, a w konsekwencji również nas. To
oblicza Układu Warszawskiego, które niegdyś budziły strach, a których dzisiaj
nikt nie wspomina z żalem.

Gorzka pigułka

Ta jakże mile widziana odmiana sprawia, że znakomicie napisana książka "For
Your Freedom and Ours: The Kościuszko Squadron: Forgotten Heroes of World War
Two" (Za wolność waszą i naszą: Dywizjon Kościuszkowski: Zapomniani
bohaterowie II wojny światowej), pióra Lynne Olson i Stanleya Clouda, ukazuje
się jak najbardziej na czasie, przypomina bowiem wielki angielsko-polski
sojusz z czasów drugiej wojny światowej. Książka jest również hołdem
dla "zapomnianych bohaterów", o których mówi w tytule - dzielnych uczestników
Bitwy o Anglię, zdobywców Monte Cassino, powstańców broniących Warszawy jak
Sparty i ofiar ponurej Realpolitik okresu powojennego - i których my, ich
sojusznicy, potraktowaliśmy tak nikczemnie, choć zrobili tak wiele, by nas
ocalić.

Lektura książki, w której Wielka Brytania przedstawiona jest jako zdrajca i
tchórz, może być bulwersująca, ale warto przełknąć tę gorzką pigułkę, ponieważ
jest to fascynująca historia, świetnie opowiedziana. A jeśli przeniesiemy się
do roku 2003, to zakończenie okaże się mniej przykre niż w bolesnych dniach
1946 roku.
cd za chwilę. Wklejam ten artykuł bo będzie tylko do 16.01 możliwy do
odczytania.
W dzieciństwie czytałam z zapartym tychem wszystkie książki z serii Tygrys
związane z II wojna światowa , a lotnikami szczególnie . Cztałam i "Dywizjon
303" i" L jak Lucy " i "Żąłdo Genowefy " Kto z Was je pamięta?

[lablafox]

MONTAGU CURZON


6.12.2003



... ciąg dalszy

W Bitwie o Anglię Dywizjon Kościuszkowski (303) miał na swoim koncie najwięcej
zestrzelonych niemieckich samolotów, a kompetentni oficerowie RAF-u uważali,
że to właśnie ta jednostka, wraz z innym polskim dywizjonem, prawdopodobnie
przechyliła ostatecznie szalę zwycięstwa. Patronem Dywizjonu 303 był XVIII-
wieczny polski patriota, który swój bój o niepodległość stoczył u boku
amerykańskich kolonistów przeciwko Brytyjczykom. Pamięć o nim zainspirowała
amerykańskich lotników, którzy jako ochotnicy wzięli udział w wojnie polsko-
radzieckiej w latach 1919-1920. Właśnie wtedy powstał Dywizjon Kościuszkowski,
który znacząco przyczynił się do polskiego zwycięstwa; był też ważnym
elementem jakże groźnego, choć żałośnie wyposażonego polskiego lotnictwa w
1939 roku. Polacy wcale nie dokonywali absurdalnych szarży kawaleryjskich na
czołgi - jak przedstawiała to nazistowska propaganda, której uwierzyły
zachodnie media - lecz walczyli jak lwy; ich lotnicy zestrzelili 126
niemieckich samolotów i nie pogodzili się z nieuniknioną klęską. Chwytając się
różnych desperackich sposobów, przedostawali się do Francji (która nie dała im
żadnej nadziei) i do Anglii (gdzie potraktowano ich z pogardą), aby ponownie
wznieść się w przestworza.

W końcu RAF przekonał się, że są znakomitymi lotnikami, mają cenne
doświadczenie bojowe, fenomenalny wzrok i wszelkie powody, by szukać zemsty na
Luftwaffe.

Irytował ich język angielski, denerwowały regulaminy oraz dźwignia
przepustnicy w naszych maszynach, która w przeciwieństwie do polskich trzeba
było pchnąć w przód, a nie pociągnąć w tył, by zwiększyć siłę ciągu. Anglicy z
zaciśniętymi zębami znosili polską porywczość, niestaranność w ubiorze i
skłonność do oddalania się w powietrzu od szyku, jeśli nadarzała się okazja do
strącenia wroga. Ale wraz z poważnym nasileniem walk przyszło wzajemne
zrozumienie i dwie strony połączyła głęboka, silna więź, prawdziwe braterstwo
broni.

[lablafox]

POLACY W BITWIE O ANGLIĘ


Wiedza, która łagodzi wstyd



Nowa angielska książka na temat Dywizjonu 303 pokazuje nadzwyczajną odwagę i
profesjonalizm polskich lotników. Dzięki takim publikacjom możemy oddać choć
drobną przysługę narodowi, który zdradziliśmy w czasie wojny - pisze brytyjski
recenzent Montagu Curzon.


MONTAGU CURZON


6.12.2003


R E K L A M A czytaj dalej









... ciąg dalszy

Szarmancki jak Polak

Polacy atakowali Niemców z taką furią, że niektóre załogi niemieckich
bombowców, zorientowawszy się, że zbliżają się do nich polscy lotnicy,
wyskakiwały na spadochronach, zanim ich samoloty zostały trafione. Później
formacje amerykańskich bombowców domagały się eskorty Polaków - tak agresywna
była ich obrona i tak troskliwa opieka. Na ziemi też robili duże wrażenie
swoim zapałem do zabawy i legendarnym wręcz powodzeniem u kobiet. Ze swoimi
pocałunkami w dłoń i kwiatami, którymi obsypywali wybranki, stanowili miłą
odmianę na tle sztywnych Anglików - do tego stopnia, że pewien pilot RAF-u
udawał Polaka, żeby zwiększyć swoje szanse, a amerykańska dziennikarka Martha
Gellhorn, autorytet w tej dziedzinie, "poświęcała całą swą uwagę kilku polskim
lotnikom".

Historię dywizjonu na pewno warto włączyć do annałów 1940 roku, ale w książce
potraktowano ją jako pretekst do przedstawienia szerszej opowieści o walczącej
Polsce. Autorzy śledzą najpierw losy pięciu najwspanialszych lotników, a
następnie opisują dzieje 150 tysięcy Polaków w brytyjskiej armii, w większości
uchodźców z Rosji, którzy po wydostaniu się z niedoli zostali przeszkoleni na
Bliskim Wschodzie. Piszą o polskim rządzie na uchodźstwie w Londynie i o Armii
Krajowej w Polsce. Była ona najskuteczniejszym i najlepiej zorganizowanym
ruchem oporu w państwach pod niemiecką okupacją, mimo bezwzględnego
okrucieństwa Niemców.

Churchill złożył Polakom płynące z głębi serca obietnice. Znał dobrze ich
historię, cierpienia i walkę o wolność. Roosevelt składał wzniosłe deklaracje,
bo przywiązywał pewną wagę do głosów siedmiu milionów amerykańskich wyborców
polskiego pochodzenia, ale tak naprawdę troszczył się jedynie o swoje osobiste
kontakty ze Stalinem, co do których żywił złudne przekonanie, że opierają się
na wzajemnym zrozumieniu.

Coraz bardziej pogłębiał się dylemat Wielkiej Brytanii, która wprawdzie
przystąpiła do wojny jako sojusznik gwarantujący bezpieczeństwo Polski, ale
była całkowicie związana z Ameryką. Ta zaś miała to wszystko w nosie i nie
potrzebowała już brytyjskich rad. W książce wymownie przedstawione są męki
Churchilla, gdy jego honor został wystawiony na próbę.

[lablafox]

... ciąg dalszy

W imię honoru

Od pokrętnych porozumień w Teheranie w listopadzie 1943 roku po jawną zdradę w
Jałcie dwa lata później coraz bardziej bladły złożone kiedyś obietnice i
pogłębiała się rozpacz Polaków. Doszło do tego, że generał Anders poprosił, by
jego II Korpus został wyłączony ze składu brytyjskiej 8. Armii, a piloci
zaczęli kwestionować sens lotów bojowych. Widzieli, jak powstanie warszawskie
zostało skazane na zagładę - pomoc aliantów była śmiechu warta, a Stalin
powstrzymał swoją ofensywę i czekał, zadowolony, że dzięki SS zaoszczędzi
nieco pocisków. Polską Brygadę Spadochronową, która głośno domagała się
desantu na Polskę - po to ją zresztą utworzono - zrzucono nad Arnhem, gdzie
została zdziesiątkowana.

Pomimo to Anders i jego piloci kontynuowali walkę w imię honoru. Ale kiedy
wojna się skończyła, i tak ich wykpiono: rząd premiera Attlee nie pozwolił im
wziąć udziału w Paradzie Zwycięstwa, obawiając się, że mogłoby to zdenerwować
Rosjan. Zostali potraktowani jak kłopotliwy balast, który zmusza zbankrutowane
państwo brytyjskie do dodatkowych wydatków. Nie pomyślano wówczas, że gdyby
nie Polacy w swoich myśliwcach, gdyby nie polscy kryptolodzy, którzy złamali
kod Enigmy, to Paradę Zwycięstwa odbierałby Hitler.

Oczywiście autorzy książki są stronniczy, a swą książkę pisali z 50-letniej
perspektywy. Dzisiaj komunizm i Armia Czerwona straszą tylko jak zapomniany
koszmar. Ale w tamtym czasie w powietrzu wisiała groźba jeszcze okropniejsza
niż horror nazizmu. Nikt nie mógł przewidzieć, co się zdarzy w Europie:
Amerykanie nie chcieli w niej pozostać, Brytyjczycy byli bez grosza, a Stalin,
kontrolujący potężną Francuską Partię Komunistyczną, mógł zaprowadzić we
Francji komunizm. Podobny los mógł spotkać Włochy i Grecję.

Heroiczni i romantyczni Polacy ucierpieli, jak to zwykle bywa, kiedy uczucia
ścierają się z polityką. Ich wersja wydarzeń zasługuje na jak najszersze
rozpropagowanie, ponieważ - podobnie jak w wypadku Holocaustu - tylko wiedza
przyswojona sobie przez w miarę uczciwych ludzi może pomóc wymazać wstyd,
który pozostaje po wyrządzonych wielkich historycznych krzywdach.

© The Spectator

Artykuł dostępny w sieci do 16.01.2004

[omeri]

Pamiętam, pamiętam. A film "Bitwa o Anglię"?

[lablafox]

Dobrze ,ze po tylu latach , wreszcie , uznano zasługi polskich pilotów. Szkoda
jednak ,ze tak pózno, że wielu z nich zmarło mając w duszy żal.
Lx

[marialudwika]

Lepiej pozno niz wcale,hm.Ksiazki naturalnie czytalam i widzialam film/dopiero
po zamieszkaniu w Holandii/
Pozdro
ml

[rudakitka]

http://wiadomosci.wp.pl/wiadomosc.html?wid=4724302&ticket=4140270925156171%2FQIpAcTzlYgAdk%2BvLaXSzDh5HRwqHiKBo%2FlOJDb9hcHFNdJ%2FuYbY6TwBDDuVAXsh2CkkWduq8AU7cNQgNSzCjzHoCkGUigNC1kOIszRYADnpuJ34afJ4%2B2ZK0x0Gafnk
Mam nadzieję ,ze uda mi sie wkleić.To chyba właśnie na ten temat.

Teraz chyba udało się

[rudakitka]

wiadomosci.wp.pl/wiadomosc.html?wid=4724302