Załamałam sie !!!!!!!!!! długie

[zuzia36]

Jestem już rok i tydzień po ślubie. A mój mąż właśnie dzisiaj powiedział mi,
że jestem za bardzo zaborcza w stosunku do niego. Przez cały rok próbowałam
przyzwyczaić sie do nowej sytuacji i do tego, że mój ukochany ma dla mnie
mniej czasu. Tak i to duzo mniej. Jeszcze przed ślubem to przesiadywał u
mnie po kilka godz. a nieraz nawet spał. Przez te kilka lat tak sie do niego
przyzwyczaiłam, a że jest super przyjacielem nie potrzebowałam towarzystwa
nikogo innego. Teraz siedzę sama w domu i strasznie tęsknię. Do tego jeszcze
2 tygodnie temu mąz miał wypadek i mało oka nie stracił. Tak sie o niego
strasznie bałam, że przez ostatnie 2 tygodnie nieba mu uchylałam, byłam na
kazde jego zawołanie, dbała, kochałam itd. A on mi teraz mówi, że mam mu dac
więcej luzu. Nie mam żadnego innego zycia poza nim, nawet pracy nie mam.
Cały czas mam wrażenie, że on odemnie ucieka i chciałby żebym czekała na
niego w domu zawsze zadowolona, usmiechnieta i wdzięczna, że "wreszcie"
wrócił do domu. Przepraszam, że tak nudzę ale juz mi psycha siada.
POMOCY !!!!!!!!!!

[titicaka]

Witaj
Jest Ci na pewno bardzo ciezko ,ale moim zdaniem musisz zaczac od zmienienia
kilku rzeczy w sobie. Po piersze nie wolno Ci sie tak uzalezniac od drugiej
osoby , no latwo powiedziec ,kazda z nas kocha swojego meza nad zycie :) ,ale
mamy tez wlasne zajecia , ktore nie pozwalaja nam siedziec,czekac i
tesknic.Moja rada jest znajdz prace , idz na jakis kurs , poznaj ludzi , wyjdz
do kina z przyjaciolmi, miej swoje sprawy ,zycie . . . Twoj maz jak wiekszosc z
nas potrzebuje chwili dla siebie ,a mezczyzni lubia kobiety niezalezne , to
ich pociaga . Rozumiem twoja druga polowke, bo mnie tez by sie gotowalo , gdyby
moj mazlonek ciagle tesknil , nie mogl wytrzymac beze mnie ,itd , na dluzsza
mete to jest bardzo meczace. Ja ciesze sie bardzo ,ze on ma swoje hobby , ma
swoje sprawy i swoje zycie .Choc jestescie malzenstwem nie jestescie jedna
osoba i nie musicie robic wszystkiego razem i w tym samym czasie . Nie
pokazuj ,ze tesknisz , jak wraca to ty wyjdz na zakupy - sama , umow sie z
kolezanka , gdy on jest w domu etc.Zobaczysz przezyjesz , a po jakims czasie to
polubiesz i zapomnisz ,ze miesiac wczesniej tak tesknilas. Mysle ,ze powinno
pomoc ...
Beata

[truskaveczka]

Witam Cie,

przykro mi bardzo, że doszło do takich problemów. Niestety uzależnianie się od
drugiej osoby zawsze ma podobny skutek, czasami mnie bolesny a czasami
bardziej. Popieram koleżankę, która wcześniej odpisała na Twoj list. POwinnaś
zmienić przede wszystki siebie, nie można się tak bardzo uzależniać od drugiej
osoby. To podstawowy błąd. Odwrócę troszkę strony. Ja bardzo długo szukałam
partnera, który mógłby mi ofiarować troszkę wolności. Wcześniej byłam
rozliczana z każdej godziny, robiono mi sceny zazdrosći nawet o moich
wieloletnich przyjaciół. Po prostu koszmar. Obecny partner jest moim
przyjacielem, powiernikiem moją miłością. Staramy się nie ograniczać siebie
oczywiście nie przekraczając pewnych granic. Każdy ma swoje życie, swoje hobby,
swoich przyjaciół. Taki układ jest naprawdę bardzo dobry. Pozostaje mi tylko
życzyć Ci powodzenia i przemyślenia swoje życia i źródła problemu

pozdrawiam

ela

[zuzia36]

Dzięki za rady. Rozmawialiśmy wczoraj trochę i chyba doszliśmy do
porozumienia. Ja wcale nie jestem taka zaborcza, może trochę źle to wszystko
opisałam. Rozumiem, że kazdy powinien mieć troszke luzu. Mój mąz jednak nie
miał dla mnie wcale czasu, nawet w wolne dni chwilę nie posiedział ze mną.
Problem tkwił w czym innym. Po długiej rozmowie przyznał sie, że szukał sobie
na siłę zajęcia żeby nie miał czasu na myslenie. Za 2 miesiące planujemy
starać sie o dziecko i trochę bał sie czy da rade. Martwił sie, że za mało
zarabia, choć ja mu tłumaczę cały czas że niczego nam nie brakuje. Trochę sie
chyba wystraszył. Co do mnie obiecał, że będzie miał więcej czasu dla mnie.
Chyba będzie już dobrze. Dzięki za wszystko. Pozdrwaiam pa

[titicaka]

Ciesze sie ,ze wszystko jest OK i zycze powodzenia z tym dzidzusiem :).
Bea z 2 cm fasolka.

[ja275]

a ja mysle ze powinnas zaczac myslec troche o sobie i znalezc sobie jakies
zajecie ktore pozwoliloby Ci sie troche zrelaksowac. Nie mozesz calego swego
zycia opierac na mezu i zyc jego zyciem bo on zacznie dusic sie w tym zwiazku,
oprocz tego ze macie wspolne zycie musisz umiec tez zrobic cos dla samej
siebie , niech maz zobaczy ze oprocz niego masz tez poniekad swoje zycie ...
masz takie zajecie ktore sprawia Ci satysfakcje. Zobaczysz ze odrzyjesz. zycze
powodzenia :)))

[karolina10000]

Napisz do mnie, szczerze porozmawiamy:[e-mail]

[daneczka78]

Czytając twój list, Zuziu, miałam wrażenie, że to ja go pisałam.
Ja jeszcze jestem przed ślubem ale mieszkamy razem od paru miesięcy. Wcześniej
mój narzeczony nie miał dla mnie zbyt dużo czasu.Widywaliśmy się tylko parę
godzin w weekendy. Strasznie za nim tęskniłam. Zawsze czułam pewien niedosyt.
Myślałam, że to zmieni się gdzy zamieszkamy razem. Niestety, on dużo pracuje i
prawie nie ma go w domu cały dzień a wieczorami siedzi prawie cały czas przed
komputerem bo tam jest jego druga praca. Dlatego cały czas czuje niedosyt jego
bliskości. Jestem zazdrosna jak rozmawia ze swoimi przyjaciółmi przez telefon,
że to im poświęca swój cenny czas. Wiem, że jestem zaborcza. Chciałabym go mieć
tylko dla siebie ale nie okazuję tego aż tak bardzo. Wiem, że on tego nie lubi.
Ja jednak strasznie się męczę.Często płaczę.Rozmawiałam z nim o tym nie raz ale
szczerze mówiąc to rozumiem go, że nie może mi pomóc.Przecież nie może nie mieć
znajomych.To mówi mój rozsądek.On jednak przeważnie jest stłumiony przez
uczucia. Czasem myślę, że potrzebuję pomocy jakiegoś psychologa albo kogoś.
Dodam, że mam też kilkoro znajomych ale ja naprawdę sto razy wolę spędzać czas
z moim facetem. Jest mi często przykro gdy pomyślę, że on doskonale sobie
poradziłby beze mnie i nawet cieszy się, że ja czasem gdzieś wyjeżdzam a on
zostaje sam:(, ja natomiast bez niego czuję się bardzo źle. Sama nie wiem czy
to miłość z mojej strony czy może tylko chęć zaspokojenia pragnienia miłości.
Zgodziłam się na ślub, który już niedługo i mam nadzieję, że kiedyś minie mi ta
zaborczość. Walczę z nią ale to trudne. Może ktoś zna jakiś sposób.