Alojzy

[losninos]

Kolejne moje odkrycie, kojarzy mi się trochę z Aleksym. Jestem wielką fanką imion zakończonych na -y. Bardzo mi się podoba. Co myślicie?

[misha.parajanov]

Alojzy - brzmieniowo nawet w porządku, ale źle mi się kojarzy
Aleksy - tak ma na imię bohater jednej z moich ulubionych książek, więc skojarzenia pozytywne Aczkolwiek dla syna nie mogłabym rozważyć

Z imion na "-y" bardzo lubię za to Ignacego, Jerzego (pewnie się ucieszysz ), a do niedawna na liście ulubionych miałam też Maurycego.

[remigia1]

Niestety nie podoba mi się w ogóle. Aleksy dużo lepszy.

[remigia1]

kojarzy mi się też ze słowem: "aloes" i wyrażeniem "ale łajzy"

[nokturnus]

Bardzo lubię to imię, mam przyjemne z nim skojarzenia chociaż podświadomie z nieznanych mi przyczyn do głowy mi Anatol :p
Myślę, że jednak z zdrobnieniami byłby problem - Aluś, Lolek, Lojzek?

[nokturnus]

przychodzi mi do głowy Anatol*

[sulimira]

Lubie imiona zakonczone na -y np. Apolinary, Ambrozy, Maurycy, Wincenty, Makary. Alojzy nie podoba mi sie, bo dzwiekowo przypomina mi lajze.

[misha.parajanov]

Ja swojego czasu miałam Apolinarego na liście ulubionych Maurycego też. Szkoda, że obaj już dawno wypadli z mojego rankingu
Ambrożego poznałam niedawno przez FB.

[sulimira]

Nie wiedzialam, ze juz wypadli. W takim razie jak bedziesz miala synka to musi byc Mieszkiem, bo sympatia do innych imion przychodzi i odchodzi, hihi. Nie znam zadngo Ambrozego oprocz Kleksa ♥

[paula.anna]

Niestety, Alojzy kojarzy mi się, dźwiękowo, z łajzą. Nie wiem, skąd mi się to wzięło.
Ale u kogoś pewnie doceniłabym odmianę.

Za Aleksym również nie przepadam, głównie dlatego, że byłby pewnie głównie Aleksem, lub, co imo gorsze, Alexem.

[annthonka]

Nie wiem czemu, ale jakoś tak niefajnie mi się kojarzy. Myślę Alojzy i widzę takiego ulizanego kelnera ze starych filmów.

[aequoreavictoria]

Mnie się kojarzy z dziewiętnastowiecznym stangretem XD

[miaumia]

Alojzy kojarzy się brzmieniowo z łajzą, 'lujem', lizaniem, czymś śliskim, zachlapanym, długim , gumowym, elastycznym do przeciągania, ślozami i śluzami, łojem, łojeniem.
Nie podoba mi się zgrubienie Aloch, występujące kiedyś ( locha, loch).
Nie jestem też obiektywna, bo nie podobają mi się w ogóle imiona zakończone na Y.
Podobny do Anzelma i Alwara, lubię tego ostatniego

[miaumia]

Jakkolwiek melodia imienia nie jest zła, doceniam u innych jako przyjemną odmianę
Chciałabym także powrotu Alfonsa, jednak jest niesłusznie skreślony w Polsce.
Aleksy występuje rodzinnie jako kuzyn Alex i pies Alex.

[atoness]

Podoba mi się. Tak miał na imię brat mojej babci. Zdrobniale Aloch.

[dalenia]

Podoba mi się. Ja też przepadam za męskimi imionami zakończonym na - y (Aleksy również jest super). Można zdrabniać do Alosia, Aloszka. Całkiem fajny jest też Lojzek - rzeczywiście trochę łajzowaty, ale też taki uroczo lobuzerski.

[gaudencja]

Brzmieniowo podoba mi się, kojarzy trochę ze Śląskiem. Niemniej jednak jest to Ludwik (oksytańska postać tego imienia) i z tych dwóch form wybieram zdecydowanie Ludwika

[niwius]

Kojarzy mi się dosyć wujkowato-dziadkowo. Kiedyś nie lubiłam, ale teraz coraz bardziej mi się podoba.

[miaumia]

A ja z kolei bardzo nie lubię imion z Y, więc którym tylko mogę, obcinam końcówkę.
Brzmienie nie jest złe ale po polsku wypada niefortunnie w skojarzenich - łajza, luj, ślozy, etc.
Lubię jako odmianę i za ciekawe głoski.
Wolę jednak zagraniczne formy tego imienia oraz piękną Luizę.
Forma z Y nie robi w moim odczuciu dobrze temu imieniu, za to jako 'Alojz' jest tak samo skrzywiony, jak 'Ignac.
Wizualnie lepszy Lois, Alois, Luis.
Zdrobnienia przyjemne - Lolek, Al, Aluś, Alek, Lojek, Lojzek, etc.

[emnilda.wolna]

Kojarzy mi się z Lejzorkiem Rojtszwańcem (oczywiście to inne imię, chodzi tylko o brzmienie "l...jz"). Mam też świadomość, że to imię sprzed kilku pokoleń, a do tego z innego regionu Polski. Literackość plus dziadkowość - w sumie daje to wrażenie fikcyjności, oderwania od rzeczywistości, w której żyję, w której mogłabym je komuś nadać, w której komukolwiek je nadali rodzice (nadaje się za to na pseudonim).

U kogoś - na plus, zwłaszcza po przodkach. Wydaje mi się, że kiedyś było całkiem popularne, jeśli dla kogoś jest to odwołanie do tradycji rodzinnej, czy choćby lokalnej, to tym bardziej warto.

[misha.parajanov]

W życiu bym nie skojarzyła z Lejzorkiem! A Erenburga czytałam całkiem niedawno... 😂