Zmarł Michael Jackson.

[iwannabesedated]

Dziwak i zboczeniec. Wielki Artysta.

Kolejny dowód na to, że można być pokręconym człowiekiem i Artystą
wielkiego formatu. Muzykę można lubić lub nie, życiorys nieodmiennie
przeraża/zasmuca.

Pamiętam jego pierwszą solową płytę, z okładki patrzył wesoły młody
Murzyn. Kiedy się patrzy na smutne zombie jakim się w końcu stał,
człowiek się zastanawia. Z jednej strony człowiek jest przerażony, w
jakie odmęty się można stoczyć. Z drugiej strony sobie gratuluje, bo
w porównaniu życie jednostki przeciętnej (w sensie przeciętnie
pokręconej) jest bajką.

[lucja7]

"Dziwak i zboczeniec. Wielki Artysta.
Kolejny dowód na to, że można być pokręconym człowiekiem i Artystą
wielkiego formatu."

Dziwak? Zboczeniec? Dlaczego? A od kiedy to bycie artysta ma
wykluczac dziwactwa albo "zboczenia"? albo odwrotnie?
Bez sensu

[iwannabesedated]

Lusia napisała byle napisać. Chyba w ogóle nie wiesz o kim mowa.

Takie powiedzonko jest użyteczne bardzo, "never miss a good chance
to shut up".

[maria421]

Nie bylam fanka Jacksona, bylam fanka jego jednej piosenki "Billy Jean", a bylo
to cwierc wieku temu.

Nie wiem tez czy nazwac Jacksona artysta, czy tez produktem PopArtu.
Od wielu lat Jackson wywolywal u mnie tylko wspolczucie. Wieczny chlopaczek, nie
potrafiacy dorasnac, bedacy wiezniem wlasnego obrazu.
Mysle ze musial cierpiec i ze smierc byla tylko koncem jego cierpienia.

Przypominam tez ze zmarla Farrah Fawcett. Przegrala walke z rakiem.

[xurek]

jako ze maz jest regularnym ogladaczem CNN to przypadkiem
wlaczylismy wlasnie, jak zaczeli nadawac o tym, ze karetka zabrala
go do szpitala. Prawie dwie godziny ogladalismy nicniemowiace
reportarze wielu ludzi, by w koncu po kropelce sie dowiedziec, ze
umarl.

Maz przezyl to gleboko, bo Jacksona lubil a jego muzyka odegrala w
zyciu meza duza role, mnie tez zrobilo sie dosc "grobowo na duszy".

Przez te cale dwie godziny wczuwalam sie (wbrew woli) w jego zycie
sluchajac opowiesci o roznych jego epizodach i plaszczyznach. Jest
mi go szczerze i gleboko zal - nie chcialabym miec takiego zycia.

Kiedys widzialam wywiad z MJ (juz po tych procesach o molestacje
nieletnich) i bardzo zyskal wtedy w moich oczach.

Jeden z facetow mowiacych o nim (x-ty "bliski przyjaciel"
powiedzial, ze MJ byl dobrym czlowiekiem otoczonym kilkoma
takimi "potworami", ze na sama myls strach ogarnia, ktore to
zdeterminowaly jego zycie i ssaly z niego jak pijawki.

Moze to naprawde tak bylo? I moze bez mozliwosci przezycia
dziecinstwa jako dziecko czlowiek nie ma szans stac sie doroslym?

Naprawde mi go zal, kilka jego piosenek nalezy do moich
ulubionych: "they don't really care about us", "earth song", "we are
the world", "black or white", "bad".....

[swiatlo]

Presley, Morrison, Lennon. Teraz Jackson.
Jeden z fundamentów współczesnej kultury światowej.
Prekursor wielu kierunków i trendów w muzyce, tańcu i całej popkulturze.
On nie był tylko ikoną kultury. On zdefiniował kulturę.
Był i jest inspiracją dla całego pokolenia na całym świecie, i nie wiemy jeszcze
dla ilu pokoleń w przyszłości.
Tylko Presley i Lennon są równie wysoko jak on na panteonie historii popkultury.

A życie prywatne? No cóż. Podobno Einstein był prywatnie koszmarnym ojcem i
mężem. Nie oceniamy tego u wielkich. To odchodzi w zapomnienie. Tylko dzieła
zostają.