Mit Matki Polki...

[barbara001]

który często bywa jak zasłona dymna na oczy "sprawiedliwych" (czytaj np.
składu sędziowskiego).
Naszym domowym sielskim zyciem wstrząsnęły ostatnio takie historie. Córa M
opowiedziała jak to mama zabrała ja na pewne zbiorowe spotkanie, gdzie
dorosli uczestniczyli w wykładzie a dziecmi zajmowała sie wynajęta opiekunka,
w bawialni zorganizowanej na korytarzu.Rzecz miała się w wynajętej hali gdzie
było około 2 tys, osób. I wszystko fajnie tyle że opiekunka poszła sobie
około 22.00, a nasza mała zasnęła na jakiejs kanapie i mama przyszła po nią
około 2 w nocy. Na ostatnich wakacjach dziecko obudziło się w nocy na
kwaterze i poszło w piżamie szukac mamy do pobliskiej knajpy. Wczesniej
zdarzało się, że dziecko wtedy 1,5 roczne płakało w namiocie (na polu
namiotowym) i jacys ludzie z namiotu obok w końcu zainteresowali sie i
utulili małą, mama była w pobliskiej knajpie, rok temu dziecko obudziło sie w
nocy w namocie i nie mogło sie wydostać, jak jej sie udało poszło szukać mamy
do pobliskiego pubu.
Czy trzeba by to dziecko ktoś zgwałcił lub porwał by sad uznał, ze matka nie
dopełnia swoich obowiązków?

[jayin]

barbara001 napisała:


> Czy trzeba by to dziecko ktoś zgwałcił lub porwał by sad uznał, ze matka nie
> dopełnia swoich obowiązków?

No niestety. Taka mentalność wielu osób. Póki nie ma naocznych dowodów/zdarzeń, problem się nie materializuje OFICJALNIE i drastycznie - to problemu NIE MA...
Dopiero jak coś się stanie złego, to wszyscy zaczynają przyglądać się podobnym przypadkom i czasami reagują wtedy. A potem znowu zapominają - i cały motyw zaczyna się od nowa...

[atenais]

heh... Matka Polka, Babcia Polka... tyko ojciec zawsze zły..... film "Tato"
plecam, pewnie przerysowany i z "Bogusiem" ale troszkę porusza temat. Nasz Młody
połowę czasu spędza u nas (środy, piątki, soboty i niedziele) a resztę u "mamy",
a i tak p. psycholog wyrzucała M, że mu łatwiej, bo jest ojcem "dochodzącym".

[barbara001]

O, i ja do tego chciałam nawiazać. I sorki, że ja tak dzisiaj na ta nasza eks
się najeżam ale mnie jasna cholera wzięła. Odwozimy dzieciaka na umówiona
godzine, późną zwykle bo mama korzysta z wolnych wieczorów towarzysko, i bardzo
dobrze, tyle ze czekamy zwykle 15-30-40 minut pod blokiem, jak jest ciepło ok,
ale w zime o 22 nie jest fajnie. A wczoraj mieliśmy gosci z dziećmi, umówilismy
sie ze odwieziemy mała między 20-21. O 20 do mnie telefon z ...ryjem za
przeproszeniem i wyzwiskami gdzie jest jej dziecko???!!! Ale nie pamieta flądra
jedna, jak w każde dosłownie wakacje umawiamy się ze np. wracamy 10 a dziecko
odwozimy jej 11, zawsze od 7 mamusi telefon milczy. Potem mama pojawia sie
około 15 z ryjem, oddawać dziecko, a potem z pretensjami że musieliśmy iśc do
pracy i w ciągu dnia zostawiliśmy dziecko z obcymi osobami i ona sobie nie
życzy (te obce osoby to moja koleznaka, siedzi w domu ze swoimi dziecmi i nie
raz małą przechowywała). Jak zostawiła nam mała na wakacje z zapaleniem płuc
przez ponad dwa tygodnie nie dała znaku życia, a jak wróciła i zapytalismy się
dlaczego nie zadzwoniła, a komórkę posiada i owszem, to powiedziała ze nie
wiedziała ile by ją kosztowała ta rozmowa to wolała nie dzwonić. A jak zabrałąm
mała do moich dziadków na wekeend, bo M miał dużo pracy, a my posiedziałyśmy
sobie dwa dni na wsi, to zagroziła że ograniczy M kontakty, skoro nie ma dla
dziecka czasu. I jakbyśmy spotkali się w sądzie ... to $#%^$^$^$%, założę
się ,że nasza wina byłaby większa.Cholera.

[m-jak-magi]

witaj, mam podobne odczucia, chociaz staram sie je tepic o byc moze nie
potrafie obiektywnie ocenic eksi. wprawdzie sytuacje nigdy nie byly az tak
ekstremalne ale ...
pamietam ze to ja pierwsza kupilam nakladke na toalete i uczylam mala robic
siusiu i sygnalizowac ze w ogole ma na to ochote. mala miala wtedy 3 lata i
mamie wygodniej bylo pakowac pampersy. to ja uczylam mala jesc widelcem bo
mamie wygodniej bylo prowadzic ja do mc donalda gdzie dzieci jedza wszystko
raczkami. dziecko mialo 4 lata a mama pakowala ja w wozek bo przeciez tak
wygodniej, w srodku zimy przyprowadzala do nas dziecko w skarpetkach- na
pytanie co jest grane padala odpowiedz - jestes ojcem to jej kup rajstopki.
wiem ze to nie moje dziecko, staram sie o tym w kazdej chwili pamietac ale boli
mnie jak widze ze dziecko jest zaniedbywane przede wszytskim psychicznie.
wiem ze odezwa sie glosy protestow - bo to nie twoje dziecko itd itd ale uwazam
ze powinnas pietnowac zachowanie matki i wplywac na meza zeby odpowiednio
reagowal.

[m-m-m]

ze dziecko jest zaniedbywane przede wszytskim psychicznie.
wiem ze odezwa sie glosy protestow - bo to nie twoje dziecko itd itd ale uwazam
ze powinnas pietnowac zachowanie matki

Zachowanie tej równowagi pomiędzy zwykym współczuciem wobec czyjegoś dziecka, a
przejęciem roli wychowawczej jest trudne.
Zwróć uwagę, że to nie Twój mąż, a jej ojciec uczył ją jeść widelcem, tylko Ty.
To Ty uczyłaś ją korzystania z toalety, a nie on.
Oczywiście każdy robi jak mu sumienie każe, ale na razie ja widzę, że po prostu
zwolniłaś oboje jej rodziców z obowiązków wychowawczych i wzięłaś to na siebie.
Nie wpłynęłaś na zachowanie męża, tylko za niego wszystko zrobiłaś.

[m-jak-magi]

wiem ze to ja, ale czy mam wobec tego niernie przygladac sie dwojgu mnieudolnym
rodzicom skoro sama moge cos dla niej zrobic?? moj maz jest cudowny do zabawy z
mala ale kiedy trzeba okazac cierpliwosc on jej nie ma. to powinna zrobic matka
ale ona tego nie robi - co wiecej nie rozumie ze robi cos zle. jej sie wydaje
ze jak dziecko nie przymiera glodem i nie jest zawszone tzn ze jest zadbane.
naprawde chcialabym z czystym sumieniem powiedziec ze mala ma dobra kochajaca
matke - zaoszczedziloby mi to mase psaychicznyuch rozterek ale tak nie jest.
mam nic nie robic ????

[chalsia]

masz "wytresować" partnera a ojca małej by pełnił prawidłowo swoją rolę
wychowawczą.


m-jak-magi napisała:

> wiem ze to ja, ale czy mam wobec tego niernie przygladac sie dwojgu
mnieudolnym
> rodzicom skoro sama moge cos dla niej zrobic?? moj maz jest cudowny do
zabawy
> z mala ale kiedy trzeba okazac cierpliwosc on jej nie ma. to powinna zrobic
matka
>

Co a bzdura że matka ma coś zrobić bo ojciec nie ma cierpliwości. Ojciec widać
to też dziecko ino, ze duże.
Chalsia

[m-m-m]

masz "wytresować" partnera a ojca małej by pełnił prawidłowo swoją rolę
> wychowawczą.



Popieram. Gdybym to ja wszystko robiła za mojego M. (bo mu się nie chciało, bo
miał inne sprawy, bo nie miał cierpliwości...) i matkę młodego (bo jest
psychicznie chora, bo okazała się być matką nieoodpowiedzialną itp...) to chyba
nastąpiaby jakaś pomyłka: dwoje ludzi beztrosko zrobiło sobie dziecko i teraz
beztrosko zrzucili je na kogoś innego, bo ten ktoś jest nadgorliwy i sam się
zgłasza by im je wychować. Przez 8 lat 24-o godzinnego macochowania mojemu dziś
już 17-letniemu pasierbowi odwalilabym za tych dwoje kolosalną robotę, ale...no
właśnie, ale jednak on ma rodziców, nie jest dzieckiem porzuconym, a ja go nie
adoptowałam. Wzięłam jego ojca i jego samego pośrednoo też, ale NIE TAK JAK
MATKA, ale jak osoba z zewnątrz. Złudnym jest, że taki pasierb/pasierbica
posiadający własnych rodziców będzie dla rodzica przybranego jak dla tych
dwoje. Nigdy nie będzie, żebyś flaki sobie wypruła. I nie jego to wina, po
prostu miłość do tych dwojga ma wbudowaną tak samo, jak i to, że ma ich geny i
jest do nich podobny.
Nie miej złudzeń, że on kiedyś uzna Cię tak jak matkę własną, żeby nie wiem
jaka ona dla niego była zła, a Ty dla niego dobra. To mrzonki.

[m-jak-magi]

mmm - nie sposob sie z toba nie zgodzic. obowiazkiem rodzicow jest wychowywac
swoje dziecko. ja rowniez z takiego zalozenia wychodze ale co zrobic kiedy
matka nie przejawia kompletnie zadnej inicjaywy. wiem ze kocha mala ale sama
milosc nie wystarczy. moj maz od poczatku chcial abym aktywnie uczesatniczyla w
wychowaniu dziecka. co innego jak poznajesz dziecko duze wychowane
uksztaltowane a co innego jak poznajesz malenstwo ktore twoja obecnosc w zyciu
traktuje jako zupelnie naturalny fakt. dla niej bylam jestem i bede tak samo
jak mama tata czy jej ojczym. nie jestem matka i nie roszcze sobie praw ale
traktuje ja jak swoje dziecko kiedy mieszka z nami. nie moge wobec tego biernie
przygladac sie temu jak moj maz traci cierpliwosc bo mala zlala sie w nocy do
lozka albo nieumiejetnie operuje widelcem i cale jedzienie laduje na stole a
nie w buzi. mala od poczatku zwraca sie do mnie po imieniu a kiedy czasem sie
pomyli tlumacze jej ze nie jestem jej mummy. czy zawlaszczam sobie jakies
prawa ??? nie wiem - mam wrazenie ze matce jest to na reke bo dziecko ladnie
ubrane, wraca do niej i umie kilka nowych wierszykow itd. licze sie z faktem ze
jak dorosnie nasze relacje zaczna sie zmieniac - moze na gorsze. co mopge
poradzic ze pokochalam mala calym sercem......................

[kasia_kasia13]

>matka nie przejawia kompletnie zadnej inicjaywy.

Wyglada na to, ze ojciec tez nie przejawia inicjatywy. Nie usprawiedliwa to
matki, ale dziwne, ze tylko ja krytykujesz.

wiem ze kocha mala ale sama
> milosc nie wystarczy. moj maz od poczatku chcial abym aktywnie uczesatniczyla
w
>
> wychowaniu dziecka.

Mowiac brutalnie, Twoj maz chce, abys Ty za niego odwala _jego_ obowiazki. Nie
daj sie w to wrobic.

>dla niej bylam jestem i bede tak samo
> jak mama tata czy jej ojczym.

Widzisz, nie bedziesz. Ojca ma sie jednego, matke tez. Macoch/ojczymow mozna
miec wiele.


>nie moge wobec tego biernie
>
> przygladac sie temu jak moj maz traci cierpliwosc bo mala zlala sie w nocy do
> lozka albo nieumiejetnie operuje widelcem i cale jedzienie laduje na stole a
> nie w buzi.

Nikt Ci nie kaze sie temu biernie przygladac, mozesz spokojnie ochrzanic meza.

[konkubinka]

co prawda tez zdarza mi sie isc do knajpy i tez wychowuje dziecko z
poprzedniego zwiazku ale rowniez mnie wkurza ten mit .
U nas chocby jeden malutki przyklad:
corka M od pierwszej klasy caly dzien spedza sama z kluczami na szyi. .Od
trzeciej klasy jezdzi do szkoly do Warszawy PKSem - mają z mamusia samochod ale
sluzy on po to , aby mamusia wozila sie nim do pracy zostawiajac dziecko na
przystanku PKS po drodze.

Od pewnego czasu dziecko uczeszcza na Gawede do palacu mlodziezy.Do tego roku (
wlasnie dziecko skonczylo 13 lat) wygladalo to tak , ze M zrywal sie z pracy,
jechal po corke do szkoly , przywozil do Palacu , odbieral z palacu i zawozil
do domu za Warszawe.Tak 2-3 razy w tygodniu.Wiec w pazdzierniku wyszedl z
propozycja czy dziecko nie moze ze szkoly przyjezdzac do palacu bezposrednim
autobusem a on ja bedzie tylko z tego palacu za maisto wieczorem odwozil.
Oczywiscie otrzymal odpowiedz , ze jest nieodpowiedzialny a dziecko jest za
małe.

[t.ran]

Cze Konkubinko, fajny fryz

[konkubinka]

juz sie zmienil ze sto razy

[m-m-m]

ale co zrobic kiedy
> matka nie przejawia kompletnie zadnej inicjaywy. wiem ze kocha mala ale sama
> milosc nie wystarczy.


Pogonić męża by małą zajmowal sie oraz by to on wyszedł z inicjatywą.



moj maz od poczatku chcial abym aktywnie uczesatniczyla w
>
> wychowaniu dziecka.


No pewnie : ))) Przecież za darmo (masz złudzenie, że bedziesz kiedys dla niej
tak samo wazna jak jej rodzice, bo jest mała - otóż błąd !) wychowasz cudze
dziecko. On tylko będzie doglądał czy dobrze to robisz. Popieram Kasię : nie
daj się w to wrobić.



traktuje ja jak swoje dziecko kiedy mieszka z nami. nie moge wobec tego biernie
>
> przygladac sie temu jak moj maz traci cierpliwosc bo mala zlala sie w nocy do
> lozka albo nieumiejetnie operuje widelcem i cale jedzienie laduje na stole a
> nie w buzi.


No tak, najłatwiej więc samej coś za niego zrobić. Nauczyć ją jedzenia, bo on
traci cierpliwość...Traci? Odejdź wtedy od stołu i ewentualnie potem wyjaśnij
mu czego od niego oczekujesz, ale NIE WYRĘCZJ GO nawet kosztem tej
cierpliwości. W ten sposób on Ci pokazuje, że on taki biedny nie ma
cierpliwości, a Ty masz... No, idealna sytuacja szanatażu. Nauczysz jego
dziecko jedzenia, tak jak kiedyś za niego pewnie wszystko robiła jego matka,
tak teraz Ty robisz. JEST MU TO NA PEWNO WYGODNE.



mam wrazenie ze matce jest to na reke bo dziecko ladnie
> ubrane, wraca do niej i umie kilka nowych wierszykow itd. l



No pewnie. Ma przecież świetną darmowa wychowawczynię, ktora do tej roboty sama
sie zgłasza.

[m-jak-magi]

byc moze jestem przypadkiem klinicznym ale mnie przebywanie z mala daje wiele
radosci. robie to rowniez dla siebie. cale zycie bylam wojujaca businesswoman
ktora nie chce dzieci, bo sa bee i przeszkadzaja w karierze. pojawila sie mala
i zaczelam czerpac radosc z bycia z nia. wiem ze moge to robic bezstresowo i
moge zaoszczedzic malej nerwowych sytuacji, bo ijciec sie wscieka podczas kiedy
ja spokojnie moge jej wszytsko wytlumaczyc. kiedy zaszlam w ciaze cieszylam sie
ze mala bedzie miala rodzenstwo a moje dziecko siostre ktora bedzie go kochac i
dbac o niego. stracilam moje dziecko w 3 miesiacu ciazy i staram sie z tym
jakos zyc normalnie i nie zalamywac sie. paradoksalnie swiadomosc ze jest w
moim zyciu taka mala dziewczynka trzyma mnie jakos w garsci.
mmm zgadzam sie z toba ze odwalam za kogos robote i prawdopodobnie nigdy ilosc
oddanego dobra nie wroci do mnie bo mala ma i miec bedzie mame i tate ktorzy
beda sie dla niej liczyc ponad wszystko - mysle jednak ze ktos taki jak ja kto
nigdy nie lubil dzieci ( skrajna irytacja na widok dziecka to delikatne
okreslenie mojego przypadku ) moze byc wdzieczny tej malej dziewczynce bo
dzieki niej pozno bo pozno ale chcialam miec wlasne dziecko i nadal tego chce.
mala po prostu oswoila mnie i wyciagnela ze mnie to o co bym sie nigdy nie
spodziewala. dzieki temu oprocz kochajacych ja rodzicow ( nieudolnych moim
zdaniem ale kochajacych ) ma rowniez zakochana w niej jak wariatka macoche
mam wrazenie ze watek odbiega juz nieco od oryginalnego postu ale ciesz sie ze
mam okazje to powiedziec.

[kasia_kasia13]

M-jak-megi, nie ma nic zlego w tym, ze darzysz mala sympatia i lubisz spedzaj z
nia czas. Powinnas byc tylko swiadoma, ze nie bedziesz w jej zyciu osoba rownie
wazna jak jej matka czy ojciec. Nie wiaz z nia zbyt duzo nadziei, typu, ze
zastapi Ci Twoje wlasne dzieci itd, bo mozesz przezyc rozczarowanie.
I absolutnie nie powinnas ise zajmowac jej wychowaniem i wyreczac w tym jej
ojca. Ta nadgorliwosc moze sie Wam wszystkim kiedys odbic czkawka.

[kicia031]

Tutaj niekoniecznie sie zgadzam, ze dzieckozawsze będzie bardziej kochac
wlasnych rodzicow niż macoche, czy inna bardziej lub mniej spokrewniona osobe –
ja jako dziecko spedzalam duzo czasu z moja ciotka, ktora uwielbiala dzieci a
nie miala wlasnych I zawsze mialam z nia lepszy kontakt niz z moimi rodzicami.
W przeciwieństwie do mojej matki jest moja prawdziwa przyjaciolka, mimo roznicy
pokoleń. Moja ciotka pomaga mi teraz wychowywac moje dzieci i one tez ja
uwielbiaja, duzo bardziej niż rodzone babcie.

[m-m-m]

dzieki temu oprocz kochajacych ja rodzicow ( nieudolnych moim
zdaniem ale kochajacych ) ma rowniez zakochana w niej jak wariatka macoche


Rób jak uważasz.
Pomimo wszystko czarno widzę to na przyszłość. Teraz przenosisz miłość do
dziecka cudzego z nieistniejącego własnego. Wiesz, ja nie ma dzieci i z różnych
względów mieć ich nie chcę, ale jakoś nie potrafię sobie wyobrazić takiej
reakcji przeniesienia potrzeby posiadania własnego dziecka na dziecko czyjeś,
choćby było to dziecko własnego męża.
Dla mnie to oczywiste, że pasierb nie jest moim dzieckiem i nigdy takim nie
będzie.

[barbara001]

Prawdą jest, że traktowanie dziecka partnera jak własne nie zwróci się
miłością, jaką obdarzyło by nas własne dziecko. Nie należy tego oczekiwać, ale
traktowanie pasierba, a szczególnie gdy jest to małe dziecko, z założenia na
dystans, tylko dlatego ze w zasadzie jest to obce dziecko jest nieco okrutne
dla tego dziecka. I bardzo widoczne gdy ma się własne dziecko. Więc w zasadzie
nie ma wyjscia, nalezy dziecko partnera traktowac jak własne (utrzymując w
sobie właściwy dystans)i matkować jednoczesnie nie matkując.
A wpajanie dziecku partnera wartości, które same uznajemy za cenne i nauczenie
wielu pozytecznych rzeczy, które powinna nauczyć je matka lub ojciec nie jest
bezzasadne, po pierwsze ułatwia funkcjonowanie wspólne pod jednym dachem po
drugie rzeczywiscie daje dużą satysfakcję. Tyle ze ojciec dziecka musi brać w
tym udział, nawet jak nie ma cierpliwosci, bo to zawsze jednak jego dziecko nie
macochy. I nawet nie chodzi tu o to ciągłe powtarzanie sobie ze to pasierb,
tylko o to, ze takie dziecko zawsze będzie ukształtowane nieco inaczej niz my
wychowywałybysmy własne.
A wracając do głównego watku, rozmowa z M na temat złego postępowania matki
dziecka oczywiście zawsze jest koniecznością. U nas nie ma z taka rozmową
problemu, obydwoje zauważamy problem i M niejednokrotnie rozmawiał na temat
zostawiania dziecka bez opieki z eks. Jak widać bez efektów. Bo jeszcze inne
niedociągnięcia takie jak nieprasowane ubrania, brak ciepłych obiadów,
nieuczesane włosy itp. moża omawiać latami az dziecko urosnie i bedzie samo
sobie gotowało, prało i prasowało, to pozostawianie dziecka bez opieki jest po
prostu niebezpieczne a nie jestesmy w stanie sledzić eks, gdzie chodzi i co
wtedy robi dziecko. A większość takich sytuacji miała miejsce gdy eks niemalże
w tajemnicy sie gdzieś z dzieckiem wybrała, choć wie, że nigdy nie
odmówimy "przyjęcia " dziecka nawet poza grafikiem. Ukrywa te wyjazdy i wyjścia
bo wie że nie akceptujemy gdy zabiera dziecko na spotkania jej grupy
wyznaniowej. A nie akceptujemy tylko dlatego ze nie zajmuje sie tam dzieckiem,
bo w co i gdzie ona sobie wierzy to zupełnie nas nie absorbuje. I dlatego sie
tak zeźliłam, bo jak coś złego się stanie to najbardziej skrzywdzone zostanie
dziecko, tyle że wtedy to juz będzie za późno. A jakbyśmy chcieli teraz jakos
przeciwdziałać to własciwe nie ma jak, bo w końcu nikt temu dziecku głowy nie
urwał kiedy była "pod opieką " matki to jakby dowodu nie ma, tylko to nasze
upierdliwe gadanie...

[m-jak-magi]

to straszne co piszesz ale chyba to prawda. kazdy a'priori zaklada ze matka
wychowa swoje dziecko lepiej i jej kompetencji nie mozna podwazac. wypada
pewnie modlic sie aby eskapady mamusi nie odbily sie na zdrowiu dziecka. ja
rowniez od czasu do czasu dowiaduje sie ze mama wypila o jedno piwo za
duzo .... ok od tego jeszcze daleko do zrobienia krzywdy dziecku ale ... sam
fakt "wstawiania" sie w obecnosci dziecka jest dla mnie karygodny. szczerze
mowiac ja juz staram sie nawet unikac rozmow na ten temat, bo kazdorazowa
interwencja mojego meza konczy sie awantura i grozba ze nie zobaczy dziecka.
oczywiscie nigdy taka grozba nie jest realizowana, bo predziej czy pozniej
wygrywa zdrowy rozsadek ale ...... dziecko w koncu nie jest gluche i slepe - w
wieku 5 lat zaczyna coraz bardziej rozumiec ze jest zrodlem konfliktu miedzy
swoimi rodzicami. oj .... to wszystko nie jest takie proste.....

[chalsia]

> rowniez od czasu do czasu dowiaduje sie ze mama wypila o jedno piwo za
> duzo .... ok od tego jeszcze daleko do zrobienia krzywdy dziecku ale ... sam
> fakt "wstawiania" sie w obecnosci dziecka jest dla mnie karygodny.

Ekhm ekhm, jak by tu powiedzieć ..... Moi rodzice są ze sobą ponad 45 lat,
wyrosłam w pełnej oraz kochającej się rodzinie. ROdzice moi są normalni w
sensie korzystania z alkoholu - od czasu do czasu przy jakiejś okazji piją,
czasami do stanu rauszu. Jako dziecko nie raz miałam okazję uczestniczyć w
spotkaniach rodzinnych gdzie wszyscy po jakimś czasie byli na rauszu.
Miałam tez okazję jako dziecko zobaczyć czasami któreś z rodziców w stanie
powyżej rauszu i robiło to na mnie niemiłe wrażenie.
Czy to jest karygodne??? Nie sądzę. Dziecko też dzięki temu ma okazję zobaczyć
JAK używać alkoholu. Mnie to w każdym razie nie zaszkodziło.
Chalsia

[m-jak-magi]

hmm, nie podzielam twojego zdania chalsia absolutnie. nikt nie jest oczywiscie
perfekcyjny i kazdemu zdarzy sie przegiac z alkoholem ale nie sadze zeby to
bylo akurat edukacyjne dla 5 letniego dziecka czy dla dziecka w ogole.
przyjdzie napewno czas kiedy sama pozna co to znaczy pic alkohol ( prywatki,
imprezy itd ) i wydaje mi sie ze zadaniem rodzica jest raczej edukowac jak
ochronic sie przed konsekwencjami picia a nie pokazywac jak pic. to tyle na
temat.

[konkubinka]

no tak , bo matka samotna, samodzielna to juz tylko wzorem byc musi.
Moja zawsze sie starala (nie wyszlo jej ) i pic nie potrafi .Nigdy duzo nie
pila ale jak juz wypila to tak ze byla struta i co mam stwierdzic ze jest pod
tym katem nieedukacyjna?Wrecz przeciwnie-wlasnie to zawsze dla mnie byl
przyklad jak bardzo alkohol szkodzi.
Za to moj "tata wraz z macocha" sa normalni.Lubia wypic przy okazji i po bardzo
ciezkiej pracy.Elegancki alkohol w drinku przed tv lub przy muzyce.To raczej
dla mnie wzor idealnej pary -to ile wypili mało mnie interesuje.

[chalsia]

tyle tylko, że dzieci głownie uczą się przez obserwację a nie z pogadanek
umoralniających swoich starych. JAkbym nigdy nie widziała swoich rodziców na
rauszu, a potem oni by mnie edukowali w temacie alkoholu, to miałabym ich za
całkowicie niewiarygodnych. To tak jakby ktoś kto nie ma prawa jazdy starał się
mi wytłumaczyć jak operować pedałem sprzegła i dzwignią zmiany biegów.
I własnie nie chodzi o to by uczuć jak się uchronić przed konsekwencjami picia,
tylko jak pić by nie było JAKICHKOLWIEK konsekwencji (nawet najmniejszej z nich
czyli kaca).
Chalsia

[m-jak-magi]

skoro powolujesz sie na jazde samochodem - nie wystarczy edukacja ze po
alkoholu nie moza jechac - trzeba po prostu po pijaku spowodowac wypadek -
inaczej bedziemy niewiarygodni ????
przepraszam ale argumenty sa dla mnie kuriozalne. sugeruje zakonczyc ten temat
bo najwyrazniej kazda z nas ma swoje niezmienne zdane.

[kasia_kasia13]

m-jak-magi napisała:

> skoro powolujesz sie na jazde samochodem - nie wystarczy edukacja ze po
> alkoholu nie moza jechac - trzeba po prostu po pijaku spowodowac wypadek -
> inaczej bedziemy niewiarygodni ????

Bedziemy wiarygodni, jesli wlasnie po pijaku nie bedziemy nigdy wsiadac do
samochodu.

[m-jak-magi]

i to bedzie rzeczywiscie klarowny przekaz dla 5-letniego dziecka - bo o 5letnim
dziecku rozmawiamy ...................... litosci !!!!!

[kasia_kasia13]

m-jak-magi napisała:

> i to bedzie rzeczywiscie klarowny przekaz dla 5-letniego dziecka - bo o
5letnim
>
> dziecku rozmawiamy ...................... litosci !!!!!

Masz racje. Nalezy do 18 roku zycia ukrywac przed dzieckiem fakt istnienia
alkoholu. Na urodzinach, imieninach pic zawsze wode mineralna albo sok z
marchwi, bo zdrowy. LItosci !!!

[m-jak-magi]

kasia zanim zaczniesz mnie atakowac wczytaj sie w to co napisalam. napisalam,
byc moze delikatnie i nie zostalo to odpowiednio odebrane ze matka opiekujac
sie 5letnim dzieckiem naduzywa alkoholu. rozumiem ze to jest OK bo w koncu
dziecko od malego nalezy przyzwyczajac do faktu ze dorosli pija i chodza
zawiani. dziecko oczywiscie w swojej madrosci wyciagnie z tej sytuacji jak
najlepsze wnioski. ciekawa jestem czy taka tryfe stosujesz do swojego wlasnego
dziecka rowniez czy dotyczy ona tylko pasierba. to chyba tylko w komediach moze
byc smieszne:dziecko od malenkosci z granatem oswajaj. zeby nie byc goloslowna
powiem ze wychowalam sie w przecietnej polskiej rodzinie, gdzie alkohol byl
okazjonalnie spozywany podczas rodzinnych spotkan. moi rodzice dbali jednak
abym nie byla swiadkiem ostro zakrapianych imprezek - bo nic w tym edukacyjnego
nie ma. mysle ze to subtelna roznica. za nienormalna jednak uwazam sytuacje
kiedy popijanie sobie piwka przy malym dziecku ( i nie mowie o jednej butelce )
staje sie dziennym rytualem. to tyle na temat.

[barbara001]

O rany , co za dyskusja. wiadomo, alkochol nie powinien byc tematem tabu w
domu, i dziecko widzące rodziców przy drinku nie jest w zaden sposób
deprawowane. Ale dziecko widzace przewracajacych się lub bełkoczacych rodziców
to juz przegiecie. U nas w domu podczas pobytu dziecka bywaja spotkania gdzie
pija się alkochol, i dopóki dziecko uczestniczy w imprezie wszyscy zachowuja
się jak trzeba a jak idzie spać impreza robi się czasem bardziej dorosła. I
tyle. I nie ma w tym nic złego. Żle natomiast jezeli rodzice pozwalają sobie na
kieliszek za dużo gdy sa odpowiedzialni za dziecko, i mam na myśli nie
spotkanie w domu gdzie dziecko idzie sobie spać do swojego łózeczka a rodzice
sa blisko, tylko sytuacje gdzie np. rodzic zabiera dziecko do knajpy i tam
wstawia sie i potem szoruje niepewnym krokiem z dzieckiem na reku do domu.
Nie wiem jak zachowuje sie i kiedy naduzywa eks m-megi ale o ile nie jest to
zbyt czeste i z zachowaniem jednak bezpieczeństwa i spokoju dziecka, to moze
nic w tym złego. Jak widać dużo bardziej lekkomyślnie mozna zachowac sie na
trzezwo, na przykładzie naszej eks. Bo że nasza eks zabiera dziecko na imprezy
do znajomych, gdzie byc moze pozwala sobie na jednego wiecej to pewnie tak jest
ale nie mamy żadnych przesłanek by to krytykowac bo raczej zawsze dba o swoja
przytomnosc umysłu i bezpieczny powrót do domu. Bo nasza mała chodząc po
knajpkach szukajac matki nie zastawała jej pod stołem, chodzi tylko o
zapewnienie dziecku bezpieczeństwa, którego nie ma gdy zostawia sie je same np.
na polu namiotowym.

[kasia_kasia13]

>Prawdą jest, że traktowanie dziecka partnera jak własne nie zwróci się
>miłością, jaką obdarzyło by nas własne dziecko. Nie należy tego oczekiwać, ale
>traktowanie pasierba, a szczególnie gdy jest to małe dziecko, z założenia na
>dystans, tylko dlatego ze w zasadzie jest to obce dziecko jest nieco okrutne
>dla tego dziecka

Nie postuluje chlodnych kontaktow. Mozna byc serdecznym, polubic dziecko, miec
z nim dobry kontakt. Tylko wlasnie miec swiadomosc, ze pasierb nas nie pokocha
jak matki i nie zastapi nam wlasnego dziecka. Z wypowiedzi m-jak-magi
wynikalo, ze ona tej swiadomosci nie ma. Ze ma duze oczekiwania w stosunku do
swojej pasierbicy w zamian za jej milosc. Mozliwe, ze zle zrozumialam. Ale
naprawde warto pozbyc sie zludzen, zeby samemu uniknac rozczarowania i nie miec
potem pretensji do pasierba z cylku "Ja dla Ciebie tak sie poswiecalam a Ty..."
Najlepiej, jesli sie dziecko polubilo (z wzajmnoscia), byc dla niego kims w
rodzaju zyczliwej ciotki.

[m-jak-magi]

zdecydowanie zle mnie zrozumialas. ja nie mam zadnych oczekiwan w stosunku do
mojej pasierbicy, skad to wyczytalas nie mam pojecia. od kiedy to za milosc do
kogokolwoiek oczekuje sie wdziecznosci ??????