Ja tez juz sie pogubilam....

[mamapodziomka]

Forum czytam juz od bardzo dawna, ale jakos do tej pory nie zebralam sie zeby
napisac. Nie da sie ukryc, ze jestem bardzo niedoswiadczona macocha i ostatnio
zwlaszcza bardzo pogubiona...

Moze najpierw napisze pare slow o naszej konstelacji. Jestesmy razem z NM od
roku, zadne z nas nie przyczynilo sie do rozpadu poprzedniego malzenstwa (choc
final rozwodu NM byl pare tygodni po tym jak sie rozstalismy, a moj rozwod
wciaz w toku, ale w Niemczech niestety dlugo to trwa). Ja mam 2.5-letnia
coreczke, NM ma 7-latke i 9-latka. Moja corka mieszka z nami, dzieci NM co
drugi weekend i kazdy wtorek.

Konflikty zaczely sie dosc wczesnie, choc dzieci poczatkowo przyjely nas
wzajemnie bardzo entuzjastycznie. Jednak dosc szybko sprawa sie skomplikowala,
bo NM jest klasycznym weekendowym tatusiem - dzieci nic nie musza, do
wszystkiego maja prawo, 100% uwagi przez caly dzien, standard. Poczatkowo
znosilam ten czas, ale trudno tak naprawde cos ukryc i NM zauwazyl, ze nie
ciesze sie na weekendy i wyjazdy z dziecmi. Ex jest taka srednia, nie bruzdzi
jakos karczemnie, ale tez reprezentuje opcje wychowanie bezstresowe i
calkowite "poswiecenie sie" dla dzieci (co zreszta dosc czesto mowi). Raczej
stara sie rowniez o schladzanie kontaktow dzieci ze mna i moja corka
(komentarze typu, ze nie jestesmy ani rodzina ani przyjaciolmi wiec nie mozemy
brac udzialu w jakis tam uroczystosciach, mimo ze dzieci zaprosily). Wyjatkowo
dla mnie trudne do zniesienia jest jeszcze marudzenie - dzieciom generalnie
nic sie nie podoba. Zwierzeta w zoo sa glupie, spacery nudne, etc. Najchetniej
siedzialyby caly dzien przed telewizorem. Syn NM ma tez olbrzymie problemy -
ciezkie ADHD, dysleksje, dysgrafie, dyskalkulie...

Przez jakis czas NM sprawial wrazenie, ze troche zrozumial koniecznosc
wprowadzenia zasad w domu i to zasad obowiazujacych wszystkich, ale niestety
po pierwszym takim weekenedzie dzieci sie obrazily, nie chcialy wiecej
przychodzic. No i NM zrobil wolte w powietrzu - okazalo sie ze to moja wina bo
jestem wredna macocha, a on mnie juz "chyba" nie kocha.

Jakos udalo nam sie ten konflikt zazegnac, choc nie musze mowic, ze bylo to
trudne. W sobote jedziemy wszyscy razem na dwa tygodnie nad morze i w sumie to
bedzie troche taki test... Tyle, ze nie bardzo wiem jak mam sie zachowywac...
Nie mam ochoty spedzic tych calych 2 tygodni tylko z moja cora (tym bardziej,
ze jej ojciec ja olal i ona zna praktycznie tylko NM i mowi do niego tata i
jest bardzo zwiazana uczuciowo z nim i dziecmi), nie mam ochoty tez robic za
sluzaca i obslugiwac towarzystwo na kolanach. Dzieci sie soba nie zajma przez
5 minut, bo nie potrafia. Ech....

[elf28]

Czy dom, w którym mieszkacie jest wspólny? Macie taki sam wkład w jego
utrzymanie?

Szczerze Ci powiem, że nie wytrzymałabym ani 5 minut takiego układu. Musisz
postawić rozsądne granice. W każdym domu panują jakieś zasady i trudno, żeby
dzieci wchodziły na głowę. I jeśli Twój mąż nie będzie tego umiał zrobić, to
szczerze mówiąc trudna ta Wasza przyszłość będzie, bo wynika z niej że Ty
będziesz musiała się dostosować do niego i jego dzieci. A to chyba nie o to
chodzi.

Co do wakacji: dzieci mają tatusia - niech im czas zorganizuje, nakarmi i
zabawi. A Ty zajmuj się tylko Twoją córką.

[anastazjapotocka]

Dziewczyny, jesli mąż Mamypodziomka jest Niemcem, to koniec. Dziewczyna ma
przechlapane i żadne nasze rady jej nie pomogą. Facet już dziewczynie
zagroził, "że chyba przestał ją kochać", co w tłumaczeniu na nasze stosunki
oznacza: nie podskakuj, bo cię razem z twoim dzieckiem bezkarnie do domu
samotnej matki odwiozę. I - zrobi to, jeśli dziewczyna zacznie stawiać
wymagania. Jej rozwód jest w toku i trwa około 3 lat, a to oznacza, że małżonek
szarpie się z niaąo dziecko lub pieniądze, względnie o jedno i drugie. Mówiąc
pieniądze mam na myśli, że miesza ją z błotem, żeby dziewczynie alimentów nie
płacić. Na nią, co jest standartem niemieckim, pod warunkiem, że ma się
DOSKONAŁEGO adwokata. Doskonały adwokat kosztuje fortunę, chyba, że mąż dobrze
zarabia, wtedy adwokat sciągnie sobie od niego każdą kwotę.
Ex małżonce obecnego też się dziewczyna nie postawi, bo najwyraźniej
wprowadziła się z córeczką do domu obecnego. Każde postawienie się ex żonie
będzie miało taki skutek, że wtrąci się we wszystko Jugendamt, facio się
ciężko wystraszy, dziewczynę z dzieckiem wystawi za drzwi. Będzie kobieta
miała szczęście, jak jej córeczki nie odbiorą. Ogólnie rzecz traktując - możemy
się za nią tylko modlić.

[m-m-m]

Anastazja, o ile przypuszczam, że facet autorki postu nie jest Niemcem, to
jednak bardzo mnie zaintrygowała owa organizacja Jugendamt. Czy to jakieś
państwowe stowarzyszenie ex żon lądujace desantem w domu byłego męża w clu
pognębienia jego obecnej partnerki???

[anastazjapotocka]

Jeszcze gorzej. Prawo polskie to sama radość, przyjemność, szybkość,
sprawiedliwość i kompetencja przy prawie niemieckim. To samo dotyczy wszelkich
niemieckich jednostek organizacyjnych. Jeśli nigdy nie mieszkałaś w RFN to i
tak mi nie uwierzysz. Wystarczy jeden telefon od ex, od sąsiada, anonim w
końcu, a dziewczyna będzie miała pod domem auto pełne urzędników. I jeśli
dziewczyna biegle nie zna niemieckiego, nie ma iemieckiego obywatelstwa, nie ma
swojego adwokata (od pewnych spraw może wybronić ją adwokat z tak zwanego
Rechtschutzu - ale sama go musi opłacić, forma ubezpieczenia prawnego) to jest
skończona. Ja nie żartuję. Naprawdę.

[olvi]

Anastazja, ja mieszkam w Niemczech, z JA kontakt mialam w paru sprawach nie
zwiazanych z ex i dziecmi M - co mi wlasciwie moze zrobic JA jako drugiej zonie
M? Rozwod zalatwiony, alimenty na dzieci i ex placone, ustalone polubownie - ex
zrezygnowala ze swojej adwokatki jak zobaczyla wystawione przez nia rachunki???
Kontakt z dziecmi mam bez problemu, ex sie to kiedys nie podobalo, ale sie
sytuacja zmienila - co konkretnie masz na mysli z JA???

[luna67]

Jugentamt jest odpowiednikiem Urzedu ds. rodzinnych.

Tak jak Anastazja napisala, jeden telefon od EX do jugentamtu i tatus moze sie
pozegnac z odwiedzinami dzieci. Ex moze wymyslec rozne bajki na ojca i macoche
zeby ograniczyc albo calkowicie zniesc widzenia ojca z dziecmi i chociaz prawda
bedzie po innej stronie, to i tak biedna matka w oczach urzedu do spraw
rodzinnych ma zawsze racje. Ja osobiscie nie mialam z tym urzedem do czynienia
ale duzo slyszalam, brrrrr

Dziewczyny badzcie naprawde szczesliwe ze wasze Exie nie mieszkaja w niemczech,
nie tylko ze wzgledow alimentacyjnych. Tutaj druga rodzina sie wogole nie liczy,
przysiega "az smierc was rozlaczy" oddana pierwszej zonie, jest makabryczne
aktualna do konca zycia, zwiazana nie tylko razem z placeniem wysokich alimentow
na pierwsza zone do konca zycia.

Mamy ta cala walke dzieki Bogu pozasoba, i dzieki naszemu znajomemu adwokatowi,
ktory walczyl jak lew, ale moglo sie duzo gorzej skonczyc.

[olvi]

Jakim cudem, Luna, nie placicie na ex alimentow? Nasza za malzenstwa pracowala
tylko na swoje potrzeby - M utrzymywal dom i dzieci - to i teraz nie musi
pracowac. A jesli to robi, to jej dobra wola, bo przeciez jej obowiazkiem jest
tylko opieka nad dziecmi (14 i 15 lat...). Motywuje ja troche to, ze M wciaz
splaca raty za ich dom, a ma na pismie (sadownie), ze to tylko i wylacznie jego
dobra wola i zaden obowiazek.

Alimenty na dzieci, wiadomo, w 100% pokrywa ojciec (nie ma, ze oboje musza
utrzymywac swoje dzieci - bo przeciez ona za malzenstwa nie musiala, to niby
czemu teraz musi...)

Od niedawna nie ma alimentow po malzenstwie krotszym niz 5 lat ;/ na ex...
I o dziwo, alimenty na next po ewentualnym rozwodzie, jesli ma dziecko, maja
pierwszenstwo przed alimentami na bezdzietna ex. Podobno.

Tyle teoria.

Praktyka jaka jest, nie wiem, poza tym, ze dziecko z next obecnie _juz_ liczy
sie przed alimentami na ex. Szlag mnie trafial swojego czasu na to ich prawo
(choc sama dzieci nie mam i jak na razie mi to wisi).

Ech, nie ma to jak niemieckie prawo rodzinne. Choc z drugiej strony wole
Duesseldorfer Tabelle i alimenty na dzieci na jej podstawie niz ciaganie sie co
pol roku po sadach z ex.

[luna67]

[luna67]

Olvi jest to bardzo dluga historia ktora trwala prawie 3 lata, ale postaram sie
napisac w skrocie jak tylko znajde na to czas (mam przeprowadzke). Mieszkasz tez
w niemczech?

Napisze tylko, ze sie ta walka oplacala, bo na EX placilismy alimentow ok. 950,-
€, plus alimenty na dwujke dzieci (tez wysokie).

[olvi]

Tak, mieszkam w Niemczech.

Wierze, ze to byla dluga historia i jesli znajdziesz chwilke, to napisz -
placimy nieco mniej niz Wy, ale niewiele mniej.
Cudem udalo sie obnizyc alimenty na ex, jak M pensja spadla o 40% w wyniku
drastycznych zmian (najpierw byl expatem za granica i mial wszelkie dodatki, a
potem, by jednak byc blisko dzieci wrocil do Niemiec - zaplacil za to odejsciem
z poprzedniej firmy i w nowej zarabia duzo mniej) - potrzeba bylo dwoch lat,
zanim formalnie obnizono alimenty na ex.

[ivonitta]

Witajcie dziewczyny, a czy jest tu moze jakas macoszka z Holandii?

[luna67]

Nie moglam czekac na "troszeczke wolnego", bo bys musiala dlugo czekac na moja
odpowiedz wiec pisze w pokoju pelnym zapakowanych paczek do przeprowadzki

Ex mojego jak najmlodsze dziecko mialo ok. 2-3 miesiacy powedrowala sobie do
kochanka, ktorego jak sie okazalo miala juz dluzszy czas (wtedy bezrobotny, i
jej w to gralo, gdyz prawie kochanek zajmowal sie dziecmi, jej maz musial
pracowac jezdzac w delegacje na co nazekala). Niestety moj w obawie utraty
kontaktu z dziecmi (grozila) nie wnosil pozwu o rozwod, w tym czasie panowalo
jeszcze stare prawo o rozwodzie z orzekaniem o winie, wiazalo sie to z utrata
roszczen alimentacyjnych EX, gdyz winnym rozpadu malzenstwa byla ona (moj w to
nie wnikal i byl wtedy w tych sprawach rozwodowych "ciemny")

Przed paroma laty zostala zniesiona ustawa o winnym rozpadu malzenstwa i
zastapiono ja normalnym rozwodem bez orzekania o winie ale uzupelniono to
paragrafem 1578 (Verwirkung des Unterhaltes) strata roszczen alimentacyjnych po
rozwodzie jezeli malzonek zdradzil i wyprowadzil sie do kochanka w czasie
trwania zwiazku malzenskiego. Sadze, ze w Polsce tez bedzie to wprowadzone (ale
nie tak szybko).

Po paru latach zycia w separacji poznal mnie, bylam cholernie zdziwiona, ze nie
ma jeszcze rozwodu po tylu latach rozlaki i nie chcialam miec z nim do
czynienia. Na drugi dzien przyniosl mi "ankiete do sadu" na rozwod i
poinformowal zone.

Nagle jak ta informacja do niej dotarla, cala sytuacja obrocila sie o 360 st.,
EX zabronila widywania ojca z dziecmi twierdzac, ze dzieci musza miec tylko
jednego ojca (kochanka). Nie bede tu opisywala tej sodomy i gomory, bo mi sie
plakac chce, czulam sie winna tych niesnasek z EX, bo faktem bylo jakbym sie nie
pojawila to by dalej zyl z nia w separacji (pomimo kochanka z ktorym zyla pod
jednym dachem). Walczylismy o widzenia z dziecmi.

Rozwod byl po roku od zlozenia papierow, gdyz mielismy swiadkow, ktorzy
potwierdzili trwajaca separacje ponad 4 lata, wiec nie bylo z tym problemu.

Moj M nie mial zamiaru po rozwodzie sponsorowac kochanki (EX) uczynnemu
sasiadowi (kochankowi EX), przez ktorego rozpadlo sie malzenstwo, ktory w miedzy
czasie znalazl dobro platna prace, wiec zakomunikowal, ze nie bedzie wiecej
placil alimentow na EX tylko na dzieci. W niemczech obojetnie czy zona ma innego
partnera czy nie w czasie separacji trzeba placic i placil spora sumke ale po
rozwodzie powiedzial, ze bedzi walczyl dla naszej przyszlosci.

Po tych nowinkach nagle kochanek wymeldowal sie (naturalnie tylko proforma) ze
wspolnego mieszkania i zyl dalej z nia pod jednym dachem, uczestniczac dalej w
zyciu rodzinnym, EX podala mojego M o alimenty dla siebie, twierdzac ze zyje
sama i nie ma dochodow. OK, ale sytuacja wygladala inaczej jak przedstawiala EX
przed sadem, wiec nie mielismy bez dowodow zadnych szans.

Nasz znajomy adwokat rece rozlozyl, ale powiedzial, ze istnieje paragraf 1579
tzw. Verwirkung des Ehegattenunterhaltes do tego wlicza sie miedzy innymi
ehebrecherisches Verhältnis während des Zusammenlebens (zdrada malzonka w czasie
trwania zwiazku malzenskiego (powod rozpadu malzenstwa=kochanek), ktory nam
pomoze, musi sie tylko przygotowac. Na drugi dzien doslownie o 2 w nocy dzwoni
do nas zebysmy przyszli do niego jak najszybciej, bo wie jak ten orzech rozgryzc.


U adwokata dowiedzielismy sie, ze nie bedzie to latwe ale nalezy sprobowac.
Mielismy udowodnic przed sadem, ze kochank nadal pomimo wymeldowania zyje i
uczestniczy w zyciu rodzinnym, co nie bylo latwe, bo jak udowodnic, ze sypiaja w
jednym luzku? ze zakupy on placi, ze uczestniczy we wszystkich uroczystosciach
rodzinnych, ze razem spedzaja kazdy urlop i czas wolny?

Doszlismy do wniosku, ze sobie sami nie poradzimy, wiec postanowilismy wynajac
sadownie uznanego detektywa. Moj M zaczal nadal placic alimenty na byla zone po
wyroku, uspokoila sie, a nam o to chodzilo. Detektyw spisal sie na medal po
kilku miesiacach zmudnego zbierania dowodow (mielismy niezbite dowody razem ze
zdjeciami i nagraniami), nie wspomne ile nas to kosztowalo ale sie oplacalo.
Wstydzilismy sie tylko, ze musimy sie w taki oto sposob "ratowac" przed pazerna
EXia.

Okazalo sie tez, ze EX pracuje na czarno, oszukala tym sad rodzinny, gdyz w
czasie rozprawy o przyznanie alimentow dla niej juz pracowala i zaklinala sie ze
nigdzie nie pracuje bo biedna ma male dzieci, a jak znajdzie prace to natychmias
poinformuje o tym sad i bylego meza, co bylo drugim plusem dla nas, dzieki Bogu
nie wiedzielismy o tej pracy ani sad.

Majac w reku obszerne dowody, wnieslismy sprawe o umozenie alimentow na EX, a Ex
niczego sie nie domyslajac, przed sala sadowa smiala sie jak glupia z
kochankiem, krzyczac zacierala rece ze moj M bedzie jeszcze wiecej placil bo
wie, ze dostal podwyzke), ze ja mam sobie jeszcze jedna prace znalezc, bo
umrzemy z glodu to bylo dla mnie okropne i ponizajace(

Sad po przeczytaniu, ogladnieciu dowodow, i przesluchaniu EX i kochanka, zniosl
hEXi alimenty)))

Oszukala nie tylko nas ale i sad (Prozessbetrug im Unterhaltsprozess) twierdzac,
ze nie pracuje, ze nie ma partnera (längeres eheähnliches Zusammenleben mit
einem neuen Partner über 2 Jahre).

A ze kochanek jest powodem rozbicia malzenstwa, zyje z nia od paru lat, oszukal
sad twierdzac, ze z nia nie zyje, i do tego dzieci dostaja wysokie alimenty od
taty ktore nie sa w stanie ich w pelni wykozstac, wiec Sad zakonczyl sprawe tymi
slowami:

"Der Partner der Beklagten verdient selbst genug, um Ihren Unterhaltsanspruch zu
decken" (Partner powudki (???) zarabia wystarczajaco, zeby pokryc jej koszty
utrzymania)kropka

Jezeli chodzi o "twoja" teorie:

"Od niedawna nie ma alimentow po malzenstwie krotszym niz 5 lat",

to musze cie rozczarowac, moj wojek ktory placi juz 16 lat alimenty na EX
odwolal sie o ich zniesienie chcac zmusic byla malzonke do pracy, i co jak
myslisz sprawdzila sie teoria? naturalnie nie, gdyz EX zzekajac sie alimentow
byla by zmuszona (nie pracuje) panstwo o pomoc prosic (Arbeitslosengeld II), a
jak wiesz urzad sprawdza zanim "da", czy jest ktos ktory by ich zastapil i
oczywiscie znalezli wojka, ktory musi do smierci jej placic, gdyz jest to
smierdzirobotka, dziecko jest juz dorosle a jej nie chce sie pracowac (jej
slowa), a pozatym dostaje wiecej alimentow niz by dostala od panstwa, a panstwo
sie cieszy odciazeniem.

Moge tobie tysace przykladow podac, gdyz zanim nawiazalismy kontakt z naszym
adwokatem pisalismy na niemieckich forach, czytalismy wyroki sadow. Juz sie
prawie z tym pogodzilam czytajac te "czarne scenariusze", ze bedziemy mieli
dozywotnia hipoteke w postaci alimentow na EX, i sie mile rozczarowalam naszym
wyrokiem, bo przyznam sie nie wierzylam do konca w nasz sukces (a raczej
adwokata i detektywa).

W tym masz racje:
"I o dziwo, alimenty na next po ewentualnym rozwodzie, jesli ma dziecko, maja
> pierwszenstwo przed alimentami na bezdzietna ex. Podobno.",

jest to tzw. Unterhalt wegen Kindererziehung (tzw. alimenty wychowawcze), ale
nie w pelni, gdyz bezdzietna EX dostaje dalej tylko zmniejszone o alimenty dla
dziecka, i znowu ozywiaja jak dziecko przestaje dostawac alimenty od taty, jak
bezdzietna EX dalej nie pracuje i dostaje tzw uzupelniajace pieniazki od panstwa
(gdyz same alimenty nie wystarcza), a wygasa po ponownym zamazpojsciu jak
oczywiscie nowy maz jest w stanie ja utrzymac, jak nie to biedny ten pierwszy maz.

Jest to moim zdaniem bardzo chore!!! druga zona sie nie liczy, nie na darmo
mowie, ze w niemczech drugie zony zyja w cieniu tej pierwszej, mi sie udalo

Nie pamietam teraz ile dziecko musi miec lat, zeby "zmusic" podaniami o prace
(ok. 30 stk. miesiecznie) Exie do podjecia pracy, chyba najmlodsze musi miec ok.
14, ale nie jestem pewna, gdzies o tym czytalam, nawet o wyroku ktory skrocil
alimenty na EX, bo nie wysylala 30 podan miesiecznie (nie starala sie o podjecie
pracy).

[luna67]

o jej ale sie rozpisalam i to nie bylo jeszcze wszystko (polowe wcielo))))

[olvi]

Dziekuje, ze napisalas

Ale faktycznie mieliscie mocne argumenty. Nasza ex miala kochankow, ale ze sie
do nich nie wyprowadzila, nie byl to zaden argument...

Nie wiedzialam o mozliwosci zatrudnienia uznanego sadownie detektywa - ciekawe,
czy mozna go uzyc w syuacji kiedy ex jest w zwiazku niemalzenskim, ale mieszka z
partnerem? (U nas byla taka sytuacja, ale juz nie jest, po poltora roku zwiazek
sie rozpadl).

Prawo niemieckie jest... ech. Znajomy tescia od 20 lat placi na ex, ktora
zostawila z nim dzieci i poszla w swiat. Oczywiscie ona nie placi alimentow na
dzieci - przeciez za czasow malzenstwa nie pracowala...

[luna67]

olvi napisała:

> Nasza ex miala kochankow, ale ze sie do nich nie wyprowadzila, nie byl to
zaden argument....

W tym nie masz racji, nawet zycie w odrebnych mieszkaniach jest uznawane za
partnerstwo, jezeli to drugie mieszkanie jest proforma, i sluzy tylko do
dalszego otrzymywania alimentow. Nalezy udowodnic, ze spedzaja ze soba czas
(wystarcza kazde weekendy), wyjezdzaja razem, rodzinne imprezy sa tez razem
swietowane, on zostaje czesto na noc. Czytalam wyrok sadu. Ale zeby pozycie
obydwojga bylo uwzglednione przez sad, musza byc ze soba wiecej niz 2 lata.

> Nie wiedzialam o mozliwosci zatrudnienia uznanego sadownie detektywa - ciekawe,

Biuro detektywistyczne powinno miec tzw cetryfikat, dowod, ze zebrane dowody sa
uwzgledniane przez sad (oni sa zaprzysiedzeni przed sadem do mowienia prawdy),
bez tego sa znikome szanse.

> czy mozna go uzyc w syuacji kiedy ex jest w zwiazku niemalzenskim, ale mieszka
> z
> partnerem? (U nas byla taka sytuacja, ale juz nie jest, po poltora roku zwiazek
> sie rozpadl).

Alesz oczywiscie, ale to nie doprowadza do calkowitego zniesienia alimentow (ze
wzgledu na dzieci), tylko do obnizenia alimentow o pewien duzy procent, jest
liczony tzw. fikcyjny zarobek Exi, jakim jest wklad pracy w gospodarstwie
domowym nowego partnera no i oczywiscie zaoszczedzenie na czynszu, gdyz dwa
mieszkania kosztuja wiecej niz jedno o tym samym metrazu.

> Prawo niemieckie jest... ech.

Z tym sie w zupelnosci zgadzam!!!!!

Znajomy tescia od 20 lat placi na ex, ktora
> zostawila z nim dzieci i poszla w swiat. Oczywiscie ona nie placi alimentow na
> dzieci - przeciez za czasow malzenstwa nie pracowala...

Tak to tez jest prawda, mam w kregu znajomych podobna sytuacje((
Od przyznanych jej alimentow odliczaja alimenty na dzieci, a reszte dostaje ona,
i to dosyc dobra sumke, nie musi nigdzie pracowac a i partnera nieroba tez
utrzymuje.

A wiesz co jest najsmieszniejsze, ze do renty Ex bedziemy musieli sie dokladac,
za przezyte lata w malzenstwie, bo EX nigdy w malzenstwie nie pracowala (dzieki
Bogu nie zyli dlugo razem).

Modlcie sie, zeby sobie kogos pozadnego poszukala, nie musza miec slubu, ale
zeby dotrzymala z nim do konca zycia, bo alimenty zawsze ozywiaja.

A jak wezmie slub, to by bylo fajnie, zeby on az do renty pracowal, gdyz jak
straci prace, to i tak slub nic nie daje, alimenty ozywiaja znowu, ten pierwszy
maz musi za czyjas zone placic. Chore prawda? Dobrze sie panstwo zabezpieczylo
przed nierobolami.

[chalsia]

"A wiesz co jest najsmieszniejsze, ze do renty Ex bedziemy musieli sie dokladac,
za przezyte lata w malzenstwie, bo EX nigdy w malzenstwie nie pracowala (dzieki
Bogu nie zyli dlugo razem). "

No to akurat nie jest śmieszne, tylko bardzo dobre - i szkoda, ze tak w Polsce
nie ma. Kobieta za zgodą obydwojga prowadzi dom i nie pracuje, a potem jak ma
np. 45-50 lat się rozwodzą. Nawet jesli znajdzie pracę, to przez to, że przez
poprzednich X lat nie pracowała - emerytura będzie głodowa.
Uważam za słuszne, by do emerytury liczyły jej się lata pracy jaką jest
prowadzenie domu. No ale by tak było - ktoś powinien odprowadzić za te lata
składki ZUS. Tym ktosiem powinien być były mąż.
Przecież gdyby się nie rozstali to utrzymywałby ją również w wieku emerytalnym -
ze swojej emerytury.
Chalsia

[olvi]

Chalsiu, a nie jest tak, ze skladki na II i III filar przynajmniej sie dzieli,
jako ze wchodza w majatek dorobkowy malzenstwa? Co nie zmienia faktu, ze I
filar nie wchodzi i uwazam, ze JESLI byla WSPOLNA decyzja o niepracowaniu zony,
to powinno sie ja zabezpieczyc na starosc. Tak to np. wygladalo u moich
niemieckich tesciow - tesciowa byla gospodynia domowa cale zycie ale emeryture
ma, skladki oplacal maz (tu nie bylo rozwodu).

[olvi]

> > Nasza ex miala kochankow, ale ze sie do nich nie wyprowadzila, nie byl to
> zaden argument....
>
> W tym nie masz racji, nawet zycie w odrebnych mieszkaniach jest uznawane za
> partnerstwo, jezeli to drugie mieszkanie jest proforma, i sluzy tylko do

Ja mam na mysli, ze miala kochankow za czasow malzenstwa z M i nie byl to
argument za obnizeniem alimentow na nia.

Po rozwodzie przez poltora roku byla w nieformalnym zwiazku z zamieszkaniem na
2 domy - niestety tylko poltora roku.

Z ta emerytura, wiem,ze moj M i ona sie rozliczali jakos - w kazdym razie
wyrokiem sadu akurat to ma z glowy. Obecnie z glowy ma tez jej ubezpieczenie,
bo eks poszla na studia i jako studentka byla ubezpieczona. Obecnie pracuje na
jakas tam czesc etatu.

Taa, panstwo niemieckie przed nierobotnymi exiami sie idealnie zabezpieczylo.
Placa za te swoje wieloletnie przekonania, ze kobieta powinna sie dziecmi
zajmowac, a jak pojdzie do pracy, to Rabenmutter z niej i tyle. Szkoda, ze
panstwo niemieckie sie nie zabezpiecza rownie dobrze przed bezrobotnymi
wyciagajacymi miliony z Hartz IV...

Pozostaje zyczyc niemieckim eksiom szybkiego powtornego zamazpojscia i
malzenstwa az po grob, naturalnie bez problemow z praca. Ciekawe, czy po
drugim rozwodzie obaj ex-mezowie placa na taka alimenty? I jesli jeden nie
moze, to drugi calosc przyjmuje?

[swieta_1]

-<No i NM zrobil wolte w powietrzu - okazalo sie ze to moja wina bo
jestem wredna macocha, a on mnie juz "chyba" nie kocha.
Ale to jest szantaż, czy wyjaśnił się potem skąd takie wredne słowa?
Ja chyba oddałabym bardzo dużo żeby Mała mogła spędzić choć z nami urlop. Tyle
że u nas ta opieka zawsze była rozłożona. Jedno wiem, nie pozwól sobie wejśc na
głowę i odpoczywaj, Twój mąż ma tez obowiązki tak jak i Ty. Zarówno do swoich
dzieci, jak i do Twojego, skoro razem to razem. A swoich zasad się trzymaj, nie
daj sie szantażować. Pozdrawiam ciepło.

[mamapodziomka]

O rany widze, ze rozpetalam niezla dyskusje

Ale w moim przypadku nie jest akurat az tak zle. Moj jeszcze-maz nie placi
alimentow ani na mnie ani na dziecko (zniknal i raczej go nie znajde - i
dobrze). Dostaje te pare groszy od JA, ale wiadomo, ze to nawet na przedszkole
nie wystracza. Na szczescie pracuje, zarabiam tak, ze spokojnie nam sie zyje.
Mieszkanie w ktorym teraz jestesmy ma umowe na nas oboje, takze NM nie moze nas
stad wyrzucic w zaden sposob. Zarabiam tez wiecej niz on, co po uwzglednieniu
faktu, ze NM placi alimenty na dzieci robi spora roznice w dochodach.

Eksia nie jest z gatunku tych najgorszych, raczej jakies drobne podgryzanki, niz
wojna. Zreszta zalezy jej na wolnych wtorkach i co drugim weekendzie wiec nie
dazy do ukrocenia kontaktow. Raczej jak sie robi zbyt sielankowo to pojatrzy
troche i potem wkracza wspanialomyslnie tlumaczac dzieciom, ze powinny sie
widywac z tata

A NM w sumie jak nie ma dzieci jest calkiem OK. Nie mowie, ze idealny, ale OK. W
sumie to sytucja miedzy nim a moja coreczka jest dosc skomplikowana. Ona byla
tak malutka (poltora roku) jak sie poznalismy, ze w ciagu krotkiego czasu
zaczela traktowac go jak tate, a nie ojczyma. On ma z tym troche wiecej
problemow, ale jego stosunek do malej sie poprawia caly czas, duzo mi tez przy
niej pomaga.

Problem stanowia wizyty dzieci. Dzisiaj znowu to samo - nie ma dziekuje po
jedzeniu, nie ma odstawienia talerzy do kuchni. Obrazanie sie, ze tylko bylismy
sie wykapac i na lodach, a nie jeszcze kilka innych atrakcji.

NM nie umie specjalnie wyjasnic dlaczego tak wrednie mnie potraktowal w zwiazku
z sytucja z dziecmi. Tlumaczy mi, ze bardzo mu na dzieciach zalezy i nie moze
zniesc tego, ze one nie chca go odwiedzac. No i ze sam sie w tym wszystkim
pogubil. Zreszta sam byl w dziecinstwe bardzo rozpuszczany przez mame i nie
widzi problemu. Nie przecze, ze bylismy baaardzo baaardzo blisko rozstania sie,
ale postanowilismy jeszcze sprobwac. Obojgu jest nam w sumie ze soba fajnie. Po
niemieckim eksach, nareszcie mozemy w domu mowic po polsku, mamy podobne
zapatrywania na swiat, spedzanie czasu, gosci w domu, etc. Chcialabym jeszcze
sprobowac naprawic ten zwiazek zanim powiem koniec, bo to moge zawsze. Tylko w
tej chwili nie bardzo wiem jak. Umowilismy sie, ze nie bede zwracac uwagi
dzieciom, ale fakt, on tez zupelnie tego nie robi. No nic najwyzej rzeczywiscie
bede strala sie spedzac ten czas z moja corcia sama, mimo, ze nie tak wobrazam
sobie wspolny urlop. Jedno, co zmienilo sie na plus, to to, ze NM bardziej
zwaraca uwage nato, zebym nie musiala wszystkiego sama robic...

[mamapodziomka]

Znowu dzisiaj sie poklocilismy...

NM twierdzi, ze jak bedzie chcial to bedzie i 10-latkowi sznurowki w butach
zawiazywal i ze nie bedzie wiecej ze mna na temat wychowania dzieci dyskutowac.
Jak nie chce to nie musze po nich sprzatac, ale mam nie komentowac ich
zachowania, ani nie zwracac im uwagi, jednym slowem koniec dyskusji.

I generalnie w tle, ze jesli sie nie dostosuje to koniec zwiazku (zreszta nadal
twiedzi, ze nie wie czy mnie kocha, chociaz mu na nas zalezy). Kurcze wiem, ze
powinnam odejsc (a wlasciwie to wywalic z mieszkania jego), ale jakos nie
potrafie. Po moim malzenstwie ten zwiazek i tak jest o tyle lepszy i tak bardzo
nie chce znow bys sama... Rany, ale sie wkopalam, a tak bylo fajnie na poczatku...

[mikawi]

przyznam, że gdybym usłyszała od mojego faceta, że on nie wie czy mnie kocha
choć mu zależy to bym się długo nie zastanawiała....

[geos]

(zreszta nadal
> twiedzi, ze nie wie czy mnie kocha,

Kiedys takie teksty - podobne - doświadczyłam na sobie. Nic z tego nie wyszło.
Po prostu facet jak juz tak gada to nie kocha i tyle. U nich przeciez nie ma
szarości. Jest czarne albo białe.
I nie wyobrażam sobie uczuć do kobiety u mężczyzny, który nie chce iśc na
kompromis! Nie chce rozmawiać na problematyczny temat, szukać wspólnych
rozwiązań, usłyszeć innego zdania niż jego.
Stawiając takie ultimatum jak stawia mówi ci wszytsko albo słuchasz jego
warunków albo nic z tego.
A samotność czasem jest lepsza niż taki układ.
W końcu pół światu tego kwiatu!

[lilith76]

> NM twierdzi, ze jak bedzie chcial to bedzie i 10-latkowi sznurowki w butach
> zawiazywal i ze nie bedzie wiecej ze mna na temat wychowania dzieci
dyskutowac.
> Jak nie chce to nie musze po nich sprzatac


taaaaaaaak, szybciutko mu przejdzie jak polata z talerzami, myjką, szmatą. a
jak nie przejdzie, to też się nie przejmuj - ty masz to z głowy.
kiedy kazałam mojemu sprzątać po jego dzieciach okazało się, że nie ma problemu
żeby dopilnował aby same składały swoje zabawki, nie rozlewały, nie rozrzucały.

chyba, że rozważysz opcję doradzaną przez dziewczyny.

[m-m-m]

NM twierdzi, ze jak bedzie chcial to bedzie i 10-latkowi sznurowki w butach
zawiazywal i ze nie bedzie wiecej ze mna na temat wychowania dzieci dyskutowac.
Jak nie chce to nie musze po nich sprzatac, ale mam nie komentowac ich
zachowania, ani nie zwracac im uwagi


Powiedział Ci ostro, ale właściwie zgodnie z moimi doświadczeniami jako
pasierbicy i macochy: najlepiej naprawdę nie wtrącać się bezpośrednio. Sympatii
dzieci tym nie zyskasz (prawa do zwracania im uwagi jak rodzic bilogiczny na
pewno od nich nie otrzymasz, a tylko będzie mnóstwo konfliktów z nimi) - jemu
zaś przekazuj swoje sugestie (zaznaczam: sugestie) na osobności, gdy dzieci
tego nie słyszą. Oczywiście sprzatanie i rozrywki dla dzieci to jego wyłączny
problem.
Radzłlabym tez Ci porzucćc mysl o tym, że on będzie dla Twojego dziecka taki
jak dla swoich. Dla niego fakt, że cudze dziecko traktuje go jak ojca nie
oznacza, że on się tym ojcem czuje. Robisz klasyczny błąd rodzica bez własnych
doświaczeń jako pasierba: uważasz, że Ty i Twoje dziecko jesteście dla partnera
jednakowo ważni. Otóż nie, co nie oznacza, że dziecko to odrzuca: akceptuje je,
ale go NIE KOCHA. To, że Ty byś chciała by tak było, by to Twoje dziecko miało
ojca to stanowczo za mało.
Co do wyjazdu: niestety jeśli związek wasz się utrzyma to będziecie wyłącznie
rodziną rekonstruowaną, a nie naturalną. I nigdy jego dzieci nie będą Twoimi, a
Twoje jego. Czym prędzej sobie z tego zdasz sprawę tym lepiej dla Ciebie,
naprawdę.

[mamapodziomka]

No tak, ale on wlasnie to mial na mysli mowiac, ze mam nie komentowac ich
zachowania - mam tego nie robic do niego, kiedy dzieci nie ma. A sprzatac po
nich nie sprzata, za kazdym prawie razem musze zrobic to ja i za kazdym razem
jest tekst, ze przeciez to nic wielkiego - dzieciak RAZ po sobie nie posprzatal,
a ja to zrobilam no i co z tego.

Jesli usiluje jego dzieci ignorowac i zajmowac sie sama soba albo mala, to jest
awantura, ze je ignoruje, ze sie bardziej nie staram.

O moim dziecku wiem, ze on nigdy nie bedzie dla niej ojcem. Jest mi przykro
przez to, ze ona widzi go jako tate i niesamowicie mocno kocha, ale przeciez nie
mam do niego pretensji o to, ze on jej tak samo nie traktuje. Zreszta w sumie
ostatnio mala jest chyba dla niego wazniejsza niz ja. Tym bardziej boli koniec
tego zwiazku. Nie chcialam, zeby mala tak bardzo go pokochala, ale jak mozna
bylo temu zapobiec?

[m-m-m]

ze mam nie komentowac ich
zachowania - mam tego nie robic do niego, kiedy dzieci nie ma. A sprzatac po
nich nie sprzata, za kazdym prawie razem musze zrobic to ja i za kazdym razem
jest tekst, ze przeciez to nic wielkiego - dzieciak RAZ po sobie nie posprzatal,
a ja to zrobilam no i co z tego.

Jesli usiluje jego dzieci ignorowac i zajmowac sie sama soba albo mala, to jest
awantura, ze je ignoruje, ze sie bardziej nie staram.



Po pierwsze nic nie musisz. Brudy po dzieciach: niech leżą, aż on się o nie
przewróci. Wiem, że to trudne, ale jedyna to metoda. Raz posprzątałaś i masz
tego kosekwencje: teraz on tego wręcz od Ciebie wymaga! Musisz z nim rozmawiać:
nie może wymagać od Ciebie "obsługi" jego dzieci tudzież starania się (a niby
dlaczego masz się starać??) i nie mieć nic do powiedzenia na temat ich
zachowania.
Powiedz mu jasno, że jeśli on sobie nie życzy - wtrącać się nie będziesz, ALE i
starać się o owe dzieci też nie będziesz. Tak jak Twoje dziecko musi mieć pewne
cechy, by zasłużyło na jego akcetację tak i odwrotnie: jego dzieci też muszą
mieć cechy zasługujące na Twoją akceptację.
Bezwarunkową akceptacje jego dzieci będą miały tylko u niego i u swojej matki i
to też musisz mu powiedzieć.
Zapobiec miłości Twojego dziecka do niego mogłaś tylko w jeden sposób: nie
wiązać się z facetem dopóki dziecko jest takie małe, a ponieważ to uczyniłaś to
kiedyś niestety będziesz musiała mu powiedzieć, że on nie jest jego tatą.

[anastazjapotocka]

Wszystkie polskie Macochy! Jesteście kochane i super, ale wybaczcie mi, prawda
jest taka, że nie możecie się w tak zwanych "trudnościach życiowych" nawet
równać z dziewczynami z Niemiec. To jest zupełnie inna bajka, a raczej horror.
W RFN poznałam SMAK słowa bezsilność. Dużo by mówić.
Możecie wiedzieć, że ja do tej pory nie mam polskiego rozwodu ze strachu przed
ex. Po długich koszmarach dostałm rozwód w Niemczech, który jest w Polsce
nieważny. A że dostałm też odszkodowanie od mojego byłego (pozdrawiam dzielnych
niemieckich adwokatów i detektywów, którzy NARAŻALI SWOJE ŻYCIE w mojej
sprawie) logiczne jest, że według mojego ex zasłużyłam na śmierć. W Niemczech
nie dostałm zdody na ślub z obywatelem polskim, więc pobraliśmy się w Danii
(formalności trwały 2 dni). Nasz duński ślub (z certyfikatem) został uznany w
Niemczech. I teraz: po przeprowadzeniu się do Polski, w Polsce formalnie nadal
jestem żoną Niemca. Żeby to zmienić, musiałabym przeprowadzić polski rozwód.
UWAGA! ZGODNIE Z POLSKIMI PRZEPISAMI, POLSKA POWIADAMIA MOJEGO EX O MOIM
MIEJSCU ZAMIESZKANIA, DOCHODACH ITP, PYTA GO TEŻ O ZGODĘ NA ROZWÓD ZE MNĄ. Ta
zgoda co prawda nie jest brana pod uwagę.
Samobójcznią nie jestem.
I tak w Europie jestem legalną i prawną żoną mojego obecnego męża, a w Polsce
ZAMĘŻNĄ KONKUBINĄ mojego ukochanego.
I tym akcentem kończąc, SERDECZNIE POZDRAWIAM WSZYSTKIE NIEMIECKIE MACOCHY,
CZCZĄC JE JAK BOHATERKI NA MIARĘ DZISIEJSZYCH CZASÓW.

o ja Cię kręcę....

[elf28]

[mikawi]

po przeczytaniu tego wątku również chylę czoła i Bogu dziękuję, że w Polsce
mieszkamy - i ja i M. i eksia

[beatea]

anastazjo, prawo dotyczace związkow małzeńskich obowiązuje w całej UE, zeby
ponownie wyjść za mąż trzeba miec rozwód. Nie mogłaś dostac rozwodu w
Niemczech, bo właściwym miejscem orzekania jest polski sąd, bo ty i twoj mąz
jesteście polskimi obywatelami.
Gdybys, jak piszesz dostała rozwod w RFN , to nie musiałbyś jechac do Danii,
aby się pobrać ( a dlaczego w Danii dali wam slub, jak nie jesteście
obywatelami tego państwa ? ) W RFN obywatel Niemiec moze zawrzec związek
małzenski z obywatelem innego państwa, pod warunkiem , ze oboje są wolni, u nas
jest tak samo.

[anastazjapotocka]

Wszystko pokręciłaś. Rozwód w RFN z obywatelem Niemiec dostałam, ale zgody na
ślub z obywatelem polskim zamieszkałym w Niemczech już nie. Z różych wielu
względów. W Danii przepisy rodzinne są bardziej liberalne, ale i tak uznawane
są śluby udzielane tylko w 2 miastach duńskich i to nie na całą UE. W Polsce
nie mam rozwodu, bo musiałbym go przeprowadzić sądownie. Wszystko przez to, że
przestrzegając przepisów, wpisałam się do polskiej księgi familijnej, choć ślub
brałam w RFN. Poza tym mam podwójne obywatelstwo i to też stanowi pewien
problem.
Moim zamiarem nie jest epatować kłamstwami, ani nikogo wprowadzać w błąd.
Tak się po prostu życie wikła, jeśli się je wiedzie w różnych państwach.
Zarówno ja jak i mój obecny mąż mamy za sobą kilka róznych "ojczyzn".

[beatea]

podsumowując:
1. rozwiodłaś się z obywatelem Niemiec
2. nie dostałas ślubu w Niemczech z obywatelem polskim, choć jesteś obywatelką
Niemiec - a to dobre!!!
3.w Danii tylko w 2 miastach udzielają slubów - komu ich udzielają?...haha
4. w polsce nie masz rozwodu z kim ? obywatelem Niemiec , czy Polski?
5. Piszesz, ze "w Polsce rozwod musiałabym przeprowadzić sądownie" - a jak się
przeprowadza rozwod, a jak dostałaś rozwód w Niemczech?
6. Masz męża , który nie jest twoim mężem, bo jest męzem tylko w Danii, bo ty
nie masz rozwodu i nie mogłaś wziąć ślubu z obywatelem Polski, choć jesteś
polską obywatelką...haha

ja rozumiem,

[chalsia]

że dla niektórych (np. beatea) jest to trudne do zrozumienia.
A przeciez to tylko zwykła bigamia na terenie krajów EU - w jednym państwie
Anastazja jest żoną pana X, a w innych krajach jest żoną pana Y.
Ufff, jaki ten świat jest śmieszny.
Chalsia

[beatea]

tak, to jest trudne do zrozumienia, dla kogoś, kto ma TYLKO jednego męza i nie
jest 3 żoną swego 4 męża, który jest obywatelem wielu państw i tak naprawdę to
ma zonę w każdym porcie .DDD

[anastazjapotocka]

Już teraz rozumiem, Beato, dlaczego unikają ciebie wszystkie dziewczyny na
forum. Ty po prostu nie rozumiesz, co czytasz, jeśli czytasz? Poza tym nie
potrafisz przyswoić sobie oczywistych prawd, jak tę chociażby, że że w różnych
państwach obowiązują różne prawa. Nie chce mi się tobie tego tłumaczyć, bo nie
widzę w rozmowie z tobą sensu. Nie wierzę w to, że jesteś dziennikarką. W to,
że jesteś nauczelką, też zreseztą nie. Nie będę podejmować więcej z tobą
żadnych dyskusji.

[beatea]

anastazjo, ja w przeciwienstwie do innych czytam tekst ze zrozumieniem.
1. bigamia w UE i nie tylko, jest przestępstwem , a rozwód musi miec skutki
prawne we wszystkich krajach tak jak i małżenstwo
2. teraz rozumiem na czym polega twoj konflikt z pasierbicą , ty nie jesteś
zoną jej ojca, tylko konkubiną.

[m-m-m]

Wszystkie polskie Macochy! Jesteście kochane i super, ale wybaczcie mi, prawda
jest taka, że nie możecie się w tak zwanych "trudnościach życiowych" nawet
równać z dziewczynami z Niemiec. To jest zupełnie inna bajka, a raczej horror.



Anastazja, ja nawet za czasów PRL-u, gdzie było beznadziejnie i szaro-buro
nigdy nie marzyłam o mężu cudzoziemcu, który "za dwa centy miałby mi kupować
torby w Pewexie". Śp. mama mi wpoiła od dziecka, że za granicą zawsze jest się
obcym, a pierwsze pokolenie jest stracone, toteż ja jak Wanda co nie chciała
Niemca, a miałam i owszem niemieckiego absztyfikanta. Coś mnie powstrzymało (a
młodziutką 18-ką byłam) przed tym facetem i nawet wizja zycia w dobrobycie mnie
nie kupiła. Obcy to jest zawsze obcy i koniec.

[olvi]

No bez przesady, pierwsze pokolenie stracone. Bo co???

Ja tu pracuje bo ONI mnie tu sciagneli. Oni, tzn. niemiecka filia mojej firmy.
Pracuje od dnia nr 1 w zawodzie i absolutnie nie uwazam sie za stracone
pokolenie

A moj maz na pewno nie jest OBCY. W dzisiejszych czasach, przy mobilnosci
pewnych zawodow, malzenstwa dwunarodowe staja sie norma. A porpos, nasza ex tez
jest Polka najwyrazniej moj M sie nie zrazil do Polek po pierwszym
malzenstwie. Za ich dzieci sa dwujezyczne - Boze, jak ja bym tak chciala.

[m-m-m]

W dzisiejszych czasach, przy mobilnosci
> pewnych zawodow, malzenstwa dwunarodowe staja sie norma


Dobrze zaznaczyłaś: w dzisiejszych czasach. Ja pisałam o PRL-u, który świetnie
pamiętam i znam z autopsji.
Nie zapominaj też, że żadako kto ma nawet teraz możliwośc sprowadzenia przez
firmę: taki luksus nie jest jeszcze i długo nie będzie normą.
Stracone pokolenie: tu są groby moich bliskich, tu jestem U SIEBIE, tu wszyscy
mówią w moim rodzimym języku. Turystyka - owszem, chętnie, ale nie emigracja za
facetem.
Co do dzieci dwujęzycznych: uczyłam kiedyś takie dzieci, to się fachwo nazywa
bilingwizm. Dzieci te maja specyficzne problemy językowe i jeśli nie są bardzo
zdolne to niestety w żadnym z dwu języków nie mówią poprawnie: stosują kalki
językowe, mieszają gramatykę. Wśród bilingwistów mało jest np. tłumaczy.

[e_r_i_n]

m-m-m napisała:

> Nie zapominaj też, że żadako kto ma nawet teraz możliwośc sprowadzenia przez
> firmę: taki luksus nie jest jeszcze i długo nie będzie normą.

Oj, mylisz sie. W tej chwili nawet instytucje panstwowe chetnie wysylaja za
granice swoich pracownikow. Wiem, bo sama mam taka propozycje

> Co do dzieci dwujęzycznych: uczyłam kiedyś takie dzieci, to się fachwo nazywa
> bilingwizm. Dzieci te maja specyficzne problemy językowe i jeśli nie są
> bardzo zdolne to niestety w żadnym z dwu języków nie mówią poprawnie: stosują
> kalki językowe, mieszają gramatykę. Wśród bilingwistów mało jest np. tłumaczy.

A z tym sie nie zgodze. Mam w swojej rodzinie kilkoro dzieci dwujezycznych.
Polski (poprawny) jest pielegnowany w domu, obcy poza i daja sobie rade bardzo
dobrze w obu (a nawet wiekszosc w trzech lub czterech).

[m-m-m]

Poski poprwny: to malo powinien być bardzo dobry, to samo obcy tez powinien byc
bardzo dobry. Dla mnie to za mało, że w ogole sobie takie dziecko radzi: po to
są specjalne techniki i metody nauczania językowego takich dzieci.

Oj, mylisz sie. W tej chwili nawet instytucje panstwowe chetnie wysylaja za
> granice swoich pracownikow. Wiem, bo sama mam taka propozycje


Nie znam ani jednej takiej instytucji. Widocznie kmiotem jestem.

[m-m-m]

Zreszta punkt widzenia zależy od punktu siedzenia: ja nie muszę się szarpać,
brać np. kredytu na mieszkanie i dorabiać się w pierwszym pokoleniu. Dlatego
mnie nigdy cudzoziemiec nie kręcił i mogę sobie pozwolić na luksus pracy w
Polsce i pielęgnowanie tradycji u siebie.

[e_r_i_n]

m-m-m napisała:

> Zreszta punkt widzenia zależy od punktu siedzenia: ja nie muszę się szarpać,
> brać np. kredytu na mieszkanie i dorabiać się w pierwszym pokoleniu.

Nawet jak trzeba brac kredyt w Polsce, to nie jest to takie straszne. I jest
jak najbardziej do zrobienia. Pomijajac fakt, ze branie kredytu to nie jest w
ogole specjalnie strasznie rzecz.

> Dlatego mnie nigdy cudzoziemiec nie kręcił i mogę sobie pozwolić na luksus
> pracy w Polsce i pielęgnowanie tradycji u siebie.

A to wyjezdza sie tylko za facetem? Jak juz pisalam, tez nie jestem
zwolenniczka emigracji. Ale mozliwosc pracy w zawodzie, ale za kilka razy
wieksze pieniadze kusi, nie ukrywam.

[m-m-m]

branie kredytu to nie jest w
ogole specjalnie strasznie rzecz.


Wystarczy, że jest stałym obciążeniem przez 20-30 lat, czyli praktycznie do
emerytury.


Ale mozliwosc pracy w zawodzie, ale za kilka razy
> wieksze pieniadze kusi, nie ukrywam.

Mnie nie, bo nie uważam, bym tu miała krzywdę.

[e_r_i_n]

m-m-m napisała:

> Wystarczy, że jest stałym obciążeniem przez 20-30 lat, czyli praktycznie do
> emerytury.

Po pierwsze nie musi byc, po drugie kredyty sa dla ludzi.

> Mnie nie, bo nie uważam, bym tu miała krzywdę.

Tez krzywdy nie mam, ale zawsze lepiej miec wiecej, niz mniej.
Nie uwazam tez, zeby zarobki rzedu 5000 zł byly odpowiednie dla ludzi po
studiach, wykonujacych odpowiedzialne funkcje.

[m-m-m]

Kredyty są dla ludzi, ale bank nie jest instytucją charytatywną. Lepiej kredytu
nie mieć niż mieć, jeśli się nie musi.

ale zawsze lepiej miec wiecej, niz mniej

Tu też punkt widzenia zależy od punktu siedzenia: mnie dodtkowe dorabianie się
za większe pieniądze nie interesuje, a dla spadkobierców pracować mi się nie
chce.

[e_r_i_n]

m-m-m napisała:

> Lepiej kredytu nie mieć niż mieć, jeśli się nie musi.

Pewnie. Ale raczej norma jest raczej (i wcale nie jakas negatywna IMO), ze
mlodzi ludzie sami sobie kupuja mieszkanie. Szczegolnie, gdy nie sa jedynakami.

> Tu też punkt widzenia zależy od punktu siedzenia: mnie dodtkowe dorabianie
> się za większe pieniądze nie interesuje, a dla spadkobierców pracować mi się
> nie chce.

No ale przeciez lepiej, jak dziecko nie musi brac kredytu, bo ma mieszkanie po
rodzicach...

[m-m-m]

No ale przeciez lepiej, jak dziecko nie musi brac kredytu, bo ma mieszkanie po
rodzicach...

Ja tak mam, ale wolałabym 100 razy miec jednak rodziców, a nie to mieszkanie.

[e_r_i_n]

Oczywiste. Ale co to ma wspolnego z praca i zarabianiem (a raczej
niezarabianiem wiecej, zeby dzieci nie mialy?).

[m-m-m]

Bo mam taki pogląd, że człowiek na starość powinien kozystać z tego co ma dla
siebie, ewentualne resztki jeśli zostaną dostaną spadkobiercy. Jest to odwrotny
pogląd od powszechnie panującego. Gdyby moi rodzice żyli korzystaliby ze swojej
wlasności dowolnie, a ja nie oczekiwałabym, by cokolwiek mi zostawili. Taki
pogląd otrzymalam w wychowaniu, że rodzic też ma prawo do życia, a dziecko
wychowane i wykształcone powinno radzić sobie samo. I nie uważam tego za złe,
czy kryzwdzące owe dorosłe dzieci, dla mnie to zupełnie oczywiste.

[e_r_i_n]

No wiec dziwi mnie z lekka Twoje pogardliwe wyrazanie sie o osobach, ktore - co
dla mnie naturalne - biora kredyt, zeby kupic sobie mieszkanie. Bo wlasnie ich
rodzice zyja i korzystaja ze swojego dorobku, albo jest ich kilkoro i sila
rzeczy kazdy mieszkania po rodzicach nie odziedziczy.

A zeby kredyt wziac, to pracuja, staraja sie zarabiac wiecej (wiec np.
wyjezdzaja za granice, bo tam zarobki w tym samym zawodzie sa kilkakrotnie
wyzsze). A wiec - robia to, co wg Ciebie powinno byc naturalne, a jednoczesnie
sama ich niejako krytykujesz (a raczej wyrazasz sie z pogarda).

[m-m-m]

Źle zrozumiłaś, nikim nie pogardzam. Wielokrotnie też podkreślałam w moich
wypowiedziach, że mam taki punkt siedzenia, że mam inny pogląd od powszechnego.
Wynika to ze specyficznej sytuacji, w której jestem.

[e_r_i_n]

m-m-m napisała:

> Poski poprwny: to malo powinien być bardzo dobry, to samo obcy tez powinien
> byc bardzo dobry. Dla mnie to za mało, że w ogole sobie takie dziecko radzi:
> po to są specjalne techniki i metody nauczania językowego takich dzieci.

Poprawny, czyli dobry. Czy bardzo dobry? Mysle, ze mało kto w naszym kraju mowi
bardzo dobrym polskim. I radza sobie bardzo dobrze, mowiac poprawnym jezykiem
obcym i poprawnym polskim. Ucza sie w normalnej zagranicznej szkole + chodza do
szkoly polskiej. I to zdaje egzamin. Pewnie nie bada mowic jak Miodek po
polsku, ale tez nie odstaja od Polakow mieszkajacych w kraju.
Tez nie jestem zwolenniczka emigracji, ale nie uwazam, ze niesie ona za soba
tylko negatywy.

> Nie znam ani jednej takiej instytucji. Widocznie kmiotem jestem.

Albo pracujesz nie w takiej dziedzinie, gdzie wysylaja. Poza tym nie jest to
bardzo czesto spotykane, raczej powoli zaczyna byc. Ale w miedzynarodowych
koncernach juz od dawna jest to praktykowane.

[m-m-m]

Poza tym nie jest to
> bardzo czesto spotykane, raczej powoli zaczyna byc.


I o tym już pisałam.

[e_r_i_n]

Nie, pisałas, ze jest to w ogole rzadko spotykane. Ja pisze, ze owszem, w
pasntowych instytucjach jeszcze nie tak bardzo czesto. W prywatnych,
szczegolnie miedzynarodowych, jest to raczej powszechne.

[m-m-m]

Ale nie wszyscy pracuja w międzynarodowych instytucjach. A to, że takie
wymagają mobliności od pracownika to ja wiem. Nawiasem mówić to by jeden z
powodów dla których nie chciałam w takim czymś pracować: no ale mój punkt
widzenia to właśnie mój punkt siedzenia, nie miałam ekonomicznego przymusu.

[e_r_i_n]

No coz, jednak roznica pokoleniowa daje znac o sobie (chociaz moj maz, Twoj
rowiesnik, inne podejscie do zycia ma). Mobilnosc i umiejetnosc dostosowania
sie do zmieniajacych sie warunkow jest w tej chwili duuzym atutem.

[m-m-m]

I umiejetność tę też mam, ale NIE muszę jej stosować. Gdybym dziś była na
miejscu Twojego męża też MUSIAŁABYM się dostosowywać, wyjeżdżać, albo brać
kredyty. Zdecydowana większośc moich rowieśnikow jest zadłużona po uszy i
możliwości wyjazdu wypatruje jak kania dżdżu, ale oni są w zupełnie innej
sytuacji.

[e_r_i_n]

m-m-m napisała:

> Zdecydowana większośc moich rowieśnikow jest zadłużona po uszy i
> możliwości wyjazdu wypatruje jak kania dżdżu, ale oni są w zupełnie innej
> sytuacji.

Widze, ze sie nie rozumiemy. My nie MUSIMY wyjezdzac. Jest to alternatywa, ale
nie jedyna dla normalnego zycia.
A tkwienie w jednej pracy przez cale zycie byloby dla mnie uciazliwe, mowiac
szczerze.

[m-m-m]

Ja zmieniałam już kilka prac i mówiąc szczerze z czasem coraz mniej takie skoki
mnie fascynowały. Bardzo bym chciała by praca w której teraz jestem była tą
docelową.

[olvi]

Ja widze tyle: mnostwo obcokrajowcow w okolicy. W moim miescie - niewielkie pod
Frankfurtem nad Menem, 20 tys. ludzi - oficjalnie 91 narodowosci. Moze to
zalezy od konkretnego czlowieka - ale ja sie tu doskonale czuje.

Co do jezyka - oczywiscie, ze dzieciom dwujezycznym jest trudniej. Najczesciej
tez jezyk tzw. domowy jest na nizszym poziomie niz ten 'zewnetrzny'. Ale wiesz
co? Ten jezyk 'zewnetrzny' np. u dzieci mojego M jest na poziomie doskonalym, a
polski jako 'domowy' na sporo nizszym - ale mowia bez akcentu, prawie
prawidlowo gramatycznie - i slownictwo im sie rozwija. Problemem jest raczej
to, ze dzieci pozno zaczely sie polskiego uczyc - nie od urodzenia, z uwagi na
to, ze jedno w ogole mialo problemy z mowieniem i M z ex nie chcieli namieszac
jezykowo.

Nie kazdy musi byc tlumaczem, w wiekszosci zawodow nie trzeba znac jezyka jak
tlumacz.

Za to znajomosc polskiego otwiera im droge do zycia w Polsce, do kontatku z
rodzina tam, do znajomosci historii i tak dalej. Jesli kiedys tam beda
mieszkac, to sie jezyka naucza. Oczywiscie to ich wolna wola, czy z tego
skorzystaja, bo praktyka jest taka, ze dziecko czuje sie blizej zwiazane z
krajem, w ktorym sie urodzilo i mieszka, a nie z krajem drugiego rodzica.

W kazdym razie, moj OBCY maz jest dla mnie dokladnie tym, czego mi potrzeba.

[m-m-m]

W kazdym razie, moj OBCY maz jest dla mnie dokladnie tym, czego mi potrzeba.



I ok. Nie każdy musi być Wandą co nie chciała Niemca.

[luna67]

m-m-m napisała:

"Turystyka - owszem, chętnie, ale nie emigracja za facetem."

Nie wyemigrowalam za facetem, napewno znasz historie i wiesz, ze sladk przed II
wojna sw. byl niemiecki. Faktem jest, ze urodzilam sie w Polsce, ale moje
korzenie sa niemieckie (mam dwa obywatelstwa), i pomimo, ze w niemczech mieszkam
dluzej niz w Polsce, czuje sie POLKA (wiem smieszne).


"> Co do dzieci dwujęzycznych: uczyłam kiedyś takie dzieci, to się fachwo nazywa
> bilingwizm. Dzieci te maja specyficzne problemy językowe i jeśli nie są bardzo
> zdolne to niestety w żadnym z dwu języków nie mówią poprawnie: stosują kalki
> językowe, mieszają gramatykę. Wśród bilingwistów mało jest np. tłumaczy."

I tu sie mylisz, mam 3-ke dzieci (20,19,18) i kazde ma stopien wyrozniajacy w
niemieckim jezyku, Syn 20 studiuje, corka dostala sie na studia, i najmlodszy
tez podazy w ich slady. Polski jezyk znaja bardzo dobrze (nie robia tylu bledow
jak ja) dbalam o to zeby dostali sie do liceum z obcym jezykiem jaki jest
Polski. W tym liceum co drugi uczen ma pochodzenie Polskie i niemieckie.
Prosze wiec nie wyogolniac Zeby dostac sie do liceum w Niemczech nalezy
bardzo dobrze wladac jezykiem niemieckim (nie mowiac o pisowni). Znam osobiscie
dyrektora tego ogolniaka, ktory mi powiedzial, ze mlodziez, ktora ma rodzicow z
Polski sa najlepszymi uczniami (nie tylko w jezyku Niemieckim i Polskim...)

Moja sasiadka z Polski ma syna, ktory jest wychowywany dwujezycznie, wlada dwoma
jezykami perfekt a w pisowni jest najlepszy w klasie.

Moim zdaniem zalezy to od rodzicow, od ich znajomosci jezyka nie tylko
niemieckiego ale i polskiego Nie kazdy Polak umie bardzo dobrze wladac swoim
jezykiem ojczystym

[m-m-m]

Przez to, że dbałaś o edukację dzieci, nie mają one typowych problemów
bilingwistycznych. I bardzo dobrze. Ale nie wszyscy tak o swoje dzieci dbają.
Wiem, bo dzieci takich rodziców uczyłam.
Ty akurat nie wyemigrowałaś za facetem i jesteś de facto dwupaństwowcem, a ja
pisałam o kobietach, które urodziły się w Polsce i mają tylko jedno
obywatelstwo, a takich jest większość.

[anastazjapotocka]

M-m-m. Nie kupiła mnie wizja torby z Peweksu. Byłam rozwiedziona z pierwszym
mężem, któremu zostawiłm nasze wspólne mieszkanie własnościowe. Pracowałam i
studiowałam za granicą. Jak chciałm po dyplomie wrócić do matki, do Polski i
otworzyć sobie kwiaciarnię (zostawiłam na tę kwiaciarnię pieniądze mojej
matce), okazało się, że kwiaciarni nie ma, nabył ją ktoś inny, a za moja kasę
matka kupiła bratu auto. Które zresztą szybko rozbił. Okazało się też, że w
domu mojej matki nie ma dla mnie miejsca. Od jakiegoś czasu usilnie starał się
o mnie synalek przyjaciółki matki (ówże Niemiec właśnie), więc mamusia bardzo
na to małżeństwo nalegała. Mnie było wszystko jedno i tak zamierzałam się z nim
w przyszłości rozwieść, choćby po to, żeby wkurzyć matkę. No i się rozwiodłam,
po 17 miesiącach małżeństwa, z czego 5 miesięcy spędziłam w Bankoku, dostałam
alimenty na siebie i odszkodowanie, za które kupiłam sobie piękną garsonierę w
Niemczech.
To chyba więcej niż torba z peweksu?
Nie obchodził mnie ani facet, ani jego matka, ani nadzieje mojej matki.
Pierwszy raz w życiu zrobiłam coś dla siebie.
Facet miał agresywnego, opóźnionego w rozwoju syna (7 lataka) z trzeciego
małżeństwa i po ślubie ze mną od razu zwolnił: sprzątaczkę, pomoc biurową i
opiekunkę do dziecka.
O ile sprzatając i zajmując się jego niepełnosprawną progeniturą nic nie
zyskałam, o tyle prowadząc jego biuro w szybkim czasie zorientowałam sie we
wszelkich jego nadużyciach prawno - skarbowych. Porobiłam ksera, resztę zrobili
adwokaci i detektywi.
NIE MAM WYRZUTÓW SUMIENIA.
Poznałam nagle w czasie spaceru z bardzo bogatym przyjacielem, mojego obecnego
męża w którym zakochałam się na ulicy od pierwszego wejrzenia i to ja za nim
latałam, a nie odwrotnie. Od tego momentu moja matka, brat i siostra nie
dostali ode mnie złamanego grosza. Nienawidzili mojego mąża. A ja miałam to w
nosie.
Jestem szczęśliwa. I niech tak zostanie.

[m-m-m]

Anastazja, ta torba z Pewexu to cytat z piosenki ))
Acz pasujący do tamtych czasów ))
A wyrzutów sumienia mieć nie musisz Facet się oszukal myśląc, że będzie miał
służbę w domu do tego uległą i grzeczną.

[beatea]

m-m-m, przeczytaj jeszcze raz uwaznie co napisała anastazja w swojej odpowiedzi
i skonfrontuj to z nieco wyzszymi jej postami.

[anastazjapotocka]

M-m-m. Przeczytaj jeszcze raz, co napisała Ci beata i skonfrontuj ze swoim
adwokatem. Albo księdzem, rabinem, guru... pomimo upału jeszcze mogę coś
wymyśleć! Ciebie pozdawiam serdecznie. Ciebie.

[m-m-m]

m-m-m, przeczytaj jeszcze raz uwaznie co napisała anastazja w swojej odpowiedzi
>
> i skonfrontuj to z nieco wyzszymi jej postami.





Nie zamierzam, bo nie jestem pies śledczy.

[m-m-m]

...a poza tym taka jestem , że z definicji wierzę ludziom i ...rozumiem też
tych wszystkich, którzy piszą sobie co chcą, bo internet to nie tyko
śmiertelnie poważne forum "macochy".

[anastazjapotocka]

m-m-m. Znam tę piosenkę, nagrali mi to przy jakiejś okazji w wiele lat później,
gdy już pracowałam w Polskim Radiu. To było chyba do melodii Drupiego?
Wyrzutów sumienia nie mam. Sam się chamidło zdemaskował, jak "służbę"
pozwalniał. Może jeszcze myślał, że orgazmy bedę udawać?
No i się naciął, bo ja dostałam ataku śmiechu w czasie nocy poślubnej, a potem
mnie ciągle głowa bolała...

[m-m-m]

To było chyba do melodii Drupiego?

tak
To był ulubiony wokalista mojego śp. taty właśnie z czasów jego emigracji do
Holandii.