oskarz mnie o to ze zabralam jej mame.....

[kasiaaa24]

Witam serdecznie jestem nowa osoba na forum i chcialam sie podzielic z wami
swoimi problemami wynikajacymi z bycia macocha!!!!
Otoz moj obecny partner z którym mieszkam od 1,5 roku posiada juz 2 dzieci:3
letniego Dawida i 12 letnią Karoline.Mama dzieci nie stety nie sprawdzila sie
w swojej roli i 2,5 roku temu zostawila swoje dzieci i meza wyjeżdzajac do
Anglii ze swoim "nowym" partnerem...... nie odwiedza ich,nie dzwoni....pomimo
tego nigdy nie nastawialam dzieci przeciwko niej.Dawidek nie pyta o nia
poniewaz jej nie pamieta, gdy odeszla mial zaledwie pol roku, ale wiem ze
Karolina bardzo za nia teskni.To wlasnie z nia mam problem poniewaz ona uwaza
ze to przeze mnie jej mama wyjechala,a przeciez mnie i Piotra wtedy nic nie
łaczylo..Rozmawialam juz wielokrotnie z nia na ten temat ale to nic nie
dalo.Jest w stosunku do mnie opryskliwa i nie mila,Pani psycholog powiedziala
ze jej to minie,ale ja nie wytrzymuje tej atmosfery w domu,chcialabym zeby to
sie zmienilo.....tylko jak?Ja naprawde kocham te dzieci i jezeli mamy razem
zyc pod jednym dachem to powinnismy zyc ze soba w zgodzie....ale ja juz nie
wiem jak mam rozmawiac z Karolina......prosze doradzcie mi cos!!!!!

[ywwy]

Hej!
Niestety, my macoszki jesteśmy dla swych pasierbic najlepszym obiektem do
wyładowywania swej agresji To jeszcze dziecko , które na pewno by chciało,
żeby mama była przy niej...a przy niej jesteś Ty. U mnie oczywiście też są
problemy wynikające ze wspólnego mieszkania z pasierbicą, lecz staram się
korzystać z pewnych rad ( otrzymanych też z forum ). Nie traktuję pasierbicy
jak córki ( nie jestem jej matką ) tylko jak ...kobietę ( choć przyznaję, że
mam z tym problem, toż to rozwydrzony dzieciak jest ! ),nie mieszam się w jej
sprawy z ojcem - każde dziecko ma swoje sekrety z rodzicami. I tu mi właśnie u
Ciebie coś nie pasuje - czy ojciec rozmawia z córką o Tobie, że ona Ci sprawia
przykrość, że Ciebie i całą sytuację źle ocenia? Uważam, że ojciec tu może
córce bardzo pomóc.A Ty nie bierz słów dziecka do serca, może mała widzi, że to
przeżywasz i najnormalniej na świecie Ci dokucza, a powodem może być np. że jej
nie pozwalacie późno wracać do domu. Dzieci w tym wieku to trudny orzech do
zgryzienia

[lilith76]

Bardzo bym chciała ci jakoś doradzić, ale nie wiem jak
Na pewno wizyty u psychologa to dobry pomysł.
Czy mama dzieci utrzymuje z nimi kontakt?

[barbara001]

Najwyraźniej dziecko ma ogromny żal do swojej mamy i czuje sie porzucone. Może
jej stosunek do Ciebie wynika z tego, że dziecko musi znaleźć przyczynę
dlaczego mama odeszła i szuka winnego, i łatwiej obarczyć winą Ciebie. Wizyty u
psychologa to chyba jedyny sposób na to by nie tylko wasze relacje ale też
emocje dziecka znalazły właściwą drogę. Bo to, że ona obwinia Ciebie to wydaje
mi się jest efekt tego co dzieje się w jej głowie, i może czuje sie sama winna
tej sytuacji, może czuje się gorsza, nie rozumie dlaczego mama ją zostawiła?

Czy dzieci znają prawdę o wyjeździe swojej mamy?

[reksia]

Pani psycholog ma chyba rację.Rozmowa to chyba ostatnia rzecz jaka trafia do
dzieci w tym wieku "egoizmu szczególnego" '
Dzieciaki w tym szczególnym okresie,są bardzo ale to bardzo trudne
wychowawczo.Poczytaj coś na temat psychorozwoju 11-12 latków i naprawde
zaczniesz patrzeć na to co sie dzieje inaczej i przedewszystkim nie bedziesz
brała tego co sie dzieje do siebie,a i dzieciaka łatwiej będzie Ci zrozumieć.

Przy okazji polecam dodatkowo "Jak mówić żeby dzieci nas słuchały i jak słuchać
żeby dzieci do nas mówiły" książka Adele Faber i Elaine Mazlish ,warto
przeczytać.
Przy dzieciakach w tym wieku (a u Nas jest takich dwoje moja mała(11) i pasierb
(12))szczególnie polecam.
Szokuje i część technik (sama sprawdziłam) skutkuje
Czytać zaczął mój M ;P i czyta nadal,a jest wyjatkowo wybrednym czytaczem
więc polecam na jesienne wieczorki.
Jesli nie pomoże to na pewno nie zaszkodzi

Pozdrawiam i jako że wieczorna pora idę przytulić moje 11-letnie straszydło ,
które założe się,że jeśli zaraz je cmoknę w czułko na dobranoc i przytule
powie " przestań nie jestem już dzieckiem" po czym nim zamknie oczy zawoła
jeszcze z trzy razy z pokoju "mamo chodz mnie przytul" )))
Pozdrawiam i dużo radości i optymizmu życzę na te jesienne wieczorki

[kasiaaa24]

Dziekuje za rady!Co do waszych pytan.....to ja naprawde nie chce zastapic tym
dziecia mamy,a juz napewno nie Karolinie,bo Dawdek jest w wieku w którym
potrzebuje matczynej czułosci i chyba nic w tym zlego ze mu ja okazuje.Wszelkie
sprawy zwiazane z wyjsciem Karoliny czy ocenami w szkole itp.omawiane sa z jej
tatą....ja nie chce sie wtracac zeby nie wyjsc na wredna macoche.Karolina dobrze
wie dlaczego mama ich opuscila,poniewaz sama jej o tym powiedziala,obiecala
jednak ze bedzie ich odwiedzac,dzwonic niestety nie dotzrymala obietnicy.
Mam jeszcze jedno pytanie:czy w mojej sytuacjii mam prawo wymagac od Karoliny
zeby po sobie sprzatala, poszla do sklepu?Staram sie zeby to moj partner
załatwial te rzeczy ale czasem go nie ma i ja jestem bezradna slysze zawsze"nie
jestes moja matka zeby mi cokolwiek kazac"........zupelnie nie wiem jak z nia
postepowac.Nie chce sie zniechecic do jej osoby....ale czuje ze nie dlugo stanie
sie dla mnie "intruzem", poniewaz niszczy nasze dotychczasowe dobre relacje z
Piotrem.Ja nie chce zeby musial stanac przed wyborem dziecko albo ja.
Napiszcie cos prosze!!!!czekam i pozdrawiam!!

[dominika303]

Kasiu,
problem sam sie nie rozwiąże i przeczekanie też nie wiele da!!
Może twój M mógłby młodej wyjaśnić, że co prawda matką jej nie jesteś, ale w
tym domu panują pewne zwyczaje i ona czy chce czy nie musi się do nich
dostosować! Przynajmniej musi cie szanowac! kochac cie nie musi ale arogancja i
pyskowanie sa nie dozwolone !!
Nie wiem co ty mogłabyś jeszcze zrobić dla polepszenia sytuacji??
Ale myślę, że to trudny okres dla Karoliny i taki typowy bunt , u niej ten bunt
się nasilił, bo doświadczyła porzucenia przez matke !!To nie twoja wina, że tak
sie stało, ale czy Karolina o tym wie??? czy to rozumie??? Może mąż powinien z
nią miec lepszy kontakt ?
pozdrawiam

[barbara001]

Kasia, a jak prawnie wygląda opieka matki nad dziećmi, jest pozbawiona praw czy
jak? Powinna moim zdaniem.
Nie piszesz jaki kontakt i wpływ na córke ma ojciec dzieci. Bo to może on
powinien naprostować Karolinę. Trudny okres dziecka to jedna rzecz, jej
osobista sytuacja, nie do pozazdroszczenia, ale mimo wszystko dziecko powinno
zdawać sobie sprawę jak wielką szkodę wyrządza swoim zachowaniem nie tylko
Tobie, ale i sobie i w efekcie też całej Waszej rodzinie. A dziadkowie? Może
oprócz psychologa jest ktoś z Waszej rodziny kto może z dzieckiem rozmawiać i
co najważniejsze trafiać do tego tego dziecka.

[m-m-m]

Przynajmniej musi cie szanowac! kochac cie nie musi ale arogancja i
pyskowanie sa nie dozwolone !!


Oczywiście, że nie, ale to zachowanie powinien korygować i to konsekwentnie
ojciec dziewczyny, to jego zadanie nauczyć szacunku dla macochy.

[reksia]

kasiaaa24 napisała:

>Dawdek jest w wieku w którym potrzebuje matczynej czułosci i chyba nic w tym
zlego ze mu ja okazuje.

Ja okazuje czułość wszystkim dzieciom w rodzinie(nawet maluszkom nie moim) i
nie widzę w tym nic złego że tule dziecko,które samo do mnie lgnie i wydaje mi
sie to normalne że dzieci z natury rzeczy lgną do kobiet.Moim maluszką też
zdarzały sie rózne "rodzinne sympatie" (np mała w okresie roku zwijała sie na
fotelu u wuja na kolanach i zasypiała zawsze jak kotka)


> sprawy zwiazane z wyjsciem Karoliny czy ocenami w szkole itp.omawiane sa z jej
> tatą....ja nie chce sie wtracac zeby nie wyjsc na wredna macoche.

o ocenach można rozmawiać bardzo róznie -możesz przecież motywować dziecko-da
mu to dużo siły i będzie dowartościowywało (polecam raz jeszcze w/w
książkę "Jak mówić żeby...."bardzo gorąco w takiej sytuacji polecam..jestem
pewna ze rozwiąże Twój problem)

Brak twojego uczestnictwa w tej sferze życia dzieci może być chyba dla nich
sygnałem,że nieszczególnie Ciebie ta strefa interesuje ,a dla nich samych poza
domem,szkoła to miejsce gdzie spedzają bardzo dużo czasu,a wiec jakaś część ich
życia.

>Karolina dobrze
> wie dlaczego mama ich opuscila,poniewaz sama jej o tym powiedziala,obiecala
> jednak ze bedzie ich odwiedzac,dzwonic niestety nie dotzrymala obietnicy.


Moim zdaniem to jest sprawa intymna miedzy dziewczynką a matką czy synem.Do
tego obszaru (oceny jakiejkolwiek, rozmów na ten temat,stawiajacych matkę w
negatywnym świetle) Ty nie masz prawa.Dla Twojego własnego dobra

Kazdej z Nas (macoch) WYDAJE SIĘ,że jesteśmy "lepsze" niż poprzednia
partnerka.I tu mamy rację WYDAJE SIĘ NAM ;P
Jesteśmy na pewno inne,bo każdy człowiek jest inny.To wszystko.Nie ma lepszych
czy gorszych.Życiorysy są różne i punkty odniesienia .Im prędzej zdasz sobie z
tego sprawę tym szybciej zwolnisz sie z ponurego obowiązku bycia doskonałą,a to
pomaga w związku być sobą.Głównie to gwarantuje zdrowy związek.Po prostu


> Mam jeszcze jedno pytanie:czy w mojej sytuacjii mam prawo wymagac od Karoliny
> zeby po sobie sprzatala, poszla do sklepu?

Jak najbardziej!Skoro to Wy pełnicie opiekę nad dziećmi.W Waszym przypadku to
trwa bardzo długo (bo 1,5 roku to moim zdaniem bardzo długo)Dziw,że o to pytasz!
Chyba jesteś niesmiałą osobą
W każdym normalnym domu każdy z domowników ma swoje Obowiązki i
prawa.Dostosowane do wieku i np upodobań.U mnie np chłopcy wolą wynosic śmieci
niż myć naczynia.

To normalne i wręcz wskazane dla nastolatka,by znał swoje obowiązki i by je
konsekwentnie od niego egzekwować na codzień.To przeciez zapewnia dziecku
prawidłowy rozwój!
Masz wiec prawo! i obowiązek! skoro pełnisz role opiekunki prócz miski zapewnić
zdrowe zasady by dziecko wiedziało kim i gdzie jest.
To że nie jesteś mamą,nie zwalnia Cię jako opiekunki z normalnego wychowywania
dziecka w tym wieku.
To od Was zalezy jaki DOM dacie dzieciom(nawet jeśli to taki dom na chwilę).W
sytuacji bardzo trudnej w jakiej znalazły sie dzieci normalny DOM jest im jak
najbardziej potrzebny.By mogły przetrwać ten trudny dla nich czas.TYm bardziej
w takiej rozchwianej sytuacji potrzebują jasno okreslonych zasad i konsekwencji
w EGZEKWOWANIU OBOWIĄZKÓW.
By wiedziały że komuś na nich zależy,że ktoś nie tylko daje im miskę na
odczepnego,ale także że komuś zalezy na ich wychowaniu,a co za tym idzie na ich
dalszym losie.
W Waszej,jakby na to nie patrzeć,niełatwej sytuacji,może sie pewnie jeszcze
wszystko zdarzyć.To od Was zalezy czy Wasz Dom to bedzie jedyny dom do którego
bedą chciały wracać,w którym będą chciały mieszkać,żyć i który będą cieplutko z
dzieciństwa wspominać.
Od Ciebie zależy co im z siebie dasz i na ile chcesz byc odpowiedzialna za Wasz
DOM.

Ty jesli przyjmujesz na siebie(w pełni świadomie)role "kobiety-mamy"(nawet
jesli ma to trwać chwilkę -a w Twojej sytuacji,zdaje się nie wiadomo,jak długo
to bedzie trwało),wydaje mi się,że masz wręcz obowiązki zapewnić dzieciom coś
wiecej niz tylko miska podłożona pod nos.




>Staram sie zeby to moj partner
> załatwial te rzeczy

A to niby dlaczego? Przecież DOM jest Wasz(wspólny z tego co rozumię)wy
jestescie dorosłymi,wy ustalacie panujące u Was zasady.Dlaczego on ma pełnić
rolę kobiety,skoro jesteś osobą-partnerką,która może mu pomóc?

No chyba,że nie chcesz pełnić takiej roli,ale wtedy jaki sens miało związywanie
sie z facetem pełniącym opiekę nad dwójką dzieci


>ale czasem go nie ma i ja jestem bezradna slysze zawsze"nie
> jestes moja matka zeby mi cokolwiek kazac"........zupelnie nie wiem jak z nia
> postepowac.Nie chce sie zniechecic do jej osoby....ale czuje ze nie dlugo
>stani e
> sie dla mnie "intruzem", poniewaz niszczy nasze dotychczasowe dobre relacje z
> Piotrem.

To nie ona niszczy Wasze relacje ,jeśli tak się dzieje to niszczycie je Wy sami.

To Wy jesteści dorośli i to waszym zadaniem jest tak wychowywac dziecko (gdy
jest pod waszą opieką)by miało szacunek rówież do Waszych relacji.Jesli tego
nie robicie to warto popracowac nad samym sobą.Nie macie prawa,w tym wypadku
Ty,zarzucać dziecku ze niszczy wasz związek-związek dorosłych osób.
Obarczasz w takim wypadku dziecko własną niedojrzałością.Wybacz mi (nie chce
Cię urazić, tylko pomóc w temacie o jakim pisałaś w taki sposób jak umiem,na
podstawie doświadczeń jakie mam) ale takie myslenie ..myślenie,że dziecko
rozdaje tu jakiekolwiek karty,świadczy o niedojrzałości.

Jej zachowanie to typowe zachowanie nastolatka-typowe również dla dzieci
wychowywanych w pełnych rodzinach.Poczytaj o tym.Gorąco polecam!



>Ja nie chce zeby musial stanac przed wyborem dziecko albo ja.

Dla żadnego kochającego rodzica nie ma takiego wyboru może Twoim problemem
jest zrozumienie tego,ale taki wybór dla kochającego dzieci ojca NIGDY NIE
ISTNIEJE.

Można czasem coś stłamsić,przygnieść by nie rosło.Mozna uczynić z kogoś
własnego niewolnika,szczególnie gdy bedzie w takiej życiowej sytaucji,że będzie
musiał sie na to godzić.Ale...nie można zabić miłości do dziecka To
wyjatkowy rodzaj uczuć



Ja mam takie refleksje na temat sytuacji,którą przedstawiałaś.Mam nadzieję że
jesli napisałam cokowiek trudnego,niczym Cie nie uraziłam i że chodź kapkę
pomogłam chodźby w innym spojrzeniu na Twoją sytuację.Wcale nie łatwą.
Pozdrawiam i życzę powodzenia z całego serducha no i gorąco polacam w/w
lektury

[m-m-m]

Masz wiec prawo! i obowiązek! skoro pełnisz role opiekunki prócz miski zapewnić
zdrowe zasady by dziecko wiedziało kim i gdzie jest.



Nie ma żadnych obowiązków Reksiu, te obowiązki lnależą do ojca dzieci, do
rodzica, a nie osoby partnera rodzica.
Jęsli chce to może, ale NIC nie musi.
Partner rodzica nie jest opiekunem prawnym jego dzieci.
Zdrowe zasdy ma wprowadzać ojciec, a na pewno nie macocha.




To że nie jesteś mamą,nie zwalnia Cię jako opiekunki z normalnego wychowywania
> dziecka w tym wieku.


Oczywiście, że zwalnia!
Macocha/ojczym mieszkający na codzień z dzieckiem lub mający z nim tylko
kontakty sporadyczne NIC nie musi względem niego!
Jeśli podejmuje jakikolwiek działania wobec cudzego dziecka jest to jego dobrą
wolą i nigdy nie obowiązkiem!
Dobra wola oznacza, że jako partner rodzica może w każdej chwili bez żadbnych
dla siebie konsekwencji zrezygnowac z pełnienia darmowej opieki nad cudzym
dzieckiem i nadale być pełnoprawnym rodzicem partnera.
Dobrowolna opieka nad dzieckiem jesy ekstrasem danym rodzicowi dziecka.
Czymś na co rodzic liczyc nie powinien i jesli to od partnera otrzyma (opiekę
nad jego dzieckiem), to nie jest to w żadnym razie czymś oczywistym.



Dlaczego on ma pełnić
> rolę kobiety,skoro jesteś osobą-partnerką,która może mu pomóc?



Nie uznaję patriachalnego podziału na rolę kobiety i faceta w związku.
Rodzic samotny to rodzic samotny i koniec. Chce zy nie chce jest dwa w jedny
dla swojego dziecka i koniec. Partner może jesli chce okolwiek zrobić to
dobrze, ale i bez tego nie umniejsza to roli partnera jako partnera, anie jako
bezpłstnego opiekuna cudzych dzieci.

To Wy jesteści dorośli i to waszym zadaniem jest tak wychowywac dziecko (gdy
> jest pod waszą opieką)by miało szacunek rówież do Waszych relacji.J


Nie "WY", tylko konkretnie rodzic, w tym wypadku ojciec dzieci est
odpowiedzialny za jakość tych kontaktów.




myślenie,że dziecko
> rozdaje tu jakiekolwiek karty,świadczy o niedojrzałości.
>



Z tym się akurat zgadzam.

do m-m-m

[reksia]

Rozumie,że mówimy o sytuacji w której dorosła osoba ŚWIADOMIE PRZYJEŁA
ODPOWIEDZIALNOŚĆ za dziecko (o tym ,że jest to dziecko pod jej opieką od ponad
1,5 roku).W takim wypadku jesli ktoś podjął się takiej opieki,uważam że ma
pewne prawa jak i OBOWIĄZKI.

Moim zdaniem dorosła osoba podejmująca dojrzałe decyzje pownna jasno się
określać i albo jasno stwierdzić -"nie podejmuję sie takiej
odpowiedzialności",albo przejąć wszystkie KONSEKWENCJE "opieki nad dzieckiem".

PARTNER MOŻE NIE PRZYJĄĆ TAKICH OBOWIĄZKÓW NA SIEBIE I OWSZEM MASZ RACJĘ MA
TAKIE PRAWO,
ale...skoro TAKIE PRZYJMUJE to niech podejmuje również ŚWIADOMĄ I KONSEKWENTNĄ
DECYZJE oszczędzi to rozczarowania obydwu stron.O tym pisałam.

Moim zdaniem wynika to z normalnie pełnionych funkcji.gdy mieszka sie pod
jednym dachem.Pod każdym dachem wspólnie mieszkajacy ludzie dzielą jakoś swe
obowiązki,jeśli mieszkają z dziećmi część z nich rozdziela sie również miedzy
dzieci,by nauczyć je normalnego funkcjonowania i nie mylmy rozdzielenia tych
funkcji z obarczaniem partnera ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ PRAWNĄ za nie swoje dzieci.To
dwie różne rzeczy!


Masz rację to ojciec jest tu w tej sytuacji osobą PRAWNIE ODPOWIEDZIALNĄ ZA
DZIECI,ale obowiązek utrzymania czystości w mieszkaniu mają wszyscy,a wiec
macocha jako dorosła osoba ma tez prawo egzekwować od dziecka wykonywania swych
obowiązków(chodzby zwykłego pomycia po sobie naczyń po śniadaniu)tak jakby
egzekwowała to od każdej innej osoby mieszkającej z nią pod wspólnym dachem.

Masz rację macocha tych dzieci nie ma prawnego obowiązku wychowywania tych
dzieci,
ale...skoro zdecydowała sie pełnić rolę opiekunki nad dziećmi przez tak długi
czas (na razie trwa to już 1,5 roku)siłą rzeczy ma jakieś też i obowiązku ,albo
przynajmniej skoro ona nie chciała by ich pełnić ma OBOWIĄZEK zgłosić chociażby
kuratorowi,że takie dzieci bez opieki pozostają!W tej sytuacji jest inaczej ,bo
jest przy nich ojciec dzieci!
Ale do licha...nie bądzmy jakimś bezmyślnym narodem ,nie mylmy pewnych rzeczy!
Nie wolno bez opieki pozostawiaś nastoletnich,bo wynik tego widzimy potem na
ulicach miast w postaci małolatów obstawiających wejścia do klatek!

Dziwne potem tłumaczenie bo nikt nie miał obowiązku.Mamy obowiązek!my dorośli
mamy obowiązek BYC DOROSŁYMI W TAKICH SYTUACJACH,patrzeć na nie trzeźwo,w
odpowiedzialny sposób,a nie gonić w piętkę z ogólnie stosowaną spychologią
stosowaną.
Jesli np ojciec dziecka jest "niewydolny wychowawczo",a mamusia wogóle "poszła
w świat"ktoś powinien podjąć ŚWIADOMĄ decyzję co do losu dzieci.
Gdy ojciec znajduje partnerkę która bierze ŚWIADOMĄ odpowiedzialność i decyduje
sie na pomoc w takim wypadku bierze ona także i odpowiedzialność .

Nie mówimy tu o przypadkach gdy dziecko jest weekendowe!W takim wypadku macocha
faktycznie niewiele musi, chodź i tak uważam że w przypadku gdy dziecko jest
małe macocha ma równiez obowiązek zerknąć,czy np dziecko nie ściągnie na siebie
gorącego czajnika i nic jej z takiej powiedziałabym "LUDZKIEJ
ODPOWIEDZIALNOŚCI" nie zwalnia.


Ta sytuacja którą przedstawiła autorka postu jest inna.Ona widzi że dziecko ma
problem ,chce mu pomóc i pyta czy mja prawo.
Ojciec jest z tego co widać zaganiany i z tego powodu w jakiś tam
sposób "ograniczony" jeśli chodzi o pełnienie pełnej opieki,mamusia wogóle
pojechała w świat i jak widać chodzby z sytuacji gdzie nie stara sie o kontakt
z dziećmi nie zapewnia dzieciakom podstawowej opieki.

Dziewczyna pyta CZY MA PRAWO INGEROWAĆ W POMOC DZIECKU,A CO ZA TYM IDZIE JEGO
WYCHOWANIE.Uważam ze jeśli sie to dzieje za zgoda ojca,który w tym wypadku jest
jedynym opiekunem dziecka,dzieje sie to pod ich wspólnym dachem,to ma ona prawa
i obowiązki.Takie zwykłe ludzkie.Nie zostawiać dzieci samopas.Nie liczyć na cud
wychowania przez rówieśników czy klatkę schodową.
Powinna o tym rozmawiac z ojcem a i owszem,ale ma tez prawa jako osoba dorosła
odciążyć zaganianego ojca i np powiedzieć nastolatkowi "nie lubie kiedy żle sie
zwracasz do mnie i nie życzę sobie tego" i ma prawo konsekwentnie tego pod
własnym dachem wymagać.Tego dotyczyła moja opinia i stwierdzenie "ze macocha ma
prawa i OBOWIĄZKI".Chodźby zwykły ludzki obowiązek,nie pozwolenia na wychowanie
kolejnego agresywnego-bezmózga w tym kraju


Masz jednak rację macocha czy ojczym nic nie musi!
Ma jednak obowiązek JASNEGO przedstawienia swej postawy partnerowi.
W wielu jednak związkach ,byc moze ze strachu przed utratą partnera czy jego
uczuć ,nie ma JASNYCH DEKLARACJI W TEJ SPRAWIE,CO MOIM ZDANIEM JEST NIEUCZCIWE
I STąD WYNIKAJĄ PÓŹNIEJSZE KŁOPOTY , a decyzja o tym że"że nie podejmę żadnej
odpowiedzialności za Twoje dziecko,wisi mi ono i powiewa "jest przekazywana w
bardzo zawoalowany sposób.


Napisałaś:

Partner może jesli chce okolwiek zrobić to
> dobrze, ale i bez tego nie umniejsza to roli partnera jako partnera, anie
jako
> bezpłstnego opiekuna cudzych dzieci.

HMM .. i tu bym sie nie zgodziła .Moim zdaniem umniejsza to rolę partnera jako
partnera.Być moze inaczej pojmujemy tzw "związek partnerski".Dla mnie partner
to ktoś na kogo mogę liczyć i kto może liczyć na mnie ( w miarą naszych sił i
mozliwości w tym rówież psychicznych),kto zna mnie moje potrzeby ,ja znam jego
i żyjemy wspólnym życiem .Razem zarabiamy na dom,razem malujemy płot,razem sie
kochamy,razem gotujemy obiad,razem rozwiązujemy trudne problemy finansowe czy
osobiste w tym także problem z "odpowiednim ukształtowaniem psychiki
dorastajacego dziecka",bo to część naszego życia,taka sama jak wymiana koła
samochodu,której dokonujemy razem.
Masz jednak rację należy przy tym w pełni USZANOWAĆ to,że dziecko posiadające
dwójkę własnych rodziców juz takowych ma i nie wolno pełnić żadnych funkcji
zastępczych.

Gdyby jednak gościem przez dwa lata w Twym domu,była załóżmy siostra twego M (a
Twoja równolatka)to czy nie zwróciłabys jej uwagi(gdyby zaniedbywała
notorycznie sprzatanie po sobie)że (np jesli macie takie zasady)po sobie sie
sprzata ze stołu?


Myslę też że macocha/ojczym jak najbardziej jest odpowiedzialna za jakość
kontaktów z pasierbami.
Rolą macoch jest nie tylko bycie matroną gloryfikowaną przez ojca jako druga
lepsza żona(czyli złote jajo),ale normalne uczestniczenie w życiu rodziny

Relacja macocha-pasierb jest osobistą relacją i każda macocha ma taką relację
jaką sobie wyrobi.

I w tym wypadku wiem co piszę,bo sama mam bardzo trudną sytuację,gdzie pasierby
sa przez Exie wychowywane we wrogosci do mnie.
Duzo mnie kosztuje walka o dobre relacje z pasierbami.Faktycznie jest to
denerwujace i trudne ,ale wiem że sie da!

Niestety moja Exia zabroniła kontaktów z dziecmi,gdy starszy zaczął sie
deklarować że chciałby z nami zamieszkac no i tu mnie teraz na wspomnienie
tego coś wzieło....ech coś mnie z tego powodu trafia i nawet nie wiemy jeszcze
czy dzieciaki beda z nami na świeta a to juz za pasem..Małemu pokupowałam
koszulki ,czekały całe lato dzieci nie było ,na przyszły rok beda za małę i tez
sie czasem zastanawiam gdzie są granice, ale daje sobie prawo do stawiania
ludzkich granic które stawia moje sumienie własne .Uważam za słuszne kupienie
drobiazgów dla chłopaków takich typowo odemnie i takie kupuje.Lubie dzieciaki
wiec sie o nie w "jakiś tam sposób" staram tak samo jakbym sie starała o kazdą
osobę którą lubię .Zmytkam do pracy bo znów rozpisałam sie z nadmiarem
Pozdrawiam

no własnie kazdy ma własne sumie i swój rozsadek i z nim powinien żyć w zgodzie

[m-m-m]

Gdy ojciec znajduje partnerkę która bierze ŚWIADOMĄ odpowiedzialność i decyduje
sie na pomoc w takim wypadku bierze ona także i odpowiedzialność .



Chodzi mi o to, że jeśli chce i bierze to jej sprawa.
Nie uważam jednak by odmowa brania takiej odpowiedzialności była naganna.
I to nie przekreśla jej jako partnerki.
Przez 8 lat bycia macochą całodobową nigdy nie uważałam, że mam jakiekolwiek
obowiązki wobec syna M.
To, że jakoś w to wychowanie się angażuję nie wynika z moich obowiązków, tylko
z chęci, acz nie kieruję się oceną, że mam szczytny cel wychowania o jednego
chuligana mniej. To do mnie nie przemawia, taka odpowiedzialność zbiorowa za
cudze dzieci.

[reksia]

chyba mówimy o tym samym...moze innym językiem ale zdaje się że o tym samym

[kasiaaa24]

Dziekuje wam wszystkim za tak duze zaangazowanie w ta sprawe!
Chce wiec kilka zeczy wyjasnic.To nie jest tak ze ja wogóle nie interesuje sie
zyciem Karoliny!Byłoby to nie mozliwe,ponieważ moj maz stale wyjezdza słuzbowo.
Chodze na wywiadówki,mowie jej o ktorej ma wrocic do domu(jesli nie ma mojego
partnera)lecz wszystkie uwagi odnosnie jej zachowania,nauki itp. przekazuje
Piotrowi i on rozwaza co ma z tym zrobic.

Bardzo dobrze wiedzialam decydujac sie na bycie z Piotrkiem,ze ma on dzieci
ktore bardzo kocha.Nawet sie cieszyłam,poniewaz kocham dzieci!Nie zdawalam sobie
jednak sprawy ze bedzie mi tak trudno.Rozumiem to po częsci....z Dawidem uklada
mi sie bardzo dobrze poniewaz on nie jest swiadomy tego co sie stało.Jestem dla
niego osoba do ktorej moze sie przytulic,ktora opowie mu bajke na
dobranoc.....tak jak mama.Natomiast Karolina miala juz taka osobe....ktora
niestety ja opusciła.Probowałam sie nawet skontaktowac z ich
matką....porozmawiac....nakłonic zeby kontaktowala sie z Karolina,ale niestety
jak narazie nie udało mi sie zdobyc do niej namiarów.


Co do mojej wczesniejszej wypowiedzi, dotyczacej tego ze Karolina rozwali moj
zwiazek z Piotrem.....to oczywiscie nie chodzilo mi o to zeby zwalac wine na
dziecko!
Poprostu wiem ze jesli to sie nie zmieni nasz zwiazek predzej czy pozniej sie
rozpadnie.Jestem bardzo młoda osoba i choc wiele potrafie zniesc....nie mogę
znesc tego ze jestem jakas przeszkoda w relacjach Karoliny z jej tata.Piotr
wymaga od Karoliny szacónku do mojej osoby,wie ze źle sie czuje z tym ze ona
mnie nie akceptuje.On naprawde bardzo mnie wspiera,ale nie chce przy tym
krzywdzic swojego dziecka, co jest zrozumiale.

Moze "reksia" ma racje ze w nie ktorych sprawach zachowuje sie niedojzale ale ja
tak naprawde jestem jeszcze bardzo młoda osoba.Prosto z młodzienczego
zycia,pełnego zabaw i beztroski przeszłam do swiata odpowiedzialnosci i
dorosłości.Dodam jeszcze ze moj partner jest ode mnie o 15 lat starszy.
czasami sie zastanawiam sie czy to nie własnie w tym jest problem ze jestem tak
nie wiele starsza od Karoliny.Moze ona nie potrafi zaakceptowac tego ze tak
młoda osoba moze wydawac jej polecenia,wymagac od niej czegos itp.
Sama nie wiem...........jednak za wszystkie wypowiedzi bardzo dziekuje.....

"reksiu"-ja naprawde nie mam nic przeciwko temu zeby ktos wytykał mi błedy...po
to własnie napisalam zeby dowiedziec sie co robie zle!!!!
Pozdrawiam

[reksia]

nie chce być przemądrzałą macochą wytykającą komukolwiek błędy (( chciałabym
byś moja wypowiedż pozwalała spojrzeć na sprawę np z innego punktu widzenia ,bo
z doświadczenia wiem ze często takie prowokacje-konfrontacje są zdrowsze niż
głaskanie po głowie i przytakiwanie .Chciałabym jednak byś wiedziała,że w pełni
podziwiam twoją postawę,trzymam kciuki bo czeka Cię nie łatwe zadanie.
A to moje mądrzenie sie to szukanie odpowiedzi na własne pytania,które
posiadam,na które nie znam odpowiedzi i na które odpowiedzi szukam właśnie tu
na forum.
Mam sama bardzo wiele trudności z wieloma sprawami "macochowatymi "których nie
potrafię rozwiązać i gdzieś tam wewnętrznie się motam.

Pozdrawiam i mam nadzieje że kiedyś to Ty pomozesz mi inaczej spojrzeć na
któryś z problemów mnie nurtujących.