Gdzie jest dom?

[marusia1]

Zaczynam się zastanawiać, czy dobrze tłumaczyłam Młodemu jego sytuację. Kiedyś
mówiłm mu, że teraz sytuacja zmieniła się i mieszka z nami, tu jest jego dom,
ale u mamy jest jego drugi dom. Tam powinien mieć swoją szafkę, swoje
rzeczy... Oburzyłam sie, gdy dowiedziałam się, że jak pojechał na ferie, to
dostał na swoje rzeczy szafkę na buty (klasyczną). Ale... Po feriach
"prostowaliśmy" go przez 3 miesiące po praniu jakie tam przeszedł. O mało nie
zawalił 6 klasy. Cud, że wyciągnęli go nauczyciele i dostał się do dobrego
gimnazjum! Młody nie widział matki od czerwca (wtedy był u niej w domu z moim
M. (na "widzeniu" u córki - zgodnie z wyrokiem przez 2 h) i teraz jest bardzo
spokojny, radosny, ma poczucie własnej wartości, czuje się kochany i
bezpieczny (tak myślę). We wrześniu chłopaki byli u dziadków i przy okazji mój
M. chciał iść do córki. Młody nie chciał widzieć się z matką, a że jest to
"sprzedaż wiązana" mój M. też nie poszedł (i on też jest spokojniejszy jak ex
nie widzi). Może faktycznie dziecko powinno mieć tylko jeden dom u rodzica, z
którym przebywa? A w tym drugim być tylko gościem, w odwiedzinach? Wtedy
dziecko nie jest "rozdwojone", ma uporządkowane życie? Im więcej się nad tym
zastanawiam, tym więcej mam wątpliwości. A dziwiłam się dziecku...

[luna67]

Kochana Marusio,
dom dla dziecka powinien byc tam gdzie dziecko przebywa, obojetnie czy to jest u
mamy u ktorej mieszka, czy u taty na wekkendach (i odwrotnie).

I nie rozumie w zupelnosci twojego oburzenia: cyt.:
"Oburzyłam sie, gdy dowiedziałam się, że jak pojechał na ferie, to
> dostał na swoje rzeczy szafkę na buty (klasyczną)"

Dzieci mojego meza chociaz mieszkaja u mamy, maja do dyspozycji u nas swoje
odzielne pokoje (jak mala zaczela byc "duza") i moja galerie, gdzie moga
"brykac" i zaprosic swoich kolegow i kolezanki.

Nie rozumie tez co "prostowaliscie" po feriach? zeby wlasnej szafki na buty u
matki nie uzywal??????

oooooo Boszzze, PIES mojego najstarszego syna ma swoj kat u mnie (kosz, miske i
zabaweczki) jak moj syn wyjezdza na weekendy lub na wczasy, a swojemu pasierbowi
zabraniasz miec szafke u matki na brudne buty???????????????
Dzisiaj chyba nie zasne((((( moze cos nie zrozumialam???

Luna

[marusia1]

Zgadzam się z Cleopą.
Może pamiętasz początki mojego macochowania? Dopóki byłam tylko dziewczyną
tatusia (z rozrzewnieniem wspominam te czasy!), a "mamusia" była przekonana, że
jestem tylko przejawem fantazji dziecka (no bo jak jej ex mąż mół poznać i
związać się z dziewczyną? - myślała, że jestem o wiele młodsza) - było OK. Nie
ingerowała przynajmniej. Później "ta pani" to było najbardziej pieszczotliwe
określenie z jej strony. Jak dostała kasę z podziału majątku i przestał być jej
syn potrzebny (czyt. karta przetargowa w ozgrywkach z ex mężem) po prostu go
oddała ojcu. Wykazała tym swoje zadowolenie z podziału. I postawiła warunek, że
nie będzie a syna płaciła alimentów. Młody miał być u ojcaod pierwszego dnia
wakacjii nie był u matki ani sekundy dłużej. Na pożegnanie żadnych łez,
przytulani, buziaków. Powiedziała tylko: mam nadzieję, że "tej pani" nieźle
dopieczesz i nie za szybko się zobaczymy. Młody miał prawie 11 lat. Pokój, który
zajmował został zajęty przez matkę. Jak ją odwiedza (sporadycznie), to nie ma do
niego wstępu. Wiem, że myszkował tam podczas nieobecności matki w domu. Podczas
pobytu u matki w ferie mial swoje miejce właśnie w tej szafce, a spał tzw.
pokoju stołowym w jednym łóżku z matką i młodszą siostrą. Biorąc pod uwagę wiek
Młodego i wzrost (ponad 180 cm) - nie komentuję.
Pytasz co prostowaliśmy po feriach. Młody przez 2 tygodnie ferii siedział w domu
i zajmowa się młodszą siostrą. Nie wiem co w tym czasie robiła "mamusia". Miał
czadla siebie około gdziny wieczorem - na grę na komputerze jak mała poszła spać
(oczywiście wcześniej musiał ją uśpić).Gdy dziadkowie (nasi) go odwieźli do domu
(pomijając, że był probem z powrotem, bo ex nie zamierzała go przywieźć)
usłyszelśmy stek wyzwisk, że nie chce z nami być, bo musi zajmować się siostrą.
Poza tym u mamy jest lepiej, o tam nie musi się uczyć (mama nauczycielka, Młody
nie uczył się u niej w ogóle. Tylko z jednego przedmiotu miał 6 jedynek za brak
prac domowych), a u nas musi się uczyć, ma obowiązki, itp., itd. Wrócił pełen
złości, agresji, płakał srasznie, opowiadał jakieś niestworzone historie o ojcu.
W kńcu zadzwonił do matki o godz. 23 i powiedział, że wraca do W. "Mamusia" nie
wykazałazadnego zainteresowania, dopiero po 2 dniach zadzwoniła do mojego M. i
zapytała czy coś sę stało. Usłyszała nic i rozłączyła się. Żadnych pytań.
Oczywiście do szkoły nie poszedł, bo nie musi. W przedpokoju stały spakowane
jego rzeczy. Dwa dni z nim rozmawialiśmy i tłumaczyliśmy mu sytuację. Wrócił do
szkoły, ale w 3 dni złapał 3 jedynki. Nie robił nic. Zaczął pyskować
nauczycielom, stawiać się. Kolejne jedynki i groźba zawalenia roku. Co prawda
zaczął poprawiać oceny (a 5), ale doznałam szoku jak na wywiadówce dowiedziałam
się o nowych jedynkach. Znowu rozmowy... Dokonalimy cudu, bo w końcu opamiętał
się, poprawił oceny, dostał się do dobrego gimnazjum. Udało nam się to tylko
dzięki współpracy z jego wychowawczynią, nauczycielami, którzy byli w szoku
widząc, co się dzieje z Młodym. Młody nie był z "mamusią" od ferii zimowych. W
wakacje "mamusia" nie skorzstała ze swojego czasu - wyjechała z siostra nad
morze. Młody badzo to przeżył, ale dlnas stało się dobrze. Bez kontaktu z nią ma
poczucie bezpieczeństwa. Zaklimatyzował sie w nowej szkole, ma wielu kolegów
koleżanek, chętnie się uczy. No i bardzo wydoroślał, ma plany... I mam nadzieję,
że jego porządku "mamuśka" juz nie zburzy. Nie wie, czy on by się pozbierał i
czy ja bym wytrzymała. Po roku stresu miałam podejrzenie guza mózgu, a teraz
wysiadł mi kręgosłup - nieodwracalnie - do czego Młody się przysłużył
podstawiając mi nogę. Zbliżają się święta. Młody ma je spędzić z matką. A ja juz
się denerwuję i myślę, czy po niego przyjedzie. Na wielkanocne zwodziła go do
końca, a w Wielką Sobotę, gdy zadzwoniła (Młody zapytał: gdzie już jesteś? O
której będziesz?) - poinformowała go, że ma kaszel. Te wszystkie telefony miały
tylko na celu sprawdzenie, gdzie my jesteśmy. I to jest matka? Nigdy nie okazała
mu miłości, czułości. Jak dostał od niej po raz pierwszy (i jedyny) buzi na
dobranoc, to długo przeżywał.
PS. Mam nadzieję, że zadowoliłam Twoją ciekawość i że mimo wszystko dobrze spałaś.
Może dlatego nie wyobrażam sobie, żeby matka udostępniła dziecku na rzeczy
(ubrania, zabawki, słodycze) brudną szafkę na buty, bo jak mówią moi znajomi - u
mnie można było z podłogi jeść - tak było czysto. A ta szafka była
strasznie obleśna.
Acha, Młody ma w komórce wpisany nasz numer domowy pod pozycją DOMEK, więc chyba
powinnam się cieszyć? I zawsze, gdy wraca z jakiegoś wyjazdu cieszy się, że już
jest w swoim mieście, choć mieszka tu dopiero 2,5 roku (ale zleciało!dużo się
działo!).

[luna67]

a moze matka z '"braku laku" zdezynfekowala ta szafke na buty i jest wiecej
bezbakteryjna niz moja szafa na ubrania, ktora nie dezynfekowalam od kupna (ok.
2 lat)))

[betti_domino]

tu chyba chodzi o to,że pasierb u "matki" dostał na swoje wszystkie
rzeczy-szafkę na buty-tak z tekstu wynika,no i przeszedł
u "mamusi"pranie mózgu(pewnie tata be, macocha be i wszystko u nich
be-tylko u mamy cacy) i nie mogli sobie opiekunowie z nim poradzić

[konstancja16]

ja mysle, ze dom jest tam, gdzie jest sie na codzien, gdzie sie do
szkoly chodzi. w zasadzie... chociaz inne miejsca gdzie sie
mieszka tez moga stac sie domami.

wiec co do tego rozdarcia to masz racje. i smutne to jest. 'nasz'
Maly na razie sobie jakos radzi, chociaz jak na swoje niespelna piec
lat to stanowczo za duzo domow juz mial... ale juz mu w nawyk
weszlo, ze zawsze precyzuje o ktory dom chodzi. akurat wczoraj cos
tam rozroznial, ustalajac geograficznie co jest blisko czego. wiec
ma dom mamy w B., dom konstancji i taty oraz dom dziadkow czyli
domek na wsi. a oprocz tego doskonale pamieta, ze bylo jeszcze
mieszkanie taty w ktorym tata mieszkal wczesniej (w A.), zanim
poznal konstancje. a i jego mama sie ostatnio przeprowadzala.

i pomyslec, ze ja do 21 roku zycia znalam jedno mieszkanie, jedna
klatke schodowa i jeden trzepak...

troche obserwuje Malego i slucham jak komentuje rozne rzeczy i
opowiada o czyms. i jestem zaskoczona, ze tak ma to dobrze
poukladane, te domy. nie widze wiekszego zagubienia. nasz nowy dom
bardzo szybko zaakceptowal. spodobal mu sie jego pokoj z lampka
goofy'ego i myszka miki na scianie. po pierwszej nocy na nowym
miejscu uwaznie sluchalismy jak sie obudzil: zamiast sie oglosic i
wpakowac nam do lozka o poranku to zaciekawiony zlazl na dol i
zaczal obwachiwac teren. obszedl salon, spenetrowal kuchnie,
skontrolowal zawartosc wszystkich szafek i szuflad. po buzi mozna
bylo potem stwierdzic ze znalazl czekolade )) i szybko sie
przyjal. NM przez chwile sie zastanawial jak mu przedstawic
sytuacje, bo wiadomo, nowy dom sliski temat w zwiazku z Ex, ktora
sie interesuje kazda zmiana samochodu i kazdym wyjazdem na
wakacje... ale ostatecznie stwierdzil, ze nie bedzie Malemu robic
wody z mozgu, to nasz nowy dom, kropka. Maly jeszcze pare razy
zapytal o poprzednie mieszkanie (szczegolnie martwil sie o swoje
zabawki), ale jak wszystko zostalo przeprowadzone i zabawki trafily
do nowego pokoju to juz bylo OK. w weekendy dom jest teraz tu.

potem jeszcze byl krotki okres kiedy Maly nie chcial wracac do mamy
i ryczal strasznie (zdaje sie, ze jego mama miala wtedy jakies
klopoty i nerwowa dosc byla), ale to tez juz minelo. z reguly dosc
pogodnie i zwyczajnie przyjmuje do wiadomosci informacje typu:
jedziemy do mamy, bo jutro jest poniedzialek i idziesz do
przedszkola. albo: dzis bedziesz spal u dziadkow, przyjedziemy po
ciebie jutro po sniadaniu i jedziemy na rowery. Maly mowi
zazwyczaj 'acha' i juz. ale fakt faktem, ze nikt mu chyba nie robi
prania mozgu, wszedzie ma swoj pokoj i zabawki, i u mamy i u taty i
u dziadkow. jest tez juz jakas powtarzalnosc tych zmian. i dla
niego tak bylo zawsze, rodzice rozstali sie kiedy mial rok.... wiec
tak wyglada jego swiat i jest on (na miare ograniczonych sytuacja
mozliwosci) poukladany, z elementami stalosci. przykre to jest, ale
takie sa konsekwencje rozstania rodzicow. my, jako macochy, mozemy
tylko pomagac minimalizowac zle skutki nadmiernej ilosci domow. i
probowac wlasnie przedstawiac to jako korzysc z cala hipokryzja na
jaka nas stac. bo to nie jest korzysc i nigdy nie bedzie, moim
zdaniem. ale trzeba sie zorganizowac w nowej sytuacji i tyle.
najlepiej jak sie da.

[chalsia]

Konstancjo, nie dość, że lubię Cię czytać, to także lubię czytać
to, co piszesz.

> przyjal. NM przez chwile sie zastanawial jak mu przedstawic
> sytuacje, bo wiadomo, nowy dom sliski temat w zwiazku z Ex, ktora
> sie interesuje kazda zmiana samochodu i kazdym wyjazdem na
> wakacje... ale ostatecznie stwierdzil, ze nie bedzie Malemu robic
> wody z mozgu, to nasz nowy dom, kropka.

a to - już zwłaszcza
A szczególnie wobec faktu, jak ojciec mojego dziecka robił wode z
mózgu dziecku w temacie nowego domu, bo akurat przenosił się tam w
trakcie sprawy o obniżenie alimentów. Kręcił tak bardzo, że aż
niewiarygodnie )) - że niby w tygodniu mieszka z rodziną w
mieście a na weekendy jeżdżą do domu weekendowego tuż pod tym samym
miastem. Jak ja akurat miałam przy okazji dziecko odebrać z
weekendu, to eks przywoził dziecko z "domu weekendowego" pod
dotychczasowe miejsce zamieszkania, żeby wyglądało, że tam dziecko
weekend spędziło. Tak żałosne, że aż śmieszne.
Dodam, jako eksia, w ramach przestrogi, że takich pierepałek nie
warto robić bo i tak się błyskawicznie wydają - po prostu ze
zwykłych rozmów z dzieckiem to wynika - a eks wtedy na głupka
wychodzi.

[konstancja16]

hehe. no u nas to akurat odwrotnie bylo. tzn Ex ukrywala czas
jakis, ze sie przeprowadzila do narzeczonego. i NM dlugo Malego
odbieral spod domu, w ktorym juz faktycznie dawno nie mieszkali ))

dziwnie sie to zbieglo w czasie z odmowa wydawania ciuchow dziecka
(pod pretekstem, ze niewyprane i niewyprasowane wrocily). coz,
walizeczka byla potrzebna bo pomieszkiwali troche na dwa domy...

ale oczywiscie, ze kilkulatek wszystko wychlapie, nawet bez
wypytywania. za to czesto z kolorowymi dodatkami. NM nie wypytuje
raczej, chyba ze Maly sam opowiada albo ze jest powod do niepokoju.
za to dziadkowie to stanowia niepoprawna pare Cherlak Szolmes i
Doktor Watson )))) wszystko wyciagaja, a nawet jeszcze wiecej,
bo Maly troche miesza rzeczywistosc z fantazja.... )

off topic - a propos chlapania przez nieletnich

[konstancja16]

jezorem.

przypomnialy mi sie dwie scenki.

scenka pierwsza. NM wjezdzajac nowym samochodem przyladowal lekko w
brame. we dwoch jechali, z Malym. NM zawstydzil sie strasznie i
zaraz poprosil Malego, zeby nikomu nie mowil. Maly obiecal, ze
slowo honoru, nikomu nie powie. i wpadl w drzwi z
okrzykiem: 'Konstancja, a wiesz ze tata.....' )))) za chwile
zadzwonili dziadkowie. no Maly po prostu nie mogl sie opanowac,
zeby z kazdym nie podzielic sie emocjonujaca wiadomoscia dnia jak to
tatus przywalil w brame. sasiadom tez opowiedzial.

scenka druga. przygotowalam niespodzianke na eNeMa trzydzieste
urodziny. wycieczka to byla. poniewaz Ex nie zgodzila sie zostac z
Malym w weekend to dokoptowalam Malego, co bylo robic. i jedziemy
(juz bylo jasne dla NM, ze jedziemy na lotnisko) i zatrzymalismy sie
na chwile na stacji. wiec mowie Malemu (chcialam skontrolowac czy
da rade utrzymac tajemnice przez 10 minut): 'juz chyba jestes duzy
i mozna ci powierzyc tajemnice. bedziemy leciec samolotem, ale na
razie nic nie mow tatusiowi, dobrze? to ma byc niespodzianka,
pamietaj.' 'dobrze, nic mu nie powiem'. tata nie zdazyl do
samochodu wsiasc, a Maly juz oglaszal: tataaaaaaaa, bedziemy leciec
SAMOLOTEM!!!!'

)))

to tyle o probach utrzymania czegokolwiek w tajemnicy do spoly z
malolatem. btw, od kiedy mozna zaczac miec nadzieje, ze zacznie
trzymac jezor za zebami?

[zabelina]

Powiem Ci, że tylko się cieszyć z tego, że maly chlapie ozorkiem na
prawo i lewo - taki urok dzieci i dobrze, że nie musi szybko do
pewnych doroslych "zagrywek" dorastać. Córka mojego NM, mimo, że
pięciolatka już jest tresowana przez Mamę, ze w sytuacjach kiedy NM
pyta o cokolwiek, nawet o to czy wczoraj byla na spacerze, mówi -
"to jest Moja i Mamy tajemnica...'
Z dwojga zlego lepiej, ze Maly jeszcze nie musi w taki sposób uczyć
się trzymania języka za zębami...
"...kto wyobraża sobie, że wszystkie owoce dojrzewają w tym samym
czasie co poziomki, nic nie wie o winogronach..."
Paracelsus

[konstancja16]

nie, ja sie nie martwie przesadnie, ze tak chlapie bo nie mamy nic
specjalnego do ukrywania. od mamusi czasem przyjezdza z
tekstami: 'nie wiem', 'nie pamietam', ale to nie moja broszka.
raczej nie wyobrazam sobie sytuacji, zeby namawiac go do tego, zeby
klamal czy ukrywal cokolwiek. szczegolnie nie przed mama.

pytanie moje kiedy bedzie trzymal jezyk za zebami dotyczy wylacznie
sytuacji typu niespodzianka urodzinowa czy prezent dla kogos.
czasem mam ochote zaangazowac go w cos takiego (np z okazji urodzin
eNeMa albo imienin babci). albo kupujemy cos w jego obecnosci i
chcemy troche poczekac z wreczeniem prezentu temu komus. no, ale on
wypala od wejscia, ze mamy slonia w bagazniku wiec na razie,
niestety, nie ma szans na dyskrecje )

nic to, poczekamy, nie ma pospiechu.

))

[nsc23]

Nie wiem kiedy mlode zaczynaja trzymac jezyk za zebami, ale moj jedenastoletni
brat nie wie o istnieniu mlodej wlasnie w obawie przed wychlapaniem. Bardzo mi
ta sytuacja ciazy, chcialabym, zeby wiedzial i w przyszlym roku sie pewnie dowie
i ja nawet pozna, bo maja tu do mnie wszyscy przyjechac, ale na razie nie chce
mu mowic, bo wychlapie moim dziadkom i bedzie klops (mi to wszystko jedno i moge
ich gadanie wziac na klate ale wiem, ze zacznie sie suszenie glowy mojej
mamie, zeby 'ze mna porozmawiala', wiec na razie nie wiedza). Mam nadzieje, ze
niedlugo mlody dorosnie do pewnych spraw, bo jakby sie wychlapal, to zawal serca
u dziadkow murowany

[chalsia]

> Powiem Ci, że tylko się cieszyć z tego, że maly chlapie ozorkiem
na
> prawo i lewo - taki urok dzieci i dobrze, że nie musi szybko do
> pewnych doroslych "zagrywek" dorastać. Córka mojego NM, mimo, że
> pięciolatka już jest tresowana przez Mamę, ze w sytuacjach kiedy
NM
> pyta o cokolwiek, nawet o to czy wczoraj byla na spacerze, mówi -
> "to jest Moja i Mamy tajemnica...'

zgadzam się, nie ma nic gorszego, gdy jeden z rodziców nakazuje
dziecku trzymać tajemnicę przed drugim rodzicem O ile nie chodzi o
pozytywną niespodziankę), bo to się przyczynia do powiększenia
konfliktu lojalnoości u dziecka i szkodzi jego osobowości i emocjom.
Wiem co mówię, eks od dwana tak dziecko nasze tresuje.
Ale jak wczesniej napisano, nawet nakaz trzymania w tajemnicy nie
zmieni faktu, że dziecko i tak powie - wczesniej czy później, w tej
czy innej formie, ale wystarczającej dla logicznie rozumującego
dorosłego, by dojśc do sedna.

[cleopa]

Mlody u mamy mial "pranie mozgu" ,przestał sie uczyc,mieli z nim i
inne problemy nie o szafke Marusi chodzilo.Nawet nie masz pojecia
ile krzywdy i ile balaganu w psychice i zachowaniu mlodego czlowieka
może zrobić taka "mamusia"...
Nasz Mlody ma dom u taty a u "mamusi" jest gościem i to wtedy jak
ona go tam zechce...i ma czas. Nie mam zamiaru prostowac i tlumaczyc
Mlodemu dlaczego tak jest i dlaczego jest mamy gościem a nie
domownikiem bo to sprawa tej pani ..wystarczy ze ja sie staram o jej
dziecko i dbam o nie..

[333a13]

Moim zdaniem dom dziecka jest tam gdzie mieszkają jego rodzice...
Jeśli są po rozwodzie, to dziecko ma 2 domy... Dlaczego u rodzica z
którym nie mieszka na codzień ma się czuć jak gość bez własnego kąta
czy zwykłej szafki??? Przecież przy pojawieniu się "nowego"
rodzeństwa takie dziecko będzie się czuło gorsze itd, bo nie będzie
domownikiem tylko "gościem"...

[chalsia]

> Moim zdaniem dom dziecka jest tam gdzie mieszkają jego rodzice...
> Jeśli są po rozwodzie, to dziecko ma 2 domy... Dlaczego u rodzica
z
> którym nie mieszka na codzień ma się czuć jak gość bez własnego
kąta
> czy zwykłej szafki???

można mieć nawet własny pokój i zabawki w domu
rodzica "dochodzącego" i nadal miec poczucie, że jest się tam
gościem / na pól gościem- na pół domownikiem, ale ma się swój dom
gdzie indziej - ten, w którym spędza się większość czasu; tam gdzie
się jest , jak się choruje; tam, gdzie się chodzi do szkoły i ma
kolegów i koleżanki; tam, gdzie się ma większość swoich ubrań i
zabawek.

[nsc23]

Home is where your heart is
Jezeli dziecko sie czuje dobrze i tu i tu to moze miec spokojnie dwa domy. Ja
bardzo oponowalam przed moja wprowadzka do W, bo nie chcialam, zeby mala spala
na jakiejs dostawce, albo zeby sie czula jak klopot dla nas - dopoki nie
wyprowadza sie wspollokatorzy W i nie bedziemy mieli dwoch pokoji tylko dla
siebie to pierwsze miejsce powinna zajmowac tam mala i miec pierwszenstwo w
spaniu a z dwojka chrapaczy na raz sie nie da
Ja sama mam dwa domy i o ile jest ciezko, o tyle sie da. Wszystko tez zalezy od
danej osoby, sa tacy, co mowia, ze home is where you hang your hat, mi pierwsze
powiedzonko pasuje duzo bardziej

[liz-beauty]

Nasz Mlody nazywa domem miejsce, gdzie mieszka z tata. Tu chodzi do szkoly i
jest, mam nadzieje, "zakorzeniony". Dom mamy nazywa "u mamy". Lubi tam jezdzic,
jego mama czesto powtarza, ze to jego drugi dom. Wiem, ze chciala na poczatku
dzielic opieke nad synem po dwa tyg. M. nie zgodzil sie twierdzac, ze dziecko
musi miec wlasnie dom i poczucie stabilizacji, stale godziny posilkow, chodzenia
spac itp. Pisze teraz o dziecku malym, niespelna dwuletnim. Tak wiec Mlody dom
ma, ale mamy na co dzien nie ma...

[marusia1]

Właśnie skończyłam długą rozmowę z przyjaciółką. Jest z synkiem na placówce już
4 lata (mąż po roku wrócił do Polski i żyje mu się tu całkiem dobrze). Za rok
wraca i ma problem. Synek nie chce wracać do Polski, bo tam ma swój domek. Kiedy
mama mu powiedziała, że zabierze swoje ubrania, swoje zabawki - zapytał, czy
park też będzie mógł zabrać. Tam ma poczucie bezpieczeństwa, swój domek,
przedszkole, park, a podczas pobytów w Polsce przez te 4 lata krążył między
domem taty (rodziców), a domem babci, w którym odwiedzał go tata podczas jego
pobytu wakacyjnego. Za rok mają wrócić, tylko do czego? Jak mówi przyjaciółka -
ona nie czuje się u męża jak w swoim domu, więc jak ma się czuć czterolatek?

[luna67]

Nie lubie sie powtarzac, ale jeszcze raz powiem, ze dziecko ma swoj dom tam,
gdzie rodzice mu go stworza.

I my jako macochy pelnimy bardzo wielka role w tym poczynaniu! bo faceci sa
troche ulomkami pod tym wzgledem, albo za bardzo nadskauja, albo spoczywaja na
laurach.

Jest obojetne czy ten dom jest u mamy (bo tato ma okropna zone/partnerke), czy u
ojca (bo matka ma nowego faceta, a ten nie lubi dzieci), a nawet podwojny (jak
rodzice i partnerzy rodzicow sa normalni).
Wazne jest zeby dziecko sie dobrze w nim czulo, bo tam jest prawdziwy dom, gdzie
jest cieplo, ten dom wlasnie beda wspominac jako dorosli juz ludzie, gdzie nikt
na nikogo nie krzyczy, i nie obgaduje nikogo, gdzie z kuchni dochodza smakowite
zapachy (to z moich lat dzieciecych)

U mnie pasiserby maja dwa domy, role sa niby podzielone (nie proporcjonalnie,
ale sa), tnz.; moj maz odbiera dzieci ze szkoly, jedza u nas, odrabiaja lekcje,
zapraszaja koleszkow, robimy wypady, zakupy, a u mamy sa zameldowane, ktora
dostaje bardzo wysokie alimenty na dzieciaczki, no i spia u niej jak je
odwieziemy, jak nie, to moj maz zawozi je do szkoly na drugi dzien

Nieraz szlag mnie trafia, ale niech to trwa!!!! jak dzieci sa szczesliwe, i
dopoki ktos nie podskoczy do mnie...., bo wtedy napewno sie ockne i zrobie
porzadna awanture, gdyz narazie mi z tym dobrze

Ja ta sytuacje jak juz napisalam toleruje, ale wszystkim powiedzialam, na czele
z Ex, ze: zgadzam sie na bardzo duzo (ona chyba to docenia), ale maja mnie i
ojca za to szanowac, i chyba to skutkuje, bo od paru miesiecy sa jak do rany
przylozyc i traktuje pasierbiatka prawie jak moje dzieci Mloda jak mnie
widzi, to prawie piszczy z radosci.

I dodam, ze nigdy zlego slowa na jej matke nie powiedzialam, i chyba w tym tkwi
sukces!!!! (szkoda, ze nie mozna na czerwono podkreslc)

Niektore dzieci mieszkaja z mama i tata, ale nie czuja sie tam dobrze z powodu
awantur, alkoholizmu, przemocy.

Pozdro
Gocha