Depresja

[taliaa]

Staramy się o dziecko od kilkunastu miesięcy i czuję, że popadam w
depresję. Mam już 35 lat i świadomość upływu czasu dodatkowo mnie
przygnębia. Tak naprawdę to nie mam już na nic ochoty. Nie umawiam
się z koleżankami, ograniczam kontakty z rodziną. Wokół wiele osób,
które oczekują narodzin dzieci. Jedynie w pracy o tym nie myślę. Na
początku podchodziłam do sprawy spokojnie, ale kolejne niepowodzenia
sprawiły, że dzisiaj jest, tak jak jest. Czarno.

[asiek334]

Jak ja Cie dobrze rozumie

[bystra_26]

Moja znajoma endokrynolożka (dr nauk) twierdzi, że o dziecko można
się i 3 lata starać... i zajść, więc głowa do góry. Widziała takie
przypadki.

Umiesz rozpoznać dni płodne? Masz wystarczająco długą fazę lutealną?
Podstawowe badania w normie? Nie masz problemów z tarczycą lub
nadmiarem prolaktyny?

[kotkowa]

wlasnie, po takim czasie mozna by sie zajac badaniami. moze jest
jakis powod i warto na tym skupic uwage, zamiast sie dolowac?
badalas cokolwiek?

[taliaa]

Zaczęliśmy od badań nasienia. Przed chwilą mąż przyniósł wyniki.
Ilość plemników wynosi 8 mlm/ml... Norma zaczyna się powyżej 20.
Ruchliwych jest 50%, martwych 50 %.

[wiolcia29]

taliaa napisał:

> Zaczęliśmy od badań nasienia. Przed chwilą mąż przyniósł wyniki.
> Ilość plemników wynosi 8 mlm/ml... Norma zaczyna się powyżej 20.
>
Ruchliwych jest 50%, martwych 50
>taliaa jestem z Tobą całym sercem i wiedz że mam taki sam proglem...
>ale mam pytanie gdzie Twój mąż robił te badania?

[kozica111]

No to przynajmniej wiecie gdzie problem.My mamy wyniki git a ciąży tez nie ma,
lat jak ty -35.

[taliaa]

Problem może dotyczyć nas obojga, bo ja jeszcze nie zrobiłam badań.
Mąż oddał próbkę do badania w laboratorium Fryda. Jest przybity,
chociaż go nie obwiniam, bo w zasadzie, jaka różnica po której
stronie jest problem, skoro jesteśmy i chcemy być razem, a skutek
ten sam. Żal mi go, bo w naszym związku to on jest optymistą...
Tylko nie wiem, co dalej. Nie jestem lekarzem, ale wiem, że wyniki
są słabe. Zawsze chciałam, żeby dziecko poczęło się w sposób
naturalny. Teraz zadaję sobie pytanie, czy to możliwe.

[kozica111]

Jest możliwe ale utrudnione,pomyślcie o inseminacji.Badanie zresztą trzeba
powtórzyć bo wyniki bywają zmienne.zróbcie poszerzone badania, morfologie,
posiew, ruchliwość itp; jak są bakterie wyniki bywają słabsze.

badania nasienia

[bystra_26]

Plemniki produkowane są w systemie ciągłym, na jednego trzeba 72 dni, więc
parametry nasienia zmieniają się w czasie. Jedorazowe badanie o niczym nie
przesądza! Powtórzcie za 3 miesiące.

Jeżeli mężczyna pracuje w warunkach szkodzących płodności (z chemikaliami, w
lakierni, w wysokich temperaturach itd.), to w okresach, gdy te czynniki są
mniejsze (np. urlop albo mniej zamówień) parametry nasienia potrafią się
polepszyć, a najlepiej robi jednak zmiana pracy.

Podobnie jest z chorobami - jeśli w ciągu ostatnich 72 dni mężczyzna chorował
czy brał antybiotyki, to nasienie może być znacząco słabsze niż kolejna partia,
która powstanie w 72 dniach bez chorób.

[chiyo28]

talia rozumiem Twój smutek. My tez juz kilkanaście miesiecy walczymy
i tez mamy kłopot z armią.
ja nie chcę tracić czasu wiec zabraliśmy sie bardzo intensywnie do
działania. zrobiłam wszystkie badania zlecone w klinice
niepłodnosci. mąż dostał kuracje lekami i czekamy na efekty do konca
roku. jesli sie nie uda, bedziemy próbowac inseminacji.

zajrzyj na forum nieplodność, tam jest masa informacji na ten temat
forum.gazeta.pl/forum/f,191,Nieplodnosc.html

[taliaa]

Dziękuję za wszystkie wskazówki i słowa wsparcia. Chcemy powtórzyć
te badania, bo mąż faktycznie był przeziębiony. Ale czy to sprawi,
że wyniki zmienią się znacząco... nie wiem. Co do pracy to ten
czynnik raczej odpada, bo mąż nie pracuje na co dzień w szkodliwych
warunkach. Całe wczorajsze popołudnie przepłakałam, ale dziś poszłam
do pracy - pracuję z dziećmi upośledzonymi umysłowo - i one mnie
uspokoiły.

[kozica111]

Nie rycz, co Ty.Wasze wyniki nie zamykaja wam drogi do
dziecka.Popatrz sobie na Bocianie jakie ludzie maja wyniki; 2, 3
plemniki w odwirowanym preparacie i co , walcza i udaje im sie.Głowa
do góry.

[horpyna4]

Dziewczyno, wyluzuj. I weź się za siebie, a sprawy starań chwilowo
odłóż na później. Może przez ten czas mężowi się poprawi.

Przede wszystkim - czy mierzysz temperaturę i obserwujesz śluz?
Jeżeli do tej pory tego nie robiłaś, to zacznij od zapoznania się z
linkami u góry strony.

Mierząc temperaturę (zgodnie z zasadami NPR oczywiście) dowiesz się
wielu rzeczy. Przede wszystkim, czy masz dostatecznie długą fazę
lutealną, czy musisz się wspomagać hormonalnie. I w razie czego
będziesz wiedzieć, kiedy zacząć to wspomaganie, bo w tym przypadku
lekarze często wprowadzają pacjentki w błąd.

Naucz się też obserwować śluz. Najlepiej rano, zaraz po wstaniu, w
ubikacji na papierze toaletowym. Śluz oznacza dni płodne i wtedy
należy się starać. To ważne, jeżeli parametry nasienia nie są
najlepsze.

A tak w ogóle to nie becz, wytrzyj nos i uśmiechnij się. Nie jesteś
jeszcze stara, kobiety rodzą i po czterdziestce. Mnie matka urodziła
mając 34 lata, moją siostrę jeszcze później. Jedna z ciotek urodziła
dopiero w wieku 44 lat i dziecko było jak najbardziej normalne.

No, głowa do góry, będzie dobrze. Ważne, żebyś się za bardzo nie
stresowała upływem czasu, tylko dała szansę mężowi na poprawę
zdrowia.

Przy okazji: plemniki są bardzo wrażliwe na wiele czynników
szkodliwych (w przeciwieństwie do jajeczka). Za to wciąż powstają
nowe i może się zdarzyć poprawa jakości nasienia po pewnym czasie.