pamiętniki, listy, dzienniki

[Gość: kas]

Witam,
uwielbiam czytać książki ,ostatnio są to pamiętniki, dzienniki, listy
(ostatnio przeczytane to dzienniki kisiela i listy z ameryki pieczyńskiego)
może czytaliście ostatnio coś podobnego, książkę która Was zainteresowała i
którą moglibyście mi polecić;
będę bardzo wdzięczna
pozdrawiam
kas

[Gość: myszkin]

mysle, ze od pieczynskiego to bedzie bardzo odbiegac, ale:
pamietnik statecznej panienki simone de beavoir, wyd. santorki & co., dziennik
anne frank, wyd. znak,
bardzo wciagajaca jest autobiografia agathy christie, no i rozrywkowa
autobiografia marleny dietrich, chyba "jestem po to, by kochac mnie".

[Gość: Cygnus X-1]

Gorąco polecam "Listy do brata" Vincenta van Gogha, jestem świeżo po ich
lekturze - momentami są bardzo wzruszające, a przy tym szczere i prawdziwe.
Lubisz czytać dzienniki... Zachęcam do pisania dziennika, to jeszcze bardziej
niż czytanie zmusza do myślenia i rozwija człowieka.

[Gość: Anna]

Autobiografia A. Christie jest reczywiscie swietna, a ksiazki Franka McCourt'a
Popiol i Zar oraz I rzeczywiscie to chyba najlepsza autobiografia, jaka
czytalam.

do Cygnus X-1

[Gość: kas]

Listy do brata Van Gogha zakupiłam i przeczytałam jakiś rok temu i też mi się
podobały (świetnie napisane, wciągneły mnie). Dziennik próbowałam kiedyś pisać
ale chyba mam za mało cierpliwości i konsekwencji w działaniu.
Pozdrawiam
kas

[Gość: dortu]

Polecam "Dzienniki" Marii Dabrowskiej, najlepsze chyba ze wszystkich, jakie
czytałam. Sześć tomów, ale nawet jesli biblioteka daleko, warto się nadźwigać.
Trochę cieńszy ( i słabszy) jest Tyrmanda "Dziennik 1954", dla mnie jednak
interesujący jako dokument socjologiczny.
Jeśli lubisz Hrabala, przeczytaj "Listy do Kwiecieńki" - korespondencję z
amerykanską filolożką o imieniu April, której nadał swojsko brzmiące imię.
Z literatury typu pamiętnikarskiego polecam : "Malinka, Bratek i Jaś" Michaliny
Wisłockiej (TEJ Wisłockiej), "Sklep potrzeb kulturalnych" Antoniego Kroha
(wspomnienia o Podhalu z czasów dzieciństwa autora), "Autobiografię" Joanny
Chmielewskiej (tej nie należy czytać w nocy, bo można obudzić rodzinę
niekontrolowanymi wybuchami śmiechu, czego sama dokonałam.

[Gość: Agnieszek]

Podobały mi się dzienniki Lechonia, choć bardzo specyficzne. Polecam też listy
Rilkegi i Andreas - Salome.

[Gość: EZ]

Polecam: Emil Zegadłowicz, Stefan Żechowski, Marian
Ruzamski. Korespondencja 1936-1944. Informacje o książce
na stronie www.muzeumez.silesianet.pl

[Gość: neikul]

Fajnie, że znów powrócił ten temat z tym, że w nowym wątku - poprzedni był na
tym forum około 1,5 roku temu i bardzo szybko się urwał - niestety.

Ja osobiście polecam "Miesiące" K. Brnadysa, "Dzienniki" jego brata Kazimierza -
niesamowicie oddają rzeczywistość socjalistyczną widzianą oczami pisarzy
związanych ze środowiskiem opozycji w PRL.
O tzw. życiu literackim w PRL wspaniale pisze w swoich dziennikach M. Jastrun.
A. Kijowski w sowich dziennikach (czytałem tylko ostatni tom) trochę przesadził
z opisami swojego życia "wewnętrznego”, przez co nie jest za specjalnie
ciekawy, choć zdarzają się mu rewelacyjne kawałki, dla których warto go
przeczytać.

Oczywiście "Dzienniki" M. Dąbrowskiej są podstawą i jedyne, co mogę powiedzieć
po ich przeczytaniu to to, że Maria Dąbrowska „wielkim pisarzem była”. Opis
śmierci S. Stempowskiego do dziś mam w głowie (a jej dzienniki czytałem jakieś
3 lata temu) – nie mogę się doczekać, kiedy wyjdzie pełne wydanie tych
dzienników, bo póki co to były same obszerne wybory. O pracy redakcyjnej prof.
T. Drewnowskiego w tym wypadku nawet nie wspomnę, bo to dzieło samo w sobie.

Z innych, jeszcze polecam na letnie dni malutki zeszycik Izaaka Babela
pt. "Dzienniki 1920", gdzie w niesamowity sposób opisana jest wojna Polsko-
Bolszewicka. Jeden krótki dzionek, a ile przyjemności i radości z czytania.

Oprócz tego ciekawa jest "Autobiografia na cztery ręce" Giedroycia – napisane w
dość przystępnej formie z wieloma humorystycznymi wstawkami.

Tyrmand mi się nie podobał, trochę zbyt wiele autokreacji i sztuczności jest w
jego dzienniku, ale przyznać trzeba, że sprawnie i ciekawie napisane. Jednak
kontrowersje, jakie budzi on w oczach badaczy literatury nie przemawiają na
jego korzyść.

Z. Nałkowskiej nie czytałem, bo dość trudno w przystępnej cenie kupić jej
dzienniki, podobnie z G. Herlingiem-Grudzińskim – są jeszcze za drogie, jak dla
mnie. Od jakiegoś czasu zastanawiam się czy nie przeczytać M. F. Rakowskiego –
tylko trochę czasu mi brakuje.

Aha, na koniec przypomniały mi się Fotografie Andermana – lekkie, łatwe i
przyjemne, a przy tym wymagające dość przyzwoitej wiedzy literackiej.

I to by było na tyle. Pozdrawiam.

[kicia7]

Radzę Dziennik i Listy Katherine Mansfield. Raczej nie nadaja się do czytania
jednym ciągiem, tylko po kawałku.

[Gość: Anna]

A kim byla?

[Gość: olcia]

paniętki lub dzienniki Anny Frank

[mika_1]

Joanna Olczak - Ronikier - W ogrodzie pamięci

[absurd]

Jeśli chodzi o dzienniki pisarzy polskich, polecałbym te - moim zdaniem -
najbardziej wartościowe (przyjmuję za kryterium doskonałość warsztatu
pisarskiego i walory poznawcze): Żeromskiego, Dąbrowskiej, Bobkowskiego
("Szkice piórkiem"), Gombrowicza, Lechonia, Herlinga-Grudzińskiego ("Dziennik
pisany nocą") i Tyrmanda ("Dziennik 1954"). Nie zgadzam się z czyjąś
wczesniejszą opinią, że Tyrmand jest słaby, bo to jego najlepsza książka.
Z książek wspomnieniowych najbardziej polecam "Książkę moich wspomnień"
Iwaszkiewicza, "Alfabet wspomnień" Słonimskiego, a z tych z humorystycznym
zacięciem napisanych: "Marię i Magdalenę" Magdaleny Samozwaniec (siostry Marii
Jasnorzewskiej-Pawlikowskiej, córki Wojciecha i wnuczki Juliusza Kossaka)
oraz "Szczenięce lata" Wańkowicza (wydawana była samodzielnie albo w tomie
pt. "Czerwień i amarant"). Lem też napisał uroczą książkę wspomnieniową, ale
teraz uciekł mi jej tytuł. Ogromnie plecam "Niepospolitych ludzi w dniu swoim
powszednim" Adama Grzymały-Siedleckiego.
Pozdrawiam.

[Gość: ef-ka]

ta ksiazka Lema to chyba "Wysoki zamek";

[absurd]

O, właśnie, "Wysoki zamek". Taki autoportret z czasów dzieciństwa przeżytego
we Lwowie.

[ada08]

Do wspomnianych tutaj ''Szkiców piórkiem'' Andrzeja Bobkowskiego
i ''Autobiografii na cztery ręce'' Jerzego Giedroycia dorzucam ich
listy z lat 1946-1961. Giedroyć był zawołanym epistolografem, liczba
listów, jakie napisał jest imponująca (m.in. korespondencja z
Gombrowiczem, Mieroszewskim, Jeleńskim), ale ta korespondencja
jest szczególna.
Po śmierci Bobkowskiego Giedroyć napisał:

''Jego śmierć, obok śmierci Juliusza Mieroszewskiego, była dla mnie
najcięższą stratą osobistą''.

Z tej samej półki :-)

Zygmunta Hertza ''Listy do Czesława Miłosza (1952-1979)''
Jedna z moich ulubionych książek, nie tylko w tym gatunku.
Hertz, jeden ze współtwórców paryskiej 'Kultury'.
Jego listy do Miłosza, błyskotliwe, dowcipne, często nieco
złośliwe wobec bliźnich, ale pełne ciepła.
Masa szczegółów z życia codziennego 'Kultury' i okolic,
w tym krajowych :-)
Hertz był człowiekiem, co widać z tych listów, utalentowanym
literacko, ale poza listami nic nie zostawił.
Bardzo warto je czytać :-)

a.

[Gość: ef-ka]

a ja "Szkice piorkiem" Bobkowskiego czytam juz chyba od dwoch lat; poczatkowo
lektura byla pasjonujaca (rowerowa wyprawa z pd. Francji do Paryza), ale potem
zrobilo sie zbyt politycznie i wojskowo; watki dotyczace zycia codziennego
Francuzow w czasie wojny sa OK;
co do listow to nie przepadam, uwielbiam natomiast tzw.wywiady-rzeki z madrymi
ludzmi (ZNAK np. takie wydaje);e.

[Gość: Niepoprawny]

Ja polecam nieznany (nie wiem dlaczego) dziennik Czesława Miłosza z jednego
roku, ale obejmujacy wspomnieniamy rowniez wiele lat poprzednich, dziennik ten
zatytulowany jest "Rok mysliwego" - ostatnio wydany w ramach Dziel zebranych
Milosza wyd. Znak.... a poza tym polceam "Abecadlo Milosza" i "Abecadlo
Kisiela" oraz Kiesiela "Dziennik"

[elwinga]

Nie wiem, czy te propozycje już nie padły, ale spróbuję:

Katherine Mansfield "Dziennik" i "Listy"
Sylvia Plath "Listy do domu"
Julia Hartwig "Dziennik amerykański" i "Zawsze powroty"

[guniak]

Z.Nałkowska "Dziennik"
J.Joyce "Listy"
F.Chopin "Listy"
W.Niżyński "Dziennik"
Ktoś wcześniej polecił ci pisanie dzienników. Potwierdzam. Ja piszę od 6 lat i
jedyne nieprzyjemna sprawa w związku z tym jest uzależnieniem od pisania.
Tworzy się niezły dokument.
S.Żeromski "Dziennik"
A.Dostojewska"Dziennik"

[Gość: Anna]

Jeszcze Album Domowe M. Zulawskiego.

[guniak]

Gość portalu: Anna napisał(a):

> Jeszcze Album Domowe M. Zulawskiego.

Album jest O.K.
Dla scisłości "Studium..." jest Marka Żuławskiego. On i Mirosław są (byli)
kuzynami

[guniak]

A.de Custine "Listy z Rosji"
M.Żuławski "Studium do autoportretu"

[magdusia8]

Co prawda nie jest to autobiografia, ale i tak polecam. Ewa Curie napisała
biografię swojej matki - nie mam w pracy, więc za tytuł nie ręczę, chyba "Maria
Curie". Literacko takie sobie (czytałam to bardzo dawno temu, ale już wtedy
smak miałam wysublimowany ;))) ale można się sporo dowiedzieć o naszej cudownej
noblistce.

[Gość: tea_time]

Chmielewska na pewno.
Czytałam pamiętniki Montgomery, bo akurat zrobiłam powrót do "Ani". Nawet
niezłe. Tylko, że przeczytałam na razie dwa tomy, a kolejnych dwóch nigdzie
nie mogę dostać.
pzdr
A i po przeczytaniu Autobioghrafii Christie warto sięgnąć po jej biografię
autorstwa Janet Morgan(a prószyński wydał jeszcz biografie Poirota i panny
Marple napisane bodajże przez Anne Hart)

[Gość: Cygnus X-1]

Boże, Ty chyba nic innego nie robisz tylko czytasz (przy herbacie). Chyba będę
musiał w końcu napisać :), abyś nie padła z pragnienia.

Do niezalogowanego tea_time

[tea_time]

Byc moze nie wiesz, nie posadzam Cie o celowe dzialanie:),ale poslugujesz sie
moim nickiem, co zwyczajnie moze wprowadzic w blad osoby trzecie:) Ja pisze
ZAWSZE jako osoba zalogowana, no i nie z Wroclawia:) Bardzo Cie prosze o
zaniechanie. Pozdrawiam Tea_Time

[hania_76]

Najulubieńszy dziennik, to "Dziennik 1954" Leopolda Tyrmanda. Uwielbiam i
wielokrotnie wracam. Nie dlatego, że uważam Tyrmanda za wspaniałego człowieka,
bo straszny był z niego megaloman, mitoman i histeryk, ale miał tak cudowny
dar malowniczego opisywania codziennego życia, był tak wnikliwym obserwatorem
no i tak pięknie portretował podnoszącą się z gruzów Warszawę, że pod
urokiem "Dziennika" pozostanę już chyba na zawsze.
Poza tym b. ciekawe były wspomnienia Ireny Krzywickiej, choć to okropny
babsztyl był. I jeszcze bardzo lubię wszystkie tomy wspomnień Moniki
Żeromskiej.
Za dziennikami Nałkowskiej nie przepadam, bo jej maniera pisania szybko nuży,
a poza tym ile można wraz z Nałkowską się zastanawiać co znaczyło przelotne
spojrzenie jakiegoś pana oraz czy aby na pewno wywarła gdzieś-tam
wystarczająco piorunujące wrażenie. Po dziennikach Marii Dąbrowskiej
zastanawiałam się, jak taka nudziara mogła napisać jedną z moich
najukochańszych i najpiękniejszych książek, tzn. "Noce i Dnie".

[Gość: Nu!]

"Dzienniki" Kafki !!! i listy do Mileny, Felicji...

Ostatnio wpadło mi w ręce kilka róznych pamiętników,
i muszę tu o tym napisać.
A więc, w latach siedemdziesiątych wychodziła w "Czytelniku" seria
znakomitych w treści i formie XVII [?] wiecznych pamiętników
francuskich, zdaje się dotyczacych przede wszystkim życia
dworu francuskiego. Spisuję ze skrzydełka co wydano:

Margrabina von Bayreteuth - "Pamiętniki"
Marthe de Caylus - "Wspomnienia"
Marie-Madelaine de la Fayette - "Dzieje Henriety Angielskiej"
"Relacja z dworu francuskiego z lat 1688 i 1689"
Hortensja i Maria Mancini - "Pamiętniki"
Germaine de Stael - "Dziesięć lat wygnania"
Marguerite de Valois - "Pamiętniki"
Jeanne Marie Roland - "Pamietniki"
Laura księżna d`Abrantes - "Pamiętniki" [2 tomy]

Dla pań to są z pewnością delicjie; ten styl! te wszystkie
dworskie intrygi, ploteczki...
Kak znajdę chwilę czasu, to załączę fragment :)

[Gość: Anna]

Polecam tez Dzikie Labedzie, nie pamietam nazwiska autorki, dzieje babci i
matki autorki, a takze jej samej. B. wzruszajaca i niezwykla historia i z
rozmachem nakreslony obraz Chin w czasie rewolucji kulturalnej.

[Gość: dortu]

Dodaję do listy "memuary" Jeremiego Przybory ("Przymknięte oko
opaczności", "Zdążyć z happy endem") - trzy solidne tomy obejmujące okres
blisko 90 lat, bo tyleż liczy sobie autor. Właśnie je sobie pożyczyłam, jestem
w połowie drugiego i rozpaczam, że muszę szybko oddać.
W księgarni przeglądałam też "Lwy wyzwolone" Abramowa-Newerlego (pierwsza część
chyba ma tytuł "Lwy z warszawskiego podwórka"), wydają się prawie równie
obiecujące. Na razie nie przeczytam, bo za drogie (jeden tom dobrze ponad 40zł)-
poczekam, aż kupi ktoś z rodziny, albo,w co wątpię, gminna biblioteka...