ksiązkowe "plagiaty"

[Gość: Maja]

czy znacie ksiażki, które są do siebie bardzo podobne. chodzi mi o takich
autorów, których można by posądzic o plagiat. czy nie mieliście kiedyś
wrażenia, że jakaś ksiażka przypomina Wam inną?

[Gość: gosc2]

mialem wrazenie takie

czytalem "Pana Tadeusza" Mickiewicza
i przypominalo mi to
"Pana Tadeusza" Mickiewicza

[Gość: N.C.]

Niebieski (a może błękitny) rower, Desforges, który bardzo przypominał mi
Przeminęło z wiatrem. tyle, że jedno dzieje się w czasie wojny secesyjnej w
Stanach, a drugie we Francji podczas II wojny światowej

[a.b.c]

Gość portalu: N.C. napisał(a):

> Niebieski (a może błękitny) rower, Desforges, który bardzo przypominał mi
> Przeminęło z wiatrem. tyle, że jedno dzieje się w czasie wojny secesyjnej w
> Stanach, a drugie we Francji podczas II wojny światowej


Myślę dokładnie tak jak Ty w prawdzie Niebieski rower oglądałam tylko w wersji
filmowej ale nie mogłam uwierzyć w tak bezczelne zerżnięcie tematu z Przemineło
z wiatrem.

[Gość: N.C.]

Nie znaczy to oczywiście, że ten rower (przy kolorze się nie upieram :-)) jest
zły, ale motyw wyraźnie plagiatem trąci!

[Gość: bodo]

hej, nie słyszeliście że autorka "niebieskiego roweru"
miała właśnie sprawę sądową o plagiat z "przeminęło z
wiatrem" - alr jakoś (jak?!) się wybroniła i za
plagiatorkę jej nie uznano!!!
mimo że to plagiat aż huczy!

[Gość: N.C.]

Tego nie słyszałam, ale to ciekawe, może sędziowie nie nie czytali żadnej z
tych książek? Pewnie tylko dlatego, że M. Mitchell nie żyje, Desforges się
upiekło

[magda_s4]

Moja Mama miała takie samo wrażenie. Kiedy poprosiłam Ją, aby opoiwedziała mi,
o czym jest ta książka, powiedziała: "Czytałaś 'Przeminęło z wiatrem'?" :-D

niebieski rower

[Gość: danny]

Co od ekranizacji 'La bicycleta blue' czy jakoś tak, to przyznam że
francuskiego nie znam ale oglądałem, by obejrzeć w akcji leatitie caste,
rozumiecie??! Jestem daleki od fanatyzmu i mdlenia na widok jakiejkolwiek
laski, hyhy, ale ta po prostu mnie przymurowała do telewizora!

[Gość: miranda3]

No, trudno sie nie zgodzic co do podobienstwa tych dwoch ksiazek, ale tak jak
nie cierpie "przeminelo z wiatrem" tak uwielbiam "niebieski rower" wiec dobrze
ze Deforges ja popelnila, bo mialabym o jedna najwazniejsza ksiazke mniej :)))

[reptar]

Często jest tak, że jeden autor podpina się pod innego. Właściwie większość
literatury jest wtórna - odwołania do mitów, Biblii, bajek i innych dzieł
dawnych to normalka. Na przykład Sapkowski pisze o Alicji w Krainie Czarów,
i choć jego obrazoburcza wersja jest czymś nowym, to jednak w pewnym stopniu
Sapkowski żeruje na Carrollu. I tak dalej. Za plagiat się takich rzeczy nie
poczytuje, i dobrze, bo w przeciwnym razie zablokowano by całą literaturę.

Mnie irytują kontynuacje po śmierci autora. Na przykład seria Pan Samochodzik.
Albo kontynuacja "O czym szumią wierzby" (chyba jest coś takiego).

Ale są przypadki, kiedy autor numer dwa, niekoniecznie czekając na śmierć
autora numer jeden, posuwa się za daleko. Do najbardziej drastycznych przypadków
zaliczyłbym:

1. "Małego Księcia Odnalezionego" Jeana-Pierre'a Davidtsa. O ile o wartości
pierwowzoru można dyskutować, o tyle tej pasożytniczej kontynuacji nie przełknie
chyba nikt poza opłaconym recenzentem, nawet ci najbardziej łasi na literaturę
roztkliwienia.

2. Serię Elviry Lindo o Mateuszku, którą Nasza Księgarnia wydaje w takiej samej
szacie graficznej jak książki o Mikołajku! Nawet tytuł jednej z części brzmi
"Mateuszek i kłopoty" (por. "Mikołajek ma kłopoty").

"Jest tylko osiem podstawowych opowieści"

[reptar]

"Jest tylko osiem podstawowych opowieści". To tytuł jednego z rozdziałów książki
Raymonda G. Frenshama pt. "Jak napisać scenariusz".


Autor podzielił (tu akurat filmy) na osiem kategorii.

Przykładowo:

KANDYD
Niewiniątko za granicą, naiwny optymizm triumfuje; bohater ("dobry człowiek"),
którego nie da się powstrzymać (Rydwany ognia, Forrest Gump, Indiana Jones i
filmy z serii James Bond, Jaś Fasola).

KOPCIUSZEK
Sen spełniony; ukryta cnota zostaje w końcu rozpoznana; początkowo pogardzana
dobroć w końcu triumfuje; zmienione okoliczności przynoszą nagrodę (Pretty
Woman, Rocky, Roztańczony buntownik, Wojny gwiezdne, Mighty Morphin' Power
Rangers).


Pozostałe sześć, których już w całości nie przepisuję, to ACHILLES, CIRCE,
FAUST, ORFEUSZ, ROMEO I JULIA oraz TRISTAN.


Hmm... ciekawe. Coś w tym jest.

[irre]

Bohaterowie o których napisałaś to takie archetypy literatury i sztuki i
zawsze będą przedstawiane, tyle, że pod różnymi imionami.

[Gość: ryża małpa]

Że nie wspomne o Bridżet Dżons. Oczekuję ze zgrozą na kopie Masłowskiej Doroty.

[hania_76]

Przychodzi mi do głowy książkowy plagiat filmu. Tej zimy przeczytałam 2
powieści polecanego mi przez kogoś Parsonsa. Jedna z nich, tzn. "Mężczyzna i
dziecko" (o ile dobrze zapamiętałam tytuł) wydała mi się toczka w toczkę
ściągnięta z filmu "Kramer kontra Kramer". Tatuś zostaje z 4-letnim
jasnowłosym synkiem i najpierw nie ma pojęcia jak się nim zająć, później
zostaje wzorowym tatą, ale traci pracę, synek rozcina sobie główkę w parku
(!), a później pojawia się mamusia i chce zabrać synka. Może autor liczył na
to, że nikt nie będzie pamiętał filmu sprzed 20 lat? :-) A druga książka
Parsonsa, którą czytałam ("One for my baby", w Polsce tłumaczona "Za moje
dziecko") miała niektóre motywy wprost zaczerpnięta z poprzedniej. Do innych
książek tego pana już nie zajrzę, bo popełniać plagiaty na własnych wytworach,
to już pewna przesada!

[szymanka]

Film pt. Kramer kontra Kramer (Sprawa Kramerów) z Dustinem Hoffmanem i Meryl
Streep został nakręcony na podstawie powieści Avery Corman pt. Kramer kontra
Kramer. Powieść napisana 1977 roku. A ten Twój Parsons to kiedy?

[hania_76]

szymanka napisała:

> Film pt. Kramer kontra Kramer (Sprawa Kramerów) z Dustinem Hoffmanem i Meryl
> Streep został nakręcony na podstawie powieści Avery Corman pt. Kramer kontra
> Kramer. Powieść napisana 1977 roku. A ten Twój Parsons to kiedy?

Lata 90-te, raczej druga połowa. W 1977 roku ten pan pewnie dopiero uczył się
czytać i pisać :-) Proszę, nawet nie wiedziałam, że film powstał na kanwie
powieści. Hm...

[Gość: sunny]

Isabelle Allende ściąga kilmat swoich powieści, moim oczywiście zdaniem, z
Marqueza - sagi rodzinne, realizm magiczny itp.
Harry Potter to kontaminacja wielu wcześniejszych wątków - baśniowych,
bajkowych, zaczerpniętych z fantastyki (np. dementorzy podejrzanie przypominają
mi Nazguli z Tolkiena).
Trudno dziś wymyślić coś oryginalnego...

[Gość: ryża małpa]

Dużo częściej autorzy plagiatują samych siebie : królową gatunku jest Isabel
Allende - pierwsza książka bardzo mi sie podobała, drugą jakbym skąś znała a
trzecia to mix wszystkich wczesniejszych. Zmeczona powtarzalnościa wątków i
postaci poniechałam. Zaraz za nia plasuje sie John Irving - roozumiem u pisarzy
motywy rzewodnie ale książki nie moga sie składac z tych samych sytuacji
odpowiednio dokrojonych.
Z przykrościa musze sttwierdzić, że Kundera oteż jakby sie robił wtórny - mam
nadzieję , że sie mylę.....

"Autoplagiaty": Wharton, Chmielewska

[Gość: Daniel]

Kolejne powieści Williama Whartona i Joanny Chmielewskiej są do siebie podobne,
widać, że ci pisarze od dawna nie mają nowych pomysłów, tylko młócą ciągle te
same otręby. To tak, jakby wpuścić wątki w oscylator Bagsika

"Autoplagiaty": Wharton, Chmielewska

[Gość: Daniel]

Kolejne powieści Williama Whartona i Joanny Chmielewskiej są do siebie podobne,
widać, że ci pisarze od dawna nie mają nowych pomysłów, tylko młócą ciągle te
same otręby. To tak, jakby wpuścić wątki w oscylator Bagsika :-) :-) (żart)
A na poważnie, to po przeczytaniu paru takich nie szuka się kolejnych danego
autora, bo z góry się wie... Jak nie romans 49-latka z 70-latką, to 40-latka z
17-latką. Jak nie ten wujek, to tamten... Wharton przestawia wszystkim imiona i
nazwiska, żeby się nie można było połapać, kto jest teraz kim z tych którzy w
poprzedniej powieści byli kimś innym...
Tylko pytanie: dlaczego tak pisane książki się wydaje? Czy wystarczy "mieć
nazwisko" i spocząć na laurach?

'Autoplagiaty': Łysiak

[Gość: Daniel]

W sierpniu 1997 w odstępie paru dni czytałem powieści Waldemara Łysiaka -
"Statek" i "Flet z mandragory" (w takiej kolejności). Czytając "F. z M."
natrafiłem na fragment (jakiś opis, chyba ok. 2 czy 3 stron), który wydał mi
się dziwnie znajomy... wręcz wrażenie deja vu. Skonstatowałem, że w czytanym
circa 3 dni wcześniej "Statku". Odszukałem odpowiedni fragment i porównałem,
były nieznaczne różnice stylistyczne. Po prostu Łysiak przepisał ten opis
z "Fletu" do "Statku" (jak się później zorientowałem, "Flet" napisał w latach
70-tych, "Statek" na początku 90-tych).

[Gość: laki]

Coben pisze kryminały, które opierają się na tym samym chwycie. Kto czytał "Nie
mów nikomu", "Bez pożegnania" czy "Bez skrupułów" rozumie, o co mi chodzi.

[Gość: ja]

chyba eco napisal, ze wszystkie ksiazki sa o innych ksiazkach.
dlatego wydaje mi sie, ze ludzie czytajacy ksiazki, za kazdym razem odkryja w
ksiazce aktualnie czytanej jakis element juz w literaturze przez nich spotkany.
i tak ma byc :)

[kate_16]

kilka lat temu czytałam TAM GDZIE SPADAJĄ ANIOŁY Terakowskiej i W ZWIERCIADLE
NIEJASNO Gaardera (o wiel lepsza od tej pierwszej), i wydaje mi się żksiażka
Terakowskiej jest bardzo podobna do tej drugiej.......

[Gość: m.]

CZARODZIEJSKA GÓRA Manna i TADZIO Jurka Zielonki, z tym, że "plagiat" był tutaj
zamierzony.

[Gość: Kurka]

Ale pierwsze byly polskie anioly(data powstania, na koncu ksiazki,bo mam).I
mają calkiem inna fabule. Temat anielski potem zaczal byc modny i po tej parze
autorow powstalo z 6 ksiązek o aniolach.

[Gość: Richelieu*]

Emil Zola "Ziemia". A kilkadziesiąt lat później Reymont za bardzo
podobnych "Chłopów" dostał Nobla. Nawet w Szwecji się widać nie znają

[Gość: Kontiki]

Trafiłam kiedyś na plagiat najbardziej ordynarny z możliwych i ze względu na
autora, pewnie mi nie uwierzycie. Chodzi o jeden z rozdziałów "Barbarzyńcy w
ogrodzie" Herberta poświęcony budowaniu katedr francuskich i kulturze
warsztatów rzemieślniczych. Herbert we wstepie zasugerował, że jego pionierskie
opracowanie tematu jest wynikiem wielogodzinnego ślęczenia w bibliotekach
paryskich. Efekt był imponujący. Tyle tylko, że trafiłam na znacznie
wcześniejszą książkę francuskiego historyka sztuki, wydaną w Polse w niewielkim
nakładzie już po opublikowaniu Barbarzyńcy. Okazało się, że Herbert dokonał
streszczenia tej książki wurzucając nietóre fragmenty, pozostałe pozostawiając
niezmienione. Sprawdziłam zdanie po zdaniu, o pomyłce nie może być mowy.

[Gość: jojop]

Kosińskiego "Wystarczy być" i Mostowicza "Kariera nikodema Dyzmy. Zresztą całe
pisarstwo Kosińskiego to plagiat. Świeć panie nad jego duszą.

[Gość: kchauchat]

Madame Jackiewicza i Madame libery maja podejrzanie wysoka pokrewnosc watkow i
bohaterow.

[Gość: Ksymena]

a jaki jest tytul i autor tej francuskiej ksiazki? pytam bo herbert mono mnie
zaciekawil: chcialabym kontynuowac ;)
pozdr. k.

[Gość: fiuta]

Gość portalu: Ksymena napisał(a):

a jaki jest tytul i autor tej francuskiej ksiazki? pytam
bo herbert mocno mnie zaciekawil: chcialabym kontynuowac ;)
> pozdr. k.

ja też chcę wiedzieć, z czego ściągał nasz kryształ
moralny, nasza gwiazda przewodnia moralności?

[Gość: gosia]

bardzo jestem ciekawa autora i tytułu ksiazki, z ktorej sciagnal Herbert.

[anka9009]

mnie też to ciekawi

[Gość: mariusz]

bardzo często komisk "Kajko i Kokosz" przybominał mi przygody Asterixa...
niektóre gagi w Kajku były wręcz żywcem wyciągnięte z Asterixa

[padre]

Moze nie dokonca ksiazkowy, ale zawsze...
Artur Rimbaud wiersz pod tytulem Paryz sie budzi i Dytyramb Wiosna Tuwima.
Najpierw czytalem Rimbauda, a dopiero rok pozniej Tuwima i wiersz wydal mi sie
dziwnie znajomy. Ale byc moze to tylko dlatego, a moze przedewszystkim dlatego,
ze Tuwim tlumaczyl wiersz Rimbauda.

[Gość: Kawka]

Pierwszy odkryty przeze mnie "plagiat" (z tym,że wtedy -czyli w wieku sześciu
lat-nawet nie wiedziałam ,co to słowo oznacza) to "Pinokio :przygody
drewnianego pajaca" Carlo Collodiego i "Złoty kluczyk czyli niezwykłe przygody
pajacyka Buratino" Aleksego Tołstoja.

[Gość: marwwa]

Może nie książkowy: Przez całą Polskę przewaliły się kiedyś zachwyty na temat
sztuki Janusza Głowackiego "Kopciuch". Dużo wcześniej widziałem filmm -
reportaż, ni pamiętam,, czy nazywał się "Kopciuszek", czy inaczej. W "sztuce"
Głowackiego dodanych jest zaledwie kilka kwestii. Reszta jest przepisana z
reportażu. Reportaż robił piorunujące wrażenie, właśnie ze względu na
autentyczność i poglądy bohaterek stawiające włosy na głowie. Przerżnięte do
sztuczydła te dialogi, grane przez byle jakie aktorki mocno to spaskudziły.
Mimo to wszysczy krytycy do dziasiaj się zachwycają Głowackim i jego dziełem.
Może ktoś pamięta tytuł i ewentualnie autora tego reportażu?
Będę bardzo wdzięczny za przypomnienie.

[a.b.c]

A przypomniał mi się jeszcze jeden plagiat książka dla młodzieży jakiegoś
polskiego autora pt Porwani w Singapurze. Bardzo to wydawało mi się sciągnięte
z W pustyni i w puszczy.

[Gość: kuba]

"Wojna polsko-ruska pod flaga b.-c." pani Doroty M. bardzo przypomina "101
Reykjavik",ksiazke wydana jednak grubo wczesniej.Nie chodzi o tresc,bo pod tym
wzgledem to rozne ksiazki,ale o sposob narracji,czyli niechlujny slowotok,pelen
jakichs czysto abstrakcyjnych,czasem wrecz chorych sytuacji.Skrecam sie ze
smiechu ilekroc wielcy polscy "pisaze" wmawiaja mi,ze to tak niesamowicie
swieza ksiazka i ze warto bylo czekac 30 lat zeby cos takiego przecytac ;D lol

[Gość: fiuta]

HEJ, CO Z TYM PLAGIATEM ŚW. ZBIGNIEW HERBERTA?!?!?!?!

Ktoś to może wyjaśnić?

[hanula]

"W księżycową jasną noc" Whartona i "Na zachodzie bez zmian" Remarque'a. Potem
zniesmaczona przestałam czytać Whartona. Zresztą Remarque jest dużo lepszy.
Coelho natomiast przestałam czytać po "Alchemiku" - plagiat jednego z
opowiadań Borgesa, którego tytułu niestety nie pamiętam. Wstyd, panowie, wstyd.

[anka9009]

"tęczowy ogród" patricia st. john, "tajemniczy ogród" (nie pamietam autora ale
ten znamy wszyscy) i "zaczarowany ogród" (to juz zupelnie nie mam pojecia skad
sie wzielo ale czytalam dawnodwano temu......)

[Gość: Daniel]

"Zaczarowany ogród" - autorka Frances Hodgson Burnett.
Pozostałych tytułów nie znam

[xkropka]

Chyba chodzilo ci o "Tajemniczy ogrod".

masz rację

[Gość: Daniel]

Oczywiście "Tajemniczy ogród", nie wiem dlaczego się pomyliłem, przecież
czytałem tę książkę (lipiec 1995), wcześniej oglądałem film Agnieszki Holland.
Pozdrawiam serdecznie! :-) :-)

[procenka]

"dzieci szatana" przybyszewskiego to plagiat "biesow". czytajac
przybyszewskiego - czulam wrecz bol jak 'zgwalcil' biesy, sprofanowal je