141 dni celibatu

[www7wodasodowa]

Jak wytrzymać taki czas bez seksu?
Mój drogi seksowny mąż wyjechał za ocean. Często rozmawiamy na skypie i wiemy, że łączy nas ten żar, który wywołuje dreszcze biegające po całym ciele, gdy o nim myślę.
Mamy do siebie zaufanie i nigdy nie zrobiłabym czegoś przeciwko naszemu związkowi. Strasznie ciężko wytrzymać bez kochania się z nim...No cóż chyba pozostają formy zastępcze i...cyberseks :/
Co radzicie?
Złośliwi precz!

[lavenders27]

Zawsze możesz go odwiedzić. W czym problem?

[tehuana]

Wytrzymalam 6 miesiecy w tej samej odleglosci od mezczyzny, ktorego
kocham. Ale to koszmar - nie ze wzgledu na celibat-ale rozlake.

[jedwabny_popiel]

My ostatni rok przeżyliśmy na odległość, najdłuższa rozłąka trwała trochę ponad
5 miesięcy. Daliśmy radę :-) Obraliśmy taktykę niepodkręcania atmosfery. Nie,
żeby temat seksu, rozmowy o nim, aluzje, snucie planów, jak to będzie, gdy już
się zobaczymy itp. nie istniały. Ale jeżeli akurat trafiało to na fazę czyjejś
szczególnej tęsknoty za seksem, zmienialiśmy temat, żeby jeszcze bardziej się
nie dołować. Zresztą - przynajmniej ja tak mam - jeśli z jakichś przyczyn mam
dłuższą przerwę, mniej koncentruję się na seksie i nie odczuwam jego braku.
Tylko czasem, w najmniej spodziewanych momentach przychodziła mi do głowy myśl,
że jeśli zaraz, natychmiast, tu i teraz nie będę się kochać, zwariuję. Nie
zwariowałam, jak sądzę :-)
I rzeczywiście, na co dzień o wiele bardziej brakowało mi "zwykłej" czułości -
przytulania, całowania, trzymania się za ręce.
Powodzenia!

141 dni celibatu

[www7wodasodowa]

Problem w tym, że nie za bardzo mamy możliwość się spotkać. On jest tam na
szkoleniu z pracy, ja także pracuję, a ON jest w Ameryce.
Też mam taki sposób, żeby o tym nie myśleć, ale są dni, kiedy tak nie można.
Macie rację, to jest koszmar. Brak jakiejkolwiek czułości, bliskości i dotyku
bardzo boli. Jestem pełna podziwu dla was dziewczyny, bo u mnie to 5 mc a
dopiero minął pierwszy... U was trwało to znacznie dłużej...
No ale "miłość Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada
nadzieję, wszystko przetrzyma"!

[jedwabny_popiel]

Spokojnie, dasz radę. Kiedy zapadła decyzja o tak długim rozstaniu, byłam
przerażona i pewna, że nie dam sobie rady (cokolwiek by to miało znaczyć).
Wiadomo, były chwile kryzysowe, ale prawda jest taka, że ten czas minął
błyskawicznie. Jeśli masz pracę (a, jak piszesz, masz), przyjaciół, jakąś
rodzinę na miejscu, będzie dobrze. Ja uznałam, że skoro tak postanowiliśmy, będę
się tego trzymać (teoretycznie mogłam się prędzej zwolnić z pracy i dołączyć do
męża) i postaram się wykorzystać ten czas dla siebie. Nadrobiłam masę zaległości
(w lekturze, w kontaktach ze znajomymi). Rozprawiłam się z różnymi moimi zmorami
(potrzeba kontroli, własne kompleksy) i mam wrażenie, że chociaż jesteśmy razem
od prawie 9 lat, nasz związek ma jakieś nowe otwarcie, dojrzalsze, bardziej
satysfakcjonujące dla obydwu stron. Może to brzmi cukierkowo, ale piszę to z
perspektywy rozstaniowej wyjadaczki, więc warto mi uwierzyć :-)

[lavenders27]

Jak się chce, to wszystko można.

Mój mąż był pół roku na stypendium właśnie w USA - pojechał pół roku po naszym
ślubie - i byłam u niego 2 razy.Tylko na 4 dni - tez wtedy pracowałam i o
urlopie nie było mowy. Nie mieliśmy wtedy zbyt dużo pieniędzy, wszystko co
zarobiliśmy szło na jego życie w USA, ale zęby w ścianę i odłożyłam na bilet.
Wolałam uskładać te 2x2,5 tys. niż chodzić po ścianach. Jak się kocha, to nie ma
dystansu nie do pokonania :)

[bratka-1310]

Ja także jestem obenie bez mojego mężulka bo wyjechał do Norwegii. U
nas co prawda minął dopiero miesiąc ale tak strasznie za nim
tęsknię :( no ale Norwegia to nie koniec świata tak więc już może za
jakieś 2-3 tygodnie do Niego jadę! :D Bardzo, bardzo, bardzo cieszę
się na samą myśl :D

[martus101]

Uwierz,da się wytrzymać.
Ciekawe,że zaznaczyłaś,że Twój mąż jest seksowny;)

Ponad 2 lata jestem w związku na odległość.Dzieli nas kilka godzin
samolotem.Widzimy się co 2 tygodnie,to jest ok.Był czas,jeden raz ,że nie
widzieliśmy się prawie 2 miesiące.I faktycznie seksu brakuje,a zwłaszcza,że
ludzie działają na siebie.Chociaż największy ból dla mnie,to brak obecności tej
osoby.

Dasz radę.Powodzenia:)