Pożegnanie

[beatrix-kiddo]

Kochani, wszystko co dobre ma swój koniec. Nadszedł czas się pożegnać.
Zrezygnowałam z administrowania forum (zerknijcie na nagłówek), główną Adminką jest teraz Lolinka.
Było mi tu dobrze z Wami, ale czas zakończyć bytność moją na forum ChAD.
Chciałabym przeprosić tych, którym kiedykolwiek sprawiłam przykrość czy dokopałam. W szczególności dotyczy to 36.a i Ergo_pl. Wybaczcie, proszę.
Być może nie wytrzymam i jako zwykły user się tu jeszcze pojawię. Nie wiem. Na razie znikam i żegnam się z Wami, dziękując za wszystkie chwile tu spędzone.
Beatrix.

[ergo_pl]

Muszę powiedzieć, że nie wiem, za co mnie przepraszasz na forum.

[poetkam]

Beatrix, mam nadzieję, że będziesz zaglądać...
Wszystkiego dobrego. ..
Odezwij się czasem...

[dr.zabba]

Wpadaj czasem.

[czubata]

No,czasem wpadaj

[38takatam]

"Najokrutniejszym przekleństwem choroby jest także święta obietnica:
nigdy nie będziesz się czuła tak samo na stałe."

Terri Cheney

[sapiencja]

beatrix-kiddo napisała:

"Być może nie wytrzymam i jako zwykły user się tu jeszcze pojawię."


Nie wytrzymaj

[perfekcjonizm]

Beatrix...

Powroty i rozstania Jest taki film z jednym z moich ulubionych aktorów.
Ja myślę sobie, że nie trzeba się żegnać tak jakoś na zawsze, albo nie wytrzymywać i wówczas wracać. Można być i nie być. Można odchodzić i powracać. Można od czegoś odpoczywać, można zostawać samej ze sobą. Ale nie żegnać się jakoś na amen.

Ja tu czasem bywam a czasem nie. Czasem, gdy objawy dokuczają powracam, bo tu czuję się wśród swoich. Bezpiecznie. Pewnie. W okresach remisji wracam do świata, w którym dużo miejsca poświęcam planom, wyborom, relacjom z innymi. Nadrabiam straty, odbudowuje to co burzę w czasie nawrotów.

Ale zawsze, zawsze mam tę pewność, że kiedy coś zacznie się chwiać, coś niepokoić, to poza moim terapeutą i lekarką, mogę szybko przyjść także tutaj i krzyczeć i wołać i bez wstydu okazywać strach przed tym co się ze mną dzieje. Bo wiem, że zawsze znajdzie się ktoś, kto zrozumie, poradzi, podpowie. Bo ludzie tutaj, przechodzą to samo co ja. I choć w wielu kwestiach mamy inne zdania, co jest dobre bo to świadczy o naszej indywidualności, to jest także coś co nas łączy.

Dlatego, ja myślę sobie, nie żegnaj się. Żyj sobie zgodnie ze swoimi potrzebami i wracaj, kiedy tylko poczujesz, że masz na to ochotę. Odchodząc wcale nie musisz się tłumaczyć.
Wracając nie musisz wracać z wielką pompą.

Uważam także, że najpiękniejszym prezentem, jaki może dać nam drugi człowiek to zrozumienie i prawo do tego, że czasem potrzebujemy odejść i wrócić po długiej nieobecności, będąc już kimś zupełnie innym...

Ściskam mocno

[36.a]

Ktoś pojawiający się "w dole" li i jedynie otrzymuje niedużo wsparcia, mało odpowiedzi. Jest obcym. To nie jakaś zemsta, taka moja konstatacja, wyniesiona z obserwacji. Nie trzeba "mieszkać" na forum, ale nie umiem jakoś odpowiadać na S.O.S. kogoś, kto chciałby tylko brać [ja nie personalnie]

Odnosnie Twojego ostatniego akapitu... chyba tylko w dalszych relacjach.

[ergo_pl]

> Odnosnie Twojego ostatniego akapitu... chyba tylko w dalszych relacjach.

tylko i wyłącznie w bardzo dalszych, bo co to by była za bliskość?