żyjemy

[esowx1]

"tańczmy bo i tak umrzemy"
czuję się jak indiański szaman tańczący jakiś obłędny taniec
rozpiera mnie taka potworna radość że mało mnie nie rozerwie w piersiach
aż chce mi się płakać
jednoczesnie czuję takie przerażenie że aż mnie ono paraliżuje
ale nie mogę się zatrzymać
tylko ten obłędny taniec
coraz szybciej i szybciej

[lolinka2]

idź do Gustawa po zwiększoną dawkę litu ) ani chybi mania...

[lookfor84]

Ach, więc to jest hipomania/mania. Często miewam podobne myśli.Cieszmy się, czy
tańczmy, bo umrzemy.Mam wtedy ochotę tańczyć i skakać pod slońce.To taki
pompatyczny trochę stan.Chcesz coś zrobić dla ludzkości.Tak dziwnie słodko od
wewnątrz.
Jesus Christ.Ja chyba naprawdę mam dwubiegunową.A staram się przed tym bronić
rękami i nogami.Wiedziałam,że czasem jest mi gorzej, ale te stany uniesienia...
Esowx, a długo Cię zazwyczaj taki stan trzyma?Może jutro będzie po wszystkim?
Tymczasem tańcz, ciesz się życiem Jeśli stan się utrzyma, skontaktuj się z
lekarzem.

[esowx1]

raz trzyma kilka miesięcy, a raz góra godzinę
ciężko to nazwać cieszeniem się życiem ale nie chcę żeby to się kończyło bo nie
mogę chcieć coś nie pozwala mi przestać
dziwne to wszystko
a niech to jest jak jest

[com_sui]

Przytrzymuję Cię za ręce, jeśli potrzebujesz wyciszenia...

[esowx1]

Dziękuję)

[kotomysza]

to tańcz .
a potem zobaczymy jak pomóc przy oaptrywaniu obolałych od tańca nóg .