a ja się boję..

[aniol.co.rozki.ma]

A mnie chyba dopadło Zaglądam tu systematycznie..ale jakoś tak do tej pory nie
potrafiłam nic napisać Czuję, że coś się we mnie zmieniło.. Moje myśli są
inne.. Tak, jakby coś opanowało moje uczucia i myśli.. Znajomy jest mi ten
stan.. i chyba to początek.. Najgorsze, że nie mam pewności.. ale boję się, że
jeśli przegapię właściwy moment.. i popłynę w dół.. Postanowiłam, że pójdę do
lekarki Mam nadzieję, że to właściwa decyzja Mam małe wątpliwości.. bo o tej
porze roku.. antydepresanty..budzą we mnie lęk.. i strach przed tym, że mnie
zbyt wysoko do góry porwie.. Ale póki co.. czuję, że z dnia na dzień, lecę co
raz głębiej w dół.. Czuję się zupełnie obca samej sobie.. Bardzo tego nie
lubię.. Chciałabym uciec przed sobą.. Na wizytę wybieram się dzisiaj.. i
przyznam bardzo się boję.. Nie wiem..jak wytłumaczę swój obecny stan lekarce..

[ditta12]

Aniołku!Nie trzeba się bać.Bierz te leki,bo trzeba i postaraj się
odpychać te obrazki.Mów sobie-jestem znów tutaj!Film się
skończył,wyłączam telewizor.Ja tak zawsze robię w pracy jak mnie
chwyci i bardzo pomaga.Gorzej z tą huśtawką wewnętrzną,ale wtedy idę
na papierosa.Przytulam Cię mocno

[kajka68]

Aniołku...byłaś? przytulam

[nowako-wa]

Pomyśl że całe nasze życie to przemijanie , a wtedy kiedy nachodzą
cię dręczące myśli to pomyśl ,że one tez przeminą- to tylko tak
naprawdę chwilka. I uczep się bardzo mocno czegokolwieg co ci daje
satysfakcję ,chwilę błogiego spokoju i wyobraż sobie że wtedy
ładujesz akumulatory, a potem z nich czerpiesz energię.
I jeszcze jedno - postaraj się unikać kontaktów z ludżmi , którzy
działają na ciebie toksycznie, za to całym sercem przytul się do
kogoś lub czegoś co kochasz...
A u lekarza bądż przede wszystkim szczera- jak się nie wylejesz to
jak ma ci pomóż, a jeżeli nie zrozumie to kiepski lekarz...
A na koniec pociesz się - każdy niesie swój własny krzyż ,po prostu
chwilowo bardziej cię uwiera...

[aniol.co.rozki.ma]

Dziękuję Wam Gdy słyszę od Was , że to chwilowe, że przeminie, to jakoś bardziej
to do mnie przemawia, niż gdy sama próbuję to sobie powtarzać Mimo szczerych
chęci, nie udało mi się wczoraj dotrzeć do lekarki.. ale udam się do niej w ten
czwartek i mam nadzieję, że tym razem się powiedzie Póki co, próbuję jak
najmniej myśleć Mam cichą nadzieję, że nastąpi jakaś zmiana w lekach, i do dwóch
trzech tygodni..zacznę wracać do normy

[poetkam]

ale udam się do niej w ten
> czwartek i mam nadzieję, że tym razem się powiedzie

No, trzymam Cię za słowo!
A co się tyczy tego, co masz powiedzieć u lekarki, to powiedz jej
dokładnie to samo, co napisałaś na forum. Czasem można nic nie
mówić. Ja tak kiedyś zrobiłam: weszłam do gabinetu i rozryczałam się
jak bóbr, a potem jakoś poszło...

Będzie dobrze.
P.S. Nie ryczałam dziś u pani psycholog )))