konsekwencje manii

[meggi_gi]

to juz tyle miesięcy minęlo a ja ciągle nie potrafię sobie z tym poradzić.chodzi o to ze gadałam glupoty do ludzi z prędkością karabinu maszynowego,głupoty różnej treści;w moich oczach zrobiłam z siebie idiotkę.częśc osób nie zajarzyła o co chodzi.często łapie mnie lęk,ze spotkam kogoś z tamtego okresu,gdzieś przypadkiem na ulicy,w biurze i będzie się ze mnie śmiał itp.wsytdzę się sąsiadów.i jeszcze mieszkam w przysłowiowej dziurze gdzie wszyscy o sobie plotkują.Pomózcie,proszę,jak to przeskoczyć,bo ja nie mam pojęcia.

[tosiedazrobic]

ominąć lub wejśc w komentarze jak we mgłę,grząski teren,
wysłuchać,przejśc przez tę dolinę,wyjść,poryczec i zapomnieć. zależy
CI na określonej opinii o Tobie u innych?

[35.a]

Zachowywać się z godnością i jak gdyby nigdy nic? Tamto było, minęło,
o kimś, kto publicznie pokazuje du najpierw głośno, a później publika
zapomina. Nie martw się tak bardzo. Spokój i jeszcze raz spokój.

[meggi_gi]

dzięki dziewczyny za szybką odpowiedz.faktycznie za bardzo zwracam uwage na opinie innych.wlasciwie nic az tak kompromitującego sie nie stało a ja przezywam od miesięcy.jakkolwiek życie małym miescie z chad czy bez jest trudne do przełknięcia,ze względu na ploty,jakąś chorą ciekawość z nudów,obrabianie tyłka.

[35.a]

Domyślam się, paskudna mentalność... Kichniesz w swoim kątku, na drugim
końcu miasta mówią Ci "na zdrowie". Spokój i jeszcze raz spokój. Dwa:
zmieniamy się, miesiąc temu byłaś kim innym, nie? Nie identyfikuj się
z tamtą sobą, idź dalej. Nie wlecz tego za sobą, uściski

[meggi_gi]

tak wlaśnie tu jest.jeszcze raz dziekuję za odzew.postaram się bardziej wyluzować.

[lily-rose.melody]

ja za kadym razem kiedy laduje wsrod ludzi,ktorzy mnie dobrze nie
znaja(zwlaszcza na uczelni)dostaje slowotoku...gadam pierdoly byle
gadac...a gdy jestem np.w domu wkurzam sie sama na siebie,ze gadam
takie glupoty,przezywam wszystko co powiedzialam i co ktos mogl
sobie wtedy pomyslec...a nie daj Boze jak ktos sie na mnie krzywo
spojrzal - to zamartwiam sie tym w najlepszym wypadku z tydzien
(czasem przez kilka miesiecy to jeszcze do mnie wraca) i mysle,
dlaczego sie krzywo spojrzal, co mogl miec na mysli, moze go
urazilam...nie pozwalam dopuscic do siebie mysli,ze po prostu ktos
mial zly dzien...ciezko sie z ta nadwrazliwoscia
funkcjonuje...dlatego zawsze przed wyjsciem do ludzi powtarzam sobie
ze musze sie ogarnac,zamknac i mowic tylko przemyslane rzeczy,ale
cale postanowienia biora w leb, bo gdy tylko mnie ktos zagada to
znow nawijam jak opetana...dlatego jestem generalnie uznawana przez
osoby postronne jako bardzo wesola i beztroska,a w rzeczywistosci
uwazam sie za bardziej depresyjna osobe...