AA+CHAD=?

[corkamojejmatki]

moj ojciec jest alkoholikiem a mama od tego lata ma rozpoznane CHAD, bylam z nia na wakacjach w stanie najostrzejszej manii (m.in. odganiala szatana), po powrocie uderzyla kolesia na dworcu i dzieki temu nie potrzebowalysmy z siostra jej pozwolenia na hospitalizacje. byla miesiac w Krakowie. czula sie dobrze, ale atmosfera w domu nigdy nie byla dobra a przez tate nawet po tabletkach widze ze nie jest dobrze... szczerze mowac to zaczyna mnie to wykanczac dosc mocno...
czasem zaczynam sie sama z nia klocic i potem mam straszne wyrzuty sumienia a ona płacze non-stop, nie wiem juz co mam robic, kazde moje slowo jest przez jedno lub drugie z rodzicow przekrecane i rozumiane jak wyrzut a ja tylko pragne by juz byl spokoj...
czasem zastanawiam sie czy juz sama nie jestem chora... albo conajmniej mocno uszkodzona... boje sie ze nie poznam nikogo wartosciowego i zostane z nimi, preraza mnie perspektywa zycia na ich dyktando a boje sie ze cos sobie nawzajem zrobia jak ich zostawie...

[kynus777]

Nie chcę się wtrącać ale sugeruję żebyś się z mamą nie kłóciła. Ona
musi mieć w kims wsparcie, a z tego co przeczytałem to w ojcu nie za
bardzo może je znaleźć. Chadowcy to bardzo wrażliwe stworzenia dla
mnie najgorsze jest jeśli w moim domu sie pieprzy. Jak z moją
partnerką jest dobrze i jest duzo miłości to mi łatwiej. Wszędzie (
w pracy, ze znajomymi) może sie pieprzyć ale w rodzinie musi byc ok
inaczej wysiadam i tracę ochote do życia.
A co do życia pod ich dyktando to kiedyś trzeba przeciąć pępowinę i
pójsc na swoje. Kazdy ma swój wiek w którym to zrobi tylko nie
trzeba czekać za długo.

[matrioszka42]

Nie usprawiedliwiajmy wszystkiego chorobą. Nie możesz dać się pożreć przez sytuację. Masz prawo do własnego życia. Wspieraj mamę, ale nie własnym kosztem. A z tą wrażliwością chad-owców to takie trochę bajanie.

[lolinka2]

dokładnie, droga autorko -będąc DDA masz poczucie odpowiedzialności
przynajmniej za pół świata, poczucie wstydu rozbujane jak ego naszego
prezydenta i jego brata bliźniaka razem wziętych i kompulsywną
konieczność opiekowania się kimś i ratowania z bezustannych opresji.

De facto: jesteś chora. Nie tylko tatuś i mamusia, ale ty też. A może
- z twojego, obiektywnego, racjonalnego i egoistycznie zdrowego
punktu widzenia - TY PRZEDE WSZYSTKIM.

Jeśli chcesz mieć siłę pomóc jeszcze kiedykolwiek komukolwiek na
świecie, pomóż najpierw sobie. Zaopiekuj się sobą, tą dziewczynką,
która musiała szybko dorosnąć i podejmować twarde męskie decyzje od
wczesnych lat. Tą, która musiała niańczyć własnych rodziców. Wyczyść
się z ich problemów i zauważ własne. Zajmij się nimi, po kolei
porozwiązuj, a wtedy będziesz miała siłę (taką prawdziwą, a nie
wypalającą ciebie, bo kradzioną), żeby wspierać tych, którzy wsparcia
potrzebują i godzą się je otrzymywać. Podkreślam to "godzą się", bo
jeśli ktoś jest w nawet najbardziej opłakanej sytuacji, ale twierdzi
że pomocy nie chce, nie weźmie, nie potrzebuje, to nie ma po co
walczyć z wiatrakami i karmić wampira energetycznego. Wtedy należy
ciężko westchnąć, fakt zaakceptować i wrócić do swojego gniazdka.

Dużo siły życzę,
lolinka (DDA, ChAD)

[poetkam]

Brawo, Lolinko! Nic dodać, nic ująć

[corkamojejmatki]

dziekuje wam za te slowa, poszlam na konsultacje do psychologa i troche mi rozjasnila sytuacje... ale wiem ze duzo pracy przede mna. nie moge jednak zostawic mamy... ostatnimi dniami zachowuje sie tak jak w czerwcu, przed wyjazdem. mysle ze z powodu nadchodzacych swiat, w ktorych nikt nie chce u nas w domu uczestniczyc ale nikt nie wie jak rozwiazac te sytuacje. ja osobiscie moglabym wyjechac na narty jesli byloby mnie stac i zapomniec o tradycjach urabiania sie przez caly dzien z potrawami by na koniec dania widziec pijanego ojca i splakana matke solidarnie lezacych na dwoch kanapach przed duzym telewizorem... nawet nie zalezy mi na prezentach-i tak zawsze robilam wszystkie, tylko zeby spokoj byl, tylko jak to osiagnac? ma ktos jakis pomysl na taka patowa sytuacje?

[lolinka2]

oczywiście - wyjechać. I niech się gryzą sami. Im jest z tym
baaardzooo dobrze. Gdyby tak nie było, zmieniliby coś. To jak z
wrzodem na tyłku. Jak cię boli, to go załatwiasz. A dopóki czerpiesz
z niego jakiekolwiek profity (tzw. głaski) to za anielkę jasną nie
pozbędziesz się tego "wrzodu".