Bardzo Mało Świąteczne Rozważania

[wariackie_papiery]

Smucę się.
Po co być z kimś, jeśli będzie boleć, gdy będzie interesował się innymi
kobietami. Po co iść z nim na plażę, jeśli gros kobiet będzie miało ładniejsze
ode mnie ciało. Po co z nim być, jeśli będzie mógł za n lat
wymienić mnie na kogoś młodszego. Albo przynajmniej zdradzić. Zranić. Po co z
kimś być, jeśli wiem słyszę widzę, że z takiego układu, gdy ludzi łączą rzeczy
czysto materialne wyjść jest bardzo trudno. Po co z kimś być, jeśli może
okazać się, że trafię na kogoś kto pod pozorem bycia interesującym człowiekiem
zda się być później kimś...kogo chciałoby się zostawić. Po co mieć dzieci,
jeśli bycie z nimi oznacza cholerny trud.
I smutno mi, bo dochodzę do świadomego wyboru pt SAMOTNE ŻYCIE.
Z wypadem na bok od czasu do czasu. Z jakimiś emocjonalnymi zawirowaniami, z
których szybko będę uciekać. Z byciem ciocią. Czasem. Na pewno nie na co dzień.

Cholera.

[tosiedazrobic]

ja równiez jestem zaborcza.
A. odpowiedz na mój post, pls.

[wariackie_papiery]

bingo. egoistka, zaborcza i...lepiej czująca się nie mając obok siebie nikogo.
nie wiem, czy umiem kochać. fakt, że raz na jakiś czas chcę sponiewierać się z
kimś, wymienić z kimś płyny (sorry nie oznacza,
że mam się z kimś wiązać. dwa: nie wiem, co mi strzeli do łba. czy nie będę w
hypo/manii zdradzać na lewo i prawo. nie wiem, kto wytrzyma z kobietą, która raz
na jakiś czas ma pianę na ustach, złorzeczy, klnie na czym świat stoi (i mimo to
ciągle czuję się człowiekiem...nie zwierzęciem)

trzy: boli, że nie przynależę do nikogo, tu chyba ten pies.

a pod pozorem zaborczości leży chyba fakt, że sama mam ochotę na flirty, zdrady
i takie tam. bo nikogo nie kocham?

estes fajnie pisze, że "nie ma sensu życia kontrolować, bo co wtedy zostaje"?
młynarski każe "robić swoje". ja, gdy zaczynam się kimś interesować, zaczynam
dużo o tym kimś myśleć. nie życzę sobie tego...wypad z mojej głowy. tam ma być
miejsce na mój świat. na moją Wolność. zakładam jeszcze taką ewentualność, że
zwiążę się z kimś, ale bardzo późno. za 10 lat powiedzmy. z kimś już
ukształtowanym, jako i ja będę miała wyraźniejszy obraz siebie. na razie ciągle
się staję się. strasznie długo...

[tosiedazrobic]

to tylko strach przed bliskością. Nigdy nie będzie końca
kształtowania się Ciebie, nie czekaj na Ten Właściwy Moment. Trwasz
i jesteś teraz-tak sobie teraz tłumaczę, ale wiem jak okropnie boli,
kiedy nie wychodzi. A ja nie znoszę rozstań, bo jak? Przecież
niepodobna tak się rozejść. Dobrze, że mózg pojemny i spory w nim
zapas, mam miejsce aby myśłec o wielu. o Was również.
A. z tym myśleniem o kimś to tragedia, sama to przechodzę. Może mam
za mało zajęć.

[tosiedazrobic]

A. to rozważania, nikt nie zna przyszłości. COs za bardzo zakładasz,
że wszystko wyjdzie na "nie". Jakaś podobna do mnie jesteś

[ka_an]

Też kiedyś sobie wybrałam to SAMOTNE ŻYCIE, głównie dlatego, że tak łatwiej. Ale
mój wybór jakoś odstaje od rzeczywistości. W ubiegłym roku pobiłam swój
ilościowy rekord w zakochiwaniu się, próbie stworzenia związku i leczeniu ran po
tym.
Inna rzecz, że SAMOTNE ŻYCIE to nie oznacza bycie samym.
Na wniosku do Funduszu Socjalnego jest taka opcja do zaznaczenia mężatka, wdowa,
samotna. Ja z uporem maniak co roku skreślam i wpisuję SINGIEL.

[tosiedazrobic]

maniakalna Singielka

[poetkam]

Dlaczego zakładać, że będzie źle? Wiesz to na 100%? Tak bardzo boisz
się ryzyka? Wiem, rozumiem. Boisz się późniejszego zranienia. Ale na
litość boską, wiesz to, że ktoś Cię zrani, zostawi, zdradzi, etc.?
Tu jest chyba lęk przed odrzuceniem. Angażujesz się, otwierasz, ale
do końca nie możesz tego zrobić, bo boisz się, że ukochana osoba
może Cię skrzywdzić.
A gdybyś raz zaryzykowała. Pokochała kogoś. Otworzyła się
całkowicie. Może to jest rozwiąznie? Może ten, z kim jesteś, nie
zostawia Cię dlatego, że stęsknił się za młodszym, ładniejszym
ciałem, ale temu, że mu nie ufasz?
Absolutnie nie chcę niczego Ci narzucać. To takie moje Bardzo Małe
Świąteczne Rozważania w związku z Twoim postem.

[wariackie_papiery]

Możesz mieć rację. Co właściwie niczego nie zmienia.

zaobserwowałam wczoraj

[wariackie_papiery]

swojego adoratora jednocześnie przyciągam i daję mu kopa.
bo sobie myślę "chcę od Ciebie trochę, dam trochę, nie zagarniesz
mnie, nie chcę Cię, bo będzie boleć". za duży mętlik. a miłość
chyba pozbawia lęku, jak piszą we wszystkich kueljopodobnych
poradnikach

[poetkam]

Tak. Miłość powinna być pozbawiona lęku. Pełna zaufania. Ale zanim
będzie miłość jest: zauroczenie, zakochanie, wzajemna fascynacja.
Miłość przychodzi później, wraz z dojrzałością do związku.

[lolinka2]

poetkam napisała:

> Tak. Miłość powinna być pozbawiona lęku. Pełna zaufania. Ale zanim
> będzie miłość jest: zauroczenie, zakochanie, wzajemna fascynacja.
> Miłość przychodzi później, wraz z dojrzałością do związku.

AMEN.
A sama miłość nie jest różowa, ani nawet błyszcząca... jest zwykła. Ale piękna.
Bo daje bezpieczeństwo, oparcie, zaufanie, poleganie, wzajemność, poczucie
przynależności, bliskość. Nie udawaną - jak są motylki, to jestem blisko, ale
potem pójdę do domu... prawdziwą: zawsze tu będę i ty zawsze tu będziesz, bo
jesteśmy tu razem.

i dlaczego właściwie

[wariackie_papiery]

kolega z którym mam spotkać się w Święta, nie ma chwili czasu
dla mnie jutro? bo jest w Kopehhadze jak on k**** może
przeczuwam, że mam nachrzanione równo w głowie, więc wybieram
samotność, co by w ogóle nic nie bolało. żadnych malutkich wyimaginowanych
nawet pseudozranień. żadnego dostosowywania się
do innych. co to jest? aż taka niezależność czy faktycznie zachowania
jak u 6-latki?
i...wracamy z pracy z koleżanką. zebrało się jej na zwierzenia. musiałam
ujawnić kawałek siebie. yyyy, dziwnie. nagość. wzięła mnie pod rękę.
yyy, niewygodnie. chociaż przeczucie, że bliskość z facetem
przyszłaby mi naturalnie (przychodziła kiedyś, więc chyba nic się
nie zmieniło). zostałam zapytania, czy mam przyjaciółkę. nie. nie
chcę mieć. nie umiem.

i...szlag mnie kiedyś trafiał, gdy mój były nastoletni, gdy już nie
był ze mną, potrafił wpaść do mnie na pół godziny, bo tyle czasu
zostało mu do odjazdu pociągu, a ja byłam "na trasie". żeby go
pokręciło.

nienawidzę bycia wtłoczoną miedzy obiad z przyjaciółmi, a kolację
z kimś tam. zaborczość? przeczuwam, że nie do końca. nie chcę
być wypełniaczem czasu. kulką ze styropianu. folią z bąbelkami.

(proszę o wyrozumiałość. owszem, mam słowotok, ale ciekawa jestem
waszego zdania)

i na końcu zawsze myślę

[wariackie_papiery]

80 % czasu dla samej siebie. nędzne resztki dla innych. i może tak będę
szczęśliwa. moje książki, moje pisanie, moje włóczenie się po mieście.
egocentryzm do porzygania.

[tosiedazrobic]

połóż to na szali:ksiązki etc, na drugiej połóż "mojawyjąca samotna
dusza": którą ze stron lepiej się zająć?

[matrioszka42]

Bycie z kimś nie jest łatwe, nie jest proste. Dajemy kawałek siebie i bierzemy. Trzeba uważać by nie zniszczyć tego co się dostało. Łatwo sprawić ból, kiedy kogoś się kocha, wiadomo gdzie uderzyć żeby bolało. Ale wiadomo też, co zrobić by było fajnie, by druga osoba rozpływała się z zachwytu. Związek to nie tylko fajne momenty, to także codzienne życie, często niełatwe. W związku jesteś trochę sobą, a trochę partnerem. Związek to docieranie się obcych osób, wychowanych w różnych rodzinach, w różnych warunkach. To kompromisy i ścieranie się. To bliskość i wspólna radość, to strach gdy zachoruje, to wspieranie się, to wspólne łzy i wspólny śmiech. To ciężki trud, by było dobrze.
Czy warto?

Warto.

[wariackie_papiery]

Przyglądam się też swojej znajomości z Tobą. Jesteś ode mnie ciutek
starsza i jednak dojrzalsza. Jesteś już Stworzona I z mojej strony
nie ma żadnego yyyy. Jeśli z Twojej jest - przełknę Nie jesteś
histeryczna, co mi w ludziach (kobietach) bardzo przeszkadza. Sprowadzasz
mnie do parteru, gdy nie odpisujesz np. wieczorem na mojego
smsa, myślę wtedy: M. ma teraz czas dla męża. I OK. Mogę Cię poklepać
po plecach świątecznie?

(nie obrazisz się mam nadzieję, za takie wyznanie )

[matrioszka42]

Stworzona, tak do końca? Nie wiem, ale chyba wątpię. Czasem mam wrażenie, że zaczęłam się tworzyć od momentu diagnozy, kiedy nazwałam demony i uczę się z nimi walczyć. Dla siebie, dla tego, który przy mnie jest i mi pomaga. Nie chcę Cię sprowadzać do parteru, ale wiele razy widzę w Tobie podobne rozterki i emocje, jakie mi też towarzyszą. Momenty, kiedy na oślep zmierzasz do samozniszczenia, kiedy sprawdzasz na ile możesz sobie pozwolić z facetami, która rana spowoduje, że odejdzie. I wtedy: nikt, nigdy ze mną nie będzie, nie jestem warta związku. Chciałabym jak starsza siostra ochronić Cię przed tymi błędami które sama popełniłam...

Nie obrażam się łatwo

prześwietliłaś mnie...

[wariackie_papiery]

ale oni odchodzą...
i myślę wtedy "nie kochał albo kochał zbyt mało". co jest prawdą (?)
tak, przeciągam, przeginam, ale też nie chcę być z kimś, kto jest
słaby. smutno mi jest, że ktoś jest słaby.

[matrioszka42]

Nawet najsilniejszy człowiek ma prawo powiedzieć: "DOŚĆ!" I odejść, choćby jego też bolało

Zostałabyś wtedy sama...

[wariackie_papiery]

Nie zostałaś...
Moje "numery" były bardzo delikatne. Kim jest zatem człowiek, który
właśnie wtedy mnie opuszcza?

[matrioszka42]

Może wychowano go w przeświadczeniu, że związek to nie jest robienie sobie numerów? Nawet tych najmniejszych? Może nie umie wybaczać? A może nie kochał dość mocno?
Nie wiem

Nie kochał wcale

[wariackie_papiery]

co cholernie boli.
nieważne.
dam sobie radę s a m a.

[matrioszka42]

Całkiem sama? Czy tylko bez faceta na stałe?
Czasem warto zaryzykować, nawet jeśli miałoby boleć...

nie jestem ascetką...

[wariackie_papiery]

nie angażować się
rozwalić czyjś związek, uśmiecham się, czemu by nie. że wróci? hm...
być sobie samej
nie. więcej boleć (mnie) nie będzie. starczy i dość. niech boli kogoś.

[tosiedazrobic]

ja nie udzwignęłabym rozwalenia czyjegoś związku(mam na myśli
małżenstwo). szkoda mi kobiet, szkoda mi mnie samej w takiej
sytuacji w przyszłosci.

[lolinka2]

ale ty sama dla siebie jesteś folią bąbelkową, wiesz?

bo usiłujesz wieeeeeelką sooooobą, (tzn. takim ego które pompujesz pompujesz i
huk z tego wychodzi, bo rozdęte do takich rozmiarów z natury nie jest) zapchać
dziurę, puste bolące miejsce, w którym najchętniej (chociaż o, nie - do tego się
nie przyznasz przed nikim, nawet przed sobą, bo mówić o problemie = przyznać, że
on istnieje, a zaprzeczać i wypierać jest łatwiej) widziałabyś drugiego
człowieka. Więc dorobiłaś sobie teorię- o 80% czasu, zaborczości, wolności... a
to wszystko gówno prawda. Chcesz mieć kogoś na stałe i kropka. Tyle, że się
boisz, że dostaniesz kopa w dupę jak się otworzysz. To już znamy skądś.
Znaczy - my, lolinka, to znamy. I my, lolinka, wiemy też, że KTOŚ przychodzi
zawsze wtedy, kiedy się go nie szuka. I że jak już przyjdzie - to taki
"żółw-kobieta" wyłazi z pancerza w try miga Sama.

Czego i Tobie życzę.

...

[wariackie_papiery]

miałaś rację a może masz rację - nie wiem.
właśnie mignęło mi/miga? też nie wiem, jakieś przeczucie.
miraż. i mimo to walczę o niezależność. bo kompletnie nie wiem,
co będzie dalej. jasne jasne, nie wie nikt. nie uprzedzam faktów,
na pewno na kilka dni zamykam uszy i spokojnie zajmuję się sobą.
poczytam sobie, powłóczę się, "porozwijam się".
tak trochę ucieknę. bo boję się uzależnienia. a ono bierze się
podobno z niedosytu, nie z nadmiaru.
ego wróciło do normalnych rozmiarów. ego ma imię w wołaczu, ego
się podoba. ego zaciekawił ktoś poznany parę dni temu. i ego uważnie
patrzy. i nie spieszy się.

dobrze mi, wiesz? dzięki Ci za ten post.

[awangarda1970]

Bezsensowne pisanie.Jak każda próba wyartykułowania z siebie niezrozumiałych
(dla wszystkich?) słów. Piątkowy powrót ze szpitala. Dwa miesiące wyrwane z
życiorysu. Kolejna faza mieszana. Jest żona, są dzieci,jestem sam.Bo ona ma
dosyć mojej choroby,którą w jej mniemaniu wybrałem. Ona ma tysiące
znajomych,setki telefonów,maili.Boję się,lękam,przeczuwam. W końcu znajdzie w
życiu (jeśli już tego nie uczyniła1) kogoś NORMALNEGO.Silnego, męskiego,
czarującego,kupującego kwiaty i prezenty.Kogoś, kto będzie milczał o swoim
wnętrzu,bo tak jest ZDROWIEJ I NORMALNIEJ. Boję się, że zostanę
zdradzony,oszukany,zraniony. Ale na cóż w końcu liczyłem?

[tosiedazrobic]

awangarda1970 napisał:

> Bezsensowne pisanie.Jak każda próba wyartykułowania z siebie
niezrozumiałych
> (dla wszystkich?) słów. Piątkowy powrót ze szpitala. Dwa miesiące
wyrwane z
> życiorysu. Kolejna faza mieszana. Jest żona, są dzieci,jestem
sam.Bo ona ma
> dosyć mojej choroby,którą w jej mniemaniu wybrałem. Ona ma tysiące
> znajomych,setki telefonów,maili.Boję się,lękam,przeczuwam. W końcu
znajdzie w
> życiu (jeśli już tego nie uczyniła1) kogoś NORMALNEGO.Silnego,
męskiego,
> czarującego,kupującego kwiaty i prezenty.
Skąd wiesz, że Twoja żóna chce, pragnie kogoś takiego? Powiedziala
Ci to? Czy to Twoje domysły?
Kogoś, kto będzie milczał o swoim
> wnętrzu,bo tak jest ZDROWIEJ I NORMALNIEJ. Boję się, że zostanę
> zdradzony,oszukany,zraniony. Ale na cóż w końcu liczyłem?
Może na silną, kochającą żónę?

[awangarda1970]

Może.Na przyjaźń, empatię, życzliwość. A przede wszystkim na uwierzenia, że CHAD
jest chorobą. Niezawinioną.

[lolinka2]

Na przyjaźń, empatię i życzliwość to sobie zapracować trzeba. Na
szacunek i zachwyt w oczach żony też. Wiem, że to JEST na miarę
możliwości faceta z ChAD, bo sama jestem żoną takiego... takiego
wyjątkowego człowieka

A ty póki co, sądząc po poście powyżej pierdółkujesz i cnocisz się
nad sobą jak ten, za przeproszeniem, eunuch. Dzieci masz, nie urabiaj
samego siebie na dziecko. Zajmij się swoją żoną i dziećmi, zamiast
kazać całemu światu zajmować się sobą, egocentryku.

[awangarda1970]

"...chorego psychicznie, zdanego tylko na siebie samego, nie powinno się
niepotrzebnie dręczyć, bo o to postara się dostatecznie reszta świata." (F.Kafka
- sparafrazowany).
Jestem chory psychicznie, czy to się komuś podoba,czy nie. Po dziesięcioleciach
nieobecności zajrzałem na to forum i ...żałuję.
Tępota, chamstwo, obskurantyzm bliźnich nie mają granic. Rady typu: "Weź się w
garść", "Nie użalaj się nad sobą", "Pomyśl o innych", kiedy jest się po serii
nie udanych elektrowstrząsów, a każda myśl sprawia ból brzmią,jak po aramejsku.
Szkoda tylko, że forum to ma w założeniu odnosić się do choroby. A w chorobie
czasem (często?) się cierpi. Bez względu na to,czy jest się
egocentrycznym,popierdółkowatym eunuchem.
Życzę dużo zadowolenia z siebie. Ciekawi mnie jeszcze w jaki sposób się "cnoci".
Nie chcę znać jednak odpowiedzi.

[kruszonka1]

Twój lekarz nie tłumaczy żónie, że choroba nie jest Twoim widzimisie?

lolinko :)

[kruszonka1]

ale masz werwę niejeden normals by się pogniewał.

[lolinka2]

poniosło mnie, nie trawię niekonkretnych ludzi, którym chodzi o tzw.
huk_wie_co...

A wiem, że ogarnięcie się do pewnego stopnia jest możliwe, wyzbycie
się charakterystycznego dla chorób psychicznych (i ogólnie chorób
przewlekłych) egoizmu też - do pewnego stopnia. I jak się tak
"punktów" nałapie w lepsze dni, to można na współmałżonka liczyć, gdy
przyjdą dni gorsze. Ale jeżeli ktoś z choroby robi parawan, zasłonę
dymną, za którą się chowa w czambuł, żądając podziwu, uwielbienia,
wiekuistego niesłabnącego wsparcia oferując w zamian swoją lekko
cuchnącą osobę rozwaloną na kanapie przed telewizorem, z gazetą,
termometrem, piwem (niepotrzebne skreślić) w ręku, to sorry - nierób,
obibok, egoista i leń jest, a nie jakikolwiek partner. I to, cholera,
jeszcze mając dzieci...... scyzoryk mi się otwiera.

[tosiedazrobic]

Ja wiem, że miałaś pokojwe zamiary ale chłop wzioł wyszoł ze
szptala we piątek. I chyba nikt mu nie powiedział :kochany mój
idziemy do domu, będzie dobrze. Ale może ja naiwna jestem.

[lolinka2]

Ja poszłam dalej: znając całą masę małżeństw, gdzie jedno lub dwoje
są chorzy, weszłam w pytanie: dlaczego nikt mu tego nie powiedział. I
tak powstała rekonstrukcja zdarzeń sprzed szpitala, opisana powyżej.

Myślę, że np kajka i poetkam potwierdzą, że to tak potrafi
wyglądać.... I wtedy nic dziwnego, że tej drugiej osobie (płci
obojętnej) po prostu nic się już nie chce.

[awangarda1970]

W moim skromnym odczuciu charakterystyczny jest mentorski ton pseudoterapeutów,
którzy rozwikławszy wszelkie ontologiczne tajemnice, pieprzą w kółko,jak
buddyjskie młynki o pracy nad sobą,mobilizacji,braniu się w garść itd. Do ich
zakutych łbów nie dochodzą fakty mówiące o biologicznym podłożu choroby. Gdybym
nie jęczał, nie użalał się nad swoim zasranym żywotem, nie ciął sobie łap,nie
miał prób samobójczych, psychotycznych manii i stanów mieszanych - byłbym do
kurwy nędzy zdrowy. Moja choroba objawia się właśnie tak, a nie inaczej. Jeśli
ktoś chrzani o jakiś parawanach i otwieraniu noża w kieszeni ma bardzo mgliste
pojęcie na temat CHAD. Choruję na nią już od 10 lat i w żaden sposób nie miałem
wpływu na to,że choroba się będzie coraz bardziej rozwijała.
Symptomatyczne jest dla mnie także to,że tak mentorski głos rozbrzmiewa od
osoby,która sama na CHAD nie cierpi. Że mąż choruje? Mnie to vichy.
Nawet jeśli jestem nierobem,egoistą,obibokiem,cuchnącą osobą,to wydaje mi się,
że to forum powinno (przynajmniej z założenia) być dla mnie.Jeżeli jest inaczej
i się mylę - dobry Pan Bóg z wami.Bądźcie silni,piękni,zdrowi i miejcie łatwe
wypróżnienia.

[lolinka2]

Ja choruję na ChAD (w sensie objawów) od 20 lat, leczę się od 7. Męża
też mam z ChADem (kiepsko koleś wyszukiwarkę obsługujesz, najpierw
należy sprawdzić, z kim masz do czynienia, polecam).

Szpital zaliczyłam parę lat temu - przeszło 4 miesiące tam byłam.

I wiem, i wierzę, że da się wziąć w garść, brać codziennie od nowa z
życiem i problemami za łeb, wspierać innych po drodze tym, co masz,
albo co nawet nie wiesz, że masz, a "w praniu" wychodzi...

Nie jestem i nie będę terapeutą, bo za bardzo jestem obciążona sama -
oprócz ChAD jestem też DDA, na to nakładają się zaburzenia
odżywiania... (i na upartego szłoby jeszcze powyliczać)... i nadal
twierdzę z pełnym przekonaniem, że da się z tym żyć całkiem nieźle,
nie użalając się nad swoim zasranym (jak piszesz) żywotem przez 100
procent czasu, redukując liczbę myśli i prób samobójczych (metodą
małych kroków np), chociażby dla dobra dzieci - od kogo mają się
uczyć życia, normalnego życia, jeśli nie od rodziców? Jak się je już
powołało do istnienia, to ma się wobec nich jakiś obowiązek. A jeśli
ci on vichy (skoro cytujesz.... miło), to daj tym ludziom spokój po
prostu i niech sobie żyją. Normalnie. Zakładając, że normą jest to,
co nie podlega pod ICD-10 albo DSM-IV, jesteśmy w mniejszości i
musimy się dostosować. Dla mnie to naturalne. I dla dobra twoich
dzieci, oraz twojego szczęścia małżeńskiego (vel w ogóle trwałości
tego małżeństwa) lepiej byłoby żebyś również uznał to za naturalne.

ja się nie znam.

[wariackie_papiery]

ale jeśli ktoś ma siłę na napisanie sporego akapitu, umie otworzyć
puszkę piwa (średnio mi to idzie), to ma siłę żyć...

awangardo...

a) należy się zachowywać stosownie do nicku
b) w momencie wiązania się z kimś wiedziałeś, że jesteś chory?
c) jest takie pojęcie jak "dzielność", powiedzmy, że sama ukułam.
"bądź więc dzielny".
okrutnie zapytam: pijesz, bierzesz? (manie można mieć też na własne
życzenie)

[lolinka2]

od jakiegoś czasu ze zdumieniem odkrywam, że zgadzam się z tobą w
rosnącej liczbie kwestii

pozdro

[awangarda1970]

Cokolwiek bym nie napisał (nie mam siły pisać,mam siłę pisać, nie mam ochoty i
mam ochotę)będzie odczytane według odpowiedniego klucza. Co ma znaczyć,że mam
być adekwatny do swojego nicka? Nie otwieram puszki piwa, niczym (poza
neuroleptykiem i innym badziewiem) się nie szprycuję. Jestem alkoholikiem - mam
farta,jakiś czas udaje mi się trzeźwieć. Mimo wszystko moja choroba zdaje się
być silniejsza. Zamiast remisji -jej postęp.Obecnie jestem w fazie mieszanej.
Błogosławieni, którzy jej nie dostąpili,jakkolwiek by to nie zabrzmiało. Każdy
ma swoją bajkę. Chciałem opowiedzieć swoją. Nie udało się. Wysiadam.Nie miałem
pojęcia,że tego typu portale funkcjonują na zasadzie towarzystwa wzaje3mnej
adoracji.
Mimo wszystko pozdrawiam,licząc,że uda mi się już więcej tu nie pojawić.

[kruszonka1]

Ja się niewiele znam na chdzie, alkoholizmie, na facetach to juz
pewnie w ogóle, poza tym, że dają mi w kość ))ale nie bądź
kolejnym przewrażłiwionym płci męskiej i nie bocz się na kilka
krytycznych uwag.
Zaglądaj i napisz również jak się czujesz.Pozdrawiam.
p.s. dzisiaj ktoś tak rozpierd...mi Święta, że juz tylko mogę się
śmiać.

[lolinka2]

awangarda1970 napisał:
> Nie miałem
> pojęcia,że tego typu portale funkcjonują na zasadzie towarzystwa
wzaje3mnej
> adoracji.

Czyli nadal nie masz pojęcia, na jakiej zasadzie funkcjonuje to
forum. My tu mamy dość spójny cel: chcemy żyć, najlepiej jak
potrafimy, motywujemy się nawzajem do kontynuowania leczenia,
regularnych wizyt u lekarzy, kogo trzeba to i na szpital namawiamy,
wspieramy się nawzajem kiedy trzeba i ostro opieprzamy, kiedy ktoś w
ewidentne gówno brnie. Nie widzę powodu, żeby cię w tej społeczności
traktować wyjątkowo. Czym się wyróżniasz? Tym, że chorujesz na ChAD?
My też. Jesteś alkoholikiem? Nie jedynym, a w sumie też i nie
najbardziej chlubnym przypadkiem jaki znam z tego forum..... sam
widzisz.

[cul-pa1]

Chłopie nie bierz do głowy. Niektórzy tylko po to tu są
żeby dopieprzać. Takie podłe charakterki.

[tosiedazrobic]

mnie się wydaje,że jedziesz po bandzie lolinka.
Ja czasami nie mam chęci żyć i dlatego tu zaglądam.
Odpuść.

[lolinka2]

dla ciebie wszystko no, prawie
Od tej chwili milczę w tym wątku.

[tosiedazrobic]

Nie przesadzaj teraz w drugą stronę, cenzora ze mnie nie zrobisz
p.s. dla mnie praawie wszystko... dziękuję, to takie miłe

[wariackie_papiery]

* bycie w awangardzie do czegoś zobowiązuje
* nie mam żadnego klucza, w dodatku chyba zgubiłam portfel (się znajdzie)
* to moja słabość: nie rozumiem alkoholików, napiszę tylko, że
alkohol pięknie rozpiernicza nastrój
* bądź na forum, ja właśnie z jednego wyleciałam z adnotacją "tak
będzie lepiej dla ogółu" (śmieję się, nasze forum jest jednak
bardziej tolerancyjne, wylatują oszołomy, a na takiego nie wyglądasz)
* wiem, czym jest faza mieszana
* pisz, ja lubię czytać.

[kruszonka1]

ale przecież rozpierdziela mu duszę...siłę fizyczną zaaplikowano
najwyraźniej panu na oddziale.
Co Wy takie wymagające jesteście?

[szalowa_posepnica]

Dochodzę do podobnych wniosków. Mam za sobą ciężki kilkuletni związek ( który
jak już pisałam kiedyś zakończył się traumatycznie ) nie był to tylko mój
partner ale był dla mnie wszystkim czego mi przez całe życie brakowało. Był
mamą, przyjacielem etc. za bardzo go obciążałam sobą i moimi problemami, zaczął
sie dusić i na dalszą część nie jest jeszcze gotowa aby opisywać to na forum.
Teraz poza tym, że utrzymuje z nim kontakt a powinnam go udusić własnymi rękoma
to czasami zdarza mi sie spotykać z innymi. na początku może jest nawet
interesująco ale po kilku spotkaniach gdy oni zaczynają sie bardziej angażować
ja zaczynam uciekać. Facetów kręci gonienie króliczka więc bawią sie w za mną,
tylko, że ja zaczynam czuć się osaczona i najczęściej koniec wygląda
następująco: Pijana krzyczę na imprezie żeby zostawił mnie w spokoju.
Boję sie bliskości a jednocześnie tak bardzo jej potrzebuję
Boję sie komuś zaufać a ufam i opowiadam o sobie
Boję się, że już nigdy nie pokocham nikogo tak jak mojego byłego a staram sie
szukać kogoś
Przeklinam swoją naiwność a nagminnie słucham ten infantylnej piosenki Mariki
pt. Pochwała naiwności
Tak bardzo sobie obiecuję, że będę uważała na to jakimi ludźmi się otaczam i nie
dam się już tak łatwo skrzywdzić a wpadam w ramiona każdemu kto skusi się na
komplement w moją stronę.
Jaki z tego wniosek? Nie uczę sie z własnych błędów tylko tkwię cały czas w tym
samym marazmie. I nie potrafię nic zrobić żeby z niego wyjść, pomimo tego, że
jestem tego wszystkiego świadoma...

kurde blaszka

[wariackie_papiery]

nie bardzo potrafię odpowiedzieć na Twoje pytania...
swoje na razie zamiotłam pod dywan, dobrze mi w miarę,
bo świątecznie i dobrze ma mi być jeszcze tak do pierwszych dni
nowego roku. a potem się zobaczy

może warto wejść w nastrój - choinka, sylwester i te sprawy.
aha, jestem zaskoczona, że masz "tylko" 22 lata. nie wymagaj od
siebie nie wiedzieć czego.

[szalowa_posepnica]

heh.. ja chyba nawet nie oczekuję odpowiedzi. Wydaje mi się, że chciałam to
tylko z siebie wyrzucić a tu temat okazał sie w miarę zbliżony. Wiem,że wygląda
to dosyć szczeniacko: panienka 22 lata rozpacza po nieudanym związku. Chcę tylko
powiedzieć, że: ( już nie w ramach jakiegoś usprawiedliwiania się ale potrzeby
zrozumienia) znam go już 8 lat. Najpierw był moim mentorem, najlepszym
przyjacielem,osobą która ( do dziś) najlepiej mnie znała, w pewnym sensie
stworzył we mnie kobietę i dorosłego człowieka( nie rodzice, bo ich nie było).
Następnie zakochał się w swoim stworzeniu a gdy zaczęły go doganiać stare demony
( jest chyba uzależniony od uprawiania sexu poza związkiem) poddał się im i
zdradził i porzucił swoje dzieło, które nie potrafi bez niego funkcjonować.

[wariackie_papiery]

Pigmalion... (dużo dobrego słyszałam, ale nie czytałam)

Ale wieję aż się za mną kurzy, gdy ktoś ma demony.

Podsunęłaś mi pomysł - obejrzeć kilka filmów o takich związkach.
[hipomania...zatrzymajcie mnie. cały świat dostarcza mi pomysłów]

Nie. Nie śmieję się. Chodzi o to, że zdumiewa fakt, że ludzie znacznie
młodsi ode mnie mogą być tak mądrzy (dziel na 4 to, co piszę).

Dzieło, ale Ty chyba musisz już funkcjonować samo...
Opowiem Ci coś, chociaż to pryszcz przy Twojej 8-letniej znajomości.
Pojawił się kiedyś w moim życiu po kabelku ktoś, kto nazwał się moim
Aniołem. Uspokajająco pisał, wysłał 2 x 20 $ na smsy do siebie (jedno
20 ukradła pani/pan z poczty), rodzaj ukojenia. Nawet kazał wybrać
sobie prezenty na urodziny za 300 zło w Merlinie. Czułam się b.
obdarowana tymi kilkoma płytami i książkami. Ale w pewnym momencie
(po paru tyg.) napisał, że juz sobie dam radę sama (jak na mój gust
znalazł sobie kolejną "sierotkę" Co chcę powiedzieć. Że teraz już
będziesz funkcjonować sama. Może byś nie mogła pójść dalej, gdyby
był przy Tobie. Kurczę, może nie jestem tolerancyjna, ale...hm...
dotykać, całować, brać do ust coś co hm swawoli także gdzie indziej?
NIE.
Sophie Marceau odeszła od Żuławskiego. Może Ty byś też odeszła?

I coraz wyraźniej widzę, że sens ma tworzenie się samemu. Czerpanie
ze świata, od innych, ale lepisz się sama. Na siebie jest się
skazanym. Słuchałam dziś chwilę J.Pałkiewicza, lubię się przyglądać
takim ludziom (od samotnych wypraw, survivalu) i powiedział, że
samotne wyprawy dają głębsze przeżycia. Coś w tym jest. Znajdziesz
kogoś innego, chociaż wiem (serio, wiem), że teraz bardzo boli.

[tosiedazrobic]

wariackie_papiery napisała:

> Pigmalion... (dużo dobrego słyszałam, ale nie czytałam)
>
> Ale wieję aż się za mną kurzy, gdy ktoś ma demony.
>
> Podsunęłaś mi pomysł - obejrzeć kilka filmów o takich związkach.
> [hipomania...zatrzymajcie mnie. cały świat dostarcza mi pomysłów]
>
> Nie. Nie śmieję się. Chodzi o to, że zdumiewa fakt, że ludzie
znacznie
> młodsi ode mnie mogą być tak mądrzy
bo my sie zatrzymałyśmy w rozwoju.

(dziel na 4 to, co piszę).
>
> Dzieło, ale Ty chyba musisz już funkcjonować samo...
> Opowiem Ci coś, chociaż to pryszcz przy Twojej 8-letniej
znajomości.
> Pojawił się kiedyś w moim życiu po kabelku ktoś, kto nazwał się
moim
> Aniołem. Uspokajająco pisał, wysłał 2 x 20 $ na smsy do siebie
(jedno
> 20 ukradła pani/pan z poczty), rodzaj ukojenia. Nawet kazał wybrać
> sobie prezenty na urodziny za 300 zło w Merlinie. Czułam się b.
> obdarowana tymi kilkoma płytami i książkami. Ale w pewnym momencie
> (po paru tyg.) napisał, że juz sobie dam radę sama (jak na mój gust
> znalazł sobie kolejną "sierotkę" Co chcę powiedzieć. Że teraz
już
> będziesz funkcjonować sama. Może byś nie mogła pójść dalej, gdyby
> był przy Tobie. Kurczę, może nie jestem tolerancyjna, ale...hm...
> dotykać, całować, brać do ust coś co hm swawoli także gdzie
indziej?
> NIE.
> Sophie Marceau odeszła od Żuławskiego. Może Ty byś też odeszła?
>
> I coraz wyraźniej widzę, że sens ma tworzenie się samemu. Czerpanie
> ze świata, od innych, ale lepisz się sama. Na siebie jest się
> skazanym. Słuchałam dziś chwilę J.Pałkiewicza, lubię się przyglądać
> takim ludziom (od samotnych wypraw, survivalu) i powiedział, że
> samotne wyprawy dają głębsze przeżycia. Coś w tym jest. Znajdziesz
> kogoś innego, chociaż wiem (serio, wiem), że teraz bardzo boli.

a skąd.

[wariackie_papiery]

a) cały czas maszeruję,
b) zdecyduj się na jeden nick (bo inaczej to jest trolling),
c) na miłość boską, umiejętnie cytuj

[tosiedazrobic]

oczywiście.

[szalowa_posepnica]

Ja wiem, ja to wszystko bardzo dobrze wiem. Słyszałam to już wiele razy ale za
każdym kolejnym razem może to bardziej do mnie dociera, mam nadzieję
Tylko czasami przychodzą takie dni kiedy te myśli trudno jest odgonić, gdy się
zapętlają i trudno jest spojrzeć na to wszystko logicznie i realistycznie.
Ale dzięki za słowa otuchy i proszę nie rób ze mnie starej maleńkiej ;P
od tego stylu próbuję uciec, najwyraźniej nieudolnie

nie wiem

[wariackie_papiery]

jak dawno temu się rozstałaś. żałoba podobno trwa długo, nawet
do dwóch lat. będzie dobrze. a stara, maleńka, na pewno nie jesteś
(pobawiłam się przecinkami

trochę bardziej świątecznie

[wariackie_papiery]

boxing day. co dostaliście? bo mój Mikołaj chyba pogubił prezenty
dla mnie. dostałam sól do kąpieli Farmona (0.5 kg, wsypię wszystko
i będę cała szczęśliwa i cienie IsaDora (mogą być, zaakceptowane).
TYLKO TYLEE?

[szalowa_posepnica]

rękawiczki- no cóż
rajstopy-blee
naszyjnik-może być
kasa- to jest to co mi się najbardziej podobało
Wiem,ze święta, że prezenty i takie tam ale uważam, że jak już ktoś nie wie co
ma kupić to powinien albo zapytać czego dokładnie oczekujemy albo dać kasę,
pomimo tego, że wygląda to dosyć dziwacznie i w dzisiejszych czasach co najmniej
korupcyjnie

[wariackie_papiery]

mnie się nawet podobało to, co otrzymałam, chociaż jak wzięłam butelkę
soli za szyjkę to myślę: koniak dostałam albo inny trunek.
pieniędzmi nie sypnęli. od babci dostałam symbolicznie 20 zeta, ale
i tak ją kocham. mogliby dać książkę, płytę, szachy, bo nie mam
nawet pudełeczko cygaretek. puściłabym prezent z dymem. albo 0.5 kg
genialnej kawy. dla nałogowca. albo wieczne pióro. może być nawet
ładny automatyczny ołówek no i czuję takie...niezaspokojenie.
w przyszłym roku już jednak napiszę ten list do Dieda Maroza.

zapomniałam.

[wariackie_papiery]

dostałam jeszcze (doceniam czyjeś niewinne intencje) "O drogach
wyjścia z lęku i depresji".

[czareg]

Czekolady 440g z orzechami laskowymi -> Cadbury jednak nie wychodzi Wedlowi na
zdrowie (ale i tak już wchłonięte).
Lampę antydepresyjną do naświetlania -> właśnie sprawdziłem w internecie ceny
wywoławcze i ch... mnie strzelił, kup-a forsy która jest mi jak wrzód na du...
potrzebna -> nigdy niedobory światła mnie nie dołowały (wręcz przeciwnie, gro
hipomanii miałem zimą). Pewnie znacie to z autopsji - "My lepiej wiemy co ci
pomoże", a wystarczyło delikatnie podpytać, jeżeli nie mnie to chociaż Magdę.
Do tego potężny atak nadkwasoty - obżarstwo jest beee.
Wylałem swoje żale i ulżyło.
Co do meritum wątku - przyjaźnie i silny związek z partnerem ułatwiają radzenie
sobie z ChAD, choć zagrożeń jest więcej niż u normalsów (a może tylko wszystko
bardziej przeżywamy). Samotność zawsze kończy zadawaniem sobie pytań o własną
wartość i sens życia. Trzeba być wielkim egoistą i egocentrykiem by wtedy zawsze
wystawić sobie laurkę.
Lolinka jedzie po bandzie, fakt, taki ma styl, nie mówiąc o tym, że Święta
ChADowcom nie służą. Forum, gdy stanie się towarzystwem wzajemnej adoracji
przestanie pomagać. A swoją drogą pamiętam jak mocno pojawiły się zarzuty, że
sobie za bardzo kadzimy.
Awangarda, nie bierz wszystkiego tak bardzo do siebie, czasami tak bywa, że ze
swoim bólem pojawiamy się gdy nie ma w okolicy akurat nikogo gotowego
powspółczuć. Tak chłopie, masz przez ChAD przerąbane. Współczuję ci - choć z
empatią u mnie cienko. Ale by poza prostymi zwrotami: "Weź się w garść"/"Ależ Ty
biedniutki" cokolwiek innego usłyszeć, trzeba dać się poznać. Więc czytaj i
pisz. Może w przyszłości bardziej Ci się przydamy.
PS. Tak, wiem, jestem obrzydliwie mentorski - Wam też wszystkiego najlepszego
(jakoś przed świętami nie miałem siły na nawet parę słów na forum - proszę o
wybaczenie).

ooo, czareg pisze hurtem.

[wariackie_papiery]

tak trzymać.
partnera/partnerki nie mam. świnie. czekolady nie dostałam. świnie. ale za to znalazłyśmy z siostrzenicą ukrytą w szufladzie Milkę z rodzynkami, kolendrą i cynamonem. boska! lampy nie kupili. świnie. za to idę dziś do kolegi z piernikiem i dobrą herbatą. już zapytał, na którą podstawić kolaskę robi najpiękniejsze błędy ortograficzne na świecie i jest rąbnięty, choć niezdiagnozowany. nazywam się zosia-samosia i święta robię sobie sama. pozdrowienia dla depresyjnych.

[kruszonka1]

co to takiego "kolaska"?
A ja w tym roku nie upiekłam piernika lalala. Wszystko przez ten
net, no przez net nie da się upiec, chociaż przecież są próby aby
oglądając TV czuć zapachy. Takiego Bundiego albo Ferdka Kiepskiego...

piernika nie umiem

[wariackie_papiery]

tylko brownie i ciasto orzechowe. oba płaskie i ciężkie. lubię takie.
czekoladowe jest genialne. podsunęłaś mi pomysł. upiekę na Sylwestra
marchewkowe. z polewą jogurtową. sęk w tym, że w domu tylko ja to
jadam. mam dobry przepis z kuchni żydowskiej.
tv nie oglądam. tylko informacyjnie. aby wiedzieć, co na świecie.

dobrze mi i ekspansywnie. nawet pomimo dialogu:

ciągle masz jakieś głupie pomysły (ojciec) (chciałam karmić sikorki
i gile, nie pozwolił, bo ciągle będą się zlatywać)
bo to CHAD (ja)
akurat (o)
nie mogę znieść, jak ciągle gadasz (znowu o)
urok choroby (j)
ładne kart dostałeś na Święta? jak w kasynie. nie odkształcają się,
są śliskie...(j)
już 10 x mówiłaś (o)

on wygląda jakby chciał wyjść z siebie i stanąć obok, gdy włącza mi
się katarynka.

[szalowa_posepnica]

mmnniam...ciasto marchewkowe. najbardziej lubię z pestkami dyni i słonecznika na
górze