Już mam dość!

[mama_magdalenki]

Tak jak w tytule... mam już dość
zaczynam z dnia na dzień coraz bardziej się załamywać. Czas mi się
niemożliwie dłuży. Mam wrażenie, że moja córka nigdy nie wyjdzie ze
szpitala Nie potrafię sobie już poradzić z tęsknotą za nią.
Znów nie czuję się mamą... jeśli tak ma wyglądać bycie mamą, to nie
chcę nią być ((((((((((((((((
Jeszcze do tego zakaz odwiedzin w szpitalu ((((( już 3 dzień nie
widzę dziecka ((((
tak bardzo mi źle ((((

[tolka11]

No, słyszałam, ze zamkneli tyski szpital
Kochana, to bycie mamą wczesniaka jest ciężkie, nawet nikt nie wie
jak ciężkie. No kurczę, chciałabym cię pocieszyć, ale jak? Wiem, co
czujesz. Pozostaje przetrwać, przeczekac, choć to tak cholernie
trudne.
przesyłam moc ciepłych mysli.

[ewelajnawrocek]

Ciężko coś poradzić, pocieszyć..Wiem, że żadne słowa nie zastąpią
bliskości ukochanego dziecka..Jedno jest pewne, Magdusia na pewno prędzej
czy pożniej wyjdzie do domu, musi być na to gotowa, to dla jej dobra. I
to, że szpital zamknięty w sumie też.
A to ,że Ci ciężko, to normalne, niemormalne byłoby, gdyby było inaczej
To taka zaprawa przed bojem, jaki jeszcze Was czeka po wyjsciu do domciu.
A potem będzie tylko lepiej.
Dla pocieszenia dodam, że jak przed chwilą karmilam synka, to tez mialam
wszystkiego dość, i macierzynstwa i jego samego. I tak kilka razy dziennie
jak go karmię Ale jak go usypiam i mówie do niego "mama cacy" i on mnie
posmyra po buzi to jestem najszczesliwsza na swiecie.
My, mamy, juz tak mamy
Głowa do góry, zacisnij zęby i czekaj..

[asia-damian]

powiem Ci tyle-to dopiero początek.Dopiero w domu będziesz miała dość. Będzie Ci ciężko bo będziesz bezradna, osłabiona i do tego bez pomocy lekarzy.W domu Madzia będzie zdana tylko na Ciebie a ty będziesz wykonywać kawał dobrej roboty.
Na pocieszenie----Ona jest teraz malutka i nie będzie pamiętać że cię tam teraz nie ma.Ma tam wspaniałą opiekę, której teraz najbardziej potrzebuje i potrzebuje czasu by dojrzeć by dojść do siebie.Mi lekarze powiedzieli że mam ten okres traktować tak jak ciąg dalszy ciąży- trudniejszy o wiele trudniejszy ale tak jak ciąża musi zakończyć się w odpowiednim terminie. To że zamknęli szpital to być może ratunek dla malutkiej przed tą cholerną grypą...tak sobie to tłumacz! ze mną byli rodzice których córeczka dostała zapalenia płuc-nie wiadomo skąd.2 dni póżniej tata dziecka miał okropne zapalenie oskrzeli,,,lekarze podejrzewali że to on mógł już zarazić wcześniej dziecko. tyle Ci powiem że straszne wyrzuty sumienia mieli a dzidzia przecież donoszona. Wszystko skończyło się dobrze i wyszli ze szpitala przede mną. Ten okres minie -zobaczysz i pomyśl sobie nie jesteś jednym rodzicem w takiej sytuacji...inni też teraz tak jak ty cierpią ale dacie rade...musicie zacisnąć zęby i powiedzieć to dla jej dobra. Dziękuję że ona żyje!!!

[tolka11]

Asia, nooooo! Coż ty piszesz!!!!
Nie każdy ma tak jak ty.
Nie kazdy w domu ma dość!!!!
Gdy po 70 dniach Miłosz wyszedł ze szpitala to w domu: dowiedziałam
sie, że ma ROPV, miał 4 operacje, był w stanie wegetatywnym przez 10
m-cy. I nie miałam dość!!! Miałam siłę, power wręcz nieludzki, bo
byłam z moim synem wśród bliskich, bo byłam u siebie. Bo mój mały
człowiek był w DOMU.
SONIU
Damy radę, ty tez jakoś. Gdybyś potrzebowała rozmowy to napisz na
priv. Blisko mieszkamy, jakos sobie poradzimy.
Trzymaj się kochana.

[asia-damian]

to są moje odczucia...mnie było trudno, może jestem o wiele słabsza niż wy! A
może nie dostałam jeszcze tak porządnie w dupe żeby zrozumieć. A może to że ja
czułam się zupełnie sama?
Trudno to sprecyzować...mi wszyscy mówili że to normalne, a jak widzieli jak
wlewam siłą synowi mleko z dziurki wycinanej nożyczkami a on połykał z musu jak
przed tym robiłam wszystko żeby go wybudzić,żeby ćwiczył żeby jadł a potem jak
wył godzinami przez kolke to wszyscy nagle uciekali...Każdy z nas jest inny Ty
zawsze byłaś silna. Ja miałam i mam chwile słabości(choć już jestem silniejsza i
dawno takiej nie miałam)i wcale się z tym nie ukrywam. I tylko tyle chciałam
napisać że powrót do domu wcale nie oznacza że wszystko będzie jak z bajki...Z
perspektywy czasu dzis wiem że nie było tak żle ale jednak wtedy dla młodej mamy
bez doświadczenia z własną historią że life is brutal...życie trochę mnie
przytłoczyło.
Dziś cieszę się że mam Maksia i ...zresztą co ja będe pisać po prostu wiem że warto

[tolka11]

Asiu ja rozumiem, wiele z nas miało w domu dość. I to jak dość.
Ale nie wszystkie.
I dlatego nie wolno nam pisac: >zobaczysz jak będziesz miała w domu
dość<, bo nie wiemy jak bedzie, bo po co mamy straszyć.
Nie jestes o wiele słabsza, jestes taka jak my. Tylko jesteśmy suma
naszych doświadczeń, jedni radzą sobie lepiej inni gorzej. Zaden to
powód do chwały lub wstydu, ot takie zycie.
I najładnie to podsumowałas: wiesz, że warto Bo warto

[mamamalegorycerza]

Coz doskonale wiem co czujesz. Sama sobie nie radze, zreszta czytalas moje posty
o bezsilnosci i rozpaczy, to wiesz. A do tego a moj Piotrus jest w szpitalu
jeszcze o miesiac dluzej niz Madzia. U nas tez szpital byl zamkniety jakis
miesiac temu i szałałam a teraz tez nie widze synia 3ci dzien bo jestem chora
, takze coz trzymaj sie jakos. Pomysl, ze to naprawde sie kiedys skonczy. Tak
jak napisala Tola- bycie mamą wczesniaka jest trudne, ale daje tez radosc i
niesamowitą satysfakcje.

[mama_magdalenki]

Bardzo dziękuję za słowa otuchy...
Co do tego, czy w domu będzie jeszcze gorzej, czy może tak samo źle.
Ja sobie doskonale zdaję sprawę z tego, że dziecko ma swoje gorsze
dni, chwile, tygodnie. Doskonale wiem jak się zachowuje, gdy kolka
męczy, albo po prostu coś dziecku jest, marudzi, a ja nie wiem co
się dzieje. Kilka lat byłam opiekunką i cierpliwość mam
przetestowaną z każdej strony. I jakoś mnie to wogóle nie przeraża.
Już się nie umiem doczekać na tą moją bezsilność, co mam zrobić, gdy
Madzi coś będzie dolegać.

Dostałam się dziś do szpitala. Zobaczyłam swoje dzieciątko A od
jutra idę mieszkać w szpitalu z moją córeczką i cieszę się z tego
niesamowicie