aleks

[jolantusia1]

20-02-2006 ide na kontrolny zapis nst. Niestety lekarz podejmuje decyzje o
zatrzymaniu mnie w szpitalu. Brak miejsc na oddziale, ale w koncu znajduja
cos dla mnie. Na razie nie zdaje sobie sprawy co sie dzieje. Znowu laduje na
nst i leze ok. 4 godzin. W miedzy czasie widze mojego pana dra i kilku
innych - konsylium. Jeszcze nie wiem, ze dotyczy mojej osoby. Podejmuja
decyzje: natychmiast przewiezc do kliniki, bo tu nie przyjmuja noworodkow
ponizej 1 kg. Szok, jak to przeciez termin mam na 15 maja! Oczywiscie zgode
wyrazam i w nocy laduje w klinice na sali porodowej. Wisi nade mna noz, ale
na szczescie prof decyduje sie jeszcze poczekac. Podaja mi celeston na rozwoj
pluc. Dotrwalam do ostatniej trzeciej dawki sterydow i 23-02-2006 godz. 17
znow jestem na nst na sali porodowej. Leze tam do 21. Jest decyzja. Cesarka.
O 21:35 rodzi sie Aleks. Dostaje tylko 2 punkty w pierwszej minucie, ale w
trzeciej juz 6. Oczywiscie respirator. Moge go zobaczyc dopiero po 24 godz. I
znowu szok. Jaki on malutki. Ale mowia mi, ze nie jest zle. Oddycha przy
pomocy resp, ale na niskich parametrach. Nastepnego dnia odlaczaja go od tego
urzadzenia. Oddycha sam wspomagany CPAP-em. Dwa dni i jest w namiocie
tlenowym. Hurra w koncu moge zobaczyc cala jego glowe no i oczywiscie
poglaskac go po niej. Wspaniale uczucie. Z kazdym dniem jest lepiej w mozgu
nic sie nie dzieje. I nadszedl upragniony moment. Kangurowanie. To bylo
cudowne. Niestety nastepnego dnia 2-03 okazalo sie za nasz syn ma zapalenie
pluc. I znowu CPAP. Co prawda pani dr mowi, ze ten CPAP to tylko tak
profilaktycznie bo sam oddycha. Wczoraj dala mu odpoczac od CPAP. Byl duzo
spokojniejszy i bardzo mu sie podobalo glaskanie. Dzis nie ma jego dr wiec
lekarz dyzurny stwierdzil, ze on decyzji nie podejmuje. Dalej jest wspomagany
CPAPem. Ale zycie byloby zbyt piekne gdyby cos dalej nie wyskoczylo. Spadly
mu parametry morfologiczne krwi. Ma niski hematokryt i prawdopodobnie trzeba
bedzie podac krew. Jutro znajomy oddaje dla niego ten plyn. Na szczescie
toleruje karmienie chociaz dostaje tylko po 5 ml. Ladnie zaczal przybierac na
wadze. 3 dni temu wazyl 860g, a najnizsza waga to 705g. Mam nadzieje, ze
szybko wyjdzie z tej infekcji i nic wiecej juz nie wyskoczy. Przeraza mnie to
wszystko, trace sily a na dodatek musze dojezdzac do niego codziennie 100km.
Co sie jeszcze wydarzy, kiedy bede go mogla przytulic, kiedy wyjdzie z
cieplarki, co sie dzieje w mozgu itd itp. Tych pytan jest tysiace. A kiedy
bedzie odpowiedz?

[utka]

Aleks - nie pytaj co sie dzieje i gdzie, tylko wierz mocno i ufaj, ze nic sie
zlego synkowi juz nie stanie. Jak ma na imie malutki ? Pros jego patrona o
wstawiennictwo ? Swieci naprawde wiele moga zdzialac !

coreczka kolezanki tez urodzial sie prawie trzy miesiace wczesniej - teraz ma
juz prawie dwa latka i zadnego wczesniactwa po niej nie widac. mowi pieknie
calymi zdaniami. Wszyscy sa pewni, ze to zalsuga sw. Lucji - patronki malej.
Oby i u Was bylo podobnie ...

Zycze synkowi i tobie duzo, duzo zdrowia i sil !

[jolantusia1]

dzieki za wsparcie. Takie slowa zawsze pomagaja. A syn ma na imie wlasnie Aleks.

[ola75]

Jolantusiu masz dzielnego Synka, mój Olafek urodził się w 28 tygodniu ciąży
(waga 690 gram) i był na respiratorze, aż dwa miesiące, ominęły go wylewy,
przeszedł zapalenie płuc, posocznicę, retinopatię, przetaczano mu kilkakrotnie
krew - ale to standard, tak się dzieje prawie u każdego wcześniaczka, dziś mój
Synek ma 20 miesięcy i jest zdrowym, pogodnym, biegającym chłopcem. Życzę Tobie
i Aleksowi wszystkiego dobrego, trzymajcie się Kochani i pisz jak tylko będzie
tego potrzebowała.

Ola z Olafkiem

Jolantusiu:)

[ania.silenter]

Trzymam z całej siły kciuki za Aleksa.
Ponad dwa lata temu - 23.01.2004r - w szpitalu im. Orłowskiego przez szyby
inkubatora patrzyłam na moją 1120-gramową córeczkę Oleńkę i łzy zasłaniały mi
jej widok. Teraz, po dwóch latach, kiedy wracamy z mężem z pracy witają nas
indiańskie okrzyki Oli i piski jej 10-miesięcznej siostry - Aduni.
Dwa lata temu nie wierzyłam, że coś takiego będzie możliwe - ale jest)).
Olunia jest cudowną dwulatką.
Zobaczysz, wszystko będzie dobrze! Z tego co piszesz, Aleks doskonale daje
sobie radę. Oby tak dalej!!!
pozdrawiam i życzę siły
--
Ania, Oleńka (22.01.2004) i Adunia (28.04.2005)
Dwuletnia panieneczka
Ada na własnych nogach

[barmagos]

Witaj Jolantusiu,
dokładnie rok wczesniej taka podobna historia : tez luty (04 luty) też termin
na maj(na 7 ego maja) i też cesarka i poród, i dzidzia z wagą 840g! Szok! To
jest szok, wiem i współczuje bardzo. Ale z tego co piszesz to naprawde nie jest
źle, przede wszystkim b. krótko respirator- u nas 16 dni-chociaż tez po kuracji
sterydami na płucka; nie miał chłopaczek wylewów, u nas II stopnia- wchłonęły
sie już, u nas w miedzyczasie zakażenie szpitalne, operacja zamknięcia Botala.
U was o tyle gorzej, że te dojazdy 100 km- na pewno wykańczające- nie
wyobrażam sobie nawet, a jesli tak dojeżdzasz codziennie to ja jestem pełna
podziwu.
Nasze dzieci mają cięzki start ale potrafia z tego dzielnie wyjść.
Nie trać nadziei, choć wiem ,że bardzo Ci ciężko, ze jeszce bedzie ciężko, i
jak wyjdziecie ze szpitala bedzie niełatwo i ja osobiście nie wspominam tego
miło, ale za rok... Ty napiszesz do kogoś: Mój synek- jest fantastyczny
pomimo,że miał taki trudny start.
Choć borykamy sie z paroma problemami wynikającymi z wczesniactwa- niejadek,
drożny otwór w sercu, mała waga- 6700, to moge powiedzieć [po roku, ze jest
dobrze- gonimy rówiesnikw a czasmi jestesmy nawet do przodu-np.: kontakt
społeczny , rozwój mowy bardzo gwałtowny, Dziś panna ma sie naprawde dobrze,
choć strachu było co niemiara, depresja, zwatpienie- , utrata sił,
przerazenie .
Trzeba wierzyć ze wszystkich sił, ze bedzie dobrze, przynajmniej mi to pomagało
i dawało energię do pracy z Julką.
Bardzo serdecznie Was ściskam , pozdrawiam i trzymam kciuki z całych sił, żeby
szybko kawaler wyszedł ze szpitala i dał Wam popalić

[barmagos]

Acha, zapomniałam dodać, że wyszliśmy do domu 20 kwietnia, po 76 dniach pobytu
w szpitalu- wiec u Was może to tez juz tuż tuż..

Witajcie!!

[roksana.cz]

Witaj Jolantusiu i Aleksie! Trzeba Wam teraz wiary, wiary i jeszcze raz wiary!
Wiara przenosi góry, a cichutka modlitwa przy inkubatorze jest lepsza od
hektolitrów łez (zarówno lepiej dla Ciebie jak i dla Aleksa). Mój Kacper
urodził się w 29 hbd z wagą 1420g (najniższa 1200. Teraz biega, pyskuje i broi
za dziesięciu. U Was też będzie dobrze. Trzymam kciuki i modlę się za zdrówko
dla Was. Pozdrawiam - Roksana

[mika10]

Witamy Aleksa i jego Rodziców!
Kochana- ja zawsze nowym mamusiom radzę to samo! Po prostu siądź i przeczytaj
to forum, a odnajdziesz się w tym wcześniaczym świecie. Tu dowiedziałam się
najwięcej i dzięki temu forum przetrwałam.
Pozdrawiam!
mika10 mama bliźniaczek Hani i Julki Aniołka.

[mamaigora1]

Gratuluje synka!!!
Będzie dobrze, Mały na pewno jest pod dobra opieką - a w jakim mieście lezy
Aleks?
A Ty trzymaj sie i nie przezięb, żebyś mogła codziennie synka odwiedzac ))

[jolantusia1]

Dziekuje Wam za cieple slowa. Rzeczywiscie na forum jest sporo ciekawych
informacji. Na szczescie wiekszosc budujacych. A maly lezy w Bydgoszczy i nie
mam nic do zarzucenia opiece medycznej. Szczegolnie lekarz prowadzacy bardzo mi
sie podoba. To mloda, ale kompetentna Pani Doktor. Najgorsze jest to, ze ja nic
nie moge zrobic dla niego. Jade tam siedze i patyrze na niego, od czasu do
czasu otworze inkubator i go poglaszcze, bo przeciez nie mozna za dlugo bo sie
wychlodzi. Troche porozmawiam z nim i to wszystko. Nawet pampersy zmieniaja mu
panie pielegniarki (swietne zreszta). To tez doluje

[mamaemmy]

Witaj!
Nie dołuj się-pomyśl tak pozytywnie-synus przezył i bedzie zdrowy.Macie fajnego
lekarza.Fajne położne.Możesz go widzieć i dotykać.Za rok będziesz siedzieć i
pocieszać inne mamy,pisząc:ja tez tak wczesnie urodziłam,a dziś mój Aleks
rozrabia jak szalony

Pisze Ci to mama Emusi z 26tygodnia-690gram.Dziś zdrowej,szczęśliwej,łobuzującej
całymi dniami

Co do pampersów-to my pierwsze pampersy zmieniliśmy sami ..pózno..za bardzo się
bałam-ona była tak krucha..miała przezroczystą skórę...
Tak jak pózniej pierwsze karmienie butelką-byłam z nerwów cała mokraAle długo
się bałam sama to robic.

Trzymaj się,Jolantusia-przecież MUSI BYĆ DOBRZE!!!

i bedzie

[barmagos]

A ja zatykałam otwór inkubatora małym kocykiem, utykajac go szczelnie wokól
swojej ręki,żeby sie właśnie nie wyziębiał inkubator, i siedziałam tak całymi
godzinami z reka na głowie Julci- nie głaskałam jej nawet- bo mówiono, że może
to źle odbierac ale trzymałam dłoń na jej głowce- jakby osłaniając swoje
kochane dziecię!
Chociaż panie pielęgniarki szczęśliwe nie były z tego powodu...ale dziś mam
takiego wesołka w domu że hej!
A dowodem na to ze dobrze jej to zrobiło było to, ze juz w szpitalu spała z
odrzuconymi swobodnie do góry raczkami-oczywiście w otwrtym łóżeczku, nie
zaciskała piąstek- jak zdrowe niemowlę- każdy sie dziwił
A ja robiłam jej po prostu Reyki ))

To ze jesteś tak przy nim Jolantusiu to bardzo dużo! To absolutnie bardzo duzo
dla małego!
A odciągasz mleczko? Też warto

[jolantusia1]

dzieki za slowa otuchy. Ja tez czesto trzymam reke na jego glowie. I podoba mu
sie to, czesto patrzy na mnie, ale co widzi i czy w ogole trudno powiedziec. A
pokarm oczywiscie odciagam i zamrazam czego zje. Moze przyda sie kiedys.
Pozdrawiam

[barmagos]

Jolantusiu, napisz co u Was? Jak Aleks ? jak sobie radzicie?
Myślę o Was i pozdrawiam, dużo słońca i ciepla

Witka, Alek :)))

[mlagodna]

Trzymaj się cieplutko i szybciutko do domq... Życzymy szybkiego wyjscia do domq.
Łezka się kręci na myśl o takiej samej bezsilności którą odczuwałam ponad rok
temu... Karmienie utrzymałam chyba tylko dzięki myśli, że mleczko i dotyk to
jedyne rzeczy które mogę dać mojemu malutkiemu, słabiutkiemu, delikatnemu
maleństwu...
Życzę siły i duużo pozytywnego myślenia

nowe wiesci

[jolantusia1]

hej. Duzo od ostatniego razu nie zmienilo sie. Juz wsyscy mysleli ze jest
lepiej, ale niestety po rtg pluc okazalo sie, e jest duzo wydzieliny. Na
szczescie wczoraj bylo juz jej duzo mniej. a jakby tego bylo malo nie ma jego
pani doktor i powiedziano mi ze jakis czas nie bedzie. Nawet nie wiadomo kto
nim teraz sie zajmuje. Przychodza patrza aha ok i ida sobie dalej. Zadnych
decyzji. Na szczescie nie jest gorzej. Wiekszy problem to karmienie, bo
niestety nie toleruje wszystkiego i ma kolki,. A ja juz tak uwazam co jem. To
jest straszne jak on krzyczy i nic nie pomaga. powoli brakuje mi juz sil na to
wszystko. Kiedy to sie to skonczy. On jutro bedzie mial 4 tygodnie. Chyba mam
dosc. A najgorsze te dojazdy. Pozdrawiam wszystkich, ktorzy dodaja mi sil
tutaj. WIELKIE DZIEKI

kolki to akurat przypadłość nie tylko

[ania.silenter]

wcześniaków. Moja nie-wcześniacza córcia Ada miała dużo silniejsze kolki
(trwały do końca 4 miesiąca) niż Ola. Ada była na Bebilonie Pepti.
pozdrawiam

[barmagos]

U nas było odwrotnie- dopóki karmilam Jukę moim sciągniętym mlekiem, i
stosowalam b. rygorystyczną dietę, dopóty było wszystko ok. Jak znalazłyśmy sie
w domu i juz kompletnie nie miałam czasu ani sił na ściąganie i przestałam w
końcu to robić- kompletna klapa! Kolki ze chej! I trwało to u nas niestety
kilka mcy- preżenie sie, nie chciała w ogóle jesć, koszmar. Żadne mleko nie
pasowało- a do mojego pokarmu nie udało mi sie za 3 razem wrócić bo juz go nie
było... A dieta polegała na tym ze nie jadlam samazonego, słodyczy(w ogóle)
wszystko naturalne, miesko gotowane w domu, wedliny z górnej półki, pieczywko
jasne, zero mleka, ewentualnie co 2 dzień jogurt nat. Danona, żadnych jajek-
nawet w ciastach itp, z owoców mogłam jeśc tylko jabłka- koszmar ale pomogło-
i ..chuda byłam..w przeciwieństwie do chwili obecnej. Jolantusiu, ciesze
sie ,ze w zasadzie tak dobrz sobie radzi ten Twój mały Bąk- kolki da sie
przeżyć- mówię cI I to minie- nie wiem kiedy ale minie. ja sie kurczowo
trzymałam tej mysli i faktyczznie tak sie stało..
Pozdrawiam cieplutko i pisz co u was

[tolka11]

Aż za dobrze wiem jak to jest. Jeździłam 70 dni i mam nadzieję, że u Ciebie
będzie lepiej. Trzymaj się mocno. dasz radę.

jolantusia

[jolantusia1]

hej to znowu ja. Chcialabym napisac, ze jest dobrze. Oddechowo troche lepiej,
ale znowu jakas infekcja sie wdaje. Tylko SKAD? A najgorsze to oczy. Niestety
tu nie jest dobrze. Za dwa tygodnie druga konsultacja i wtedy ma byc decyzja co
do dalszego leczenia. Prawdopodobnie bedzie przewieziony do Poznania na
laseroterapie. Tylko zeby jeszcze efekt byl. Ale chyba to mnie jakos trzyma.
Trzymajcie sie wszyscy cieplutko a tym ktorym rodza sie dzieci zycze zeby nie
mialy zadnych problemow.

[gaja78]

głowa do góry ! Trzymam kciuki za aleksa, a efekty laseroterapii będą na pewno

[roksana.cz]

hej! infekcje u takich małych brządców nie są niestety rzadkością. Nasze
maluchy odpornośc organizmu mają praktycznie zerową i muszą ją sobie budować
(stąd antybiotyki w leczeniu), a wiadomo, że jak nie ma odporności to o
infekcje dużo łatwiej.
Teraz o laseroterapii - pomoże. Może wzrok nie będzie sokoli, ale na pewno się
polepszy - życzymy tego z całego serducha - Roksana i Kacperek

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=34098643&v=2&s=0

jolantusia

[jolantusia1]

długo nic nie pisałam, ale ostatnio niewiele się działo. Az do 29-03. wróciła z
urlopu nasza Pani Dr i stwierdziła, że możemy kangurować. 15 minut.
Najwspanialsze 15 minut jakie pamiętam. Wczoraj też 20minut. I decyzja - jak
najwięcej. A dziś przyjeżdżamy do Alexa na intensywną a jego tam nie ma. Został
przeniesiony na patologię noworodka. Na razie na próbę, ale mamy nadzieję, że
się uda. A poza tym to już grubasek - wazy 1125g. I mamy nadzieję że już
wszystko będzie ok. Oczy też.

[venla]

Cieszę się, wierzę że Malutki powraca do zdrowia i teraz będzie juz coraz
lepiej. Ma szczęście, że obok cały czas są ci, którzy go kochają a kibicuje mu
znacznie więcej osób. Pozdrawiam Cię i trzymaj się mocno

[mika10]

Pozdrawiam!
mika10 mama bliźniaczek Hani i Julci Aniołka.

jolantusia

[jolantusia1]

jak wasze wcześniaczki przybierały na wadze jeszcze w szpitalu. Bo wydaje mi
się że ten mój coś słabo i jak tak dalej pójdzie to do domu zląduje dopiero za
bite dwa miesiące (w. urodz. 800g teraz ma 6 tyg i waży 1230g)

Alex

[jolantusia1]

dlugo nic nie pisalam o malym ale w zasadzie wszystko bylo ok. 9 maja z waga
1850 wypisano go do domu. Po 6 dniach wyladowal z zachlystowym zapaleniem pluc
wszpitalu na 9 dni. Pozniej okazalo sie ze zapalenia nie bylo. Poza tym oczy ok,
neurologicznie na razie tez jest dobrze (ma 4 mce korygowane). Potrafi juz
chwytac zabawki jak lezy na brzuchu. No i od wczoraj jest bardzo niespokojny nie
polezy nawet chwili sam a wczesniej piszczal tylko jak chcialo mu sie jesc albo
spac. Dzis zauwazylam katar. Lekarka powiedziala ze to poczatek infekcji i
zapisala tylko cebion i wapno. Mam nadzieje ze przejdzie bo chyba nie bede miala
juz sily na kolejny pobyt w szpitalu