wirus cytomegalii

[ciesia]

Kolejny cios, maly ma wirusa cytomegali i kolejne zalamanie. Juz nie mam
sily....

[u_brzoska]

Ciesia,
przykro mi ze u Was zle wiesci...
Napisz cos wiecej, czym mu to grozi, jak wykryto, byly jakies objawy? Jak maly
sie czuje? Co mowią lekarze?

[mamaigiiemilki]

Trzymajcie sie dzielnie, trzeba byc dobrej mysli(ja takze nie do konca orietuje
sie jakie sa zagrozenia); bedzie ok!musi byc!

[tartulina]

Ciesia - trzymaj się! Będzie dobrze, bo Kacper to zuch chłopczyk! Jeżeli wirus nie jest aktywny to nie musisz się martwić. Teraz medycyna idzie w szybkim tempie do przodu i jest w stanie w dużym stopniu lekami zatrzymać aktywny wirus(przynajmniej tak słyszałam). Mocno trzymam za Was kciuki. Pozdrawiam. Agnieszka

[jolantusia1]

ciesiu nie mam zielonego pojęcia o cytomegalii. Ale wierze ze bedzie ok, bo
musi byc ok. Trzymaj sie i pisz jak tylko bedziesz mogla

[tabaluga0]

wiem tyle ze przy cytomegalii trzeba kontrolowac oczy bo wirus moze zrobic
krzywdę własnie w oczkach.

[agatkach]

wejdz na forum CYTOMEGALIA link ponizej pozdrawiam dzielna mame i jej synka
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=30315

[workmama]

Cesiu znalazlam cos,mysle,ze nie powinnas sie przejmowac.Zycze zdrowia i
przepraszam,z tak duzo tych wiadomosci....



9.03 | Co powinna wiedzieć każda kobieta
Cytomegalia - fakty i mity
Nie ma dotąd szczepionki ani też skutecznego leku przeciwko tej chorobie,
przebycie jej nie chroni w pełni przed powtórnym zakażeniem, jest główną
przyczyną wrodzonych zakażeń noworodków, a także najczęstszą zakaźną przyczyną
upośledzeń umysłowych, głuchoty i wielu innych wad rozwojowych. Wszystkie te
czynniki sprawiają, że problem jest równie powszechny co niedoceniany i warto
przyjrzeć mu się nieco bliżej.

Co to jest cytomegalia?

Cytomegalia jest chorobą wirusową szeroko rozpowszechnioną wśród ludzi na całym
świecie. Szacuje się, że w Europie Centralnej 60-80% mieszkańców jest
nosicielami wirusa cytomegalii, w Stanach Zjednoczonych nieco mniej, bo 50-60%.
W krajach Trzeciego Świata odsetek ten sięga 100%. Wirus cytomegalii
(Cytomegalovirus - CMV), swoisty dla ludzi, po raz pierwszy został wyizolowany z
hodowli komórkowej w 1956 roku. Jego nazwa pochodzi od zmian, jakie powoduje on
w komórce - zakażona komórka powiększa się nawet 40-krotnie, zawierając
charakterystyczne wtręty zlokalizowane wewnątrz jądra oraz w cytoplazmie.

Cytomegalia ma dość długi okres wylęgania - od trzech tygodni do trzech
miesięcy. Cytomegalowirus jest wirusem z tej samej grupy co wirusy opryszczki,
ospy wietrznej i półpaśca. Wszystkie mają jedną wspólną cechę - po
przechorowaniu pozostają w organizmie w formie nieaktywnej. Może ona uaktywnić
się w okresie obniżonej odporności ustroju, dając w efekcie obraz
charakterystycznej infekcji wirusowej.

Dla ogólnie zdrowego człowieka, nawet w bardzo młodym wieku, zakażenie czy
nadkażenie wirusem cytomegalii nie stanowi większego problemu. Dziecko
przechorowuje infekcję bez konieczności specyficznej terapii. Problem natomiast
zaczyna się u pacjentów z obniżoną odpornością, w szczególności u noworodków i
niemowląt. Cytomegalia jest najczęstszym wirusowym wewnątrzmacicznym zakażeniem,
obarczonym dużym ryzykiem wad wrodzonych (25%). Wśród ciężarnych mieszkanek
Europy obecność wirusa na początku ciąży stwierdza się w 45% przypadków.

Drogi i źródło zakażenia

Wirus przenosi się przez bliski kontakt z zakażoną osobą, a także przez krew,
ślinę, mocz i inne wydzieliny. Bardzo często występuje u małych dzieci,
zwłaszcza uczęszczających do żłobków i przedszkoli. Najczęściej do zakażenia CMV
dochodzi właśnie w okresie dzieciństwa (żłobek, przedszkole) oraz w okresie
dorastania (szkoła) przez kontakt z rodzicami lub starszym rodzeństwem, a nawet
przez zakażone zabawki, pieluchy, ubranka czy sprzęt gospodarstwa domowego.
Dlatego stosunkowo często spotykamy się z cytomegalią wrodzoną u młodocianych
ciężarnych. Wirus cytomegalii jest najczęstszą wirusową przyczyną
wewnątrzmacicznego zakażenia płodu. Uważa się, że około 1% noworodków ulega
zakażeniu w okresie płodowym.

Postacie choroby

Pierwotna infekcja CMV u zdrowych dorosłych, a także u kobiet ciężarnych zwykle
jest bezobjawowa, ale u około 10% stwierdza się następujące objawy: podwyższoną
temperaturę ciała, która może utrzymywać się do 30 dni, zmęczenie, ból głowy,
ból mięśni, kaszel i ból gardła. Pojawia się zapalenie gardła, powiększenie
węzłów chłonnych szyi lub uogólnione, czasami powiększenie wątroby i śledziony,
a także anemia hemolityczna i trombocytopenia.

Infekcja CMV u kobiet ciężarnych

Ciąża nie zmienia przebiegu choroby u ciężarnej, która rozwija się również
bezobjawowo lub z niespecyficznymi objawami. Infekcja może mieć charakter
pierwotny, nawrotowy, a także może być spowodowana innym szczepem wirusa.
Zakażenie cytomegalią może być przyczyną poronień nawykowych. W ciąży, która
jest okresem obniżenia obrony immunologicznej ustroju, może dojść do
uaktywnienia się postaci dotychczas nieaktywnych lub łatwego zakażenia po raz
pierwszy. Wirus jest niebezpieczny dla płodu dlatego, że atakuje głównie komórki
niedojrzałe.

Zakażenie płodu następuje na drodze przenikania wirusa przez łożysko lub na
drodze wstępującej z szyjki macicy przez zachowane błony płodowe. Najczęściej
drogą zakażenia płodu i noworodka jest właśnie wirus bytujący w drogach rodnych
matki. Umiejscawia się on w szyjce macicy, aby dać o sobie znać w okresie
zmniejszonej odporności kobiety. Objawami u matki mogą być upławy o charakterze
surowiczo-śluzowym, tzw. białe, lub pogorszenie się wyniku cytologii, np. z
grupy I na II. Tak najczęściej przebiega reaktywowanie „uśpionego” wirusa do
formy zakaźnej.

Zakażenie nawracające u matki tylko w 1% przypadków kończy się infekcją wrodzoną
u płodu, bo płód i noworodek chronione są przez przeciwciała wytworzone przez
matkę w trakcie pierwszej infekcji. Najczęściej jednak dziecko styka się z
wirusem w trakcie przejścia przez zakażony kanał rodny. Efektem tego u 10%
noworodków jest zakażenie o charakterze subklinicznym, a 1% w tej grupie wymaga
leczenia antywirusowego. Pozostałe dzieci eliminują wirusa bez zakażenia lub
mogą ujawnić objawy w późniejszym wieku niemowlęcym. Donoszony noworodek rzadko
przechorowuje śródporodową cytomegalię, gorzej jest z dziećmi z niedowagą i
wcześniakami. Im krócej trwała ciąża, tym dziecko jest bardziej niedojrzałe i
większe jest u niego prawdopodobieństwo rozwinięcia pełnoobjawowej, wymagającej
długotrwałego i wielokierunkowego leczenia cytomegalii.

Obniżona odporność w walce z innym czynnikiem zakaźnym usposabia do rozwinięcia
się choroby cytomegalicznej również u donoszonych, dojrzałych noworodków.
Natomiast aż 40-60% noworodków karmionych piersią przez matki chore na
cytomegalię zostaje zakażonych w pierwszych miesiącach życia, ale infekcje te
przebiegają bezobjawowo i nie pozostawiają żadnych konsekwencji.

Infekcje wrodzone u płodów i noworodków

Infekcje wrodzone występują w 30-40% pierwotnych zakażeń przebiegających u
ciężarnych, ale ocenia się, że tylko 1% noworodków rodzi się z cytomegalią
wrodzoną i u około 10% z nich ujawnia się zespół wrodzonej cytomegalii.
Charakteryzuje się on opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego, żółtaczką,
uogólnionym zakażeniem (czasami śmiertelnym) z powiększeniem śledziony i
wątroby, małopłytkowością i zapaleniem płuc, a także zwapnieniami
śródczaszkowymi, zapaleniem siatkówki i naczyniówki, zanikiem nerwu wzrokowego
(w wyniku czego może dojść do osłabienia widzenia), głuchotą. Rokowanie jest
bardzo poważne, bo 20-30% noworodków umiera, a u tych, które przeżyją, mogą
rozwinąć się zaburzenia rozwoju umysłowego różnego stopnia, problemy z
równowagą, mikrocefalia, zwapnienia okołokomorowe, wylewy wewnątrzczaszkowe,
upośledzenie słuchu i wzroku.

U wielu tych dzieci po urodzeniu nie ma żadnych objawów, ale mogą one rozwinąć
się dopiero w okresie szkolnym. Czasem, ale znacznie rzadziej niż w zakażeniu
różyczką, występują wady wrodzone. Na podstawie przeprowadzonych badań
epidemiologicznych określono grupy wysokiego ryzyka urodzenia noworodka z
wrodzoną infekcją CMV. Należą do nich matki młodociane oraz pracujące w handlu,
a także nauczycielki i opiekunki w żłobkach i przedszkolach. Szacuje się, że
rocznie około 8-20% kobiet pracujących z małymi dziećmi zaraża się CMV i jest to
średnio 4 razy częściej niż ogół populacji.

Pacjenci z obniżoną odpornością

Pierwsze zakażenie wirusem cytomegalii u osób z upośledzoną odpornością (biorcy
przeszczepów, osoby poddawane hemodializie, osoby z nowotworami, AIDS itd.) może
spowodować chorobę o poważnym przebiegu. Największym jednak problemem jest
reaktywacja wirusa uśpionego w organizmie. U takich osób choroba może mieć
znacznie agresywniejszy przebieg i jest zwykle główną przyczyną śmierci.
Cytomegalowirusowe zapalenie wątroby może spowodować bardzo dużą niewydolność
wątroby. Specyficzne jednostki chorobowe u takich ludzi to: cytomegalowirusowe
zapalenie siatkówki, jagodówki wątroby oraz cytomegalowirusowe zapalenie jelita
grubego. Także dz

[workmama]

Także dzieci z zespołem Downa mają zmniejszoną zdolność walki z drobnoustrojami,
a obniżona odporność komórkowa odpowiedzialna za obronę przeciwwirusową
szczególnie naraża je na powikłania związane z zakażeniem CMV.

Objawy cytomegalii

W większości przypadków zakażenie przebiega bezobjawowo, nie stanowiąc żadnego
zagrożenia dla zdrowia i życia osoby zakażonej. Postacie objawowe zakażenia
cytomegalią to zwykle zapalenie węzłów chłonnych, wątroby, zmiany w gardle
przypominające anginę, u osób z obniżoną odpornością są to ciężkie zakażenia
narządowe, np. zapalenie mózgu, płuc. Wirus ma tendencję do atakowania
wszystkich narządów miąższowych, infekcja może więc dawać obraz zapalenia
wątroby, nerek, płuc. Do zakażenia płodu może dojść w każdym okresie ciąży, a
także krótko po urodzeniu. Skutki zakażenia są zależne przede wszystkim od
okresu ciąży, a także od „wielkości” zakażenia. W pierwszych tygodniach
uszkodzenie płodu może być na tyle duże, że prowadzi do obumarcia, a następnie
poronienia.

Zakażenia wewnątrzłonowe przebiegają różnie w zależności od okresu ciąży.

* W pierwszym trymestrze kończą się najczęściej poronieniem lub wadą
wrodzoną, głównie ośrodkowego układu nerwowego. Pierwsze atakowane są komórki
nerwu wzrokowego. Dziecko może urodzić się z małooczem, bezoczem, zmianami na
dnie oczu. Tego typu niebezpieczeństwo nawet przy pierwotnym zakażeniu jest na
szczęście małe. Stwierdzono, że we wczesnym okresie ciąży wirus ma niewielkie
zdolności namnażania się, prawdopodobnie dzięki hamującemu wpływowi zmian
hormonalnych zachodzących w organizmie matki.

* Następny trymestr ciąży to głównie zakażenie ośrodkowego układu nerwowego
doprowadzające do wewnątrzmacicznych uszkodzeń mózgu. Objawia się to po
urodzeniu zaburzeniami rozwoju, padaczką. Do takich zmian dochodzi u 13%
noworodków, których matki przebyły pierwotne zakażenie CMV w czasie ciąży. Ten
okres jest dla dziecka wybitnie niebezpieczny, przede wszystkim dlatego, że jak
dotąd leczenie w okresie ciąży nie jest możliwe. Zmiany u noworodka już są
utrwalone i pozostaje tylko leczenie objawowe. Okresu tego dotyczy tzw. triada
cytomegalii wrodzonej: małogłowie, zmiany na dnie oczu, zwapnienia wewnątrzmózgowe.

* Zakażenie w III trymestrze ciąży może spowodować przedwczesny poród, jeśli
infekcja szyjkowa (jako zakażenie wtórne) jest na tyle silna, że przeważy
obronne działanie czopu szyjkowego zatykającego dostęp różnych czynników, w tym
zakaźnych, do jamy macicy. Mówi się wtedy o wstępującym zakażeniu
wewnątrzmacicznym ze skutkiem w postaci wcześniactwa. Przy zakażeniu
przezłożyskowym (głównie pierwotne) noworodek rodzi się już chory, z objawami
uogólnionego zakażenia (zapalenie płuc, nasilona żółtaczka, powiększenie wątroby
i śledziony, często z zajęciem mięśnia sercowego, zapalenie opon
mózgowo-rdzeniowych i mózgu, zaburzenia hematologiczne). Takie dzieci
bezwarunkowo kwalifikują się do leczenia.



U 10-20% chorych dzieci z wrodzoną bezobjawową postacią cytomegalii w
przyszłości mogą pojawić się upośledzenie słuchu, zaburzenia widzenia, trudności
w nauce. 80% nie ma żadnych objawów.

Rozpoznanie i interpretacja wyników badań

Badania wykonuje się z krwi i z moczu. Testy na obecność przeciwciał na
cytomegalię nie należą niestety do standardowego pakietu badań, jakie wykonuje
się u kobiety w ciąży. We krwi ocenia się poziom przeciwciał w klasie IgG i IgM
przeciw cytomegalii - tzw. serologię. Obecność przeciwciał klasy IgM (które
jednak mogą przetrwać do 18 miesięcy od pierwotnej infekcji) oraz znaczny wzrost
przeciwciał IgG świadczą o istnieniu pierwotnej infekcji, a czułość metody
określana jest na 99%. Obecność przeciwciał u kobiety na kilka miesięcy przed
ciążą świadczy o przejściu przez nią tej choroby, a obecne przeciwciała chronią
ją przed świeżą infekcją i czynią zakażenie płodu mało prawdopodobnym.

wynik


ujemny (-)


wątpliwy (-/+)


dodatni (+)

przeciwciała IgM


< 0,7


0,7-0,9


0,9 <

przeciwciała IgG


< 4


4-6


6 <


Interpretacja:
1) IgM (-) IgG (-) - brak zakażenia;
2) IgM (+) IgG (-) - zakażenie „świeże”;
3) IgM (+) IgG (+) - choroba w pełni;
4) IgM (-) IgG (+) - stan po przebyciu choroby (choroba w uśpieniu, nabyta
odporność).

U kobiet w ciąży rzadko dochodzi do rozpoznania cytomegalii, ponieważ zakażenie
przebiega bezobjawowo lub z niecharakterystycznymi objawami. Rozpoznanie dotyczy
zwykle noworodków z wadami wrodzonymi lub objawami zakażenia uogólnionego.
Metody serologiczne mają obecnie mniejsze znaczenie, ponieważ aby potwierdzić
cytomegalię, trzeba niekiedy wykonać kilkakrotne oznaczenia w odstępach
dwutygodniowych, a szybkie włączenie leczenia ma bardzo duże znaczenie. Jedynie
stwierdzenie obecności specyficznych przeciwciał klasy IgM u noworodka pozwala
na rozpoznanie. W pozostałych przypadkach wykonuje się bardziej nowoczesne
badania. Polegają one na wykryciu wirusa lub elementów jego struktury – antygenów.

Kiedy wykonać diagnostykę?

Badaniami powinny być objęte przede wszystkim kobiety ciężarne w III trymestrze
ciąży, jednak nie w celu leczenia, tylko dla ustalenia wyjściowego statusu dla
dziecka, w przypadku pojawienia się niespecyficznych objawów. Badania matek
zalecane są również w diagnostyce wcześniactwa, poronień i wad płodu. U
noworodków i niemowląt wskazaniem do wykonania badań jest nieprawidłowo
przebiegająca żółtaczka poporodowa, zaburzenia jelitowe, niespecyficzne zwiewne
wysypki skórne. Także jeśli matka miała w ciąży infekcje wirusowe, cholestazę
ciężarnych, upławy, białkomocz, a u dziecka występują niecharakterystyczne
objawy z typowym dla infekcji wirusowych rozmazem krwi obwodowej (większy
procent form limfocytarnych), należy wziąć pod uwagę możliwość zakażenia
cytomegalią.

Profilaktyka i leczenie

U pacjentów z normalną odpornością konkretne leczenie nie jest potrzebne,
ponieważ organizm sam potrafi sobie poradzić z takim zakażeniem. Lek hamujący
replikację wirusa – gancyklovir - jest stosowany natomiast u noworodków z
udokumentowaną objawową cytomegalią. Ma on bardzo wiele objawów ubocznych, ale
jego zastosowanie pozwala na uniknięcie trwałych następstw toczących się zmian
zapalnych przede wszystkim w mózgu i gałce ocznej. Dziecko musi być
hospitalizowane, średnio około 2 tygodni. Dłużej trwające leczenie, do 3
tygodni, przebiega przy cytomegalii układu nerwowego. Ponieważ gancyklovir jest
lekiem wirostatycznym, a nie wirobójczym (co oznacza, że hamuje namnażanie się
wirusa, nie zwalczając go całkowicie), niemowlę, u którego rozpoznano
cytomegalię, musi pozostawać pod kontrolą pediatryczną do ukończenia pierwszego
roku życia dla kontroli, czy wirus się nie uaktywnił, co jest możliwe zwłaszcza
w pierwszym półroczu.

Komplementarnym leczeniem jest podawanie gotowych przeciwciał przeciwko wirusowi
cytomegalii, tzw. surowicy odpornościowej. Jest to leczenie uzupełniające w
ciężko przebiegających infekcjach, zwłaszcza u dzieci z niską odpornością. Tego
typu terapię stosuje się również w wybranych przypadkach w ciąży, kiedy zachodzi
konieczność ratowania płodu.

Ze względu na potencjalne działanie teratogenne (uszkadzające płód) gancyklovir
nie jest stosowany u ciężarnych. W Polsce stosuje się go już od wielu lat z
pozytywnym efektem bez dramatycznych objawów ubocznych dzięki możliwości
monitorowania stężenia leku w surowicy krwi, co pozwala na ustalenie terapii
indywidualnej.

Profilaktyka cytomegalii praktycznie nie istnieje. Nie wyprodukowano dotychczas
szczepionki chroniącej przed tą chorobą. Nie sposób także uchronić się przed tym
wszechobecnym wirusem. Pocieszający jest fakt, że około 80% kobiet w wieku
rozrodczym ma przeciwciała klasy IgG, a więc zetknęło się wcześniej z wirusem i
zakażenie pierwotne w ciąży im nie zagraża. Zakażenie wtórne – reaktywacja -
zdarza się rzadko i nie prowadzi do tak cię

Dziekujemy

[ciesia]

Dzieki za slowa otuchy to dla mnie teraz bardzo wazne. Kacper ma sie dobrze,
rosnie mial badanie uszu i jest dalej ok,31.05 badanie oczek( ma retinopatie
2). Jak narazie lekarze nic nie beda robiz, bo nie ma zadnych widocznych zmian
swiadczacych o wirusie.Dobrze sobie radzi, oddycha coraz lepiej. We wtorek mam
spotkanie z lekarzem i bede iwedziec wiecej. Badanie bylo robione na obecnosc w
moczu wiec nalezy zrobic badanie krwi w ktorym bedzie widac cos wiecej ale
lekarze zastanawiaja sie czy go robic bo to i tak niczego nie zmieni mowia(ale
beda wiedziec, czy jest aktywny,czy sa przeciwciala itd-ja tak mysle!!!).
Zaraz po urodzeniu robili mu badania na chyba 16 chorob roznych (tutaj tak
robia w czawartej dobie po urodzeniu wszystkim niemowlakom) i mni na cytomegali
i wyszlo, ze nie ma , wiec nie ma wrodzonej to +, czyli ja mu nie przekazalam
ale juz po 2 miesiacach ma i niby ode mnie mowi, ze z mlekiem przeszlo. Troche
mi sie to nie zgadza, czemu dopiero teraz skoro niby mam tego wirusa to
powinien przejsc juz na niego w moim brzuchu?!A kilka razy mial transfuzje
mozliwe ze krew nie byla przebadana?!Musze chyba znowu na kogos nawrzeszczec w
tym szpitalu to moze sie obudza ponownie ze swojego holenderskiego snuJeju!
jak mnie Ci rozlazli holedrzy dobijaja, ostatnio powiedzialm im co mysle na
temat lekarza prowadzacego Kacpra(TERAZ MA INNEGO BO PRZESZEDL NA NOWY ODDZIAL)
i zarzadalam jego zmiany, mam nadzueje ze juz sie wiecej z nim nie
spotkam.Pytam go o retinopatie a on mi odpowiada, ze ma 2 stopnia zadaje inne
pytania odnosnie rop a on mi mowi, ze o to powinnam pytac okuliste, pytam o
motoryke, on ze jest niezla z malymi jakimis rozbieznosciami, pytam jakimi?a on
oczywiscie ze powinnam pytac fizjoterapeutke. No szlak jasny czlowieka trafia,
weyklucam sie tam co chwile o cos, juz teraz pielegniarki podchodza do mnie jak
do jajka
Mam wrazenie, ze z tym wirusem cos nie gra, nie wiem jeszcze co, ale sie dowiem
i chyba znowu kogos opiepsze.
Trzymajcie kciuki za Kacpra.