tak sobie myślę

[monika774]

że tak naprawdę to wszystkie powikłania wcześniacze przyczepły się
Mateuszka: NEC,2 operacje,żywienie pozajelitowe,
dysplazja,retinopatia III st.,wylewy IV st.,przedwczesne zarośnięcie
szwów czaszkowych a z tym małogłowie,bardzo duże opóźnienie w
rozwoju. Jak wieczorem zasypia siadam koło łóżeczka i wtedy płaczę,
bo gdyby się urodził o czasie byłby zupełnie zdrowym dzieckiem. Boże
dlaczego tak musiało się stać. Może -chyba powinnam pójść do
jakiegoś psychologa sama ze sobą. Nie gniewajcie się na mnie ale
musiałam się wyżalić, bo wciąż mam żal z którym nie potrafię się
uporać.

[adi1311]

każdy łapie czasami doła ja to wiem ,długo sama siebie obwiniałam za
wcześniejszy poród itp ,ale to błąd ,teraz wiem ,też myślałam o
pomoy psychologa ,czasmi specjalista może dużo zmienić w
nastawieniu do życia uspokoić i pomóc zaakceptować wszystko ,tak
więć jeżeli czujesz że nie dajesz rady może to dobry pomysł .trzeba
cieszyć sie tym to się ma ,to nie są tylko puste słowa ,też miałam
życiu pare trudnych chwil wiem co czujesz ale masz swój skarb
dziecko i to dzieci sa naszą siła napędową do życia ,pozdrawiam
agnieszka

[mojbartus]

Niestety nie tylko ty masz takie mysli....
moj syn urodzil sie zdrowy w 32tc.ale teraz zauwazylam nie pokojacy sygnal.
i tez mysle dlaczego nie moze byc dobrze dlaczego zawsze cos....
i szlak mnie trafia ze zawsze jakas kloda pod nogi mi wychodzi.
zawsze cos.miejmy nadzieje ze wszytsko sie ulozy i bedzie ok.ze jestesmy tylko
przeprzeprze wrazliwione i mocno nad opiekuncze.
trzymaj sie mocno.musimy sie trzymac bo bez nas mam bez naszej walki bedzie zle....
pozdrawiam i zycze wiecej optymizmu....
choc wiem jakie to trudne.....

[mamawif]

Jeśli mogę....ciężko jest pocieszać w takich sytuacjach, nie znam
cię ty nie znasz mnie...nie wiem jak to jest być mamą wcześniaka,
przechodzić przez ten koszmar powikłań....nie powiem ,,wiem co
czujesz'' bo nie wiem...
Powiem ci co ja przeszłam....przeszłam poród w 36 tygodniu. Córka
zdrowa, donoszona, 3100g/52 cm.
Martwa. Żadnych wad, żadnych przyczyn....być może niskie ciśnienie
(moje) spowodowało to, że w przepływach ,,coś zadziałało nie tak''`
Tak mi powiedziano.
Pech. Wyjątkowy....
Ciąża wychuchana, wymodlona, wystarana.....
Gdy zaszłam w kolejną, modliłam się tylko o jedno...
BY DZIECKO BYŁO.
W 30 tc gdy leżałam w szpitalu, położna nie mogła znaleźć
tętna....prosiłam by wyjęli dziecko, lekarz obojętnie ,,i tak go nie
uratujemy'' (szpital w małej mieścinie, nie maja sprzętu do
ratowania wcześniaków, ba! nawet nie maja w czym wcześniaka
przewieźć do innego szpitala....)
Tętno w końcu ,,odnalezono''. Syn miał pętlę na szyi...urodził się
zdrowy, nie obeszło się jednak bez przebojów.....
Przeczytałam wszystkie historie o wcześniakach...byłam gotowa...na
wszystko...tak mi się przynajmniej wtedy wydawało....

Wiedziałam jednak jedno...na niewiele rzeczy mamy tak naprawdę
wpływ....Tak naprawdę nie wiesz, czy jeśli synek urodziłby się w
terminie, byłby zdrowy....nie wiesz, i nie dowiesz się nigdy ,,co by
było gdyby'' Przeszłam ten etap po stracie córki....,,gdyby ktoś mi
zrobił przepływy, może byłoby widać, że coś jest nie tak?'' Miałam
rutynowe usg 2 tyg przed porodem....nie wykazało nic...mówiłam
lekarzowi, że dziecko mniej się rusza, usłyszałam że to normalne, bo
ma mało miejsca....może jednak świadczyło o czymś złym.....



Jeśli czujesz że sobie nie radzisz...może rzeczywiście psycholog by
pomógł?

[yulia19791]

Wiem jak to jest i wiem, że nie ma słów, które chciałabyś usłyszeć.
Bo nic nie jest w stanie sprawić, by ból i żal minęły. Chyba tak
naprawdę nikt i nic nie jest w stanie nam pomóc. Trzeba się rozmówić
ze sobą samym i zawsze pamiętać, że tak naprawdę to najgorzej mają
nasze dzieci, a nie my.
j.k.

[monika774]

tak to prawda że to dzieci przechodziły to wszystko,a my żeśmy tylko
im towarzyszyły w tej drodze "do domu" obecnością,myślą, modlitwą.
Ale to właśnie ta miłość do mojego dziecka nie pozwala mi na
pogodzenie się z tym co go spotkało, przez co przeszedł i co na nas
jeszcze czeka. Tak bardzo chcę żeby był zdrowy!

[adi1311]

jesteś super mamą taką na piątke ,ale niestety na pewne rzeczy
wpływu nie masz ,kochasz dziecko nad życie ,więc to normalne ze
chcesz jak najlepiej dla swojego dziecka ,pozdrawiam

[tabaluga0]

ja tez sie nie moge pogodzić, i płaczę niestety, nic tym nie wskuram
ale wtedy mi troszke lżej az do nastepnej depresji.

[sadaga]

Moniczka trudno mi cokolwiek sensownego napisać... szkoda że w żaden
sposób nie mogę Ci pomóc. Wcale Ci się nie dziwię że łapiesz doły. I
że masz w sobie dużo żalu, poczucia niesprawiedliwości itp. Twojego
synka dotknęły niestety powikłania związane z wcześniactwem. Bardzo
mi przykro. To zupełnie zrozumiałe co czujesz. Myslę że warto byś
udała się do psychologa, wyrzuciła z siebie cały ból i żal. Może to
doda Ci nowych sił? Pozdrawiam Cię ciepło i życzę żeby było lepiej.
Aga

[monika774]

wiecie że to wszystko jest takie dziwne,dwoje dzieci (moje ukochane
bliźniaki),ta sama waga urodzeniowa,Kubuś przeszedł to wcześniejsze
urodzenie jakby łagodniej,Mateuszek gorzej,patrzę na Kubusia i się
cieszę że idzie do przodu,patrzę na Mateuszka i paraliżuje mnie
strach o jego przyszłość,biegam jak "wariat" po lekarzach a oni
mówią same złe diagnozy,albo że nie mogą mi nic powiedzieć.Mąż mówi
abym już dała dziecku spokój,może ma rację.A ja ...szukam na upór
dalej lekarza który powiedziałby że będzie dobrze.