Dodaj do ulubionych

Boże Narodzenie - 25 XII

25.12.10, 09:23
(Ps 98,1-6)
REFREN: Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramię Jego.

Pan okazał swoje zbawienie,
na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i wierność swoją
dla domu Izraela.

Ujrzały wszystkie krańce ziemi
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio,
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry,
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy.
Przy trąbach i przy dźwięku rogu,
na oczach Pana i Króla się radujcie.

(Hbr 1,1-6)
Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat. Ten /Syn/, który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach. On o tyle stał się wyższym od aniołów, o ile odziedziczył wyższe od nich imię. Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, Jam Cię dziś zrodził? I znowu: Ja będę Mu Ojcem, a On będzie Mi Synem. Skoro zaś znowu wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży!

Zajaśniał nam dzień święty, pójdźcie narody, oddajcie pokłon Panu, bo wielka światłość zstąpiła dzisiaj na ziemię.

(J 1,1-18)
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz /posłanym/, aby zaświadczyć o Światłości. Była Światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było /Słowo/, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali - łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, /o Nim/ pouczył.
Obserwuj wątek
    • andrzej585858 Re: Boże Narodzenie - 25 XII 25.12.10, 09:24
      "W dniu dzisiejszym Panna Władcę natury zrodziła,
      Wszechmocnemu ziemia nocleg w jaskini uslała.
      Chóry aniołów, pasterze chwałę śpiewają,
      Mędrcy za gwiazdy przewodem w świat wyruszają.
      Dla nas się bowiem narodziło
      Dzieciątko małe, Przedwieczny Stwórca i Bóg!

      Oto nam rajskich bram zwód się uchylił. Patrzmy!
      Skarbów moc w cichą noc oczom się jawi!
      Śpieszmy, by rajskie brać dary z betlejemskiej pieczary!
      Wszak tutaj wyrósł szczep odzyskany, rodzący zbawienie;
      Tu znaleziona studnia zwalona,
      z której pragnął pić niegdyś król Dawid.
      Tu w Betlejemie przez swoje brzemię
      zaspokoiła Panna Adama oraz Dawida pragnienie.
      Z tej przyczyny w tę stronę podążajmy, gdzie zrodzone
      Dzieciątko małe, Przedwieczny Stwórca i Bóg!

      Słowo swe Ojciec dał - Syn w łonie Matki się począł,
      Wszystkich ziem Zbawca - Pan w żłobie dziecięcym spoczął
      i patrząc Mu w lica, tak mówi Rodzica:
      "Dzieciątko, powiedz: - Jako tajemnie zjawiłeś się we mnie?
      W mym łonie widzęć - przeto się lękam:
      Otom brzemienna jest, choć męża nie znam, Oto w powiciu oglądam ciebie,
      ale dziewictwa mego kwiat pozostał nadal nietknięty.
      Tyś go bowiem zachował, gdyś się życiem uradował,

      Dzieciątko małe, Przedwieczny Stwórca i Bóg!"

      Tak śpiewał w noc Bożego Narodzenia w VI wieku Roman Pieśniarz. A tak wtóruje mu św. Hieronim:

      "O gdybym mógł ujrzeć żłobek, w którym leżał Chrystus! Bo my teraz jakoby dla przydania czci Chrystusowi zabraliśmy gliniany żłobek, a ustawiliśmy srebrny. Ale dla mnie cenniejszy jest ten, który został zabrany! Poganom potrzebne są złoto i srebro, natomiast wierzącym chrześcijanom wystarczy ów gliniany żłobek, bo Ten, który narodził się w tym żłobku, pogardzał złotem i srebrem. Nie pogardzam bynajmniej tymi, którzy dla uczczenia Jezusa wykonali go, nie potępiam także i tych, którzy dla świątyni wykonali złote naczynia - ale podziwiam Boga: On, Stwórca świata, narodził się nie pośród złota i srebra, ale pośród błota!

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka