ojciec

[pawlinka]

[pawlinka]

pooooszło, zanim pomyślam.
Zainspirował mnie wątek o diakonach, ministrantach, świeckich i duchownych...
kazałam mężowi usiaść i przeczytać o męzu Mamy_Kasi i tak rozmawiamy
o "ojcowaniu". A dziś znalazłam takie słowa: "zdumiewające, że jest ktoś, czyje
spojrzenie potrafi obudzić mnie we mnie"...to ks. Tadeusz Czakański za
Calderonem delia Barca. O ojcostwie jako odpowiedzialności napisał śląski
duszpasterz. Pewnie o ojcach już rozmawialiście, ale moze coś jeszcze? Czuję
taką potrzebę, ale nie będę sie upierać, jesli już było...

[mama_kasia]

Było, ale i tak możemy pogadać
Mąż przeczytał i co? Tak może coś więcej z Waszych
doświadczeń poproszę

[pawlinka]

oj, zafrasował się, powiedział, ze to idealne że dążycie do ideału.
No i ta strona: kobieca i męska w kościele domowym. Zaczęłam się zastanawiać,
na ile to wyrasta z doświadczeń własnego ojca? Nie wiem, czy to ma jakieś
znaczenie w tej kwestii: tradycja regionu. Na Śląsku ojciec ciężko pracował,
był naturalną glową rodziny, czasem wcześnie osierocony, bo wojna, kopalnia
zabrała ojca...i tutaj mowiło się, że matka uczy pacierza, mowi o Bogu. Ja
opowiadam o jakieś przeszłości, jakieś potocznej opinii. Nie wgłębiam się,
pewnie to jest nieco uogólnione. To chaotyczne, ale zbieram myśli...przepraszam

[mama_kasia]

> oj, zafrasował się, powiedział, ze to idealne że dążycie do ideału.
Dążymy, dążymy, ale jak dałam to z kolei mojemu mężowi do
przeczytania, to się uśmiechnął, bo to jego bycie głową to cienko
idzie ))) Wiesz, to właśnie jest dążenie i w dodatku wcale nie na siłę.
Pamiętam, jak kiedyś nasi przyjaciele, a właściwie żona w tym małżeństwie
wypominała mężowi, że on mógłby pamiętać o modlitwie, a może i jakieś
katechezy dla dzieci. Złapała się wtedy na tym, że zapomina, że jej
małżeństwo jest inne, jej mąż jest inny, ich droga jest inna.
Mój mąż jeszcze dodał, że u niego i tak wszystko sprowadza się do tego,
że trzeba czytać Boże Słowo, bo i u dzieci to promuje, i chłopakom,
których przygotowuje do bierzmowania o tym mówi, i sam to robi

[mader1]

Obydwie nie spałyście ? )))
A u nas w domu to skomplikowane - bo my mieliśmy takie domy, gdzie matki były
od wiary i trzymania pionu. Takie głowy..... U nas jest inaczej. Z pewnych
względów za " eksperta" w tych sprawach uchodzę ja. Natomiast świadomie nie
chciałam nigdy, żebym to tylko ja wychowywała dzieci " w wierze". Ułożyło się
więc partnersko tak bardziej, tyle, że są sfery , którymi opiekuje się mój mąż.

[samboraga]

dwóch ojców mam przed oczyma

mój - sam wcześnie osierocony przez swego, w dziecinstwie jeszcze - bardzo
ciepły, tatuś co to i przytuli i pogłaszcze, zauważy smutna minę i zapyta
dlaczego...i w ogóle jest kochany
ciepło (którego mu pewnie kiedys brakło, z tej tęsknoty za swoim ojcem)
przekazywał i mi, często nieporadnie, przekazywał właściwie za nich dwoje, bo z
mamą to pisałam - za to Mu jestem baardzo wdzięczna)))

i drugi 'ciepły' tata - to mój mąż
przytula, glaszcze, bryka, przeżywa jak co ważnego i mówi o tym, stara się nie
kisić w sobie 'po męsku'...no długo bym mogła jeszcze - fajnym tatą jest,
cieszę sie z tego strasznie, bo widzę to coraz bardziej im dzieciak jest
starszy i tych kontaktów 'tylko z tata' jest coraz wiecej

chociaż czasami mam dość 'samotnej walki' z 'ważnymi sprawami' bo to 'ciepło'
manifestuje się oczywiscie nie tylko w domu

ale wtedy odliczam w kąciku do dziesieciu ...i cieszę sie że mam takiego męża,
bo dla naszego 'ciepłego' syna- przytulaka taki 'inny' wzór taty to prawdziwy
skarb
a wiecie, że mój synek też ma juz plany 'bycia ojcem'))

niech żyja ojcowie)) sa super ważni, nawet jak sami mają wątpliwości gdy
latorośl przy kiecce i co chwila 'tylko mamie powiem, ty sobie idź'

[pawlinka]

mój mąż to ojciec konkretny: z synkiem zbudowali piaskownicę, zamek, zrobił
miecze, teraz będą budować domek na drzewie. Konstruują fantastyczne budowle z
klocków, czytają książki o dinozaurach i rycerzach. Tata dowcipny, pomysłowy,
staranny. Teraz cierpliwie uczący jazdy na rowerze, zachwycający się mała naszą
blondyneczką...sam mało przytulany przez ojca, stara się być
ciepły...wychowany w domu, gdzie to kobieta miała być od wiary i tutaj jeszcze
tyle do zrobienia...

[samboraga]

> mój mąż to ojciec konkretny: z synkiem zbudowali piaskownicę

o tak, jak najbardziej, u nas też jest 'konkretnie'
też piaskownica teraz robią pojazd który ma jeździć normalnie po ulicy (budzi
to moje przerażenie), grają sobie razem, robia razem blejtramy do obrazów i
malują sobie razem

ale tego przytulactwa jest bardzo dużo - i czasami czuję że sama gubię sie w
swojej roli mamy, tzn. czuję sie niepotrzebna bo tradycyjnie to mama jest
od 'otarcia łez' (też i szeroko rozumianych, od tej 'emocjonalności właśnie) i
tych przytulactw, prawda?

i w Dniu Taty tak mnie zastanowiło 'jaki tata jest ok' tzn. ja sie cieszę, że
on jest taki 'emocjonalny' ale to raczej wyjatek
tylko - wyszło mi na to że musze zastanowic sie w Dniu Ojca nad...swoja
matczynością
bo boje się mojej dominacji, wchodzenia na wszystkie 'męskie' pola skoro
mąz 'wdarł mi się') na 'damskie'

a co do wiary właśnie - to co napisała Mama-Kasia jest bardzo piekne, ale jak
przyłożyłam do nas...zasępiłam się, że może rzeczywiście u nas te relacje nie
sa takie 'jak trzeba'
bo u nas to bycie 'głową' to funkcja przechodnia
też w życiu wiarą

[pawlinka]

mnie to złości, że za mało jest przytulania w relacji ojciec-syn, wg mnie, moze
ja bym chciała bez końca?

[samboraga]

bo to ciekawe, że ojcowie z jednej strony juz trochę chcą - rodzenie razem
(chociaż to bynajmniej nie dla wszystkich powinno być obowiązkowe, bo znam
świetnych ojców, którzy tak akurat nie mają...), wykapią niemowlę (ja nigdy nie
kąpałam synka, cieszyłam się że mam pół godziny 'dla siebie' a mój mąz miał
jedyny 'obowiazek' radosny! przy dziecku, sam się zgłosił...

a jak syn podrośnie (córka pewnie też ale córki nie mam to przytulić
ramieniem im trudniej, bo może to "pedalskie" (znaczy nie chcę znów z homofobia
wyskakiwać, ale wiesz o co chodzi...)

nie mówię że te 'konkretne' to złe, że ci 'tradycyjni' ojcowie to xle i powinni
się zmienić - raczej jakioś próbuję obronić, też i przed sobą, że ta 'męska
ciepłota' tez ma rację bytu)

widzisz, babom to się nigdy nie dogodzi)

[anndelumester]

u nas w stadzie - tatuś jest od przytulania i to bardzo bo mamusia i
pokrzyczy i przytuli, a z tatusiem same fajne "facetowskie rzeczy" mozna robić -
około samochodowe, sportowe, no i mozna się stuprocentowo wypaprać i
wybłocić...
tak by napisało moje dziecko jakby pisac umiało.

[pawlinka]

bo tutaj wchodzimy już na taką ścieżkę: czy robimy coś, bo tradycja każe i za
tym jest jakas mądrość, wartość potwierdzona, czy ona, tradycja, nas
ogranicza: "nie rycz, nie jesteś baba", to skrajny przykład, oczywiście i nie o
uczucia mi tylko chodzi. Na ile tradycja, może archetyp matki i ojca jest żywy
i potrzebny, w jakiej formie, w ogóle czym jest ta tradycja, rola ojca, matki
dzisiaj?
Plączę się, oj, przepraszam...

słowa nowe

[pawlinka]

jak się Wam podoba; PRZYMAMULIĆ i PRZYTATULIĆ, chodzi o przytulanie oczywista

[anndelumester]

przytatulić jest super - radzę opatentować ,
a przymamulić mi się kojarzy z muleniem

[pawlinka]

nie ja autorką tych słów jestem. Przypadkiem (?) usłyszałam w jakieś dzieciecej
piosence.

[samboraga]

PRZYTATULIĆ)))

powiem męzowi jak wróci z pracy, ucieszy się
mi też sie podoba

i tak myslę, że własnie też jestem taka mama od krzyczenia jak to Ann napisała
bo tato to czasem aż nie chce zwracać uwagi dziecku, żeby nie być 'srogim panem
ojcem'
tak, ja zdecydowanie wymagam więcej i krzyczę częściej, ha trudno

lecę po dziecko do przedszkola, gadajcie dalej poczytam jak wrócę

my mamy inne...

[svistak]

... mamut i tatut

s.

[anndelumester]

rozumiem , cię )
chętnie bym czasami powiedziała "tradycyjnie" - czekaj czekaj jak tata wróci
myslę , że jakiś (???) archetyp jesty potrzebny, tyle, że dzisiaj - oczywiście
jest to bardzo rózne w róznych grupach społecznych.
Na przykład my jestesmy już taka nuklearna rodzina (chyba tak się to
socjologicznie nazywa??) bo dziadkowie mieszkają osobno, mają swoją pracę ,
swoje sprawy - nie ma kolektywnego - ale zpodziałem na role - i hierarchię
wychowywania.
W naszym przypadku nie ma takich wyraźnych podziałów na role mama-tata,ani przy
czynnościach domowych itd. Z tym, że tata dłużej pracuje.

[isma]

No, wiec w moim domu rodzinnym, to bylo tak, ze Mama jest wierzaca tradycyjnie,
acz nie nazbyt dewocyjnie )), a Tata jest wierzacy, jak ja to nazywam, wiara
fizykow. Czyli bardzo poglebiona w takim aspekcie filozoficznym, kreacyjnym,
egzystencjalnym, niekoniecznie realizujaca sie w okreslonych religijnych
praktykach (a takze w lekturze nie stricte religijnej, ale z pogranicza), ale
jednak o charakterze wyraznej osobistej wiezi.
Co, jak sie buntowalam, bylo wazne, bo sygnalizowalo, ze Bog przyjazni sie nie
tylko z moherkami.

A w moim wlasnym domu to jest inaczej )). To ja jestem od kombinowania,
zagrzebywania sie w bibliografii etc. - bo moj slubny maz zazwyczaj podchodzi
do spraw wiary z ewangeliczna prostota, ktorej mu bardzo zazdroszcze )).

ks. Czakański

[mamalgosia]

Pawlinko, znasz Go? To najwspanialszy ksiądz, jakiego kiedykolwiek poznałam.
Mój Ukochany Wykładowca i niebywały Człowiek. nie mam już teraz z nim konktaktu
(niestey! niestety!), ale Jego wykłady to były istne uczty duchowe.

[pawlinka]

czy wiecie, że jest dziesięć znaczeń słowa "ojciec"? To przede wszystkim głowa
rodziny, rodu, ale także: założyciel miasta, wybitny mąż stanu, obrońca
ojczyzny, opiekun, wychowawca czy zwierzchnik, autor, twórca, pomysłodawca,
inicjator.
"Ojciec jest pierwotnym słowem historii, kultury i religii(...)Jest stwórczym
początkiem i jednocześnie stróżem i KARMICIELEM życia. Od ojca zależy własne
życie, ale ojciec daje, a także czyni je wolnym i przyjmuje jako takie (...)
Jest wyrazem mocy i autorytetu, a także wsparcia, dobra, troski i pomocy."
(za ks. Czakańskim)

[mama_kasia]

Pawlinko, czy ten temat rozpoczęłaś wczoraj ze względu na
dzisiejszy Dzień Ojca, czy raczej był efektem skojarzeń
z innymi wątkami?
Pytam, bo cieszę się, że nam się zrobił taki fajny wątek
na czasie

[mama_kasia]

Jeszcze uzupełnioając, jak to jest w naszych domach rodzinnych.
I u mnie, i u męża ojcowie byli niepraktykujący, a jak z ich
wiarą, trudno powiedzieć. Tata męża nie żyje, mój po udarze.
Mój tata mówił o sobie, że jest agnostykiem.
Także nasze postrzeganie roli ojca z tradycji naszych rodzin
nie wynika. Odczytujemy to jak działanie Boga w naszym życiu )
Bo tak naprawdę to Bóg podsuwa nam kolejne schodki w drodze do nieba.

[pawlinka]

KAsieńko, ja o dzisiejszym święcie zapomniałam rano! Mieliśmy rodzinną wyprawę
do dentysty ("ale fajne wiertło, jacie, a to krzesło jeździ!!!" oj dzieci, bo
pani wam zrobi zdjęcie, wywiesi w poczekalni i napisze: tych pacjentów nie
przyjmujemy Żartuję
To efekt przemyśleń z wątku wcześniejszego, tego, którego nie mogłam w
systematycznie śledzić, bo truskawki...ale jak się okazało na czasie. I dobrze,
bbo w przedszkolu synka to feta z okazji Dnia MAtki, a Dzień Ojca tak mniej...

[mama_kasia]

O! I to dla mnie kolejna radość, bo to nie przypadek.
Ja tam wierzę, że Duch Święty tu zadziałał )
Mnie zawsze takie niby przypadki bardzo cieszą.
ps. U nas dentysta rodzinie był wczoraj

[samboraga]

> bbo w przedszkolu synka to feta z okazji Dnia MAtki, a Dzień Ojca tak mniej...

tak jak u nas i BARDZO żałuję, bo tato przeżywa...

w zeszłym roku...sama wymusiłam! - poszłam kilka dni wcześniej do pań i
spytałam co robia na dzień ojca bo w rok wcześniej 'dzieci sie już rozjechały
na wakacje' (no, nie chciałm paniom wypominać
i wiecie - panie na szybko coś wymyśliły), bardzo fajnie było

[samboraga]

a jednak był FANTASTYCZNY pomysł na Dzień Ojca))
tato, oczywista, wielce szczęśliwy

[anndelumester]

Swojemu ojcu zawdzięczam na pewno moją wiedzę religijną, i całe "zaplecze", co
do wychowania w wierze - w moim przypadku nie wyszło , ale ze wzgledu na moj
charakter - bo moja siostra jest katolikiem i to nie gatunkiem okazjonalno-
wielkanocnym.
Mój mąż - no tu jest wszystko na głowie postawione. Bo on się w naszym związku
deklarował jako wierzący, z tym że on jest taki poszukujący-katolik-z
odzysku...bardzo to wszytko skomplikowane, ale ojcem jest (jak już dotrze do
domu z pracy super!

czy są...

[samboraga]

czy są jeszcze jacyś ojcowie na forum?
tak, z okazji dzisiejszego dnia...

[franula]

PAwlinko
a który watek Cię zainspirował bo nie mogę znaleźć?

[samboraga]

Franulo, przepraszam, że się wetnę, ale odgrzebałam ten wątek sprzed roku

[franula]

dzięki

[mader1]

mój mąż jest pośrednio, bo pyta często " co tam na forum ?" )))))
Zna Was ze słyszenia i nawet kojarzy

[svistak]

philosophus... nie pyta co slychac na "wychowaniu w wierze"...ani konkretnie o
pewne Osoby...tylko: "juz na forum nie piszesz?"



s.

ojcowie

[pysio8]

Odsuwam wypełnione żalem i goryczą myśli o moim, siostry i brata ojcu
biologicznym...mogłabym już wreszcie wybaczyć...z serca.

I bardzo dużo ciepłych myśli o księżach, ojcach duchownych, to też nie lada
wyzwanie i odpowiedzialność za przybrane dzieci. No i różne dzieci się trafiają-
fajne, dobre i te z przeszłością. O "moim dziadku" też dzisiaj pamiętam, był
taki delikatny, nie narzucający się, jak anioł.

Spraw o Panie, żeby mój mąż był dobrym ojcem, a ja matką.
Pamiętaj o nich, prowadź wszystkich ojców

[isma]

Wyciagnelam z archiwum - bo moze kogos zainspiruje...?

dziecko przypadku

[mamalgosia]

A mnie rodzice nie chcieli. Głupi przypadek, nieszczęśliwy traf. I lata
nieszczęśliwego małżeństwa Z MOJEGO POWODU. Krzyki, bijatyki, alkohol. "chyba
ocipiałaś", "czemu ty jesteś taka gruba"... i tak można do dziecka.

Przepraszam za to rozgoryczenie. Ale niekochanym dzieckiem jest się do końca
życia

[isma]

Mamalgos, przytulam.
Jest taka opowiesc ks. Stanislawa Musiala, o czlowieku, ktory jako dorosly
odkryl, ze jego rodzice rozwiedli sie z jego powodu - bo ojciec chcial
sie "pozbyc problemu", a matka nie...
No banal napisze - ale sama wiesz, ze zycie, kazde, jest darem.
A Ty jestes, na przyklad, darem dla nas tutaj, o.

[mader1]

to szczęśliwy , ale wcale nie przypadek. Dar specjalnie dla mnie i dla
wielu innych osób wokół Ciebie. To byłaby ogromna pustka, gdyby Twoi rodzice
tego daru nie przyjęli.
A... mój tato też się na mnie nie ucieszył )) przeraził się...
odpowiedzialności. Biedny, co ?

[kamilla14]

Moj tato chcial oczywiscie jak wielu "prawdziwych" mezczyzn - syna. Ja bylam
druga córka. No chocbym pekla, to jego oczekiwan nijak spelnic sie nie dalo.
Teraz tez mi trudno utrzymywac jakis bliski kontakt, odleglosc tez temu nie
sprzyja i jest to troche moj wyrzut sumienia, ale jesli chodzi o przeszlosc to
staram sie wyciagac z niej pozytywne wnioski - chcialabym nie traktowac swoich
dzieci tak jak ja bylam traktowana, jak rowniez usprawiedliwiac tate jego b.
trudnym dziecinstwem. Ta skorupa jest nie do przebicia, przede wszytskim dla
niego samego.
Jakkolwiek patetycznie to zabrzmi, staram sie byc wdzieczna za zycie, i nie
przywiazywac znaczenia, czy to byla wpadka i przypadek, czy cokolwiek innego -
mama nadzieje, ze nie ma zywotów niepotrzebnych, nawet jesli po ludzku tak to
wyglada, to Pan Bog na pewno ucieszy sie z nas w niebie
A Wy jaki macie stosunek do bledów Waszych rodzicow? Na ile mamy im wybaczac,
nawet, jesli oni tego nie potrzebuja? Jest kategoria bledow, ze chcieli dobrze,
ale po swojemu, ale jest tez ich lista, ktora wymienila Mamalgosia i co wtedy?
Szczegolnie, hdy widzimy, jak te bledy rzutuja na nas przez cale zycie?
Moze jest juz stosowny watek, to mnie odeslijcie prosze.

Mamalgosiu, bardzo, bardzo Cie serdecznie sciskam; Twoich watkow jestem zawsze
bardzo ciekawa, sa szczere i bardzo zyciowe...
Najwiekszym darem jestes zapewne dla swoich chlopaczkow i meza, ale ciesze sie,
i ze i my sie mozemy z Ciebie cieszyc.
k

[mama_kasia]

Nie ma przypadku. Bóg jest Stwórcą doskonałym, a Ty jesteś Jego
Dzieckiem

[kulinka3]

To jest przypadek przez duże B.
Wiele z nas pewnie na tej ziemi przez przypadek,z trudnymi rodzinami i
rodzicami. Nie ma przypadku.To dowód ,że tak naprawdę chciał nas sam Bóg i
zrobił wszystko) abyśmy się na tej ziemi pojawili.Rodzice to tylko
współpracownicy.
A my przez to wiemy, jak trzeba nam się starać, aby być dobrymi rodzicami dla
naszych dzieci.Wiemy to z autopsji, nie z mądrych książek.
Ściskam cieplutko.

[pysio8]

Chciałabym Cię jakoś pocieszyć, ale to nie ja jestem Pocieszycielem
Obiecuję modlitwę Mamalgosiu

Mojej mamie też ojciec kazał podjąć decyzję , czy mam być czy nie.
O tyle ciężko, że przynajmniej dwójki dzieci rodzice pozbyli się, matka do tej
pory mówi mi, że wiele kobiet tak postapiło, nie ona jedna...