Kod da Vinci

[marzek2]

Rozochociłam się odnośnie zakładania nowych wątków

Ja w końcu przeczytałam. Dostałam to pod choinkę, piękne wydanie itp. Miałam
opory, bo słyszałam to i owo, że książka antychrześcijańska itp... ale mnie
zachęcano więc przeczytałam. Przyznaję się, wciągła mnie ta książka
natychmiast i rano zaraz po obudzeniu kończyłam jeszcze zanim zjadłam
śniadanie Napisana jest świetnie, wartka akcja i w ogóle. Ale doszłam w
końcu to różnych "teorii" przedstawianych w tej książce, przedstawianych tak
sugestywnie, że się ... pogubiłam. Po przeczytaniu pierwsze co zrobiłam to
popędziłam do komputera, żeby poszukać co to napisano o tej książce. No i
nieciekawych rzeczy się dowiedziałam. Kupiłam książkę "odkodowującą" Kod da
Vinci i się uspokoiłam, ale też zaniepokoiłam. Jaka jest świadomość
współczesnych chrześcijan, jaka jest moja świadomość, że tak łatwo daję się
wciągnąć w takie ingrygi

dla ciekawych podaję linka do artykułu mojego kolegi nt tej książki -

www.dlajezusa.org.pl/dj/content/view/425/52/

[pawlinka]

MArzek, doceniam poświęcenie (odnośnie nowych wątków, hihi ).
Ad rem, przeczytałam w wakację tylko dlatego, że obawiałam się pytań dzieci w
szkole (naiwna! jakby oni tak nagminnie czytali). Fakt, książka wciąga, chociaż
nie widzę w niej żadnej "tzw. wielkiej literatury". Ot, dobrze się czyta latem,
leżałam sobie na hamaku, dzieci w piaskownicy i takie tam. I często wybuchałam
śmiechem, teorie Browna autentycznie mnie bawiły (a to było niebezpieczne, bo
czytałam będąc na hamaku!). Przecież to stek bzur, a autor w dodatku bełkocze i
ma mnie za durnia! Odkrycie tego, że imię Sophia znaczy mądrość zajmuje podobno
niezwykle inteligentnym bohaterom tyle czasu, że aż litość mnie dla nich brała!
Ale to nie tak, że się przeczyta i zapomni o tych bredniach i pomieszaniu z
poplątaniem. Też niestety myślę tak jak Ty, MArzku, łatwo dajemy się wciągnąć w
takie bajdurzenie, my, chrześcijanie. Wielu przyjmie fikcję literacką za
prawdę. Ktoś nazwał nawet "Kod" współczesną "biblią pauperum" skutecznie
oddziałującą na ludzi. Podobno ma powstać film i to dopiero się będzie działo!

[utka]

film juz chyba powstal - w rolach glownych Tom Hanks i Audrey Tatou (czy jakos
tak) - gdzies juz o tym czytalam. Jak film krecili w Anglii to musieli go
nazwac - 'linia rozy' chyba, coby nie ciagal sie za nimi tlum 'nawiedzonych'
katolikow .....

Ja przeczytalam dawno temu - tez jakies chwilowe 'pomieszanie' w mej glowie
wywolal. Niestety lub stety skleroza gora i teraz niewiele juz pamietam
Ale czyta sie rzeczywiscie fajnie ...

[marzek2]

Wiesz Pawlinko dla mnie najbardziej niepokojące było to, że autor (o czym
czytałam w wywiadach z nim) naprawdę przedstawia się czytelnikom jego książek,
jako ten, który odnalazł "zaginioną historię", mam wrażenie, że on naprawdę
wierzy w te "teorie" o których napisał. I że chce tą wiedzę promować, znaczy za
pośrednictwem swoich książek uczyć nowej "historii"

Skoro dla chrześcijan ta książka może się wydać wciągająca, mało tego niektórym
naiwnym (czytaj ja miesza w głowach, co dopiero dzieje się w ludźmi, dla
których teorie pana Browna są ciekawsze i przez to łatwiejsze do przyjęcia niż
"zwykła" historia biblijna...

Ale cieszę się, że przeczytałam "prostownik" do tej książki, choćby dlatego, że
koleżanka, która też czytała tą książkę była zdziwona pewnymi rzeczami z tej
książki, które przyjęła za fakty! A ja po przeczytaniu książki "odkodowującej"
wiem, że w paru przypadkach facet albo po prostu kłamał, albo nadinterpretował
delikatnie mówiąc...

"Najlepsze" w tej książce jest to, że mimo iż jej więszość traktuje o Jezusie w
ŻADNYM miejscu nie ma cytatu z Biblii

[utka]

To powiesc/sensacja w koncu, a jak to w tego typy ksiazkach bywa - fikcja
literacka jest na porzadku dziennym i kazdo-stronicowym ... Gdyby pisal prawde
i trzymal sie faktow historycznych, to cos popularno-naukowego by wymodzil, na
pewno mniej chwytliwego i chodliwego. Wydaje mi sie ze teraz ludzie, tj pewne
kategorie ludzi 'lubia' ksiazki o Kosciele, chrzescijanstwie, Chrystusie,
oczywiscie musi byc to cos pikantnego, odbrazowujacego, odsakralizowujacego - o
tak, takie rzeczy ludziska lubia teraz czytac niestety. No i Brown dobrze z
tematem trafil ...

I rzeczywiscie przerazajace jest to, ze niektorzy traktuja tresc ksiazki jako
prawde absolutna.

[mama_kasia]

Nie czytałam, bo jestem, niestety, podatna na wpływy.
Wiem, że bym sobie poradziła, ale jakieś tam małe
watpliwości pewnie by się zalęgły; na zasadzie "co za bzdury",
ale z drugiej strony po co sobie umysł zatruwać
Jest tyle innych rzeczy do przeczytania.
No chyba żeby na zasadzie kod i dekoder, żeby sobie zdanie
wyrobić. Ale na razie nie czytam tego.

[marzek2]

No właśnie Mamo-Kasiu, ja nie czytałam z dokładnie takiego powodu. Ale książkę
dostałam pod nos (a raczej do ręki) więc się skusiłam. Czy żałuje? Chyba nie,
ale cieszę sie, że od razu przeczytałam "dekoder" - naprawdę w dniu skończenia
książki poleciałam po południu do księgarni by zakupić rekomendowaną w sieci
książkę nt książki I od razu odetchnęłam. Gdybym tego nie zrobiła miałabym w
głowie absolutny zamęt.

[anndelumester]

Ksiązka imo straszny, niewiarygodny, gniot, fakt dość sprawnie napisany. Na
zasadzie - oj dzieje sie i dech zapiera.
Jedyny plus jaki widze w tej pozycji to jakieś takie może zachecenie
czytelnikóww do siegania po pozycje historyczne, czy z zakresu historii sztuki.
Teorie spiskowo demaskatorskie na mnie nie dzialają , no w sumie dziki ubaw
mialam, ale z zawodu tez jestem i historyk wiec nie jestem typowym targetem.
Acha - autor pisze tak strasznie na jedno kopyto, że mi sie jego ksiązki zlaly
w jedną....
Natomiast, nie wiem Marzek czy czytałaś poslowie od wydawcy w Kodzie. No to to
już mnie zupelnie kuriozum.
pozdrawiam.

[elwinga]

Ja też historyk, więc też nie target a że do tego pewne pojęcie np. o
historii nauk biblistycznych posiadam, to się z jednej strony ubawiłam, a z
drugiej... znudziłam. Serio, nie mogłam się doczekać, kiedy to się skończy.

Jeszcze w dodatku dzięki polskiemu tłumaczowi (porównałam z ang. oryginałem)
dowiedziałam się, że po hebrajsku pisze się od lewej do prawej. )) No, to
dopiero jest wywrotowa teoria. ))

A poza tym - co w koncepcji Browna jest oryginalnego? Nic. W latach 90. wyszła
książka "Święty Graal, Święta Krew". Dokładnie to samo - tzn. koncepcje dot.
Jezusa, nie "przykrywkowa" akcja z przygodami. Jak ktoś chce, niech porówna.

[utka]

Ja tez historyk ... lo matko alez tu wysyp historykow nastapil !

[alex05012000]

ja nie historyk, książki nie czytałam i mam słabe szanse na przeczytanie (brak
czasu totalny, u mnie pisma, gazety i książki, które np dostałam leżą zwykle po
kilka miesięcy lub czekają na wakacje Olki z babcią nad morzem ...), ale może
mi któs napisze w kilku zdaniach o czym właściewie ta książka i jest i czemu
taka bulwersująca???

[marzek2]

Proszę bardzo - cytuję z artykułu w portalu dlaJezusa.pl

„Kod” jest współczesną, napisaną wartkim językiem powieścią, która rozpoczyna
się twierdzeniem, że opisy dzieł sztuki, dokumentów i tajemnych rytuałów
zawartych w tej książce są prawdziwe. Problemem jest, iż w trakcie swej powieści
autor komentuje także, a raczej przede wszystkim, chrześcijaństwo. Pisarz ustami
głównych bohaterów odkrywa przed czytelnikiem „fakt”, iż Maria Magdalena była
żoną Jezusa, z którym miała dzieci. Z tymi dziećmi przeniosła się później do
południowej Francji, gdzie rozpoczęła dynastię królewską. Ta wiedza na początku
była powszechnie znana i spisana na przykład w „sekretnych ewangeliach” (takich
jak Tomasza czy Marii). Później jednak Kościół, chcąc wprowadzić dogmat o
boskości Jezusa, zaczął tłamsić tę wiedzę, umniejszając również rolę Marii
Magdaleny. W ten sposób ostali się tylko nieliczni, którzy znali prawdę, spisali
ją i ukryli dokumenty w sarkofagu Marii Magdaleny. Tę wiedzę próbował i dalej
próbuje ukryć Kościół katolicki, gdyż ukazanie jej groziłoby zburzeniem podstaw,
na których obecnie stoi całe chrześcijaństwo.

Ale Mario - chyba nie warto poświęcać czasu na czytanie tych "teorii"...

[jol5.po]

ja książki nie czytałam, ale chciałam dorzucić historyjkę na temat
głosy na wątku, to głosy dorosłych
Pawlinka pisała zaś >przeczytałam w wakację tylko dlatego, że obawiałam się pytań dzieci w szkole< i ja własnie o tym, z praktyki.
Rozmawiałam w czasie wakacji z chłopcem z dalszej rodziny, początek gimnazjum. Wiem jakie jest podejście jego rodziców do religii - był chrzest oczywiście, była komunia, nie ma zaś praktyki codziennej, tej niedzielno - mszalnej. Więc to co chłopak wie o religii opiera się na tym co przypadkowo usłyszy, ogólnych przekazów, formułek, które uczył się do komunii, ewentualnie na religii (ale nie wiem czy chodzi).
Dla niego to co przeczytał w Kodzie (a przeczytał, nalezy do dzieciaków
_dużo_czytających) to była widza przyjęta jako pewnik. Problem w tym, że on za młody na krytyczne potraktowanie tekstu, no i problem w tym, że ten przekaz zostanie już w nim jako pewnego rodzaju matryca, wiedza o religii, własnie taki pewnik, który przyjmuje się w tym wieku, np. jako wiedzę szkolną. To będą jego podstawy wiedzy o religii. Nie wiem, czy jako starszy człowiek odkoduje sobie ten przekaz, Czy z jakis ogólnych informacji, które zostaną mu w głowie (bo przecież nie będzie pamiętał dokładnie wszystkich informacji), zmieszanych także z tymi, które wyniósł z okrojonej edukacji religijnej bedzie imiał potem wyłuskać coś sensownego - czy cała religia nie skarleje i nie będzie w związku z tym jakims mitem, elementem powieści sensacyjne??

Pawlinko, dobrze, ze jako nauczyciel jestes na bierząco, właśnie tego ja jako mama oczekiwałabym od nauczycieli w szkole moich dzieci

[jol5.po]

oczywiście "bieżąco" powinno być - ale wstyd

[pawlinka]

jol5.po napisała:

> oczywiście "bieżąco" powinno być - ale wstyd

jaki wstyd?

[pawlinka]

jol5.po napisała:

>>
> Pawlinko, dobrze, ze jako nauczyciel jestes na bierząco

Oj, dużo przede mną jeszcze roboty!!!
Czasem nie wiem, czy to jeszcze księgarnia czy już piekarnia. Tylko to co nowe,
świeże dla niektórych młodych czytelników się liczy. Nie tylko młodych zresztą.

[isma]

Napisze to, co kiedys powiedzialam Marzek w realu: przygodami Pana Samochodzika
emocjonowalam sie w wieku lat kilkunastu (raczej 11 niz 16 )). Dla mnie jest
to ksiazka dokladnie w tej samej poetyce, tyle, ze zamiast tajemnic
templariuszy jest mowa o tajemnicach Watykanu )). W zwiazku z tym,
siegnawszy, odlozylam po przeczytaniu kilkunastu stron.
A odnosnie tego, co piszecie o dzieciach, ktore traktuja te pozycje jako
prawde, a nie fikcje - to stwierdzam, ze chyba jest to rzeczywiscie znak
czasow: w tej chwili, skoro realnosc moze byc traktowana jak fabula (reality
shows itp.), to i odwrotnie. bardoz niepokojace zjawisko - jak sobie siebie
jako czytelniczke tegoz Pana Samochodzika przypominam, to z cala pewnoscia
mialam poczucie, ze ta ksiazka zrodlem wiedzy historycznej, o realnych
zdarzeniach, byc nie moze. I co wiecej, wydaje mi sie, ze nie bylam w tym
mysleniu odosobniona )).

[madziaq]

A ja się wyłamię i zapytam: czy aby trochę nie przesadzacie z tym, jaka ta
ksiązka jest groźna i jaki zamęt może wywołać? Czytałam w oryginale, nie mogłam
się oderwać. Połknęłam ją dosłownie w 2-3 dni. Nie uważam, że jest to wysoka
literatura niosąca jakieś głębokie przesłanie, ale czy wszystkie książki muszą
służyć "wysokim" celom? Dla mnie to była rozrywka, na stosunkowo nienajgorszym
poziomie. Nie spowodowała jakiegoś zachwiania w moim systemie wartości
Przyniosła mi nawet pewne korzyści. Poczytałam sobie trochę (już w bardziej
wiarygodnych źródłach) o historii sztuki, historii religii i innych ciekawych
rzeczach Z zainteresowaniem śledziłam też burzę, jaką ta książka rozpętała w
środowisku duchownych (głównie katolickich, ale nie tylko). Właściwie sięgnęłam
po nią częściowo z przekory - mam taki charakter, że jak ktoś (czytaj np ksiądz
na kazaniu, a kapelan uniwersytecki to nawet specjalny mail w tej sprawie
rozesłał ) mówi mi "nie czytaj tego", to na 100% przeczytam, żeby się
dowiedzieć, co chcą przede mną ukryć

[samboraga]

ja tez nie rozumiem 'zakazywania' (i nie lubię
rozumiem, że można wydać oświadczenie, że nie jest zgodna z nauką chrześcijańską
bo i faktycznie byłam i przy takiej rozmowie, gdy dorośli ludzie zastanawiali
się 'że może coś w tym jest'(a propos Marii Magdaleny i Jezusa)...
dla mnie to książka sensacyjna

Do Madziaq

[marzek2]

Madzia, dla mnie też była to niezła porcja literarury sensacyjnej. Tyle, że
autor otwarcie podważa boskość Chrystusa a to moim zdaniem sprawa niebagatelna.
W paru innych miejscach ewidentnie przeinacza sprawę i nagina do swoich
"teorii". Nie wiedziałabym może takiego problemu, gdyby autor sam przyznawał, że
to tylko fikcja literacka itp. Ale Brown przedstawia siebie samego jako
zwolennika swoich teorii głoszonych w książkach. Czyli - uraszczając -
przyjmuję, że bóstwa Chrystusa nie uznaje. W swoich książkach tyle pisze o
Jezusie, a słowem nie zająknął się o najważniejszej misji Jezusa - o zbawieniu
ludzi...

Dla mnie to jest niebezpieczna książka. Bo u ludzi nieobeznanych z teologią
zostawi w umysłach właśnie takie sensacje. Bo nie zachęca do szukania prawdy u
źródła - czyli w Biblii.

Też nie jestem za zakazywaniem, ale popularność tego typu pozycji mnie niepokoi.

[madziaq]

Właśnie w poprzednim poście miałam napisać, że jeśli autor faktycznie jest
przekonany o prawdziwości tego rodzaju teorii, to chyba ma problem... Ale nadal
podtrzymuję swoją opinię, że książka nie jest sama w sobie niebezpieczna.
Oczywiście nie jest to pozycja dla dzieci, tylko dla osób "w pewnym wieku",
które nie przyjmują za prawdę wszystkiego, co przeczytają czy usłyszą. Ja w
każdym razie zagrożenia nie widzę, podobnie jak nie widzę go np w "Harrym
Potterze", mimo licznych artykułów, w których autorzy wykazują jego destrukcyjny
wpływ...

[mader1]

Przeczytałam "Anioły i demony" czy jakoś tak... i więcej nie chcę.
Rzeczywiście, czyta się, dąży do końca. Czyta się dobrze, bo jest napisane
prostym językiem, ale przybiera pozory zabawy intelektualnej i to sprawia, że
czytelnicy czują się świetnie, bo " nadążają" za myślą autora,
przecież "niegłupiego człowieka".Nobilituje ich. Niektóre z Was czuły się
zażenowane, jak wolno bohaterowie dochodzą do pewnych, oczywistych wniosków.
Hmm... jaki poziom czytelnika, takie prowadzenie autora. Gdyby książka była
dojrzalsza, mądrzejsza, prawdziwsza nie sprzedawałaby się tak dobrze.
To, co mnie do niej zniechęca to 1. brak czasu na taką lekturę i 2.pewne
skojarzenia , które tak czy owak, będą się pojawiać w umyśle, a są... jakby to
napisać... dość prostackie i wulgarne. I to nie w kategoriach: "czy to
prawda ?", być może nawet : " jakie to głupie!" albo " a w " Aniołach i
demonach" napisał o tym..." Niektórzy nazywają to zatruwaniem umysłu, ja zabawą
z podświadomością. Wnioski z tych książek nie są na tyle wartościowe, ani
zabawne, żebym je wspominała.

[kulinka3]

A ja z pełną świadomością nie przeczytałam.Wiedziałam,że jest to książka głęboko
niechrześcijańska i zawiera totalne bzdury.Z tego co piszecie,utwierdzam się w
przekonaniu,że nic nie straciłam.

Nie czytałem i nie przeczytam

[otryt]

Witam w Nowym Roku! Wszystkim Drogim Uczestniczkom i Uczestnikom forum życzę
samych radosnych i szczęśliwych dni.

Książki nie czytałem i zamierzam przeczytać. Na film również nie pójdę. Nie dam
zarobić ludziom, którzy dla własnego wzbogacenia się są gotowi opowiadać
największe brednie, czy to w książce, czy na ekranie. Uważam, że jest tak wiele
interesujących książek, że po prostu szkoda na to czasu. Po wtóre nasz umysł i
nasz świadomość to nie jest śmietnik, aby weń byle co pakować.

wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3124405.html
A tu proszę, feta ogólnoswiatowa się szykuje. Pieniądze szerokim strumieniem
popłyną, eleganckie towarzystwo, znane nazwiska, gala, światowe życie. To się w
tym świecie najbardziej liczy. A fundamentem tego wszystkiego jest kłamstwo. To
bardzo jaskrawy przykład.

Pozdrawiam serdecznie

[pysio8]

Zupełnie nie miałam ochoty, aby przeczytać tę książkę. Całymi latami 'karmiłam'
się książkami z dziedziny new age, co nie wyszło mi na zdrowie, delikatnie
sprawę ujmując. Teraz ze mną jest tak, że dwa razy zastanowię się ,czy warto
daną książkę przeczytać. Co mi to da, że ją wchłonę - wzbogaci mnie czy wręcz
przeciwnie. Wierz mi, tyle śmieci pochłonęłam, że teraz jest mi szkoda tracić
na nie czas.
Poza tym jak wokół 'czegoś' robi się tyle zamieszania, wielkiego 'halo' to tym
bardziej daje do myślenia, czemu to ma służyć? Jakiemuś dobru?

[magdalaena1977]

Ja pożyczyłam dość przypadkowo z biblioteki "Anioły i demony" zanim autor zaczął
być sławny i oddałam doczytawszy zaledwie do połowy. Książka wydała mi się po
prostu głupia i schematyczna, zupełnie nie czułam się wciągnięta w intrygę, a te
wszystkie spiski były jak mały Kazio wyobraża sobie władze nad światem. Zupełnie
nie widziałam w tym żadnej przekonującej herezji, tylko takie nielogiczne wymysły.
W związku z tym Kodu już nie czytałam.

A jeśli chodzi o interpretowanie i naginanie historii w książkach, to bardzo to
lubię - takie literackie odniesienia, sprawdzanie co było naprawdę, co
wychwyciłam czytając, a w co uwierzyłam. Widzenie podczas wakacji w
historycznych miejscach bohaterów literackich. Mniam !
Moze to zamiłowanie do fantastyki i przyzwyczajenie, że treść książek nie jest
prawdziwa, ze jest tylko fascynującą spekulacją ...

[mharrison]

Marzku i pozostali "grzmiący" nad "teoriami" D. Browna,

Moim zdaniem ewentualne pretensje należy zgłaszać pod adresem polskiego
wydawcy, bowim wydanie angielskie Kodu (podobnie jak Aniołów i Demonów)
opatrzone jest "klauzulą" na odwrocie strony tytułowej:

In this work of FICTION, the characters, places and events are either the
product of the AUTHOR'S IMAGINATION or they are used entirely FICTITIOUSLY.

To moim zdaniem zamyka dyskusję nad prawdziwością treści zawartych w książce.
A czy jest co się zżymać nad skutecznym marketingiem, sprawenym piórem i
prostym językiem i co za tym idzie wymierną sprzedażą i dochodami? I planowaną
adaptacją filmową?

Nie zauważyłam by ktoś tutaj zżymał się nad równie szeroko zakrojonym
marketingiem "chrześcijańskich" Opowieści z Narnii". Chyba nie jesteście
wybiórcze w swoich opiniach?

Myślę, że nie ma książek "zatruwających umysł", a wydawcy na całym świecie
marzą o darmowej reklamie serwowanej chrześciajan i poszczególne kościoły


PS. W Panu Samochodziku tez się zaczytywałam swego czasu

Cave ab homine unius libri ;-)))

[isma]

Jest taka paremia - chyba antyczna, powtorzona przez sw. Tomasza z
Akwinu: "Strzez sie czlowieka jednej ksiazki".
Tez mysle, ze nie ma ksiazek zatruwajacych umysl, o ile nie sa one jedynymi,
ktore czytamy )).

[kulinka3]

mharrison napisała:
>
> Moim zdaniem ewentualne pretensje należy zgłaszać pod adresem polskiego
> wydawcy, bowim wydanie angielskie Kodu (podobnie jak Aniołów i Demonów)
> opatrzone jest "klauzulą" na odwrocie strony tytułowej:
>
> In this work of FICTION, the characters, places and events are either the
> product of the AUTHOR'S IMAGINATION or they are used entirely FICTITIOUSLY.
>
> To moim zdaniem zamyka dyskusję nad prawdziwością treści zawartych w książce.

Moim zdaniem,żeby rzecz była do końca uczciwa należałoby do tego nie mieszać
prawdziwych osób i instytucji.A tak fabuła wyssana z palucha, a postaci i
instytucje jak najbardziej prawdziwe, i to mnie razi.

samboraga napisała:

> hmmm...moim zdaniem powinno się 'poznać wroga'
> nie rozumiem przeciwników czytania (nie przeciwników książki), zdania się na
> opinię (nawet autorytetów), na niewyrabianie sobie własnego zdania

Myślę,że argument w stylu "poznać wroga" jest dość niefortunny.
Czy muszę kupować pornografię żeby domyślać się czym ona jest lub zdradzić żeby
wiedzieć czym jest zdrada?
Książka Browna może być książką "szkodliwą" dla osób mniej wyrobionych, a dla
bardziej zorientowanych jest płytką i bzdurną.
Jakie przesłanie dla osób wierzących, oprócz niewątpliwej rozrywki, ona niesie,
co jest w niej wartością żebym musiała poświęcić jej swój czas?

[magdalaena1977]

mharrison napisała:
> > Moim zdaniem ewentualne pretensje należy zgłaszać pod adresem polskiego
> > wydawcy, bowim wydanie angielskie Kodu (podobnie jak Aniołów i Demonów)
> > opatrzone jest "klauzulą" na odwrocie strony tytułowej:
> > In this work of FICTION, the characters, places and events are either the
> > product of the AUTHOR'S IMAGINATION or they are used entirely FICTITIOUSLY
> > To moim zdaniem zamyka dyskusję nad prawdziwością treści zawartych w książce.

kulinka3 napisała:
> Moim zdaniem,żeby rzecz była do końca uczciwa należałoby do tego nie mieszać
> prawdziwych osób i instytucji. A tak fabuła wyssana z palucha, a postaci i
> instytucje jak najbardziej prawdziwe, i to mnie razi.
Nie przesadzaj - przecież to całkowicie naturalne w każdej powieści.
Mamy fikcyjnych muszkieterów i obok nich prawdziwą francuską monarchię i
kardynała Richelieu.
I tez sama nie wiesz gdzie kończy się prawda a zaczyna fikcja.

[samboraga]

> Jakie przesłanie dla osób wierzących, oprócz niewątpliwej rozrywki, ona
niesie, co jest w niej wartością

poznanie mentalności świata, w któym się żyje, co uważam za dość istotne wobec
biblijnego postulatu 'bycia solą ziemi'

pisząc o 'wrogu' (a i to półżartem) miałam na myśli nawet nie samego Browna, co
czytelników, na co ludzie się nabierają, jak bardzo zachwiana jest ich wiara (bo
w końcu mówimy o reakcjach w krajach z korzeniami chrześcijańskimi), co im można
wmówić (i nie chodzi mi o analizę literacką, ale właśnie kulturową)
myślę, że żyjemy w spoganizowanym świecie, że nieumiejętne czytanie tej książki
nie jest związane tylko z brakami w wykształceniu, ale z chaosem w świecie
wartości (jestem pewna, że moja śp. babcia, prosta kobieta, usłyszawszy o
'związku' Marii Magdaleny i Jezusa przeżegnałaby się kilkakrotnie na takie
bluźnierstwo, a mi zdarzyło się, jak to pisałam wyżej, rozmawiać o tym 'na
poważnie'...)
dla mnie taki odzew czytelniczy tej książki to znak jak bardzo ludzie są
zateizowani, jak są pozbawiani wiary, a jednocześnie - jak bardzo są spragnieni
prawdy (a przede wszystkim Prawdy
i tu może być miejsce na początek rozmowy z 'wrogami') (oczywiście jeśli
akurat takowa się zdarzy) - i nie wyobrażam sobie jej bez przeczytania książki,
polemizowania jedynie argumentem 'książka jest zła, bo jest płytka, bzdurna i
szkodliwa'...

owszem, książka wtapia się w nurt publikacji new-agowych i wiadomo było bez
czytania 'czego się spodziewać', mnie interesowało (oprócz wartkeij akcji))
nie tyle jakimi środkami literackimi operował autor, co raczej jakie biblijne (i
inne) wątki wykorzystał, jakie obrazy stworzył/wypaczył w świadomości czytających...

a tak ogólnie - myślę, że ważne jest po prostu zachowanie proporcji między
dbałością o własną integralność w świecie, niechrześcijańskim przecież w dużej
mierze, a 'zasolaniem' tegoż
(z tego też powodu rozmowa o pornografii czy zdradzie może być jak najbardziej
na miejscu
natomiast nie zgadzam się z postawą chowania głowy w piasek, zwłaszcza wobec
'wielkich' zjawisk (wielkich w sensie zasięgu, rozgłosu, a nie ich wartości!)

ps. czy dobrze rozumiem, że nie czytałaś książki?

[kulinka3]

Dzięki wielkie za obszerne wytłumaczenie.Rozumiem, takie podejście. Rozumiem,ale
osobiście patrzę na to inaczej...

samboraga napisała:

> > Jakie przesłanie dla osób wierzących, oprócz niewątpliwej rozrywki, ona
> niesie, co jest w niej wartością
>
> poznanie mentalności świata, w któym się żyje, co uważam za dość istotne wobec
> biblijnego postulatu 'bycia solą ziemi'

Wiesz,żyjąc w świecie poznaje się jego mentalność wcale nie gorzej. Czytanie
Browna wg mnie nie wniesie jakiejś szczególnej wiedzy.
A bycie solą ziemi to często nonkonformizm, nie uleganie modom,posiadanie odwagi
nie czynienia tego co czyni ogół.

> dla mnie taki odzew czytelniczy tej książki to znak jak bardzo ludzie są
> zateizowani, jak są pozbawiani wiary, a jednocześnie - jak bardzo są spragnieni
> prawdy (a przede wszystkim Prawdy

Daj Boże,żeby Twoje słowa były prawdą. Myślę sobie jednak,że dla ludzi czytanie
Browna to czysta rozrywka i szukanie sensacji niż poszukiwanie Prawdy.Nie
uwierzę, wybacz,że ktoś pragnie szukać prawdy o kościele i Chrystusie w tej
pozycji.

> natomiast nie zgadzam się z postawą chowania głowy w piasek, zwłaszcza wobec
> 'wielkich' zjawisk (wielkich w sensie zasięgu, rozgłosu, a nie ich wartości!)

A co uważasz za chowanie głowy w piasek?Tego,że książki tej nie przeczytałam?
Nie przeczytałam, bo mnie nie ciekawi, i niczego sensownego do mojego życia nie
wniesie, stąd jest dla mnie stratą czasu.
A " wielkie" zjawiska, o których piszesz, no cóż, nie śledzę też disco polo, nie
czytam " Nie" i " Faktu" i nie robię jeszcze tysiąca rzeczy, o których trąbi świat.

[samboraga]

>Nie> uwierzę, wybacz,że ktoś pragnie szukać prawdy o kościele i >Chrystusie w
tej pozycji.

a niestety tak bywa

i tu chyba jest źródło braku porozumienia między nami

„A bycie solą ziemi to często nonkonformizm” - Ty piszesz o świadomie wierzących
(w proteście przeciwko autorowi, ‘nie dam mu na sobie zarobić, nie dam się
wciągnąć w jego nieczystą grę’ itp.) oraz w obronie czytelników ‘nieświadomych’
(‘przeczytam, bo wszyscy czytają’ - a może zaszkodzić) i ja się z tym co
piszesz zgadzam, tu faktycznie 'nonkorformizm' wystarczy

ja piszę o ludziach, którzy sięgną po książkę z premedytacją ‘bo coś w niej musi
być, coś prawdziwego odsłania, skoro Kościół ją tak piętnuje’ (o Kościele,
Chrystusie, organizacji kościoła katolickiego)
ci ludzie nie sięgną do dokumentów Kościoła, na mszy św. ostatni raz byli na
swoim ślubie, ale czegoś jednak szukają, od takich poszukiwań zaczyna się
czasami droga do Boga (pokrętna, ale jednak
za tą książką idzie fama, że ‘odkrywa nieznaną/zakazaną prawdę' (chociaż
oczywiście w lekkostrawnej formie powieści sensacyjnej)... (i właśnie dlatego
dla ludzi daleko od wiary i Kościoła staje się wyrocznią, nadaje kierunek
duchowym poszukiwaniom...)

zauważ, że szum wokól książki powstał nie dla tego, że jest to książka
sensacyjna ('jeden z wielu kryminałów'), ale dlatego że jest 'obrazoburcza', że
podważa sedno wiary, daje pretekst do pytań 'jak było naprawdę'...
możliwe, że obracasz się tylko wśród ludzi wierzących i dlatego to co piszę
wydaje Ci się tak niewiarygodne, ale - no, właśnie, to jest ten świat wokół
nas... on istnieje naprawdę....
i jeśli się go nie ma wokół siebie to tym bardziej – moim zdaniem – ‘warto’
śledzić takie ‘tryndy’, bo one nie biorą się z powietrza, nawet najlepiej
‘zrobiona’ książka nie zdobyłaby publiki gdyby nie odpowiadała na jakieś ludzkie
potrzeby
jakie? moim zdaniem właśnie potrzebę znalezienia prawdziwej wiary...
ale to temat na inną dyskusję...

[kulinka3]

samboraga napisała:

ci ludzie nie sięgną do dokumentów Kościoła, na mszy św. ostatni raz byli na
> swoim ślubie, ale czegoś jednak szukają, od takich poszukiwań zaczyna się
> czasami droga do Boga (pokrętna, ale jednak

Daj Boże żeby książka Browna przyprowadziła kogoś do KK.
Przeciętny czytelnik weźmie, jak sądzę, za dobrą monetę " mądrości" Browna i
raczej nabierze dystansu lub utwierdzi się w krytyce.
Naprawdę trzeba pokonać wiele trudu,żeby przy słabej wierze i książce
przedstawiającej KK jako bastion zła i oszustwa, a postać Chrystusa w
nieprawdziwy sposób, nawrócić się. Nie mogę rzecz jasna tego wykluczyć, ale bedą
to chyba pojedyńcze "cudowne" przypadki.

>
> zauważ, że szum wokól książki powstał nie dla tego, że jest to książka
> sensacyjna ('jeden z wielu kryminałów'), ale dlatego że jest 'obrazoburcza', że
> podważa sedno wiary, daje pretekst do pytań 'jak było naprawdę'...

Zgadzam się,że szum powstał dlatego,że jest to książka obrazoburcza i mniemam,że
wielu czyta ją przede wszystkim dlatego,ale też bez specjalnego pogłębienia i
stawiania sobie pytań, a już tym bardziej szukania prawdziwych odpowiedzi.
Wiesz,po śmierci papieża wielu ludzi powróciło do kościoła, to było widoczne
gołym okiem,ale jakoś nie zauważyłam, i nie słyszałam, by wielu wróciło z powodu
Browna.

> możliwe, że obracasz się tylko wśród ludzi wierzących i dlatego to co piszę
> wydaje Ci się tak niewiarygodne, ale - no, właśnie, to jest ten świat wokół
> nas... on istnieje naprawdę....

Sorry, ale nie żyję w zakonie kontemplacyjnym tylko w świecie a i moje
umiejętności poznawcze są jeszcze sprawne, dostrzegam różne zjawiska).


> i jeśli się go nie ma wokół siebie to tym bardziej – moim zdaniem –
> ‘warto’
> śledzić takie ‘tryndy’, bo one nie biorą się z powietrza, nawet naj
> lepiej
> ‘zrobiona’ książka nie zdobyłaby publiki gdyby nie odpowiadała na j
> akieś ludzkie
> potrzeby

Na ludzkie potrzeby odpowiada też prostytucja, pornografia, sex
shopy,narkomania, alkohol .....
Pozwolisz,że nie skorzystam....
Pozdrawiam podwójnie ))

[samboraga]

moje
> umiejętności poznawcze są jeszcze sprawne, dostrzegam różne zjawiska).

z moimi postami średnio Ci wychodzi
odczytujesz to co chcesz w nich znaleźć)

[kulinka3]

Dziękuję za to "średnio".Zawsze to coś).
A odniosłam się to tego, co znalazłam.

[kulinka3]

film.onet.pl/0,0,1314373,wiadomosci.html

[samboraga]

hmmm...moim zdaniem powinno się 'poznać wroga'
nie rozumiem przeciwników czytania (nie przeciwników książki), zdania się na
opinię (nawet autorytetów), na niewyrabianie sobie własnego zdania

Chyba sobie zaparzę melisę

[direta]

Książki nie czytałam i nie zamierzam czytać, bo już w tej chwili mnie krew
zalewa. Ostatnio gdzies przeczytalam "rewelację" jaką ponoć odkrył szanowny
ignorant Brown a propos obrazu Leonarda "Madonna wśród skał".
Nie cytuję, bo mi się nie chce tych bredni wklepywać, ale zdaje się, że na tym
bazował inny "błyskotliwca" wklejając to na stronie
prace.sciaga.pl/27875.html
Rozumiem, ze uczeń może być jeszcze niedouczony, choc bezkrytyczne wklejanie
nienajlepiej świadczy o jego inteligencji. Jak jednak nazwać dorosłego
człowieka, ktory pisze takie bzdety? "Głąbem" byłoby obrazą dla głąba.
Wspomniany ignorant mieniący sie pisarzem, nie ma najbledszego pojęcia o
historii sztuki, bo nawet mały Jezus pomylił mu się z małym Janem Chrzcicielem,
choć trudno o wyraźniejsze atrybuty kto jest kto. I z tej pomyłki wysnuł całą
sensacyjną historię, którą litościwie pominę milczeniem. (Litościwie dla mnie
oczywiście, abym tu nagle trupem nie padła ze zdenerwowania, bo jak widzę aż
taką głupotę to się wszystko we mnie gotuje. Brown może sobie padać trupem ile
chce. Może to niechrześcijańskie, ale ani trochę mi go nie byłoby żal.
Ręce opadają!

[wedge1]

Hmmm , powiem tak.... ja czytałam tę książkę, bo podobno taka fajna i w ogóle
best seller. Dla mnie wynikło tylko jedno - pogoń za sensacją.
Że tak powiem nie zachwiało to moją wiarą. Za to na religii dzieci dały mi popis
zdroworozsądkowości.
Po wielkiej dyskusji(przyznam , że tematu nie mogłam bagatelizować, dla nich to
było ważne), chłopcy podsumowali dzieło, no nie wiem śmiać się czy płakać.

Dyskusja toczyła się wokół tego, czy na obrazie obok Jezusa był św. Jan czy
Maria Magdalena. Chłopcy powiedzieli, że słyszeli jakoby sznowny da Vinci był
gejem. Hmmm ja nie wiem czy był, ale ok (czekałam jakie argumenty pójdą za tym).
Stwierdzili, że pewnie mu się podobali młodzi chłopcy, więc namalował takiego,
bardzo młodego, który aż przypomnał dziewczynę(.
A po drugie mówili, każdy by sobie mógł namalować co chce, ale żeby do tegi inni
dorabiali jakąś nielogiczną ideologię?
Moje obawy jakoby moim 6 - klasistom Dan Brown namieszał w niedojrzałych
umysłach były na szczęście płonne. Dodam, ze były za i przeciw (Brownowi), na
koniec juz takiej ostrej dyskusji nie było.
Kod leonarda to kolejna książka, która nic nie wnosi ( no może oprócz
niepotrzebnej sensacji) i gra na ludzich emocjach. No ale na tym podobno
najlepiej robi się interesy.

(wiem , że nieco uogólniłam temat. Po drugie zobaczcie , ile takie książki mogą
wnieść złego dla młodych ludzi, niedojrzałych, niepewnych - oto Brownowi
chodziło jak sądzę)

[verdana]

Kod Leonarda to sensacja, nie książka historyczna - i jako taka powinna byc
czytana. Analizowanie jej z punktu widzenia religijnego ma tyleż sensu, co
powiesci science-fiction z punktu widzenia praw fizyki...
Książka jak ksiązka, czytałam lepsze. Nie warta wzbudzania jakichkolwiek uczuć.
Z jednym wyjatkiem. Na innym forum przeczytałam wypowiedź matki doskonale
wychowywanego dziesiecioletniego syna, prymusa, wychowywanego w sposób bardzo
konserwatywny, ktora chwaliła sie, ze przeczytał on własnie "Kod".
I tu mnie krew zalała - "Kod" jest nie jest ksiązką dla dzieci! Ja, osoba
niewierzaca, za nic nie dałabym przeczytać sugestywnego, acz nie majacego
zadnego przełożenia na fakty "Kodu" dziecku, które nie moze być wobec niego
dostatecznie krytyczne!
No, ale ja mam tez zasadnicze zastrzezenia co do dawania dzieciom w tym wieku (
z podobnych przyczyn) "W pustyni i w puszczy", więc nie jestem typowa.

[alex05012000]

witam, nie zamierzam wszczynać polemiki, po prostu korzystając z pozyczenia
książki przez znajomą i tego, ze 2 x tyg siedzę i czekam na dziecko 1,5 godziny
na jej zajęciach i mogę poczytać przeczytałam Kod. I co? ano nic! zupełnie nic!
świetna książka z gatunku powieści sensacyjnych... jak słusznie napisała
Verdana: "Kod Leonarda to sensacja, nie książka historyczna - i jako taka
powinna byc czytana. Analizowanie jej z punktu widzenia religijnego ma tyleż
sensu, co powiesci science-fiction z punktu widzenia praw fizyki...".
lubie takie gatunki powieści jak kryminały, powieści sensacyjne, szpiegowskie,
z wartką akcją, wciągające, powieści, które sie świetnie i szybko czyta i tak
samo szybko ... zapomina... nie traktuje ich ani jako źródła jakiejś
szczególnej wiedzy, ani prawd, przecież to fikcja literacka! takie rzeczy czyta
się dla rozrywki, odpoczynku od spraw ważnych i ważkich... i tylko tyle. tak
więc nieco dziwi mnie nieco aż takie poruszenie treściami zawartymi w Kodzie.
nie jestem człowiekiem mocnym wierzącym, ani szczególnie oczytanym w sprawach
wiary ale tzw. swoje wiem i żadna taka książka nie jest w stanie namącić mi w
głowie... każdy autor może sobie pisać co chce (no, prawie), jakiś wydawca
wydaje a ludzie czytają...tyle ode mnie..
p.s. głównie do marzek: dostałam te bezpłatne materiały - jak znajdę czas
napisze....

[rycerzowa]

Stanisław Lem uważa,że dobra literatura sf nie powinna abstrahować od praw fizyki.
W przeciwnym razie zmienia się w bajkę.
Są książki napisane ku pokrzepieniu serc, które dla wielu są jedynym źródłem
wiedzy historycznej. A ilu z nas wie, że Salieri nie był wcale ani takim
beztalenciem, ani wredotą, jak to film o Amadeuszu przedstawia?
Dziewczęta wyobrażają sobie miłość na podstawie Harlekinów, sfrustrowane mężatki
żyją w świecie seriali. Wtedy "Kod" - przecież jawna fikcja literacka - jawi
im się jako odkrycie Ameryki.

Najśmieszniejsze jest to, że prawdziwa fizyka jest ciekawsza i bardziej
tajemnicza, niż bajka - wystarczy poczytać popularne pozycje Hawkinga.
Prawdziwa miłość piękniejsza jest, niż Harlekiny, a życie pisze lepsze
scenariusze, niż p. Łebkowska.
Ciekawe, jak przyjeto by prawdziwą historię życia Jezusa.
Na razie niektórzy reagują histerycznie na oczywiste fakty, gdy się im na
przykład powie,że Jezus był obrzezany, że Matka Boska była Żydówką,że nie
chodziła "na majowe", tylko do synagogi, że w chwili śmierci Syna była już
starszą panią. Może nawet pachniała czosnkiem, jak Jej rodaczki...
A jak się wspomni, że św. Piotr miał teściową, i że ją szanował, no to już
brzmi sensacyjnie.
Ja jednak wolę prawdę od fikcji, i jeśli mam problem, by się z czymś uporać, to
właśnie z prawdą, nie z wymysłem.

Rozumiem już oburzenie niektórych...

[madziaq]

odnośnie tej książki. Nie chodzi mi o oburzenie na tle światopoglądowym, ale
merytorycznym. Ja w sprawach historii i historii sztuki jestem dyletantką, więc
czytając 'Kod', opowieści np o historiach różnych obrazów przyjmowałam za
prawdziwe, albo przynajmniej zbliżone do prawdy. Ostatnio jednak przeczytałam
kolejną powieść popełnioną przez Browna, a mianowicie 'cyfrową twierdzę'.
Książka dotyczy informatyki, o której z racji zawodu wiem sporo. Bzdurne teorie,
które autor prezentuje z pozycji znawcy tematu wołają o pomstę do nieba... i
wywołują trochę niechrześcijańskie odczucia u osób faktycznie znających temat
Tak więc zwracam honor wszystkim historykom, którzy niezbyt pochlebnie
wypowiadali się o 'Kodzie'

[magdalaena1977]

rycerzowa napisała:
> Ciekawe, jak przyjeto by prawdziwą historię życia Jezusa.
Żaden z faktów życia Jezusa , które wymieniłaś jakoś mnie nie zszokował (same
oczywistości) , natomiast chciałabym "zapolemizować" z Twoimi innymi stwierdzeniami.

> Prawdziwa miłość piękniejsza jest, niż Harlekiny,
Wydaje mi się, ze jeśli jest piękniejsza, to dlatego, że prawdziwa. Tak jak
prawdziwa róża pachnie lepiej od zdjęcia róży.
> a życie pisze lepsze scenariusze, niż p. Łebkowska.
Nie wiem skąd ten pomysł. Gdyby tak było filmowcy wykorzystywali autentyczne
życiorysy, a nie wymyślali fikcyjne historie.

> Najśmieszniejsze jest to, że prawdziwa fizyka jest ciekawsza i bardziej
> tajemnicza, niż bajka - wystarczy poczytać popularne pozycje Hawkinga.
Nie czytałam w większej masie Hawkinga, właśnie dlatego, że literatura
popularnonaukowa jest dla mnie nudna. Jeśli dla Ciebie "prawdziwa fizyka jest
ciekawsza", to IMHO znajdujesz się w statystycznej mniejszości i nie powinnaś
pisać takich stwierdzeń, jakby stanowiły obiektywne prawdy.

> Stanisław Lem uważa,że dobra literatura sf nie powinna abstrahować od praw fizyki.
> W przeciwnym razie zmienia się w bajkę.
Nie lubię książek Lema, nie jest on dla mnie autorytetem i większość nurtów
współczesnej fantastyki nie opiera sie na jego poglądach.

[svistak]

na razie jeszcze nie czytalam ani ksiazki ani jej "rozkodowania", ale...
przeczytalam zimowa (katolicka) "Fronde" (polecam! ciekawy temat numeru "Poza
Kosciolem nie ma zbawienia") a w niej polemike z owym "rozkodowaniem". glowny
zarzut autora dotyczy przyznania racji autorowi "Kodu" w sprawie... braku
boskosci Jezusa Chrystusa.
s.

[izzunia1]

Przepraszam, ale moglabys to napisac ciut jasniej, bo kompletnie nie rozumiem:
"glowny
> zarzut autora dotyczy przyznania racji autorowi "Kodu" w sprawie... braku
> boskosci Jezusa Chrystusa."

Zarzut dotyczy przyznania racji? Przez kogo? I komu?

[przeciwcialo]

Przeczytałam i traktuje ja jak literature a nie Biblie. A zabawne jest to ze
zagadki rozwiazywałam wczesniej niz bohaterowie a to za sprawa olimpiad z
historii sztuki w których kiedys brałam udział.