reklamy telewizyjne

[mamalgosia]

Podforum Śmietnik.

Co myślicie o reklamach?
Jakie się Wam podobają, a jakie nie?
Jaki mają na Was wpływ?

Swego czasu była dyskusja o reklamie szczepień p/pneumokokom - została
wycofana z emisji jako nieetyczna.
A mnie do założenia tego wątku skłoniła reklama PLUSa - ta z synem, który nie
odbierał telefonów od ojca, ta z muzyczką Ennio Morricone w tle. Działa na
mnie strasznie. Właśnie "strasznie" - to znaczy bardzo i chyba negatywnie.
Właściwie nie wiem, co ma się przez nią osiągnąć - spieszmy się kochać ludzi?
(to może powinni jednak tego ojca uśmiercić, syn nie skorzystał z oferty
Plusa i proszę: jaka strata).

Ktoś już w innym wątku napisał, że dobre są reklamy podpasek - oswajają
z "tymi" sprawami.

Ja bardzo lubię reklamy czekolady - jak ona tak płynie (choć czytałam w GW,
że to farba), taka gęsta, niemalże czuję ją na podniebieniu. Lubię też
reklamy serków Almette.

Znam wiele mechanizmów działania reklam (ze szkolenia o profilaktyce
uzależnień), ale jednak czasem im ulegam. Gdy mam do wyboru dwa produkty
(takie same) różnych firm, to zdarza mi się wybierać ten, którego reklama mi
się w jakiś sposób podobała.

Moja mama jak tylko zobaczy reklamę jakiegoś nowego produktu, to biegnie do
sklepu kupić (spożywcze w 100%).

[kasia_ol1]

wczoraj po raz pierwszy zobaczyłam reklamę, o której piszesz Mamałgosiu (Plus).
mnie bardzo zaniepokoiła. no i na własnej skórze przekonałam się o działaniu
reklamy - chociaż byłam świadoma mechanizmów. chciałam kpiącym głosem powiedzieć
do męża "o, jaka wzruszająca" i poczułam gulę w gardle. może to hormony ciążowe,
ale jednak dałam się wkręcić...
ogólnie jestem przeciwna tego typu manipulacjom na ludzkich emocjach. w moim
odczuciu reklama Plusa i wycofana reklama szczepień prezentują ten sam poziom,
dla mnie naganny i nieetyczny.

[mamalgosia]

Właśnie odbieram to podobnie jak Ty (a w ciąży nie jestem). Ale właściwie:
dlaczego nieetyczny? Z powodu grania na emocjach? A może można zagrać na
emocjach, jeśli ma to służyć dobru? Może dobrze, jeśli dzieci zostaną
zaszczepione i nie zachorują, jeśli mamę przerazi reklama? (gdyby jeszcze ta
szczepionka nie kosztowała 600złx3)

[kasia_ol1]

to o czym pisałam wcześniej, to takie moje wewnętrzne odczucie - więc
subiektywne. ja poczułam się w pewnym sensie wykorzystana. fakt- mogłam wyłączyć
telewizor, ale widząc obraz po raz pierwszy, byłam po prostu ciekawa. później
czułam niesmak, oględnie mówiąc.
a co do reklamy szczepionek; ja swoich dzieci nie szczepię (cena rzeczywiście
poraża), ale nie chcę pod wpływem reklamy czuć się gorszą mamą, bo taką nie
jestem i na taką manipulację - bo też tak to odbieram - nie zgadzam się. we
wszystkim trzeba zachować umiar i zdrowy rozsądek. jeżeli zadłużę się, bo muszę
zaszczepić dzieci i na co dzień będzie nam ledwo starczać na życie, dzieciaki
też mogą chorować np. z niedożywienia. chcę mieć prawo wyboru (o matko! jak to
zabrzmiało . reklama była jednoznaczna - jak nie zaszczepię, to dziecko umrze.

[dorotkak]

rzeczona reklama Plusa wyciska ostatnie lzy jakie mi jeszcze po smierci Taty
zostaly
pierwszy raz zobaczylam ja w dzien jego smierci, teraz konsekwentnie przelaczam
an inny kanal

[minerwamcg]

Nie oglądamy telewizji, więc i reklam. Czasem jednak rzuci się okiem na
migające pudełko - u mamy, u teściów, w knajpie, w sklepie...
To o oswajaniu z problemami higieny intymnej napisałyśmy obie z andabą Tak,
rzeczywiście uważam, że reklamy artykułów ze skrzydełkami zrobiły dużo dobrego.
Podobnie jak w okresie raczkującego kapitalizmu dobrą robotę odwaliły reklamy
mydeł, past do zębów, szamponów i dezodorantów.
Dzisiaj obserwuję inny mechanizm, który mi się podoba. Reklamiarze chcąc
odwołać się do wartości pozytywnych często przedstawiają rodzinę. I to na ogół
z dwojgiem dzieci, najlepiej różnej płci. Jest to mechanizm wzajmnie się
nakręcający: im bardziej obraz szczęśliwej rodziny wdrukuje się w świadomość
odbiorców, tym chętniej po taki obraz sięgną reklamiarze. I z drugiej strony -
im więcej jest "rodzinnych" reklam, tym bardziej sielankowy obrazek szczęśliwej
rodziny utrwala się w świadomości. Nie twierdzę naiwnie, że reklamy margaryny
czy sera wykonują jakąś przełomową pracę na rzecz rodziny, ale też uważam, że
wszystko co przyczynia się do utrwalenia w świado- i podświadomości jej dobrego
wizerunku jest jakoś tam społecznie korzystne. Jeśli już te głupiutkie obrazki
muszą się pokazywać - to niech chociaż będzie z tego jakiś społeczny pożytek.

[magdalaena1977]

minerwamcg napisała:
> Dzisiaj obserwuję inny mechanizm, który mi się podoba. Reklamiarze chcąc
> odwołać się do wartości pozytywnych często przedstawiają rodzinę. I to na ogół
> z dwojgiem dzieci, najlepiej różnej płci.
A mnie razi jak stereotypowo wygląda podział ról w takiej rodzinie, Od
wszystkich ciekawych rzeczy jest tata, a mama tylko dostarcza jedzenia, sprząta
i dopiera ubranka zabrudzone podczas przygód.
Szczególnie denerwuje mnie reklama Tofifee (?) i jak popatrzę na te cukierki to
mnie odrzuca.

[minerwamcg]

Tata w tych reklamach najczęściej jest łajzą, paprzącą się po uszy tak samo,
jak nieletnie potomstwo. Jeżeli dorosły mężczyzna nie potrafi zjeść pizzy nie
wywalając jej sobie na podkoszulek, a lodów nie paćkając bluzy, jego ojcostwo
należy uznać za mocno podejrzane )) Ktoś taki absolutnie nie wygląda na
człowieka, który potrafił zrobić coś, co ma ręce i nogi

Tak więc stereotyp reklamowy jest niekorzystny dla płci obojga. Kobieta jest
idiotką piszącą listy do proszków do prania, mężczyzna kretynem zachowującym
się jak dwulatek. Czy nie są to aby seksistowskie wyobrażenia jednej płci o
drugiej?... ))))

Na szczęście są też reklamy, na których cała rodzina bawi się, pływa żaglówką,
jedzie na wycieczkę, urządza piknik z grillem (skwierczące mięso przewraca
tata).

[otryt]

Nie lubię reklam. Staram się nie kupować rzeczy, których reklamy widziałem.
Wiem, że reklama stanowi około 40% kosztów. Wniosek z tego prosty, bardzo
przepłacamy za towary reklamowane. Stosunek ceny do jakości jest dla tych
produktów zdecydowanie niekorzystny. Nigdy nie rzucam się na nowinki.
Informację czerpię od innych ludzi, którzy sami sprawdzili i są zadowoleni albo
sam testuję nieznane produkty.

Gdy leci reklama przełączam na inny kanał, a gdy wszędzie są reklamy wyłączam
dźwięk. Jako ciekawostkę podam, że dawniejsze telewizory były bez pilota.
Trzeba było podejść do telewizora i przełączyć. Gdy wynaleziono pilota firmy
reklamowe wpadły w popłoch i chciały wykupić patent lub w inny sposób
zablokować produkcję pilota. Na szczęście im się to nie udało.

Jeśli już interesuje mnie reklama to raczej oglądam je pod kątem demaskowania
technik manipulacji. Lubię tylko nieliczne reklamy np. kabaretu Mumio.
Nienawidzę przerywania filmów reklamami. To plugawi nawet najlepszy film, psuje
artystyczny przekaz, rozwala nastrój. Z tego powodu prawie nie oglądam TVN i
Polsatu. Żadnego filmu przerywanego reklamami nie obejrzałem w życiu do końca.
Paskudne są reklamy na bilbordach nowej telefonii komórkowej. Na pewno nie
kupię od nich komórki. Nie lubię przeżywać odruchu obrzydzenia, a taki odruch
ta firma mi serwuje, gdy widzę ich plakaty.

Reklamy leków powinny być zakazane. O tym powinien decydować lekarz a nie
reklama. Polacy i tak zjadają za dużo leków. Wielu ludzi chce mieć lepsze
zdrowie, zapłaci wiele. Łatwo nastraszyć ludzi bakteriami, dobrze nastraszony
też zapłaci wiele. W reklamie jest wiele sprytnie ukrytego kłamstwa a wiele z
nich działa na podświadomość serwując skojarzenia erotyczne, przemyślnie
ukryte. Reklamy niemiłosiernie eksploatują stereotypy mężczyzny i kobiety.
Zawsze ciekawi mnie model rodziny, jaki prezentuje reklama. Zazwyczaj jest to
2+2. Kiedyś widziałem 2+3. Przy okazji promuje się także pewien styl życia.

2+2

[mamalgosia]

I zazwyczaj rodzeństwo różnopłciowe

[magdalaena1977]

otryt napisał:
> Staram się nie kupować rzeczy, których reklamy widziałem.
Co zatem kupujesz ? - jakiej pasty do zębów używasz, jakiego proszku, mydła ?
Mam wrażenie, że w tych segmentach wszystko jest reklamowane. Czasami zdarzy się
kupić jakiś produkt noname i jego jakość jest zwykle opłakana.
Ja zakładam , że powyżej pewnego poziomu jakości i ceny wszystkie towary są
reklamowane. Przecież nawet biedronka i lidl reklamują się w TV, więc nie można
uznać wody oaza za niereklamowaną.

[a_weasley]

magdalaena1977 napisała:

> > Staram się nie kupować rzeczy, których reklamy widziałem.

> Co zatem kupujesz ? - jakiej pasty do zębów używasz, jakiego proszku, mydła ?

Ja najczęściej drugiego najtańszego, ewentualnie marek, do których jestem
przywiązany, bo je znam z mojej ojczyzny Polski Ludowej (proszek E, pasta do
zębów Fluorodent, krem do golenia Nivea, płyn do naczyń Ludwik, olej silnikowy
Lux 10, samochód Warszawa itp.).

> kupić jakiś produkt noname i jego jakość jest zwykle opłakana.

Z nożyków do golenia najbardziej mi się sprawdził sprzedawany w Carrefourze (po
2 zł PACZKA) noname produkcji indyjskiej.

> Ja zakładam , że powyżej pewnego poziomu jakości i ceny wszystkie towary są
> reklamowane.

Ściśle biorąc, reklamowane są wszystkie produkty, które ktoś chce sprzedać
powyżej pewnego poziomu ceny.

> Przecież nawet biedronka i lidl reklamują się w TV,

W moim przypadku niekupowanie produktów, których reklamy widziałem, jest o tyle
łatwiejsze, że praktycznie nie oglądam TV. Znam jednak rodzinę, w której TV
jest, i dużo używana, a tę metodę stosują konsekwentnie.

[otryt]

magdalaena1977 napisała:

>Co zatem kupujesz ? - jakiej pasty do zębów używasz, jakiego proszku, mydła?

Dobrze jest wciąż zmieniać proszki, szampony, pasty. Proszek kupuję zazwyczaj w
Lidlu, wcale nie jest gorszy od tych reklamowanych, pasty w Rossmanie, szampony
w różnych miejscach, czasem nawety reklamowany. Po tych reklamowanych włosy
najgorzej wyglądają. Ostatnio w zwykłym sklepie koło domu kupiłem szampon
pokrzywowy familijny firmy Pollena z Katowic. 1 litr za 7 PLN, włosy wszystkich
w rodzinie świetnie po nim wyglądają. Takie same szampony były za komuny, tylko
w małych i szklanych butelkach. W Rossmanie kupowałem film do aparatu Rossman
za 6 PLN. Kodak kosztował 16PLN. Zdjęcia były lepsze od tych na Kodaku
wywoływanych u Kodaka.

[katriel]

otryt napisał:
> Dobrze jest wciąż zmieniać proszki, szampony, pasty.

Dlaczego?

Ja mam różne swoje ulubione produkty, które kupuję stale albo prawie stale. Są
wśród nich markowe i hipermarketowe "noname'y"; są takie z najtańszej półki i
takie z górnej strefy cenowych stanów średnich. Dopóki ich nie znalazłam,
wypróbowywałam różne, ale teraz - skoro jestem zadowolona - nie widzę powodu,
żeby zmieniać zwyczaje. Jedynie z rzadka zdarza mi się kupić coś innego,
zwłaszcza jeśli jeszcze tego nie próbowałam, żeby sprawdzić, czy nie jest
jeszcze lepsze. Najczęściej robię to wtedy, kiedy akurat jest jakaś przecena
albo promocja. Czemu to jest źle?

[otryt]

Myślę, że działa to tak samo jak urozmaicenie diety. Różni producenci, różne
receptury, różne mikroelementy. Zauważamy, że po zmianie proszku ubrania są
lepiej wyprane, aby po jakimś czasie wszystko wróciło do średniej normy.
Podobnie jest z włosami po zmianie szamponu. Poza tym człowiek potrzebuje
zmian. Lepiej żeby zmieniał banki, telekomy, proszki do prania, pasty do zębów
niż żony lub mężów albo przyjaciół. Śmieszy mnie nowe znaczenie słowa
lojalność, jaką kapłani wolnego rynku starają się nam zaszczepić. Jednoczesnie
radością napawa fakt, że Polacy są najmniej lojalnym narodem w Europie, jeśli
chodzi o przywiązanie do marki. Biadolą nad tym w mediach. Ja zaś mówię, że
Polacy jeszcze najwięcej rozsądku posiadają, bo firmy, które lepsze warunki
oferują nowym klientom niż starym traktują , tak jak na to zasługują. Ideałem
byłoby zmienianie marek jak skarpetki. Przyznam jednak, że od lat piję te samo
piwo, na dodatek reklamowane. Ale będzie tak tylko do pierwszej wpadki. Banki i
telekomy zmieniałem kilka razy.))

[samboraga]

>Nienawidzę przerywania filmów reklamami. To plugawi nawet najlepszy film, psuje
artystyczny przekaz, rozwala nastrój. Z tego powodu prawie nie oglądam TVN i
>Polsatu.

Ja oglądam. Wolę telewizję, która żyje z reklam i tego nie ukrywa, i puszcza to,
co akurat chcę i mogę obejrzeć, bo pora normalna, od telewizji ,która przejada
pieniądze na swoją ‘misję’ polegającą na tym, że filmy naprawdę wartościowe
puszczane są ok. 23.20 w środku tygodnia. I jeszcze ma czelność wołać o
abonament, pobierając jednocześnie pieniądze z reklam (to rozwiązanie
finansowania to ewenement).

>Reklamy leków powinny być zakazane. O tym powinien decydować lekarz a nie
>reklama.

O tym zadecydował ustawodawca (a więc wybierani przez nas politycy) i lobby
farmaceutyczne (które polityków tychże przekonało), a nie reklama. Dla agencji
reklamowej dostającej zlecenie parafarmaceutyki to taki sam produkt jak podpaski
– wszystko jest w ramach ustawy o reklamie. Poza tym lekomanii Polaków sprzyja
liczna sieć aptek sprzedających tylko leki gotowe i kosmetyki oraz łatwość
założenia takiej apteki (a także dostęp w kioskach, supermarketach, na stacjach
benzynowych) – ale to inny temat.

Przerywanie filmów reklamami

[otryt]

samboraga napisała:

>Ja oglądam. Wolę telewizję, która żyje z reklam i tego nie ukrywa, i puszcza to
>co akurat chcę i mogę obejrzeć, bo pora normalna, od telewizji ,która przejada
>pieniądze na swoją ‘misję’ polegającą na tym, że filmy naprawdę
>wartościowe puszczane są ok. 23.20 w środku tygodnia. I jeszcze ma czelność
>wołać o abonament, pobierając jednocześnie pieniądze z reklam (to rozwiązanie>
>finansowania to ewenement).
>

Ja nie oceniam poszczególnych telewizji, w dużej mierze mogę się zgodzić z tym
co napisałaś. Jednak nie trawię procederu przerywania filmów reklamami i nigdy
tego nie zaakceptuję, uważając to za barbarzyństwo w stosunku do dóbr kultury,
jakimi są filmy. Rozumiem , że muszą być reklamy. Czy nie wystarczy im miejsca
pomiędzy programani? Mogą nawet robić godzinny blok reklamowy, ale między
programami a nie podczas nich.

W Boże Ciało na Polsacie chyba leciał film o świętym Franciszku. Podczas
nieobecności Franciszka braciszkowie zastępujący go zmienili regułę zakonu,
zaczęli używać naczyń ze złota, obrośli w bogactwo. Franciszek nie chce się na
to zgodzić, mówiąc, ze musimy dać świadectwo ubóstwa..............Tu się urywa
i bez ostrzeżenia, że zaczyna się reklama, wchodzi od razu reklama luksusowaego
samochodu.

Nie wiem, czy mogło tak wyjść przypadkiem, czy ktoś urywający film właśnie w
tym miejscu zadrwił sobie ze świętego Franciszka? To jaskrawy przykład
splugawienia przekazu artysty i myśli świętego. Rozumiem, ze psychologia, że
rynek, że zyski ze sprzedaży. Zachłanność powinna mieć jednak jakieś granice.

[samboraga]

> Nie wiem, czy mogło tak wyjść przypadkiem, czy ktoś urywający film właśnie w
> tym miejscu zadrwił sobie ze świętego Franciszka? To jaskrawy przykład
> splugawienia przekazu artysty i myśli świętego. Rozumiem, ze psychologia, że
> rynek, że zyski ze sprzedaży. Zachłanność powinna mieć jednak jakieś granice.

to nie jest zachłanność tylko schemat czasowy, zawarty częściowo w ustawie o
radiofonii i telewizji
Otrycie, jestem w trakcie pisania jeszcze jednego postu do tej dyskucji, może on
coś więcej wyjaśni

[otryt]

samboraga napisała:

>to nie jest zachłanność tylko schemat czasowy, zawarty częściowo w ustawie o
>radiofonii i telewizji

Oczywiście ma to jakieś umocowanie w prawie. Lobbyści zadbali, aby mozna było
jak najwięcej czasu reklamowego umieścić wewnątrz filmu. Batalia była nawet o
taki drobiazg, aby przed reklamą był albo nie było zwiastunu reklamy. Dziwi
mnie dlaczego w filmie o Franciszku tego zwiastunu nie było? Być może
wywalczyli nowy kształ prawa?

Wiemy dobrze, że w tym wszystkim chodzi o to, aby ludzie nie uciekali przed
przekazem reklamowym, bo większość jednak chce uciekać. Szczytem paskudztwa są
reklamy w internecie, które nachalnie zasłaniają ci, to co nasz zamiar
przeczytać. W ten sposób rodzi się moja duża niechęć do reklam i do produktów
takimi metodami reklamowanych. Albo gdy w pismach komputerowych muszę szukać
właściwego tekstu zagubionego i poszatkowanego wśród reklam. Z tego powodu
pożegnałem się na zawsze z wieloma tytułami.

Podczas oglądania filmu mocno zaangażowane są moje emocje i intelekt. Gdy
następuje nagła przerwa odczuwam to bardzo nieprzyjemnie. Przerywanie filmu
można porównać do stosunku przerywanego. Ten ostatni jest chyba grzechem?
Wyobraź sobie księdza oglądającego słowa Franciszka o ubóstwie. Być może
wykorzysta to w kazaniu? Potem jest reklama świetnej bryki. Być może sobie kupi?
Czy nie uważasz tego za schizofrenię, za służenie dwóm panom? Z moich
obserwacji wynika, że większość ludzi wypełnia w życiu zasadę: "Panu Bogu
świeczkę a diabłu ogarek". Reklama doskonale trafia w tę mentalność.

[a_weasley]

samboraga napisała:

> > zyski ze sprzedaży. Zachłanność powinna mieć jednak jakieś granice.

E tam. Ludzka pazerność daje pojęcie o nieskończoności.

> to nie jest zachłanność tylko schemat czasowy, zawarty częściowo w ustawie o
> radiofonii i telewizji

I czego ten schemat, gdziekolwiek byłby zapisany, jest wyrazem? Troski o
konsumenta, którego interes wymaga, żeby w środku filmu został na kwadrans
wybity z klimatu, zgubił wątek i po raz 357 został poinformowany, że
chlorofilowo-miętowo-pomarańczowa guma do żucia "Brox i Synowie" jest do
zbawienia koniecznie potrzebna?
Idzie sobie na PolSacie, dajmy na to, "Zamach". Film o czymś, z fabułą, z
zupełnie innych czasów, czarno-biały, po czym nagle grom z jasnego nieba i
dowiadujemy się, że plama, plama, co za pech, a jak dobry to Pollena 2000. Super.

[samboraga]

> I czego ten schemat, gdziekolwiek byłby zapisany, jest wyrazem? Troski o
> konsumenta

Złe pytanie, Weasleyu. Nie ‘czego jest wyrazem’, tylko ‘przez kogo jest stworzony’.
Przyjąłeś za podstawę, że najbardziej zależy na reklamach w tv agencjom
reklamowym czy producentom, a jest jeszcze jedna grupa żywotnio zainteresowana –
politycy z tzw. dużej polityki. Dlaczego? Publiczna TV jest, niezmiennie,
traktowana jako tuba rządowa (mniej lub bardziej). Celowo sposób finansowania
jest podwójny (to ewenement jeśli chodzi o telewizje publiczne!). Tuba kosztuje.
W innych krajach telewizje publiczne finansowane są albo z abonamentu, albo z
reklam. W pierwszy m przypadku widz ma spokój z reklamami, płaci swój haracz. W
drugim – lata mu przed oczami.
Zauważ jak pięknie dałeś się wciągnąć w grę publicznej TV – ‘my jesteśmy cacy,
bo nie przerywamy reklam’. Ano nie przerywają, bo mają jeszcze abonament, mimo
wszytsko jakieś pieniądze z tego też są. Cwane to.
Jak będzie równość finansowania Polsatu, TVN i TVP to wówczas będzie można
porównać, kto , jak i ile przerywa.

> zbawienia koniecznie potrzebna?

sama telewizja w ogóle nie jest do zbawienia potrzebna

Ustawiania przeciwnika ciąg dalszy

[a_weasley]

samboraga napisała:

> > I czego ten schemat, gdziekolwiek byłby zapisany, jest wyrazem? Troski o
> > konsumenta
>
> Złe pytanie, Weasleyu. Nie ‘czego jest wyrazem’, tylko ‘przez
> kogo jest stworzony’.

Dzięki za pouczenie. Zadałem pytanie, czego jest wyrazem, ponieważ chodziło mi o
to, czego jest wyrazem. A to, przez kogo stworzony, jest wtórne.
Schemat jest wypadkową tego, co doskonale wiadomo o szkodliwości i uciążliwości
reklam, i wynikającego stąd dążenia do utrzymania zjawiska w jakichś granicach,
oraz chęci zysku reklamodawców (zarówno twórców, jak i ich klientów).

> Przyjąłeś za podstawę, że najbardziej zależy na reklamach w tv agencjom
> reklamowym czy producentom,

Zgadza się. Tym, którzy na nich zarabiają.

> Zauważ jak pięknie dałeś się wciągnąć w grę publicznej TV – ‘my jes
> teśmy cacy, bo nie przerywamy reklam.

Ależ owszem, przerywają reklamy filmami (od czasu do czasu) i to ich trochę
rehabilituje w moich oczach.
A tak poważnie - czyżbym powiedział, że skoro TVP nie przerywa filmów reklamami,
to już jest w porządku? Nie przypominam sobie.
Co do abonamentu, to w bilansie należy również uwzględnić udział reklam w czasie
antenowym i oczywiste zmniejszenie wartości oferowanego produktu (na przykład
konieczność tłumaczenia dzieciom, o którym tyle tu było mowy). Gdybym tak miał
telewizor, jak nie mam, wolałbym dopłacić drugie tyle i mieć spokój z reklamami
(nawet teraz, nie mając dzieci, którym bym coś musiał tłumaczyć).

[kamilla14]

> A tak poważnie - czyżbym powiedział, że skoro TVP nie przerywa filmów reklamami
> ,
> to już jest w porządku? Nie przypominam sobie.

TVP moze nie przerywa filmow, ale juz Wiadomosci czy dobranocke - tak - b.
sprytnie omija przepis o nieprzerywaniu - np. oddzielajac prognoze pogody od
informacji jako osobny program, moga miedzy nimi"ladowac" 10 min. rekla;
podobnie denerwowalam sie, gdy przed dobranocka byl krociutki swietny "Lippy and
Messy" i tez figurowal jako oddzielna pozycja w programie, a wiec mozna bylo
legalnie dzieciom kilka reklam przemycic - a swoja droga reklamy kierowane do
dzieci sa moim zdaniem zbyt agresywne - dziecko jest zbyt bezbronne, a nie
sadze, by wiecej niz kilka procent z nich mialo tak swiatlych rodzicow jak Wy,
ktorzy uswiadamiacie je pod tym wzgledem. Cala masa znanych mi rodzicow ulega
temu sztucznemu swiatowi reklamy nie gorzej niz dzieci, i nie widzi w tym problemu.
Ja niestety nic na obrone reklam dla dzieci nie znajduje - wartosciowe zabawki
nie potrzebuja tak nachalnych reklam; zyczylabym tez sobie telewizji publicznej
bez reklam, ale zapewne sie nie doczekam
to chyba tyle na razie, k

produkty niemarkowe

[samboraga]

>Staram się nie kupować rzeczy, których reklamy widziałem.

Wydaje się, że wyjściem z sytuacji może być kupowanie produktów niemarkowych.
Ale - producent produktu reklamowanego wypuszcza zwykle róznolegle inny produkt,
tańszy, nie reklamowany, dla takiej właśnei grupy konsumentów. Chyba nie ma
małych, niezależnych producentów np. mydła, a wielu lokalnych producentów
wchodzi w skład wielkich koncernów. Innym rozwiązaniem może być kupowanie
produktów najtańszych, oznaczanych przez supermarkety marką własną - ale
wówczas'popieramy' drakońskie zasady produkcji i handlu (np. dostawa dużej
partii towaru w 24h) jakie su[ermarket narzuca takiemu dostawcy z pozycji siły.
I takich działąń jest więcej.

[a_weasley]

Jeśli chodzi o obraz pozytywnej rodziny, to tak, tutaj jestem za.
Niestety równocześnie reklamy zawierają w podtekście inny przekaz: ten, który ma
więcej, jest lepszy od tego, który ma mniej. I tego już nie sposób pochwalać.
O stereotypach płci nie ma co mówić, bo co prawda z Was robią tam słodkie
idiotki, ale z nas robią niedołężnych życiowo kretynów, więc jest remis.

Jak Boga kocham, no nie przy jedzeniu!

[a_weasley]

mamalgosia napisała:

> Ktoś już w innym wątku napisał, że dobre są reklamy podpasek - oswajają
> z "tymi" sprawami.

Co to, kobieta nie wie, co się z tym robi? Albo żonaty facet? A jak już oswajać,
to po to jest w szkole WdŻ.
NO zaraz będziemy mieli reklamy... nie przychodzi mi do głowy czego, bo już ze
wszystkim nas reklamy oswoiły. Zafajdaną muszlę klozetową pokazali, używane
plastry na wągry, lekarstwo na wzdęcia. Jestem szczęśliwym nieposiadaczem
telewizora, ale niestety teściowa ma i czasem bywa włączony w czasie posiłku.

> Ja bardzo lubię reklamy czekolady - jak ona tak płynie (choć czytałam w GW,
> że to farba), taka gęsta, niemalże czuję ją na podniebieniu.

Mnie się cofa, jak widzę takie brązowe gęste płynące...
Poza tym te akurat reklamy robią bardzo dużo złego, wyrabiając u dzieci i
młodzieży fatalne nawyki żywieniowe.

> Gdy mam do wyboru dwa produkty (takie same) różnych firm, to zdarza mi się
> wybierać ten, którego reklama mi się w jakiś sposób podobała.

Też znam ten mechanizm i na wszelki wypadek mając wybór, kupuję produkt albo
drugi najtańszy, albo ten, którego reklamy nigdzie nie widziałem.
Nie wiem, czy udział kosztów reklamy jest aż taki, jak twierdzi Otryt, pewnie
jak kiedy. To pewne, że Red Bull potrafił być nawet dwa razy droższy od nic nie
gorszego XL. Potem XL zaczął się intensywnie reklamować i podrożał, za to dalej
tanie było R20...

[minerwamcg]

> Co to, kobieta nie wie, co się z tym robi? Albo żonaty facet? A jak już
> oswajać to po to jest w szkole WdŻ.

Arthurze, wiesz doskonale, że nie chodzi o "wiedzę co się z tym robi". Fakt, że
możesz w aptece zażądać stosownych artykułów dla mnie, a cała kolejka nie
będzie się na Ciebie gapić ze zgorszeniem, jakie zazwyczaj towarzyszy
ekshibicjonistom - zawdzięczasz w znacznej mierze tym reklamom.
A że nie przy jedzeniu, to fakt. W ogóle, zgodni jesteśmy, że na czas posiłków
powinno się wyłączać tv.

[mader1]

Mój mąż zażartował kiedyś, że gdyby nie miał trzech kobiet w domu i nie
widział na własne oczy, ze potrafią być bardziej skomplikowane, kojarzyłyby mu
się po jednodniowym oglądaniu reklam z miesiączką, zaparciami i
wzdęciami ))))) ewentualnie biegunkami i bólami menstuacyjnymi oraz
migrenowymi.

[minerwamcg]

Zaraz zaraz, ale w reklamach środków na zaparcia, wzdęcia i biegunki występuje
chyba więcej facetów? Kobiety to raczej środki odchudzające, proszki do prania
i margaryny? Bóle menstruacyjne i migreny owszem, bo facetowi, jak w tym starym
kawale, może najwyżej głowa napieprzać ))

[mader1]

no coś Ty ! )) przyznam, ze reklamy omijamy z daleka, ale czasem się nie
da ))
Widzieliśmy ze dwie odmiany takiej, gdy córka dzwoni do mamy, a ta skarży
się " że ją pogoniło". Po zażyciu środka, spotykają się w sklepie. Jakaś co do
łazienki idzie, cała w tiulach i środek przeciwko zaparciom. Kobiety w
autokarze, które zwierzają się sobie, ze jeszcze jednego ciastka nie mogą zjeść
i pokazują pasek spódnicy...
Może pecha mieliśmy , ale po takim seansie, Robert spojrzał na mnie
podejrzliwie )))))

[dorotkak]

Kobiety w
> autokarze, które zwierzają się sobie, ze jeszcze jednego ciastka nie mogą
zjeść
>
> i pokazują pasek spódnicy...
ta reklama jest "swietna" - co tam dietetyka, najesz sie bigosu, ciastek i co
tam jeszcze a potem wezmiesz "cudowna" tabletke i wszytsko strawisz

Imię Boże nadaremno

[mamalgosia]

To tak gwoli ścisłości.

Nie chodziło mi o to, że kobieta nie wie, co się robi z podpaskami. Ale
dziewczynka niekoniecznie. Moim zdaniem w ten sposób fizjologia jest oswajana
(czy odzierana z tajemnicy?), to się przydaje.

A czekolada nie jest złym nawykiem żywieniowym

[imbirka]

No, jeśli dziewczynka w świat fizjologii jest tylko reklamami wprowadzana, to
rzeczywistość może ją nieźle zaskoczyć. A w wielu rodzinach pewnie tak bywa.
Jednak reklamy bardzo fizjologię zafałszowują. Ciekawe są opowieści moich
koleżanek, które prowadzą szkołę rodzenia - panowie (w wieloletnich związkach z
kobietami) są często kompletnie nieświadomi czym jest miesiączka, a opowieści o
tym, jak wygląda połóg i na co sie przygotować, są traktowane jak horror. A to
tylko (aż?) kobieca fizjologia.

A reklama Plusa na mnie też bardzo źle działa. Czuję sie manipulowana, i czuję,
ze ktoś gra na moim poczuciu odpowiedzialności i na trosce o najbliższych, i
chce mnie wpuścić w poczucie winy, że nigdy nie sprostam.

[mamalgosia]

imbirko - oczywiście, że niedobrze, gdy dziewczynka zna miesiączkę tylko z
reklamy. Ale lepsze to niż nic, czasami brak informacji jest zastraszający.

o, to to! "czuję się manipulowana"!

manipulacja w reklamie

[samboraga]

> o, to to! "czuję się manipulowana"!

Przekaz reklamowy składa się z dwóch części. Pierwsza to informacja o produkcie.
Ani to dobre, ani złe samo w sobie. Reklama jako taka jest zjawiskiem
neutralnym. Z tego powodu nie rozumiem obrażania się na reklamę. Druga częśc -
to elemnent wpływania i tu wachlarz jest szeroki, od zachęty (ładny obraz,
muzyka, ciekawy żart, puenta) po nachalną manipulację.
Myślę, że poziom manipulacji w reklamie się waha, zależy od stanu gospodarki, od
produktów reklamowanych, od rynku reklamowego danego kraju (i pewnie od jeszcze
paru rzeczy). W Polsce rynek reklamowy jest płytki, bo płytki jest rynek
medialny tj. mało mediów lokalnych (radia, tv) , efekt – producenci biją się w
kilku, głownie centralnych, kanałach medialnych, a dla wielu (mniejszych,
niezależnych, pozakoncernowych) producentów reklama jest w ogóle nie dostępna
(mało mediów=wysokie stawki).
Poziom manipulacji w reklamie nie jest, moim zdaniem, wyższy niż w dwóch innych
‘podobnych’ dziedzinach tj. w polityce i mediach (i tam też jest to ruchome).

Gdy patrzę na reklamy-wyciskacze łez nie odczuwam dyskomfortu, że ‘ktoś mnie
wrabia’. Pomijam reklamy nieetyczne (np. pneumokoki) lub obsceniczne (np. nowy
operator komórkowy) - tego nie cierpię.
Myślę sobie, że w reklamie owszem, chodzi o wpływ na odbiorcę, ale ten wpływ po
pierwsze jest przeceniany, po drugie histeryczne reakcje na to wpływanie są
przewrażliwione. Chyba, to moje przypuszczenia, to efekt przerwanej edukacji
konsumenckiej.
Polska szkoła reklamy w latach dwudziestych stała naprawdę wysoko. Można zajrzeć
tutaj: http?tiny.pl/f91k
Jest na czym zawiesić oko, naprawdę Oczywiście reklamy tv wtedy nie było
Zauważcie, że na próby wpływania polityków, mediów zżymamy się, ale jesteśmy
uodpornieni, oswojeni, przez cały PRL też tego ‘się uczyliśmy’ (no, ja to mała
byłąm, ale...) Edukacji ekonomicznej zabrakło, jako społeczeństwo mieliśmy długą
przerwę.
I paradoksalnie ze wszystkich grup wiekowych (są takie badania) najlepiej z
presją reklamy radzą sobie osoby urodzone po ’89 r. a więc obecna młodzież,
dzieci. Czyli – osoby nie znające świata bez reklamy. Okazuje się, że łatwiej im
oddzielić emocjonalną otoczkę reklamy od informacji, którą ona niesie i np.
wybrać najbardziej racjonalnie operatora telefonu komórkowego (bo nie mówimy o
maluchu, który widząc w telewizorze autko woła ‘mamo, kup mi’.

[samboraga]

link raz jeszcze:
tiny.pl/f91k

[a_weasley]

Nie nadaremno, tylko cały tytuł in extenso jest cytatem z utworu powszechnie
znanego.

[mama_kasia]

> A mnie do założenia tego wątku skłoniła reklama PLUSa - ta z synem, który nie
> odbierał telefonów od ojca, ta z muzyczką Ennio Morricone w tle.

Dopiero co wczoraj powiedziałam do męża, że ...lubię tę reklamę
Wiem, wiem, chodzi im o sprzedaż. Jednak ta reklama akurat przekłada się
w jakiś sposób na moje życie. Odkąd mam komórkę (a mam od niedawna, jakieś
parę miesięcy) łatwiej przekazuje mi się uczucia mojej mamie. Wiem, że
lepiej by było tak normalnie twarzą w twarz, ale nie zawsze jest to
takie proste Wysyłam jej więc krótkie sms-y, ona mi odpisuje, że dziękuje.
Itp. Mama bardzo pragnie kontaktu ze mną (wprost nie mówi, domyślam się...),
a nie potrafiła i nie potrafi okazywać uczyć. Te nasze małe sms-y mają
więc wartość. Dlatego też lubię tę reklamę
Jeszcze lubię reklamy kabaretowe reklamy plusa - ten kunszt krótkiego,
celnego dowcipu - sama radość ))

[mader1]

> Jeszcze lubię reklamy kabaretowe reklamy plusa - ten kunszt krótkiego,
> celnego dowcipu - sama radość ))

Tu się zgadzamy To jedne z niewielu reklam, które lubię oglądać

[mamalgosia]

Kasiu, ależ ja nie neguję potrzeby posiadania telefonu komórkowego (sama
wolałabym umrzeć niż wyrzucić mój). I wiem, że może służyć budowaniu więzi. Ale
tak mnie jakoś ta reklama napawa obawą, bardzo trudno mi to uzasadnić. Właśnie
dlatego, że uderza w coś głębszego niż wzrok, słuch i smak.

A Mumio są rewelacyjni i nie nudzą mnie. Mój Przyjaciel niedawno chrzcił
dziecko tego łysego

BTW masz telefon, a ja nie znam jego numeru. Katolickie otwarcie na bliźniego

[isma]

O, o, o, to, to. Ilu ja numerow telefonow nie znam, a chcialabym )).

isma :)))) b/t

[mader1]

o reklamie, pozytywnie?

[samboraga]

Wczoraj zaczęłam ‘rozprawiać’ się z wątkiem, ale nie zdążyłam napisać postu
najważniejszego
Spróbuję napisać jak to widać z drugiej strony jako, że moja rodzina z reklamy
żyje, mój mąż jest copywriterem (a fe, brzydkie słowo i pracuje w agencji
reklamowej (fuj, brzydkie słowo) i robi...te...tam...reklamy (bardzo, bardzo
brzydkie słowo))

Reklama jest jednym z narzędzi rynku, a jednocześnie dziedziną rozpiętą od
kiczu, poprzez solidne rzemiosło, aż po sztukę. Prostych, ‘zwykłych’ reklam jest
najwięcej – i nie jest to wyłącznie spowodowane brakiem kreatywności twórców.
Przykładowo – proszki do prania. Działają tylko jak pani smutno mówi ‘ooo, ale
plama’, a na końcu ‘ojej, udało się, to wspaniały proszek’. Reklamy dowcipne nie
działały. Podobnie jak reklamy kosmetyków reklamowane przez zwykłe kobiety a nie
przez modelki. To samo jest z odbiorem stereotypów, na które tak psioczycie –
pewne produkty ‘wymagają’ stereotypu, bo to odbiorca go ‘chce’.

Generalnie patrzę na reklamy z dystansem, są dla mnie częścia industrialnego
świata, i tyle. Gdy lecą reklamy w przerwie filmu zwykle robię sobie herbatę,
zerkam jednym okiem. Ale bywają reklamy, które lubię, na które nawet czekam, dla
ich obrazu, muzyki, dowcipu. Takie mini-etiudy filmowe.
Z powodu zawodu męża dużo o reklamach rozmawiamy, o reklamowej kuchni. Swego
czasu jeździliśmy razem na Krakfilm, chodziłąm na Noce Reklamożerców (oba to
festiwale twórców reklamy). Nie uwierzycie, ale są ludzie, którzy z własnej
nieprzymuszonej woli siedzą całą noc przed dużym (!!!) ekranem pełnym reklam,
nie przerywanych filmami))

Spot reklamowy może być kiczem, może być majstersztykiem. Oczywiście arcydzieła
to rzadkość, w polskiej tv prawie w ogóle. Ale są reklamy, które włożone do
zwykłego filmu byłyby uznane za wspaniałe kawałki.

Jeszcze kilka słów o świecie przedstawionym w reklamie. Czy reklama czerpie, czy
napędza. To jałowa dyskusja. Przede wszystkim – budowa przekazu reklamowego
podlega z jednej strony bardzo precyzyjnym zasadom (co do formy, treści i in.),
z drugiej margines kreatywności dla każdego rodzaju produktu jest inny. Mówiąc
inaczej – nie każdy produkt może być reklamowany przez Mumio, bo to nie
zadziała. No i ważna sprawa – to co odbiorca widzi jako spot reklamowy to suma
współpracy działu kreacji (i w ogóle agencji) oraz...klienta agencji. To on
ostatecznie wybiera. Mój mąz miał już przypadek, gdy brand menadżer (osoba
odpowiedzialna za produkt) dużej firmy nie zgodził się ze...słownikiem
ortograficznym i reklama poszłą z błędem w odmianie deklinacyjnej, ‘bo przecież
ludzie tak mówią’... Innym razem menadżer firmy kurierskiej odrzucił projekt
męża, zabawny, dowcipny, bo….przecież gołębie nie mówią (w projekcie były m.
in. rozmawiające gołębie pocztowe). Ręce opadają...

Wychodzę z założenia, że ludzie są istotami wolnymi w swych decyzjach (mimo
pewnej podatności na wpływy) i są w stanie wybierać dobrze w morzu dóbr. Nie
widzę też nic złego w korzystaniu z reklamy w robieniu zakupów, niezależnie od
kalibru decyzji ekonomicznych (do produktów finansowych podchodzimy z reguły
mniej emocjonalnie).. Wypróbowanie red bulla pod wpływem reklamy (pojawił się
nowy napój – spróbuję czy mi smakuje) jest tak samo racjonalną decyzją jak
sprawdzenie warunków kredytu danego banku zasłyszaną w tv (mają taki produkt
finansowy jaki mnie interesuje – pójdę i sprawdzę).

ps. Mumio oczywiście lubię, ale jedna z moich ulubionych reklam to taka z
kolorowymi kulkami lecącymi po ulicy, jest taka...spokojna, kontemplacyjna
wręcz...(chyba już nie leci w tv)

[mader1]

> Spróbuję napisać jak to widać z drugiej strony jako, że moja rodzina z reklamy
> żyje, mój mąż jest copywriterem (a fe, brzydkie słowo i pracuje w agencji
> reklamowej (fuj, brzydkie słowo) i robi...te...tam...reklamy (bardzo, bardzo
> brzydkie słowo))

Siłą rzeczy więc wiesz o środowisku reklamodawców ( fuj ! trudne słowo )))
więcej. Wiesz także więcej o copywriterach i agencjach reklamowych niż my. Niż
większość z nas. My tutaj piszemy o reklamobiorcach a także o większości
reklam, które widzimy . W dodatku piszemy o swoich wrażeniach, bo nie oglądamy
w dużej swojej części zbyt często TV. Nie analizujemy też reklam. Wiemy tylko
jaki wpływa mają na nas, na znajomych - bez analiz,badań. Większość wniosków
jest intuicyjna. Takie sobie gadanie

> Reklama jest jednym z narzędzi rynku, a jednocześnie dziedziną rozpiętą od
> kiczu, poprzez solidne rzemiosło, aż po sztukę. Prostych, ‘zwykłych’
> ; reklam jest
> najwięcej – i nie jest to wyłącznie spowodowane brakiem kreatywności twór
> ców.


Oglądając je wyrywkowo, od przypadku do przypadku ( te reklamy) nie wiemy o
nich zbyt wiele. Wiemy to, co widzimy.
Zapewne część opinii bierze się stąd, że reklamy są nam " wmuszane" bez naszej
zgody. Stąd taki opór i niechęć wobec nich. Gdybyśmy wiedzieli, że reklamami
przerywany jest jakiś okreslony film, jakiś określony program, że istnieje
jakiś kanał, na którym się je ogląda, mielibyśmy do nich inne podejście )))
Nie agencje reklamowe, a producenci w pogoni za zyskiem, przesadzili.
Rzeczywiście u swoich dzieci, zapwene trochę negatywnie przez nas nastawionych
do reklam, widzę dużo większy sceptycyzm ( bo klocki lego, które i tak lubią,
nie fruwają i nie mają załączonego przyjaciela).

Musisz być wobec nas trochę pobłażliwa Samborago. Mamy zdanie, które jest
oparte na powierzchownych, krótkich ( jak reklama) informacjach No ale
mówimy o naszych, konsumenckich odczuciach
Ty zapewne wiesz więcej i masz pełniejszy obraz. Dlatego nie wycofuj się.
Zapewne istnieją różne agencje, różni copywriterzy. Tak jak różne sklepy i
różni sprzedawcy.
Znam sprzedawcę, który tak długo mówił o nieprawidłowościach i działaniu
nieetycznym w dużej, międzynarodowej firmie, że podziękowano mu wprawdzie za
współpracę, ale dał wielu ludziom " do myślenia". Niektórzy na znak protestu,
zwolnili się, pisząc wcześniej " nie pozwalam na takie praktyki wobec
klientów". Był tej firmie potrzebny.
Mam znajomą, która od paru tygodni pracuje w agencji reklamowej. Po wielu
latach przerwy w aktywności zawodowej, jedynie ta agencja zaproponowałą jej
godziwe warunki pracy i płacy. Opowiadała mi o tym, co robi. Na razie nie ma w
tym nic niemoralnego. Pisała tekst dla produktu dobrego, potrzebnego, tekst był
dowcipny. Jestem pewna, a znam ją 20 lat i jej wybory życiowe, za które drogo
zapłaciła, że jeżeli zobaczy jakiś przekręt, odejdzie, ale zanim odejdzie - co
ważne - POWIE,ŻE SIĘ NIE ZGADZA. I to dla wielu młodych ludzi może być ważne,
może być to pierwsze takie doświadczenie.

> Z powodu zawodu męża dużo o reklamach rozmawiamy, o reklamowej kuchni. Swego
> czasu jeździliśmy razem na Krakfilm, chodziłąm na Noce Reklamożerców (oba to
> festiwale twórców reklamy). Nie uwierzycie, ale są ludzie, którzy z własnej
> nieprzymuszonej woli siedzą całą noc przed dużym (!!!) ekranem pełnym reklam,
> nie przerywanych filmami))

Kiedyś, przypadkiem zresztą, oglądałam relację z tych wydarzeń i bardzo się
zdziwiłam, jak dobre mogą być filmy reklamowe. Zauważyłam, że to, co oglądamy
bywa nędzną popłuczyną tych etiud.
Ale tak naprawdę to nie nasza wina.
Ten produkt to mieszanka wyobrażeń o nas producentów i agencji reklamowych.

Jakie reklamy Twój mąż teraz, z tych które moge obejrzeć, odbiera jako dobre ?
trafione ? Ciekawe czy nasze spostrzeżenia pokrywają się ?

[a_weasley]

mader1 napisała:

> Nie analizujemy też reklam.

Jak kto. Ja odruchowo przyglądam się reklamie pod kątem tego, na jakiej zasadzie
ona ma działać.

> Musisz być wobec nas trochę pobłażliwa Samborago.

Samborago , ty taka mądra Samboraga, bądź pobłażliwa wobec nas maluczkich? Jeśli
o mnie chodzi, to nie trzeba.
Oczekuję natomiast rzetelności w dyskusji - nie tylko od Samboragi.

> > Nie uwierzycie, ale są ludzie, którzy z własnej
> > nieprzymuszonej woli siedzą całą noc przed dużym (!!!) ekranem pełnym
> > reklam, nie przerywanych filmami))

Ich rude prawo. Ale oni tam przyszli oglądać reklamy i to jest istotna różnica w
porównaniu z sytuacją człowieka zewsząd osaczanego takowymi. Mogę nie oglądać
telewizji, ale nie mogę nie chodzić po ulicach. Reklamy "antykoncepcji po" można
spotkać w toaletach, i to bynajmniej nie w lokalach, do których wstęp jest od
lat 21 czy choćby 18...
Tyle, że akurat w tym przypadku reklama spełnia jakieś minimum funkcji
informacyjnej. Informuje, że produkt jest, jak działa i gdzie się można
dowiedzieć więcej. Tak samo jak trailer filmu puszczony przed filmem, czasem
zachęca, czasem zniechęca, ale mniej więcej człowiek widzi, jakiego to rodzaju
jest produkt i czy można się rozsądnie spodziewać, że mi się spodoba. Natomiast
większość reklam takiej funkcji nie spełnia, te wszystkie chrupki, czekolady,
batoniki, perfumy itp...

[mader1]

wobec nas maluczkich?

e tam, zaraz maluczkich... nie mam kompleksów )))
Po prostu możemy usłyszeć, jak to jest od drugiej strony. Na razie nie mam
zamiaru najmować się do agencji reklamowej, żeby zobaczyć " jak to jest" )))

dzieciom...

[samboraga]

> Rzeczywiście u swoich dzieci, zapwene trochę negatywnie przez nas nastawionych
> do reklam, widzę dużo większy sceptycyzm ( bo klocki lego, które i tak lubią,
> nie fruwają i nie mają załączonego przyjaciela).

ja dziecku powiedziałabym tak: producent klocków zrobił nowe klocki i o nich mówi
w reklamie jest przyjaciel, bo pokazują jak można bawić się z innymi dziećmi -
chcesz, zaprosimy Jasia z przedszkola, pobawicie się (tu można dodać coś
pouczającego o ładnej zabawie jak na filmie
klocki nie fruwają tak jak na reklamie, bo to taka zabawa, taki żart jak w cyrku
pan nie oszukuje, że nie wyczarował królika z kapelusza tylko pokazuje sztuczkę

uczyłabym dziecko odczytywać konwencję reklamy
bo to tylko konwencja
jak w kinie albo w dobranocce
jeśli kupię dziecku pluszowego Kubusia Puchatka to ono się nie dziwi, że że
pluszak nie mówi i nie macha łapkami, a jeśli się dziwię to wyjaśniam czym jest film

tam gdzie jest oszustwo mówię, że jest oszustwo
oszustwo w reklamie, oszustwo producentów
przed Bożym narodzeniem syn chciał napisać list do św. Mikołaja z prośbą o
prezent dla brata (brat wtedy 10 mieś.), zobaczył rekloamę
stoidełka-zabawiadełka (taki stoliczek z kolorowymi przyciskami, melodyjkami, no
wodotrysk po prostu i wyciąganie pieniędzy od rodziców) i chciał dla brata -
rozmawialiśmy o tym dlaczego nie napiszemy o tym mikołajowi

sceptycyzm dziecka...mój syn wziął kiedyś (jako przedszkolak) udział w promcji
napoju, można było wygrać fajne gadżety (koszulka, plecak), pozwoliliśmy, bo z
ilości nagród wynikało, że jest szansa, że faktycznie jest to szeroka promocja
dwa razy dostał list z dołaczoną nagrodą pociezenia, że niestety, raz dołączona
była bandana (faną, nosił ją nawet ), drugi raz jakiś bzdurny gadżet...
no, ktoś kto ukłądał promocję nie pomyślał, że do dzieci tak nie można (może też
myślał, że dziecko głuptas się nabierze, że jak już drugi raz jest podobna
promocja, w dodatku z danymi teleadresowymi, to należy obdarować kolejną grupę
konsumentów
stwierdził że producent był nie fair
przestawiał się...sam...na inne soczki...konkurencji...
mimo taty w reklamie))

[mader1]

> ja dziecku powiedziałabym tak: producent klocków zrobił nowe klocki i o nich
mó
> wi
> w reklamie jest przyjaciel, bo pokazują jak można bawić się z innymi dziećmi -
> chcesz, zaprosimy Jasia z przedszkola, pobawicie się (tu można dodać coś
> pouczającego o ładnej zabawie jak na filmie

Radzę sobie z rozmawianiem dziećmi o reklamie
Czyli jednak do klocków lego załączyłabyś zabawę z przyjacielem w jednym
pakiecie ? ))))( żart)

Tak, starsze dzieci wiedzą, ze to konwencja. Młodszy, według psychologów
rozwojowych od niedawna dopiero powinien wiedzieć, bo wszystkie dobranocki,
filmy ( w tym reklamowe)do pewnego wieku dzieci biorą serio.Albo był
przedwcześnie rozwinięty, albo udawał )))
Tak, ja im to tłumaczę.
To jest na poziomie rozumu.
Na poziomie emocji - jak myślisz, którą zabawkę wybierze dziecko, które nie
może znaleźć przyjaciela: tę pokazaną " normalnie", chcoćby obruconą dookoła z
wymienionymi funkcjami czy tę , którą bawią się przyjaciele na ekranie ?
Ono trochę chce kupić tę zabawę, nie tę zabawkę.Zupełnie nieświadomie.
Zabawa mogłaby się odbyć bez zabawki, ale jeżeli dziecko nie ma tłumaczącego
rodzica,siedzi bezbronne przed telewizorem, z czasem może być przekonane, że
bez tych wszystkich zabawek- przedmiotów nie może być zabawy.
Dostaje zabawkę - przeżywa rozczarowanie, bo ona nie łączy się ani z
przyjacielem, ani ze wspólną z nim zabawą. PRzyjaciela zaprasza się niezależnie
od kupna zabawki.
Nie dostaje zabawki , ale rodzic tłumaczy mu dlaczego nie wszystkie je może
mieć Przyjaciel i tak się pojawia, jest zaproszony i świetnie się bawią.
Ale jest jeszcze trzecia sytuacja. Rodzic, nie dość dobrze zarabiający, mruczy
wściekły : "Nie stać mnie na to" - bo ma poczucie winy. Dziecko siedzi przed
telewizorem i myśli sobie " Tak, gdzieś tam są dzieci, które mają piękne
zabawki, mają przyjaciół. Ich mamy wchodzą do domu i gruchają jajeczkiem z
niespodzianką, uśmiechając się. A ja ? Ja żyję w tej gorszej, ponurej części
świata.
Oczywiście można mieć i zabawkę i przyjaciela i kochających rodziców i może być
nas stać na coraz to więcej
Myślę, ze rozmowa wcześniej była dość ogólna, bo tak naprawdę większość
forumowych rodziców potrafi dać sobie radę z reklamami.
Niektórzy są jednak tym już znużeni, bo reklamy pojawiają się nie wiadomo
kiedy. Nie lubią tracić czasu.

[samboraga]

> Radzę sobie z rozmawianiem dziećmi o reklamie

nie wątpię

> Na poziomie emocji - jak myślisz, którą zabawkę wybierze dziecko, które nie
> może znaleźć przyjaciela: tę pokazaną " normalnie", chcoćby obruconą dookoła z
> wymienionymi funkcjami czy tę , którą bawią się przyjaciele na ekranie ?

myślę, że tworzysz problem
dzieci biorą na serio, że śmigiełko lata
jeżi dziecko ma problem emocjonalny, a oni tak interpretują tę reklamę i
przyjaciela, to ta reklama może dać im ważną wskazówkę

w sklepie dziecko zapewne wskaże zabawkę reklamowaną, ale to nie znaczy, że
rodzic ma ją kupić, a czy zrobi awanturę to zależy od jego temperamentu
moje dziecko dostawało i lego, i cobi (nie wiem czy jest reklamowane, jak jest
to nie widział)

> Ale jest jeszcze trzecia sytuacja. Rodzic, nie dość dobrze zarabiający, mruczy
> wściekły : "Nie stać mnie na to" - bo ma poczucie winy. Dziecko siedzi przed
> telewizorem i myśli sobie " Tak, gdzieś tam są dzieci, które mają piękne
> zabawki, mają przyjaciół. Ich mamy wchodzą do domu i gruchają jajeczkiem z
> niespodzianką, uśmiechając się. A ja ? Ja żyję w tej gorszej, ponurej części

nie uważasz, że to argument demagogiczny?
idąc tym tropem - czy to fair, że rano jedne dzieci, z tego samego podwórka,
budynku, idą na prawo, a inne na lewo? jednej do szkoły publicznej, drugie do
państwowej? czy to fair, że takie szkoły istnieją? bo na podwórku dzieci to też
widzą...

[a_weasley]

samboraga napisała:

> jeżi dziecko ma problem emocjonalny, a oni tak interpretują tę reklamę i
> przyjaciela, to ta reklama może dać im ważną wskazówkę

Daje, daje. Bardzo prostą. Kto ma lepsze zabawki, ten ma więcej przyjaciół.
Co jest prawdą i fałszem. Kolegów, którzy chcą się z nim bawić, znajdzie zapewne
więcej... Ten mechanizm działał również za Gierka, ale im większa zamożność i
rozpiętość dochodów, im - dzięki przejściu od cywilizacji słowa do cywilizacji
obrazu - mniejsza wyobraźnia dzieci, tym on działa skuteczniej.
Dziecko to idealny konsument. Łatwiej do niego trafić niż do rodziców. A zdanie
dziecka się liczy. I to nie tylko w przypadku zabawek. Spytaj męża, jaki procent
ojców chłopców z późnej podstawówki konsultuje z nimi wybór samochodu, a jaki -
komputera.

[mader1]

> nie uważasz, że to argument demagogiczny?

a dlaczego uważasz, że demagogiczny ??? Dlatego, że mnie stać na reklamowaną
zabawkę i nie mam tego problemu? Wyobraź sobie, że znam co najmniej jedną
rodzinę - jedna narzuca mi się wprost na myśl - gdzie dokładnie tak jest.
Parę co najmniej rodzin, gdzie presja na kupienie zabawki jest tak duża, że
rodzice w bardzo trudnej sytuacji finansowej starają się na tę zabawkę odłożyć
pieniądze. I nie chodzi o to, że ja uważam to za słuszne, że ja uważam, że ci
rodzice są mądrzy. Tak to działa.
Nie chodzi mi o to, że są bogaci i biedni. Że są zadbani i zaniedbani.Że
reklama to tworzy. Chodzi o to, że tę gorycz,niewiedzę, kompleksy, problemy
reklama stara się na poziomie podświadomości wykorzystać do skutecznosci czyli
sprzedaży.
Porównanie ze szkołą do mnie nie trafia.

a tak w ogóle

[mader1]

> myślę, że tworzysz problem

to oczywiście jest możliwe ))) Tworzę ich całe mnóstwo )))

[isma]

samboraga napisała:

> >
> ps. Mumio oczywiście lubię,

Nie lubie - no, ale ja nie mam poczucia humoru.

ale jedna z moich ulubionych reklam to taka z
> kolorowymi kulkami lecącymi po ulicy, jest taka...spokojna, kontemplacyjna
> wręcz...(chyba już nie leci w tv)

Ooo, tak. W Krakowie w pewnym sklepie leciala na okraglo w wystawionym w
witrynie odbiorniku TV...

reklamiarze...co myślicie?

[samboraga]

>po taki obraz sięgną reklamiarze
>jeśli już te głupiutkie obrazki
>muszą się pokazywać - to niech chociaż będzie z tego jakiś społeczny pożytek.

Powyżej to fragment z postu Minerwy, nie wiem jakie są powody potraktowania tego
zawodu z taką ironią-lekceważeniem-pogardą w zacytowanym poście, ale prawdą
jest, żę jest to postawa bardzo częsta. Do tego zwykle większość osób próbuje
mniej lub bardziej udowodnić, że reklama jest be, a on/ona podatny nie był, nie
jest i nie będzie. A jeśli coś już się spodoba to zawsze jest mówione z
asekuracją ‘wiem, że chodzi o sprzedaż’, ‘wiem, że chodzi o manipulację’, ‘wiem,
że chodzi o takie ciepłe skojarzenia’...

W gospodarce niedoboru byli spekulanci i badylarze, w gospodarce nadmiaru są
reklamiarze... Może każdy czas potrzebuje mieć swego kozła ofiarnego?

Z pożytecznych rzeczy reklamy – te same agencje reklamowe, które napędzają
sprzedaż, przygotowują tez profesjonalne kampanie społeczne o zupie, która była
za słona, o Wojtku po drugiej stronie monitora itd. Itp.
Jeżeli ta sama machina działa w ‘dobrej’ sprawie – to już jest dobrze? Poza tym
- mechanizmów, z których korzysta reklama nie wymyślono w XX wieku... Częśc z
tych mechanizmów wykorzystywana jest w również ewangelizacji...

I tu moje pytanie – czy chrześcijaństwo i praca w reklamie wykluczają się,
Waszym zdaniem? Wiem, że był (jest) wątek o chrześcijaninie w pracy, ale to
szerokie pojęcie, a tu jest konkretny przykład...

[otryt]

samboraga napisała:

>I tu moje pytanie – czy chrześcijaństwo i praca w reklamie wykluczają się
>Waszym zdaniem?

Nie sformułowałbym tego aż tak ostro. Moim zdaniem w reklamie jest dużo
kłamstwa i manipulacji. Przykłady młodych, pięknych i wysportowanych ludzi w
reklamie papierosów. To ewidentne kłamstwo. Papierosy niszczą zdrowie i urodę,
przedwcześnie zabierają młodość. Łódka Bolls - chamska manipulacja, omijająca
zakaz reklamy wódki. Bywają oczywiście reklamy społeczne, które lubię. Stanowią
one jednak margines. Na przykład taki, gdzie obrzydliwa smoła z papierosów
zalewała płuca. Przykładem hipokryzji reklamiarzy są reklamy przed dobranocką w
dniu wigilii, że idą na potrzeby dzieci. Jakby policzyć, to nawet jeden promil
ich zysków nie będzie dla tych dzieci. A reklamują tę akcję przez cały
grudzień. Gdy dajesz jałmużnę, niech lewa ręka nie wie, co czyni prawa.

Cieszę się, że to akurat Ty Samborago jesteś z tej branży. Zdążyłem Ciebie już
wcześniej polubić, więc nie są oni chyba aż tak straszni. Pozwolisz jednak, że
zadam Ci trochę trudnych pytań? Nie ma to, jak rozmowa z fachowcem.

[samboraga]

Otrycie, uściślenie - to nie ja pracuję w reklamie, ale mój mąż
ale oczywiście możemy porozmawiać, po to włączyłam się do dyskusji - na ile dam
radę to odpowiem

>Przykładem hipokryzji reklamiarzy są reklamy przed dobranocką

mówisz - 'reklamiarzy' czyli kogo? powtórzylam to słowo za Minerwą ale
przyznaję, że uważam je za bardzo pogardliwe, nie wiem czy ktokolwiek by chciał,
aby w tym duchu nazywany był jego zawód...
wracając do pytania - kogo byś obarczył winą za te działania w reklamie, które
Ci się nie podobają?

[otryt]

>>Przykładem hipokryzji reklamiarzy są reklamy przed dobranocką
>
>mówisz - 'reklamiarzy' czyli kogo? powtórzylam to słowo za Minerwą ale
>przyznaję, że uważam je za bardzo pogardliwe,

Przyznam Samborago, że nigdy w życiu nie użyłem wcześniej słowa reklamiarz. A w
tekście Minerwy przeleciał przez moją świadomość jako całkowicie neutralne
określenie zawodu. "Reklamiarza" w tytule Twojego wątku kupiłem w dobrej
wierze. Dlatego poprawiam się i swojemu zdaniu nadaję postać:

"Przykładem hipokryzji ludzi pracujących w reklamie są reklamy przed
dobranocką"

Pozdrawiam

[samboraga]

> tekście Minerwy przeleciał przez moją świadomość jako całkowicie neutralne
> określenie zawodu.

A to mnie zdziwiłeś, naprawdę. Bo ja z kolei odbierałam ‘reklamiarza’ jako wyraz
z konotacjami negatywnymi od zawsze, jeszcze przed poznaniem mojego męża, stąd
wychodziłam z założenia, że tak po prostu jest...
Otrycie, jeśli chodzi o pytania to czekam (jeśli się nie rozmyśliłeś?).

[minerwamcg]

samboraga napisała:
> Powyżej to fragment z postu Minerwy, nie wiem jakie są powody potraktowania
tego zawodu z taką ironią-lekceważeniem-pogardą w zacytowanym poście

Odpowiem na to pytanie natychmiast, jak się dowiem, skąd taki wyrywkowo-
stronniczo-piętnujący stosunek do mojej wypowiedzi.

> ale prawdą jest, żę jest to postawa bardzo częsta

Owszem, owszem... Miałam się okazję nieraz o tym przekonać.

[samboraga]

> > ale prawdą jest, żę jest to postawa bardzo częsta
>
> Owszem, owszem... Miałam się okazję nieraz o tym przekonać.

zaraz, zaraz…to zgadzasz się, że to postawa b. częsta, a pytasz jaka postawa???

a więc małą analiza stylistyczna: reklamiarz jest słowem samym w sobie
nacechowanym negatywnie, nie potrzebuje kontekstu, określenie’ ‘głupiutkie
filmiki’ również
czy mamy różne wyczucie stylu?

[minerwamcg]

Ad 1. Przepraszam, użyłam Twojego tekstu do skomentowania sytuacji nie opisanej
przez Ciebie, tylko tej, w której się znalazłam.

Ad 2. Niestety. Mnie słowo "copywriter" bez cudzysłowu przez klawiaturę nie
przejdzie. Reklamiarz jest takim samym dobrym słowem, jak kiedyś było "kiniarz"
na określenie filmowca. Potoczne, oddaje sedno sprawy, a przede wszystkim jest
polskie i utworzone zgodnie z polskimi zasadami słowotwórstwa przyjętymi dla
tworzenia nazw zawodów.

Ad 3. Przypomina mi się stary kawał. Stary Żyd w kiosku sprzedaje gazety.
Klient przegląda tytuły i zdziwiony pyta:
- Panie, jak to jest możliwe, że pan, Żyd, sprzedaje taką antysemicką gazetę?!
- Proszę pana. Ta gazeta kosztuje dwadzieścia groszy. A jak ja z tych
dwudziestu groszy mam pięć, to dla mnie to już takie antysemickie nie jest...

Nie mogę dyskutować o poziomie intelektualnym reklam i o kreowanej przez nie
wizji świata z kimś, kogo bliski człowiek w tym biznesie siedzi... Rozmowa na
wysokim poziomie abstrakcji chcąc nie chcąc stanie się rozmową o Twoim mężu,
którego ani znam, ani wiem, czemu robi to co robi, ani co konkretnie w
dziedzinie reklamy zrobił. Do człowieka, z pewnością bardzo sympatycznego, nie
mam nic a nic - a zaraz okaże się, że go obrażam!
Kilka dni temu właśnie zrezygnowałam z propozycji zostania "reklamiarką". Są w
reklamie rzeczy i sprawy, do których nie chcę przykładać ręki. Nie mam pojęcia,
jaki jest do tych rzeczy i spraw stosunek Twojego męża - ale kiedy napiszę, co
mam reklamie za złe i dlaczego nie mam zamiaru w tym brać udziału, okaże się,
że go oskarżam.... I tak dalej. No więc nie.

[samboraga]

dziękuję za wykład
Minerwo - w postach przed moim pojawieniem się napisałaś co napisałaś, ja
zrozumiałam co zrozumiałam...
rzeczywiście wystarczy

i na koniec - pierwszy raz na tym forum spotykam się z zarzutem, że rozmowa nie
zejdzie na konkretne doświadczenie życiowe czy zawodowe...tak jest trudniej?
abstrakt łatwiejszy?

ps. copywriter - po polsku pisarz reklamowy, ale tak też nikt nie mówi (jeśli
stykasz się 'z tą branżą' to powinnaś wiedzieć doskonale, że określenia
'reklamiarz' nikt tam nie używa, jest uważane za obelżywe, podobnie jak inne z
tego rejestru językowego: geszefciarz, tapeciarz)

[minerwamcg]

jest uważane za obelżywe, podobnie jak inne z
> tego rejestru językowego: geszefciarz, tapeciarz)

A także murarz, drukarz, aptekarz i kuśnierz. Straszliwe obelgi po prostu.
A propos, co jest hańbiącego w kładzeniu tapet?

[samboraga]

> A propos, co jest hańbiącego w kładzeniu tapet?

nic
dzwonisz do faceta i mówisz 'czy tapeciarz? bo mam mieszkanie do remontu'

ja mówię 'mam mieszkanie do wytapetowania' albo 'potrzebuję wytapetować
mieszkanie' czy jakoś tak, omijam, natomiast do znajmych jak najbardziej mówię
formą potoczną: 'wiesz, mam fajnego tapeciarza, jak będziecie robić remont to
dam wam namiary'
są zawody, które nie mają dobrych nazw po polsku - tak jest w przypadku twórców
reklamy (zwykle tak się określa w prasie branżowej) - i NIE jest to dobrze, a
nazwy anglojęzyczne są z braku przyjętej terminologii polskojęycznej, a nie
dlatego, że ktoś tak lubi

[minerwamcg]

> i na koniec - pierwszy raz na tym forum spotykam się z zarzutem, że rozmowa
> nie zejdzie na konkretne doświadczenie życiowe czy zawodowe...tak jest
> trudniej? Abstrakt łatwiejszy?

Nie. Ale chcę dyskutować z argumentami merytorycznymi, a nie czyjąś urażoną
ambicją i - z konieczności - zbyt osobistym stosunkiem do problemu.

[samboraga]

> Nie. Ale chcę dyskutować z argumentami merytorycznymi, a nie czyjąś urażoną
> ambicją i - z konieczności - zbyt osobistym stosunkiem do problemu.

no masz, a co by było jakbym była żoną pastora z forum by mnie wyrzucili za
wstawki osobiste o wychowaniu w wierze))

[minerwamcg]

Nie pamiętam, czy zdarzyło nam się na tym forum dyskutować o pastorach w ogóle,
o ich pracy i kwalifikacjach moralno-duszpasterskich. A poza tym dlaczego "z
forum by mnie wyrzucili"??? Czy moje jakże szczegółowo umotywowane uchylenie
się od dyskusji odbierasz jako próbę wyrzucenia Cię z forum?

[samboraga]

A poza tym dlaczego "z
> forum by mnie wyrzucili"???

...gdyby wszyscy przyjmowali takie kryteria jak Ty standardów rozmowy: kiedy
można rozmawiać dzieląc się doświadczeniem osobistym, a kiedy nie
ale jakoś do tej pory udawało mi się rozmawiać, często dość osobiście

pozdrowienia i dobranoc, muszę już skończyć

[minerwamcg]

> ...gdyby wszyscy przyjmowali takie kryteria jak Ty standardów rozmowy: kiedy
> można rozmawiać dzieląc się doświadczeniem osobistym, a kiedy nie

I znowu ustawianie sobie przeciwnika i dyskutowanie ze swoimi wyobrażeniami o
tym, co ktoś powiedział, zamiast z tym, co powiedział rzeczywiście. To są
bardzo nieuczciwe chwyty erystyczne i na tym poziomie rzeczywiście nie widzę
powodu do rozmowy.

Doświadczenia i słowa

[a_weasley]

samboraga napisała:

> zejdzie na konkretne doświadczenie życiowe czy zawodowe...tak jest trudniej?
> abstrakt łatwiejszy?

Sądząc po Twoich reakcjach, to tak. Nie rozmawiamy bowiem o konkretnym
pracowniku danej branży, tylko o tym, jak działa na ludzi produkt generowany
przez daną branżę.
Każdy z nas ma swoje doświadczenia ze służbą zdrowia, szkolnictwem publicznym,
policją, ochroniarzami, strażnikami miejskimi, klerem różnych szczebli. I
zapewne wielu z nas ma wśród swoich krewnych i przyjaciół przedstawicieli tych
branż, oczywiście ludzi nieposzlakowanie uczciwych i ofiarnych, którzy dają z
siebie wszystko i tylko zastanawiam się, dlaczego te branże działają tak, jak
działają, skoro nikt nie zna skorumpowanych lekarzy, leniwych nauczycieli,
chamskich policjantów, ochroniarzy stanowiących skrzyżowanie pachołka z menelem,
ograniczonych księży. Gdyby każdy komentarz na temat zawodu lub instytucji
wywoływał takie reakcje, można by zamknąć forum.

> ps. copywriter - po polsku pisarz reklamowy, ale tak też nikt nie mówi

Słusznie, bo to za długie, a "haślarz" się nie przyjął. Może szkoda.

> stykasz się 'z tą branżą' to powinnaś wiedzieć doskonale, że określenia
> 'reklamiarz' nikt tam nie używa, jest uważane za obelżywe,

A nam co do tego? Jak dla mnie mogą się między sobą tytułować artystami
informacji perswazyjnej.
Swoją drogą ów nieszczęsny writer to nie jest, OIR, to samo, co reklamiarz, lecz
jedno z wielu zajęć w branży. Reklamiarz to może być równie dobrze psycholog,
który kombinuje, co zrobić, żeby klient kupił produkt przekonany, że nie ulega
wpływowi reklamy. Filmowiec, który filmuje ciasny samochód tak, żeby się wydawał
bardzo przestronny (w literaturze przedmiotu na pewno znajdziesz informacje o
tym, jak w tej dziedzinie kombinowano przy sprzedawaniu volkswagenów w USA).
Prawnik, który starannie układa folder reklamowy tak, żeby wmówić klientowi co
trzeba, a żeby nie można było zarzucić wprowadzenia w błąd. Charakteryzator,
który podmalowuje starszą panią tak, żeby wyglądała na 70+ lat, a bez przykrych
skojarzeń związanych z tym wiekiem. Socjolog, który bada, jak to wszystko działa
w praktyce. Elektronik kombinujący, jak by tu oszukać funkcję przeskakiwania
reklam w sprzęcie wideo.
Zestawienie jest oczywiście tendencyjne, ale faktem jest, że w reklamie pracuje
mnóstwo ludzi różnych zawodów i wszyscy oni są niewątpliwie reklamiarzami, choć
nie trudnią się wymyślaniem haseł reklamowych.
A to, jak się odbiera słowo określające zawód, jest funkcją prestiżu tego
zawodu. Li i jedynie. Dlatego kiedy, skoro już wspominasz o Polsce Ludowej,
stróża zamianowano dozorcą, w krótkim czasie okazało się, że i dozorca ma
niewłaściwy wydźwięk - wtedy stał się gospodarzem domu.

[a_weasley]

samboraga napisała:

> >po taki obraz sięgną reklamiarze
> >jeśli już te głupiutkie obrazki
> >muszą się pokazywać - to niech chociaż będzie z tego jakiś społeczny pożyt
> ek.
>
> nie wiem jakie są powody potraktowania tego
> zawodu z taką ironią-lekceważeniem-pogardą w zacytowanym poście,

Ironii, lekceważenia i pogardy dla zawodu ogólnie nie zaobserwowałem, a użyty
rzeczownik jest takim samym kolokwializmem jak szofer.
Za to, że ten zawód jest mało prestiżowy, niech Twój mąż podziękuje kolegom z
branży. Przykładów ich osiągnięć, wobec których określenie "głupiutkie filmiki"
jest bardzo oględne, każdy jest w stanie przytoczyć wiele.

> że chodzi o takie ciepłe skojarzenia’...

Dobrze, jak o ciepłe, a nie o, nazwijmy to, gorące. O sugerowanie, na przykład,
że stan posiadania - powiedzmy klasa samochodu - jest funkcją atrakcyjności
społecznej i seksualnej.
Takie zabiegi są nie tylko nieuczciwe, ale szkodliwe społecznie. Zwłaszcza jeśli
trafiają do dzieci.

> przygotowują tez profesjonalne kampanie społeczne o zupie, która była
> za słona,

Klasyczny przykład moralności Kalego - negatywny stereotyp płci jest be, jeśli
dotyczy kobiet, a cacy, jeśli dotyczy mężczyzn.

> I tu moje pytanie – czy chrześcijaństwo i praca w reklamie wykluczają się

Tak samo jak nie wyklucza się chrześcijaństwo i praca fordanserki albo
ochroniarza: samo z siebie nie, ale są zawody, w których zachować
uczciwość/przyzwoitość jest dużo trudniej.

[samboraga]

Drogi Weasleyu, ponieważ Twoja żona odmawia rozmowy ze mną z powodu...mojego
męża, to pozwolisz, że nie wdając się w szczegóły decyzji, odmówię rozmowy z
Tobą. Pozdrawiam.

ps. nie zdążyłam tego napisać przed Twoim drugim postem

[a_weasley]

samboraga napisała:

> Drogi Weasleyu, ponieważ Twoja żona odmawia rozmowy ze mną z powodu...mojego
> męża, to pozwolisz, że nie wdając się w szczegóły decyzji, odmówię rozmowy z
> Tobą.

Masz takie samo prawo odmówić rozmowy choćby bez podania przyczyn, jak ja uznać
takie zachowanie, zwłaszcza w zestawieniu z kontynuowaniem rozmowy z Minerwą, za
niepoważne i oświadczam, że z prawa tego korzystam.
Jak dla mnie, możesz nie odpowiadać, ja to piszę, bo dyskusja jest publiczna i
nie tylko do Ciebie mówię.
W sprawach słów mojej żony odsyłam do tejże (J 9:21). Zaznaczam wszelako - a
czynię to nie w jej imieniu, lecz na podstawie swojej znajomości alfabetu - że
wedle mnie napisała jedynie, iż nie odpowiada jej dyskutowanie o problemie
ogólnym przez pryzmat czyichś powiązań rodzinnych. Nie z powodu Twojego męża,
lecz z powodu Twoich i tylko Twoich słów, wedle których rozmową o ogólnym
zjawisku poczułaś się urażona z tej racji, że Twój mąż jest tego zjawiska
współtwórcą (co do danej rozmowy nic nie wnosi).
Nikt nie twierdził, że wszyscy reklamiarze są wredni i nieuczciwi. Ba, nikt nie
twierdził, że reklama jako zjawisko jest taka czy siaka. Natomiast zjawisko
reklamy nieuczciwej istniało, istnieje i istnieć będzie. Pół świata kombinuje,
jak by je ograniczyć, przed czym z kolei branża się broni. Dotyczy to też prób
ograniczenia wszechobecności reklamy. Manipulacja od dawna odgrywa tu większą
rolę niż informacja i też doskonale o tym wiadomo, i z punktu interesów
konsumenta jest to rzecz zła, bo nakłania go do kupowania produktu nie lepszego,
lecz skuteczniej wciskanego.
Może bym i był mniej cięty na reklamę, gdyby centrum mojego miasta nie wyglądało
obecnie jak składnica plakatów reklamowych zasłaniających często całe fasady domów.

[mader1]

> Powyżej to fragment z postu Minerwy, nie wiem jakie są powody potraktowania
teg
> o
> zawodu z taką ironią-lekceważeniem-pogardą w zacytowanym poście, ale prawdą
> jest, żę jest to postawa bardzo częsta.

Myślę, że Minerwa ( przepraszam, że interpretuję to po swojemu, ale jako osoba
nie zaangażowana emocjonalnie, może odbieram to bardziej obiektywnie) użyła tu
tego zwrotu dostosowując się do powierzchownego i żartobliwego tonu całej
dyskusji. Siłą rzeczy nie mogliśmy rozmawiać o reklamach poważnie i głeboko,
skoro się im nie przypatrujemy. Wszyscy sobie żartowaliśmy.
Nie słyszałam określenia reklamiarze, ale myślę, że pisze prawdę , że nie
chciała nikogo urazić.
Copywriter jest przecież tylko częścią machiny reklamowej ( jak uświadomiła
mnie znajoma) , a ona chciała jakimś krótkim nienapuszony słowem okręslić tych
wszystkich reklamodawców ?, producentów ? , sprzedawców reklam ?itd, itp.
Nie jest też źle, że nie chce z Tobą, z powodu Twojego męża rozmawiać o swoich
przemyśleniach. Obawia się, że jakieś ogólne, powierzchowne spostrzeżenia
odbierzesz do siebie, do sytuacji Twojego męża.
Spostrzeżenia są takie jakie są, trudno bez argumentów i wnikliwego
przypatrzenia się branży, konkretnej agencji, konkretnego copywritera je
zmienić, zeby było uczciwie.
Robi to z szacunku dla Ciebie.

Ale napisz coś o tej pracy Będziemy wtedy dyskutować.

Do tego zwykle większość osób próbuje
> mniej lub bardziej udowodnić, że reklama jest be, a on/ona podatny nie był,
nie
> jest i nie będzie. A jeśli coś już się spodoba to zawsze jest mówione z
> asekuracją ‘wiem, że chodzi o sprzedaż’, ‘wiem, że chodzi o m
> anipulację’, ‘wiem,
> że chodzi o takie ciepłe skojarzenia’...

A coś w tym jest. Ja czasem kupuję coś reklamowanego. Czasem tak jestem
wściekła za reklamę, że specjalnie tego produktu, choć w innych okolicznościach
tak bym nie zrobiła, nie kupuję.
Natomiast moja mama, która wiele rzeczy reklamowanych kupuje właśnie z powodu
reklamy ( nawet mi opowiada o jakiś świetnych reklamach) ))) twierdzi, ze jej
wybory są niezależne.
Kiedyś nawet kupowała swojemu męzowi,dziadkowi " werter's originals" czy jak
tam, żeby dawał swoim wnuczkom , jak ten w reklamie ((( Jakby to coś mogło
naprawić...

[kulinka3]

Samboraga napisala:

Mój mąz miał już przypadek, gdy brand menadżer (osoba
odpowiedzialna za produkt) dużej firmy nie zgodził się ze...słownikiem
ortograficznym i reklama poszłą z błędem w odmianie deklinacyjnej, ‘bo przecież
ludzie tak mówią’... Innym razem menadżer firmy kurierskiej odrzucił projekt
męża, zabawny, dowcipny, bo….przecież gołębie nie mówią (w projekcie były m.
in. rozmawiające gołębie pocztowe). Ręce opadają...

Dokładnie.
Nie jeden raz czytałam w "Pressie" wywiady z twórcami reklam,które odniosły
jakiś tam sukces.Na pytanie dlaczego dobrych reklam jest tak mało, odpowiadali,
że to wypadkowa ich pracy i przede wszystkim decyzji prezesa)) firmy, która
reklamę zamawia.Często zabawne, dobre, fajne reklamy nie znajdują poklasku, bo
prezes ma swoją wizję np.ze skąpą ubraną nastolatką lub z odpowiednim tekstem,
który wydaje mu się być zabawny.Szkoda,że często tylko jemu.
Z drugiej strony po niejednej akcji z oprotestowaniem reklam moje znajome miały
wrażenie,że osoby odpowiedzialne przyjmujące te skargi kompletnie nie rozumiały
dlaczego ludzie się oburzają.Dobra reklama to ta, obok której nie można przejść
obojętnie, która nas na moment zatrzyma, a więc wszystko zadziałało wg reguł.
Mam często wrażenie,że goła baba sprzeda wszystko od mebla po bieliznę.Mnie to
już przestało dziwić, ale jak wytłumaczyć to dzieciom,które wychowujemy?

mamalgosia

[zuzanna56]

Możesz napisać parę słów o szkoleniu z profilaktyki uzależnień. Kto je
prowadzi? Dzięki.

[mamalgosia]

Ale to już było jakiś kilka lat temu, ciężko mi powiedzieć, a dyplomu nie mam,
bo można go było otrzymać dopiero po przeprowadzeniu programu 10 kroków, a mi
dyrektorka nie pozwoliła. Było to w Łodzi, trwało 5 dni, ogólnie bardzo, bardzo
fajne. Jesli Ci zależy, to mogę pogrzebać u mojej mamy, tam mam jeszcze całą
masę materiałów z tego szkolenia, na pewno będą jakieś adresy

[zuzanna56]

To nic, nie szukaj. Ciekawa byłam czy organizował to ktoś z Trójmiasta.

przekazywane wartości a zawód...

[mader1]

Jedna z uczestniczek forum, która jednakowoż chyba sama boi się pisać ,
opowiadała mi dopiero co, że oglądała jakiś program w tv o wyborze drogi
życiowej, zawodu przez młodych ludzi. Doradca - psycholog mówiła w nim, że w
wyborze trzeba brać pod uwagę wzorce i wartości przekazywane przez rodzinę i
tu podała przykład - " jeżeli na przykład rodzice, rodzina dużą wagę
przykładają do prawdomówności, wpoją , że kłamstwo jest złe, młody człowiek nie
nadaje się do agencji reklamowej lub na prawnika " !
Znajoma była tym oburzona - to godzenie się na to, by całe dziedziny, sfery
naszego życia były opanowane przez zło.
Poczem zakończyła - " To teraz rozumiem, dlaczego tacy doradcy, którzy na
lekcjach i prowadzili badania, doradzili mojemu synowi, żeby został kowalem (
jeden z najlepszych uczniów w warszawskim LO) ))))))

[samboraga]

może chodziło o kowala swojego losu?)))

Mader, Minerwo, Weasleyu

[samboraga]

Wybaczcie, ale ja zupełnie nie rozumiem o co Wam chodzi. Że dyskutuję z
generalizującymi (a tym samym nie oddającymi CAŁEJ prawdy) stwierdzeniami
Minerwy? (bo że zaszło różnica w rozumieniu reklamiarza to nie moja wina,
wystarczyło wyjaśnić i wyjaśniłyśmy sobie) Że dyskusja była lekka i żartobliwa,
a ja wparowałam tak na serio, a na serio to emocjonalnie? A emocjonalnie,
bo...mam męża w branży. I TYLKO dlatego się włączyłam tak emocjonalnie?
To absurd.
Jeżeli ktoś napisze, że ‘służba zdrowia jest skorumpowana’, a ja włączę się do
dyskusji to też się okaże, że przemawiają przeze mnie emocje, bo jestem
pacjentką? A jak napiszę że mam w rodzinie lekarzy to też usłyszę, że nie mam
prawa głosu w dyskusji, bo siłą rzeczy nie patrzę ‘obiektywnie’? Zresztą
obiektywnie czyli jak? Jak pacjent czy jak lekarz? Czy nie jest tak, że
obiektywnie to znaczy dojście razem do wspólnej perspektywy?
Poza tym -wiele razy dyskutujemy, często emocjonalnie, odwołujemy się do
osobistych doświadczeń. Skąd nagle jest to ZARZUT?

Czemu odniosłam się do słów Minerwy? Aby z poziomu generalizacji i abstraktu
przejść na konkret. Przyznam, że spodziewałam się, że usłyszę co konkretnie się
nie podoba np. jakie kampanie, jakie działania, tak jak to wymieniali inni, że
pneumokoki, że łódka Bolls... Spodziewałam się...merytorycznej dyskusji. W
zamian – rozmowa wczorajsza zapętliłą się wokół mojej zdolności do
‘obiektywnej’ rozmowy, zostałam zdyskredytowana jako równorzędny partner
rozmowy. Szkoda.

Z perspektywą ‘od środka’ wielu zawodów spotykamy się przez rodzinę, znajomych,
rozszerza nam to widzenie. Gdy wujek – policjant na imieninach zżyma się, że na
komendzie ma jeden komputer i są tak zawaleni biurokracją, że nie starcza czasu
na czynności operacyjne, to łagodniej patrzymy na policjanta, który bezradnie
rozkłada ręce, gdy zgłaszamy, że skradziono nam auto.
A na forum – czy przy rozmowach o problemach szkolnych nie pytamy często o punkt
widzenia naszych formowych nauczycielek?
Branża reklamowa jest niewielka. Hermetyczna. Nie spodziewałąm się, że wiele
osób będzie miało z nią styk na forum. Nie dziwi mnie widzenie sprawy tylko od
strony odbiorcy. Napisałam mój ‘wykład’, bo uznałam, że możemy porozmawiać.
Nawet jeśli ktoś wcześniej był ‘na nie’. Nawet jeśli wcześniej dyskusja była
tylko lekkim przerzucaniem się wrażeniemi. Ja w każdym razie jestem ciekawa
świata, którego nie znam...
Możliwe, że nie ma na forum takiej potrzeby. Choć oczywiście jeśli Otryt nadal
jest zainteresowany rozmową to chętnie porozmawiam.

I na koniec. Niestety, domniemywam, po postach Minerwy i Weasleya, że zarzucany
mi brak obiektywizmu ma bardzo prozaiczne źródło – potraktowanie reklamy jako
zła samego w sobie, zawsze i wszędzie (wiem, wiem, deklaracje są inne, ale w
postach tego nie widać, pozytywnych przykładów jak na lekarstwo, na ‘tak’ same
ogólniki, że ‘są na pewno uczciwi pracownicy reklamy’ – ja tez wiem, że są).
Wówczas faktycznie nieważne jak to widać od środka. Wówczas faktycznie
obiektywizm nie jest sumą kilku perspektyw, ale tylko perspektywą odbiorcy
reklamy. On wie lepiej, bo to na nim to krojenie się odbywa (używając analogii
chirurgicznej, skoro akurat świeżo po krojeniu jestem

Ps. Mader, zapytam męża o te reklamy, ale my oglądamy mało tv, a on jest głową o
kilka kampanii do przodu

[mader1]

Samborago, niczego Ci nie zarzucałam...

a nawet...

[mader1]

napiszę jutro , co konkretnie w reklamach mi się nie podoba najbardziej.

[mader1]

pryznam, że szczególnie trudno oglądać mi pewien typ reklam. Chodzi o te, które
w podtekscie obiecują młodym ludziom akceptację, przyjaciół.Podam przykład -
młodzieniec siedzi smutny i samotny, bierze do ręki ( lub kupuje) paczkę
chipsów i natychmiast rozlega się dzwonek - za dzrzwiami czeka paczka
znajomych. Mam wrażenie, że to jest mocno nie fair. Wiem, że wielu młodych
ludzi - nawet Ci, którzy z naszego, dorosłego punktu widzenia nie mają ku temu
powodów - ma kompleksy, czuje się samotna.
Wiem - to jest skuteczne, ale to pójście na łatwiznę.

młodzieży...

[samboraga]

> w podtekscie obiecują młodym ludziom akceptację, przyjaciół.Podam przykład -
> młodzieniec siedzi smutny i samotny, bierze do ręki ( lub kupuje) paczkę
> chipsów i natychmiast rozlega się dzwonek - za dzrzwiami czeka paczka
> znajomych.

no widzisz - czy życie/stereotypy napędzają reklamę czy reklama życie? oto jest
pytanie...
reklama tak nie działa, że 'zjesz chipsy - zjawią się przyjaciele' (to oczywiste
to język konwencji
młodość = czas przyjaźni, spędzania wolnego czasu z przyjaciółmi po szkole, jest
to marzenie i potrzeba wszytskich
reklama mówi - sprzedajemy chipsy, jesteś młody, fajny - kup (tzn. nie 'jeśli
jesteś fajny kup' tylko 'jesteś taki jak ci ludzie na ekranie, też jesteś
fajny', coś jak oglądanie filmu w kinie i identyfikacja z bohaterami)
oczywiście, reklama ma większą siłę rażenia niż ciocia na imieninach 'czy masz
już chłopaka', albo babcia 'wiesz, ta twoja (do matki dziecka) Basia to dzika
jakaś, tylko siedzi w tych ksiązkach, nigdzie nie wyjdzie, nie ma koleżanek'
ale ciężko obarczać winą reklamę, że nastolatki mają kompleksy

a wczoraj widziałąm w tv żart z tej konwencji - w reklamie wody tymbarku było
odwrotnie 'namawiają cię, że musisz to, to i to? nie musisz - woda tymbark'
(tekst był inny)
gdy jakaś konwencja jest już zjechana - zawsze można ją przełamać
i ciekawe - jeśli produkt jest niefajny, nietrafiony to się nie sprzedaje (bywa
tak, że sprzedaż jest na tak niskim poziomie, że produkt jest wycofywany)
ja bym się bardziej martwiła, że chipsy nie są zdrowe i muszę poskramiać apetyt
mojego dziecka na takie produkty

generalnie przekaz jest - jest produkt, kup go (i znowu - nie mówię o
nieetycznych reklamach)

ps. swoją droga jak o chipsach - jak je nazwać po polsku? żeby znowu nie
wyszdł jakiś reklamiarz))

[mader1]

> ale ciężko obarczać winą reklamę, że nastolatki mają kompleksy

Nooo tak. Rycerzowa gdzieś napisała szalenie mądre zdanie - nie ujawniaj swoich
słabym stron, bo będą w nie walić. Taka jest prawda. Ale jakoś głupio, gdy
dorośli, uzbrojeni w narzędzia typu psycholog, socjolog itd itp wykorzystują te
kompleksy do sprzedania im ( nastolatkom) rzeczy, która tych kompleksów nie
uleczy ? Do wykorzystania wiedzy o kompleksach...

Reklama z jakimś tonikiem. Dobrze, ze na reklamie pokazują, jak czyścić skórę,
że trzeba o nią dbać. I są takie reklamy, które mówią o tym spokojnie, choć też
stosując jakąś scenkę. Ale widziałam też taką - " Aaaa ! Pryszcz ! Nie mogę się
pokazać ! Nie wychodzę na imprezę ! "I koleżanka, która coś zaradza w 2
godziny, bo tamta rzeczywiście nie może z tym pryszczem wyjść.
2 godziny ! ))) No i komu przyszło do głowy wmawiać, że z pryszczem nie można
pójść na imprezę )) Ja się z tego śmieję, ale wyciągałam już 15 latkę z
naprzeciwka na spacer na siłę. Z powodu tych pryszczy. I jakoś nie pociesza
mnie, że ze swoimi potrafię o tym rozmawiać - a raczej: to wyśmiać.

[samboraga]

>Ale jakoś głupio, gdy
> dorośli, uzbrojeni w narzędzia typu psycholog, socjolog itd itp wykorzystują te
> kompleksy do sprzedania im ( nastolatkom) rzeczy, która tych kompleksów nie
> uleczy ? Do wykorzystania wiedzy o kompleksach...

ale to nie chodzi o wiedzę o kompleksach!!!!
nikt nie siedzi w agencji, aby dopiec biednym nastolatkom!!!!
rozpatrywane jest to od innej strony!
przychodzi zlecenie na produkt - tonik na trądzik
jaki jest tok dalej myślenia? mniej więcej taki: każdy w tym wieku chce wyglądać
ładnie - możemy ci pomóc tym tonikiem - nasz tonik ci pomoże - był pryszcz, nie
ma pryszcza...

>No i komu przyszło do głowy wmawiać, że z pryszczem nie można
> pójść na imprezę ))

a za naszych (bo w obu wypadkach przedreklamowych) licealnych czasów nie było
takich sytuacji? ja też omijałąm imprezy, z powodu ciuchów...
został wzięty do reklamy przykład zachowań nastolatkowych - tylko tyle

przyznam, że nie umiem patrzeć tak na reklamy jak napisałaś, bliskie mi jest to,
co napisała Majka
dziewczyna z pryszczem dostaee informację o kilku środkach na pryszcze,
napisałaś, że ta jedna reklama jest bardziej ekspresyjna, z tego co weim to
ekspresyjne są raczej wszystkie (podobnie chipsów, napojów dla młodzieży itp.) -
bo dostosowane są do sposobu odbioru 'stereotypowej' młodzieży, dużo obrazków,
dużo hałasu, wartka akcja
przecież nie wszyscy tacy są, prawda?
w reklamie wzięto stereotyp

[a_weasley]

samboraga napisała:

> ale to nie chodzi o wiedzę o kompleksach!!!!
> nikt nie siedzi w agencji, aby dopiec biednym nastolatkom!!!!

Ależ oczywiście, że nie. I nikt tego nie twierdzi.
Natomiast odnoszę wrażenie, że twórcy części reklam odczucia części osób, do
które one trafią, mają w rzyci.

> możemy ci pomóc tym tonikiem - nasz tonik ci pomoże - był pryszcz, nie
> ma pryszcza...

Jestem pod wrażeniem troski reklamodawców o młodzież.

> bo dostosowane są do sposobu odbioru 'stereotypowej' młodzieży, dużo obrazków,
> dużo hałasu, wartka akcja
> przecież nie wszyscy tacy są, prawda?
> w reklamie wzięto stereotyp

Oczywiście. Zwrócono się do właściwego TARGETU.

[mader1]

> przychodzi zlecenie na produkt - tonik na trądzik
> jaki jest tok dalej myślenia? mniej więcej taki: każdy w tym wieku chce
wygląda
> ć
> ładnie - możemy ci pomóc tym tonikiem - nasz tonik ci pomoże - był pryszcz,
nie
> ma pryszcza...

Tak. I są takie reklamy - jak zauważyłaś, tak właśnie napisałam
A obok tego są reklamy, które no... utrwalają szkodliwe stereotypy - to mało
napisane. One po prostu stosują na nich jeszcze przekręt z dokrętem.

> ale to nie chodzi o wiedzę o kompleksach!!!!
> nikt nie siedzi w agencji, aby dopiec biednym nastolatkom!!!!

"dopiec". Trochę to zbanalizowałaś. Wykorzystać wiedzę na temat ich marzeń,
kompleksów, obaw, by sprzedać im towar.

Samborago. Nie do końca rozumiem Twoją obronę wymienionych przeze mnie reklam.
Uważasz, że one są w porządku. Że to źle, że mi się nie podobają ? Że jeżeli
zrozumiem prawdziwe intencje ich twórców - których obydwie nie znamy do końca -
polubię je ?
No nie, rozumiem, że taki "tonik co to jedna koleżanka krzyczy do drugiej, że
nie może pójść na imprezę z powodu pryszcza "nie jest dla mojej córki i
powinnam się uspokoić, bo ona wychowywana przeze mnie od dziecka, po niego nie
sięgnie Ale nie sprawia to, że reklama ta mi się podoba )))
To chyba tak ma działać, co ? Ona jest przeznaczona dla innego targetu ...)))
Padła więc ofiarą zamysłu twórców

zbiorczo;)

[samboraga]

>A ja to na pewno nie wszystko )),

O, to przepraszam…już odpisuję

Odpowiem zbiorczo o dzieciach i młodzieży, łatwiej będzie w jednym wątku

Zrozumiałam tak: że wg Ciebie reklama do dzieci zawsze jest zła, bo…zawsze będą
dzieci, których rodziców nie będzie na to stać. I że to nie fair, aby myślały,
że są gorsze…
Napisałm, że to argument demagogiczny – dlaczego? Dzieci nie dowiadują się o
tym, że ‘żyją gorszym świecie’ z reklamy, nie tylko w każdym razie – dowiadują
się ‘z reala’ gdy na pogerowską wieś przyjadą letnicy, a ich dzieci mają fajne
zabawki, gdy przyjedzie jakaś dalsza rodzina żyjąca na innym poziomie
Tam są dzieci, które nie mają nawet podróbek Barbie…
(na podwórku pewnie coraz mniej w dobie zamkniętych osiedli i lepszych/gorszych
dzielnic)
Dlatego nie uważam, że reklama dużo więcej...
Ale tu się chyba rozmijamy?

A jeśli chodzi, o dzieci, których rodziców stać na reklamowane - nie rozumiem
tego o pryzjacielu. Choć rozumiem, że może być takie dziecko, które tak
pomyślałao (że z klockami będzie i człowieczek.

Tonik. Nie chodzi mi o to, że reklama ma się podobać.
Zrozumiałam tak – córka nie kupiła toniku tak reklamowanego, tak?
Czy chodziło raczej o to, że wg reklamy taki przekaz nie jest dla córki,
wychowywanej tak a nie inaczej? Jeśli tak - dlaczego nie jest?
Nie zrozumiałam tego.

[a_weasley]

samboraga napisała:

> Zrozumiałam tak: że wg Ciebie reklama do dzieci zawsze jest zła,

Nie wiem jak wg Otryta, ale wg mnie tak.
Przede wszystkim dlatego, że uczy kierowania się takową, bezkrytycznego stosunku
do niej. Sama piszesz, że potrzeba tłumaczyć. Czyli są jakieś złe wpływy, które
trzeba neutralizować. Po pierwsze rodzice i tak mają dosyć roboty, po wtóre co z
dziećmi, których rodzice sami tego nie widzą, a takich jest prawdopodobnie
większość?

> dzieci, których rodziców nie będzie na to stać. I że to nie fair, aby myślały,
> że są gorsze…
> Napisałm, że to argument demagogiczny – dlaczego? Dzieci nie dowiadują
> się o tym, że ‘żyją gorszym świecie’ z reklamy, nie tylko w każdym razie

Non solum, sed etiam.

> – dowiadują
> się ‘z reala’ gdy na pogerowską wieś przyjadą letnicy, a ich dzie
> ci mają fajne
> zabawki, gdy przyjedzie jakaś dalsza rodzina żyjąca na innym poziomie
> Tam są dzieci, które nie mają nawet podróbek Barbie…

Co innego jednak, kiedy są to rzadkie spotkania z ludźmi z innego świata, a co
innego, kiedy to się wpycha na każdym kroku.

Wszystkie reklamy skierowane do dzieci są złe

[otryt]

Wszystkie reklamy kierowane do dzieci uważam za złe, dlatego, że dzieci nie są
świadomymi klientami i nie posiadają swoich pieniędzy. Pośrednio w ten sposób
wywiera się presje na rodziców, nieuchronnie powstają napięcia w dzieciach i na
styku rodzice dzieci. Parę razy kupowałem tylko dlatego, aby zredukować te
widoczne napięcia. Bo nie warta była skórka za wyprawkę. Potem i tak zabawka
szybko trafiała w kąt.

Oczywiście realny świat pokaże dziecku różnice majątkowe między ludźmi, jednak
rodzinny dom powinien być pod tym względem bezpieczny, powinien być azylem,
gdzie łagodzi się napięcia powstałe na zewnątrz, a nie odwrotnie. Taka jest
funkcja domu. Nie zgadzam się z argumentem Samboragi o bogatszych letnikach z
miasta. Bardzo często dzieci tych letników dadzą się pobawić Barbie
biedniejszym dzieciom ze wsi, pożyczą zabawki na jakiś czas. Dzieci z różnych
środowisk potrafią się razem bawić. To dorośli posiadają więcej uprzedzeń,
stosując bariery majątkowo towarzyskie i stopniowo przekazują to dzieciom.
Dziecko ma okazję sprawdzić, że zabawka letnika, to aż nic takiego, jak
wyglądało w reklamie. A więc w realu problem wygląda łagodniej, niż w wyobraźni
pobudzonej reklamą. Parę razy udało nam się skutecznie odwrócić uwagę dziecka
od reklamowanego dobra kupując, inną czasem nawet droższą i atrakcyjniejszą
zabawkę. Tylko dlatego, aby wytrącić im argument "że wszyscy mają". Myślę, że
nie jest dobre zaszczepiane w dziecku takiego myślenia, że jeśli wszyscy mają
to ono też musi mieć. Tak naprawdę to "wszyscy" przeważnie oznacza "niektórzy".
Czasem jest lepiej mieć coś innego niż wszyscy. Zawsze pokazywaliśmy, ze
lepiej, aby każde dziecko miało inne zabawki, wspólnie się nimi bawiło i
wymieniało. Zabawa wtedy lepsza i stosunki między dziećmi kształtują się
lepiej. Od małego uczyliśmy swoje dzieci, aby w piaskownicy wymieniały się
wiaderkami i nawiązywały kontakty ze spotkanymi tam maluchami.

[maika7]

> Wszystkie reklamy kierowane do dzieci uważam za złe, dlatego, że dzieci nie są
> świadomymi klientami i nie posiadają swoich pieniędzy. Pośrednio w ten sposób
> wywiera się presje na rodziców, nieuchronnie powstają napięcia w dzieciach i
na styku rodzice dzieci.

Tego nie rozumiem. To, co można kupić dziecku zależy nie tylko od checi dziecka,
ale przede wszystkim od tego, co rodzice uznają za warte kupienia i co mogą
kupić. To trochę tak, jakby mieć pretensje do wystaw sklepowych, że do dzieci są
skierowane. Dzieci bardzo prędko się orientują na co rodziców można "naciągnąć"
a na co nie. Jakie są granice "siły nabywczej kieszeni rodzicielskiej". Rodzinny
dom wyznacza granice - od nas, dorosłych zależy czy dziecko patrzy na reklamy
jak na potencjalny "katalog rzeczy do kupienia" czy jak na obojętny "nabywczo"
filmik.

M.

[a_weasley]

maika7 napisała:

> > wywiera się presje na rodziców, nieuchronnie powstają napięcia w
> > dzieciach i na styku rodzice dzieci.
>
> Tego nie rozumiem.

To przyjmij do wiadomości, że:
1. Nie wszystkie dzieci są takie mądre jak Twoje.
2. Nie wszyscy rodzice są tacy asertywni jak Ty.
Dzieci same z siebie siły nabywczej nie mają, więc gdyby naciskanie na rodziców
za pośrednictwem dzieci nie działało, toby nikt nie wyrzucał pieniędzy na
reklamy adresowane do dzieci.
Mówił mi człowiek prowadzący sklep w dość ubogiej okolicy, że jak zobaczy nową
reklamę jakiejś pierdóły, batona czy czegoś w tym stylu, w TV przed pogodą, to
nazajutrz świtem dzikim jedzie po to do hurtowni, bo wie, że zaraz pół wsi
będzie o to pytać. W ubogiej okolicy, przypominam.

> Dzieci bardzo prędko się orientują na co rodziców można "naciągnąć"
> a na co nie. Jakie są granice "siły nabywczej kieszeni rodzicielskiej".

Pytanie, czy dzieci również rozumieją, że jak będzie na to, to nie będzie na tamto.

[maika7]

> To przyjmij do wiadomości, że:
> 1. Nie wszystkie dzieci są takie mądre jak Twoje.

To nie o mądrość chodzi, więc tego punktu NIE przyjmę do wiadomości.

> 2. Nie wszyscy rodzice są tacy asertywni jak Ty.

Z asertywnością mam kłopoty. Ale dzięki za ocenę 3/4 mojej rodziny. W sumie
nawet chyba pozytywna.

> Dzieci same z siebie siły nabywczej nie mają, więc gdyby naciskanie na rodziców
> za pośrednictwem dzieci nie działało, toby nikt nie wyrzucał pieniędzy na
> reklamy adresowane do dzieci.

To inna sprawa - i problem do rozwiązania w rodzinach, a nie w postulatach o
zakrywanie wystaw sklepowych.

> Mówił mi człowiek prowadzący sklep w dość ubogiej okolicy, że jak zobaczy nową
> reklamę jakiejś pierdóły, batona czy czegoś w tym stylu, w TV przed pogodą, to
> nazajutrz świtem dzikim jedzie po to do hurtowni, bo wie, że zaraz pół wsi
> będzie o to pytać. W ubogiej okolicy, przypominam.

Bo to działa - jeśli tylko przyzwolimy na działanie. Tak, jak WYSTAWY sklepowe z
odpowiednio wyeksponowanymi produktami. A propos ubogich dzielnic - mieszkam od
20 lat na wsi - mniej więcej wiem, jak się żyje w ubogich społecznościach i na
co wydają rodzice, którym nie starcza na chleb.

> Pytanie, czy dzieci również rozumieją, że jak będzie na to, to nie będzie na
tamto.

Tak. Bardzo prędko. Poza tym nie zawsze dzieci wszystko muszą zrozumieć, zeby
przyjąć, że decyzje rodziców są ważne - nie oczekuję od dwulatka, że zrozumie
dlaczego gwałtownie go ściągam z jezdni, choć chodzi się po niej wygodnie.

Reklama telewizyjna to nie wystawa sklepowa

[otryt]

maika7 napisała:

>a nie w postulatach o zakrywanie wystaw sklepowych.

Przepraszam bardzo, czy ja gdzieś pisałem o wystawach sklepowych? Majko, kilka
razy piszesz o wystawach, doprowadzając rzecz do absurdu, bo absurdem jest
zasłanianie wystaw sklepowych przed dziećmi. Dyskutuj proszę może z tezami,
które wypowiedziałem, a nie z tymi, które napisałaś sama w poprzednim wpisie.

Chciałem napisać to pod poprzednim Twoim wpisem, lecz nie zdążyłem. Uważam, że
reklamy telewizyjne i wystawy sklepowe dwie różne sprawy. Siła rażenia tych
pierwszych jest nieporównanie większa. Na wystawie jest towar, jaki każdy
widzi. W reklamie np jest podmalowany, upiększony, posiada cechy, których nie
ma w rzeczywistości. Np mięso jest malowane farbą, a zabawki wyprawiają takie
cuda, jakie się nam nawet przyśnić nie potrafią. Dorosły człowiek potrafi
odróżnić fikcyjne cechy w reklamie od prawdziwych, dziecko - nie. Poza tym
wystawę ogląda wielu ludzi. Reklama zaś jest skierowana tylko do Ciebie. Tak,
tak, do Ciebie też, który siedzisz teraz przy telewizorze. Reklama nie tylko
pokazuje towar. Ona mówi, że tego potrzebujesz, że za tym tęsknisz. Czasem
nawet, że będziesz kimś lepszym, ważniejszym, szczęśliwszym, bardziej
wartościowym, liczącym się w środowisku, wśród ludzi, w gronie rówieśniczym ,
jeśli tylko staniesz się posiadaczem tej rzeczy.

[lucasa]

>
otryt napisał:
Uważam, że
> reklamy telewizyjne i wystawy sklepowe dwie różne sprawy. Siła rażenia tych
> pierwszych jest nieporównanie większa

A dlaczego dwie rozne sprawy? Przeciez obie sa elementem marketingu, ktory
zreszta obejmuje duzo szerszy zakres niz tylko wymienione pozyzej. Co do sily
razenia to tez zalezy. Ile jest chrupek/slodyczy skierowanych dla dzieci, ktore
sprzedaja sie super tylko dlatego, ze dolaczane sa do nich jakies kolekcje
karteczek czy naklejek do zbierania? A przeciez nie bylo to nigdzie reklamowane
w TV. Jak my bylismy w wieku szkolnym prawie nie bylo reklam w TV a wiekszosc i
tak marzyla o chinskich tenisowkach, pachnacych gumkach czy co tam jeszcze bylo
kolorowego z Chin. A ile osob kupowalo namietnie gumy Donald po to aby miec
kolejna "historyjke". Ja jakos nie widze potrzeby demonizowania reklam.

W pewnym momencie w watku pojawilo sie pojecie niszy czy niszowych dzieci.
Troche traktuje o tym film "about a boy" (nie znam polskiego tytulu) i
wlasciwie uwazam, ze rodzice wyrzadzaja dziecku krzywde gdy chca aby maluchy
nasladowaly ich wybory (nie te moralne, ale te o jakich trakuja reklamy i o
czym jest ten watek). Dziecko desperacko potrzebuja akceptacji srodowiska w
ktorym sie znajduja.
Ja, jak nie mialam dzieci to myslalam, ze rodzice bardziej moga ksztaltowac
gust swoich dzieci. Teraz moglabym przekonywac moja pannice ze np. brazowy to
taki fajny kolor, a rano i tak wybierze sobie ulubiona rozowa (fuj) koszulke z
cekinami (fuj fuj). ale w koncu 3.5 latka ma sie tylko raz wiec niech sie nosi
cekinowo. Corka jak by bardzo chciala Barbi to pewnie znalazl by sie ktos w
rodzinie kto by jej kupil taki prezent, a i tak zasypiac bedzie ze swoim
pieskiem, ktory tak jest wytarty, ze przy ktoryms kolejnym praniu zupelnie sie
spierze.

My bardzo malo ogladamy TV (zreszta od niedawna mamy odbiornik), dzieci wcale,
poza bajkami DVD, ale ja z zainteresowaniem ogladalam programy ciurkiem
przestawiajace najlepsze reklamy (o tych seansach calonocych (we Wroclawiu?)
tylko slyszalam). Wiekszosc z nich to calkiem dobre etiudy filmowe.

a swoja droga dziwny ten watek
A

[minerwamcg]

>Teraz moglabym przekonywac moja pannice ze np. brazowy to
> taki fajny kolor, a rano i tak wybierze sobie ulubiona rozowa (fuj) koszulke
>z cekinami (fuj fuj). ale w koncu 3.5 latka ma sie tylko raz wiec niech sie
>nosi cekinowo.

Raz w życiu ma się także cztery latka, dwa i miesiąc, trzy i osiem miesięcy
trzy tygodnie i dwa dni. Raz w życiu jest każda chwila, drugiej takiej nie
będzie. Dlatego moim zdaniem lepiej jest wybierać razem z dzieckiem coś, co
będzie i ładne, i gustowne. Choć, oczywiście, niekoniecznie brązowe.

> Dziecko desperacko potrzebuja akceptacji srodowiska w
> ktorym sie znajduja.

Owszem. Ale MSZ zadaniem rodziców jest sprawić, aby tej akceptacji nie
potrzebowały aż tak desperacko. Ponieważ, głupia sprawa, wyścig finansowy z
kieszeniami zamożniejszych rodziców nie zawsze jest tym, na co byśmy mieli
ochotę. A i postawę "liczy się tylko to, co masz" nie zawsze uważamy za
odpowiednią dla wychowania dziecka.

[maika7]

> Przepraszam bardzo, czy ja gdzieś pisałem o wystawach sklepowych?

To było w mojej odpowiedzi do Artura, a nie do Ciebie. Fakt, użyłam porównania
reklamy do wystawy sklepowej, bo uznaję wystawę za "prekursorkę" reklam (cel
podobny - sprawic, ze zauważysz towar i go będziesz chciał mieć).

> Majko, kilka
> razy piszesz o wystawach, doprowadzając rzecz do absurdu, bo absurdem jest
> zasłanianie wystaw sklepowych przed dziećmi. Dyskutuj proszę może z tezami,
> które wypowiedziałem, a nie z tymi, które napisałaś sama w poprzednim wpisie.

Otryt, sprowadzam - byc może- rzecz do absurdu, ale zauważ, ze Tobie
odpowiedziałam inaczej nieco, niz Arturowi, ktory ma inny sposób rozmawiania,
więc, proszę, nie mieszajmy tych dwóch rozmow. Z tezami, które wypowiedziales
starałam się dyskutowac w odpowiedzi do Ciebie. W odpowiedzi do Artura dyskutuje
z tezami wysuwanymi przez niego.

> Chciałem napisać to pod poprzednim Twoim wpisem, lecz nie zdążyłem. Uważam, że
> reklamy telewizyjne i wystawy sklepowe dwie różne sprawy. Siła rażenia tych
> pierwszych jest nieporównanie większa. Na wystawie jest towar, jaki każdy
> widzi. W reklamie np jest podmalowany, upiększony, posiada cechy, których nie
> ma w rzeczywistości. Np mięso jest malowane farbą, a zabawki wyprawiają takie
> cuda, jakie się nam nawet przyśnić nie potrafią. Dorosły człowiek potrafi
> odróżnić fikcyjne cechy w reklamie od prawdziwych, dziecko - nie.

Tak. To są bardzo istotne różnice. Ale - powiem to jeszcze raz - dzieci bardzo
prędko uczą się co jest w zasięgu kieszeni ich rodziców. Na świecie jest cała
masa rzeczy atrakcyjnych dla dzieci. I rodzice uczą dzieci wyborów i uczą
dostosowywania wyborów do indywidualnych możliwości i priorytetów. I zazwyczaj
odbywa sie to kosztem napięc - dlaczego na wakacje do x, a nie do y. Dlaczego
nie teraz rower, tylko kiedy indziej, dlaczego nie lód, jak boli gardło,
dlaczego na obiad placki ziemniaczane zamiast dwudaniowego obiadu z deserem itp.
itd. Widzę, ze postrzegasz reklamę inaczej. Ja postrzegam ją jako zwykly element
codzienności, z którym dziecko powinno się oswoić i od małego wiedzieć jak z
niej "korzystać". Element codzienności, do ktorego wypracowujemy stosunek od
pieluch. Tak, jak do prawie wszystkich rzeczy w realiach maluchow i potem juz
nie maluchow.

> Poza tym
> wystawę ogląda wielu ludzi. Reklama zaś jest skierowana tylko do Ciebie. Tak,
> tak, do Ciebie też, który siedzisz teraz przy telewizorze.

Reklama skierowana jest do wszystkich ogladających. To czy uwierzę, ze jak
pozbęde się kilku zmarszczek pod oczami to świat przede mna stanie otworem - to
juz mój problem )


> Reklama nie tylko
> pokazuje towar. Ona mówi, że tego potrzebujesz, że za tym tęsknisz. Czasem
> nawet, że będziesz kimś lepszym, ważniejszym, szczęśliwszym, bardziej
> wartościowym, liczącym się w środowisku, wśród ludzi, w gronie rówieśniczym ,
> jeśli tylko staniesz się posiadaczem tej rzeczy.

Tak mówi zazwyczaj. Ale ja wiem za czym tęsknię itd... I ucze dzieci, zeby
wierzyły swoim odczuciom, a nie dawały sobie wmawiać - tego uczę nie tylko w
stosunku do reklam - uczę niezależnie, a przy reklamach sprawdza się to niejako
"przy okazji". I uczę, co jest wartością człowieka, a reklamy w pewnym senie
(uwaga - TYLKO w pewnym sensie) pomagają mi w tym, podając absurdalne hasła o
zalezności ilosci pryszczy od liczby i jakości przyjaciół.

Chyba na koniec warto, zebym jeszcze raz powiedziała, ze to, co piszę jest o
moim prywatnym stosunku (dośc obojetnym) do reklam. Nie chcę żeby wyszło, ze
analizuję taki czy inny "wpływ reklam na grupe wiekową od do".

M.

[a_weasley]

maika7 napisała:

> > Przepraszam bardzo, czy ja gdzieś pisałem o wystawach sklepowych?
>
> To było w mojej odpowiedzi do Artura, a nie do Ciebie. Fakt, użyłam porównania
> reklamy do wystawy sklepowej, bo uznaję wystawę za "prekursorkę" reklam (cel
> podobny - sprawic, ze zauważysz towar i go będziesz chciał mieć).

Owszem. Tyle, że ja na wystawie widzę towar. Zabawkę, puszkę piwa, butelkę
szamponu. Ta wystawa, czy sklepowa półka nic mi nie obiecuje. Ona jedynie mówi,
że tu mogę kupić ten towar.

> Reklama skierowana jest do wszystkich ogladających. To czy uwierzę, ze jak
> pozbęde się kilku zmarszczek pod oczami to świat przede mna stanie otworem -
> to juz mój problem )

Tyle, że ta reklama na różne sposoby ci to wmawia. A kłamstwo powtórzone milion
razy staje się prawdą.

[maika7]

> Owszem. Tyle, że ja na wystawie widzę towar. Zabawkę, puszkę piwa, butelkę
> szamponu. Ta wystawa, czy sklepowa półka nic mi nie obiecuje. Ona jedynie
mówi, że tu mogę kupić ten towar.

Oglądamy inne wystawy. Ja widzę np. piekną sukienkę na manekinie, który ma
centymetry rozłozone dokładnie tak, jak ja bym chciala miec rozlożone. I czasem
przemknie mi przez głowe mysl, że może do mnie ta sukienka tez tak fajnie
pasuje. Na szczeście lustra są w przymierzalniach

> A kłamstwo powtórzone milion razy staje się prawdą.

Nie. Kłamstwo to kłamstwo. I proszę nie stosować "rozmytej moralności"

M.

[minerwamcg]

>> A kłamstwo powtórzone milion razy staje się prawdą.
>Nie. Kłamstwo to kłamstwo. I proszę nie stosować "rozmytej moralności"

A cytat to cytat. Zwłaszcza tak znany. I proszę sprawdzić w słowniku
hasło "ironia".

[maika7]

> A cytat to cytat. Zwłaszcza tak znany. I proszę sprawdzić w słowniku
> hasło "ironia".

ironia nie zawsze i nie dla kazdego jest czytelna, szczegolnie, gdy nie
słyszy się tonu głosu, mało rozmawia z danym rozmowcą itd.. itp...

Poza tym stosowana ciągle w rozmowach nuży i nudzi - przynajmniej mnie.

M.

P.S. Sprawdziłam też przy okazji w słowniku znaczenie hasła "poczucie humoru" -
oba fajne. Czasem może uda mi się któreś zastosować w praktyce.

[a_weasley]

samboraga napisała:

> a ja wparowałam tak na serio, a na serio to emocjonalnie? A emocjonalnie,
> bo...mam męża w branży. I TYLKO dlatego się włączyłam tak emocjonalnie?

Cieszę się, że masz tyle samokrytycyzmu.
Bieda w tym, że mnie to, kim jest Twój mąż, ani zieje, ani grzębi. Jeżeli
człowiek wie, że podchodzi emocjonalnie do problemu, to powinien popracować nad
swoim podejściem i miarkować swoje reakcje, a nie ustawiać do pionu bliźnich.

> A jak napiszę że mam w rodzinie lekarzy to też usłyszę, że nie mam
> prawa głosu w dyskusji, bo siłą rzeczy nie patrzę ‘obiektywnie’?

Ustawianie sobie przeciwnika kwitnie. Czy ktoś Ci odmawiał prawa do udziału w
dyskusji? Jeśli tak, to gdzie, a jeśli nie, to o co chodzi?
Myśmy nawet o owym mężu w reklamie nie wiedzieli...

> Aby z poziomu generalizacji i abstraktu przejść na konkret.

Czyli: aby z rozmowy o problemie zrobić rozmowę o osobie, której nie znamy, nie
wiemy, co robi w branży i jak przy tej robocie postępuje.

> Przyznam, że spodziewałam się, że usłyszę co konkretnie się
> nie podoba np. jakie kampanie, jakie działania,

Zakład, że Twój mąż ma w tej sprawie całe góry materiałów, bo to też się bada. O
ile wiem, w tym dialekcie nazywa się to feedback.

> rozszerza nam to widzenie. Gdy wujek–policjant na imieninach zżyma się,
> że na komendzie ma jeden komputer i są tak zawaleni biurokracją, że
> nie starcza czasu na czynności operacyjne, to łagodniej patrzymy
> na policjanta, który bezradnie rozkłada ręce, gdy zgłaszamy, że skradziono
> nam auto.

Ja na policjanta, który rozkłada ręce, patrzę tak samo i też mi go żal.
Natomiast na ludzi, którzy do tego stanu doprowadzili i którzy pozwalają mu
trwać, szlag mnie trafia taki sam niezależnie od faktu, że trafia to również w
mojego dobrego znajomego. Szlag mnie trafia mianowicie na policję, a nie na
policjanta.

> Branża reklamowa jest niewielka. Hermetyczna. Nie spodziewałąm się, że wiele
> osób będzie miało z nią styk na forum. Nie dziwi mnie widzenie sprawy tylko od
> strony odbiorcy.

I mnie w tej dyskusji, niestety, tylko to interesuje. Reklama w swoim obecnym
kształcie robi dużo więcej złego niż dobrego.

Na dywagacje na temat moich, a tym bardziej Minerwy, stanów psychicznych nie
odpowiadam.

[minerwamcg]

Samborago, jeszcze raz proszę, nie ustawiaj sobie przeciwnika. Nikt, ze mną na
czele, nie odmawiał Ci prawa do dyskusji. Stwierdziłam, że od owej dyskusji się
uchylam, ponieważ to co powiem, może być odebrane jako personalny atak.
Przeczytaj jeszcze raz, powoli: JA SIĘ UCHYLAM. Ja, MinerwaMcG. Nie żądam, abyś
Ty uchyliła się od czegokolwiek i nigdy tego nie żądałam. Poinformowałam Cię,
szczegółowo to motywując, o swojej w tej kwestii postawie. Swojej.

[samboraga]

> Przeczytaj jeszcze raz, powoli: JA SIĘ UCHYLAM. Ja, MinerwaMcG

och oczywiście, ja to cały czas wiem
ale to DLA MNNIE oznacza, że nie mogę rozmawiać z Tobą, prawda? a powody Twojej
odmowy JA uważam za bezpodstawne i bezsensowne - co wyjaśniłam w moim poście
powyżej, już nie chcę się powtarzać

End of topic, dość tych głupstw

[minerwamcg]

> ale to DLA MNNIE oznacza, że nie mogę rozmawiać z Tobą, prawda?

Nie - to oznacza dokładnie to co napisałam - że JA, wyżej podpisana ja
osobiście i nikt inny, nie mam ochoty rozmawiać na ten temat. I za cokolwiek
uważasz moje wyjaśnienia (czasem jak widać okazywanie bliźniemu swemu, że nie
ma się zamiaru go urazić nie popłaca, zostaje się za to wciągniętym w głupią i
agresywną dyskusję połączoną z ustawianiem sobie przeciwnika), na ten temat
rozmawiać po prostu i zwyczajnie nie chcę i NIE BĘDĘ. O tym, co w przedmiotowej
sprawie Ty możesz, czego nie możesz i co chcesz - również. Uwierz mi, to
naprawdę nie moja sprawa. Próbowała Ci to wytłumaczyć Mader, próbował Weasley,
próbowałam ja. Trudno.

Oszustwo w reklamie - jawne i ukryte

[a_weasley]

Skoro rodzice muszą dziecku tłumaczyć nierzetelność przekazu, to znaczy, że
przekaz jest nierzetelny. Gdyby był rzetelny, nie musieliby tłumaczyć. Proste.
Przy czym są z góry na słabszej pozycji. Najpierw muszą w ogóle daną reklamę
widzieć. Potem zauważyć zawarty w niej przekręt, który nie zawsze jest jawny.
Następnie móc zareagować natychmiast, zanim dziecko zajmie się czym innym, treść
spłynie, szlam zostanie (życzę powodzenia, jeśli rzecz się dzieje w
supermarkecie albo na wizycie u cioci). I wreszcie, na koniec, ubrać kontrę na
dany przekręt w słowa zrozumiałe dla dziecka i to jeszcze tak, żeby wygrać z
przekazem obrazkowym.
Przekaz reklamowy działa w znacznym stopniu na pograniczu świadomości czy w
ogóle działa na podświadomość. Skoro daje się go skonstruować tak, żeby oszukać
człowieka dorosłego (tzn. żeby kupił reklamowany produkt w przekonaniu, że nie
kieruje się reklamą), tym skuteczniej to zadziała na dziecko.
Dorosły człowiek doskonale wie, że camele czy marlboro nie zrobią z niego
twardziela z reklam. WIe, że są szkodliwe, bo ma to obok napisane czarno na
białym (i mając wybór, kupuje te z rakiem, a nie te z impotencją). A jednak kupuje.

Poniedziałek - oglądam telewizję. Lenin...

[a_weasley]

Wtorek. Słucham radia. Lenin.
Środa. Idę do kina. Lenin.
Czwartek. Czytam gazetę. Lenin.
Piątek. Boję się otworzyć lodówkę...

Trochę oftop, bo to już nie telewizja (jak leci radiowa, przerzucam na kasetę,
bo radia słucham dla muzyki). Ale faktycznie reklama włazi mi na głowę.
Telewizja. Ulice miast (w tym te wspomniane już opakowane domy, kto na to
pozwala?). Autobusy i tramwaje. W kinie trajlery trajlerami, ale przed
trajlerami lecą najgłupsze reklamy adresowane do odmóżdżonej części młodzieży.
Lodówka to nie, ale w klopie już ucieczki nie ma. Pociągi dalekobieżne też
wytapetowane od środka reklamą. O gazetach nawet nie wspomnę (Wyborcza ostatnio
wysunęła się na czoło marszu na dno, zalepiając reklamą całą PIERWSZĄ stronę z
wyjtkiem winiety).
Ucieczka na Mazury nie pomaga, mijają mnie łajby z reklamami na żaglach
(jakkolwiek na razie wzdłuż nadbrzeżnej ściany lasu bilbordów nie stawiają, ale
cierpliwości, dojdziemy i do tego).
W górach jeszcze jest względnie bezpiecznie, dachy schronisk są z gontu, a nie z
bannerów reklamowych.
No i na razie nie przemalowano Księżyca na reklamę coca-coli.

[maika7]

> Ale faktycznie reklama włazi mi na głowę.

I faktycznie je widzisz? Pytam, bo dla mnie najczęściej reklamy stają sie
"obojętnym szumem" - jak szum tramwajowy za oknem, jak mieszkałam w mieście. Nie
koduje, nie zauważam (najczęściej), nie zaprzątam sobie nimi głowy (poza wyjątkami).
Aha - na co dzien ich nie mam w krajobrazie. W mojej wsi tylko chyba coś jest na
sklepie, ale nie jestem pewna...

M.

[a_weasley]

maika7 napisała:

> > Ale faktycznie reklama włazi mi na głowę.
>
> I faktycznie je widzisz?

Tak, jakoś nie jestem w stanie nie zauważyć, że w dziesięciometrowej szerokości
prześwicie między domami stoi bilbord 7 x 4 m, że szczytowa ściana w połowie
skłąda się z bilbordów albo że dom przy ruchliwym skrzyżowaniu zamienił się w
planszę reklamową albo że nad pisuarem / na wewnętrznych drzwiach kabiny wisi
plansza metr na pół, to powinien szybko udać się do okulisty.

> nie zauważam (najczęściej), nie zaprzątam sobie nimi głowy (poza
> wyjątkami).

I to jest jedna z funkcji reklamy. Wciskać nazwę czy logo firmy każdemu w
podświadomość. Nie musisz tego zauważać.
Poza tym co mnie obchodzi, czy ona jest skuteczna? Daj Boże, żeby była
nieskuteczna, cała moja nadzieja w tym, że to się okaże wyrzucaniem pieniędzy i
zrezygnują...
Ja nie wiem, jaki bilbord stoi przed moim domem, choć byłem tam wczoraj. Wiem,
że jest tam jakiś pstry bohomaz, zamiast żeby z ulicy było widać drzewo. Nie
wiem, jakie logo zasłania w tej chwili obie fasady sześciopiętrowej kamienicy na
rogu Puławskiej i Goworka i co paskudzi obecnie Plac Konstytucji.
Na rogu Kruczej i Alej to wiem, że reklamują jakieś mieszkania, a i to
zauważyłem dlatego, że mieszkają tam rodzice kolegi, którzy zaparli się zadnimi
łapami, że nie będą mieszkać w ciemnicy i dzięki temu ta reklama zajmuje tylko
3/4 fasady.
Wiem natomiast, że w efekcie zamiast domów widzę gigantyczne szmaty.

[kamilla14]

> Wiem natomiast, że w efekcie zamiast domów widzę gigantyczne szmaty.

W Krakowie nawet widzialam tak "usprawiedliwiona" kamienice - ogromna reklama
Playa, pod spodem napis: "dochod z reklamy przeznaczony na remont kamienicy".

No niestety, w biednym panstwie tak jest, ze czasem cel uswieca srodki
Znam przypadek rodziny przeciwnej wspolczesnemu zalewowi i manipulacji reklam,
jednak gdy byli w podbrmkowej sytuacji finansowej, a pojawila sie szansa
nadrobienia tego przez udzial w reklamie, skorzystali (domyslam sie, ze nie byla
to jakas moralnie dwuznaczna kampania).
To tak na marginesie..
k

[isma]

A, przypadek tej akurat kamienicy (chodzi o kamienice na rogu Pilsudskiego i
Alej?) , mysle, jest szczegolny. To jest dom wlasny architekta Wladyslawa
Ekielskiego (tego samego, ktory razem z Wyspianskim stworzyl projekt przebudowy
Wawelu - Akropolis), tzw. kamienica o dwoch frontonach. Kapitalny, chyba
najlepszy w Krakowie, przyklad eklektyzmu.

www.wawel.net/images/domy/stare/4b.htm
Dom jest wlasnoscia osob prywatnych. Remont wedlug wskazan konserwatorskich
pochlonalby srodki, ktorymi te osoby absolutnie nie dysponuja. Mozna dostac
wprawdzie dofinansowanie do remontu, z gminy lub ze SKOZK, ale trzeba miec
wklad wlasny. No i w tym celu reklama. Tak ze akurat w tym przypadku ja wole
przez pare miesiecy popatrzyc na Playa, jesli tylko dzieki temu ten budynak sie
nie rozleci, bo byl juz tego bliski.

[a_weasley]

isma napisała:

> A, przypadek tej akurat kamienicy (chodzi o kamienice na rogu Pilsudskiego i
> Alej?)
<ciach>
> Dom jest wlasnoscia osob prywatnych. Remont wedlug wskazan konserwatorskich
> pochlonalby srodki, ktorymi te osoby absolutnie nie dysponuja.

I do kieszeni tych osób płyną czynsze. Tudzież dochody z ewentualnie
sprzedawanych mieszkań. W takim punkcie nie są to, jak mniemam, sumy małe. Wie o
tym kamienicznik i wiedzą o tym bankierzy, u których by się ewentualnie ubiegał
o kredyt.

[isma]

No, plyna.. Z ich kieszeni do... ich kieszeni. W tym budynku nie ma lokali
uzytkowych (i chwala Bogu, albowiem centra miast powinny byc choc troche
zamieszkale, a nie zamienione na skupisko sklepow i kancelarii, ktore wymieraja
po 18.00)
Nie wspomne juz o takim drobiazgu, jak to, ze gdyby mieszkali tam lokatorzy z
tzw. kwaterunku, to dosc daleka droga od uiszczania symbolicznego czynszu
gminnego do czynszu, mogacego zaspokoic potrzeby remontowe.

[minerwamcg]

> Nie wspomne juz o takim drobiazgu, jak to, ze gdyby mieszkali tam lokatorzy z
> tzw. kwaterunku, to dosc daleka droga od uiszczania symbolicznego czynszu
> gminnego do czynszu, mogacego zaspokoic potrzeby remontowe.

A o uwolnieniu czynszów słyszałaś? W tej chwili czynsz lokatorów "z kwaterunku"
może mieć tę samą wysokość, co gdyby się dane mieszkanie po prostu od
kamienicznika wynajęło.
To raz. A dwa, że właściciel Willi Ekielskiego może starać się o przeróżne,
także unijne, fundusze na ratowanie zabytków.

[isma]

Minerwo, naprawde, uwierz mi, slyszalam. Urzednicy nie sa tak glupi, jak sie
powszechnie uwaza )).

I wlasnie dlatego mowie, wiedzac o czym mowie, ze daleka droga - owszem,
wlasciciel moze wypowiedziec wysokosc czynszu i ustalic nowa, tylko ze lokator
moze zaskarzyc to zobwoiazanie do sadu, i sad ustala, czy podwyzka byla
zasadna. Ze sprawy w sadach trwaja, to na pewno wiesz. Wiesz tez, ze oczywiscie
po ustaleniu przez sad podwyzszonego czynszu lokator nadal placi stawke
komunalna, a gmina jest zobowiazana do uiszczania wlascicielowi odszkodowania w
wysokosci rownej roznicy miedzy czynszem komunalnym a ustalonym sadownie. No i
otoz wcale nie jest powiedziane, ze gmina nie bedzie wolala wyprowadzic
lokatorow do jakichs slumsow, byle w brzeczacej monecie nie musiec sie
kamienicznikom oplacac. A wtedy oni - jesli beda mieli szczescie, bo nie widza
specjalnie rynku na powierzchnie uslugowa mieszczaca sie na trzeciej czy
czwartej kondygnacji bez windy, zreszta w przypadku niektorych rodzajów uslug,
np. medycznych, przepisy wkrótce to uniemozliwia - wynajma lokale na salony
masazu czy cos w tym rodzaju.

Co do roznych dobrych wujkow Samow, daj mi przyklad funduszu, w ktorym nie
trzeba wlozyc kupy wlasnej kasy, to pogadamy.

To wszystko nie jest takie proste, jak by sie chcialo, tyle.

[samboraga]

> Nie wspomne juz o takim drobiazgu, jak to, ze gdyby mieszkali tam lokatorzy z
> tzw. kwaterunku, to dosc daleka droga od uiszczania symbolicznego czynszu
> gminnego do czynszu, mogacego zaspokoic potrzeby remontowe.

hi, hi, moja rodzina jest właśnie właścicielem kamienicy, to znaczy ciągle jej
nie przejęliśmy...czynsz od wszyskich mieszkańców (komunalni...) to
uroczo-zabawna kwota...nie mówiąc o długiej drodze do przeniesienia ich do
innych lokali (aby czynsz pokrywał wydatki trzeba by go podnieść, a aby zarabiać
na tym to już nie mówię...)...
i remontu nasza kamienica też wymaga, ale niestety, nie stoi w miejscu, w którym
ktoś chciałby na niej powiesić reklamę))

[kamilla14]

isma napisała:
> A, przypadek tej akurat kamienicy (chodzi o kamienice na rogu Pilsudskiego i
> Alej?) , mysle, jest szczegolny.

Tak, raczej na pewno.
Bardzo dzieki za wszelkie ciekawostki historyczno - architektonieczne, na kazdym
kroku w Krakowie mi tego brakuje (ale zamierzam przeczytac prof. Małeckiego
"Historie Krakowa dla kazdego", marze o tym, by zdazyc z tym przed emerytura)

Poza tym dzieki Tobie podczas nastepnej wiyty w K. uda mi sie odnalezc te
kamienice, jak juz bedzie bez Playa.
Niech zyje Play!
(i Lenin, oczywiscie)
k

[maika7]

> Co myślicie o reklamach?
> Jakie się Wam podobają, a jakie nie?
> Jaki mają na Was wpływ?

Dzisiejsza rozmowa z Mamą:
M: jak ja nie lubię tych reklam, po co one wogóle?
ja: żebyś płaciła miejszy abonament
M: ja nie płacę!! (M jest zwolniona z płacenia)
ja: więc żebym ja nie musiała płacić więcej również za tych zwolnionych ))

Reklamy stały się codziennością - najczęściej je omijam - większość nie jest do
mnie skierowana.... Niektóre lubię (np. z żubrami - piwa nie piję, bo nie lubię,
a podobaja mi sie pomysły i skojarzenia uzyte w reklamie). Część reklam mnie
wzrusza, część uważam za ważne (stop wariatom drogowym). Nie irytuja mnie,
chociaż wolałabym oglądac filmy w całości, ale skoro "jest jak jest" to robie
sobie herbatę, albo zamieszam w garnku w tym czasie

Wpływ? Część powiedzeń weszła do domowego slangu, czasem kupuję produkt
reklamowany.

Reklamy a dzieci i młodzież - uswiadomiłam sobie własnie, ze moje dzieci
wychowywały sie w dobie reklam. I co? i nic. Syn - owszem - uwielbial klocki
lego, ale poza tym juz chyba nic z rekamowanych produktow. Córka nad wszelkie
Barbi itp... przedkładala układanki. Dzisiaj tez są "niemarkowi", zresztą prawie
nie oglądają telewizji. Ani mi reklamy nie przeszkodziły ani nie pomogły.
Niektóre sa dla mnie arcydziełkami dowcipu. Inne obojetnymi obrazami.

O reklamie społecznej i hipokryzji PZU

[a_weasley]

maika7 napisała:

> wzrusza, część uważam za ważne (stop wariatom drogowym).

Bardzo mądra reklama. Na pewno bardzo poprawiła bezpieczeństwo ruchu drogowego.
Nie wiem, w jaki sposób, ale na pewno poprawiła, bo to była bardzo ważna akcja.
Mówili w telewizji.
A jak się przyczyniła do rozwinięcia u odbiorców cywilizowanego stosunku do
ludzi chorych umysłowo!
No i oczywiście zupełnie nieistotny jest fakt, że w zestawieniu z bębnieniem o
sponsorowaniu tej jakże mądrej i potrzebnej akcji przez PZU wypadło dużo taniej
niż jawna reklama tejże spółki.

[maika7]

1. Nie poprawiła. Ale zwróciła powszechną uwage na zjawisko zdrowych dawcow
organow - przydatne w transplantologi.
2. Dane na temat wpływu tej reklamy na odbior ludzi chorych umysłowo kolega
posiada? czy sobie gdyba? Okreslony stosunek do chorych zazwyczaj sie ma -
niezaleznie od reklamy. (gdybam)
3. No popatrz - nie zauwazyłam jaką spólke reklamowali przy okazji, dzięki, bedę
bardziej uswiadomiona w tej kwesti

M.

[a_weasley]

maika7 napisała:

> 1. Nie poprawiła. Ale zwróciła powszechną uwage na zjawisko zdrowych dawcow
> organow - przydatne w transplantologi.

Ci, którzy z racji wykonywanego zawodu czekają na świeże zwłoki, naprawdę nie
czerpią wiedzy z plakatów.

> 2. Dane na temat wpływu tej reklamy na odbior ludzi chorych umysłowo kolega
> posiada? czy sobie gdyba? Okreslony stosunek do chorych zazwyczaj sie ma -
> niezaleznie od reklamy. (gdybam)

Na to już odpowiedziała Minerwa. Ja ze swej strony zauważę, że dużo ostatnio
słyszałem o walce z negatywnymi stereotypami. Rozumiem, że chorych umysłowo to
nie obejmuje i można negatywny stereotyp eksploatować i utrwalać.

[maika7]

> Ci, którzy z racji wykonywanego zawodu czekają na świeże zwłoki, naprawdę nie
> czerpią wiedzy z plakatów.

Nie pisałam, ze zdobywają. Natomiast kazdy z nas do pewnego wieku na własne
żądanie może być dawcą. Wystarczy mocniej nadusic pedal gazu. Chłopcy zazwyczaj
kojarzą to z fajna zabawą, konkurencja i popisywaniem sie. Mieli podane i inne
skojarzenie.


> Na to już odpowiedziała Minerwa. Ja ze swej strony zauważę, że dużo ostatnio
> słyszałem o walce z negatywnymi stereotypami. Rozumiem, że chorych umysłowo to
> nie obejmuje i można negatywny stereotyp eksploatować i utrwalać.

Nie, tego tez nie powiedzialam, rozwijasz twórczo interpretacje cudzych słow.
Powiedziałam, ze negatywny stosunek do umysłowo chorych ma głębsze źródła niz
stereotyp podawany przez reklamę. A słowo wariat nie oznacza jedynie "osoby
chorej psychicznie"

Maika, daj spokój. Z mojej strony EOT.

[a_weasley]

maika7 napisała:

> Nie pisałam, ze zdobywają. Natomiast kazdy z nas do pewnego wieku na własne
> żądanie może być dawcą. Wystarczy mocniej nadusic pedal gazu. Chłopcy zazwyczaj
> kojarzą to z fajna zabawą, konkurencja i popisywaniem sie. Mieli podane i inne
> skojarzenie.

Które - pomijając i tak istniejącą popularność powiedzenia "dawca organów" -
można było popularyzować na sto różnych sposobów nie eksploatując negatywnego
stereotypu osoby .
To, że taka eksploatacja miała miejsce, jest oczywiste. Że w ten sposób się go
utrwala, też. Nie trzeba wyników badań.
Skądinąd Ty, chwaląca zbawienne skutki tej akcji, też nie dysponujesz żadnymi
badaniami.

P.S.
Nie obchodzi mnie, czyjego szwagra siostry teściowej brata syn brał udział w tej
akcji, co przy niej robił i jakie miał intencje. Jak dla mnie, mogłaby to robić
Matka Teresa osobiście, akcja nie byłaby przez to ani trochę mądrzejsza.

:)

[maika7]

> Które - pomijając i tak istniejącą popularność powiedzenia "dawca organów" -
> można było popularyzować na sto różnych sposobów nie eksploatując negatywnego
> stereotypu osoby .
> To, że taka eksploatacja miała miejsce, jest oczywiste. Że w ten sposób się go
> utrwala, też. Nie trzeba wyników badań.
> Skądinąd Ty, chwaląca zbawienne skutki tej akcji, też nie dysponujesz żadnymi
> badaniami.

Nie głoszę że akcja była zbawienna - pisałam, ze dla MNIE (konkretnej
odbiorczyni) była to reklama w rzędu tych ważniejszych i poważniejszych (tak JA
ją zapamiętałam). Nie twierdzę, ze na cos zbawiniie lub nie wpłyneła - bo nie
mam takich danych. Twierdze, ze JA odebrałam ją pozytywnie i że MÓJ i moich
znajomych stosunek do psychicznie chorych nie uległ zmianie w jej wyniku.
Zgadzam sie, że mogło byc, jak twierdzicie, ale lubie mieć jasne dane, jesli
takie są.

>
> P.S.
> Nie obchodzi mnie, czyjego szwagra siostry teściowej brata syn brał udział w
tej akcji, co przy niej robił i jakie miał intencje. Jak dla mnie, mogłaby to
robić> Matka Teresa osobiście, akcja nie byłaby przez to ani trochę mądrzejsza.

mnie tez to nie interesuje - dlatego o tym NIE piszę.

[minerwamcg]

a_weasley napisał:
> A jak się przyczyniła do rozwinięcia u odbiorców cywilizowanego stosunku do
> ludzi chorych umysłowo!

Prawda? Kiedy weszła ta reklama, pracowałam w szpitalu dla psychicznie chorych.
I widziałam gigantyczny wysiłek lekarzy, terapeutów i samych chorych, żeby z
ludzi chorych psychicznie zdjęć piętno "wariata", "świra", "psychola". Wielkie
kampanie "Schizofrenia jest uleczalna" i "Otwórzcie drzwi", akcja informacyjna,
tysiące imprez integracyjnych, spotkań...
I przychodzi PZU, wielkie słowo "wariat" na billboardach, wizerunek człowieka w
kaftanie bezpieczeństwa biegnącego przez drogę. I diabli biorą wszystkie nasze -
moje wówczas też - wysiłki. Społeczeństwu kalka "wariat - niebezpieczny"
jeszcze raz wdrukowała się w pamięć i znowu kilkunastu lat trzeba będzie, żeby
ją stamtąd usunąć.

[maika7]

> Społeczeństwu kalka "wariat - niebezpieczny"
> jeszcze raz wdrukowała się w pamięć i znowu kilkunastu lat trzeba będzie, żeby
> ją stamtąd usunąć.

Nie lat - pokoleń. Tę społeczną kalkę mamy w sobie od "wieków". I nie wystarczy
kilka spektakularnych akcji, żeby zmienic społeczne nastawienie do tej grupy
chorych.

M.

[a_weasley]

maika7 napisała:

> Nie lat - pokoleń. Tę społeczną kalkę mamy w sobie od "wieków".
> I nie wystarczy kilka spektakularnych akcji, żeby zmienic
> społeczne nastawienie do tej grupy chorych.

Zatem tym bardziej nie należy w tym przeszkadzać.

[maika7]

> Zatem tym bardziej nie należy w tym przeszkadzać.

A przeszkodzono? czy gdybasz?

[minerwamcg]

> Tę społeczną kalkę mamy w sobie od "wieków". I nie wystarczy
> kilka spektakularnych akcji, żeby zmienic społeczne nastawienie do tej grupy
> chorych.

Wystarczy natomiast jedna spektakularna kampania medialna, by zniszczyć lata
pracy nad zmianą tego społecznego nastawienia.

[maika7]

> Wystarczy natomiast jedna spektakularna kampania medialna, by zniszczyć lata
> pracy nad zmianą tego społecznego nastawienia.

Piszecie Oboje tak, jakbyście mieli przed oczami wyniki badań na ten temat. W
moim otoczeniu nie zauważyłam żadnych zmian w stosunku do chorych psychicznie.
Nie jest to żadna miarą czegokolwiek, ale chcialabym, żebyscie swoje wnioski
popierali czymś konkretnym. Bo moje doświadczenie i doswiadczenia osób mi
bliskich, które pracuja z psychicznie chorymi nie dają podstaw do formułowania
wniosków tak zasadniczych, jak Wasze.

[minerwamcg]

Tak, widziałam wyniki. Czytałam opinie psychologów i psychiatrów, a także
samych chorych o tym, jak po reklamie zmienił się z takim trudem kształtowany w
społeczeństwie wizerunek pacjenta psychiatrycznego. Jak postrzegani byli nasi
pacjenci w otoczeniu i jak postrzegali samych siebie. Stowarzyszenie "Sztuka i
Psychiatria" którego jestem współzałożycielem takie badania robiło i podjęło
spore wysiłki na rzecz zneutralizowania fatalnego wpływu tej kampanii.

[maika7]

Chętnie zapoznałabym sie z tymi badaniami i ich wynikami. Są dostępne? I z
wynikami, jak wyszło neutralizowanie i jakimi metodami.

[minerwamcg]

OIW nie są jeszcze do końca opracowane, zauważmy, jakimi środkami
dysponuje "Sztuka i Psychiatria", jakimi PZU... To co widziałam, to wywiady z
chorymi i opinie psychologów. Dość dramatyczne chwilami. Jeżeli Stowarzyszenie
zdecyduje się wystąpić prawnie przeciwko PZU (co niestety będzie miało wszelkie
cechy kopania się z koniem), z pewnością będą opublikowane.

Z mojej strony też EOT

[minerwamcg]

Znam osobiście sporą grupę ludzi, których kampania "Stop wariatom drogowym"
skrzywdziła. Tak, uważam, że przyczyniła się do utrwalenia negatywnych
stereotypów, które krzywdzą część społeczeństwa. Tak, uważam, że z krzywdzącymi
steretypami należy walczyć i nie wolno ich utrwalać nawet w imię szczytnych
wartości.
I to chyba wszystko, co w tej sprawie miałam do powiedzenia...

[ea-szarri]

Z obserwacji własnych: więcej szkody pacjentom psychiatrycznym wyrządza
rzeczowa informacja o człowieku leczącym się na schizofrenię, który w stanie
ostrej psychozy zarąbał siekiera swoje dziecko oraz żonę...
Zwłaszcza w sytuacji, kiedy na palcach jednej ręki można policzyć informacje, w
których pojawiają się pacjenci psychiatryczni w jakimkolwiek pozytywnym, bądź
neutralnym kontekście
No.... o depresji mówi się dużo. I w przypadku depresji duża kampania
informacyjna przynosi skutki pozytywne, więcej zrozumienia pojawia się w
sytuacji np. samobójstw rozszerzonych.
Negatywne stereotypy nie karmią się reklamą. One karmią się niedostatkiem
wiedzy.
Co nie znaczy, że reklama nie może zaszkodzić. Może, ale ja bym tutaj nie
demonizowała.

Swoją drogą szkoda, że

[maika7]

> OIW nie są jeszcze do końca opracowane, zauważmy, jakimi środkami
> dysponuje "Sztuka i Psychiatria", jakimi PZU... To co widziałam, to wywiady z
> chorymi i opinie psychologów. Dość dramatyczne chwilami. Jeżeli Stowarzyszenie
> zdecyduje się wystąpić prawnie przeciwko PZU (co niestety będzie miało wszelkie
> cechy kopania się z koniem), z pewnością będą opublikowane.

nie są te dane dostępne publicznie (na stronie Stowarzysznia) - chyba nie ma ono
strony Bo to i ważne informacje i warto by było, żeby był do nich dostęp.
daja konkretne argumenty do ręki.
Znalazłam własciwie jedynie taki wyważony protest pani Meder:
www.proto.pl/archiwum/info?itemId=15737
i niewiele ponad to.

[samboraga]

podpisuję się obiema łapami
jak nam tu na internecie miga to tez dzięki temu forum mamy za darmo

żubra też lubię

to było do postu Majki b/t

[samboraga]

Co i jak mówić dzieciom

[a_weasley]

Dorośli ludzie kupują produkty farmaceutyczne, które reklamuje w reklamie
Stockinger, i czują się dużo bezpieczniej w dzielnicy, w której mieszka Marek
Kondrat.
W tej sytuacji to, że dziecko odróżni film fabularny, program publicystyczny i
filmik reklamowy, śmiało można włożyć między bajki (zresztą ten ostatni bardzo
się stara do złudzenia upodabniać do poprzednich dwóch). Zwłaszcza jeśli w
reklamie występuje pan doktor z serialu albo pani od pogody.
Słyszę: tłumaczyć dziecku, że tego nie należy traktować poważnie. Wyśmienicie.
Doskonale. Przednio. Czyli w sumie wytłumaczyć dziecku, że telewizja generalnie
kłamie? No, może to nawet niedalekie od prawdy... ale czy to aby nie prosta
droga do wychowania małego paranoika?
Aha, wytłumaczyć, że nie kłamie, tylko to tak na niby. Od słowa do słowa wyjdzie
na to, że to, co pokazują w telewizji, jest na niby. A potem dziwić się, że
znieczulica, że nie robią wrażenia katastrofy i ofiary pokazywane w dzienniku
TV. A dlaczego po takim szkoleniu mają robić?

[ea-szarri]

Iiii tam, po co zaraz „telewizja kłamie” i straszenie znieczulicą?
Ja swojemu dzieckołowi wyjaśniłam, że reklama jest po to, żebyśmy my kupili
coś, co inni baaardzo chcą nam sprzedać. I nie zawsze jest to akurat coś, co
jest nam potrzebne, lub dla nas interesujące. Wystarczyło. Nie tyle dzieckoł
przestał chcieć i pożądać, ale zaczął myśleć, czy naprawdę dokładnie tego chce.

A co do zagrożenia znieczulicą.... może moja czterolatka jest jakaś nietypowa,
ale odróżnia świetnie fikcję od rzeczywistości. Nawet jeśli występują obok
siebie w tym samym filmie. Ostatnio namiętnie ogląda „Narnię” i jedyna scena,
która ją naprawdę przeraża i której bez osoby dorosłej przy boku nie ogląda, to
sceny bombardowania Londynu. Bo to jest prawdziwe (jej własne słowa).

[samboraga]

Chcę się już pożeganć z wątkiem
Dziękuję za maile, które wczoraj i dzisiaj do mnie dotarły na priv. Maile od
osób, które myślą o reklamie w sposób podobny do mojego, ale nie zdecydowały się
wziąć udziału w dyskusji.
Dla wszytskich - pozdrowienia. I dziękuję za rozmowę

oświadczenie

[mader1]

> Chcę się już pożeganć z wątkiem

To ja się też pożegnam. Bo na reklamy jestem " cięta", ale nie wszystkie i
chciałam sobie o tym na spokojnie z Samboragą pogadać )))
A... i o tym, że ich za dużo wokół, stąd mnie denerwują.
Ale... muszę oświadczyć, że są u mnie w domu reklamowane produkty, takoż i
markowe produkty - żeby nikt się nie zdziwił, jak wpadnie )))
Staram się do reklamy mieć taki stosunek, o jakim kiedyś pisałam w związku z
alkoholem - żeby się wokół tego nie kręciło moje życie.

[a_weasley]

mader1 napisała:

> Ale... muszę oświadczyć, że są u mnie w domu reklamowane produkty, takoż i
> markowe produkty - żeby nikt się nie zdziwił, jak wpadnie )))

Żeby człowiek chciał, to i tak tego nie uniknie. A gdyby jeszcze do tego na
przykład nie chciał kupować produktów wytworzonych w Chinach, to już zupełna klęska.
Poza tym takie na przykład piwo dzieli się na marki reklamowane i niszowe i co
ma zrobić ortodoksyjny antyreklamiarz, który upodobał sobie jakiś niszowy
gatunek czy gatunki i chce się napić piwa tam, gdzie żaden z nich nie występuje
i ma wybór między Tyskim ze szkockiego pubu, Lechem z gry na błotnistym boisku,
Żubrem występującym w puszczy i jakimś nieznanym sobie lokalnym produktem w
plastikowej butelce, na kilometr nasuwającym podejrzenie, że pochodzi z Końskowoli?

:))))

[mader1]

))) i tym optymistycznym akcentem można zakończyć tę spokojną dyskusję )))

[minerwamcg]

Zatem Twoje zdrowie, niereklamowanym piwem w żadnym wypadku nie produkowanym w
Końskowoli (albowiem jak mawiał pan Zagłoba, piwsko tam było "okrutnie liche").

[samboraga]

> chciałam sobie o tym na spokojnie z Samboragą pogadać )))

ja też chciałam
ale chyba wszystko już powiedziałam
i chyba nie umiem jaśniej
mogę tylko się powtarzać, rozmowa będzie kręciła się w kółko
aha - u mnie w domu też są produkty niemarkowe, żeby też nie było zdziwienia

Manipulacja w reklamie parametrem ekonomicznym

[otryt]

samboraga napisała:

>mogę tylko się powtarzać, rozmowa będzie kręciła się w kółko

Niekoniecznie. Mnie bardzo zaciekawił fragment, który napisałaś:

>Myślę, że poziom manipulacji w reklamie się waha, zależy od stanu gospodarki,
>od produktów reklamowanych, od rynku reklamowego danego kraju (i pewnie od
>jeszcze paru rzeczy).

Ciekawy jestem, jak oceniasz fakt, że poziom manipulacji w reklamie zależy od
stanu gospodarki? Czy jest to neutralne moralnie? Dopuszczalne?
Usprawiedliwione? Dla mnie to Twoje zdanie jest najcięższym zarzutem przeciwko
reklamie, jakie padło w tej dyskusji.

Ta sprawa przypomina mi trochę, że stan gospodarki USA zależy od poziomu
konsumpcji Amerykanów w święta Bożego Narodzenia. Ekonomiści załamują ręce, gdy
konsupcja lekko spadnie albo nie rośnie w zaplanowanym tempie. Grudniowa
sprzedaż wynosi tyle, ile w ciągu 5 innych miesięcy. Czy widziałaś
film "Wielkie żarcie"? Była tam śmierć z przeżarcia. Jak wielkie żarcie ma się
do etyki chrześcijańskiej?

Jedną z funkcji reklamy jest budzenie w ludziach potrzeb, których wcześniej nie
mieli. Niektóre potrzeby są dobre, np higieniczne. Dziś mamy znacznie lepszy
zapach w tramwaju niż 20 lat temu. Ale co powiedzieć o tym, że 12-letnie
dziewczynki depilują sobie nogi? Przed laty reklamowany był elektroniczny pies
Poochi. Dzieci męczyły nas, aby to kupić..."bo wszyscy mają". Widać było, że
czują się gorsze. Wiedzieliśmy, że to badziewie i tak po tygodniu trafi w kąt.
W końcu ulegliśmy. Kupowaliśmy te głupie Keny i Barbie w coraz to różnych
kreacjach. Domku dla Barbie nie kupiliśmy, bo był drogi. Dziecko przez całe
lata było nieszczęśliwe.

Może warto się zastanowić, co się dzieje w rodzinach, które nie są w stanie
zaspokoić rozbudzonych potrzeb? Szczególnie wśród dzieci, bo one są najbardziej
bezbronne wobec reklamy. Co się dzieje z kolei, gdy ulega się kolejnym modom i
nie postawi się ograniczeń w stosunku do coraz to nowych potrzeb?

Co można powiedzieć o ludziach, którzy poziom potrzeb mają ustawiony dosyć
nisko, a co o tych, którzy mają wielkie potrzeby? Jak to się ma do wychowania
religijnego?

Szkoda, że temat, który podała Mader zbyłaś żartem o kowalu własnego losu.
Osoba, która radziła, by zdolny chłopak został kowalem razi mnie wyjątkowym
cynizmem i jest jednym z przejawów cywilizacji śmierci. To temat na obszerny i
bardzo emocjonujący wątek, jak wielu przedstawicieli różnych zawodów mija się
dziś z etyką. Nie tylko pracujący w reklamie.

[samboraga]

Otrycie, czekałąm na Twoje pytania, napisałąm to nawet. Pojawiłeś się tylko, aby
uściślić użycie słowa reklamiarz i wyszedłeś z forum, więc myślałam, że
zrezygnowałaeś.

A co do zarzutu manipulacji - Otrycie napiszę łopatologicznie, wybacz

Gdy w gospodarce zaczyna iść gorzej, ceny rosną – ludzie zaczynają mniej kupować
– obroty firm spadają – firmie grożą zwolnienia pracowników a może nawet upadek
firmy (=zwolnienie WSZYSTKICH pracowników na bezrobocie) - firma zaczyna
zabiegać o klienta, robi to reklamą

jeśli wczesniej robiła głównie spoty przypominające o sobie (co jakiś czas lekka
kampania, mało spotów), to teraz wypuszcza je częściej (uwaga – nie piszę, że
TAK JEST, piszę b. ogólnie) co odbiorca, np. Ty, może zinterpretować ‘ale chcą
się nachapać, reklama przed filmem, po filmie i w srodku filmu, a to jedna firma
przecież, wrrrr’
ot i cała ‘manipulacja’ – odbiorca ma poczucie napaści na niego, firma przez
reklamę walczy o siebie...

i tą reklamą - pośrednio walczy w ten sposób o…swoich pracowników, o ich pensje,
etat
o czym chyba się zapomina...
w sprzedaży (a reklama jest jej narzędziem) chodzi NIE tylko o nabicie kabzy
prezesowi

wiesz Otrycie, myślę, że tu nie chodzi o stosunek do reklamy ,a stosunek do
wolnego rynku, gospodarki
z wielu wypowiedzi widzę, że producenci co się nie reklamują są lepsi bo ‘nie
dążą do zysku’ (?) a ci co się reklamują to są gorsi ‘chca się nachapać’...
takie mam odczucia
tymczasem wiele produktów niemarkowych wystawianych jest przez te same firmy,
które wystawiają produkty markowe
a i odwrotnie, wielu małych producentów ‘podpina’ się pod boom jaki na dany
towar zrobiła reklama produktu markowego i się cieszą
nie jest to wszystko takei jednoznaczne

a słowa ‘manipulacja’ uzywam w znaczeniu ‘wpływanie na zachowanie konsumenckie
klienta’, a o wpływaniu na ludzi, o poziomie tego wpływania, że wachlarz szeroki
i nie ogranicza się tylko do ostrej manipulacji typu pneumokoki napisałam
wcześniej...ale, na to nikt nie odpowiedział...manipulacja jest, najwyraźniej,
słowem magicznym...

przepraszam, wpadłam teraz na chwilę

[a_weasley]

samboraga napisała:

> z wielu wypowiedzi widzę, że producenci co się nie reklamują są lepsi bo ‘
> ;nie
> dążą do zysku’ (?) a ci co się reklamują to są gorsi ‘chca się nach
> apać’...
> takie mam odczucia

Myślę, że wiele dyskusji w sieci przebiegałoby spokojniej i bardziej rzeczowo,
gdyby wszyscy skupiali się na tym, co faktycznie zostało powiedziane, a nie
jakie mają odczucia.
Akurat z tego, że kura po to grzebie, żeby co wygrzebała, to mniej więcej każdy
sobie zdaje sprawę.

Reklama sprzymierzeńcem rodziców czy wrogiem?

[otryt]

samboraga napisała:

>wyszedłeś z forum, więc myślałam, że zrezygnowałeś.

Zrobiłem przerwę na opadnięcie emocji. Ja też nie mam czasu zbyt dużo, więc
moje rozmowy są baaaardzo rozciągnięte w czasie. Piszesz jak działa gospodarka
rynkowa, że reklama jest jednym z jej elementów. Zgoda. Z tego, że tak wielu
nie lubi nachalnej i kłamliwej reklamy, nie należy wyciągać wniosku, że tęsknią
za gospodarką socjalistyczną. Nie neguję, ze celem firmy jest zysk. Im większy
tym lepiej. Oczywiście przy pełnym poszanowaniu pracowników, prawa i środowiska
naturalnego.

>że tu nie chodzi o stosunek do reklamy, a stosunek do wolnego rynku, gospodarki

Z tym zdaniem się nie zgadzam. Próbujesz coś sugerować, że stosunek do wolnego
rynku niechętny, bo kogoś reklamy irytują. Nie musimy kupować całego pakietu.
Wolny rynek to też pornografia, burdele. Jest popyt, będzie i podaż.

>producenci co się nie reklamują są lepsi bo ‘nie
>dążą do zysku’ (?) a ci co się reklamują to są gorsi ‘chca się nachapać’...
>takie mam odczucia

Pisałem w pierwszej wypowiedzi, że reklama stanowi lwią część ceny wyrobu,
dlatego dla produktów niereklamowanych stosunek jakości do ceny jest
korzystniejszy dla klienta. Poza tym nie mogę zgodzić się z tym, że podział
zysku jest taki, że ten kto produkuje lub konstruuje produkt dostaje mniej, niż
ten kto reklamuje i sprzedaje. Znam odpowiedź, bo łatwiej wyprodukować niż
sprzedać. To wszystko zależy od zastosowanych parametrów.

>a słowa ‘manipulacja’ uzywam w znaczeniu ‘wpływanie na zachowanie konsumenckie
>klienta’

Ja bym do tej definicji dodał „często wbrew jego woli i świadomości”.
Szczególnie naganne to jest, gdy wpływa się na dzieci. A poprzez dzieci na
portfel rodziców. Są jeszcze bardziej wyrafinowane systemy sprzedaży
wykorzystujące dzieci. W zerówce mojego dziecka przyszli z jogurtami , a
później pastą do zębów. Wszystkie dzieci w klasie (lub znacząca ich liczba)
musiała kupować dany produkt, zbierać nalepki, aby potem klasa mogła wygrać coś
cennego. Dzieci w tym wieku nie lubią się wyróżniać, pojawia się presja na nie
ze strony grupy, podsycana przez innych rodziców. One nie rozumieją dlaczego
rodzice nie chcą kupować tych jogurtów czy past. Przecież i tak się te rzeczy
kupuje i używa w domu. Więc jaka różnica, czy tej czy tamtej firmy? Kupując tej
firmy możemy pojechać na wycieczkę. To wszystko pod szczytnym hasłem
kształtowania dobrych nawyków żywieniowych i higienicznych u dzieci. Na
szczęście te akcje upadły w klasie mojego dziecka, bo więcej rodziców myślało
podobnie jak my. Były jednak przypadki u moich znajomych, że wszystkie
dzieciaki kupowały dany produkt, nalepiały nalepki na specjalny kartonik i
ileś tak kompletnych kartoników uprawniało nie do wycieczki....lecz do
losowania wycieczki. Nikt na żadną wycieczkę nie pojechał. Jak się mogą poczuć
te dzieci?

Pisałaś w tej dyskusji, że dzieci należy edukować, aby rozumiały reklamę, by
były świadomymi konsumentami. Twoja niechęć zwracała się raczej w stronę osób,
które krytykowały reklamę. Użyłaś słowa "histerycznie". Ja nie neguję potrzeby
tych działań edukacyjnych ze strony rodziców. Jednak zauważ, że siły są
nierówne. Rodzic najczęściej tylko ze swoimi intuicjami, zaś po drugiej stronie
potężna machina reklamowo medialna, ze sztabem psychologów, prawników i innych
fachowców najlepiej opłacanych, a więc najlepszych w swojej dziedzinie. Chcę,
aby wszystkie podmioty występujące w przestrzeni publicznej były moim
sprzymierzeńcami w wychowaniu dzieci a nie wrogami, przed którymi należy
chronić. W tym widzę jedną z funkcji państwa, aby nie było wolnoamerykanki.

Obserwuję zjawisko naciągania ludzi na różne sposoby. Czasem pokazują takich
naciągniętych w telewizji. I prawie zawsze gani się ofiary, a nie sprawców
przekrętów. Za ich naiwność, głupotę, chciwość, że chcieli coś kupić zbyt
tanio. Odwrócenie porządku. TPSA współdzieli się zyskiem z firmami, które
instalują dialery na naszych komputerach. Organizacje konsumenckie są bezradne
wobec tego procederu. Mogą co najwyżej edukować. Brak zabezpieczeń prawnych.
Prawo bardzo często staje po stronie oszustów. Tak się dzieje gdy mamy do
czynienia z prawem, reklamą, ekonomią bez moralności, gdy zapominamy, że
człowiek jest najważniejszy, szczególnie ten zwykły, prosty człowiek, któremu
często brak wiedzy, aby skutecznie poruszać się we współczesnym świecie. Czy
każdy musi znać się na wszystkim, bo inaczej będzie sam sobie winny, że został
zrobiony w trąbę? Zaufanie pomiędzy różnymi podmiotami wolnego rynku też jest
istotnym parametrem ekonomicznym. Gdy zaufanie maleje gospodarka zaczyna kuleć.

Mały druczek i inne złośliwe duszki

[a_weasley]

otryt napisał:

> wykorzystujące dzieci. W zerówce mojego dziecka przyszli z jogurtami,

To jest coś, czego nie cierpię. Wszelkie systemy wychowywania małego konsumenta,
wciąganie szkoły do biznesu reklamowego. W krajach rozwiniętych podobnież czasem
bardzo wyrafinowane - np. zaskakująco tanie książki, gdzie rodziny jeżdżą
takimi, a nie innymi samochodami, jedzą takie, a nie inne chrupki...

> Dzieci w tym wieku nie lubią się wyróżniać, pojawia się presja na nie
> ze strony grupy, podsycana przez innych rodziców.

No ba. Skoro nie możemy zniszczyć wroga (tzn. świadomych rodziców) ogniem
artyleryjskim, napuśćmy na niego tubylców.

> dzieciaki kupowały dany produkt, nalepiały nalepki na specjalny kartonik i
> ileś tak kompletnych kartoników uprawniało nie do wycieczki....lecz do
> losowania wycieczki. Nikt na żadną wycieczkę nie pojechał. Jak się mogą poczuć
> te dzieci?

"- Mulica prawił, że cię capnęli i na pal wbili w Riedbrune. Klął się, że to prawda!
- Z wszystkiego jest pożytek - wzruszyła ramionami dziewczyna. - Będzie teraz
Mulica pieniądze pożyczał i klął się, że odda, to ty już wiedział będziesz, ile
jego klątwy warte."
(A. Sapkowski, "Wieża Jaskółki").

> Obserwuję zjawisko naciągania ludzi na różne sposoby. Czasem pokazują takich
> naciągniętych w telewizji. I prawie zawsze gani się ofiary, a nie sprawców
> przekrętów. Za ich naiwność, głupotę, chciwość, że chcieli coś kupić zbyt
> tanio.

Bo niestety ogólnie podstawowe hasło kapitalizmu brzmi "Śmierć frajerom".
Kapitalista jest po to, żeby mnie naciągać, a mój łeb, żeby się nie dać. On
napisze coś małym druczkiem, ja nie przeczytam - moja wina, kup sobie pan lepsze
okulary, polecamy najnowszy model firmy Hopkins i Bobkins, cena 99,99 eu (małym
druczkiem: plus VAT plus 40 eu na pokrycie łysych papą, producent nie odpowiada
za rozklejanie okularów, nie gwarantuje równoległości osi optycznych, nie
odpowiada za lokalnie możliwe wahania mocy optycznej i w ogóle miga się od
odpowiedzialności).
Weźmy chociażby reklamy, na których wielkimi wołami jest wypisana szokująco
niska cena, a nad nią duuużo mniejszym drukiem "10 rat po".
Myśmy się swego czasu nacięli na reklamę, która skądinąd nie bazowała na żadnych
finezyjnych skojarzeniach. Po prostu był wyobrażony laptop o niewysokich
parametrach, ale na nasze domowe potrzeby aż nadto wystarczający, z informacją,
że kosztuje 2000 zł. Pojechaliśmy kupować laptopa za 2000 zł. Po czym okazało
się, że laptopów w tej cenie było 30 i siłą rzeczy sprzedały się były w końcu
kwadransa. Czytałem, że w Kanadzie w analogicznej sytuacji dopóki reklamy wiszą,
dopóty musieliby nam sprzedać za tę cenę laptopa takiego lub równorzędnego
(ostatecznie mógłby być lepszy) i nie ma, że nie mają w magazynie. Może
dojdziemy i do tego...

[samboraga]

> Z tym zdaniem się nie zgadzam. Próbujesz coś sugerować, że stosunek do wolnego
> rynku niechętny, bo kogoś reklamy irytują. Nie musimy kupować całego pakietu.
> Wolny rynek to też pornografia, burdele. Jest popyt, będzie i podaż.

rozumiem
oczywiście, że nie musimy kupować pakietu
myślę jednak, że inny jest stosunek reklamy do sprzedaży niż do pornpografii,
reklama jest sprzedaży częścią, a pornografia, jeśli mówimy ogólnie o wolnym
rynku, bytem oddzielnym

> Pisałem w pierwszej wypowiedzi, że reklama stanowi lwią część ceny wyrobu,
> dlatego dla produktów niereklamowanych stosunek jakości do ceny jest
> korzystniejszy dla klienta

a co z produktami, które nie reklamowane byłyby droższe? bo wcześneij były
produkowane w mniejszej skali? (np. produkty tych mniejszych producentów,
niekorporacyjnych)
poza tym klient niemarkowy tez płaci za reklamę, pośrednio, wtedy, gdy kupuje
produkt niemarkowy tego samego producenta

> wykorzystujące dzieci. W zerówce mojego dziecka przyszli z jogurtami , a
> później pastą do zębów. Wszystkie dzieci w klasie (lub znacząca ich liczba)

a to uważam, że jest niedopuszczalne
dlatego, że jest to granie nie tylko ‘reklamą’, ale i autorytetem pani w
przedszkolu (zastępuje autorytet rodziców)
zwłaszcza, gdy nie wiedzą o tynm rodzice, bo tak zdecydował dyrektor
przedszkola w dobrej wierze (kiedyś czytałam w gazecie, że do jakiegoś
przedszkola przyszły, chyba, 'danonki', rodzice nic nie wiedzieli)

ale jeśli rodzice zgodzą się, by na przedszkolu np. zawisła reklama czegoś? a z
tych pieniędzy będa pieniądze na wycieczkę dla dzieci? to wg Ciebie jest
dopuszczalne czy tez nie?

Były jednak przypadki u moich znajomych, że wszystkie
> dzieciaki kupowały dany produkt, nalepiały nalepki na specjalny kartonik i
> ileś tak kompletnych kartoników uprawniało nie do wycieczki....lecz do
> losowania wycieczki. Nikt na żadną wycieczkę nie pojechał. Jak się mogą poczuć
> te dzieci?

zaraz, ale nikt nie wiedział, że to chodzi o losowanie wycieczki?

a, o podobnym zdarzeniu pisałam gdzieś wyżej
jak mój własny syn nauczył się sceptycyzmu do działań reklamowych
natomiast jeśli promocja jest taka, że do chipsów czy soczków dołaczona jest
nalepka (czyli każde dziecko 'wygrywa') to uważam, że to jest w porządku

Chcę,
> aby wszystkie podmioty występujące w przestrzeni publicznej były moim
> sprzymierzeńcami w wychowaniu dzieci a nie wrogami, przed którymi należy
> chronić.

nie oczekuję od każdego zjawiska roli wychowawczej w stosunku do mojego dziecka,
bo to ja jestem od tego, aby je wychowywać, to ja musze je nauczyć iśc przez
życie, dokonywac wyborów

>W tym widzę jedną z funkcji państwa, aby nie było wolnoamerykanki.

no tak, ale wg Ciebie państwo powinno zabronić reklamy dzieciom (tak
zrozumiałąm), wg mnie nie...

Otrycie, jaka jest Twoja granica 'tak' dla reklam? czy są w ogóle jakieś co do
których nie masz zastrzeżeń?

[otryt]

samboraga napisała:

>Otrycie, jaka jest Twoja granica 'tak' dla reklam? czy są w ogóle jakieś co do
>których nie masz zastrzeżeń?

Póżno się jakoś zrobiło, więc krótko. Lubię reklamy zbliżone do informacji o
produkcie, takie co to przemawiają do rozumu, a nie do emocji, które informują,
na czym konkretnie polega wyższość tego produktu nad innymi. Gdy jest to cos
nowego, to z grubsza informują, na czym polega nowe rozwiazanie, nawet
posiadają pewien walor edukacyjny. Wg mnie reklama ma się tak do informacji o
towarze jak propaganda do informacji o wydarzeniach. I reklamą i propagandą
podobne prawa rządzą.

Dziś życzliwszym okiem patrzyłem na reklamy w TV. Ładni, szczęśliwi, życzliwi
ludzie, pomagają pchać samochód, który uległ awarii, pozytywne nastawienie.
Moze tak trzeba trzymać, a nie szukać dziury w całym Dobranoc

[samboraga]

Pozdrawiam

Dodam tylko, że - prawdopodobnie - właśnie teraz przeżywamy apogeum reklamowe
(ilość bilboardów, spotów, gigantomania) i za jakiś czas może być i mniej, i
spokojniej

Cóż za radosna informacja :-)

[otryt]

samboraga napisała:

>Dodam tylko, że - prawdopodobnie - właśnie teraz przeżywamy apogeum reklamowe
>ilość bilboardów, spotów, gigantomania) i za jakiś czas może być i mniej, i
>spokojniej

Cóż za radosna informacja na dzień dobry) A z czego to wnosisz, ciekawy
jestem?

>zaraz, ale nikt nie wiedział, że to chodzi o losowanie wycieczki?

Tego nikt nie powiedział. Dzieciaki dowiedziały się wcześniej, oznajmiając z
radością: "Mamo, Tato, pojedziemy na wycieczkę!"

>nie oczekuję od każdego zjawiska roli wychowawczej w stosunku do mojego
>dziecka, bo to ja jestem od tego, aby je wychowywać, to ja musze je nauczyć
>iść przez życie, dokonywać wyborów

Mało jest w naszym otoczeniu społecznym, w przestrzeni publicznej zjawisk
całkowicie neutralnych z punktu widzenia wychowania. Czy mam przez to rozumieć,
że jest Ci obojętne, czy negatywne, czy pozytywne treści będą dochodziły
stamtąd do Twoich dzieci? Wpływ tych negatywnych skorygujesz przecież sama w
rozmowie z dzieckiem. Dużo rozmawiam z dziećmi, jednak wolałbym aby moje
dziecko wzrastało w bardziej przyjaznym otoczeniu i nie było epatowane
nieodpowiednimi treściami.

>ale jeśli rodzice zgodzą się, by na przedszkolu np. zawisła reklama czegoś? a z
>tych pieniędzy będą pieniądze na wycieczkę dla dzieci? to wg Ciebie jest
>dopuszczalne czy tez nie?

Jeśli byłaby to reklama skierowana dla dorosłych, to czemu nie? Obawiam się
jednak, że tego warunku by nie przyjęto. Nasza wspólnota mieszkaniowa wykonuje
kosztowny remont budynku. Ściana szczytowa doskonale nadaje się na duży
bilboard reklamowy. Sam nawet proponowałem takie rozwiązanie, aby choć w części
odzyskać włożone w remont pieniądze. Punkt widzenia zależy więc od punktu
siedzenia. To nie ja jestem epatowany niechcianymi treściami, lecz sam to robię.

Samborago, jeszcze kilka słów do działania reklamy w gospodarce rynkowej. Moim
zdaniem ludzie nawet bez reklamy wiedzieliby, który towar warto kupić. Tego
rodzaju wiedza rozchodzi się bardzo szybko i jest bardziej rzetelna niż przekaz
reklamowy. Reklama może powodować skutki dwojakiego rodzaju. Może wyrwać część
klientów innej firmie. Wtedy jedna firma zwalnia pracowników, ale druga
przyjmuje. Bilans wychodzi na zero. Dla konsumenta nie ma to większego
znaczenia, która z tych firm jest na topie, bo przeważnie wyroby poszczególnych
firm, nie odbiegają od siebie znacząco tak pod względem jakości jak i ceny.
Rynek nie wchłonie więcej towaru, choćby nawet pękł. Reklama służy głównie
walce z konkurencją. Oczywiście ci najsprytniejsi wygrają. Inny skutek
działania reklamy, polega na tym, że ludzie kupują dobra, które są im do
niczego nie potrzebne. Wtedy rzeczywiście nakręca się koniunkturę w gospodarce,
ale robi się to kosztem człowieka. Staje się jak ta tuczona gęś, niewolnik albo
jak bohater filmu "Wielkie żarcie", który przedwcześnie umrze albo straci
zdrowie. Patrz Boże Narodzenie w USA i ostatnio coraz bardziej w Polsce. W
skrajnym wypadku możemy sobie wyobrazić człowieka, który pracuje po kilkanaście
godzin dziennie...aby kupić sobie luksusowy samochód i domek za miastem, z
którego nie będzie korzystał, bo musi chodzić do pracy. A samochodem będzie
jeździł tylko do pracy. Jedno i drugie będzie posiadał, aby mieć prestiż u
ludzi. Sam niewiele z tego użyje. Za komuny kopalnie wydobywały węgiel, aby
dać elektrowniom i hutom, elektrownie produkowały prąd dla kopalni i hut, a
huty produkowały stal dla kopalni i elektrowni. Na potrzeby konsumpcyjne ludzi
już nie starczało węgla, prądu ani stali. Czy te dwa obrazki bardzo się różnią
między sobą? Pozdrawiam

[minerwamcg]

Mam wrażenie, że rodzice dzieci mają takie mnóstwo rzeczy do korygowania, że
jedna (i to ogromna) rzecz mniej byłaby dla nich sporą ulgą. Gdyby zamiast tak
dużo czasu (a nie mają go za dużo) poświęcać na neutralizowanie skutków
agresywnej reklamy zajęli się wraz ze swoimi dziećmi czymś przyjemniejszym i
bardziej twórczym, byłoby lepiej. Tym bardziej, że to jest wojna pocisku z
pancerzem - im bardziej starają się rodzice, tym trudniej ich przekazowi wygrać
z kolorowymi obrazkami, z których każdy ma zakodowany podtekst: "twoja wartość
zależy od tego, co masz".

[otryt]

minerwamcg napisała:

>Mam wrażenie, że rodzice dzieci mają takie mnóstwo rzeczy do korygowania, że
>jedna (i to ogromna) rzecz mniej byłaby dla nich sporą ulgą. Gdyby zamiast tak
>dużo czasu (a nie mają go za dużo) poświęcać na neutralizowanie skutków
>agresywnej reklamy zajęli się wraz ze swoimi dziećmi czymś przyjemniejszym i
>bardziej twórczym, byłoby lepiej.

No właśnie, to chciałem powiedzieć, że ten czas można spędzać bardziej
przyjemnie i twórczo. Dziecko nie żyje w próżni, oddziałuje na nie wiele
rzeczy. Im więcej tych podmiotów oddziałujących pozytywnie tym lepiej.
Pozytywnie może wpływać oprócz rodziców szkoła, Kościół, dalsza rodzina,
kuzyni, ciocie, wujkowie, babcie i dziadkowie, wspólnoty, z którymi spędza się
wolny czas, liczni koledzy i przyjaciele. Gdy mało liczne jest środowisko
społeczne i tylko rodzice na nie pozytywnie oddziałują, to mogą nie podołać,
mogę nie dostrzec w porę niepokojących sygnałów, mogą nie potrafić znaleźć
drogi do swojego dziecka, aby skutecznie go o czymś przekonać. Jeśli dziecko
widzi, że inne osoby w środowisku myślą podobnie i żyją podobnie jak rodzice,
to łatwiej przyjmuje pewne prawdy z ich ust, mniej się buntuje, mniejszy wpływ
na nie mają negatywne zjawiska. Bardzo często na zarzut, że telewizja
przekazuje negatywne treści dla młodych pada zarzut, że tacy rodzice nie
rozmawiają z dziećmi, że telewizja nie jest od wychowywania, że trzeba wspólnie
oglądać z dziećmi programy a potem o tym rozmawiać, a nie tylko żądać zakazów.
To nie jest do końca prawda, bo ostateczny efekt wychowawczy zależy od
wypadkowej bardzo wielu czynników. Poza tym współczesna polska rodzina jest
coraz bardziej niewydolna wychowczo z powodu rozbicia, z powodu bezrobocia
(tacy rodzice nie są autorytetami dla dzieci), przepracowania (z powodu
nieobecności i przemęczenia), emigracji. Bywają klasy w podstawówkach, że
większość dzieci nie ma pełnej rodziny. I jak taka zapracowana, samotna matka,
przygnieciona ogromem problemów ma neutralizować negatywny wpływ reklamy?

[maika7]

> Im więcej tych podmiotów oddziałujących pozytywnie tym lepiej.
i
> Gdy mało liczne jest środowisko
> społeczne i tylko rodzice na nie pozytywnie oddziałują, to mogą nie podołać,
> mogę nie dostrzec w porę niepokojących sygnałów, mogą nie potrafić znaleźć
> drogi do swojego dziecka, aby skutecznie go o czymś przekonać.

Mam nieco inne zdanie na ten temat. Zgadzam się w pelni z twierdzeniem, że
najlepsze środowisko wychowawcze dla dziecka to ciepła, pełna miłości pełna rodzina.
Ale.
Ale nawet, jesli w domu mamy takie warunki, to śwait za drzwiami wygląda juz
mniej ciepło. I mamy chyba dwie drogi do wyboru:
- izolować i chronić dziecko przez tym, co się dzieje za oknem stwarzając jak
najlepsze warunki
- pomagać mu odnaleźć się w tym świecie, w którym będzie musiało żyć i funkcjonować.

To wychodzenie do życia zaczyna się właściwie od początku. Od przystanku, na
którym obok neutralnych słów słyszy przekleństwa, od pierwszej wizyty w
przedszkolu lub na placu zabaw, gdzie spotyka się z bardzo różnymi postawami
itd.. Jestem zdania, że rolą rodziców m. in. jest
a) dawać dobry przykład
b) przeprowadzać dziecko przez zycie w pierwszych latach ucząc odróżniania co
jest dobre, a co złe
c) chronić przed niebezpieczeństwami
d) być ostoją
e) przygotowywac do samodzielnego życia - samodzielnych wyborów, samodzielnego
funkcjonowania w TYM świecie.

TEN świat nie jest idealny, więc dziecko musi się przede wszystkim nauczyć
funkcjonowania w tym realnym świecie, a nie w tym, jakiego chcieliby dla dziecka
rodzice.

M.

[isma]

O, wlasnie.
Poza tym - ja mam wrazenie, ze tu troche zbyt duza wage przywiazujemy do kanalu
przekazu (reklama), a za mala do tresci, z ktorymi sie dzieci stykaja, jako
takich.

Mnie jest dosyc obojetne, czy moje dziecko styka sie z tresciami
konsumpcjonistycznymi w reklamie, podczas promocji w osiedlowym sklepie, na
przedszkolnym balu, czy podczas rewii strojow komunijnych. Niezaleznie od
medium przekazu (ktore jest MSZ wtorne) moja glowa w tym, zeby dziecko mialo
wlasciwy stosunek do tresci przekazu streszczajacej sie we frazie "bedziesz
lepszy, jak bedziesz to czy tamto mial".

Nie ma szans, zeby dziecku zetrzec wszytskie pylki spod nog, i zlikwidowac
wszystkie czynniki, jakie moga je w naszym mniemaniu "zepsuc". Ono samo zreszta
szybko przestaje teog chciec )).

[otryt]

maika7 napisała:

>Ale nawet, jesli w domu mamy takie warunki, to śwait za drzwiami wygląda juz
>mniej ciepło. I mamy chyba dwie drogi do wyboru:
>- izolować i chronić dziecko przez tym, co się dzieje za oknem stwarzając jak
>najlepsze warunki
>- pomagać mu odnaleźć się w tym świecie, w którym będzie musiało żyć i
>funkcjonować.

A czy nie można działać dwutorowo? Dlaczego przeciwstawiasz jedno działanie
drugiemu? Izolować przed NADMIERNĄ patologią i jednocześnie uczyć życia w
realnym swiecie. To tak jak ze stresem: umiarkowany przysposabia do trudów
życia, NADMIERNY niszczy i zabija. A ludzie wciąż się nie rozumieją i twierdzą,
że ich oponenci chcą zera stresu dla swoich dzieci. Stres ma być, ale
UMIARKOWANY, na siły i możliwości danego człowieka. Wierzę w Twą odporność,
można sobie jednak wyobrazić taki poziom stresu i patologii, nieprzyjemnych
zdarzeń, że Ciebie to zniszczy i powali. Tak jak i każdego z nas.

[maika7]

> A czy nie można działać dwutorowo? Dlaczego przeciwstawiasz jedno działanie
> drugiemu? Izolować przed NADMIERNĄ patologią i jednocześnie uczyć życia w
> realnym swiecie.

Otryt, nie przeciwstawiam, tylko nie zaliczam reklam do patologii. Pisałam, ze
zadaniem rodziców jest chronienie dziecka przed niebezpieczeństwami. Ale miałam
na myśli powazne niebezpieczeństwa. Do takich zaliczam też wykształcenie postwy
konsumpcyjnej (bo przesłania człowieka). Ale to nie znaczy, ze uwazam reklamy za
absolutnie szkodliwe. Bo postaw uczą głównie rodzice. W tym stosunku do papki
mentalnej, jaką podaje większość reklam.
Wspomnę jeszcze, ze rodzice tez uczą racjonalnego korzystania z osiągnięc
nowoczesnej techniki i raczej powinni nie zostawiać dzieci (szczególnie malych)
przed telewizorem samych (bo poza reklamami, to jest tam sporo duzo gorszych
rzeczy dla kilkulatków).


> To tak jak ze stresem: umiarkowany przysposabia do trudów
> życia, NADMIERNY niszczy i zabija. A ludzie wciąż się nie rozumieją i twierdzą,
> że ich oponenci chcą zera stresu dla swoich dzieci. Stres ma być, ale
> UMIARKOWANY, na siły i możliwości danego człowieka. Wierzę w Twą odporność,
> można sobie jednak wyobrazić taki poziom stresu i patologii, nieprzyjemnych
> zdarzeń, że Ciebie to zniszczy i powali. Tak jak i każdego z nas.

Tak, na ten temat (roli pozytywnej umiarkowanego stresu i negatuwnej
nadmiernego) mamy chyba bardzo podobne zdanie.

[otryt]

maika7 napisała:

>Tak, na ten temat (roli pozytywnej umiarkowanego stresu i negatuwnej
>nadmiernego) mamy chyba bardzo podobne zdanie.

Miło się rozmawia, gdy poglądy początkowo dość odmienne, stają się szybko
zbieżne. Takie są moje odczucia, rozmawiając z Tobą. Odwrotnie też bywa, że im
więcej słów, tym coraz mniejsze zrozumienie. Dobranoc

[samboraga]

>A z czego to wnosisz, ciekawy
jestem?

Jeśli jest coraz mocniej, najmocniej to to przestaje wreszcie działać, ilość
bodźców jest zbyt duża. Oraz przez analogię – podobne procesy przeszły
gospodarki bardziej rozwinięte.
Ale to takie moje dywagacje.

Reklamy nie uważam za patologię, ale za zjawisko 'tego świata', z którego
dziecko musi nauczyć się korzystać, jedno z wielu.

[otryt]

Chyba masz rację, nadmiar bodźców może wkurzać. W tej dyskusji moje poglądy na
reklamę okazały się dosyć skrajne i radykalne. Myślę, że po części z powodu
reklamy jakiegoś CityBanku, które uporczywie i wciąż zasłaniały Twoje oraz
innych osób interesujące wypowiedzi. Nie dało sie to opaskudztwo wyłączyć, przy
każdym odświeżeniu strony minutkę musiałem na to patrzeć. Z tego powodu
wystąpiło u mnie zjawisko reaktancji, o której pisze wczorajszy "Dziennik" przy
okazji reklamy z "umierającym ojcem". Progu City Banku za Chiny nie przekroczę:-
)

[a_weasley]

samboraga napisała:

> przez analogię – podobne procesy przeszły gospodarki bardziej rozwinięte.

Powstaje tylko pytanie, czy to jest proces ekonomiczny (przestaje się opłacać),
czy społeczny i prawny (ludzie mają dosyć, więc w końcu pojawiają się
ograniczenia prawne). Niewidzialna ręka rynku niestety nie załatwia wszystkiego.

[mader1]

> ale chyba wszystko już powiedziałam
> i chyba nie umiem jaśniej

A ja to na pewno nie wszystko )), bo taka gadatliwa jestem i tyle mam
komplikacji, że dobrze, że rodzina mnie ogranicza )))
ale jaśniej też nie umiem

> aha - u mnie w domu też są produkty niemarkowe, żeby też nie było zdziwienia

no to mamy remis )))

[alex05012000]

Co myślicie o reklamach?
Jakie się Wam podobają, a jakie nie?
Jaki mają na Was wpływ?
witam, ja powiem bardzo krótko: nie cierpię reklam, do niczego nie są mi
osobiście potrzebne, w zasadzie nie podoba mi sie żadna, no, może bardzo rzadko
jakaś, ale równie dobrze mogę się bez niej obejść, wpływ na mnie mają owe
reklamy zerowy/neutralny lub negatywny - jak po raz setny słyszę o szamponie X
to napewno ominę go w sklepie szerokim łukiem... kupuję to co uznaję za
stosowne, ładne, najtańsze, czy według innego własnego kryterium... zresztą nie
lubię zakupów i łażenia po sklepach...

[kamilla14]

Co myślicie o reklamach?
> Jakie się Wam podobają, a jakie nie?

Ja szczegolnie nie lubie nachalnosci reklam - ze musze jej sluchac, ogladac,
czuc, nawet, gdy nie chce.
Szczegolnie podpadla mi ostatnio kampania pLaya - obliczona byla na skandal i
chyba sie udalo - podobno sprzedaz maja najwieksza.
Jakis menedzer, argumentujacy udzial dzieci na jednym z billboardow:
"jestem katolikiem i gdybym wiedzial, ze wywola to burze, wycofalbym ten pomysl"
Reklama w radio to dialog z przekrecona przysiega malzenska " i obiecuje, ze
cie nie opuszcze az do konca tej przyjemnosci" (oczywiscie nie pamietam doslownie)
Pod nasza pobliska, zupelnie mala i na uboczu usytuowana szkola stoi PUBLICZny
pozyteczny slup reklamowy - zwykle obwieszony informacjami z wydarzeniami
kulturalnymi.
Oczywiscie Playa stac bylo na obklejenie go w calosci swymi obscenicznymi
plakatami przez miesiac.
Przez chwile byl spokoj, teraz znow jest caly zaklajstrowany na czarno kolejna
kontrowersyjna i glupawa kampania AXE (nie chce mi sie nawet domyslac, co oni
reklamuja) z dwuznacznymi haslami typu:
Policjantki nie stawiaja oporu
Maturzystki sciagaja wszystko
Przedszkolanki lubia ostra zabawe
itp., na pewno tez widzieliscie.
Probowalam zagadnac o to rodzicow, ale twierdza, ze nie zwracaja uwagi,
nauczycielka tez. Dzieci moze tym bardziej, ale jednak mnie meczy, ze akurat pod
szkola mogliby sobie darowac.
Wydaje mi sie rowniez, ze na takich miejskich slupach powinny sie znajdowac
jakies afisze niekomercyjne?
Pewno jestem nienowoczesna purytanka, i tyle
Czy dla Was tego typu kampania tez jest niestrawna?
pozdrawiam, k

[mader1]

jest niestrawna.

[mama_kasia]

Jest niestrawna i to bardzo

[samboraga]

> Policjantki nie stawiaja oporu
> Maturzystki sciagaja wszystko
> Przedszkolanki lubia ostra zabawe
> itp., na pewno tez widzieliscie.

nie lubię
reklamy playa też, zreszta już napisałam, że uważam ją za obsceniczną (nie wiem
czy ktoś miał w ręku materiały drukowane playa, o nich mówię...), a sprzedaż
chyba największa nie jest (ale dokładnych źródeł nie mam)
po chwilowym zastanowieniu myślę, że dla mnie granicą w reklamie jest 1.
nieuczciwe straszenie klienta (jak te piłowane w wątku pneumokoki) 2. ostre
konotacje z seksem (play czy obecne axe), tzn. nie całująca się para czy
dziewczyna w mini, aby przyciągała wzrok, ale rzeczywiście sugerowanie seksu, na
tej zasadzie nie podoba mi się reklama z kobietą ubraną w fartuszek kelnerki czy
służącej (nie pamiętam co reklamuje), sugerująca perwersyjny seks

[maadzik3]

Zasadniczo reklam nie cierpie. Nie dzialaja na mnie wcale (kiedys maz smial sie
ze mnie w kinie, przed seansem, na reklamach, bo obejrzawszy stwierdzilam "Fajny
filmik reklamowy. A co wlasciwie reklamowali?). Ale w swym nielubieniu znalazlam
wyjatek: reklamy chivas regal na National Geographic - chivas regal dalej nie
lubie, ale sceneria tych reklam jest oblednie piekna!!!))

[alex05012000]

noo, ja też często nie wiem o co chodzi, mam jakąś "inną inteligencję", bo
często w ogóle nie rozumiem o co tfuuurcom reklamy chodziło...i dlaczego ma
mnie śmieszyć skoro nie śmieszy...
sympatyczna była reklama nordea banku z takim blondynkiem... my w skandynawii
to ...a propos playa to ten rozciągnięty żujek (są takie cukierki w paski....)
w ogóle nie wiem co miałby oznaczać... jak mogę to na reklamy tv ściszam lub
wyłączam głos...tych na mieście nie zauważam wiele, bo za kierownicą stale
jestem i koncentruję sie na jechaniu...

[a_weasley]

alex05012000 napisała:

> noo, ja też często nie wiem o co chodzi, mam jakąś "inną inteligencję", bo
> często w ogóle nie rozumiem o co tfuuurcom reklamy chodziło...i dlaczego ma
> mnie śmieszyć skoro nie śmieszy...

Bo to nie Ciebie ma rozśmieszyć i nie mnie. To są reklamy adresowane do
MAINSTREAMU, a nie do takich popaprańców jak my. Niszowych wyrobów nie reklamuje
się wielkimi planszami w centrach miast ani nie umieszcza się tam reklam
adresowanych do niszowego odbiorcy, bo to się po prostu nie opłaca.
Dlatego jeśli uda się nam wychować niszowe dzieci, to będzie połowa sukcesu.

Lenin o poranku, Lenin i w południe...

[a_weasley]

Od wczoraj rana odebrałem 9 SMSów. Z tego 7 (siedem) namawia mnie, żebym
skorzystał z nowej promocji danego towarzystwa, albo wysłał za 1 zł + VAT SMS
treści KASA, co pozwoli mi wygrać 20 kzł, albo coś kolekcjonował...
W nocy przez kwadrans próbowałem wejść na WwW i nie mogłem, albowiem żaden
fortel nie pozwolił mi przebić się przez wyskakujące reklamy oferty kredytowej
pewnego banku. Po pierwsze właśnie wyrzuciłem do śmieci dwie ulotki reklamowe
identycznej treści (jedną znalazłem w skrzynce, drugą za wycieraczką auta), a po
wtóre po choinkę oni mi wciskają coś, czego mi i tak nie mają najmniejszego
zamiaru dać, bo nie mam zdolności kredytowej?

Normalna reklama (to akurat nie TV)

[a_weasley]

Normalna reklama to jest reklama, która mnie informuje, jaki produkt jest do
nabycia, gdzie i ewentualnie za ile (informacji, dlaczego tak drogo, nie domagam
się).
Na przykład na szczytowej ścianie mojego domu wisi od wieków wielki bilbord
"Całodobowa pomoc stomatologiczna, ulica Błotna, numer zachlapany, telefon".
Ten bilbord nie obiecuje mi, że jak sobie u nich zrobię zęby, to każda moja.
Nie kusi mnie widokiem ponętnej dentystki pochylającej się nad pacjentem tak, by
ten miał najkorzystniejszy widok na jej wezbrany biust wychylający się zza
ażurowego tego, no... częściowo tylko przysłoniętego sprytnie rozchylonym fartuchem.
On mi w ogóle nic nie obiecuje - poza tym, że jeśli przyjdę z bolącym czy
rozwalonym zębem na ulicę Błotną, to o dowolnej porze dnia i nocy uzyskam pomoc
stomatologiczną. Jakoż istotnie w zeszłym roku z tej możliwości skorzystałem.
Poniżej pewna firma reklamuje niedrogi mebel, jakiego właśnie z Minerwą szukamy.
Takoż niczego nam nie obiecują. Na meblu nie ma żadnego modela ani nawet kota
(kot świetnie się nadaje do reklamy mebli tapicerowanych, bo żadne inne
stworzenie nie potrafi spać z takim przekonaniem). Jest tam po prostu wizerunek
danego mebla z ceną i adresem.

[minerwamcg]

> Takoż niczego nam nie obiecują. Na meblu nie ma żadnego modela ani nawet kota
> (kot świetnie się nadaje do reklamy mebli tapicerowanych, bo żadne inne
> stworzenie nie potrafi spać z takim przekonaniem).

Reklama z kotem byłaby wobec mnie perfidną manipulacją!!! )) Podstępnym
wykorzystaniem faktu, że mam kota na punkcie kotów i wzystko, co z kotem, ma u
mnie plus na starcie, i to duży

[mader1]

tak. W jakim sklepie, ile kosztuje, zdjęcie - może być kolorowe i jakieś dane w
przypadku sprzętu. Nieraz z takiej reklamy korzystaliśmy. Duże szyldy - bo oko
już nie te, też się liczą ))
I mógłby być jakiś kanał w TV z tymi etiudami , ale nie pociętymi )))
Tak żebym to oglądała, kiedy chcę ))
A moje dzieci i tak wiedzą, że jestem jędza i trudno wydębić ode mnie tak od
razu i bez powodu coś, co właśnie oglądają - " mamo kupisz ?", więc starają się
wydobyc jakieś przyrzeczenie, jak piszę na forum - wtedy najwięcej głupot
powiedziałam bezwiednie )))

[otryt]

mader1 napisała:

>tak. W jakim sklepie, ile kosztuje, zdjęcie - może być kolorowe i jakieś dane
>w przypadku sprzętu.

Takie reklamy a raczej informacje o towarze bądź sklepie to nawet ja lubię.
Najwięcej jest ich w TVP3 lokalnej. Są znacznie bardzie siermiężne od tych
puszczanych w renomowanych telewizjach, zrobione z mniejszym profesjonalizmem i
na gorszych materiałach i sprzęcie. To mi jednak nie przeszkadza. Wolę właśnie
takie Dobranoc

Ewangelizacja mimo woli :)))

[minerwamcg]

Cymes: reklama z wielką bułą i napisem "kanapka to nie wszystko" - a za
reklamą... rotunda kościoła św. Marka Ewangelisty. Kto z Warszawy, niech jedzie
obejrzeć, cudnie to wygląda ))
Aż się chce dopisać "Łk 4,4"

penigra

[mamalgosia]

Jestem pruderyjna, ale na forum "Telewizja" nawet niepruderyjnych ta reklama
zniesmacza

Sexowne zozole dla naszych dzieci

[otryt]

Ze strony twórców polskiej reklamy wizualnej:

www.signs.pl/article.php?sid=5627
"W promocji bierze udział aż 130 różnych Vrzepek, z hasłami wymyślonymi przez
dzieci. Vrzepkowe hasła to efekt konkursu internetowego zorganizowanego na
początku roku na stronie www.zozole.pl „Inwencja uczestników konkursu przeszła
nasze najśmielsze oczekiwania. Jest tam wszystko: od dowcipu, rebusu po rymy i
pastisze - mocno osadzone w świecie dzieci ” – mówi Krystian Kowalczyk, brand
manager marki Zozole. „Noszę stringi”, „Puściłem bąka”, „Defekt mózgu”, ”Szkoła
Óczy” - to tylko próbka pomysłowości dzieci uwieczniona na Vrzepkach."

Dzieci te vrzepki będą mogły przylepiać na plecach kolegów i koleżanek, mając
niezły ubaw. W reklamie TV moją uwagę zwróciła vrzepka: "Jestem sexy". Dla mnie
to promocja prostactwa, popieranie knajackich dowcipów, których i tak nie
brakuje w szkołach, pchanie najmłodszych w seksualne klimaty. Moim zdaniem
reklama bardzo szkodliwa dla dzieci, bo autorytetem mediów i reklamy
sankcjonuje i upowszechnia takie postawy wśród dzieci.


Przyznam, że nie lubię słowa sexy, seksowny aktor, seksowna kobieta. To słowo
tak bardzo rozpowszechnione w języku mediów. Cóż ono oznacza. Czy ktoś
potrafiłby podać definicję słownikową?

[mamalgosia]

nie wiem, ale wolałabym, żeby moje dziecko nie nosiło etykietki "jestem sexy".
My mieliśmy "mam wściekliznę" i choć też mi się to hasło nie podoba, to
przyznać muszę, że Synkowie powinni je mieć wrzepione nagminnie
Niestety bardzo lubimy zozole i dużo ich kupujemy. Czy powinnam przestać
kupować ze względu na bojkot reklamy?

[otryt]

A może wiesz Mamałgosiu, co to znaczy, że ja jestem sexy, że ktoś jest sexy?

[mamalgosia]

Wydaje mi się, że to ktoś atrakcyjny, mający to "coś", przy czym wiążę to tylko
z zaletami ciała

[maika7]

> Przyznam, że nie lubię słowa sexy, seksowny aktor, seksowna kobieta. To słowo
> tak bardzo rozpowszechnione w języku mediów. Cóż ono oznacza. Czy ktoś
> potrafiłby podać definicję słownikową?

Słownik:
sjp.pwn.pl/lista.php?co=seksowny
W moim odbiorze najczęściej jest to synonim atrakcyjności (pewnie pokłosie
reklam, gdzie seksowne jest wszystko, od zupy w proszku, poprzez model telefonu,
szampon, bieliznę po atrakcyjną osobę).

W odniesieniu do osób - okreslenie to odbieram w zalezności od kontekstu - jesli
mowimy tak o bardzo atrakcyjnej fizycznie osobie - sprowadzam znaczenie słowa
seksowny do znaczenia pierwszego (atrakcyjny seksualnie, przede wszystkim
cieleśnie).
Jesli mówimy o osobie, której nie odbieram jako atrakcyjnej fizycznie -
poszerzam automatycznie znaczenie określenia na atrakcyjnośc "ogólną"

M.

[otryt]

maika7 napisała:

>W moim odbiorze najczęściej jest to synonim atrakcyjności (pewnie pokłosie
>reklam, gdzie seksowne jest wszystko, od zupy w proszku, poprzez model
>telefonu, szampon, bieliznę po atrakcyjną osobę).

Synonimów atrakcyjności człowieka jest bardzo wiele: przystojny/a, wysoki/a,
ładna/y, zgrabna/y, urocza/y, piękna/y, kobieca, męski, pociągający/a, mądry/a,
inteligentny/a, elegancki/a, wysportowany/a, modna/y, szałowa/y,
zmysłowa/y..... Te wszystkie określenia powoli wychodzą z użycia zastąpione
słowem seksowny, a więc wzbudzający podniecenie erotyczne, będący obiektem
pożądania seksualnego. Nawet nie wiedziałem, że to słowo początek wzięło z
reklamy. Obserwuję pewne zjawisko. Coś co dawniej było uważane za prostackie i
prymitywne, dziś znajduje uznanie w szerokich kręgach i wchodzi do powszechnego
obiegu. Jako chamskie było uważane głośne taksowanie i ocenianie walorów
cielesnych kobiet przez podchmielonych i wulgarnych mężczyzn. Dziś tworzy się
oficjalne rankingi seksowności. Chciałem zwrócić uwagę na to, jak słowo
puszczone w obieg (często przez reklamę) nas zmienia, traktując pożądanie innej
kobiety lub innego mężczyzny jako coś naturalnego i fajnego, sprowadzając tym
samym drugiego człowieka do roli przedmiotu użycia. Nasze słownictwo
kształtuje nasze myślenie. A dziewiąte przykazanie chyba wciąż obowiązuje?

Nie słyszałem, aby o towarze wprost mówiono, że jest seksowny. Za to o
kobietach coraz częściej w niektórych środowiskach mawia się "towar". Być może
to wszystko jest wynikiem reklamy.

Trochę inaczej

[maika7]

> Synonimów atrakcyjności człowieka jest bardzo wiele: przystojny/a, wysoki/a,
> ładna/y, zgrabna/y, urocza/y, piękna/y, kobieca, męski, pociągający/a, mądry/a,
> inteligentny/a, elegancki/a, wysportowany/a, modna/y, szałowa/y,
> zmysłowa/y..... Te wszystkie określenia powoli wychodzą z użycia zastąpione
> słowem seksowny, a więc wzbudzający podniecenie erotyczne, będący obiektem
> pożądania seksualnego.

Chyba zawsze istniały pewne słowa "wytrychy", które zastępowały wiele słów - np.
pospolicie stosowane "fajny". To, czy dane słowo wejdzie do czyjegoś prywatnego
słownika jest indywidualna sprawą. Ja pisałam o swoim rozumieniu słowa
"seksowny", a nie o tym, czy je stosuje

> Nawet nie wiedziałem, że to słowo początek wzięło z
> reklamy.

Nie, jest starsze niż reklamy, tylko jego rozpowszechnienie zawdzięczamy CHYBA
reklamom

>Obserwuję pewne zjawisko. Coś co dawniej było uważane za prostackie i
> prymitywne, dziś znajduje uznanie w szerokich kręgach i wchodzi do powszechnego
> obiegu.

Chciałabym zwrócic uwage na fakt, że kiedyś słowo KOBIETA miało znaczenie
pejoratywne..... Język jest tworem żywym, zmienia się. Zmienia się zanaczenie
słow, powstają nowe, zanikają strasze itd..


>Jako chamskie było uważane głośne taksowanie i ocenianie walorów
> cielesnych kobiet przez podchmielonych i wulgarnych mężczyzn.

Otryt, to, co odczytasz jako wulgarne zalezy bardzo często od sposobu
wypowiedzenia danego słowa i od intencji wypowiadającego i od wrazliwości
odbiorcy. Znam bardzo kulturalnie wyglądających ludzi, trzeźwych,
wypowiadających się dobrą polszczyzną, nie używających słow powszechnie
przyjmowanych jako wulgarne, a ich teksty interpretuję jako wulgarne. Tu nie ma
czytelnej granicy.

> Dziś tworzy się
> oficjalne rankingi seksowności.

Tak. Seks stał sie teraz bradzo widoczny i wszechobecny w mediach.

> Chciałem zwrócić uwagę na to, jak słowo
> puszczone w obieg (często przez reklamę) nas zmienia, traktując pożądanie innej
> kobiety lub innego mężczyzny jako coś naturalnego i fajnego, sprowadzając tym
> samym drugiego człowieka do roli przedmiotu użycia. Nasze słownictwo
> kształtuje nasze myślenie. A dziewiąte przykazanie chyba wciąż obowiązuje?

Mnie nie obowiązuje Ale nie zgadzam sie, ze słowa puszczone w obieg, obrazy,
nas zmieniają. Mogą nas zmienić, ale to czy mają na nas wpływ zalezy w dużej
mierze od nas. Poządanie fizyczne innego człowieka jest jak najbardziej
naturalne, ale to na kogo kierujemy to pożadanie i jak je realizujemy - zalezy
od nas. I to, jak traktujemy seks i drugiego człowika tez zalezy od nas.

> Nie słyszałem, aby o towarze wprost mówiono, że jest seksowny. Za to o
> kobietach coraz częściej w niektórych środowiskach mawia się "towar". Być może
> to wszystko jest wynikiem reklamy.

O towarze słyszałam, jak mowiono, że powinien być 'sexy", czyli powinien miec to
'coś", co spowoduje, ze siegniemy do portfeli na jego widok. Może jestem
staroświecka, ale ufam, ze żadna reklama nie zepsuje tego, co moje dzieci
wyniosły z domu w postrzeganiu drugiego człowieka (czy to kobiety, czy
meżczyzny). A na kobiety (i meżczyzn) patrzono jak na towar w czasach
"przedwszechreklamowych" też.

wychowanie do mediów

[kamilla14]

www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=nd200724&nr=10
mniej wciagajace niz Wasze posty, ale jako podsumowanie moze moze byc?

Moje wnioski po lekturze watku - raczej nie demonizowac reklam (a taka mialam
tendencje), bo nawet wyrzucenie telewizora nie pozwala ich uniknac (a wrecz
przeciwnie, sprawia, ze owoc zakazany kusi), ale wlasnie probowac wychowywac do
ich krytycznego odbioru, a wiec nie unikac, a wykorzystywac je do wyjasniania
dzialania mechanizmow reklamy...Tylko przydalaby sie do tego rzetelna wiedza i
Duch sw., coby miec jakies logiczne argumenty...

pozdrawiam, k