Przysięgi

[otryt]

Do napisania tego wątku skłoniła mnie wypowiedź Magdaleny w dyskusji
o Halloween. Nie chcąc rozwadniać tamtego wątku tworzę nowy.

Magdalaena1977 napisała:

>Znajoma mojej mamy trzydzieści lat temu stoczyła bitwę z władzą
>kościelną, żeby jej dzieci po Pierwszej Komunii nie musiały
>zobowiązywać się do abstynencji do 18 roku życia, twierdząc IMHO
>słusznie, ze dziewięcioletnie dziecko nie jest w stanie świadomie
>podjąć takiego zobowiązania.

I jaki był wynik tej bitwy?

Mamy z żoną te same wątpliwości, że tak małe dziecko nie jest w
stanie świadomie podjąć zobowiązania. Będąc dzieckiem sam składałem
takie ślubowanie. Efekt był taki, że oprócz grzechu wynikającego z
wypicia alkoholu miałem drugi grzech (nie wiem, który gorszy?)
złamania przysięgi wobec Boga. Aby dodać smaczku całej historii, mój
pierwszy raz nie był z rówieśnikami, ale dorośli sami mi nalewali.
Gdy, aby nie pić, próbowałem zasłaniać się przysięgą,
bagatelizowali jej znaczenie, ośmieszali ją (co tam będziesz księdza
słuchał), brali pod włos, łamali (jesteś chyba już mężczyzną, co?)
Sumienie miałem podwójnie obciążone.


Rozumiem, że intencją pomysłodawców kościelnych było dodatkowe
zabezpieczenie dzieci i młodzieży przed piciem alkoholu, które tak
wiele zła przynosi. Nie wiem, czy ktoś robił badania, ile spośród
tych dzieci dotrzymuje tej przysięgi? Myślę, że nikły procent. Jeśli
tak, to od małego przyjmujemy naukę, że przysięgi można łamać,
następuje ich dewaluacja. Być może łatwiej będzie nam łamać kolejne
przysięgi, np. małżeńską. Przyznam, że niechętnie jestem nastawiony
do wszelkiego rodzaju przysięgania. Biblia mówi, abyśmy nigdy nie
przysięgali. Są przysięgi w wojsku i w sądzie, które traktuję, jako
dodatkowy element nacisku przez władzę, która i tak zazwyczaj ma nad
nami przewagę. A tu dodatkowo wkracza z buciorami i paragrafami w
nasze sumienie.

Co sądzicie o przysięgach? Czy jako dzieci przysięgaliście
abstynencję i czy jej dotrzymaliście? Może zrobimy jakąś statystykę
w naszym mało reprezentatywnym gronie? Proszę o liczne odpowiedzi,
aby wynik był obciążony jak najmniejszym błędem. Odpowiedź może być
bardzo krótka?

1. Czy jako dzieci przysięgaliście abstynencję do 18 roku życia?
2. Czy dotrzymaliście zobowiązania?

Moja odpowiedź: 1.Tak, 2. Nie.

Pozdrawiam

[alex05012000]

krótko i treściwie... a tak a propos nigdy nie słyszałam o takich
przysięgach, co za idiotyczny pomysł....

[isma]

Przysiegi nie skladalismy, bosmy mieli przewidujacych rodzicow,
skadinad totalnych abstynentow (nieideologicznych, lecz z powodow
zdrowotnych). Mama wziela na siebie przekonanie ksiedza katechety,
ktory sie zreszta jakos specjalnie nie upieral, bo to madry czlowiek
byl.
No, pierwszy raz... e, nie, nie przyznam sie. W kazdym razie,
wczesnie to bylo. Nalewali, owszem, dorosli - wspominalam: wesele
corki druha szczepowego.

Natomiast, teoretycznie, Otrycie, ta przysiega jest do dotrzymania -
jesli zalozymy, ze prawo zabrania sprzedazy alkoholu osobie
niepelnoletniej, to w zasadzie dziecko nie powinno miec innej okazji
do wypicia, niz poczestowane, niestety, przez doroslych.

[mader1]

nie przysięgałam, ale i tak do 18 nie piłam

[otryt]

otryt napisał:

>1. Czy jako dzieci przysięgaliście abstynencję do 18 roku życia?
>2. Czy dotrzymaliście zobowiązania?

Już widzę, że spaliłem ankietę, bo drugie pytanie powinno brzmieć
inaczej:

1. Czy jako dzieci przysięgaliście abstynencję do 18 roku życia?
2. Czy przed 18 rokiem życia piliście alkohol?

Odpowiedź twierdząca na pytanie 1 automatycznie wyklucza z
odpowiedzi na pytanie 2. A ta odpowiedź jest również interesująca.
Może się okazać, ze Ci co nie przysięgali w mniejszej liczbie pili?
Wiek młodzieżowy ma swoje prawa. Ci co w tym czasie mieli jakieś
ekscesy alkoholowe w późniejszym życiu mogą nie pić wcale albo tylko
kropelkę. Wcale nie wykluczam takiej możliwości. Może nie ma żadnej
zależności pomiędzy przysięgą a piciem a może jest zależność
odwrotna?

[otryt]

otryt napisał:

>Odpowiedź twierdząca na pytanie 1 automatycznie wyklucza z
>odpowiedzi na pytanie 2.

Powinno być oczywiscie:

Odpowiedź przecząca na pytanie 1 automatycznie wyklucza z
odpowiedzi na pytanie 2.

Errata na erracie, łata na łacie. Coś mi dzisiaj nie wychodzi

[alex05012000]

nie składałam żadnych przysięg i nigdy o takich dla dzieci
komunijnych nie słyszałam!
alkoholu próbowałam przed ukończeniem 18 roku życia, w domu, jako
pół szklanki piwa lub lampka wina do obiadu czy kolacji, z własnym
ojcem i matką,
nie jestem zwolenniczką składania przysięg tego typu, ani też
abstynencji całkowitej, alkohol w różnej postaci, jak inne rzeczy
jest dla ludzi, trzeba tylko umiejętnie korzystać... jak i z innych
rzeczy ... pijam dobre półsłodkie i słodkie wina, żurawinówkę,
nalewki, piwo, szampana i kilka innych trunków, nie mam poczucia
grzechu ani niczego zdrożnego...
aha, gdyby był wątek taki, paliłam też papierosy!
jednego czego nigdy nie tknęłam to wszelkie narkotyki....

[mama_kasia]

Jestem obciążowa zanikiem pamięci z lat wcześniejszych i nie
pamiętam, czy składałam obietnicę ani kiedy pierwszy raz wypiłam
alkohol

[samboraga]

nie składałam
alkohol piłam pierwszy raz raczej późno, dokłądnie nie pamiętam, chyba 18-19
lat, ale ja mało imprezowa byłam

Na marginesie - rozumiem skąd pomysł tej przysięgi, ale tam gdzie ona ma
trafiać, w środowiska najbardziej 'alkoholowe' to chyba niewypał odsuwający
dziecko od kościoła z tych powodów o których piszesz.
W Twoim przypadku stało się inaczej (tzn. jesteś w kościele), ale ja jako
dziecko mieszkałam w bardzo lumperskim rejonie miasta i zdażało mi się, że na
spowiedzi ksiądz dopytywał się gdzie mieszkam, po czym dopytywał się o takie
szczegóły jak bicie czy alkohol w domu (może chciał mi pomóc?) a ja...czułam się
jak podwójny krętacz (mając te 9-11 lat), bo 'u nas ' tak nie było, a on mi nie
dowierzał. Piszę o tym, bo te próby rozwiązywania problemów dalej są
takie...nieporadne (skoro przysięgi nadal są w modzie), a przecież minęło już
tyle lat...

[dominikjandomin]

> 1. Czy jako dzieci przysięgaliście abstynencję do 18 roku życia?

Nie pamiętam

> 2. Czy dotrzymaliście zobowiązania?

Tak

A osobiście - uważam, ze dziecko w tym wieku NIE JEST w stanie
złozyć przysięgi na taki okres. Zwłaszcza, ze ta przysięga jest
WYMUSZANA. Ot, kolejny tekst do powiedzenia.

Moim osobistym zdaniem każde złożenie tej przysięgi i jej złamanie
obciąża sumienia, ale tych, któzy zmusili dzieci do niej - księży i
katechetów.

[paszczakowna1]

>1. Czy jako dzieci przysięgaliście abstynencję do 18 roku życia?

Nie. Taka przysięga organizowana (trudno tu o inne słowo) była (nie pamiętam,
czy z okazji Pierwszej Komunii, czy jej pierwszej rocznicy), natomiast ja słów
jej nie powtarzałam - jako że a) czułam, że nie mogę decydować za siebie na tak
odległą (wtedy) przyszlość, b) nikt mnie o zgodę na taką przysięgę nie prosił. I
pamiętam do dziś, że byłam tą sprawą mocno zniesmaczona.

Myślałam, że takich praktyk sie już nie stosuje, a tymczasem to samo miało
miejsce w przypadku mojego siostrzeńca - znowu bez konsultacji ani wśród dzieci,
ani wśród rodziców. Obawiam się, że większośc dzieci potraktowała to jako
kompletnie pusty rytuał, a te które nie potraktowały mają przed sobą podobne
przeżycia jak otryt (jako że w wielu kręgach w Polsce dotrzymanie takiej
przysięgi graniczy z niemożliwością).

>2. Czy przed 18 rokiem życia piliście alkohol?

Tak. I jestem przekonana, że przysięganie by mnie nie powstrzymało.

> takie ślubowanie. Efekt był taki, że oprócz grzechu wynikającego z
> wypicia alkoholu miałem drugi grzech

Otryt, dlaczego uważasz, że samo wypicie alkoholu (nie wiem, o jakiej ilości
mówimy, i ile miałeś lat), było grzechem?

[marzek2]

Ja zostałam przymuszona do takiej przysięgi przed bierzmowaniem. Przysięgę chyba
złożyłam, wściekła na to, że trzeba i wściekła na to, że nie umiem powiedzieć,
że mi się to nie podoba. Nie znoszę robić rzeczy na 'hip hip hurra" bez
wewnętrzenego przekonania do tego, a presja była duża.

Alkohol chyba piłam przed 18 rokiem życia, w ilościach śladowych, ale jednak.

[magdalaena1977]

otryt napisał:
> I jaki był wynik tej bitwy?
Dzieci nie przysięgały. Znam oboje - żadne nie jest alkoholikiem

> 1. Czy jako dzieci przysięgaliście abstynencję do 18 roku życia?
Już mój tata miał z tą przysięgą do czynienia i rodzice mu wytłumaczyli, że ma
jej po prostu nie składać. I siedział po cichu, gdy inne dzieci przysięgały.

Ja też tak zostałam nastawiona, ale jakoś mnie ten problem ominął. Zresztą zaraz
po Pierwszej Komunii zaziębiłam się i nie chodziłam na biały tydzień.

> 2. Czy dotrzymaliście zobowiązania?
Piłam alkohol jako małoletnia, ale w symbolicznych ilościach - np. odrobinę
szampana w Sylwestra, kiedy byłam dość duża, żeby czekać z rodzicami do północy.
Na wszystkich moich licealnych Sylwestrach był szampan, ale nic więcej.

Uważam, że to było ok. i tak samo wychowywałabym moje dziecko.
IMHO lepiej dać nastolatkowi łyżeczkę szampana w kieliszku podkreślając
wyjątkowość niż kupować to świństwo zwane szampanem bezalkoholowym i pić je w
dużej ilości.

[mkw98]

1. Nie przysięgałam.
2. Alkoholu unikałam, bo byłam harcerką, ale w wieku lat 17 wypiłam pierwszy raz
lampkę wina.

[twoj_aniol_stroz]

Ja nie pamiętam takiej przysięgi, natomiast alkohol piłam z
rodzicami bedąc na Węgrzech mając tak ok. 15 lat. Tam w
restauracjach było to tak oczywiste, że do obiadu pije się lampkę
wina, że kelnerowi nie przyszło do głowy nie nalać nieletniej, a moi
rodzice zawsze traktowali alkohol jak coś oczywistego (pijemy lampkę
do obiadu i wystarczy). Teraz w moim dorosłym domu pijamy tylko miód
pitny, czasem wino grzane, reszta alkoholi ma spore szanse się
przeterminować )))
Mój młodszy brat przysięgę składał i jej dotrzymał, choć sporo ludzi
namawiało go dokładnie takimi samymi argumentami jak Ciebie Otrycie.
Widocznie ci co namawiali byli mniej uparci, niż ci, których Ty
spotkałeś.
Moja córka rok temu przystępowała do I Komunii Św. i nie składała
takiej obietnicy.
Masz trzy ankiety w jednej ))))
Pozdrawiam
Kasia

[pawlinka]

1. Składałam. Dokładnie pamiętam.
2. Pierwszą lampkę wina wypiłam dokładnie w dniu osiemnastych urodzin. Fujjj,
ten wermut był obrzydliwy ale dziś od czasu do czasu lubię wypić lampkę
dobrego wytrawnego wina. Inne alkohole - nie dziękuję, nie piję.
3. Z papierosem wyglądałam mało elegancko, raz dostałam do potrzymania
zapalonego "peta" od koleżanki, bo ona taka już była dojrzała na balu
pomaturalnym. Przejrzałam się w lustrze, a sam zapach papierocha mnie odrzucił.
I jeszcze moje włosy tak śmierdzą! Nigdy nie wzięłam zatem do ust papierosa. To
mam chyba zmarnowaną młodość. Nie poszalałam...

[minerwamcg]

Nie składałam. Dotrzymałam
Owszem, jako całkiem już podrośnięta młodzież (piętnaście lat) wstąpiłam do
Oazy, a tam stylem było niepicie, jako szesnastolatka złożyłam zobowiązanie
zachowania Drogowskazów Nowego Człowieka, gdzie w IX punkie było o abstynencji
od alkoholu, tytoniu i wszelkich narkotyków.
W efekcie pierwszy alkohol wypiłam mając 23 lata (już po odejściu z Oazy),
pierwszy tytoń (nargile, nie papierosy, papierosa w gębie nie miałam póki żyję)
zapaliłam jeszcze paręnaście lat później. Na narkotyki uznałam, że jestem za
stara i co się będę wygłupiać.

Fakt faktem, że nikt mi nigdy nie kazał nic przyrzekać, a jedyne zobowiązanie
jakie złożyłam, to już jako prawie dorosła.
Widziałam natomiast towarzystwo zmuszone do przysięgania na krzyż przy okazji
bierzmowania - i tak sobie myślałam, ile z nich złamie tę przysięgę jeszcze
dzisiaj?
Szczytu wszystkiego w tej mierze nie widziałam na własne oczy, ale mi
opowiadano. W pewnej parafii dzieci komunijne oprócz abstynencji przyrzekały
jeszcze... czystość przedmałżeńską.

[franula]

ja nie przysiegałam i raczej nie piłam bo przeszłam najpierw
poważnie traktowane harcerstwo a potem oazę w tym Krucjatę
Wyzwolenia Człowieka.

efektem późnej inicjacji alkoholowej jest całkowita nieumiejętnośc
picia większej ilości alkoholu. nie chodzi o upijanie tylko mi "nie
wchodzi" Mimo ze mi smakuje to męcze się nad każdym kieliszkiem.

zalizam się zatem wg typologii Otryta do "Jest spora grupa osób,
które wzrastały w środowiskach, gdzie był zdrowy stosunek do
alkoholu, sporo przeszło przez oazy, harcerstwo, alkoholu nie pili
do 18 roku życia, najwyżej w symbolicznych ilościach. "

Pierwsze refleksje

[otryt]

Dziękuję wszystkim, którzy się wypowiedzieli. Na wyniki ankiety
jeszcze za wcześnie, zbyt mała próbka. Bardzo proszę kolejne osoby.
Kilka refleksji nasuwa się od razu. Jest spora grupa osób, które
wzrastały w środowiskach, gdzie był zdrowy stosunek do alkoholu,
sporo przeszło przez oazy, harcerstwo, alkoholu nie pili do 18 roku
życia, najwyżej w symbolicznych ilościach. Druga grupa, do której
sam należę, wyrosła w środowiskach innych, gdzie alkoholu było za
dużo i zbyt łatwo go podawano nieletnim. Ci pierwsi i tak nie będą
pili, ci drudzy i tak będą. Przysięga niewiele tu zmienia.
Zastanawia mnie jeszcze jedna rzecz. Sporo osób powiedziało, że nie
pamięta, czy składało taką przysięgę. Wydaje mi się, że przysięga
jest czymś ważnym, nie można nie pamiętać. Rozumiem, że część osób
jest daleko po 18-tce i sprawa straciła na aktualności, były w życiu
inne ważne sprawy. Pewien trop wskazuje wypowiedź Marzek. Pisze o
swojej wściekłości na innych, że zmuszali, a na siebie, że nie
potrafiła odmówić. Wściekłość jest takim uczuciem, o którym nie chce
się pamiętać. Nie chce się pamiętać również o sprawach, które tę
wściekłość spowodowały. Kilka razy pojawił się wątek przechytrzenia
tych, którzy zmuszają do przysięgi. Stoi się w szeregu
przysięgających i nic nie mówi albo porusza ustami bez wydawania
dźwięku. Jak taki przypadek traktuje teologia? Dla mnie każda
przysięga złożona pod przymusem jest nieważna. Pytanie tylko, co to
jest przymus? Wydaje mi się, że osoba musi jasno powiedzieć, że nie
chce przysięgać i jeśli to nie wystarcza, to mamy przymus. Będąc
dzieckiem 9-letnim nie pomyślałem nawet, że mogę odmówić. Nikt mi
tego nie podpowiedział.

Ciekawą myśl podsuwa Dominik:

>Moim osobistym zdaniem każde złożenie tej przysięgi i jej złamanie
>obciąża sumienia, ale tych, którzy zmusili dzieci do niej - księży
>katechetów.

Myślę, że takie osoby uważają, że stosując wszelkie dostępne metody,
rodzaj maksymalizmu robią dla dzieci najlepiej jak tylko można,
chroniąc je przed straszną plagą społeczną, jakim jest alkoholizm.
(O tym maksymaliźmie dyskutowaliśmy niedawno w kontekście innej
sprawy). Nie chcę oceniać czyichś sumień, wolę robić to odnośnie do
swojego. Wolę rozmawiać o skuteczności i efektach tych działań. W
gruncie rzeczy bardzo łatwo jest zebrać grupę dzieci i kazać im
przysięgać a znacznie trudniej tak im zorganizować czas, pokazać
właściwe wzorce, pracować z uporem na co dzień, aby umiały się bawić
i cieszyć bez alkoholu.

Paszczakówna:

>Otryt, dlaczego uważasz, że samo wypicie alkoholu (nie wiem, o
>jakiej ilości mówimy, i ile miałeś lat), było grzechem?

Miałem wtedy 12-14 lat. Nigdy nie piłem dużo, ale nie były to ilości
symboliczne. Już jako dziecko widziałem sporo nieszczęść
wypływających z alkoholu. To było dla mnie silnym memento.
Potrafiłem dlatego odmówić rówieśnikom, nie mieli nade mną władzy.
Dorośli jednak potrafili mnie złamać i nakłonić do picia. Dorośli,
którzy z racji pokrewieństwa powinni raczej troszczyć się i
odpowiadać za mnie. Picie alkoholu przez dzieci uważałem i uważam za
grzech. Tu pojawia się pewna analogia do wściekłości Marzek. U mnie
to jest raczej żal, że mnie zmuszali do picia, że nie potrafiłem
odmówić. Rodzaj upokorzenia. Gdyby nie było przysięgi byłoby łatwiej
w sumieniu się z tym uporać. Łamiąc przysięgę czułem się podwójnie
zbrukany. Taki stan otwiera furtkę dla innych grzechów. Jest
oczywiście spowiedź. Uczono mnie, że należy wyznać grzechy bez
żadnych okoliczności łagodzących. Przeciętny ksiądz wyobraża sobie,
że młody pije w parku albo w piwnicy z kolegami i dziewczynami. I
tak traktuje takiego penitenta. Samboraga pisała, że ksiądz jej nie
dowierzał tylko dlatego, że mieszkała w podłej dzielnicy. To bardzo
duże upokorzenie, że ksiądz nie dowierza. Sytuacja duchowa coraz
bardziej się zapętla. Bez przysięgi byłoby łatwiej. Zwróćcie uwagę,
że piszę to z perspektywy czasu, posiadając wiedzę, że można odmówić
przysięgi a będąc zmuszony można traktować ją za niebyłą. Jako
dziecko tego nie wiedziałem.

Magdalena:

>Dzieci nie przysięgały. Znam oboje - żadne nie jest alkoholikiem

Ubawiła mnie ta odpowiedź. Nie ustawiłaś wysoko poprzeczki tym
dzieciom)

Twój Anioł Stróż:

>natomiast alkohol piłam z rodzicami bedąc na Węgrzech mając tak
>ok. 15 lat.

Inny krąg kulturowy to jeszcze inne zagadnienie. Już po 18-tce byłem
na wymianie ze szkołą w NRD. Tam 16-letnia młodzież piła w klubie
szkolnym piwo, wino i drinki przy swoich nauczycielach. Nie wiadomo
było, czy nasi nauczyciele w tej sytuacji nam pozwolą? Pozwolili.

Minerwa:

>W pewnej parafii dzieci komunijne oprócz abstynencji przyrzekały
>jeszcze... czystość przedmałżeńską.

To rzeczywiście jakieś kuriozum.

>pierwszy tytoń (nargile,

Nargila? Cóż to takiego? Widzisz jaki jestem zielony w tych
sprawach) Dobrze się doszkolić. Wczoraj syn dopytywał się mnie
dlaczego nikotyna jest gorsza od kofeiny? Nikotyna bez ciał
smolistych. Nie podoba mi się, że propaguje się tabakę jako element
tradycji i kultury kaszubskiej. Jako coś wartościowego. Nawet Tusk w
ramach kampanii wyborczej zażywał tabakę, aby się przypodobać
społeczności lokalnej.

Pozdrawiam serdecznie

[mama_kasia]

Jeszcze muszę po cichu wyznać, że nasze dzieci piją (symbolicznie)
rozcieńczone wino z wodą w Wielki Czwartek... - do
uroczystej kolacji w domu.

U nas z alkoholi - piwo. Lubimy. Wino w W.Cz i może jeszcze
kiedyś się zdarzy. A, i rum do herbaty

[minerwamcg]

> Nargila? Cóż to takiego? Widzisz jaki jestem zielony w tych
> sprawach) Dobrze się doszkolić. Wczoraj
> syn dopytywał się mnie dlaczego nikotyna
> jest gorsza od kofeiny? Nikotyna bez ciał
> smolistych.

Moim skromnym zdaniem nikotyna jest gorsza, bo bardziej uzależnia. A substancje
smoliste faktycznie, szkodzą. Nikotyna bez nich zresztą też, że już nie wspomnę
o samym wdychaniu dymu, które też obojętne dla zdrowia nie jest.

Nargile natomiast, inaczej szisza, to po prostu fajka wodna. W sklepach z
arabszczyzną i turecczyzną, albo po prostu z prezentami, można czasem zobaczyć
takie wysokie ustrojstwa z baniaczkiem na wodę u dołu i długim, giętkim węzem
zakończonym ustnikiem.
Na specjalny kominek kładzie się tytoń - wilgotny i silnie aromatyzowany, są
przeróżne, miętowe albo o smaku różnych owoców, zawija podziurkowaną folią
aluminiową, na wierzchu kładzie rozpalony węgielek drzewny - i po odpowiednim
osłonięciu całej konstrukcji można palić. Powietrze ogrzewa się od węgielka,
przechodzi przez tytoń, przechodzi przez wodę, umieszczoną w zbiorniczku na dole
konstrukcji, oczyszcza się i przez wąż wędruje do palacza.
Nie jest to zabawa na codzień. My z Arthurem palimy przeciętnie dwa razy w
miesiącu - raz na spotkaniach internetowego kręgu potteromaniaków, i drugi raz -
jak jest okazja. Rurka wędruje z rąk do rąk, dezynfekuje się dymem )),
wprowadza aspekt integrujący. Oczywiście palą tylko dorośli, a i to nie wszyscy.

Nargile

[otryt]

Dziękuję Minerwo za wyczerpujące informacje. Okazuje się, że nie
wiedząc o tym, dwa miesiące temu przeszedłem inicjację w paleniu
nargili. Znałem ją wcześniej pod nazwą szisza albo fajka wodna.
Córka przywiozła ją latem z Libanu, gdzie spędziła cały miesiąc.
Palenie takiej fajki to cały rytuał, dokładnie jak opisałaś.
Przyznam, że nie wzbudziła ona mojego entuzjazmu. Znacznie bardziej
podobała mi się koszulka Hezbollahu z namalowanym wielkim kałachem.
Takie koszulki sprzedają na każdym targu. Pozdrawiam.

[dominikjandomin]

otryt napisał:

>Pytanie tylko, co to
> jest przymus? Wydaje mi się, że osoba musi jasno powiedzieć, że
nie
> chce przysięgać i jeśli to nie wystarcza, to mamy przymus. Będąc
> dzieckiem 9-letnim nie pomyślałem nawet, że mogę odmówić. Nikt mi
> tego nie podpowiedział.

I to dla mnie jest przymus. Dziecko lat 9 NIE WIE, że może odmówić.
NIE WIE, że musi się świadomie zgodzić na przysięgę.

I do tego - dziecko, jako DZIECKO, nie jest w stanie podjąć
przysięgi na nastepne 9 lat, no bo jest DZIECKIEM. Będzie się
rozwijać. Zmieniać. Wejdzie w okres dojrzewania. Hormony. I cała
masa.

> Ciekawą myśl podsuwa Dominik:
>
> >Moim osobistym zdaniem każde złożenie tej przysięgi i jej
złamanie
> >obciąża sumienia, ale tych, którzy zmusili dzieci do niej -
księży
> >katechetów.
> Nie chcę oceniać czyichś sumień, wolę robić to odnośnie do
> swojego.

Ja zrobiłem taką interpolację. Uważam, że takie wymuszanie przysięgi
obciążyłoby moje sumienie, więc interpoluję te czynność od siebie na
innych.

>Wolę rozmawiać o skuteczności i efektach tych działań. W
> gruncie rzeczy bardzo łatwo jest zebrać grupę dzieci i kazać im
> przysięgać a znacznie trudniej tak im zorganizować czas, pokazać
> właściwe wzorce, pracować z uporem na co dzień, aby umiały się
bawić
> i cieszyć bez alkoholu.

Otóż to.

Działając z młodzieżą, głownie w harcerstwie, wiem, ile z tym
problemu.

I ciekawa myśl na koniec.

Miałem kiedyś w drużynie chłopaka, lat 16-18. Z rodziny katolickiej,
praktykującej.

Powiedział, że nie chce składac przyrzeczenia harcerskiego, bo nie
jest gotów slubować pełnej abstynencji, a takie jest prawo
harcerskie, a oszukiwać to on nie chce.

[twoj_aniol_stroz]

> Zastanawia mnie jeszcze jedna rzecz. Sporo osób powiedziało, że
nie
> pamięta, czy składało taką przysięgę. Wydaje mi się, że przysięga
> jest czymś ważnym, nie można nie pamiętać.

Myślę, że tu jest sedno problemu. I Komunia Św jest tak rozbudowanym
świętem, dzieci uczą się tak dużej liczby modlitw, wierszyków,
podziękowań itp. że jak ktoś każe im powtarzać jeszcze coś (w tym
przypadku słowa przysięgi) to one to traktują jak kolejną modlitwę,
której nie rozumieją. One po prostu nie rozumieją sensu tego co
mówią - dla nich często "alkohol" jest terminem typu "kofeina" - nie
bardzo wiedzą co to jest. One przecież mają dopiero 8-9 lat i są
dziećmi, a my na siłę próbujemy przez takie przysięgi (a ta o
czystości małżeńskiej to już w ogóle rewelacja) wpakować je w życie
dorosłych, problemy i walkę z nimi, której te dzieci jeszcze nie
znają (może poza rodzinami z problemem alkoholowym).

[mama_kasia]

Wiecie, zauważyłam ostatnio, że dla naszego syna złożenie
obietnicy jest czymś wielkim, dlatego z reguły ...nie
obiecuje. Obiecuje np. poprawić się, ale nie, że już tak
nie będzie robił. Obiecuje, że się najwyżej postara. I on
z całą powagą mówi (to nie jest jego wykręt), że nie może
mi obiecać, że ...coś tam. Bo jak się obiecuje, to
obietnicy trzeba(!) dotrzymać.

[ruda_kasia]

1. nie przysięgałam
2. piłam przed 18 rokiem zycia

Moja młodsza siostra
1. przysięgała
2. piła przed 18-tką; w sumie mama jej wytłumaczyła, że taka
przysięga 8-latka (bo tyle wtedy miała) się nie liczy; sama chyba
odczuwałam to podobnie.

[katriel]

1. Wydaje mi się, że przysięgałam abstynencję. To znaczy w ogóle nie pamiętam
samego momentu złożenia przysięgi, ale pamiętam, jak mi przypominano, że ją
składałam - i pamiętam moment olśnienia (kilka lat później), kiedy poniewczasie
dotarło do mnie, że przecież można było po prostu w kluczowym momencie nie
wypowiedzieć słów przysięgi. Z całą pewnością nikt się mnie nigdy nie pytał, czy
w ogóle chcę składać taką przysięgę.
2. Tak, piłam alkohol przed ukończeniem 18 lat. Lampkę noworocznego szampana z
rodzicami (moi rodzice nie mieli ustalonego zdania w kwestii czy przysięga
komunijna zabrania tej lampki szampana czy nie, zmieniało im się z roku na rok,
czasem dostawałam szampana, czasem sok jabłkowy) oraz piwo (rzadziej wino) "na
własny rachunek", z kolegami (gdzieś od 15 albo 16 roku życia).
(Natomiast palić nigdy nawet nie miałam ochoty próbować. Wydawało mi się to
jakieś takie... nienaturalne. Pić - no rozumiem, człowiek pić musi, jeden pije
herbatę, drugi piwo, napój jak każdy inny. Ale wdychać dym? Po jakiego grzyba?)

Odpowiem jeszcze za męża, bo to ciekawy przypadek.
1. Nie przysięgał. Jego rodzice zaczęli mu podawać symboliczną lampkę szampana
na Nowy Rok parę lat wcześniej, a on stwierdził, że to lubi i nie ma zamiaru się
tego wyrzekać.
2. Owszem, pił tego nieszczęsnego szampana jeszcze przed I Komunią i parę lat
po. W pewnym momencie nagle postanowił przestać (bez żadnych przysiąg i
publiczno-formalnych zobowiązań) - i od tej pory (a minęło dobre 20 lat) nie
wziął do ust ani kropli.

przysiega czy obietnica

[pawlinka]

No właśnie: czy to jest przysięga analogiczna do tej małżeńskieuj
czy obietnica, zobowiazanie? Oświeccie mnie.

Moje diecko (Wczesna Komunia Święta)takiej obietnicy? przysięgi nie
składało, może to nastąpi w rocznicę, muszę sprawdzic.

[aka21]

To i ja dołączę się do ankiety
1 Przysięgałam, pamiętam doskonale (i też podpisywałam) przy I
Komuni, potem była powtórka przy Bierzmowaniu (nie rozumiem
dlaczego) i chyba jeszcze przy okazji jakiegos miesiaca trzeźwości.
Mam dziwne przekonanie, ze to do statystyk parafialnych było
potrzebne
2 Przysięgi dotrzymałam, choć szklankę wina z wodą wypiłam - siostra
koleżanki mi dała, a ja pomyślałam, że im sok sfermentował. Nie
uznałam tego we własnym sumieniu za grzech. Do alkoholu mnie
namawiali (spróbowania, odrobinkę) dorośli i mówili, ze taka ilość
to nie grzech. Ja nie chciałam bo czułam inaczej i na szczęście
rodzice zwykle byli obok i mój wybór popierali. Z rówieśnikami
problemów nie miałam. Myślę, ze gdyby nie przysięga to alkoholu
spróbowałabym trochę wcześniej, ale tylko trochę i tylko spróbowała.
Jakoś nigdy mnie to nie pociągnęło bardziej. Papierosa spróbowałam
duuużo później i był wstrętny!! i tak zostało

Była koleżanka, która podpisała zobowiązanie na całe życie, inna do
chyba 20 lat, byliśmy wtedy w 8 klasie. nie wiem czy zostały wierne.
Myślę, ze w tym wieku jeszcze zbyt wcześnie na takie długoterminowe
zobowiązania.

[mary_ann]

Otrycie, dopisuję się dla statystyki

Nie składałam, moja starsza córka też nie (przynajmniej o ile mi
wiadomo). Gdybym zresztą wiedziała, że ktoś od niej składania
takiego przyrzeczenia w wieku 8 lat oczekuje, to marny byłby
los "ktosia". Nakłanianie dzieci do składania tego typu zobowiazań
uwazam za i głupie, i podłe.
A ślubowanie przez dzieci pierwszokomunijne czystości
przedmałżeńskiej??? Brak słów na określenie debilizmu takiego
pomysłu i słów potępienia dla jego autorów...

Pierwszy kieliszek? Nie pamiętam, ale na pewno w domu, z rodzicami,
pewnie w czasach wczesnolicealnych. Alkohol, zresztą wyłącznie w
postaci wina, nie był żadnym tabu, pojawiał się do co uroczystszych
(np. niedzielnych, imieninowych) posiłków, albo chłodniejszymi
wieczorami na wakacjach. Z tym, że mój dom na pewno nie był dla
naszego umiłowanego kraju typowy, w tym sensie, że wódki np. nie
piło się nigdy, przy żadnej okazji.

Nie wyrosłam na alkoholiczkę, w stanie NIECO zbliżonym do
akoholowego upojenia znalazłam się raz w życiu, i to w wielkim
stylu) - na degustacji szampana...

Nigdy nie składałam przyrzeczeń abstynencyjnych, nawet tych
sierpniowych, bo ni cholery nie rozumiem, czemu (poza wykazaniem się
organizatorów) mają służyć. Co do KWC, to sama nazwa wystarczy, żeby
mnie odrzuciło

[zuzasza]

1. Nie pamiętam (miałam 5 lat)
2. Tak
Przysięgi u dzieci pierwszokomunijnych słyszałam, ale ostatnio jakby rzadziej.
Tez uważam że jest to przyzwyczajanie do bagatelizowania przysięgi. Mój brat
szedł w wieku "normalnym", przysięgał świadomie i Z TEGO POWODU nie skosztował
(mimo namawiania, czasem i rodziny. Twardy

[otryt]

Dziękuję za wszystkie głosy w ankiecie. Nie wiem, czy jest sens
zamieniać to na liczby. Miałbym np. poważną trudność w ustaleniu
czy symboliczna ilość alkoholu jest piciem czy też nie jest? Ankieta
wydaje mi się wysoce niereprezentatywna, nie tylko dlatego, że
uczestnicy naszego forum są inni, niż ogół populacji wierzących
Polaków. Również dlatego, że w obrębie tego forum nie wypowiedziały
się osoby z pewnej ważnej podgrupy, którą określiłbym jako osoby,
które uważają, że Kościoła - Naszej Matki nigdy się nie krytykuje,
nawet wtedy, gdy jego ludzie popełniają oczywiste błędy. Być może
we własnym gronie rozmawiają o tym. Tego jednak nie wiem.

Dla mnie pewnym odkryciem jest informacja, ze dzieci przysięgają
także na czystość przedmałżeńską. Dzieci, które są jeszcze przed
okresem dojrzewania, które nie poczuły jeszcze siły burzy swoich
hormonów i wszystkiego, co się z tym wiąże, które nie mają zielonego
pojęcia z czym przyjdzie im się zmierzyć. Może nie do końca
rozumieją pojęcie czystości przedmałżeńskiej? Ciekawy jestem,
zapewne szlachetnych motywów, inicjatorów takich akcji. Kto wychodzi
z taką inicjatywą? Czy są to rodzice, którzy najlepiej znają swoje
dzieci? Raczej wątpię.